ik heb pas ondekt dat mijn zoon van 35 jaar pedofiel is ik ben vreselijk geschrokken hij is nog vreigezel ik heb bij hem naakte kinderfotos ondekt ik heb hem gevraag of hij pedofiel was en hij zij ja maar wil er verder niet met me over praten wat kan ik doen om hem te helpen ik heb hem gezegd dat ik daarom niet minder van hem hou ik heb hem wel gevraag zich nooid aan kinderen te vergrijpen hij zeg dit ook nooid te doen hij hangt een naakte kinderfoto op boven het bad en bevredicht zich dan zelf toch maak ik me grote zorgen hoe dat verder moet ik wil hem hiervoor niet verstoten maar hoe moet ik hiermee omgaan ik heb altijd gehoopt dat hij een goed meisje zou vinden hij is eenigs kind kan zoiemand toch een relatie aangaan ik ben bang dat hij vereenzaamd als wij er eens niet meer zijn wat kan ik voor hem doen hij woond voor zich alleen en wij maken ons grote zorgen bij voorbaat dank voor een goede raad
Ik kan me goed voorstellen dat u geschrokken bent van uw ontdekking. Het lijkt me erg moeilijk om daar op zo'n manier achter te moeten komen. Zoals u zelf schrijft, u heeft altijd gehoopt dat hij een goed meisje zou vinden: volgens mij wil elke moeder dat in eerste instantie voor haar zoon. De ontdekking dat dat waarschijnlijk niet gaat gebeuren is moeilijk en dat gaat met zorgen gepaard: dat u zich zorgen maakt, lijkt me niet meer dan normaal.
Maar misschien kunnen die zorgen voor een deel weggenomen worden als u probeert toch eens met uw zoon over zijn gevoelens te praten.
Zo krijgt u hopelijk een beter beeld van de manier waarop uw zoon met zijn gevoelens omgaat. Iemand met pedofiele gevoelens hoeft helemaal niet ongelukkig te zijn, als hij zijn gevoelens geaccepteerd heeft en een goede manier heeft gevonden om met die gevoelens om te gaan.
Uw zorg dat hij zich nooit aan kinderen vergrijpt, lijkt me ook een heel logische reactie. Dat is immers wat u altijd hoort over pedofielen: dat het misgegaan is, dat ze kinderen misbruikt hebben. Ik hoop dat u, bijvoorbeeld door verder rond te kijken op deze site, merkt dat dat een vertekend beeld is, dat zeker niet voor alle pedofielen geldt.
Waarschijnlijk zit uw zoon nu ook in de zorgen, nu u het van hem weet, maar u het er samen niet uitgebreid over heeft gehad. Het zal moeilijk zijn om er weer over te beginnen, voor hem én voor u, maar als u er toch met elkaar over weet te praten kan dat waarschijnlijk veel zorgen en onzekerheden wegnemen.
Ik had een vraag.
Ik ben vroeger betast door de vriend van mijn moeder.
Hij woont nog bij mijn moeder,en hij is ook in behandeling geweest(2 jaar)
Hij zegt zich toen niet te hebben gerealiseerd dat hij mij daar schade mee kon aanrichten.
Nu is het zo dat mijn dochter graag bij oma willen logeren en oma wil dit ook graag.Kan ik de vriend van mijn moeder er op vertrouwen dat hij niks doet?Ik kan er vrij met hem over praten.Hij staat open voor al mijn angsten en kan alles verwoorden en mijn vragen beandwoorden.
Ik vind dit een vreselijk moeilijk dilema,want ben bang dat hij toch de weerstand niet kan weerstaan,en dan ben ik als moeder mede schuldig,want ik wis t toch dat hij die dingen heeft gedaan.
anoniepje
't Is heel moeilijk om zo'n situatie te beoordelen zonder de betrokkenen te kennen. Dat de vriend van je moeder er met jouw open over praat is al een heel goed teken, maar je angst dat hij zich nog steeds niet kan beheersen is heel begrijpelijk.
Het zou natuurlijk zonde zijn dat je kind nooit bij haar oma kan logeren vanwege een fout die je moeders vriend lang geleden heeft gemaakt. Aan de andere kant is het begrijpelijk dat je de kind wil behoeden voor wat jij zelf hebt meegemaakt.
Is er geen mogelijkheid om bij de eerste logeerpartijtjes er zelf bij te zijn zodat je nog beter kan inschatten of die vriend nog enig gevaar vormt?
Of kan je niet bepaalde heel concrete afspraken maken met je moeder en diens vriend om te voorkomen dat hij in de fout zou gaan?
Succes met het zoeken naar een oplossing die je dochter wel de nodige garantie op veiligheid geeft, maar haar vrijheid niet te veel beperkt.
Ik heb er open met mijn moeders vriend over gesproken,en hij zegt zelf ook van als het ooit weer gebeurd laat ik me zelf opsluiten.
Ik weet dat hij zich meestal pas aangetrokken voelt tot iemand als een meisje begint te groeien.
Mijn dochters zijn nu pas 5 en 3.
Dus er is opzich geen reel gevaar op dit moment zou je zeggen.
Ik vroeg me af of het slim is om het ook met mijn oudste dochter open te bespreken.K wil haar niet met angst opzadelen,maar misschien snapt ze wel waarom ik niet wil dat ze bij hem op schoot gaat zitten op paardje hop tedoen.
Met mijn moeder heb ik er ook over gesproken en die zegt weer van nee hij doet dat echt niet meer,want hij weet nu wat de consquenties zijn.
Ook zegt ze ik hou de kinderen heus wel in de gaten.
Het moeilijk is ook dat die vriend van mijn moeder naast alle dingen die hij gedaan heeft een heel goed hart heeft.Hij is iemand die voor iedereen klaar staat en nogmaals ik heb ook wel een bepaald respect opgebouwd voor hem omdat hij er open over durft te praten hij zegt dat is het minste wat ik kan doen voor jou.
Pfff ik vind het zo beangstigend,want ja stel dat er wel wat gebeurd voel ik me natuurlijk schuldig voor de rest van me leven.
Ik ben blij deze site te hebben gevonden,want ik kan er moeilijk over praten met andere mensen.Iedereen heeft natuurlijk maar 1 mening en dat is niet doen!
Hij heeft jou betast en nou stel je je eigen kinderen hier aan bloot.
Misschien dat ik ooit deze site aan de vriend van mijn moeder geef.Als hij dat wil.
Maar zou het slim zijn om dit met mijn dochter te bespreken?Of zal ik haar dan met angst opzadelen?
liefs wen(bedankt voor jullie lieve reactie's.)
Als ik dit zo lees kan ik maar één advies uit de grond van mijn hart geven: Laat uw dochter hier voorlopig even lekker buiten; ze zal er niets van begrijpen en het zal haar alleen verwarren ("waarom wil opa dat dan?"; "waarom mag dat dan niet?" en de vraag die ze waarschijnlijk niet eens zal stellen: "kan ik me dan wel veilig voelen bij opa?"). Ik denk niet dat kinderen van 5 in staat zijn om uit die informatie te begrijpen hoe ze er mee om moeten gaan.
Maar het andere gevoel wat ik er bij krijg is dat uw moeders vriend best te vertrouwen is. Maar dat gevoel komt alleen voort uit wat ik van u gelezen heb en ik wil het dan ook zeker niet als een advies brengen. Niemand anders dan uzelf kan deze beslissing nemen, hoe moeilijk dat ook is...
Tenslotte nog even los van uw situatie: U schrijft: "Iedereen heeft natuurlijk maar 1 mening en dat is niet doen!", ik ga er vanuit dat u bedoelt: kinderen misbruiken, of tenminste toch hetgeen de vriend van uw moeder bij u gedaan heeft in het verleden. Ik denk dat er heel veel kanten aan het verhaal zitten, en dat een zekere mate van intimiteit tussen volwassenen en kinderen vaak heel positief is (kinderen die nooit eens intiem kunnen zijn met een volwassen iemand krijgen daar op latere leeftijd vaak juist last van). Het punt waar intimiteit overslaat van positief naar negatief is bij best veel kinderen anders dan het punt waar het overgaat van gewenst naar ongewenst. Het omslagpunt positief-negatief is echter heel moeilijk te vinden, het is namelijk niet te voorspellen of een kind op latere leeftijd moeite krijgt met wat het in zijn/haar jeugd nog plezierig vindt. Daarom is het belangrijk om heel goed de grenzen te bewaken en uit te gaan van openheid; zo lang het kind niet voor de sociale omgeving hoeft te verbergen hoe intiem het is met een volwassene is er naar mijn idee niets aan de hand.
Jorge, ik ben het wel met je eens maar ik denk dat je de Iedereen heeft natuurlijk maar 1 mening en dat is niet doen! verkeerd begrijpt. Ik denk niet dat het hier niet over de mening van anderen gaat over de grenzen van aanvaardbare intimiteit gaat (zoals jij dat lijkt te interpreteren) maar wel over de mening over het al dan niet laten logeren van haar dochters bij hun grootmoeder. Daar is de mening van anderen bijna altijd niet doen!!.
De posters op dit forum zijn daarmee een uitzondering op de regel met een meer genuanceerde houding.
Ja ik bedoel inderdaad wat seeking zegt.
Ik ben het nameijk helemaal niet eens met de stelling dat er dan niks aan de hand is,want een kind kan dat helemaal nog niet aangeven.
door die hele toestand met de vriend van mijn moeder is er heel veel kapot gegaan!
Hij heeft zich nooit gerealisserd wat voor schade hij mij aan deed.Hij dacht immers lief te zijn voor mij.
Dit werkt niet zo bij kinderen.
Maar goed het gaat mij over mijn kinderen,en mijn moeder vertrouwd hem ja.Ze zegt ik ben er niet zo bang voor,want hij weet wat ik met hem doe als hij het wel zou doen.
Het is een hele moeilijke beslissing voor mij.
En ik weet dat ik hem moet nemen,maar ik wilde graag weten hoe jullie er tegen over staan.Jullie weten zoiets den ik van de andere kant inteschatten.
Het was voor mij niet makkelijk om hier naar toe tegaan,omdat ik zelf slachtoffer van seksueel geweld ben en betast door de vriend van mij moeder,dus zit ik juist weer in dat andere bootje.
pfff moeilijk.
maar in ieder geval bedankt
Goed dat u deze vraag stelt. Ik kan me goed voorstellen dat het een moeilijk dilemma is en vind het knap dat u uw vraag hier durft te stellen.
Wij kunnen op uw vraag natuurlijk moeilijk zeggen "ja hoor dat kan wel", net zo min als dat we kunnen zeggen dat omdat deze man jaaaren geleden handtastelijk is geweest hij dat nu weer zou doen. Wij kennen de man niet en kunnen dus zijn gedrag niet voorspellen.
Het is goed dat u openlijk in gesprek kunt gaan met de man. Ik zou het dilemma aan hemzelf voorleggen, en hem ook eens vragen of hij zich tot uw dochter aangetrokken voelt. Kunt u hier met uw moeder ook gewoon over praten? Ik denk dat zij toch wel behoorlijk zal kunnen inschatten of er een verleiding is, hoe groot die dan is en of dat een risico vormt voor uw dochter.
Mocht u verder nog vragen hebben, stel ze dan gerust; wij doen ons best om ze te beantwoorden.
Allereerst dank voor uw bericht. In antwoord op uw vragen het volgende;
U schrijft dat U zoon 35 jaar oud is. Als we er van uitgaan dat uw zoon vanaf zijn pubertijd deze gevoelens kent, dan mogen we er tevens vanuit gaan dat uw zoon al ruim 20 jaar bewust bezig is met zijn seksuele gevoelens en zijn identiteit. De meeste mensen hebben rond hun 30e wel uitgevonden hoe ze een stabiele draai aan het leven moeten geven. Ik heb geen enkele aanleiding om te veronderstellen dat uw zoon deze draai inmiddels niet gevonden heeft.
U bent bang dat hij zich aan een kind zal vergrijpen. Is er enige grond om aan te nemen dat hij dit de afgelopen 20 jaar heeft gedaan? Als dit niet het geval is, is er ook geen gegronde reden om U zorgen te maken voor de toekomst. (ik kom hier later op terug)
Verder schrijft U dat U angst heeft dat uw zoon zal vereenzamen. Het feit dat hij geen partner heeft of niet omgaat met meisjes van zijn leeftijd, betekent niet automatisch dat hij eenzaam is. Het kan zo maar zijn dat er tientallen kinderen zijn die een belangrijke plaats in zijn leven vervullen en waar hij al zijn tijd in steekt. Bij een pedofiel is het namelijk zo dat kinderen de meest waardevolle invulling geven aan het leven.
U vraagt wat U voor hem kunt betekenen en hoe U hem kunt helpen. Het is de vraag of er hulp nodig is. Acceptatie is wel belangrijk. Na de schok en uw teleurstelling is het van uiterst belang dat U uw zoon leert accepteren zoals hij is. Dit kost tijd. Er met uw zoon over praten kan voor beide positief bijdragen.
Om uw zoon te leren begrijpen en te accepteren zal hij U openlijk moeten en durven vertellen over de pracht die hij in kinderen ziet. Hij zal in ieder geval één plek in zijn bestaan moeten hebben, waar hij openlijk en geheel geaccepteerd over zijn gevoelens kan praten. Als dit zijn eigen ouders zijn, heeft dit wat mij betreft de meeste voorkeur.
U heeft tot slot terechte bezorgdheid als het gaat om opkropping en verdrukking van gevoelens in een situatie van totaalisolement. U kunt op deze website en in alle media lezen waar dit toe kan leiden. Als hij zich werkelijk isoleert, haal hem daar dan uit door hem te accepteren en er met hem op een positieve manier over te praten.
Het is wellicht een suggestie om hem eveneens een bezoek te laten brengen aan deze website en de vele andere websites over dit onderwerp. (mocht hij die niet al lang gevonden hebben)
Nu ik op deze site ben terecht gekomen ben ik toch zeer verontrust!!
Ik ben hier terecht gekomen naar aanleiding van mijn studie waarvoor ik naslag doe over pedofilie..
Bezorgde moeder, wanneer u meer wil weten over pedofilie dan zou ik u aanraden om "kinderen houden niet van krokodillen" te lezen van Karine Hutsebout. Hierin worden niet alleen verhalen verteld van misbruikte kinderen maar ook staan er theoriën in uitgewerkt! Deze kunnen heel nuttig zijn om uw zoon te analiseren en te achterhalen of hij gevaarlijk is voor onze maatschappij.
Tot slot wil ik tegen iedereen zeggen:
"Denk nooit dat je een kind geen kwaad kan doen door even met haar te "spelen", een kind zal je nooit uitdagen ookal ben je daar sterk van overtuigd, en JIJ moet een kind zeker niet gaan vertellen "hoe het allemaal in zijn werk gaat".
Een kind is een kind, het is kwetsbaar en dient beschermd te worden!!
Ik heb het boek 'kinderen houden niet van krokodillen' nog niet gelezen. Maar voor zover ik weet gaat het over misbruiksituaties. Vermits een niet onaanzienlijk deel van de pedofielen nooit kinderen misbruiken lijkt het me een veel te eenzijdige informatiebron om pedofielen te begrijpen.
Het kan interessant zijn, maar niet als enige (of belangrijkste) informatiebron voor die moeder om haar kind te begrijpen.
"Denk nooit dat je een kind geen kwaad kan doen door even met haar te "spelen", een kind zal je nooit uitdagen ookal ben je daar sterk van overtuigd, en JIJ moet een kind zeker niet gaan vertellen "hoe het allemaal in zijn werk gaat".
Je zal me in de huidige maatschappij niet horen pleiten voor het aangaan van seksuele contacten met kinderen. Elk mens, en zeker ook kinderen, verdienen een bepaalde bescherming en het gemiddelde kind is kwetsbaarder, minder weerbaar en makkelijker te manipuleren dan de gemiddelde volwassene. Tot zover ben ik het met je eens.
Maar als je denkt dat kinderen nooit uitdagen dan doet me dat vermoeden dat je nooit veel spontaan contact hebt gehad met kinderen. Want er zijn zeker kinderen die seksueel uitdagen. Er zijn zeker kinderen die grenzen testen en die, als je zou laten doen, de grenzen van wat in Nederland en België wettelijk is (en/of maatschappelijk aanvaard wordt) zouden overschrijden.
Natuurlijk is er vaak sprake van vooral nieuwsgierigheid, al blijft het daar niet altijd bij. Dit betekent niet dat het wijs is om op de initiatieven van die kinderen in te gaan. Ik ben er van overtuigd dat het (op dit ogenblik) zo goed als altijd het beste is om zelf een grens te trekken als het kind wettelijke of maatschappelijke grenzen dreigt te overschrijden.
Maar sommige kinderen zijn wel degelijk met seks bezig, sommige kinderen dagen wel uit en voor sommige kinderen is seksueel contact met volwassenen iets waar ze geen neen tegen zouden zeggen.
De meeste volwassenen zien dit niet omdat ze dat niet willen zien, omdat ze de 'signalen' bewust negeren of anders interpreteren maar ook omdat kinderen slechts 'iets zullen proberen' bij een volwassene waar ze zich goed bij voelen en waarvan ze het gevoel hebben dat ze geen overdreven negatieve reactie zullen krijgen.
Hierin worden niet alleen verhalen verteld van misbruikte kinderen maar ook staan er theoriën in uitgewerkt! Deze kunnen heel nuttig zijn om uw zoon te analiseren en te achterhalen of hij gevaarlijk is voor onze maatschappij.
Het is inderdaad heel nuttig om van je kind te achterhalen of hij gevaarlijk is voor de maatschappij.
Reacties
ik heb pas ondekt dat mijn zoon van 35 jaar pedofiel is ik ben vreselijk geschrokken hij is nog vreigezel ik heb bij hem naakte kinderfotos ondekt ik heb hem gevraag of hij pedofiel was en hij zij ja maar wil er verder niet met me over praten wat kan ik doen om hem te helpen ik heb hem gezegd dat ik daarom niet minder van hem hou ik heb hem wel gevraag zich nooid aan kinderen te vergrijpen hij zeg dit ook nooid te doen hij hangt een naakte kinderfoto op boven het bad en bevredicht zich dan zelf toch maak ik me grote zorgen hoe dat verder moet ik wil hem hiervoor niet verstoten maar hoe moet ik hiermee omgaan ik heb altijd gehoopt dat hij een goed meisje zou vinden hij is eenigs kind kan zoiemand toch een relatie aangaan ik ben bang dat hij vereenzaamd als wij er eens niet meer zijn wat kan ik voor hem doen hij woond voor zich alleen en wij maken ons grote zorgen bij voorbaat dank voor een goede raad
Beste bezorgde moeder,
Ik kan me goed voorstellen dat u geschrokken bent van uw ontdekking. Het lijkt me erg moeilijk om daar op zo'n manier achter te moeten komen. Zoals u zelf schrijft, u heeft altijd gehoopt dat hij een goed meisje zou vinden: volgens mij wil elke moeder dat in eerste instantie voor haar zoon. De ontdekking dat dat waarschijnlijk niet gaat gebeuren is moeilijk en dat gaat met zorgen gepaard: dat u zich zorgen maakt, lijkt me niet meer dan normaal.
Maar misschien kunnen die zorgen voor een deel weggenomen worden als u probeert toch eens met uw zoon over zijn gevoelens te praten.
Zo krijgt u hopelijk een beter beeld van de manier waarop uw zoon met zijn gevoelens omgaat. Iemand met pedofiele gevoelens hoeft helemaal niet ongelukkig te zijn, als hij zijn gevoelens geaccepteerd heeft en een goede manier heeft gevonden om met die gevoelens om te gaan.
Uw zorg dat hij zich nooit aan kinderen vergrijpt, lijkt me ook een heel logische reactie. Dat is immers wat u altijd hoort over pedofielen: dat het misgegaan is, dat ze kinderen misbruikt hebben. Ik hoop dat u, bijvoorbeeld door verder rond te kijken op deze site, merkt dat dat een vertekend beeld is, dat zeker niet voor alle pedofielen geldt.
Waarschijnlijk zit uw zoon nu ook in de zorgen, nu u het van hem weet, maar u het er samen niet uitgebreid over heeft gehad. Het zal moeilijk zijn om er weer over te beginnen, voor hem én voor u, maar als u er toch met elkaar over weet te praten kan dat waarschijnlijk veel zorgen en onzekerheden wegnemen.
Groeten en succes,
Maarten
Ik had een vraag.
Ik ben vroeger betast door de vriend van mijn moeder.
Hij woont nog bij mijn moeder,en hij is ook in behandeling geweest(2 jaar)
Hij zegt zich toen niet te hebben gerealiseerd dat hij mij daar schade mee kon aanrichten.
Nu is het zo dat mijn dochter graag bij oma willen logeren en oma wil dit ook graag.Kan ik de vriend van mijn moeder er op vertrouwen dat hij niks doet?Ik kan er vrij met hem over praten.Hij staat open voor al mijn angsten en kan alles verwoorden en mijn vragen beandwoorden.
Ik vind dit een vreselijk moeilijk dilema,want ben bang dat hij toch de weerstand niet kan weerstaan,en dan ben ik als moeder mede schuldig,want ik wis t toch dat hij die dingen heeft gedaan.
anoniepje
't Is heel moeilijk om zo'n situatie te beoordelen zonder de betrokkenen te kennen. Dat de vriend van je moeder er met jouw open over praat is al een heel goed teken, maar je angst dat hij zich nog steeds niet kan beheersen is heel begrijpelijk.
Het zou natuurlijk zonde zijn dat je kind nooit bij haar oma kan logeren vanwege een fout die je moeders vriend lang geleden heeft gemaakt. Aan de andere kant is het begrijpelijk dat je de kind wil behoeden voor wat jij zelf hebt meegemaakt.
Is er geen mogelijkheid om bij de eerste logeerpartijtjes er zelf bij te zijn zodat je nog beter kan inschatten of die vriend nog enig gevaar vormt?
Of kan je niet bepaalde heel concrete afspraken maken met je moeder en diens vriend om te voorkomen dat hij in de fout zou gaan?
Succes met het zoeken naar een oplossing die je dochter wel de nodige garantie op veiligheid geeft, maar haar vrijheid niet te veel beperkt.
Ik heb er open met mijn moeders vriend over gesproken,en hij zegt zelf ook van als het ooit weer gebeurd laat ik me zelf opsluiten.
Ik weet dat hij zich meestal pas aangetrokken voelt tot iemand als een meisje begint te groeien.
Mijn dochters zijn nu pas 5 en 3.
Dus er is opzich geen reel gevaar op dit moment zou je zeggen.
Ik vroeg me af of het slim is om het ook met mijn oudste dochter open te bespreken.K wil haar niet met angst opzadelen,maar misschien snapt ze wel waarom ik niet wil dat ze bij hem op schoot gaat zitten op paardje hop tedoen.
Met mijn moeder heb ik er ook over gesproken en die zegt weer van nee hij doet dat echt niet meer,want hij weet nu wat de consquenties zijn.
Ook zegt ze ik hou de kinderen heus wel in de gaten.
Het moeilijk is ook dat die vriend van mijn moeder naast alle dingen die hij gedaan heeft een heel goed hart heeft.Hij is iemand die voor iedereen klaar staat en nogmaals ik heb ook wel een bepaald respect opgebouwd voor hem omdat hij er open over durft te praten hij zegt dat is het minste wat ik kan doen voor jou.
Pfff ik vind het zo beangstigend,want ja stel dat er wel wat gebeurd voel ik me natuurlijk schuldig voor de rest van me leven.
Ik ben blij deze site te hebben gevonden,want ik kan er moeilijk over praten met andere mensen.Iedereen heeft natuurlijk maar 1 mening en dat is niet doen!
Hij heeft jou betast en nou stel je je eigen kinderen hier aan bloot.
Misschien dat ik ooit deze site aan de vriend van mijn moeder geef.Als hij dat wil.
Maar zou het slim zijn om dit met mijn dochter te bespreken?Of zal ik haar dan met angst opzadelen?
liefs wen(bedankt voor jullie lieve reactie's.)
Als ik dit zo lees kan ik maar één advies uit de grond van mijn hart geven: Laat uw dochter hier voorlopig even lekker buiten; ze zal er niets van begrijpen en het zal haar alleen verwarren ("waarom wil opa dat dan?"; "waarom mag dat dan niet?" en de vraag die ze waarschijnlijk niet eens zal stellen: "kan ik me dan wel veilig voelen bij opa?"). Ik denk niet dat kinderen van 5 in staat zijn om uit die informatie te begrijpen hoe ze er mee om moeten gaan.
Maar het andere gevoel wat ik er bij krijg is dat uw moeders vriend best te vertrouwen is. Maar dat gevoel komt alleen voort uit wat ik van u gelezen heb en ik wil het dan ook zeker niet als een advies brengen. Niemand anders dan uzelf kan deze beslissing nemen, hoe moeilijk dat ook is...
Tenslotte nog even los van uw situatie: U schrijft: "Iedereen heeft natuurlijk maar 1 mening en dat is niet doen!", ik ga er vanuit dat u bedoelt: kinderen misbruiken, of tenminste toch hetgeen de vriend van uw moeder bij u gedaan heeft in het verleden. Ik denk dat er heel veel kanten aan het verhaal zitten, en dat een zekere mate van intimiteit tussen volwassenen en kinderen vaak heel positief is (kinderen die nooit eens intiem kunnen zijn met een volwassen iemand krijgen daar op latere leeftijd vaak juist last van). Het punt waar intimiteit overslaat van positief naar negatief is bij best veel kinderen anders dan het punt waar het overgaat van gewenst naar ongewenst. Het omslagpunt positief-negatief is echter heel moeilijk te vinden, het is namelijk niet te voorspellen of een kind op latere leeftijd moeite krijgt met wat het in zijn/haar jeugd nog plezierig vindt. Daarom is het belangrijk om heel goed de grenzen te bewaken en uit te gaan van openheid; zo lang het kind niet voor de sociale omgeving hoeft te verbergen hoe intiem het is met een volwassene is er naar mijn idee niets aan de hand.
Jorge, ik ben het wel met je eens maar ik denk dat je de Iedereen heeft natuurlijk maar 1 mening en dat is niet doen! verkeerd begrijpt. Ik denk niet dat het hier niet over de mening van anderen gaat over de grenzen van aanvaardbare intimiteit gaat (zoals jij dat lijkt te interpreteren) maar wel over de mening over het al dan niet laten logeren van haar dochters bij hun grootmoeder. Daar is de mening van anderen bijna altijd niet doen!!.
De posters op dit forum zijn daarmee een uitzondering op de regel met een meer genuanceerde houding.
Ja ik bedoel inderdaad wat seeking zegt.
Ik ben het nameijk helemaal niet eens met de stelling dat er dan niks aan de hand is,want een kind kan dat helemaal nog niet aangeven.
door die hele toestand met de vriend van mijn moeder is er heel veel kapot gegaan!
Hij heeft zich nooit gerealisserd wat voor schade hij mij aan deed.Hij dacht immers lief te zijn voor mij.
Dit werkt niet zo bij kinderen.
Maar goed het gaat mij over mijn kinderen,en mijn moeder vertrouwd hem ja.Ze zegt ik ben er niet zo bang voor,want hij weet wat ik met hem doe als hij het wel zou doen.
Het is een hele moeilijke beslissing voor mij.
En ik weet dat ik hem moet nemen,maar ik wilde graag weten hoe jullie er tegen over staan.Jullie weten zoiets den ik van de andere kant inteschatten.
Het was voor mij niet makkelijk om hier naar toe tegaan,omdat ik zelf slachtoffer van seksueel geweld ben en betast door de vriend van mij moeder,dus zit ik juist weer in dat andere bootje.
pfff moeilijk.
maar in ieder geval bedankt
Goed dat u deze vraag stelt. Ik kan me goed voorstellen dat het een moeilijk dilemma is en vind het knap dat u uw vraag hier durft te stellen.
Wij kunnen op uw vraag natuurlijk moeilijk zeggen "ja hoor dat kan wel", net zo min als dat we kunnen zeggen dat omdat deze man jaaaren geleden handtastelijk is geweest hij dat nu weer zou doen. Wij kennen de man niet en kunnen dus zijn gedrag niet voorspellen.
Het is goed dat u openlijk in gesprek kunt gaan met de man. Ik zou het dilemma aan hemzelf voorleggen, en hem ook eens vragen of hij zich tot uw dochter aangetrokken voelt. Kunt u hier met uw moeder ook gewoon over praten? Ik denk dat zij toch wel behoorlijk zal kunnen inschatten of er een verleiding is, hoe groot die dan is en of dat een risico vormt voor uw dochter.
Mocht u verder nog vragen hebben, stel ze dan gerust; wij doen ons best om ze te beantwoorden.
Met vriendelijke groet,
Jorge
Allereerst dank voor uw bericht. In antwoord op uw vragen het volgende;
U schrijft dat U zoon 35 jaar oud is. Als we er van uitgaan dat uw zoon vanaf zijn pubertijd deze gevoelens kent, dan mogen we er tevens vanuit gaan dat uw zoon al ruim 20 jaar bewust bezig is met zijn seksuele gevoelens en zijn identiteit. De meeste mensen hebben rond hun 30e wel uitgevonden hoe ze een stabiele draai aan het leven moeten geven. Ik heb geen enkele aanleiding om te veronderstellen dat uw zoon deze draai inmiddels niet gevonden heeft.
U bent bang dat hij zich aan een kind zal vergrijpen. Is er enige grond om aan te nemen dat hij dit de afgelopen 20 jaar heeft gedaan? Als dit niet het geval is, is er ook geen gegronde reden om U zorgen te maken voor de toekomst. (ik kom hier later op terug)
Verder schrijft U dat U angst heeft dat uw zoon zal vereenzamen. Het feit dat hij geen partner heeft of niet omgaat met meisjes van zijn leeftijd, betekent niet automatisch dat hij eenzaam is. Het kan zo maar zijn dat er tientallen kinderen zijn die een belangrijke plaats in zijn leven vervullen en waar hij al zijn tijd in steekt. Bij een pedofiel is het namelijk zo dat kinderen de meest waardevolle invulling geven aan het leven.
U vraagt wat U voor hem kunt betekenen en hoe U hem kunt helpen. Het is de vraag of er hulp nodig is. Acceptatie is wel belangrijk. Na de schok en uw teleurstelling is het van uiterst belang dat U uw zoon leert accepteren zoals hij is. Dit kost tijd. Er met uw zoon over praten kan voor beide positief bijdragen.
Om uw zoon te leren begrijpen en te accepteren zal hij U openlijk moeten en durven vertellen over de pracht die hij in kinderen ziet. Hij zal in ieder geval één plek in zijn bestaan moeten hebben, waar hij openlijk en geheel geaccepteerd over zijn gevoelens kan praten. Als dit zijn eigen ouders zijn, heeft dit wat mij betreft de meeste voorkeur.
U heeft tot slot terechte bezorgdheid als het gaat om opkropping en verdrukking van gevoelens in een situatie van totaalisolement. U kunt op deze website en in alle media lezen waar dit toe kan leiden. Als hij zich werkelijk isoleert, haal hem daar dan uit door hem te accepteren en er met hem op een positieve manier over te praten.
Het is wellicht een suggestie om hem eveneens een bezoek te laten brengen aan deze website en de vele andere websites over dit onderwerp. (mocht hij die niet al lang gevonden hebben)
Nu ik op deze site ben terecht gekomen ben ik toch zeer verontrust!!
Ik ben hier terecht gekomen naar aanleiding van mijn studie waarvoor ik naslag doe over pedofilie..
Bezorgde moeder, wanneer u meer wil weten over pedofilie dan zou ik u aanraden om "kinderen houden niet van krokodillen" te lezen van Karine Hutsebout. Hierin worden niet alleen verhalen verteld van misbruikte kinderen maar ook staan er theoriën in uitgewerkt! Deze kunnen heel nuttig zijn om uw zoon te analiseren en te achterhalen of hij gevaarlijk is voor onze maatschappij.
Tot slot wil ik tegen iedereen zeggen:
"Denk nooit dat je een kind geen kwaad kan doen door even met haar te "spelen", een kind zal je nooit uitdagen ookal ben je daar sterk van overtuigd, en JIJ moet een kind zeker niet gaan vertellen "hoe het allemaal in zijn werk gaat".
Een kind is een kind, het is kwetsbaar en dient beschermd te worden!!
HELP HEN
Ik heb het boek 'kinderen houden niet van krokodillen' nog niet gelezen. Maar voor zover ik weet gaat het over misbruiksituaties. Vermits een niet onaanzienlijk deel van de pedofielen nooit kinderen misbruiken lijkt het me een veel te eenzijdige informatiebron om pedofielen te begrijpen.
Het kan interessant zijn, maar niet als enige (of belangrijkste) informatiebron voor die moeder om haar kind te begrijpen.
"Denk nooit dat je een kind geen kwaad kan doen door even met haar te "spelen", een kind zal je nooit uitdagen ookal ben je daar sterk van overtuigd, en JIJ moet een kind zeker niet gaan vertellen "hoe het allemaal in zijn werk gaat".
Je zal me in de huidige maatschappij niet horen pleiten voor het aangaan van seksuele contacten met kinderen. Elk mens, en zeker ook kinderen, verdienen een bepaalde bescherming en het gemiddelde kind is kwetsbaarder, minder weerbaar en makkelijker te manipuleren dan de gemiddelde volwassene. Tot zover ben ik het met je eens.
Maar als je denkt dat kinderen nooit uitdagen dan doet me dat vermoeden dat je nooit veel spontaan contact hebt gehad met kinderen. Want er zijn zeker kinderen die seksueel uitdagen. Er zijn zeker kinderen die grenzen testen en die, als je zou laten doen, de grenzen van wat in Nederland en België wettelijk is (en/of maatschappelijk aanvaard wordt) zouden overschrijden.
Natuurlijk is er vaak sprake van vooral nieuwsgierigheid, al blijft het daar niet altijd bij. Dit betekent niet dat het wijs is om op de initiatieven van die kinderen in te gaan. Ik ben er van overtuigd dat het (op dit ogenblik) zo goed als altijd het beste is om zelf een grens te trekken als het kind wettelijke of maatschappelijke grenzen dreigt te overschrijden.
Maar sommige kinderen zijn wel degelijk met seks bezig, sommige kinderen dagen wel uit en voor sommige kinderen is seksueel contact met volwassenen iets waar ze geen neen tegen zouden zeggen.
De meeste volwassenen zien dit niet omdat ze dat niet willen zien, omdat ze de 'signalen' bewust negeren of anders interpreteren maar ook omdat kinderen slechts 'iets zullen proberen' bij een volwassene waar ze zich goed bij voelen en waarvan ze het gevoel hebben dat ze geen overdreven negatieve reactie zullen krijgen.
Hierin worden niet alleen verhalen verteld van misbruikte kinderen maar ook staan er theoriën in uitgewerkt! Deze kunnen heel nuttig zijn om uw zoon te analiseren en te achterhalen of hij gevaarlijk is voor onze maatschappij.
Het is inderdaad heel nuttig om van je kind te achterhalen of hij gevaarlijk is voor de maatschappij.
Dat doet elke moeder graag.
Logisch.