Even tussendoor: Het zou de duidelijkheid ten goede komen als je andermans aangehaald commentaar beter onderscheidbaar maakt van wat je zelf typt. Mijn excuses dat dit niet vanzelf gaat op deze site. Doe het voorlopig even met blokhaken, sterretjes voor een paragraaf, of wat je dan ook wilt... (Om tekst evt. cursief te maken, typ het volgende eromheen: <i>cursief</i>)
-----
Hierover heb ik een vraag. Ik heb geleerd dat het vermijden van risico's om opgewonden te raken van iets wat je mogelijk in gevaar brengt wijsheid is.
Een preventieve houding zou dan misschien zijn om niet naar deze foto's te kijken (en daardoor de respons van jezelf op een bepaalde stimulus te verstevigen(...)
Dat zou kunnen. En op dezelfde manier zou een preventieve houding zijn om niet naar bv. jeugd-voetbal/turn/zwemwedstrijden te gaan kijken(*).
Echter, aan de andere kant is het m.i. niet goed om bang te worden voor eventuele seksuele opwinding en ze uit alle macht te proberen te ontlopen. Volgens mij kan dat juist voor een grotere frustratie zorgen. Het lijkt me dat je voorzichtig zou moeten zijn met methoden die een link van seksuele opwending naar 'angst en schuld' verankeren in iemands denkpatroon. Want seksueel opgewonden word je toch 'bijna onontkoombaar' regelmatig. En van buiten opgelegde schuld en angst vormen op den duur 'ontploffingsgevaar'.
Ook aan die andere kant, kan het best eens goed zijn om lekker bewust je gevoelens van zwijmelen, en/of van seksuele opwinding, te beleven. Ik denk wel dat dat af en toe 'normaliserend' kan werken. Dat kan ik helaas niet onderbouwen. Maar ik denk aan de volgende vergelijkingen:
- voor sommige mensen helpt het om als ze kwaad zijn eens flink op een boksbal te gaan rammen. Dat ontlaadt de kwaadheid. En ondanks dat dit vast wel 'de respons op een bepaalde stimulus verhevigt' / een link legt van boos zijn naar slaan, wordt het gevaar dat deze mensen anderen in elkaar gaan slaan, juist kleiner. Of niet?
- bij de meeste mensen is er geen link tussen het kijken naar geweldsfilms en het plegen van geweld tegen andere mensen.
Ik weet dus niet wat wijsheid is.
Waar het volgens mij eigenlijk om gaat is het zoveel mogelijk voorkomen van een link van 'het zien van mooie aantrekkelijke kinderen' naar 'het seksueel misbruiken van kinderen'.
Jij hebt het over het voorkomen van een link van 'het zien van mooie aantrekkelijke kinderen' naar 'seksueel opgewonden worden' -- en dat kan een methode zijn om bovengenoemd doel te bereiken.
Vat ik dat goed samen?
De door jou genoemde insteek van 'het vermijden van risico's om opgewonden te worden' moet dus zeker toegepast worden voor mensen die zeer 'primair' ingesteld zijn en automatisch de verbinding leggen van 'ik word opgewonden' naar 'ik wil daadwerkelijk nu seks hebben'. Maar dat is lang niet iedereen.
Deze insteek is misschien ook nodig voor mensen die vastzitten in gedachtenpatronen als "het is de schuld van de maatschappij dat ik geen seksueel contact heb". Of die doodgewoon de sociale vaardigheden niet hebben om normaal met kinderen om te kunnen gaan, of het empatisch vermogen om zelf in te zien dat ze kinderen lastig vallen met bepaald gedrag.
Maar dat is wederom niet iedereen.
Het lijkt me dat voor mensen met een normaal ontwikkelde sociale intelligentie, die ook zelf nadenken over hun eigen 'morele waarden' (voor zover die morele waarden niet "seks is goed, punt" zijn), de door jou genoemde strategie van 'vermijden van seksuele opwinding' niet zo balangrijk is.
-----
(*) N.B. ik heb het hier met nadruk over activiteiten die iemand een toeschouwer van kinderen laat zijn en niet daadwerkelijk met ze omgaat. Echte omgang met kinderen kan de link tussen kinderen en seksualiteit juist vaak verkleinen. Dat noemde Jorge ook al ergens in deze thread, en dat is iets wat ik en anderen ook zeer bewust hebben ervaren. (Ergens besproken in een andere thread.)
Even tussendoor: Het zou de duidelijkheid ten goede komen als je andermans aangehaald commentaar beter onderscheidbaar maakt van wat je zelf typt. Mijn excuses dat dit niet vanzelf gaat op deze site. Doe het voorlopig even met blokhaken, sterretjes voor een paragraaf, of wat je dan ook wilt... (Om tekst evt. cursief te maken, typ het volgende eromheen: <i>cursief</i>)
-----
Hierover heb ik een vraag. Ik heb geleerd dat het vermijden van risico's om opgewonden te raken van iets wat je mogelijk in gevaar brengt wijsheid is.
Een preventieve houding zou dan misschien zijn om niet naar deze foto's te kijken (en daardoor de respons van jezelf op een bepaalde stimulus te verstevigen(...)
Dat zou kunnen. En op dezelfde manier zou een preventieve houding zijn om niet naar bv. jeugd-voetbal/turn/zwemwedstrijden te gaan kijken(*).
Echter, aan de andere kant is het m.i. niet goed om bang te worden voor eventuele seksuele opwinding en ze uit alle macht te proberen te ontlopen. Volgens mij kan dat juist voor een grotere frustratie zorgen. Het lijkt me dat je voorzichtig zou moeten zijn met methoden die een link van seksuele opwending naar 'angst en schuld' verankeren in iemands denkpatroon. Want seksueel opgewonden word je toch 'bijna onontkoombaar' regelmatig. En van buiten opgelegde schuld en angst vormen op den duur 'ontploffingsgevaar'.
Ook aan die andere kant, kan het best eens goed zijn om lekker bewust je gevoelens van zwijmelen, en/of van seksuele opwinding, te beleven. Ik denk wel dat dat af en toe 'normaliserend' kan werken. Dat kan ik helaas niet onderbouwen. Maar ik denk aan de volgende vergelijkingen:
- voor sommige mensen helpt het om als ze kwaad zijn eens flink op een boksbal te gaan rammen. Dat ontlaadt de kwaadheid. En ondanks dat dit vast wel 'de respons op een bepaalde stimulus verhevigt' / een link legt van boos zijn naar slaan, wordt het gevaar dat deze mensen anderen in elkaar gaan slaan, juist kleiner. Of niet?
- bij de meeste mensen is er geen link tussen het kijken naar geweldsfilms en het plegen van geweld tegen andere mensen.
Ik weet dus niet wat wijsheid is.
Waar het volgens mij eigenlijk om gaat is het zoveel mogelijk voorkomen van een link van 'het zien van mooie aantrekkelijke kinderen' naar 'het seksueel misbruiken van kinderen'.
Jij hebt het over het voorkomen van een link van 'het zien van mooie aantrekkelijke kinderen' naar 'seksueel opgewonden worden' -- en dat kan een methode zijn om bovengenoemd doel te bereiken.
Vat ik dat goed samen?
De door jou genoemde insteek van 'het vermijden van risico's om opgewonden te worden' moet dus zeker toegepast worden voor mensen die zeer 'primair' ingesteld zijn en automatisch de verbinding leggen van 'ik word opgewonden' naar 'ik wil daadwerkelijk nu seks hebben'. Maar dat is lang niet iedereen.
Deze insteek is misschien ook nodig voor mensen die vastzitten in gedachtenpatronen als "het is de schuld van de maatschappij dat ik geen seksueel contact heb". Of die doodgewoon de sociale vaardigheden niet hebben om normaal met kinderen om te kunnen gaan, of het empatisch vermogen om zelf in te zien dat ze kinderen lastig vallen met bepaald gedrag.
Maar dat is wederom niet iedereen.
Het lijkt me dat voor mensen met een normaal ontwikkelde sociale intelligentie, die ook zelf nadenken over hun eigen 'morele waarden' (voor zover die morele waarden niet "seks is goed, punt" zijn), de door jou genoemde strategie van 'vermijden van seksuele opwinding' niet zo balangrijk is.
-----
(*) N.B. ik heb het hier met nadruk over activiteiten die iemand een toeschouwer van kinderen laat zijn en niet daadwerkelijk met ze omgaat. Echte omgang met kinderen kan de link tussen kinderen en seksualiteit juist vaak verkleinen. Dat noemde Jorge ook al ergens in deze thread, en dat is iets wat ik en anderen ook zeer bewust hebben ervaren. (Ergens besproken in een andere thread.)