Wel een beetje vreemd dat zo iemand die ervoor gestudeerd heeft een pedofiel afraadt om te accepteren dat hij pedofiele gevoelens heeft... Is erkenning > acceptatie > aangepaste levensstijl niet juist de manier om daarmee om te leren gaan, en te voorkomen dat gevoelens de kans krijgen om zich op een verkeerde manier te manifesteren in daden?
Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik een beetje kritisch ben, maar wàt heb je dan precies gestudeerd, en heb je die studie (al) afgemaakt..?
Nee, ik raad niemand iets af, ik zeg enkel dat dingen niet zo gezien hoeven te worden. Sterker nog, ik raad juist aan om ook met meerderen hierover te praten. Coming-out is een keuze die veel gevolgen zal hebben. Het kan betekenen dat je mensen om je heen kwijt raakt.
Nu ga ik een heleboel speculeren, maar er zit volgens mij wel een kern van waarheid in: de mogelijkheid dat je mensen kwijt raakt kan vervolgens tot gevolg hebben dat je je nog meer eenzaam gaat voelen en boos op de maatschappij enzovoort. Deze frustraties kunnen (ga ik weer: speculatie) ervoor zorgen dat (zoals je inderdaad in je post schrijft) tot gevolg hebben dat 'gevoelens de kans krijgen om zich op een verkeerde manier te manifesteren in daden'.
Ik ben het dan ook wel met je eens dat acceptatie en een daarop ingerichte levensstijl kan helpen in het hanteren van je leven.
Dus: coming-out hoeft niet, maar kan natuurlijk wel.
Ten tweede: Ik snap dat ik met mijn uitspraken en ondertekening inderdaad wel eerst even moet bewijzen dát ik ze mag maken. Ik ben afgestudeerd psycholoog en inmiddels al aan een post-doctorale studie op hetzelfde vlak bezig. Wat persoonlijke ervaring betreft kan ik zeggen dat ik al 10 jaar in 'deze materie' zit en er een genuanceerd beeld over heb.
Het kan inderdaad goed zo zijn dat je mensen kwijtraakt door openlijk te bekennen dat je pedofiel bent. Dat houd ik zelfs voor vrij waarschijnlijk. En dat soort periodes zijn bepaald niet makkelijk om door te komen, maar toch leert het je wel wie nou eigenlijk echt de mensen zijn waar je op kunt bouwen als het er op aan komt. En natuurlijk wekt het frustraties op als je jezelf en je gevoelens een periode lang telkens voor mensen moet verdedigen, daar weet ik alles van, maar toch denk ik dat het uiteindelijk een goede "grote schoonmaak" van je leven kan zijn om eens echt ervoor uit te komen wie je nou eigenlijk bent, of wilt zijn. Om alle gevoelens bespreekbaar te maken, en niet onbelangrijk om aan andere mensen te laten weten wat de standpunten zijn waar je voor staat in het leven. Ik denk dat dat in veel gevallen ook heel veel helderheid en erkenning op kan leveren.
Niet dat ik mensen hier in alle gevallen wil oproepen om van de daken te schreeuwen dat ze pedofiele gevoelens hebben, maar ik denk zeker wel dat daar wat meer openheid over kan en misschien zelf moet komen dan er op dit moment is in Nederland.
En verder ben ik erg nieuwsgierig geworden welke insteek u dan heeft in pedofilie, en wat uw persoonlijke ervaring is. Want als u al tien jaar onderzoek doet naar pedoseksuele zedendelinquenten dan nemen we u natuurlijk alsnog niet serieus over dit onderwerp, ondanks de doctorale titel
Verder wil ik graag onderstrepen dat mensen die ervoor gestudeerd hebben ook wat mij betreft zeer welkom zijn in dit soort discussies!
Inderdaad, even kort reageren.
Je hoeft niet meteen met U te gaan gooien als ik zeg dat ik een doctoraal titel heb hoor. Ik ben en blijf gewoon mens.
Nee, ik doe geen onderzoek naar zedendelinquenten, maar ben door mijn studie veel in aanraking gekomen met mensen die dat wel hebben gedaan of daar nog mee bezig zijn.
Verder is mijn persoonlijke ervaring tweeledig. Waarbij de ene kant een onprettige was en de andere kant slechts in mijn hoofd zich heeft afgespeeld. Daar zal ik het bij houden, de goede verstaander heeft niet meer nodig dan dat.
Ik heb nu weinig tijd, maar zal morgen of begin komende week weer verder ingaan op andere punten van gewaardeerde posters. Ik moet zeggen dat mijn ervaringen op dit board en in deze threads een van de betere zijn, meestal word je weggeflamed of polariseert de discussie.
Tot snel,
Groeten,
VZIDEVGHEHONEPA (van zo iemand die ervoor gestudeerd heeft en het ook nog eens persoonlijk aankan) Zo kort genoeg?
VZIDEVGHEHONEPA (van zo iemand die ervoor gestudeerd heeft en het ook nog eens persoonlijk aankan) Zo kort genoeg?
Ja, dat moet lukken als inlognaam. Maar ik stel wel voor dat je een cookie zet dan, want om zoiets steeds te moeten intypen lijkt me ook geen leuk karwei
--
The problem with people is that they're only human...
Ik kan me erg vinden in deze redenatie, inclusief het speculeren; het is goed mogelijk dat dingen zo lopen, ik ken zelf best wel wat mensen die inderdaad zo gefrustreerd zijn door "de grote boze maatschappij" dat ze dat een beetje aan het opslokken is. En ik denk dat je zeker gelijk hebt dat dat het risico dat die mensen de fout in gaan ook vergroot.
Coming-out kan op kleine schaal, de mensen die jij graag wil vertellen over je gevoelens kun je daarover vertellen en degenen die je er niet over wil vertellen vertel je lekker niks! Mensen die echt iets om je geven zullen je niet laten vallen, die zullen je ondersteunen om er op een goede manier mee om te gaan. En ze zullen ook investeren om je te begrijpen, dus kun je rustig uitleggen hoe jij met je gevoelens omgaat. Mijn ervaring is dat dat alleen maar heel veel begrip oplevert, en dat dat langzaamaan in de plaats komt van de verbijstering die de coming-out met zich meebrengt.
Reacties
Wel een beetje vreemd dat zo iemand die ervoor gestudeerd heeft een pedofiel afraadt om te accepteren dat hij pedofiele gevoelens heeft... Is erkenning > acceptatie > aangepaste levensstijl niet juist de manier om daarmee om te leren gaan, en te voorkomen dat gevoelens de kans krijgen om zich op een verkeerde manier te manifesteren in daden?
Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik een beetje kritisch ben, maar wàt heb je dan precies gestudeerd, en heb je die studie (al) afgemaakt..?
Nee, ik raad niemand iets af, ik zeg enkel dat dingen niet zo gezien hoeven te worden. Sterker nog, ik raad juist aan om ook met meerderen hierover te praten. Coming-out is een keuze die veel gevolgen zal hebben. Het kan betekenen dat je mensen om je heen kwijt raakt.
Nu ga ik een heleboel speculeren, maar er zit volgens mij wel een kern van waarheid in: de mogelijkheid dat je mensen kwijt raakt kan vervolgens tot gevolg hebben dat je je nog meer eenzaam gaat voelen en boos op de maatschappij enzovoort. Deze frustraties kunnen (ga ik weer: speculatie) ervoor zorgen dat (zoals je inderdaad in je post schrijft) tot gevolg hebben dat 'gevoelens de kans krijgen om zich op een verkeerde manier te manifesteren in daden'.
Ik ben het dan ook wel met je eens dat acceptatie en een daarop ingerichte levensstijl kan helpen in het hanteren van je leven.
Dus: coming-out hoeft niet, maar kan natuurlijk wel.
Ten tweede: Ik snap dat ik met mijn uitspraken en ondertekening inderdaad wel eerst even moet bewijzen dát ik ze mag maken. Ik ben afgestudeerd psycholoog en inmiddels al aan een post-doctorale studie op hetzelfde vlak bezig. Wat persoonlijke ervaring betreft kan ik zeggen dat ik al 10 jaar in 'deze materie' zit en er een genuanceerd beeld over heb.
Hallo en welkom,
Het kan inderdaad goed zo zijn dat je mensen kwijtraakt door openlijk te bekennen dat je pedofiel bent. Dat houd ik zelfs voor vrij waarschijnlijk. En dat soort periodes zijn bepaald niet makkelijk om door te komen, maar toch leert het je wel wie nou eigenlijk echt de mensen zijn waar je op kunt bouwen als het er op aan komt. En natuurlijk wekt het frustraties op als je jezelf en je gevoelens een periode lang telkens voor mensen moet verdedigen, daar weet ik alles van, maar toch denk ik dat het uiteindelijk een goede "grote schoonmaak" van je leven kan zijn om eens echt ervoor uit te komen wie je nou eigenlijk bent, of wilt zijn. Om alle gevoelens bespreekbaar te maken, en niet onbelangrijk om aan andere mensen te laten weten wat de standpunten zijn waar je voor staat in het leven. Ik denk dat dat in veel gevallen ook heel veel helderheid en erkenning op kan leveren.
Niet dat ik mensen hier in alle gevallen wil oproepen om van de daken te schreeuwen dat ze pedofiele gevoelens hebben, maar ik denk zeker wel dat daar wat meer openheid over kan en misschien zelf moet komen dan er op dit moment is in Nederland.
En verder ben ik erg nieuwsgierig geworden welke insteek u dan heeft in pedofilie, en wat uw persoonlijke ervaring is. Want als u al tien jaar onderzoek doet naar pedoseksuele zedendelinquenten dan nemen we u natuurlijk alsnog niet serieus over dit onderwerp, ondanks de doctorale titel
Verder wil ik graag onderstrepen dat mensen die ervoor gestudeerd hebben ook wat mij betreft zeer welkom zijn in dit soort discussies!
Groeten,
L.I.
Inderdaad, even kort reageren.
Je hoeft niet meteen met U te gaan gooien als ik zeg dat ik een doctoraal titel heb hoor. Ik ben en blijf gewoon mens.
Nee, ik doe geen onderzoek naar zedendelinquenten, maar ben door mijn studie veel in aanraking gekomen met mensen die dat wel hebben gedaan of daar nog mee bezig zijn.
Verder is mijn persoonlijke ervaring tweeledig. Waarbij de ene kant een onprettige was en de andere kant slechts in mijn hoofd zich heeft afgespeeld. Daar zal ik het bij houden, de goede verstaander heeft niet meer nodig dan dat.
Ik heb nu weinig tijd, maar zal morgen of begin komende week weer verder ingaan op andere punten van gewaardeerde posters. Ik moet zeggen dat mijn ervaringen op dit board en in deze threads een van de betere zijn, meestal word je weggeflamed of polariseert de discussie.
Tot snel,
Groeten,
VZIDEVGHEHONEPA (van zo iemand die ervoor gestudeerd heeft en het ook nog eens persoonlijk aankan) Zo kort genoeg?
VZIDEVGHEHONEPA (van zo iemand die ervoor gestudeerd heeft en het ook nog eens persoonlijk aankan) Zo kort genoeg?
Ja, dat moet lukken als inlognaam. Maar ik stel wel voor dat je een cookie zet dan, want om zoiets steeds te moeten intypen lijkt me ook geen leuk karwei
--
The problem with people is that they're only human...
Ik kan me erg vinden in deze redenatie, inclusief het speculeren; het is goed mogelijk dat dingen zo lopen, ik ken zelf best wel wat mensen die inderdaad zo gefrustreerd zijn door "de grote boze maatschappij" dat ze dat een beetje aan het opslokken is. En ik denk dat je zeker gelijk hebt dat dat het risico dat die mensen de fout in gaan ook vergroot.
Coming-out kan op kleine schaal, de mensen die jij graag wil vertellen over je gevoelens kun je daarover vertellen en degenen die je er niet over wil vertellen vertel je lekker niks! Mensen die echt iets om je geven zullen je niet laten vallen, die zullen je ondersteunen om er op een goede manier mee om te gaan. En ze zullen ook investeren om je te begrijpen, dus kun je rustig uitleggen hoe jij met je gevoelens omgaat. Mijn ervaring is dat dat alleen maar heel veel begrip oplevert, en dat dat langzaamaan in de plaats komt van de verbijstering die de coming-out met zich meebrengt.
Groet, Jorge