Ik snap dat je de nadruk wilde leggen op de beleving van het kind en tijdens de relatie zelf is dat ook echt onontbeerlijk. Maar die beleving kan dus achteraf vertekend worden door de sociale druk.
Seksueel misbruik is voor mijn gevoel een zware term die impliceert dat de seks tijdens de relatie als zodanig onvrijwillig en fout was. Zeker als er sprake was van een fijne, vrijwillige band, is zo'n term erg misplaatst lijkt mij.
Maar los daarvan is de benaming natuurlijk ook in andere opzichten niet triviaal. Of gedrag seksueel misbruik heet of niet heeft consequenties voor de mate waarin het maatschappelijk veroordeeld wordt en voor eventuele justitiele maatregelen.
Bij seksueel misbruik van kinderen hebben we altijd te maken met schending van de belangen van het kind, maar het blijft natuurlijk wel van belang om te kijken of het ook echt om seksueel misbruik gaat of niet. Een volwassene die onbezonnen is omdat hij of zij geen rekening houdt met maatschappelijke repercussies is natuurlijk nog steeds iets heel anders dan een volwassene die een kind bruut genitaal of anaal verkracht of een volwassene die doorgaat met 'lichtere' erotische handelingen terwijl het kind expliciet heeft aangegeven die eigenlijk niet te willen.
Titus Rivas
Voor een integere, open benadering en tegen elke vorm van misbruik.
Seksueel misbruik is voor mijn gevoel een zware term die impliceert dat de seks tijdens de relatie als zodanig onvrijwillig en fout was
Het kan best zijn dat seksueel misbruik voor jouw gevoel impliceert dat er onplezierige seksuele ervaringen in het spel moeten zijn, maar dat betekent nog niet direct dat dit ook zo is voor de wet, of voor een heel groot deel van de bevolking.
Seksueel misbruik van kinderen is op dit moment voor de wet waarschijnlijk het beste te definiëren als het bedrijven van seksuele handelingen met een jongere onder de 16. Waarbij vrijwilligheid dus geen enkele rol speelt. Seksueel misbruik van kinderen is in de ogen van de meerderheid van de bevolking zelfs elke vorm van seksuele toenadering van kinderen, tenzij in de vorm van "verkering" of "kalverliefde". Ook daarbij speelt vrijwilligheid dus geen enkele rol, en is alleen de status van de relatie (duidelijk te definiëren als ongelijk en ondergeschikt aan een "echte" relatie waar volwassenen een monopolie op menen te hebben) van invloed op het al dan niet onder de noemer misbruik vallen van seksueel contact met kinderen.
Kortom; hoe correct je analyse ook is, en hoezeer ik het er ook mee eens ben, ik vrees dat ook ik moet stellen dat we met deze wijsheid in de praktijk geen donder opschieten omdat de term "seksueel misbruik" gewoon niet gehanteerd wordt voor waar ze voor bedoeld was, noch door de wet, noch door de bevolking. Het zal daarom ook niets uitmaken voor justitiële maatregelen of de relatie op dat moment gewenst was door de minderjarige of niet. En dat is inderdaad "oneerlijk" - dàt heb je hier wel goed aangegeven.
Ik ben vaak iemand van fundamentele discussies (ik ben onder andere filosoof). En daar ging het me in dit geval dus ook om. Het gaat me om het denken over seksueel misbruik. Dus niet om de vraag of mijn of andermans analyse direct wordt overgenomen of niet. Die analyse zelf moet eerst goed zijn. Snap je? Ongeacht de vraag of de analyse invloedrijk zal zijn of niet.
Zonder goede analyse is verantwoorde verandering ook niet eens mogelijk volgens mij. Nu niet, maar ook in de toekomst niet. Eerst denken en dan is er pas echt een verantwoorde emancipatie van vrijwillige, onschadelijke relaties mogelijk. Hoe lang die ook nog op zich zou laten wachten.
Wat mensen met pedofiele verlangens in de tussentijd moeten doen, is een ander verhaal. Het spreekt behoorlijk voor zich dat men zich onthoudt van seksuele contacten, lijkt mij. Het is namelijk wereldvreemd om te verwachten dat een rechter door een goed betoog zomaar opeens zijn definitie van seksueel misbruik zal veranderen, zonder dat daar verder een maatschappelijk raakvlak voor is. En het is ook nog immoreel om vrijwillige seksuele contacten aan te gaan omdat men een kind zou opzadelen met de negatieve maatschappelijke reacties. Dat was al volop aan bod gekomen in deze thread, denk ik.
Maar als men de discussie niet voert over seksueel misbruik van kinderen, dan zal seksueel misbruik primair gedefinieerd blijven vanuit leeftijd, in plaats van vanuit vrijwilligheid en onschadelijkheid. Dat lijkt mij voor niemand echt wenselijk, toch?
Titus
Voor een integere, open benadering en tegen elke vorm van misbruik.
Hallo Jorge,
Ik snap dat je de nadruk wilde leggen op de beleving van het kind en tijdens de relatie zelf is dat ook echt onontbeerlijk. Maar die beleving kan dus achteraf vertekend worden door de sociale druk.
Seksueel misbruik is voor mijn gevoel een zware term die impliceert dat de seks tijdens de relatie als zodanig onvrijwillig en fout was. Zeker als er sprake was van een fijne, vrijwillige band, is zo'n term erg misplaatst lijkt mij.
Maar los daarvan is de benaming natuurlijk ook in andere opzichten niet triviaal. Of gedrag seksueel misbruik heet of niet heeft consequenties voor de mate waarin het maatschappelijk veroordeeld wordt en voor eventuele justitiele maatregelen.
Bij seksueel misbruik van kinderen hebben we altijd te maken met schending van de belangen van het kind, maar het blijft natuurlijk wel van belang om te kijken of het ook echt om seksueel misbruik gaat of niet. Een volwassene die onbezonnen is omdat hij of zij geen rekening houdt met maatschappelijke repercussies is natuurlijk nog steeds iets heel anders dan een volwassene die een kind bruut genitaal of anaal verkracht of een volwassene die doorgaat met 'lichtere' erotische handelingen terwijl het kind expliciet heeft aangegeven die eigenlijk niet te willen.
Titus Rivas
Voor een integere, open benadering en tegen elke vorm van misbruik.
Seksueel misbruik is voor mijn gevoel een zware term die impliceert dat de seks tijdens de relatie als zodanig onvrijwillig en fout was
Het kan best zijn dat seksueel misbruik voor jouw gevoel impliceert dat er onplezierige seksuele ervaringen in het spel moeten zijn, maar dat betekent nog niet direct dat dit ook zo is voor de wet, of voor een heel groot deel van de bevolking.
Seksueel misbruik van kinderen is op dit moment voor de wet waarschijnlijk het beste te definiëren als het bedrijven van seksuele handelingen met een jongere onder de 16. Waarbij vrijwilligheid dus geen enkele rol speelt. Seksueel misbruik van kinderen is in de ogen van de meerderheid van de bevolking zelfs elke vorm van seksuele toenadering van kinderen, tenzij in de vorm van "verkering" of "kalverliefde". Ook daarbij speelt vrijwilligheid dus geen enkele rol, en is alleen de status van de relatie (duidelijk te definiëren als ongelijk en ondergeschikt aan een "echte" relatie waar volwassenen een monopolie op menen te hebben) van invloed op het al dan niet onder de noemer misbruik vallen van seksueel contact met kinderen.
Kortom; hoe correct je analyse ook is, en hoezeer ik het er ook mee eens ben, ik vrees dat ook ik moet stellen dat we met deze wijsheid in de praktijk geen donder opschieten omdat de term "seksueel misbruik" gewoon niet gehanteerd wordt voor waar ze voor bedoeld was, noch door de wet, noch door de bevolking. Het zal daarom ook niets uitmaken voor justitiële maatregelen of de relatie op dat moment gewenst was door de minderjarige of niet. En dat is inderdaad "oneerlijk" - dàt heb je hier wel goed aangegeven.
Hoi Jorge,
Ik ben vaak iemand van fundamentele discussies (ik ben onder andere filosoof). En daar ging het me in dit geval dus ook om. Het gaat me om het denken over seksueel misbruik. Dus niet om de vraag of mijn of andermans analyse direct wordt overgenomen of niet. Die analyse zelf moet eerst goed zijn. Snap je? Ongeacht de vraag of de analyse invloedrijk zal zijn of niet.
Zonder goede analyse is verantwoorde verandering ook niet eens mogelijk volgens mij. Nu niet, maar ook in de toekomst niet. Eerst denken en dan is er pas echt een verantwoorde emancipatie van vrijwillige, onschadelijke relaties mogelijk. Hoe lang die ook nog op zich zou laten wachten.
Wat mensen met pedofiele verlangens in de tussentijd moeten doen, is een ander verhaal. Het spreekt behoorlijk voor zich dat men zich onthoudt van seksuele contacten, lijkt mij. Het is namelijk wereldvreemd om te verwachten dat een rechter door een goed betoog zomaar opeens zijn definitie van seksueel misbruik zal veranderen, zonder dat daar verder een maatschappelijk raakvlak voor is. En het is ook nog immoreel om vrijwillige seksuele contacten aan te gaan omdat men een kind zou opzadelen met de negatieve maatschappelijke reacties. Dat was al volop aan bod gekomen in deze thread, denk ik.
Maar als men de discussie niet voert over seksueel misbruik van kinderen, dan zal seksueel misbruik primair gedefinieerd blijven vanuit leeftijd, in plaats van vanuit vrijwilligheid en onschadelijkheid. Dat lijkt mij voor niemand echt wenselijk, toch?
Titus
Voor een integere, open benadering en tegen elke vorm van misbruik.