(en dat komt ook omdat ik minder tijd vrij maak voor de site dan ik zou willen. Als iemand me wil betalen, ga gerust je gang.)
Maar omdat 'Theo' zo aandringt...
Ik had er wel in mijn hoofd aandacht aan besteed, maar ik was ook even aan het wachten of deze anonieme persoon nog artikelen/onderzoeken zou opduiken -- want dat zou mijn reactie veranderen.
Ik kan op een aantal verschillende manieren reageren op dit bericht.
Ten eerste waardeer ik wel dat 'anoniem' haar/zijn mening hier geeft, en dat nog op redelijke toon ook. Dat is op zich fijn.
Ten tweede zou ik ook in kunnen gaan tegen de inhoud van het bericht. Het is namelijk helemaal niet (zoals 'Theo' suggereert) dat deze persoon gewoon gelijk heeft.
De standaard fout in de argumenten tegen 'seksueel contact met kinderen' wordt gemaakt: het wordt verward met 'seksueel misbruik van kinderen'. Misbruik kan inderdaad ernstige psychologische gevolgen hebben, voor 'vriendschappelijk seksueel contact' is hier bij mijn weten absoluut geen bewijs voor dat dit regelmatig voorkomt. Dit laatstgenoemde misbruik heeft m.i. niets te maken met het "ook al vindt het kind het op dat [moment] prettig en spannend", eerder in dit bericht. In dat opzicht verzint 'anoniem' dus zijn/haar eigen verhaal bij elkaar; er is geen koppeling tussen die twee dingen.
Er wordt gesuggereerd (na "veel mannen bouwen eerst een relatie op...") dat een kind moeilijker nee kan zeggen tegen een bekende die ze vertrouwen, dan tegen een onbekende. Sorry, maar dat snap ik niet.
Ten derde ben ik toch een klein beetje teleurgesteld over sommige dingen...
'anoniem' zegt, zonder bewijs, dat er voldoende onderzoek/artikelen zijn te vinden die negatief tegenover 'seksueel contact met kinderen' staan. Dit suggereert dat we die expres niet plaatsen - en dat is doodgewoon onterecht. Ik heb na dit artikel nog eens gezocht, en kan niets vinden. Ik zou wel eens willen weten waar 'anoniem' die artikelen vandaan tovert! Waar blijven ze?
(Ik heb overigens naar aanleiding van het artikel in de Knack een mailtje aan de heer Cosyns gestuurd met het verzoek om 'negatieve' artikelen. Ik krijg er 2 opgestuurd. Die zijn dus wel in 'papier' formaat -- en in het Engels. Hetgeen eigenlijk mijn veronderstelling versterkt dat er erg weinig online beschikbaar is, en zeker niet in het Nederlands.)
Ik krijg de indruk (uit het feit dat er niet verwacht werd dat we openstaan voor argumenten) dat er niet goed (of erg bevooroordeeld) gelezen is. Is bv. de eerste alinea van 'over deze site' niet duidelijk genoeg?
Je neemt ook nogal makkelijk aan (in ieder geval noem je het in je bericht) dat hier veel mensen komen die seks met kinderen hebben en daar geen probleem in zien. Ik betwijfel dat. Volgens mij zit dat soort mensen zeer weinig op discussie-sites over pedofilie, maar houden die zich zo stil mogelijk.
Wat ik ook jammer vind, is dat de discussie over pedofilie automatisch naar seks en negativiteit wordt getrokken.Was het je al opgevallen dat je de eerste was die in deze thread over seks begon?
Het is soms moeilijk om niet in die 'val' te trappen, als je de verkeerde argumenten over seksueel kontakt hoort en wilt weerleggen. Ik zeg 'val', omdat het voor je het weet alleen maar over seks gaat. En daar was het niet om begonnen en is zeker niet het enige onderwerp waar we het hier over hebben.
Wat ik daar jammer aan vind, kan ik illustreren met een voorbeeld. Stel, je bent 17 en ontdekt dat je eigenlijk alleen maar naar jonge kinderen kijkt. Je weet niet hoe je daarmee moet omgaan. Je weet alleen dat je zo graag bij ze zou willen zijn, aandacht van ze zou willen hebben, en ook seksuele fantasieen over ze hebt. (Ik zeg 'ook', omdat verliefd zijn op een kind duidelijk niet alleen maar betekent dat je dat kind wilt neuken. Ik hoef dat hopelijk niet uit te leggen.) En je voelt ook aan dat je dat niet tegen iemand kan zeggen. Je hebt niemand als raadgever of rolmodel; je bent alleen en moet het maar uitzoeken.
Zou je graag zo iemand als 'anoniem' tegenkomen, die meteen dingen naar de seksuele kant buigt en over misbruikers en gevaar begint? Zou je daar het meest aan hebben? Ik denk van niet.
Gelukkig zijn er wel anderen die dit soort mensen echt (willen) begrijpen, ze wat steun geven, het inzicht dat hun leven niet uit frustraties hoeft te bestaan, en de kracht om vanuit hun eigen zelfvertrouwen een nuttig leven op te bouwen, in plaats van vanuit (andermans?) angst.
Helaas zijn die anderen voornamelijk mensen met pedofiele gevoelens. De rest van de wereld lijkt het op dat vlak te laten afweten, afgezien van de mensen die seksueel misbruik (dus enkele gefrustreerde stations verder) behandelen of bestrijden. Dat is in ieder geval de indruk die ik krijg.
(en dat komt ook omdat ik minder tijd vrij maak voor de site dan ik zou willen. Als iemand me wil betalen, ga gerust je gang.)
Maar omdat 'Theo' zo aandringt...
Ik had er wel in mijn hoofd aandacht aan besteed, maar ik was ook even aan het wachten of deze anonieme persoon nog artikelen/onderzoeken zou opduiken -- want dat zou mijn reactie veranderen.
Ik kan op een aantal verschillende manieren reageren op dit bericht.
(Ik heb overigens naar aanleiding van het artikel in de Knack een mailtje aan de heer Cosyns gestuurd met het verzoek om 'negatieve' artikelen. Ik krijg er 2 opgestuurd. Die zijn dus wel in 'papier' formaat -- en in het Engels. Hetgeen eigenlijk mijn veronderstelling versterkt dat er erg weinig online beschikbaar is, en zeker niet in het Nederlands.)
Je neemt ook nogal makkelijk aan (in ieder geval noem je het in je bericht) dat hier veel mensen komen die seks met kinderen hebben en daar geen probleem in zien. Ik betwijfel dat. Volgens mij zit dat soort mensen zeer weinig op discussie-sites over pedofilie, maar houden die zich zo stil mogelijk.
Het is soms moeilijk om niet in die 'val' te trappen, als je de verkeerde argumenten over seksueel kontakt hoort en wilt weerleggen. Ik zeg 'val', omdat het voor je het weet alleen maar over seks gaat. En daar was het niet om begonnen en is zeker niet het enige onderwerp waar we het hier over hebben.
Wat ik daar jammer aan vind, kan ik illustreren met een voorbeeld. Stel, je bent 17 en ontdekt dat je eigenlijk alleen maar naar jonge kinderen kijkt. Je weet niet hoe je daarmee moet omgaan. Je weet alleen dat je zo graag bij ze zou willen zijn, aandacht van ze zou willen hebben, en ook seksuele fantasieen over ze hebt. (Ik zeg 'ook', omdat verliefd zijn op een kind duidelijk niet alleen maar betekent dat je dat kind wilt neuken. Ik hoef dat hopelijk niet uit te leggen.) En je voelt ook aan dat je dat niet tegen iemand kan zeggen. Je hebt niemand als raadgever of rolmodel; je bent alleen en moet het maar uitzoeken.
Zou je graag zo iemand als 'anoniem' tegenkomen, die meteen dingen naar de seksuele kant buigt en over misbruikers en gevaar begint? Zou je daar het meest aan hebben? Ik denk van niet.
Gelukkig zijn er wel anderen die dit soort mensen echt (willen) begrijpen, ze wat steun geven, het inzicht dat hun leven niet uit frustraties hoeft te bestaan, en de kracht om vanuit hun eigen zelfvertrouwen een nuttig leven op te bouwen, in plaats van vanuit (andermans?) angst.
Helaas zijn die anderen voornamelijk mensen met pedofiele gevoelens. De rest van de wereld lijkt het op dat vlak te laten afweten, afgezien van de mensen die seksueel misbruik (dus enkele gefrustreerde stations verder) behandelen of bestrijden. Dat is in ieder geval de indruk die ik krijg.