Voorlopig is er nog geen 'fysiek aantoonbaar' verschil gevonden tussen pedofielen en hetero's. Maar ik kan me best voorstellen dat men vroeg of laat wel zo'n verschil kan aantonen net zoals men, zoals je opmerkte, een verschil heeft kunnen aantonen tussen de hersenen van (de meeste) homo's en die van (de meeste) hetero's.
Is een anders gevormde hersenkronkel dan per definitie ziek of niet?
Spijtig genoeg zijn er mensen die het aantonen van zulk aantoonbaar fysiek verschil gebruiken om bepaald gedrag als ziekelijk te omschrijven. Deze mensen vinden homoseksualiteit dus een ziekte veroorzaakt door een afwijking in de hersenstructuur. Gelukkig doe jij dat niet. Ik denk immers ook dat dit een foute manier is om verschillen in hersenstructuren te benaderen.
Mannen hebben ook een andere hersenstructuur en een andere hormoonhuishouding dan vrouwen. Bovendien verklaren deze verschillen voor een groot deel (niet volledig) het feit dat de meeste ernstige criminaliteit aan mannen toe te schrijven is. Hieruit zou men kunnen concluderen dat mannelijkheid een ongewenste zieke afwijking is van het normaal (=vrouw) zijn. Ik geef graag toe dat deze redenering niet klopt maar wil er daarbij op wijzen dat om dezelfde reden de redenering dat homofilie een ziekte is ook niet klopt.
Sommige mensen blijken het afwijken van de norm (fysiek of in gedrag) als basis te gebruiken om iets als ziekelijk te bestempelen en waarschijnlijk ben ik ook niet vrij van zulk een waardeoordeel. Het vreemde daaraan is dat ze dit enkel doen als ze het gedrag op zich moreel verwerpelijk of hinderlijk vinden. Een hoge intelligentie of bovengemiddelde fysiek prestatievermogen wordt niet als ziekelijk beschouwt, terwijl het ook in die gevallen om 'afwijkingen' gaat.
Vandaar dat het volgens mij in de Psychologie, Psychiatrie, ... tijd is om na te denken over een andere kijk naar ziekte. Wat 'normaal' is kan immers leuke discussiestof zijn maar is functioneel niet nuttig in het bepalen van wat te bestrijden gedrag is en wat niet. Voor mij is alle gedrag aanvaardbaar zolang er geen anderen het slachtoffer van worden, of dit gedrag afwijkend is of niet doet hier niet ter zake. Men zou beter kunnen spreken over te vermijden of te bestrijden afwijkend gedrag en aanvaardbaar afwijkend gedrag.
Indien men op deze wijze pedofilie benaderd heeft dit als grote voordeel dat men 'het pedofiel zijn' op zich niet meer als negatief gaat beoordelen maar enkel bepaalde negatieve uitingsvormen van pedofiele gevoelens. Negatieve uitingsvormen die bij vele pedofielen afwezig zijn. De positieve uitingsvormen die ook kunnen voorkomen uit pedofiele gevoelens worden dan niet langer negatief verklaart maar worden ten minste beschouwt voor wat ze zijn, positief.
Voorlopig is er nog geen 'fysiek aantoonbaar' verschil gevonden tussen pedofielen en hetero's. Maar ik kan me best voorstellen dat men vroeg of laat wel zo'n verschil kan aantonen net zoals men, zoals je opmerkte, een verschil heeft kunnen aantonen tussen de hersenen van (de meeste) homo's en die van (de meeste) hetero's.
Is een anders gevormde hersenkronkel dan per definitie ziek of niet?
Spijtig genoeg zijn er mensen die het aantonen van zulk aantoonbaar fysiek verschil gebruiken om bepaald gedrag als ziekelijk te omschrijven. Deze mensen vinden homoseksualiteit dus een ziekte veroorzaakt door een afwijking in de hersenstructuur. Gelukkig doe jij dat niet. Ik denk immers ook dat dit een foute manier is om verschillen in hersenstructuren te benaderen.
Mannen hebben ook een andere hersenstructuur en een andere hormoonhuishouding dan vrouwen. Bovendien verklaren deze verschillen voor een groot deel (niet volledig) het feit dat de meeste ernstige criminaliteit aan mannen toe te schrijven is. Hieruit zou men kunnen concluderen dat mannelijkheid een ongewenste zieke afwijking is van het normaal (=vrouw) zijn. Ik geef graag toe dat deze redenering niet klopt maar wil er daarbij op wijzen dat om dezelfde reden de redenering dat homofilie een ziekte is ook niet klopt.
Sommige mensen blijken het afwijken van de norm (fysiek of in gedrag) als basis te gebruiken om iets als ziekelijk te bestempelen en waarschijnlijk ben ik ook niet vrij van zulk een waardeoordeel. Het vreemde daaraan is dat ze dit enkel doen als ze het gedrag op zich moreel verwerpelijk of hinderlijk vinden. Een hoge intelligentie of bovengemiddelde fysiek prestatievermogen wordt niet als ziekelijk beschouwt, terwijl het ook in die gevallen om 'afwijkingen' gaat.
Vandaar dat het volgens mij in de Psychologie, Psychiatrie, ... tijd is om na te denken over een andere kijk naar ziekte. Wat 'normaal' is kan immers leuke discussiestof zijn maar is functioneel niet nuttig in het bepalen van wat te bestrijden gedrag is en wat niet. Voor mij is alle gedrag aanvaardbaar zolang er geen anderen het slachtoffer van worden, of dit gedrag afwijkend is of niet doet hier niet ter zake. Men zou beter kunnen spreken over te vermijden of te bestrijden afwijkend gedrag en aanvaardbaar afwijkend gedrag.
Indien men op deze wijze pedofilie benaderd heeft dit als grote voordeel dat men 'het pedofiel zijn' op zich niet meer als negatief gaat beoordelen maar enkel bepaalde negatieve uitingsvormen van pedofiele gevoelens. Negatieve uitingsvormen die bij vele pedofielen afwezig zijn. De positieve uitingsvormen die ook kunnen voorkomen uit pedofiele gevoelens worden dan niet langer negatief verklaart maar worden ten minste beschouwt voor wat ze zijn, positief.
Seeking