Dankjewel dat je zo snel al een reaktie hebt gegeven (ik dacht dat dat misschien wel een paar dagen zou duren).
De vriendin van me waar ik het over had, valt op zowel jongens als meisjes en in de leeftijds categorie tot +/- 10, de categorie waartoe mijn zoontje dus behoort.Ze heeft gelukkig al enige tijd proffessionele hulp om haar psychisch bij te staan, dus ze heeft de juiste mensen die haar kunnen helpen.
Het is alleen zo anders ineens.
Ineens heb ik het gevoel dat ik mijn kind moet beschermen tegen 1 van mijn beste vriendinnen, ondanks het feit dat ik haar al jaren ken en ik haar met vrijwel alles zou vertrouwen..Ik ben alleen ook bang dat als ik haar vertel dat ik nu niet weet hoe ik hiermee om moet gaan, dat ik haar gigantisch kwets en dat ze misschien nog meer problemen met zichzelf krijgt en dat is wel het laatste wat ik wil.
Ze is altijd een hele goede vriendin geweest en ik wil dat graag zo houden, maar wel met een goed gevoel.
Maar bedenk wel dat je vriendin in feite niet veranderd is, en ik durf er flink wat op te verwedden dat het tot nu toe goed gegaan is tussen haar en je zoontje. Ik zie niet in waarom dat nu zou veranderen.
En bedenk ook eens hoe lang zij waarschijnlijk heeft lopen dubben eer ze het jou durfde te vertellen, bang dat je misschien zou denken dat ze je zoontje iets zou doen. Ik weet uit ervaring dat het toch een hele stap is om zoiets aan iemand te vertellen. En ze zal waarschijnlijk donders goed begrijpen dat je een het idee moet wennen en met vragen zit. Zolang jullie met elkaar blijven praten komt het allemaal wel goed.
Ik ben alleen ook bang dat als ik haar vertel dat ik nu niet weet hoe ik hiermee om moet gaan, dat ik haar gigantisch kwets en dat ze misschien nog meer problemen met zichzelf krijgt en dat is wel het laatste wat ik wil.
Mensen met pedofiele gevoelens doen er vaak redelijk lang over om dit van zichzelf te accepteren. Ik zelf werd, achteraf gezien, voor het eerst verliefd op een jongen rond m'n 12/13e jaar. Pas vrij recent, toen ik een jaar of 20 was, ben ik begonnen met het herkennen en ook erkennen van m'n gevoelens.
Ik denk dat je vriendin zich ook wel beseft dat het voor jou weliswaar niet zo lang hoeft te duren om er mee te leren omgaan, maar dat ze niet kan verwachten dat jij het van de een op de andere dag begrijpt en accepteert. Het is voor een boel mensen een heel nieuw iets, zeker aangezien ze alleen maar de horror-verhalen horen uit de kranten. Er gaat gewoon wat tijd overheen om dat nieuwe beeld te leren kennen en dat is helemaal niet erg.
Probeer er een beetje met haar over te praten. Ik denk eerlijk gezegt dat ze dit zelfs wel fijn vindt. Het is erg fijn om gewoon over dit soort dingen te kunnen praten met iemand uit je vriendenkring in plaats van alleen met psychologen en seksuologen. Ik kan er tegen mijn vriendenkring tegenwoordig ook gewoon luchtig over doen en er worden ook regelmatig grapjes gemaakt, zowel door mij als hun, over het onderwerp. En ik moet zeggen dat dat goed bevalt, gewoon mezelf zijn met vrienden...
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Ineens heb ik het gevoel dat ik mijn kind moet beschermen tegen 1 van mijn beste vriendinnen, ondanks het feit dat ik haar al jaren ken en ik haar met vrijwel alles zou vertrouwen.
Stel dat je vriendin bijzondere gevoelens heeft voor jou zoonje, dat is toch fantastisch. Gebeurt het jou nooit dat je helemaal ontroert wordt door de lach, de uitspraken en de gedragingen van je kleine mannetje, omdat hij weer zo doet zoals hij is en je daarom zo veel om hem geeft. Is het dan niet geweldig als je beste vriendin deze prachtige dingen ook in jouw kind herkent en je daar dus met haar over kunt praten.
Seksualiteit is maar een deel van de mens, een deel dat overigens ook heel goed bespreekbaar kan zijn. Het gaat primair om de intimiteit. Ik weet bijna zeker dat je met die vriendin van je over bijvoorbeeld jouw intimiteit met jouw zoontje als met geen ander kan praten en dat dit soort gesprekken voor jullie allebei nog wel eens heel waardevol zouden kunnen zijn.
Reacties
Dankjewel dat je zo snel al een reaktie hebt gegeven (ik dacht dat dat misschien wel een paar dagen zou duren).
De vriendin van me waar ik het over had, valt op zowel jongens als meisjes en in de leeftijds categorie tot +/- 10, de categorie waartoe mijn zoontje dus behoort.Ze heeft gelukkig al enige tijd proffessionele hulp om haar psychisch bij te staan, dus ze heeft de juiste mensen die haar kunnen helpen.
Het is alleen zo anders ineens.
Ineens heb ik het gevoel dat ik mijn kind moet beschermen tegen 1 van mijn beste vriendinnen, ondanks het feit dat ik haar al jaren ken en ik haar met vrijwel alles zou vertrouwen..Ik ben alleen ook bang dat als ik haar vertel dat ik nu niet weet hoe ik hiermee om moet gaan, dat ik haar gigantisch kwets en dat ze misschien nog meer problemen met zichzelf krijgt en dat is wel het laatste wat ik wil.
Ze is altijd een hele goede vriendin geweest en ik wil dat graag zo houden, maar wel met een goed gevoel.
Maar bedenk wel dat je vriendin in feite niet veranderd is, en ik durf er flink wat op te verwedden dat het tot nu toe goed gegaan is tussen haar en je zoontje. Ik zie niet in waarom dat nu zou veranderen.
En bedenk ook eens hoe lang zij waarschijnlijk heeft lopen dubben eer ze het jou durfde te vertellen, bang dat je misschien zou denken dat ze je zoontje iets zou doen. Ik weet uit ervaring dat het toch een hele stap is om zoiets aan iemand te vertellen. En ze zal waarschijnlijk donders goed begrijpen dat je een het idee moet wennen en met vragen zit. Zolang jullie met elkaar blijven praten komt het allemaal wel goed.
Tim
PS: Je account is inmiddels geactiveerd.
mijn account is wel goedgekeurd, maar heb geen wachtwoord
Hallo,
Als het goed is hebt u uw wachtwoord per e-mail ontvangen. Als dat niet het geval is kunt u via het inlogscherm een nieuw wachtwoord aanvragen.
Ik ben alleen ook bang dat als ik haar vertel dat ik nu niet weet hoe ik hiermee om moet gaan, dat ik haar gigantisch kwets en dat ze misschien nog meer problemen met zichzelf krijgt en dat is wel het laatste wat ik wil.
Mensen met pedofiele gevoelens doen er vaak redelijk lang over om dit van zichzelf te accepteren. Ik zelf werd, achteraf gezien, voor het eerst verliefd op een jongen rond m'n 12/13e jaar. Pas vrij recent, toen ik een jaar of 20 was, ben ik begonnen met het herkennen en ook erkennen van m'n gevoelens.
Ik denk dat je vriendin zich ook wel beseft dat het voor jou weliswaar niet zo lang hoeft te duren om er mee te leren omgaan, maar dat ze niet kan verwachten dat jij het van de een op de andere dag begrijpt en accepteert. Het is voor een boel mensen een heel nieuw iets, zeker aangezien ze alleen maar de horror-verhalen horen uit de kranten. Er gaat gewoon wat tijd overheen om dat nieuwe beeld te leren kennen en dat is helemaal niet erg.
Probeer er een beetje met haar over te praten. Ik denk eerlijk gezegt dat ze dit zelfs wel fijn vindt. Het is erg fijn om gewoon over dit soort dingen te kunnen praten met iemand uit je vriendenkring in plaats van alleen met psychologen en seksuologen. Ik kan er tegen mijn vriendenkring tegenwoordig ook gewoon luchtig over doen en er worden ook regelmatig grapjes gemaakt, zowel door mij als hun, over het onderwerp. En ik moet zeggen dat dat goed bevalt, gewoon mezelf zijn met vrienden...
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Ineens heb ik het gevoel dat ik mijn kind moet beschermen tegen 1 van mijn beste vriendinnen, ondanks het feit dat ik haar al jaren ken en ik haar met vrijwel alles zou vertrouwen.
Stel dat je vriendin bijzondere gevoelens heeft voor jou zoonje, dat is toch fantastisch. Gebeurt het jou nooit dat je helemaal ontroert wordt door de lach, de uitspraken en de gedragingen van je kleine mannetje, omdat hij weer zo doet zoals hij is en je daarom zo veel om hem geeft. Is het dan niet geweldig als je beste vriendin deze prachtige dingen ook in jouw kind herkent en je daar dus met haar over kunt praten.
Seksualiteit is maar een deel van de mens, een deel dat overigens ook heel goed bespreekbaar kan zijn. Het gaat primair om de intimiteit. Ik weet bijna zeker dat je met die vriendin van je over bijvoorbeeld jouw intimiteit met jouw zoontje als met geen ander kan praten en dat dit soort gesprekken voor jullie allebei nog wel eens heel waardevol zouden kunnen zijn.