Ik ben zelf 18, ben "erachter" dat ik boylover ben (op jonge jongens val, vooral met dat 'schattigheidsalarm') sinds mijn 16e.
Van mijn ouders af een goede jeugd gehad (zijn nog steeds erg lief en tolerant van geest, ookal weten ze het niet) en ben op school niet of weinig gepest. Een beetje geloof ik, maar ik had verder wel vrienden enzovoorts. Eerste idee richting aangetrokken voelen tot jongens was op mijn 11e. Mijn gok is dat het een mix is tussen aangeboren en aangeleerd (bepaalde karaktereigenschappen aangeboren, die zich door de opvoeding verder hebben kunnen ontwikkelen tot zoiets), maar dat de factoren van het aanleren niet specifiek aan te wijzen zijn. Iemand met "stoere" karaktereigenschappen (om een voorbeeld te noemen) zal mogelijk al niet de genetische aanleg hebben om pedofiel te worden. Maar ik weet het ook niet, is ook maar een gokje
Ik weet alleen dat ik er op mijn 11e al achter was dat ik me aangetrokken voelde tot jongens, en dat ik van mijn 11e tot mijn 15e er niet veel van heb gedacht. Ik dacht dat het misschien wel over zou gaan, of in ieder geval dacht ik dat ik op die leeftijd nog niets met zekerheid kon zeggen. Misschien ging het over, misschien was ik wel homo. Bleek dat de leeftijd bleef hangen en dat ik behalve seksuele aangetrokkenheid een overwegend ander gevoel kreeg rond jonge jongens
Vanaf mijn 15e zocht ik foto's van jongens op het internet (allerlei soorten foto's, jong en oud, om erachter te komen dat ik oud niks vond en jong wel) en zo ben ik ook op de term boylover gestuit. Dat was zo tegen mijn 16e verjaardag aan.
Vanaf mijn 15e zocht ik foto's van jongens op het internet (allerlei soorten foto's, jong en oud, om erachter te komen dat ik oud niks vond en jong wel)
Ja, zo ging het bij mij ook, maar dan met meisjes... Ik herinner me (ik moet toen ongeveer zestien zijn geweest) dat mijn vader een keer goed kwaad is geweest omdat hij blijkbaar wat bookmarks of plaatjes gevonden had op de computer, en daar niet zo content mee was. Hij zei toen iets in de trant van "naaktfoto's downloaden moet je zelf weten, maar ik wil geen kinderporno op mijn PC!". Pas toen realiseerde ik me eigenlijk dat de meisjes op die foto's wel behoorlijk jong waren, en dat het misschien toch wel vreemd was dat die foto's van meiden van een jaar of twintig me niet zo veel deden. Inmiddels kan ik prima opgewonden worden van die meiden van twintig, en zoek ik überhaupt niet meer naar porno , maar die illegale leeftijdscategorie vind ik toch eigenlijk nog steeds leuker als ik er weer eens mee geconfronteerd word... Tsja, wat doe je er aan, hè?
vooral met dat 'schattigheidsalarm'
Cool hey, ik heb een nieuwe term ingebracht Was 'em alweer vergeten
He man,
Dit is eigenlijk voor het eerst dat ik op deze site ben. Ik las je verhaal en heb hetzelfde "probleem".
Ik herkende mezelf wel aardig in jouw verhaal. Ik ben een jongen van 24 en ben er zo rond mn negende achtergekomen dat ik meer op jongens dan op meisjes viel. Ook die "ontkenningsfase" gehad (en geprobeerd om op meisjes van mn eigen leeftijd verliefd te worden) maar rond mn 14e wist ik eigenlijk wel dat het een hopeloze zaak was Damn, heheh. (...) Rond mijn 16e raakte ik zo gefrustreerd van mijn verboden gevoelens dat ik behoorlijk depressief werd hoewel ik van nature helemaal geen zielig type was(ben), maar gewoon een leuke jongen met veel vrienden en vriendinnen, intelligentie, voetballen etc. Toen ben ik gestopt met school omdat ik helemaal klem zat in mn hoofd. Het moeilijke was dat ik met niemand, en dus ook niet met de psycholoog die ik met moeite besloot te gaan bezoeken, durfde te praten over mijn gevoelens voor jonge jongens. (...)
Na wat jaren up and down heb ik nu een beetje rust gevonden en begin weer van mezelf te houden en mijn geaardheid (weer) te accepteren. Ik zou graag eens wat langer en uitgebreider met jou of iemand anders die dit leest praten/chatten over jongensliefde. Ik zit namelijk nog met een heleboel dingen waar ik voor mezelf niet uit ben en dingen die ik wil weten.
Ik hoop dat iemand reageert.
Je wens hoeft zeker niet onbeantwoord te blijven. Kijk eens rond op www.boylover.net (met name de NL kamer) en www.jongensforum.net en leg eens wat contacten, dan zit je voor je het weet gezellig een pilsje te drinken met je gevoelsgenoten
Of stuur me eens een mailtje op jorge@pedofilie.nl.
ik snap werkelijk niet hoe sommige behoorlijk oude postings opnieuw bovenaan staan. Wie post ze dan opnieuw? De persoon zelf? ook in dit geval vanwege een scriptie, uit januari 2005? En mischien ligt het aan mijn snel scrowlen, maar het is me ook niet duidelijk of de reacties naar onder toe, reageren op die van daarboven of van daaronder.
wij lopen er nog al eens tegen aan, dat mensen wantrouwend zijn naar ons omdat we lotgenoot zijn. men zegt dan: lotgenoten die gaan vaak ook weer misbruiken.
het is voor ons een ontzettend trauma en straf erbij.
die mensen die dat zeggen, verkeren met de overtuiging dat wat je geleerd hebt niet gecorrigeerd wordt met gezonde normen en waarden.
die mensen die dat zeggen, verkeren met de overtuiging dat wat jij aan pijn hebt meegemaakt, je ook weer aan een ander door wilt geven.
zou het nu om kinderen gaan, die door hun eigen misbruik ervaringen kinderen gaan misbruiken...d.w.z. sex gaan hebben met leeftijdsgenoten...dan vinden we dat niet onbegrijpelijk. als kind ben je niet altijd in staat om goed en kwaad in een juist perspectief te zien.
maar dat zoiets kwaads, voor een volwassen lotgenoot niet in een goed perspectief te zien is... dan zal er toch meer aan de hand moeten zijn. ...lijkt ons... bijvoorbeeld een verstandelijke handicap..waardoor dat de volwassen lotgenoot op een kinderlijk niveau functioneert.
we zouden graag contact willen met lotgenoten die later hun eigen of andere kinderen zijn gaan misbruiken. mogelijk kunnen jullie hier meer over vertellen.
"Jullie" zijn er weer zie ik! Welkom terug! Ik kom gewoon even met de deur in huis vallen: Wat wil "wij" nu eigenlijk zeggen?
Verder denk ik dat je weinig lotgenoten zult aantreffen die misbruiken. Ze zullen er vast wel zijn, maar gaan dat hier echt niet vertellen, en zeker niet aan iemand die anoniem post en in de "wij"-vorm spreekt zonder dat toe te lichten... (niet aanvallend bedoeld, meer verklarend)
Denk je dat jullie je trauma op gegeven moment naast je neer kunnen leggen en weer gewoon een leven kunnen gaan opbouwen trouwens?
heY jorge kon je email niet vinden dus dan maar zo
oke ik snap het. maar word dit over 10 jaar niet verboden. in engeland waren ze zelf al zo gek dat jongentjes niet op de foto mochten als ze hun shirt niet aan hadden. dit is daar wel van de baan maar toch. je snap me. en ja zoals voor vele gevoels genoten hebbben we het niet makkelijk vooral de jongeren niet waaronder dus ik. ja sorry dat ik alleen maar loop te zeuren hoor, maar ja tegen wie anders hahah groetjes ricardo
Ik ben zelf 18, ben "erachter" dat ik boylover ben (op jonge jongens val, vooral met dat 'schattigheidsalarm') sinds mijn 16e.
Van mijn ouders af een goede jeugd gehad (zijn nog steeds erg lief en tolerant van geest, ookal weten ze het niet) en ben op school niet of weinig gepest. Een beetje geloof ik, maar ik had verder wel vrienden enzovoorts. Eerste idee richting aangetrokken voelen tot jongens was op mijn 11e. Mijn gok is dat het een mix is tussen aangeboren en aangeleerd (bepaalde karaktereigenschappen aangeboren, die zich door de opvoeding verder hebben kunnen ontwikkelen tot zoiets), maar dat de factoren van het aanleren niet specifiek aan te wijzen zijn. Iemand met "stoere" karaktereigenschappen (om een voorbeeld te noemen) zal mogelijk al niet de genetische aanleg hebben om pedofiel te worden. Maar ik weet het ook niet, is ook maar een gokje
Ik weet alleen dat ik er op mijn 11e al achter was dat ik me aangetrokken voelde tot jongens, en dat ik van mijn 11e tot mijn 15e er niet veel van heb gedacht. Ik dacht dat het misschien wel over zou gaan, of in ieder geval dacht ik dat ik op die leeftijd nog niets met zekerheid kon zeggen. Misschien ging het over, misschien was ik wel homo. Bleek dat de leeftijd bleef hangen en dat ik behalve seksuele aangetrokkenheid een overwegend ander gevoel kreeg rond jonge jongens
Vanaf mijn 15e zocht ik foto's van jongens op het internet (allerlei soorten foto's, jong en oud, om erachter te komen dat ik oud niks vond en jong wel) en zo ben ik ook op de term boylover gestuit. Dat was zo tegen mijn 16e verjaardag aan.
Vanaf mijn 15e zocht ik foto's van jongens op het internet (allerlei soorten foto's, jong en oud, om erachter te komen dat ik oud niks vond en jong wel)
Ja, zo ging het bij mij ook, maar dan met meisjes... Ik herinner me (ik moet toen ongeveer zestien zijn geweest) dat mijn vader een keer goed kwaad is geweest omdat hij blijkbaar wat bookmarks of plaatjes gevonden had op de computer, en daar niet zo content mee was. Hij zei toen iets in de trant van "naaktfoto's downloaden moet je zelf weten, maar ik wil geen kinderporno op mijn PC!". Pas toen realiseerde ik me eigenlijk dat de meisjes op die foto's wel behoorlijk jong waren, en dat het misschien toch wel vreemd was dat die foto's van meiden van een jaar of twintig me niet zo veel deden. Inmiddels kan ik prima opgewonden worden van die meiden van twintig, en zoek ik überhaupt niet meer naar porno
, maar die illegale leeftijdscategorie vind ik toch eigenlijk nog steeds leuker als ik er weer eens mee geconfronteerd word... Tsja, wat doe je er aan, hè?
vooral met dat 'schattigheidsalarm'
Cool hey, ik heb een nieuwe term ingebracht
Was 'em alweer vergeten 
He man,
Damn, heheh. (...) Rond mijn 16e raakte ik zo gefrustreerd van mijn verboden gevoelens dat ik behoorlijk depressief werd hoewel ik van nature helemaal geen zielig type was(ben), maar gewoon een leuke jongen met veel vrienden en vriendinnen, intelligentie, voetballen etc. Toen ben ik gestopt met school omdat ik helemaal klem zat in mn hoofd. Het moeilijke was dat ik met niemand, en dus ook niet met de psycholoog die ik met moeite besloot te gaan bezoeken, durfde te praten over mijn gevoelens voor jonge jongens. (...)
Dit is eigenlijk voor het eerst dat ik op deze site ben. Ik las je verhaal en heb hetzelfde "probleem".
Ik herkende mezelf wel aardig in jouw verhaal. Ik ben een jongen van 24 en ben er zo rond mn negende achtergekomen dat ik meer op jongens dan op meisjes viel. Ook die "ontkenningsfase" gehad (en geprobeerd om op meisjes van mn eigen leeftijd verliefd te worden) maar rond mn 14e wist ik eigenlijk wel dat het een hopeloze zaak was
Na wat jaren up and down heb ik nu een beetje rust gevonden en begin weer van mezelf te houden en mijn geaardheid (weer) te accepteren. Ik zou graag eens wat langer en uitgebreider met jou of iemand anders die dit leest praten/chatten over jongensliefde. Ik zit namelijk nog met een heleboel dingen waar ik voor mezelf niet uit ben en dingen die ik wil weten.
Ik hoop dat iemand reageert.
Hoihoi,
Je wens hoeft zeker niet onbeantwoord te blijven. Kijk eens rond op www.boylover.net (met name de NL kamer) en www.jongensforum.net en leg eens wat contacten, dan zit je voor je het weet gezellig een pilsje te drinken met je gevoelsgenoten
Of stuur me eens een mailtje op jorge@pedofilie.nl.
Groetjes, Jorge
ik snap werkelijk niet hoe sommige behoorlijk oude postings opnieuw bovenaan staan. Wie post ze dan opnieuw? De persoon zelf? ook in dit geval vanwege een scriptie, uit januari 2005? En mischien ligt het aan mijn snel scrowlen, maar het is me ook niet duidelijk of de reacties naar onder toe, reageren op die van daarboven of van daaronder.
groets
jan
wij lopen er nog al eens tegen aan, dat mensen wantrouwend zijn naar ons omdat we lotgenoot zijn. men zegt dan: lotgenoten die gaan vaak ook weer misbruiken.
het is voor ons een ontzettend trauma en straf erbij.
die mensen die dat zeggen, verkeren met de overtuiging dat wat je geleerd hebt niet gecorrigeerd wordt met gezonde normen en waarden.
die mensen die dat zeggen, verkeren met de overtuiging dat wat jij aan pijn hebt meegemaakt, je ook weer aan een ander door wilt geven.
zou het nu om kinderen gaan, die door hun eigen misbruik ervaringen kinderen gaan misbruiken...d.w.z. sex gaan hebben met leeftijdsgenoten...dan vinden we dat niet onbegrijpelijk. als kind ben je niet altijd in staat om goed en kwaad in een juist perspectief te zien.
maar dat zoiets kwaads, voor een volwassen lotgenoot niet in een goed perspectief te zien is... dan zal er toch meer aan de hand moeten zijn. ...lijkt ons... bijvoorbeeld een verstandelijke handicap..waardoor dat de volwassen lotgenoot op een kinderlijk niveau functioneert.
we zouden graag contact willen met lotgenoten die later hun eigen of andere kinderen zijn gaan misbruiken. mogelijk kunnen jullie hier meer over vertellen.
Hallo "wij"
"Jullie" zijn er weer zie ik! Welkom terug! Ik kom gewoon even met de deur in huis vallen: Wat wil "wij" nu eigenlijk zeggen?
Verder denk ik dat je weinig lotgenoten zult aantreffen die misbruiken. Ze zullen er vast wel zijn, maar gaan dat hier echt niet vertellen, en zeker niet aan iemand die anoniem post en in de "wij"-vorm spreekt zonder dat toe te lichten... (niet aanvallend bedoeld, meer verklarend)
Denk je dat jullie je trauma op gegeven moment naast je neer kunnen leggen en weer gewoon een leven kunnen gaan opbouwen trouwens?
heY jorge kon je email niet vinden dus dan maar zo
oke ik snap het. maar word dit over 10 jaar niet verboden. in engeland waren ze zelf al zo gek dat jongentjes niet op de foto mochten als ze hun shirt niet aan hadden. dit is daar wel van de baan maar toch. je snap me. en ja zoals voor vele gevoels genoten hebbben we het niet makkelijk vooral de jongeren niet waaronder dus ik. ja sorry dat ik alleen maar loop te zeuren hoor, maar ja tegen wie anders hahah groetjes ricardo
met andere woorden de wereld draait door