Ook laat het boek zien (in tegenstelling tot de film) dat de jongen behoorlijk verward is door de relatie.
En dat de seksuele kant van de relatie hem behoorlijk opgedrongen wordt door de soldaat.

Er wordt wel duidelijk dat een en ander op de jongen een diepe indruk heeft gemaakt, dat het voor hem een verwarrende maar belangrijke periode was, waar de schrijver als volwassen persoon toch positief aan terugdenkt.

Maar wat me opvalt is dat bijna iedereen die ik hierover hoor, dit nogal romantiseert.

Zowel het boek als de film heeft bij mij zo'n beetje de indruk achter gelaten dat de soldaat hetzelfde van de jongen wilde als de andere jongens van de meisjes in het dorp: een verzetje. Seks. En daarna terug naar Canada zonder verder ergens over na te denken.
Daar krijg ik toch nog steeds een raar gevoel bij.