Ik heb nog nooit gehoord van iemand die celstraf kreeg nadat hij in de gevangenis iets verkeerds tegen een pedoseksuele delinquent heeft gezegd (en OMDAT het tegen een pedoseksuele delinquent was). Ik ben benieuwd hoe je hierbij komt. In de verhalen die ik heb gehoord is een pedoseksueel delinquent meestal het laagste van het laagste in de gevangenis; iemand waar alle andere gedetineerden op neerkijken.
Fijn dat het voor jou zo duidelijk is hoe het "gevaar van pedofielen" uit de weg geruimd kan worden. Helaas voor jou zijn de geleerden het er niet eens over eens of castratie wel werkt, en bovendien vindt het meeste misbruik van kinderen niet plaats door pedofielen, maar door mensen die om een andere reden dan seksuele aantrekkingskracht kinderen misbruiken. Trouwens, als je zo weinig moeite met chemische castratie hebt, dan is het misschien een idee om jezelf zo te laten castreren want er zijn ook hetero's die mensen misbruiken, dus het risico dat jij iemand zou gaan verkrachten kunnen we volgens jouw redenatie op die manier inperken.
Hoeveel pedofielen ken je eigenlijk, dat je zomaar kunt concluderen dat elke pedofiel wel een of meerdere kinderlevens verwoest?
Ik wil niet vervelend doen, maar in Nederland bestaat al het recht op zelfdoding (beter bekend onder de naam euthanasie). Dit is toegestaan onder bepaalde omstandigheden (zover ik weet is levenslange detentie daar niet een van), maar een redelijk aantal mensen neemt dat recht in eigen handen. Wat jij volgens mij bedoelt is de doodstraf, wat weer heel iets anders is.
Je suggereert trouwens dat andere mensen in de gevangenis "aangetast" zouden worden door pedofielen? Wil je hiermee zeggen dat als jij met een pedoseksueel delinquent zou praten, je opeens een onbedwingbare behoefte zou krijgen om je buurmeisje te verkrachten? Ik weet niet hoe jouw hersenen werken, maar ik voel me allesbehalve geinspireerd als ik verhalen over misbruik hoor.
Als er nog een vervolgverhaal komt, zou je dan de moeite willen nemen iets genuanceerder na te denken voordat je iets opschrijft. Misschien dat het dan nog een nuttige bijdrage voor op deze site wordt. Nu druipt er vooral frustratie, onbegrip en onmacht van af. Misschien heel begrijpelijk door iets wat je zelf hebt meegemaakt, maar de wereld wordt er niet beter van door te denken dat iedereen die liefde voor kinderen kan voelen zo is.
Ik heb nog nooit gehoord van iemand die celstraf kreeg nadat hij in de gevangenis iets verkeerds tegen een pedoseksuele delinquent heeft gezegd (en OMDAT het tegen een pedoseksuele delinquent was). Ik ben benieuwd hoe je hierbij komt. In de verhalen die ik heb gehoord is een pedoseksueel delinquent meestal het laagste van het laagste in de gevangenis; iemand waar alle andere gedetineerden op neerkijken.
Fijn dat het voor jou zo duidelijk is hoe het "gevaar van pedofielen" uit de weg geruimd kan worden. Helaas voor jou zijn de geleerden het er niet eens over eens of castratie wel werkt, en bovendien vindt het meeste misbruik van kinderen niet plaats door pedofielen, maar door mensen die om een andere reden dan seksuele aantrekkingskracht kinderen misbruiken. Trouwens, als je zo weinig moeite met chemische castratie hebt, dan is het misschien een idee om jezelf zo te laten castreren want er zijn ook hetero's die mensen misbruiken, dus het risico dat jij iemand zou gaan verkrachten kunnen we volgens jouw redenatie op die manier inperken.
Hoeveel pedofielen ken je eigenlijk, dat je zomaar kunt concluderen dat elke pedofiel wel een of meerdere kinderlevens verwoest?
Ik wil niet vervelend doen, maar in Nederland bestaat al het recht op zelfdoding (beter bekend onder de naam euthanasie). Dit is toegestaan onder bepaalde omstandigheden (zover ik weet is levenslange detentie daar niet een van), maar een redelijk aantal mensen neemt dat recht in eigen handen. Wat jij volgens mij bedoelt is de doodstraf, wat weer heel iets anders is.
Je suggereert trouwens dat andere mensen in de gevangenis "aangetast" zouden worden door pedofielen? Wil je hiermee zeggen dat als jij met een pedoseksueel delinquent zou praten, je opeens een onbedwingbare behoefte zou krijgen om je buurmeisje te verkrachten? Ik weet niet hoe jouw hersenen werken, maar ik voel me allesbehalve geinspireerd als ik verhalen over misbruik hoor.
Als er nog een vervolgverhaal komt, zou je dan de moeite willen nemen iets genuanceerder na te denken voordat je iets opschrijft. Misschien dat het dan nog een nuttige bijdrage voor op deze site wordt. Nu druipt er vooral frustratie, onbegrip en onmacht van af. Misschien heel begrijpelijk door iets wat je zelf hebt meegemaakt, maar de wereld wordt er niet beter van door te denken dat iedereen die liefde voor kinderen kan voelen zo is.
Tim