Ikzelf ben slachtoffer geweest van sexueel misbruik door een volwassene in mijn kinderjaren, dus weet ik wel waarover ik spreek. Ik heb nooit de neiging gehad om ook maar enige sexuele gedachte te ontwikkelen bij het zien van een kind. Ik heb zelf ook twee zoontjes, die mij werden toevertrouwd. Een zelden voorkomend feit, namelijk dat de vader de kinderen toegewezen krijgt, zeker als die vader een homosexuele relatie heeft. Welliswaar heeft mijn homosexualiteit wel iets te maken met het feit dat ik misbruikt ben als kind en mijn sexuele geaardheid daardoor ontregeld is. Ik heb er geen enkel probleem mee, integendeel, ik ben zelfs heel gelukkig dat ik homosexueel mag zijn, maar ik heb er dus wel een idee over. Ik ben ook niet langer slachtoffer. Niemand is verplicht om slachtoffer te blijven, maar het is soms moeilijk om dat in te zien en verder te gaan met JOUW leven. Een slachtoffer heeft geen schuld aan misbruik. Het slachtoffer hoeft zichzelf geen verwijten te maken. De enige die schuld heeft aan dit alles, is de volwassene, die misbruikt probeert te maken van het grenzeloze vertrouwen van het kind.
Als jezelf slachtoffer bent geweest van enige vorm van sexueel misbruikt, of het nu gaat om incest, of om pedo-sexualiteit, of hoe je het ook wilt noemen, dan moet je zeker weten hoeveel pijn het je geestelijk heeft gedaan en moet je er alles voor doen om andere kinderen dat te besparen. Pedofilie of pedo-sexualiteit heeft daar niets mee te maken. Als je merkt van jezelf dat je die neiging hebt, moet je je dringend laten helpen en geen goedkeuring gaan zoeken bij het feit dat je volgens jezelf het kinds niets misdoet omdat je er geen sexuele relatie mee onderhoud. Een kind voelt, maar begrijpt niet altijd. Ik beweer niet dat pedofiele gevoelens schandelijk zijn en dat het niets te maken heeft met je eigen ervaringen. Maar als het je eigen ervaringen zijn die je hiertoe brengen, dan moet je meer dan een ander bewust zijn dat het kind daar altijd zal onder lijden en dus onmiddellijk de nodige stappen ondernemen, anders toon je elk gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en geef je de oorspronkelijke misbruiker nog verdere macht in je leven. Breek met de controle die de misbruiker over je heeft gehad en toon dat hij je leven niet volledig beheerst door zijn perverse gedachtengang. Toon hem dat jij sterker bent, dat hij je niet heeft kunnen beschadigen, want pas dan zal hij voelen dat hij verloren heeft. Iemand die een kind misbruikt doet alles om de controle te krijgen over zijn slachtoffer(.
Om terug te komen op mezelf: Ja, ik ben homosexueel en gerontofiel, wat betekent dat ik me enkel goed voel bij oudere mannen. Mijn vriend is 30 jaar ouder en ik ben er volkomen gelukkig mee en mijn 2 zoontjes van 9 en10 jaar vinden hem ook gewoon heel leuk. We spelen samen met de kinderen, samen worden we zelf terug kind. We verdiepen ons samen in de leefwereld van de kinderen en dan worden we zelf terug kind. Gewoon mogen spelen om te spelen, zonder dat er ook maar één enkele gedachte in ons opkomt om iets sexueels te voelen naar de kinderen toe. Samen willen we er twee volwassen mannen van maken die weten wie ze zijn.
En nu wil ik ook onmiddellijk duidelijk maken dat die homosexuele relatie van hun papa geen enkele invloed heeft op hun geaardheid, want mijn oudste zoontje heeft zelfs al een vriendinnetje, waarvan hij beweert er later mee te willen trouwen en toch weet hij dat zijn papa alleen nog maar met een man door het leven wil. Je moet vooral zien dat je er bent voor een kind, wanneer het je nodig heeft. Geef het kind nooit het gevoel dat hij of zij er moet zijn voor jou. Dat zijn gevoelens waar een kind niet mee overweg kan. De volwassenen moeten kinderen beschermen en steunen, niet andersom. Heb respect voor hun kind zijn, dan leren zij ook respect te hebben voor jouw volwassen zijn.
Een kind moet nog leren verschillende emoties te onderscheiden, wij als volwassen kunnen dat al. Dat is hetgeen je altijd in gedachten moet houden. Het is niet omdat er soms verwerpelijke gedachten door je hoofd gaan, dat je daarom ook verwerpelijk bent, integendeel, als je hulp zoekt, dan toon je dat je verantwoordelijkheidszin hebt, dan pas toon je dat je echt controle hebt. Dan pas krijg je echt respect van anderen.
Pedofilie/pedo-sexualiteit is geen ziekte, het is een zwakte, maar een zwakte die je kan leren te verslaan. Misschien niet altijd even makkelijk, maar toch is het mogelijk. Het is net zoals een verslaving aan nicotine en alcohol. Als jij het zelf wilt, kan je ervan af geraken, maar je moet het echt zelf willen. Iedereen is gelijk, niemand is beter dan een ander, alleen heeft de één meer mogelijkheden cado gekregen dan de ander, maar JIJ hebt het vermogen om die mogelijkheden toch op te eisen en aan te leren.
Voor het kind gaat het er niet om of er daadwerkelijk sexuele intimiteit bestaat of niet. Het kind voelt aan dat er iets duisters is. Een kind is niet bekwaam om eender welke relatie zoals een volwassene dat ziet aan te gaan.