@Jorge Valse beschuldigingen hebben al de nodige slachtoffers gemaakt. Het is niet alleen zuur voor de persoon die het aangaat. Het ondermijnt ook nog eens de geloofwaardigheid van mensen die echt iets meegemaakt hebben. Ik hoop dat die jongen deze tegenslag kan verwerken en ik begrijp de verleiding van dat hij dacht van wat maakt het eigenlijk uit om nog mijn best te doen. Ik hoop alleen dat hij zich niet laat verleiden tot zaken die per wet verboden zijn.

De grens waarin bij mij de spanning te hoog oploopt merk ik snel genoeg. Ik ben dan meer met mijn verleden bezig en heb meer behoefte om erover te praten en te schrijven. Ik schrijf heel veel op papier. In mijn dagboeken staan heel vaak de rauwe emoties omschreven. Als de emoties dan weer wat gezakt zijn praat en denk ik vaak ook wat opener. Maar als ik er midden inzit gaan alle deuren op slot. Ik heb gelukkig ook een psychologische gereedschapskist meegekregen zodat wanneer de spanning te hoog oploopt in mij om dat te kunnen reduceren. TIjd is ook belangrijk en zeker het even wat rustiger aan doen om de spieren wat ontspanning te geven. Verlammingsverschijnselen heb ik dus meer dan 11 jaar niet meer en daar ben ik heel erg blij mee.

Het is opmerkelijk hoe zaken kunnen lopen. Als kind ben ik nogal angstig opgegroeid en later is die angst omgeslagen in soms boosheid. Ik ben wel verantwoordelijk hoe ik met mijn spanningen omga. Dus dat betekent een assertieve grondhouding aannemen. En ik ben nogal eerlijk over hoe ik me voel en breng dat vrij snel onder woorden. Ik stoot daar andere mensen wel eens tegen het hoofd omdat het bij dan wat minder genuanceerd aan toe gaat. Ik leer ook veel van mijn sport. Zo leer ik incasseren. En ook uitdelen natuurlijk maar ook omgaan met boosheid en angsten is een belangrijk onderdeel. Zo zie ik dat tenminste. Soms is het een ware kunst om niet te reageren als je boos bent en juist 1 stoot te zetten tijdens het sparren als je bang bent.