Nu ik dit zo lees vraag ik me toch iets af, bestaat er eigenlijk wel een maatstaf om vantevoren te meten of een seksuele kind-kind relatie schadelijk zal zijn?
Goede vraag. Ik verwacht dat het antwoord "nee" is. Maar waarschijnlijk verwachten de meeste mensen dat seksuele relaties tussen kinderen minder verstrekkende gevolgen kunnen hebben, en dus minder risico met zich meedragen (en dat ze in het geval dat ze inderdaad schadelijk zijn dus "minder" schadelijk zijn dan relaties met volwassenen). Een gedoogbeleid is dan tamelijk logisch, omdat je die kinderen toch niet tegenhoudt. Het blijven immers seksuele wezens.
Maar die veronderstelling is toch nergens op gebaseerd, zolang het in beide gevallen om vrijwillige relaties gaat? Vrijwillig impliceert toch dat een kind bijvoorbeeld niet verkracht wordt of geexploiteerd voor kinderporno of kinderprostitutie? Met vrijwilligheid bedoel ik niet alleen aan het begin van een relatie vrijwillig, maar zolang de relatie duurt. Een minderjarig meisje dat wordt gestrikt door een meerderjarige lover boy kan bijvoorbeeld aanvankelijk vrijwillig de relatie met die man aangaan, maar daarna wordt het contact al gauw onvrijwillig.
Ja ik denk zeker dat er goede criteria zijn om schadelijke seksuele kind-kind relaties te voorkomen, zoals natuurlijk dat de seks altijd door beide partijen gewild moet zijn en dat beide partners zich aan de relatie moeten kunnen onttrekken.
Het voornaamste verschil zit hem helemaal niet in de leeftijd of zo, maar in het gebrek aan maatschappelijke acceptatie van seksuele relaties van kinderen met volwassenen. Bij vrijwillige relaties vormt dat gebrek aan acceptatie een grote bron van problemen voor het kind.
Dus de criteria voor de kwaliteit van de relatie zelf zijn in feite hetzelfde, met dien verstande dat voor een volwassene een vrijwillige seksuele relatie met een kind pas moreel verantwoord is als de directe sociale en maatschappelijke omgeving er neutraal tot positief tegenover staat. Niet omdat de relatie zelf anders inherent schadelijk is, maar omdat de omgeving anders wel van buitenaf voor schade zal zorgen.
Titus
Voor een integere, open benadering en tegen elke vorm van misbruik.
Nu ik dit zo lees vraag ik me toch iets af, bestaat er eigenlijk wel een maatstaf om vantevoren te meten of een seksuele kind-kind relatie schadelijk zal zijn?
Goede vraag. Ik verwacht dat het antwoord "nee" is. Maar waarschijnlijk verwachten de meeste mensen dat seksuele relaties tussen kinderen minder verstrekkende gevolgen kunnen hebben, en dus minder risico met zich meedragen (en dat ze in het geval dat ze inderdaad schadelijk zijn dus "minder" schadelijk zijn dan relaties met volwassenen). Een gedoogbeleid is dan tamelijk logisch, omdat je die kinderen toch niet tegenhoudt. Het blijven immers seksuele wezens.
Maar die veronderstelling is toch nergens op gebaseerd, zolang het in beide gevallen om vrijwillige relaties gaat? Vrijwillig impliceert toch dat een kind bijvoorbeeld niet verkracht wordt of geexploiteerd voor kinderporno of kinderprostitutie? Met vrijwilligheid bedoel ik niet alleen aan het begin van een relatie vrijwillig, maar zolang de relatie duurt. Een minderjarig meisje dat wordt gestrikt door een meerderjarige lover boy kan bijvoorbeeld aanvankelijk vrijwillig de relatie met die man aangaan, maar daarna wordt het contact al gauw onvrijwillig.
Puur het feit dat de partner meerderjarig is heeft geen gevolgen voor de vraag van de meerderjarigheid. Ik denk wel dat er andere dingen meespelen, zie bijvoorbeeld mijn artikel: Mogelijke bronnen van afwijzing van vrijwillige en onschadelijke intieme vriendschappen tussen kinderen en volwassenen buiten het eigen gezin
Titus
Voor een integere, open benadering en tegen elke vorm van misbruik.
Hallo Alcor,
Ja ik denk zeker dat er goede criteria zijn om schadelijke seksuele kind-kind relaties te voorkomen, zoals natuurlijk dat de seks altijd door beide partijen gewild moet zijn en dat beide partners zich aan de relatie moeten kunnen onttrekken.
Het voornaamste verschil zit hem helemaal niet in de leeftijd of zo, maar in het gebrek aan maatschappelijke acceptatie van seksuele relaties van kinderen met volwassenen. Bij vrijwillige relaties vormt dat gebrek aan acceptatie een grote bron van problemen voor het kind.
Dus de criteria voor de kwaliteit van de relatie zelf zijn in feite hetzelfde, met dien verstande dat voor een volwassene een vrijwillige seksuele relatie met een kind pas moreel verantwoord is als de directe sociale en maatschappelijke omgeving er neutraal tot positief tegenover staat. Niet omdat de relatie zelf anders inherent schadelijk is, maar omdat de omgeving anders wel van buitenaf voor schade zal zorgen.
Titus
Voor een integere, open benadering en tegen elke vorm van misbruik.