Toch heb je een helder antwoord gegeven op mijn rare vraag! Misschien was ‘ie toch niet zo raar, hooguit lastig.
In mijn vooronderstelling ging ik er vanuit dat jij die seks initieerde. Die jongens zijn daar dus in mee gegaan en hebben het getolereerd omdat ze je graag mogen en niet omdat ze dat zelf graag wilden. Jij vond het prettig en zij vonden het fijn jou daar mee te plezieren.
Ted van Lieshout (Zeer kleine liefde) lijkt het ook zo te hebben ervaren. Hij vond het wel spannend, was nieuwsgierig en was bereid toe te geven – vóór wat hóórt wat.
Hij schrijft:
In mijn ogen was het dan ook de ideale verhouding: tussen een jongen en een man die inzag dat ik méér was dan alleen ‘maar een kind’.
Maar hij schrijft ook:
Toch vind ik wel degelijk dat u over de schreef bent gegaan. Ook voor u gold immers dat u geen zicht had op de schade die u mij kon toebrengen, en daarom valt u te verwijten dat u mij in gevaar hebt gebracht door seks met mij te hebben. Ongeacht de uitkomst.
Fluctuat schreef:
Je kunt immers altijd lijden onder iets.
Waarmee ik mede bedoel dat de mate van het lijden meer afhangt van het 'lijdend voorwerp' dan van het 'begelijdend voorwerp' en de keus om te lijden ook...
Ik denk dat je, bij dit heikele onderwerp moet proberen te voorkomen dat het lijdend voorwerp lijdt. Je uitspraak is zo algemeen dat hij, in die zin, klopt, maar hier gaat het niet om ‘zomaar’ iets. Seks met kinderen mag volgens de wet niet en is voor veel mensen een doodzonde. Waarom wil je hier geen rekening mee houden?
Het ‘lijdend voorwerp’ is afhankelijk van zijn omgeving. Hij groeit op en wordt er door beïnvloed en ontdekt dat jij geen seks met hem had mogen hebben en dat dit volgens ‘iedereen’ heel slecht is..
Het hoeft natuurlijk niet zo te gaan, maar de kans lijkt me groot en ik vind dat je hier serieus rekening mee moet houden. Heb het gezellig met kinderen, zonder seks en niet zoals jij adviseerde: ‘heb seks en geniet ervan’.
Toch heb je een helder antwoord gegeven op mijn rare vraag! Misschien was ‘ie toch niet zo raar, hooguit lastig.
Zo zie je maar dat je ook op onbeantwoordbare vragen een antwoord kunt geven
Ik heb ooit van een van de ouders van een van 'mijn' kinderen geleerd dat je een vraag vaak op duizend manieren kunt beantwoorden.
En ook dat mensen vaak invloed willen uitoefenen op je antwoord.
En dat degene die een antwoord moet geven, het antwoord moet geven dat hem of haar op dat moment het beste past. Dat is het goede antwoord namelijk. Ook al past het de ander niet.
meso schreef:
In mijn vooronderstelling ging ik er vanuit dat jij die seks initieerde. Die jongens zijn daar dus in mee gegaan en hebben het getolereerd omdat ze je graag mogen en niet omdat ze dat zelf graag wilden. Jij vond het prettig en zij vonden het fijn jou daar mee te plezieren.
Eigenlijk weet ik vaak niet eens wie er nou initieerde. Maakt het uit?
Dat je stelt dat ik die seks fijn vond en dat de jongens het enkel deden om mij te plezieren, vind ik voor jou wat te kort door de bocht, Meso. (Ik heb het idee dat ik je punt mis en ik kan nu tijdens het schrijven van deze post niet teruglezen maar ik post dit toch maar zo en lees naderhand wel waar jij aan refereerde.. )
Niet om mezelf op te hemelen maar ik heb nou juist altijd de indruk gehad dat het de jongens het meeste om hun eigen plezier ging. Als een jongen seks met mij heeft en hij heeft er geen lol aan dan stopt het voor mij gelijk. Seks is voor mij geen onderhandelingsmiddel. Dat doen ze later maar met hun vrouw.
Los daarvan denk ik dat er jongens zijn geweest die seks met mij wilden gewoon omdat ze dachten dat ik het ook met andere jongens had. Maar dat zegt enkel iets over hun beweegredenen en niet over hun beleving. Over hun beleving kan ik oordelen maar niet over hun beweegredenen. Ik ben God niet.
Mijn eerste vriendje heeft min of meer getolereerd dat ik seks met hem had, elk weekend, drie jaren lang. Hij vond -en vind het twintig jaren later- niet heel erg en nog steeds verdisconteerbaar. Met de jongens daarna deed ik het beter; seks zat toen niet meer in het standaard-pakket maar was enkel op aanvraag. En serieus, ik kwam niets tekort
Alle mensen, ongeacht hun leeftijd, houden van seks.
Je wilt het alleen het liefste met iemand met wie je het het liefste doet.
meso schreef:
Ted van Lieshout (Zeer kleine liefde) lijkt het ook zo te hebben ervaren. Hij vond het wel spannend, was nieuwsgierig en was bereid toe te geven – vóór wat hóórt wat.
Hij schrijft:
In mijn ogen was het dan ook de ideale verhouding: tussen een jongen en een man die inzag dat ik méér was dan alleen ‘maar een kind’.
Maar hij schrijft ook:
Toch vind ik wel degelijk dat u over de schreef bent gegaan. Ook voor u gold immers dat u geen zicht had op de schade die u mij kon toebrengen, en daarom valt u te verwijten dat u mij in gevaar hebt gebracht door seks met mij te hebben. Ongeacht de uitkomst.
Allereerst moet ik melding maken van het feit dat het mij niet interesseert in dit geval waarom hij iemand iets verwijt. Hij verwijt mij niets immers. En kinderen die met mij seks hadden, verwijten mij niets. Tot nu toe.
Uiteindelijk verwijt Ted van Lieshout iemand iets omdat hij zich door het gedrag van die ander in gevaar gebracht voelde.
Oké dat kan.
Maar wat een zielig gedoe.
En dan ook nog 'ongeacht de uitkomst'! Alsof hij de optie openhoudt dat hij er wel plezier aan beleefd had en er nog steeds met warme gevoelens aan terugdenkt...
Zeg gewoon wáár je last van hebt of had. En niet enkel dàt je ergens last van gehad hebt en waarom. Ted beschrijft het waarom accuraat maar zegt tegelijkertijd niet wáár hij onder lijdt. Ik heb het idee dat hij dat zelf niet goed weet.
Maargoed, punt is dat hij denkt dat hij ergens onder lijdt en daar (want lijden bestaat niet maar bij het denken dat je lijdt, start het lijden, nja lijden bestaat niet maar de beleving zit 'm in het denken dat je lijdt.) gaat het lijden uiteindelijk om.
En dat moet zoveel mogelijk voorkomen worden, dat ben ik echt met je eens Meso.
Maar: op het moment dat ik denk dat hij niet het recht heeft om ergens onder te lijden dan weet ik het ook niet meer helemaal. Ik weet helemaal niet of ik dat wel mag denken eigenlijk. Maar ik deed dat bij bovenstaand persoon wel. De mens is erg vindingrijk om zichzelf dàt te bedenken dat hem goed past. En ik ben geen uitzondering op die regel.
meso schreef:
Ik denk dat je, bij dit heikele onderwerp moet proberen te voorkomen dat het lijdend voorwerp lijdt. Je uitspraak is zo algemeen dat hij, in die zin, klopt, maar hier gaat het niet om ‘zomaar’ iets. Seks met kinderen mag volgens de wet niet en is voor veel mensen een doodzonde. Waarom wil je hier geen rekening mee houden?
Het ‘lijdend voorwerp’ is afhankelijk van zijn omgeving. Hij groeit op en wordt er door beïnvloed en ontdekt dat jij geen seks met hem had mogen hebben en dat dit volgens ‘iedereen’ heel slecht is..
Het hoeft natuurlijk niet zo te gaan, maar de kans lijkt me groot en ik vind dat je hier serieus rekening mee moet houden. Heb het gezellig met kinderen, zonder seks en niet zoals jij adviseerde: ‘heb seks en geniet ervan’.
Zeker inderdaad, we moeten met zoveel mogelijk rekening houden. (En ik doe dat ook denk ik, ik ben geen verschrikkelijk beest.) Ik wil niet dat een ander, ongeacht zijn of haar leeftijd, lijdt.
Maar het is inderdaad precies zoals je zegt: het hoeft niet zo te gaan.
En laten we er ook geen 'self-fullfilling prophicy' van maken.
Met hetzelfde recht waarmee je dus kunt zeggen dat je iets moet laten, kun je dus ook zeggen dat je iets moet doen.
Ik deed dat. En expres.
Ik zei natuurlijk wèl iets onwenselijks. Dat snap ik.
Maar dat deed ik op basis van dezelfde gegevens waar jij aan refereert en waarmee jij tot een compleet andere conclusie kwam.
Vraag voor mij is waarom mensen geen onwenselijke dingen wensen.
Ik breek daar wel 'ns m'n hoofd over.
Verder zeg jij dat seks strafbaar is en dat het daarom slecht is.
Ik denk daar anders over en ik zie die zaken los van elkaar.
Ik denk dat sommige strafbare dingen soms goed kunnen zijn.
Waarom zou ik me ook bij alles laten leiden door de gevolgen die het zouden kunnen hebben.
Doorgaans heb ik daar geen enkel overzicht over en ik vind dat vaak ook helemaal geen ondragelijk gemis.
Andere mensen vinden dat soms wel maar dat mag van mij.
'Mijn' kinderen noemen mij volwassen en verantwoordelijk en nemen mij op seksueel gebied niets kwalijk. Dat zegt mij meer dan een mening van iemand die mij niet kent over een onderwerp dat hij niet kent.
Op andere gebieden hebben 'mijn' kinderen ook geen klachten over mij trouwens.
Hoe dan ook kan het advies: 'heb seks en geniet ervan' nooit een slecht advies zijn.
Hooguit onhandig als je het op de verkeerde plek of op het verkeerde moment doet.
Maar een slechte basis-instelling kan het niet zijn.
meso schreef:
Fluctuat schreef:
Praten over seks doe je daarna maar.
Waarom? Omdat er dan zoveel uit te leggen is?
Nee. Omdat ik vind dat je het eerst moet hebben meegemaakt om erover te praten.
Dat klinkt op zich raar want meestal leg ik mensen niks op.
Maarja, ff nuchter: praten over seks is voor de meeste mensen interessant.
Voor mij is het iets van bij de kapper en in de Story en Privé.
Ik bedoel: het gaat om het doen en niet om het praten erover..
Want waar praat je anders over?
Reacties
Toch heb je een helder antwoord gegeven op mijn rare vraag! Misschien was ‘ie toch niet zo raar, hooguit lastig.
In mijn vooronderstelling ging ik er vanuit dat jij die seks initieerde. Die jongens zijn daar dus in mee gegaan en hebben het getolereerd omdat ze je graag mogen en niet omdat ze dat zelf graag wilden. Jij vond het prettig en zij vonden het fijn jou daar mee te plezieren.
Ted van Lieshout (Zeer kleine liefde) lijkt het ook zo te hebben ervaren. Hij vond het wel spannend, was nieuwsgierig en was bereid toe te geven – vóór wat hóórt wat.
Hij schrijft:
In mijn ogen was het dan ook de ideale verhouding: tussen een jongen en een man die inzag dat ik méér was dan alleen ‘maar een kind’.
Maar hij schrijft ook:
Toch vind ik wel degelijk dat u over de schreef bent gegaan. Ook voor u gold immers dat u geen zicht had op de schade die u mij kon toebrengen, en daarom valt u te verwijten dat u mij in gevaar hebt gebracht door seks met mij te hebben. Ongeacht de uitkomst.
Je kunt immers altijd lijden onder iets.
Waarmee ik mede bedoel dat de mate van het lijden meer afhangt van het 'lijdend voorwerp' dan van het 'begelijdend voorwerp' en de keus om te lijden ook...
Ik denk dat je, bij dit heikele onderwerp moet proberen te voorkomen dat het lijdend voorwerp lijdt. Je uitspraak is zo algemeen dat hij, in die zin, klopt, maar hier gaat het niet om ‘zomaar’ iets. Seks met kinderen mag volgens de wet niet en is voor veel mensen een doodzonde. Waarom wil je hier geen rekening mee houden?
Het ‘lijdend voorwerp’ is afhankelijk van zijn omgeving. Hij groeit op en wordt er door beïnvloed en ontdekt dat jij geen seks met hem had mogen hebben en dat dit volgens ‘iedereen’ heel slecht is..
Het hoeft natuurlijk niet zo te gaan, maar de kans lijkt me groot en ik vind dat je hier serieus rekening mee moet houden. Heb het gezellig met kinderen, zonder seks en niet zoals jij adviseerde: ‘heb seks en geniet ervan’.
Praten over seks doe je daarna maar.
Waarom? Omdat er dan zoveel uit te leggen is?
Toch heb je een helder antwoord gegeven op mijn rare vraag! Misschien was ‘ie toch niet zo raar, hooguit lastig.
Zo zie je maar dat je ook op onbeantwoordbare vragen een antwoord kunt geven
Ik heb ooit van een van de ouders van een van 'mijn' kinderen geleerd dat je een vraag vaak op duizend manieren kunt beantwoorden.
En ook dat mensen vaak invloed willen uitoefenen op je antwoord.
En dat degene die een antwoord moet geven, het antwoord moet geven dat hem of haar op dat moment het beste past. Dat is het goede antwoord namelijk. Ook al past het de ander niet.
In mijn vooronderstelling ging ik er vanuit dat jij die seks initieerde. Die jongens zijn daar dus in mee gegaan en hebben het getolereerd omdat ze je graag mogen en niet omdat ze dat zelf graag wilden. Jij vond het prettig en zij vonden het fijn jou daar mee te plezieren.
Eigenlijk weet ik vaak niet eens wie er nou initieerde. Maakt het uit?
)
Dat je stelt dat ik die seks fijn vond en dat de jongens het enkel deden om mij te plezieren, vind ik voor jou wat te kort door de bocht, Meso. (Ik heb het idee dat ik je punt mis en ik kan nu tijdens het schrijven van deze post niet teruglezen maar ik post dit toch maar zo en lees naderhand wel waar jij aan refereerde..
Niet om mezelf op te hemelen maar ik heb nou juist altijd de indruk gehad dat het de jongens het meeste om hun eigen plezier ging. Als een jongen seks met mij heeft en hij heeft er geen lol aan dan stopt het voor mij gelijk. Seks is voor mij geen onderhandelingsmiddel. Dat doen ze later maar met hun vrouw.
Los daarvan denk ik dat er jongens zijn geweest die seks met mij wilden gewoon omdat ze dachten dat ik het ook met andere jongens had. Maar dat zegt enkel iets over hun beweegredenen en niet over hun beleving. Over hun beleving kan ik oordelen maar niet over hun beweegredenen. Ik ben God niet.
Mijn eerste vriendje heeft min of meer getolereerd dat ik seks met hem had, elk weekend, drie jaren lang. Hij vond -en vind het twintig jaren later- niet heel erg en nog steeds verdisconteerbaar. Met de jongens daarna deed ik het beter; seks zat toen niet meer in het standaard-pakket maar was enkel op aanvraag. En serieus, ik kwam niets tekort
Alle mensen, ongeacht hun leeftijd, houden van seks.
Je wilt het alleen het liefste met iemand met wie je het het liefste doet.
Ted van Lieshout (Zeer kleine liefde) lijkt het ook zo te hebben ervaren. Hij vond het wel spannend, was nieuwsgierig en was bereid toe te geven – vóór wat hóórt wat.
Hij schrijft:
In mijn ogen was het dan ook de ideale verhouding: tussen een jongen en een man die inzag dat ik méér was dan alleen ‘maar een kind’.
Maar hij schrijft ook:
Toch vind ik wel degelijk dat u over de schreef bent gegaan. Ook voor u gold immers dat u geen zicht had op de schade die u mij kon toebrengen, en daarom valt u te verwijten dat u mij in gevaar hebt gebracht door seks met mij te hebben. Ongeacht de uitkomst.
Allereerst moet ik melding maken van het feit dat het mij niet interesseert in dit geval waarom hij iemand iets verwijt. Hij verwijt mij niets immers. En kinderen die met mij seks hadden, verwijten mij niets. Tot nu toe.
Uiteindelijk verwijt Ted van Lieshout iemand iets omdat hij zich door het gedrag van die ander in gevaar gebracht voelde.
Oké dat kan.
Maar wat een zielig gedoe.
En dan ook nog 'ongeacht de uitkomst'! Alsof hij de optie openhoudt dat hij er wel plezier aan beleefd had en er nog steeds met warme gevoelens aan terugdenkt...
Zeg gewoon wáár je last van hebt of had. En niet enkel dàt je ergens last van gehad hebt en waarom. Ted beschrijft het waarom accuraat maar zegt tegelijkertijd niet wáár hij onder lijdt. Ik heb het idee dat hij dat zelf niet goed weet.
Maargoed, punt is dat hij denkt dat hij ergens onder lijdt en daar (want lijden bestaat niet maar bij het denken dat je lijdt, start het lijden, nja lijden bestaat niet maar de beleving zit 'm in het denken dat je lijdt.) gaat het lijden uiteindelijk om.
En dat moet zoveel mogelijk voorkomen worden, dat ben ik echt met je eens Meso.
Maar: op het moment dat ik denk dat hij niet het recht heeft om ergens onder te lijden dan weet ik het ook niet meer helemaal. Ik weet helemaal niet of ik dat wel mag denken eigenlijk. Maar ik deed dat bij bovenstaand persoon wel. De mens is erg vindingrijk om zichzelf dàt te bedenken dat hem goed past. En ik ben geen uitzondering op die regel.
Ik denk dat je, bij dit heikele onderwerp moet proberen te voorkomen dat het lijdend voorwerp lijdt. Je uitspraak is zo algemeen dat hij, in die zin, klopt, maar hier gaat het niet om ‘zomaar’ iets. Seks met kinderen mag volgens de wet niet en is voor veel mensen een doodzonde. Waarom wil je hier geen rekening mee houden?
Het ‘lijdend voorwerp’ is afhankelijk van zijn omgeving. Hij groeit op en wordt er door beïnvloed en ontdekt dat jij geen seks met hem had mogen hebben en dat dit volgens ‘iedereen’ heel slecht is..
Het hoeft natuurlijk niet zo te gaan, maar de kans lijkt me groot en ik vind dat je hier serieus rekening mee moet houden. Heb het gezellig met kinderen, zonder seks en niet zoals jij adviseerde: ‘heb seks en geniet ervan’.
Zeker inderdaad, we moeten met zoveel mogelijk rekening houden. (En ik doe dat ook denk ik, ik ben geen verschrikkelijk beest.) Ik wil niet dat een ander, ongeacht zijn of haar leeftijd, lijdt.
Maar het is inderdaad precies zoals je zegt: het hoeft niet zo te gaan.
En laten we er ook geen 'self-fullfilling prophicy' van maken.
Met hetzelfde recht waarmee je dus kunt zeggen dat je iets moet laten, kun je dus ook zeggen dat je iets moet doen.
Ik deed dat. En expres.
Ik zei natuurlijk wèl iets onwenselijks. Dat snap ik.
Maar dat deed ik op basis van dezelfde gegevens waar jij aan refereert en waarmee jij tot een compleet andere conclusie kwam.
Vraag voor mij is waarom mensen geen onwenselijke dingen wensen.
Ik breek daar wel 'ns m'n hoofd over.
Verder zeg jij dat seks strafbaar is en dat het daarom slecht is.
Ik denk daar anders over en ik zie die zaken los van elkaar.
Ik denk dat sommige strafbare dingen soms goed kunnen zijn.
Waarom zou ik me ook bij alles laten leiden door de gevolgen die het zouden kunnen hebben.
Doorgaans heb ik daar geen enkel overzicht over en ik vind dat vaak ook helemaal geen ondragelijk gemis.
Andere mensen vinden dat soms wel maar dat mag van mij.
'Mijn' kinderen noemen mij volwassen en verantwoordelijk en nemen mij op seksueel gebied niets kwalijk. Dat zegt mij meer dan een mening van iemand die mij niet kent over een onderwerp dat hij niet kent.
Op andere gebieden hebben 'mijn' kinderen ook geen klachten over mij trouwens.
Hoe dan ook kan het advies: 'heb seks en geniet ervan' nooit een slecht advies zijn.
Hooguit onhandig als je het op de verkeerde plek of op het verkeerde moment doet.
Maar een slechte basis-instelling kan het niet zijn.
Praten over seks doe je daarna maar.
Waarom? Omdat er dan zoveel uit te leggen is?
Nee. Omdat ik vind dat je het eerst moet hebben meegemaakt om erover te praten.
Dat klinkt op zich raar want meestal leg ik mensen niks op.
Maarja, ff nuchter: praten over seks is voor de meeste mensen interessant.
Voor mij is het iets van bij de kapper en in de Story en Privé.
Ik bedoel: het gaat om het doen en niet om het praten erover..
Want waar praat je anders over?