Kindermisbruik en kinderporno horen nog minder bij pedofilie dan volwassen porno bij volwassen sexualiteit. En alle sexuele misbruik hoort in gelijke mate niet bij pedofilie en hetero- of homofilie. Maar bepaalde volwassen porno is geinspireerd gemaakt. Kinderporno is dus meer verwerpelijk dan volwassen porno. Tot zover een link gelegd naar de volwassen wereld.

Maar nu is er in de fotografie, zowel met volwassenen als ook bij kinderen een schemergebied. Bij volwassenen is het eigenlijk geen schemergebied. Hoogstens speelt de vraag of het porno is of erotica.
Het is geen schemergebied omdat het allemaal is toegestaan, net als de meest ranzige porno.

Nu valt er ook te spreken over een schemerzone tussen kinderporno en gewone portretten van kinderen. In de wet is het zelfs schemerig geformuleerd. Er staat zoveel als dat naaktposes van kinderen onder de 16 die als opwindend en sexueel prikkelend bedoeld zijn tot de porno gerekend kunnen worden. Dit lijkt een kwestie van jurisprudentie. Maar er valt dus af te vragen of het werk van een heel aantal fotografen kinderporno is of 'child erotica'.

Bedoeld wordt fotografen als: David Hamilton, Jock Sturges, Jacques Bourboulon, Hiromi Saimon, Glenn Holland, Don Marcus, Graham Ovenden, Sally Mann, maar ook Lewis Caroll. Verder valt nog te denken aan Alexander Fradis, maar daarvan wordt gegegd dat hij inmiddels verolgd wordt door interpol. Er zijn ook schilders en tekenaars die zich aan 'child erotica' hebben schuldig gemaakt: Balthus en Paul Cuvelier. Op de inmiddels verdwenen site www.children-in-art.com waren er meer voorbeelden.

Zij hebben allen op eigen wijze, met fotografisch en kunstzinnig vermogen, kinderen (deels) naakt wergegeven op zodanige wijze dat het niet onder kinderprono valt in de zin van sexuele handelingen. Met name Jock Sturges en Sally Mann komen oprecht over. Bij Bourboulon kan men zich afvragen of de kinderen er wel blij opstaan en net niet over het randje heen afgebeeld worden. Een David Hamilton is nog wel de bekendste -met Lewis Caroll wellicht, maar wie weet dat hij ook meisjes fotografeerde en bovendien naakt. Hamilton deed het softdocus. Ergens alleen mar sensueel en heel mooi maar ergens ook wel weer erg verleidelijk.

In het verleidelijke zit 'm uiteraard the hot apple. Genoemde Fradis schijnt een essay geschreven te hebben over wat hij een archetype noemde: Alice-Lolita-Lilith. Lilith was de eerste vrouw van Adam, een verleidelijke 'heks' die in meisjes tot hun 13e ongeveer terug te vinden zou zijn. Net als de nimfijn als een haflgoddelijkwezen bij Nabokov.

Vanuit pedofilie als 'liefde voor kinderen' werp ik hier de vraag op of dit schemergebied overhelt naar duisternis of ophemelt naar licht.
Hier en daar op pedo-infosites staan reeds foto's van kinderen on onderbroekjes. Veel van de foto's van de genoemde fotografen komen daar trouwens ook op neer.

Zijn dit soort afbeeldingen kindermisbruik? Als ik me niet vergis kan het voor kinderen juist ook spannend zijn, lezende de messageboars op dergelijke sites. Waarom zouden kinderen of misschien zelfs kinderen met volwassenen op gepaste wijze niet ook foto's mogen maken van hun erotische avonturen? En dan ook kunstzinnig. Alles uiteraard in vrijheid, binnen dezelfde vier regels als regelmatig opduiken op infosites (twee verschillende versies gezien). Maar hoe leg je aan kinderen uit dat pedofielen ook opgewonden kunnen raken van dergelijke foto's, maar uberhaupt opgewonden raken van kinderen. Naast de schoonheid. Naast de onschuld. Naast de vriendschap en liefde.

Ik blijf voorlopig liever anoniem.