Ik ben best bereid artikelen op te zoeken. er zijn er voldoende (denk trouwens dat als je zoekt je het prima zelf kunt vinden). Geef me alleen wat tijd want heb het druk op dit moment. Prima reacties, dat was de bedoeling ook. En fijn dat jullie er idd voor open staan ik had dat idd niet helemaal verwacht.
Maar wat je schrijft "pedofilie kan (met nadruk op kan)schade veroorzaken"..hoe weet je dat het wel goed zit dan? Naar mijn mening weet je dat dus nooit zeker. Ieder kind verschilt qua persoonlijkheid en kwetsbaarheid, en je kan niet voorspellen hoe het kind er in de toekomst op terugkijkt (ook al vindt het kind het op dat prettig en spannend). Je neemt dus hoe dan ook een risico. Ook al neemt het kind zelf initiatief, weten de ouders ervan. Het gaat juist om de scheve machtsverhouding tussen een volwassene en een kind. Daar komt bij dat veel mannen eerst een relatie opbouwen met het kind (en/ of ouders). Ze winnen het vertrouwen van het kind, bouwen een vriendschap op worden mogelijk zelfs een vertrouwenspersoon. Wanneer deze man dan voorstelt om iets bij het kind te doen of het kind vraagt iets bij hem te doen, zal een jong kind niet snel nee zeggen uit nieuwsgierigheid of angst. Je bent groter, hebt overwicht etc. Een kind is emotioneel niet klaar voor seksueel contact en zal hier hinder van ondervinden. Misschien niet meteen maar wel op latere leeftijd. En ja, er zijn vast uitzonderingen op de regel. Maar alleen al het feit dat je er veel schade mee teweeg kunt brengen zou mij tegenhouden. Wil jij het op je geweten hebben dat het kind in de toekomst niet kan functioneren, ongelukkig is of gewelddadig naar de omgeving?
Ik denk dat er genoeg mensen zijn die deze site bezoeken zich bewust zijn van de risico's maar zich mogelijk verschuilen achter "hij komt ook naar mij", "hij wordt ook opgewonden", "ik doe het nooit onder dwang". Helaas maar dat maakt niet heel veel uit. Je verstoort de seksuele ontwikkeling van het kind. De gevolgen van misbruik zijn divers psychologische/ ernstige psychiatrische stoornissen, gewelddadig naar omgeving of naar zichzelf uit schaamte (krassen in jezelf, suicidepogingen), moeilijkheden in seksuele relaties met volwassenen etc.
Ik doe mijn best om wat verwijzingen naar artikelen te zoeken, maar denk zelf dat de kranten er al vol mee staan maar ik zal kijken of ik wat wetensch. onderzoek kan vinden. gr.
Zo raar is dat niet hoor. Het is hier niet zo'n heel druk forum, en de mensen die hier zitten hebben ook nog een leven met andere dingen te doen. Het kan dus even duren voordat er ergens reactie op komt, en soms blijft dat zelfs helemaal uit. Heeft niets met "niets meer op te zeggen hebben" te maken...
--
The problem with people is that they're only human...
Ik was eigenlijk in afwachting van de artikelen waar deze persoon naar op zoek zou gaan. Die hebben we nog niet mogen ontvangen; de poster had dan ook aangekondigd dat hij het druk had. Ik denk niet dat we zomaar op krantenartikelen af kunnen gaan, in kranten staan namelijk nooit verwijzingen naar wetenschappelijk artikelen. Natuurlijk kunnen we die krantenartikelen wel gebruiken om te concluderen dat er genoeg pijnlijke gevallen zijn die hiermee te maken hebben, dit zegt echter niks over eventuele positieve gevallen.
Het verhaal van deze poster klinkt vrij aannemelijk, en tot op zekere hoogte kan ik er in meegaan. Toch zit er volgens mij een aantal moeilijk aan te wijzen aannames in, of in elk geval (mijns inziens) inconsequente redeneringen, die ik zal proberen aan te stippen, zodat hij ze nader kan toelichten.
Hoe weet je dat het wel goed zit dan?
Dat weet je inderdaad nooit zeker. Maar geldt dat niet net zo goed voor andere dingen? Weet je van te voren hoe de schoolkeuze van je kind gaat uitpakken? Weet je van te voren welke studierichting ideaal is voor je kind? Weet je van te voren of je kind geen trauma's gaat oplopen van die strenge pianojuffrouw die je kind blijft afkraken als het een foute toets aanslaat? Weet je van te voren dat de bus die je kind naar school neemt geen ongeluk gaat krijgen? In het leven weet je niks 100% zeker, behalve dat je ooit dood gaat.
Natuurlijk is dit geen reden om dan maar risico op te gaan zoeken, maar waarom zou bij seksualiteit 100% zekerheid noodzakelijk zijn? Hiermee wordt gesuggereerd dat als de eerste ervaringen met seksualiteit niet uitermate positief zijn, een persoon zijn hele leven lang getekend zal zijn. Uiteraard moet er geen sprake zijn van dwang, want juist dat is volgens vele onderzoeken schadelijk.
Waarom is de houding van mensen bij seksualiteit zoveel anders dan bij andere dingen die kinderen leren? IS seksualiteit zoveel anders dan de andere dingen die we leren, of MAKEN we het zo in onze maatschappij? Dat is een vraag die mij bezighoudt, want alles mag je als kind leren van een volwassene, behalve seks. Natuurlijk komen bij seksualiteit ingewikkelde gevoelens kijken, maar geldt niet hetzelfde voor echtscheidingen, overlijden van nabijen, pestende vriendjes en nog een hele zwik andere dingen?
Een kind is emotioneel niet klaar voor seksueel contact en zal hier hinder van ondervinden.
Is dit per definitie zo? Of bestaat die mogelijkheid? Waarschijnlijk komen we hier weer terug op je eerdere argument dat je het niet 100% kunt weten en het het risico niet waard is. Ik ben echter op zoek naar je werkelijke argumenten waarom een niet volmaakt seksueel contact levenslange trauma's zou opleveren, en je argumentatie waarom een seksueel contact niet positief zou KUNNEN zijn. Ik weet ook dat de situatie per kind verschilt, maar volgens de wet zitten er ook kinderen van 14 en 15 bij...
Misschien niet meteen maar wel op latere leeftijd.
En hoe weet je met 100% zekerheid dat dit komt door het seksueel contact? Natuurlijk KAN het hierdoor komen, maar waarom sluit je andere mogelijke oorzaken bij voorbaat uit?
De gevolgen van misbruik zijn divers psychologische/ ernstige psychiatrische stoornissen...
Dat misbruik kwalijke gevolgen heeft daar zijn we het volgens mij allemaal over eens. Maar het gaat nu juist om de gevallen waar er geen sprake is van misbruik. En je geeft volgens mij zelf aan dat er zo'n gevallen kunnen bestaan. Je zegt zelf zo'n gevallen niet te kunnen herkennen en het risico niet te willen nemen. Misschien zijn er anderen die zo'n situaties wel herkennen, mensen die zich echt kunnen inleven in een kind? Ik zeg niet DAT ze er zijn, maar ik wil het niet uitsluiten, jij wel?
Disclaimer: Deze reactie is bewust een beetje provocerend geschreven. Het is zeker geen aanval richting de poster, maar een poging hem tot nadenken te stemmen. Ik hoop dan ook op antwoorden, al dan niet in de vorm van wetenschappelijke artikelen.
(en dat komt ook omdat ik minder tijd vrij maak voor de site dan ik zou willen. Als iemand me wil betalen, ga gerust je gang.)
Maar omdat 'Theo' zo aandringt...
Ik had er wel in mijn hoofd aandacht aan besteed, maar ik was ook even aan het wachten of deze anonieme persoon nog artikelen/onderzoeken zou opduiken -- want dat zou mijn reactie veranderen.
Ik kan op een aantal verschillende manieren reageren op dit bericht.
Ten eerste waardeer ik wel dat 'anoniem' haar/zijn mening hier geeft, en dat nog op redelijke toon ook. Dat is op zich fijn.
Ten tweede zou ik ook in kunnen gaan tegen de inhoud van het bericht. Het is namelijk helemaal niet (zoals 'Theo' suggereert) dat deze persoon gewoon gelijk heeft.
De standaard fout in de argumenten tegen 'seksueel contact met kinderen' wordt gemaakt: het wordt verward met 'seksueel misbruik van kinderen'. Misbruik kan inderdaad ernstige psychologische gevolgen hebben, voor 'vriendschappelijk seksueel contact' is hier bij mijn weten absoluut geen bewijs voor dat dit regelmatig voorkomt. Dit laatstgenoemde misbruik heeft m.i. niets te maken met het "ook al vindt het kind het op dat [moment] prettig en spannend", eerder in dit bericht. In dat opzicht verzint 'anoniem' dus zijn/haar eigen verhaal bij elkaar; er is geen koppeling tussen die twee dingen.
Er wordt gesuggereerd (na "veel mannen bouwen eerst een relatie op...") dat een kind moeilijker nee kan zeggen tegen een bekende die ze vertrouwen, dan tegen een onbekende. Sorry, maar dat snap ik niet.
Ten derde ben ik toch een klein beetje teleurgesteld over sommige dingen...
'anoniem' zegt, zonder bewijs, dat er voldoende onderzoek/artikelen zijn te vinden die negatief tegenover 'seksueel contact met kinderen' staan. Dit suggereert dat we die expres niet plaatsen - en dat is doodgewoon onterecht. Ik heb na dit artikel nog eens gezocht, en kan niets vinden. Ik zou wel eens willen weten waar 'anoniem' die artikelen vandaan tovert! Waar blijven ze?
(Ik heb overigens naar aanleiding van het artikel in de Knack een mailtje aan de heer Cosyns gestuurd met het verzoek om 'negatieve' artikelen. Ik krijg er 2 opgestuurd. Die zijn dus wel in 'papier' formaat -- en in het Engels. Hetgeen eigenlijk mijn veronderstelling versterkt dat er erg weinig online beschikbaar is, en zeker niet in het Nederlands.)
Ik krijg de indruk (uit het feit dat er niet verwacht werd dat we openstaan voor argumenten) dat er niet goed (of erg bevooroordeeld) gelezen is. Is bv. de eerste alinea van 'over deze site' niet duidelijk genoeg?
Je neemt ook nogal makkelijk aan (in ieder geval noem je het in je bericht) dat hier veel mensen komen die seks met kinderen hebben en daar geen probleem in zien. Ik betwijfel dat. Volgens mij zit dat soort mensen zeer weinig op discussie-sites over pedofilie, maar houden die zich zo stil mogelijk.
Wat ik ook jammer vind, is dat de discussie over pedofilie automatisch naar seks en negativiteit wordt getrokken.Was het je al opgevallen dat je de eerste was die in deze thread over seks begon?
Het is soms moeilijk om niet in die 'val' te trappen, als je de verkeerde argumenten over seksueel kontakt hoort en wilt weerleggen. Ik zeg 'val', omdat het voor je het weet alleen maar over seks gaat. En daar was het niet om begonnen en is zeker niet het enige onderwerp waar we het hier over hebben.
Wat ik daar jammer aan vind, kan ik illustreren met een voorbeeld. Stel, je bent 17 en ontdekt dat je eigenlijk alleen maar naar jonge kinderen kijkt. Je weet niet hoe je daarmee moet omgaan. Je weet alleen dat je zo graag bij ze zou willen zijn, aandacht van ze zou willen hebben, en ook seksuele fantasieen over ze hebt. (Ik zeg 'ook', omdat verliefd zijn op een kind duidelijk niet alleen maar betekent dat je dat kind wilt neuken. Ik hoef dat hopelijk niet uit te leggen.) En je voelt ook aan dat je dat niet tegen iemand kan zeggen. Je hebt niemand als raadgever of rolmodel; je bent alleen en moet het maar uitzoeken.
Zou je graag zo iemand als 'anoniem' tegenkomen, die meteen dingen naar de seksuele kant buigt en over misbruikers en gevaar begint? Zou je daar het meest aan hebben? Ik denk van niet.
Gelukkig zijn er wel anderen die dit soort mensen echt (willen) begrijpen, ze wat steun geven, het inzicht dat hun leven niet uit frustraties hoeft te bestaan, en de kracht om vanuit hun eigen zelfvertrouwen een nuttig leven op te bouwen, in plaats van vanuit (andermans?) angst.
Helaas zijn die anderen voornamelijk mensen met pedofiele gevoelens. De rest van de wereld lijkt het op dat vlak te laten afweten, afgezien van de mensen die seksueel misbruik (dus enkele gefrustreerde stations verder) behandelen of bestrijden. Dat is in ieder geval de indruk die ik krijg.
Ik ben best bereid artikelen op te zoeken. er zijn er voldoende (denk trouwens dat als je zoekt je het prima zelf kunt vinden). Geef me alleen wat tijd want heb het druk op dit moment. Prima reacties, dat was de bedoeling ook. En fijn dat jullie er idd voor open staan ik had dat idd niet helemaal verwacht.
Maar wat je schrijft "pedofilie kan (met nadruk op kan)schade veroorzaken"..hoe weet je dat het wel goed zit dan? Naar mijn mening weet je dat dus nooit zeker. Ieder kind verschilt qua persoonlijkheid en kwetsbaarheid, en je kan niet voorspellen hoe het kind er in de toekomst op terugkijkt (ook al vindt het kind het op dat prettig en spannend). Je neemt dus hoe dan ook een risico. Ook al neemt het kind zelf initiatief, weten de ouders ervan. Het gaat juist om de scheve machtsverhouding tussen een volwassene en een kind. Daar komt bij dat veel mannen eerst een relatie opbouwen met het kind (en/ of ouders). Ze winnen het vertrouwen van het kind, bouwen een vriendschap op worden mogelijk zelfs een vertrouwenspersoon. Wanneer deze man dan voorstelt om iets bij het kind te doen of het kind vraagt iets bij hem te doen, zal een jong kind niet snel nee zeggen uit nieuwsgierigheid of angst. Je bent groter, hebt overwicht etc. Een kind is emotioneel niet klaar voor seksueel contact en zal hier hinder van ondervinden. Misschien niet meteen maar wel op latere leeftijd. En ja, er zijn vast uitzonderingen op de regel. Maar alleen al het feit dat je er veel schade mee teweeg kunt brengen zou mij tegenhouden. Wil jij het op je geweten hebben dat het kind in de toekomst niet kan functioneren, ongelukkig is of gewelddadig naar de omgeving?
Ik denk dat er genoeg mensen zijn die deze site bezoeken zich bewust zijn van de risico's maar zich mogelijk verschuilen achter "hij komt ook naar mij", "hij wordt ook opgewonden", "ik doe het nooit onder dwang". Helaas maar dat maakt niet heel veel uit. Je verstoort de seksuele ontwikkeling van het kind. De gevolgen van misbruik zijn divers psychologische/ ernstige psychiatrische stoornissen, gewelddadig naar omgeving of naar zichzelf uit schaamte (krassen in jezelf, suicidepogingen), moeilijkheden in seksuele relaties met volwassenen etc.
Ik doe mijn best om wat verwijzingen naar artikelen te zoeken, maar denk zelf dat de kranten er al vol mee staan maar ik zal kijken of ik wat wetensch. onderzoek kan vinden. gr.
Aart dat niemand meer eageert op deze reactie tot nu toe...Misschien omdt deze persoon gelijk heeft en jullie daar niets meer p hebben te zeggen?
Zo raar is dat niet hoor. Het is hier niet zo'n heel druk forum, en de mensen die hier zitten hebben ook nog een leven met andere dingen te doen. Het kan dus even duren voordat er ergens reactie op komt, en soms blijft dat zelfs helemaal uit. Heeft niets met "niets meer op te zeggen hebben" te maken...
--
The problem with people is that they're only human...
Ik was eigenlijk in afwachting van de artikelen waar deze persoon naar op zoek zou gaan. Die hebben we nog niet mogen ontvangen; de poster had dan ook aangekondigd dat hij het druk had. Ik denk niet dat we zomaar op krantenartikelen af kunnen gaan, in kranten staan namelijk nooit verwijzingen naar wetenschappelijk artikelen. Natuurlijk kunnen we die krantenartikelen wel gebruiken om te concluderen dat er genoeg pijnlijke gevallen zijn die hiermee te maken hebben, dit zegt echter niks over eventuele positieve gevallen.
Het verhaal van deze poster klinkt vrij aannemelijk, en tot op zekere hoogte kan ik er in meegaan. Toch zit er volgens mij een aantal moeilijk aan te wijzen aannames in, of in elk geval (mijns inziens) inconsequente redeneringen, die ik zal proberen aan te stippen, zodat hij ze nader kan toelichten.
Dat weet je inderdaad nooit zeker. Maar geldt dat niet net zo goed voor andere dingen? Weet je van te voren hoe de schoolkeuze van je kind gaat uitpakken? Weet je van te voren welke studierichting ideaal is voor je kind? Weet je van te voren of je kind geen trauma's gaat oplopen van die strenge pianojuffrouw die je kind blijft afkraken als het een foute toets aanslaat? Weet je van te voren dat de bus die je kind naar school neemt geen ongeluk gaat krijgen? In het leven weet je niks 100% zeker, behalve dat je ooit dood gaat.
Natuurlijk is dit geen reden om dan maar risico op te gaan zoeken, maar waarom zou bij seksualiteit 100% zekerheid noodzakelijk zijn? Hiermee wordt gesuggereerd dat als de eerste ervaringen met seksualiteit niet uitermate positief zijn, een persoon zijn hele leven lang getekend zal zijn. Uiteraard moet er geen sprake zijn van dwang, want juist dat is volgens vele onderzoeken schadelijk.
Waarom is de houding van mensen bij seksualiteit zoveel anders dan bij andere dingen die kinderen leren? IS seksualiteit zoveel anders dan de andere dingen die we leren, of MAKEN we het zo in onze maatschappij? Dat is een vraag die mij bezighoudt, want alles mag je als kind leren van een volwassene, behalve seks. Natuurlijk komen bij seksualiteit ingewikkelde gevoelens kijken, maar geldt niet hetzelfde voor echtscheidingen, overlijden van nabijen, pestende vriendjes en nog een hele zwik andere dingen?
Is dit per definitie zo? Of bestaat die mogelijkheid? Waarschijnlijk komen we hier weer terug op je eerdere argument dat je het niet 100% kunt weten en het het risico niet waard is. Ik ben echter op zoek naar je werkelijke argumenten waarom een niet volmaakt seksueel contact levenslange trauma's zou opleveren, en je argumentatie waarom een seksueel contact niet positief zou KUNNEN zijn. Ik weet ook dat de situatie per kind verschilt, maar volgens de wet zitten er ook kinderen van 14 en 15 bij...
En hoe weet je met 100% zekerheid dat dit komt door het seksueel contact? Natuurlijk KAN het hierdoor komen, maar waarom sluit je andere mogelijke oorzaken bij voorbaat uit?
Dat misbruik kwalijke gevolgen heeft daar zijn we het volgens mij allemaal over eens. Maar het gaat nu juist om de gevallen waar er geen sprake is van misbruik. En je geeft volgens mij zelf aan dat er zo'n gevallen kunnen bestaan. Je zegt zelf zo'n gevallen niet te kunnen herkennen en het risico niet te willen nemen. Misschien zijn er anderen die zo'n situaties wel herkennen, mensen die zich echt kunnen inleven in een kind? Ik zeg niet DAT ze er zijn, maar ik wil het niet uitsluiten, jij wel?
Disclaimer: Deze reactie is bewust een beetje provocerend geschreven. Het is zeker geen aanval richting de poster, maar een poging hem tot nadenken te stemmen. Ik hoop dan ook op antwoorden, al dan niet in de vorm van wetenschappelijke artikelen.
Tim
(en dat komt ook omdat ik minder tijd vrij maak voor de site dan ik zou willen. Als iemand me wil betalen, ga gerust je gang.)
Maar omdat 'Theo' zo aandringt...
Ik had er wel in mijn hoofd aandacht aan besteed, maar ik was ook even aan het wachten of deze anonieme persoon nog artikelen/onderzoeken zou opduiken -- want dat zou mijn reactie veranderen.
Ik kan op een aantal verschillende manieren reageren op dit bericht.
(Ik heb overigens naar aanleiding van het artikel in de Knack een mailtje aan de heer Cosyns gestuurd met het verzoek om 'negatieve' artikelen. Ik krijg er 2 opgestuurd. Die zijn dus wel in 'papier' formaat -- en in het Engels. Hetgeen eigenlijk mijn veronderstelling versterkt dat er erg weinig online beschikbaar is, en zeker niet in het Nederlands.)
Je neemt ook nogal makkelijk aan (in ieder geval noem je het in je bericht) dat hier veel mensen komen die seks met kinderen hebben en daar geen probleem in zien. Ik betwijfel dat. Volgens mij zit dat soort mensen zeer weinig op discussie-sites over pedofilie, maar houden die zich zo stil mogelijk.
Het is soms moeilijk om niet in die 'val' te trappen, als je de verkeerde argumenten over seksueel kontakt hoort en wilt weerleggen. Ik zeg 'val', omdat het voor je het weet alleen maar over seks gaat. En daar was het niet om begonnen en is zeker niet het enige onderwerp waar we het hier over hebben.
Wat ik daar jammer aan vind, kan ik illustreren met een voorbeeld. Stel, je bent 17 en ontdekt dat je eigenlijk alleen maar naar jonge kinderen kijkt. Je weet niet hoe je daarmee moet omgaan. Je weet alleen dat je zo graag bij ze zou willen zijn, aandacht van ze zou willen hebben, en ook seksuele fantasieen over ze hebt. (Ik zeg 'ook', omdat verliefd zijn op een kind duidelijk niet alleen maar betekent dat je dat kind wilt neuken. Ik hoef dat hopelijk niet uit te leggen.) En je voelt ook aan dat je dat niet tegen iemand kan zeggen. Je hebt niemand als raadgever of rolmodel; je bent alleen en moet het maar uitzoeken.
Zou je graag zo iemand als 'anoniem' tegenkomen, die meteen dingen naar de seksuele kant buigt en over misbruikers en gevaar begint? Zou je daar het meest aan hebben? Ik denk van niet.
Gelukkig zijn er wel anderen die dit soort mensen echt (willen) begrijpen, ze wat steun geven, het inzicht dat hun leven niet uit frustraties hoeft te bestaan, en de kracht om vanuit hun eigen zelfvertrouwen een nuttig leven op te bouwen, in plaats van vanuit (andermans?) angst.
Helaas zijn die anderen voornamelijk mensen met pedofiele gevoelens. De rest van de wereld lijkt het op dat vlak te laten afweten, afgezien van de mensen die seksueel misbruik (dus enkele gefrustreerde stations verder) behandelen of bestrijden. Dat is in ieder geval de indruk die ik krijg.