Je angst is begrijpelijk vermits je beeld van 'pedofielen' een schrikbeeld is waarin seksueel misbruik een belangrijk plaats inneemt. (Dat vermoed ik toch. Hoewel ik het niet uit je post kan opmaken vermoed ik ook dat leerkracht waar je over schrijft dan ook 'over de schreef' is gegaan in het contact met bepaalde kinderen.)
Maar als ik het woord pedofiel gebruik dan heb ik het niet over mensen die kinderen seksueel misbruiken. Ik gebruik het woord enkel bij gebrek aan beter maar vanwege de negatieve connotatie kiezen sommige gevoelsgenoten er voor om het woord niet te gebruiken. Ik heb het wel over mensen die heel graag met kinderen omgaan, die er soms verliefd op worden, ... en hoewel er ook sprake is van fysieke aantrekking en seksuele gevoelens handelen de meeste mensen met deze gevoelens daar nooit naar.
Ik ben er van overtuigd dat er zich onder leraars, jeugdbewegingsleiders, sporttrainers, ... een groot aantal mensen met deze gevoelens bevinden. Dat je daar zo weinig over hoort is niet omdat veel misbruik verborgen blijft maar vooral omdat de meeste van deze mensen er uitstekend in slagen goede leerkrachten, leiders, trainers te zijn zonder ooit kinderen te misbruiken.
Dat een groot schrikbeeld van vele ouders seksueel misbruik van hun kinderen is kan ik erg goed begrijpen. Maar waarom zou leiding met pedofiele gevoelens die nooit kinderen hebben misbruikt, dat ook nooit van plan zijn en ruim voldoende zelfcontrole hebben om kinderen niet te misbruiken een probleem zijn?
Ik weet dat ik op het laatste kamp dat ik heb begeleid de kinderen van mijn groepje (samen met mijn medeleider en de andere leiding) een schitterend kamp heb bezorgd en dat al de andere leiding dat zal bevestigen.
Van seksuele gevoelens van mijn kant zal geen enkel van de kinderen iets hebben gemerkt. Deze gevoelens waren trouwens altijd ver te zoeken op de momenten dat ik met de kinderen bezig was. Wat de kinderen wel zullen hebben gemerkt is dat ik graag met hun omging en echt om hen gaf.
Als er iets is dat ik mezelf nooit zou vergeven is het misbruik van kinderen, maar ik maak me daar absoluut geen zorgen over, ik weet dat ik nooit kinderen zal misbruiken.
Reacties
Je angst is begrijpelijk vermits je beeld van 'pedofielen' een schrikbeeld is waarin seksueel misbruik een belangrijk plaats inneemt. (Dat vermoed ik toch. Hoewel ik het niet uit je post kan opmaken vermoed ik ook dat leerkracht waar je over schrijft dan ook 'over de schreef' is gegaan in het contact met bepaalde kinderen.)
Maar als ik het woord pedofiel gebruik dan heb ik het niet over mensen die kinderen seksueel misbruiken. Ik gebruik het woord enkel bij gebrek aan beter maar vanwege de negatieve connotatie kiezen sommige gevoelsgenoten er voor om het woord niet te gebruiken. Ik heb het wel over mensen die heel graag met kinderen omgaan, die er soms verliefd op worden, ... en hoewel er ook sprake is van fysieke aantrekking en seksuele gevoelens handelen de meeste mensen met deze gevoelens daar nooit naar.
Ik ben er van overtuigd dat er zich onder leraars, jeugdbewegingsleiders, sporttrainers, ... een groot aantal mensen met deze gevoelens bevinden. Dat je daar zo weinig over hoort is niet omdat veel misbruik verborgen blijft maar vooral omdat de meeste van deze mensen er uitstekend in slagen goede leerkrachten, leiders, trainers te zijn zonder ooit kinderen te misbruiken.
Dat een groot schrikbeeld van vele ouders seksueel misbruik van hun kinderen is kan ik erg goed begrijpen. Maar waarom zou leiding met pedofiele gevoelens die nooit kinderen hebben misbruikt, dat ook nooit van plan zijn en ruim voldoende zelfcontrole hebben om kinderen niet te misbruiken een probleem zijn?
Ik weet dat ik op het laatste kamp dat ik heb begeleid de kinderen van mijn groepje (samen met mijn medeleider en de andere leiding) een schitterend kamp heb bezorgd en dat al de andere leiding dat zal bevestigen.
Van seksuele gevoelens van mijn kant zal geen enkel van de kinderen iets hebben gemerkt. Deze gevoelens waren trouwens altijd ver te zoeken op de momenten dat ik met de kinderen bezig was. Wat de kinderen wel zullen hebben gemerkt is dat ik graag met hun omging en echt om hen gaf.
Als er iets is dat ik mezelf nooit zou vergeven is het misbruik van kinderen, maar ik maak me daar absoluut geen zorgen over, ik weet dat ik nooit kinderen zal misbruiken.