Lees ik dat goed? Je snapt niet waarom die reactie er doorheen gekomen is?
Wat je dus bedoeld is dat je had verwacht dat er censuur op vrijheid van meningsuiting is? En dat nog wel op een pedofiliesite, hoe wrang...
Verder doe ik geen aannames. Ik herhaalde alleen dingen die ze zelf vertelde.
Mij verdiepen in wat voor gevolgen het kan hebben zonder dat iemand het wil, lijkt me niet nodig.
Als je mijn verhaal namelijk leest, dan zie je dat ik erken dat het inderdaad grote gevolgen kan hebben.
Haar verhaal is er dan ook een goed voorbeeld van. Waarom zou ik me er dan nog meer in moeten verdiepen?
Omdat ik zeg dat ze het zichzelf vooral moeilijk maak?
Ik heb een vriendin gehad, die ongeveer dezelfde claims deed. Vandaar erg herkenbaar voor mij. Ze had zelfs littekens over haar polsen. Zelfmoordpoging. Uiteraard had ik medelijden met haar. Later werd ik alleen maar moe van haar. Altijd en eeuwig plaatste ze zichzelf in een slachtofferrol. Alles wat niet helemaal naar wens ging, was het gevolg / de schuld van haar verleden, de omgeving, van mij.
Later nog een ander vriendin gehad met zulke littekens (toeval?)
Heb voor mezelf de conclusie getrokken dat ik ver uit de buurt blijf van mensen die zich in een slachtofferrol plaatsen.
Willen alleen maar aandacht. Ben er allergisch voor geworden. Vandaar ook mijn (vrij hard) mening erover.
Maar die mag ik dus niet geven van jou, omdat ik er iemand mee kwets, misschien.
Een mening hebben en die geven is 2. Deze mening aan een overlever van kindermisbruik verdient erkenning voor haar leed.
Je zegt dat je erkent dat het grote gevolgen heeft. Ondertussen roep je heel hard dat ze niet zo moet zeuren.
Jou commentaar lijkt teveel op het wegpoetsen van de ellende en het verdriet die haar is overkomen, waar zij niet voor koos.
Het lijkt wel of je totaal geen benul hebt van de processen in iemands lijf en geest in zo'n situatie, desalniettemin vind je het gerechtvaardigd om er een oordeel over te hebben.
Zulke emoties zijn te confronterend voor je? Je gaat ze liever uit de weg?
Mag zij alsjeblieft haar verdriet en pijn hebben?
Ze was zo dapper om haar verhaal hier te doen. Erg knap vind ik persoonlijk.
Ik lees nog altijd mee hier, hoewel ik al een tijdje niet heb meegepraat. Deze reactie van jou vond ik persoonlijk walgelijk. Censuur is één ding. Reacties die niet binnen de normen en waarden passen verwijderen vind ik wat anders. Deze van jou had wat mij betreft weg gemogen.
Zouden jullie willen stoppen met roepen dat je vindt dat elkaars reacties verwijderd hadden moeten worden? Daar hebben we een team voor en als wij aanleiding zien om iets te verwijderen/wijzigen zullen we dat gerust doen. Mocht je het daar niet mee eens zijn dan kan je mailen met info@pedofilie.nl.
Onzinnige toevoeging dit. Ik spreek Mens aan over zijn reactie en sluit me aan bij de mening van Wan. Ik geef vooral mijn mening over de mijns inziens gruwelijk slechte reactie van Mens.
Het is geen toevoeging maar een verzoek vanuit mijn rol als teamlid. Wat je van andermans posts (inclusief mijn verzoek) vindt staat je vrij, daar zeg ik dan ook niets over.
"Een mening hebben en die geven is 2."
Zoals ik al zei, in het dagelijkse leven is het inderdaad vaak verstandig om je mening NIET te uiten.
Was zij iemand uit mijn omgeving, dan was ik wel tactischer geweest.
Maar hier geef ik WEL mijn mening. Een niet uitgesproken mening op een forum heeft weinig zin...
"Deze mening aan een overlever van kindermisbruik verdient erkenning voor haar leed."
Ook als dat leed zelf verzonnen is?
Nee, dat erken ik niet.
"Je zegt dat je erkent dat het grote gevolgen heeft."
Ja, het sneeuwbaleffect. Blijft het feit dat het met een kleine sneeuwbal begon. (paar aaien).
Rest van de sneeuwbal heeft ze zelf gemaakt.
"Jou commentaar lijkt teveel op het wegpoetsen van de ellende en het verdriet die haar is overkomen, waar zij niet voor koos."
Niet goed gelezen.
Ik erken wel degelijk dat ze nu momenteel de ellende en het verdriet HEEFT. (ook al heeft ze die zelf gecreeerd).
"Het lijkt wel of je totaal geen benul hebt van de processen in iemands lijf en geest in zo'n situatie, desalniettemin vind je het gerechtvaardigd om er een oordeel over te hebben."
Heb je gelijk in. Kan ik ook niet weten. Wie wel? Zelfs iemand die hetzelfde meegemaakt heeft zou er dan niet over kunnen oordelen, omdat zijn of haar processen in het lichaam wellicht niet hetzelfde zijn als bij een ander.
Op die manier bekeken kan geen enkel van ons een oordeel vellen over de gevoelens van een ander.
Ik had zelf dan ook niet het idee dat ik een oordeel velde, maar slechts een persoonlijke mening. Net zoals jij die hebt over mij.
"Zulke emoties zijn te confronterend voor je? Je gaat ze liever uit de weg?"
Zeker niet uit de weg. Anders zou ik er niet op reageren.
"Mag zij alsjeblieft haar verdriet en pijn hebben?"
Zeker mag zij dat. Ik ben voor een vrije wereld!
"Ze was zo dapper om haar verhaal hier te doen. Erg knap vind ik persoonlijk."
Dat zeker. Dat respecteer ik ook.
"Ik lees nog altijd mee hier, hoewel ik al een tijdje niet heb meegepraat. Deze reactie van jou vond ik persoonlijk walgelijk. Censuur is één ding. Reacties die niet binnen de normen en waarden passen verwijderen vind ik wat anders. Deze van jou had wat mij betreft weg gemogen."
Toch denk ik dat het nut heeft, zoiets. Ik weet zeker dat er mensen zijn die hetzelfde denken, maar niet durven te zeggen. Het is 'not-done' om kritiek te hebben op een 'slachtoffer', laat staan een slachtoffer van kindermisbruik. Dus de meesten zullen het niet durven zeggen. Ik wel. En dat geeft jou dan weer de gelegenheid om te reageren en argumenten te geven die je normaal niet kwijt had gekund.
Ben je dan niet blij dat mijn reactie niet weggehaald is, wat je wenste?
Als ik mensen coach, ben ik vaak genoeg kritisch, maar dat is in het stellen van vragen. Oordelen is kortzichtig en risicovol. Jij oordeelt vanuit je eigen referentiekader, zonder ook maar één centje moeite te getroosten om je te verdiepen in haar referentiekader. En nee: dat verhaal is vooral feiten. Je kan haar referentiekader daar onmogelijk uit destilleren.
Iemand niet respecteren en kritiek geven is twee. Jij geeft geen blijk van respect. Deze mevrouw legt haar ziel en zaligheid op tafel.
Het enige dat je kan bedenken is: stel je niet aan, je verzint het. Heeft de holocaust wat jou betreft wel bestaan, of was dat ook het gevolg van een tekortkoming in de opvoeding van een paar mensen (zeg om en nabij de 6 miljoen)
Over iemand oordelen die je niet kent is dom.
Wat jij deed tegen deze mevrouw is in zowat alle opzichten dom en heeft weinig van doen met vrijheid van meningsuiting.
Ben je er trots op dat je vrijwel anoniem in een forum je mening durft te geven? Durf je hetzelfde te beweren als deze mevrouw voor je staat?
Waarom vindt je het nodig om hier je mening te geven ten koste van de gevoelens van een mens die hier (misschien wel met veel overredingskracht van haarzelf) haar verhaal heeft gedaan?
Denk je dat met het plaatsen van dit soort commentaren er nog veel mensen eerlijk hun verhaal hier gaan doen?
Denk je ook niet dat deze mevrouw beter naar de overburen had gekund, van sca-sks, dan had ze nog een betere reactie ontvangen dan van jou!
En hier geef ik geen mening over jou als persoon maar over je gedrag hier.
Overigens lijk je niet van plan om ook maar enigszins in te boeten met je manier van praten. Dat vind ik stuitend. Je zou je excuses moeten aanbieden voor je onbehoorlijke gedrag!
Ik heb geen zin om nog een woord hieraan vuil te maken.
Als Helena nog meeleest: ik help een beetje mee op een forum waar slachtoffers van kindermishandeling en kindermisbruik warmte, rust en ondersteuning vinden. Je verhaal kan je er kwijt. Je vindt er respect, plezier en je kan er zoveel (of zo weinig) kwijt als je zelf wilt. Er heerst geen enkele dwang in welke richting dan ook.
Kijk maar eens op www.bijmarja.nl.
Dit forum is van overlevers van kindermishandeling/misbruik (Marja de Baare & Martine Rademaker).
Ik hoop dat ik je daar zal treffen.
Aan het team hier: ik hoop dat deze reclame uiting gedoogd wordt. Het is een niet-commerciële site.
Jahoor, die wordt in zo'n geval als dit wel gedoogd. Het lijkt me een nuttige link in deze context, en dat lijkt me het belangrijkste argument om zoiets wel of niet toe te laten.
(Jeetje, zomaar twee posts als teamlid vlak na elkaar, ik krijg het nog druk hier zeg!)
wil je niet kwetsen, alleen je ogen openen. Al zal dat waarschijnlijk niet lukken.
En ik heb niet altijd zin om tactvol te zijn.
Hoe groot is de kans dat je een onbekende de ogen opent, via een geschreven bericht, als je het op zo'n toon doet?
Klopt het wel wat je zegt? Gaat het je om haar? ...of gaat het om jou zelf?
Het lijkt er eerder op dat de reden dat je dit post, niet is, dat je haar de ogen wilt openen.
Maar dat je zo graag wilt ageren tegen alles wat 'tegen pedofielen' is. En dat het je in je 'tirades' niet zoveel uitmaakt of je de waarheid wel of niet 100% goed weergeeft -- als je maar een lekker punt kan maken.
Klopt, ik wilde inderdaad een punt maken.
Maar op welk punt is mijn reactie niet geheel volgens de waarheid? Dit specificeer je niet?
Een punt is pas een punt als het een punt is, en dat lukt alleen met feiten. Dus als jij zegt dat ik een punt probeer te scoren met een onwaarheid, dan lijkt me dat vrij tegenstrijdig...
En je vergist je dat ik wil ageren tegen alles was anti-pedo is.
Integendeel.
Veel pedofielen hebben 1 ding gemeen met misdadigers... ze praten alles goed.
Zal ik niet doen.
Tegenovergestelde is wel waar.
Er is een groot bescherming tegen iedereen die zichzelf een slachtoffer vind.
Iemand hoeft maar te zeggen dat hij of zij een slachtoffer is, en er rest alleen nog een aai over de bol en begrip.
Wat nu als ik zou zeggen dat mijn uitspraken het gevolg zijn omdat ik ook eens een keer aangeraakt ben toen ik kind was, wat ik eerst niet begreep, maar later een pedo bleek te zijn?
Is het dan ook, ach.... zielig..ja, nu begrijpen we het. waarom je leven zo kapot is gemaakt, en waarom je zo emotioneel in de knoop zit... sorry dat we zo tegen je tekeer gingen hoor!
(zonee, waarom niet, is toch hetzelfde?)
Klopt, ik wilde inderdaad een punt maken.
Maar op welk punt is mijn reactie niet geheel volgens de waarheid? Dit specificeer je niet?
Je maakt aannames, je laat dingen weg. Zoals dat "ik begreep het niet goed, ik was bang en mijn gedrag was op dat moment niet zo als van een normaal kind. door mijn vreemde gedrag werd ik ook nog eens mijn volledige schooljaren gepest," wat ze zei.
Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat het 'niet-ver-gaande' seksuele contact met een kind zelf niet voor een trauma hoeft te zorgen, daar hoef je mij niet van te overtuigen. Maar het is wel degelijk zo dat een kind ontzettend verward kan raken, afhankelijk van het gedrag van een volwassene. Het is behoorlijk aannemelijk dat zo'n oom die op zo'n manier 'een situatie opzet', zich heel verwarrend gedraagt - en waarschijnlijk heel anders tegen haar doet 'voor' en 'na' dat strelen. Het is waarschijnlijk dat iemand die zo'n manier 'een situatie opzet', een behoorlijk schuldgevoel gaat uitstralen op bepaalde momenten. Waardoor een kind totaal niet meer weet wat er nu aan de hand is, wat er 'goed' en 'slecht' is...
En als jarenlang niemand haar daar ook maar iets van duidelijk maakt, en alles totaal genegeerd wordt... kan die onzekerheid een levenslang spoor nalaten.
Of zie ik dat verkeerd?
Dus zeg het maar...
* toen ze in haar (lagere)schooltijd bang was en zich abnormaal gedroeg... was ze toen al een complete aansteller?
* of wil jij zeggen dat helena hier dingen door elkaar haalt / liegt?
* of heb je toch een stuk van de waarheid genegeerd, zoals ik hier beweer?
* of zie ik iets over het hoofd?
Wat nu als ik zou zeggen dat mijn uitspraken het gevolg zijn omdat ik ook eens een keer (wat dan ook...)
Dan zou ik waarschijnlijk tegen je zeggen: ga alsjeblieft niet je eigen ervaringen tot algemene waarheid bombarderen. Dat wordt nog te vaak gedaan in dit soort discussies.
Ik heb zelf een oom die op jonge leeftijd is 'misbruikt' door zijn vader, en heel zijn leven lang geestelijk last hierven heeft gehad, wat uiteindelijk (mede) tot zijn vroege dood heeft geleid.
En een vader (zijn broer) die ook is misbruikt (hij heeft het mij verteld; ik weet geen details en wil ze niet weten) en "hem allang vergeven heeft" maar heel boos op zijn moeder was dat die het altijd totaal genegeerd heeft.
Ik bedoel maar... het kan verschillend lopen.
Lees ik dat goed? Je snapt niet waarom die reactie er doorheen gekomen is?
Wat je dus bedoeld is dat je had verwacht dat er censuur op vrijheid van meningsuiting is? En dat nog wel op een pedofiliesite, hoe wrang...
Verder doe ik geen aannames. Ik herhaalde alleen dingen die ze zelf vertelde.
Mij verdiepen in wat voor gevolgen het kan hebben zonder dat iemand het wil, lijkt me niet nodig.
Als je mijn verhaal namelijk leest, dan zie je dat ik erken dat het inderdaad grote gevolgen kan hebben.
Haar verhaal is er dan ook een goed voorbeeld van. Waarom zou ik me er dan nog meer in moeten verdiepen?
Omdat ik zeg dat ze het zichzelf vooral moeilijk maak?
Ik heb een vriendin gehad, die ongeveer dezelfde claims deed. Vandaar erg herkenbaar voor mij. Ze had zelfs littekens over haar polsen. Zelfmoordpoging. Uiteraard had ik medelijden met haar. Later werd ik alleen maar moe van haar. Altijd en eeuwig plaatste ze zichzelf in een slachtofferrol. Alles wat niet helemaal naar wens ging, was het gevolg / de schuld van haar verleden, de omgeving, van mij.
Later nog een ander vriendin gehad met zulke littekens (toeval?)
Heb voor mezelf de conclusie getrokken dat ik ver uit de buurt blijf van mensen die zich in een slachtofferrol plaatsen.
Willen alleen maar aandacht. Ben er allergisch voor geworden. Vandaar ook mijn (vrij hard) mening erover.
Maar die mag ik dus niet geven van jou, omdat ik er iemand mee kwets, misschien.
Een mening hebben en die geven is 2. Deze mening aan een overlever van kindermisbruik verdient erkenning voor haar leed.
Je zegt dat je erkent dat het grote gevolgen heeft. Ondertussen roep je heel hard dat ze niet zo moet zeuren.
Jou commentaar lijkt teveel op het wegpoetsen van de ellende en het verdriet die haar is overkomen, waar zij niet voor koos.
Het lijkt wel of je totaal geen benul hebt van de processen in iemands lijf en geest in zo'n situatie, desalniettemin vind je het gerechtvaardigd om er een oordeel over te hebben.
Zulke emoties zijn te confronterend voor je? Je gaat ze liever uit de weg?
Mag zij alsjeblieft haar verdriet en pijn hebben?
Ze was zo dapper om haar verhaal hier te doen. Erg knap vind ik persoonlijk.
Ik lees nog altijd mee hier, hoewel ik al een tijdje niet heb meegepraat. Deze reactie van jou vond ik persoonlijk walgelijk. Censuur is één ding. Reacties die niet binnen de normen en waarden passen verwijderen vind ik wat anders. Deze van jou had wat mij betreft weg gemogen.
Pat3766
Zouden jullie willen stoppen met roepen dat je vindt dat elkaars reacties verwijderd hadden moeten worden? Daar hebben we een team voor en als wij aanleiding zien om iets te verwijderen/wijzigen zullen we dat gerust doen. Mocht je het daar niet mee eens zijn dan kan je mailen met info@pedofilie.nl.
Jorge, team Pedofilie.nl
Onzinnige toevoeging dit. Ik spreek Mens aan over zijn reactie en sluit me aan bij de mening van Wan. Ik geef vooral mijn mening over de mijns inziens gruwelijk slechte reactie van Mens.
Het is geen toevoeging maar een verzoek vanuit mijn rol als teamlid. Wat je van andermans posts (inclusief mijn verzoek) vindt staat je vrij, daar zeg ik dan ook niets over.
"Een mening hebben en die geven is 2."
Zoals ik al zei, in het dagelijkse leven is het inderdaad vaak verstandig om je mening NIET te uiten.
Was zij iemand uit mijn omgeving, dan was ik wel tactischer geweest.
Maar hier geef ik WEL mijn mening. Een niet uitgesproken mening op een forum heeft weinig zin...
"Deze mening aan een overlever van kindermisbruik verdient erkenning voor haar leed."
Ook als dat leed zelf verzonnen is?
Nee, dat erken ik niet.
"Je zegt dat je erkent dat het grote gevolgen heeft."
Ja, het sneeuwbaleffect. Blijft het feit dat het met een kleine sneeuwbal begon. (paar aaien).
Rest van de sneeuwbal heeft ze zelf gemaakt.
"Jou commentaar lijkt teveel op het wegpoetsen van de ellende en het verdriet die haar is overkomen, waar zij niet voor koos."
Niet goed gelezen.
Ik erken wel degelijk dat ze nu momenteel de ellende en het verdriet HEEFT. (ook al heeft ze die zelf gecreeerd).
"Het lijkt wel of je totaal geen benul hebt van de processen in iemands lijf en geest in zo'n situatie, desalniettemin vind je het gerechtvaardigd om er een oordeel over te hebben."
Heb je gelijk in. Kan ik ook niet weten. Wie wel? Zelfs iemand die hetzelfde meegemaakt heeft zou er dan niet over kunnen oordelen, omdat zijn of haar processen in het lichaam wellicht niet hetzelfde zijn als bij een ander.
Op die manier bekeken kan geen enkel van ons een oordeel vellen over de gevoelens van een ander.
Ik had zelf dan ook niet het idee dat ik een oordeel velde, maar slechts een persoonlijke mening. Net zoals jij die hebt over mij.
"Zulke emoties zijn te confronterend voor je? Je gaat ze liever uit de weg?"
Zeker niet uit de weg. Anders zou ik er niet op reageren.
"Mag zij alsjeblieft haar verdriet en pijn hebben?"
Zeker mag zij dat. Ik ben voor een vrije wereld!
"Ze was zo dapper om haar verhaal hier te doen. Erg knap vind ik persoonlijk."
Dat zeker. Dat respecteer ik ook.
"Ik lees nog altijd mee hier, hoewel ik al een tijdje niet heb meegepraat. Deze reactie van jou vond ik persoonlijk walgelijk. Censuur is één ding. Reacties die niet binnen de normen en waarden passen verwijderen vind ik wat anders. Deze van jou had wat mij betreft weg gemogen."
Toch denk ik dat het nut heeft, zoiets. Ik weet zeker dat er mensen zijn die hetzelfde denken, maar niet durven te zeggen. Het is 'not-done' om kritiek te hebben op een 'slachtoffer', laat staan een slachtoffer van kindermisbruik. Dus de meesten zullen het niet durven zeggen. Ik wel. En dat geeft jou dan weer de gelegenheid om te reageren en argumenten te geven die je normaal niet kwijt had gekund.
Ben je dan niet blij dat mijn reactie niet weggehaald is, wat je wenste?
Iemand respecteren en kritiek geven is één.
Als ik mensen coach, ben ik vaak genoeg kritisch, maar dat is in het stellen van vragen. Oordelen is kortzichtig en risicovol. Jij oordeelt vanuit je eigen referentiekader, zonder ook maar één centje moeite te getroosten om je te verdiepen in haar referentiekader. En nee: dat verhaal is vooral feiten. Je kan haar referentiekader daar onmogelijk uit destilleren.
Iemand niet respecteren en kritiek geven is twee. Jij geeft geen blijk van respect. Deze mevrouw legt haar ziel en zaligheid op tafel.
Het enige dat je kan bedenken is: stel je niet aan, je verzint het. Heeft de holocaust wat jou betreft wel bestaan, of was dat ook het gevolg van een tekortkoming in de opvoeding van een paar mensen (zeg om en nabij de 6 miljoen)
Over iemand oordelen die je niet kent is dom.
Wat jij deed tegen deze mevrouw is in zowat alle opzichten dom en heeft weinig van doen met vrijheid van meningsuiting.
Ben je er trots op dat je vrijwel anoniem in een forum je mening durft te geven? Durf je hetzelfde te beweren als deze mevrouw voor je staat?
Waarom vindt je het nodig om hier je mening te geven ten koste van de gevoelens van een mens die hier (misschien wel met veel overredingskracht van haarzelf) haar verhaal heeft gedaan?
Denk je dat met het plaatsen van dit soort commentaren er nog veel mensen eerlijk hun verhaal hier gaan doen?
Denk je ook niet dat deze mevrouw beter naar de overburen had gekund, van sca-sks, dan had ze nog een betere reactie ontvangen dan van jou!
En hier geef ik geen mening over jou als persoon maar over je gedrag hier.
Overigens lijk je niet van plan om ook maar enigszins in te boeten met je manier van praten. Dat vind ik stuitend. Je zou je excuses moeten aanbieden voor je onbehoorlijke gedrag!
Ik heb geen zin om nog een woord hieraan vuil te maken.
Als Helena nog meeleest: ik help een beetje mee op een forum waar slachtoffers van kindermishandeling en kindermisbruik warmte, rust en ondersteuning vinden. Je verhaal kan je er kwijt. Je vindt er respect, plezier en je kan er zoveel (of zo weinig) kwijt als je zelf wilt. Er heerst geen enkele dwang in welke richting dan ook.
Kijk maar eens op www.bijmarja.nl.
Dit forum is van overlevers van kindermishandeling/misbruik (Marja de Baare & Martine Rademaker).
Ik hoop dat ik je daar zal treffen.
Aan het team hier: ik hoop dat deze reclame uiting gedoogd wordt. Het is een niet-commerciële site.
gr. Pat
Jahoor, die wordt in zo'n geval als dit wel gedoogd. Het lijkt me een nuttige link in deze context, en dat lijkt me het belangrijkste argument om zoiets wel of niet toe te laten.
(Jeetje, zomaar twee posts als teamlid vlak na elkaar, ik krijg het nog druk hier zeg!)
Verder doe ik geen aannames.
Kom, dat kan je toch niet menen zeker?
Je zegt eerder:
wil je niet kwetsen, alleen je ogen openen. Al zal dat waarschijnlijk niet lukken.
En ik heb niet altijd zin om tactvol te zijn.
Hoe groot is de kans dat je een onbekende de ogen opent, via een geschreven bericht, als je het op zo'n toon doet?
Klopt het wel wat je zegt? Gaat het je om haar? ...of gaat het om jou zelf?
Het lijkt er eerder op dat de reden dat je dit post, niet is, dat je haar de ogen wilt openen.
Maar dat je zo graag wilt ageren tegen alles wat 'tegen pedofielen' is. En dat het je in je 'tirades' niet zoveel uitmaakt of je de waarheid wel of niet 100% goed weergeeft -- als je maar een lekker punt kan maken.
Klopt, ik wilde inderdaad een punt maken.
Maar op welk punt is mijn reactie niet geheel volgens de waarheid? Dit specificeer je niet?
Een punt is pas een punt als het een punt is, en dat lukt alleen met feiten. Dus als jij zegt dat ik een punt probeer te scoren met een onwaarheid, dan lijkt me dat vrij tegenstrijdig...
En je vergist je dat ik wil ageren tegen alles was anti-pedo is.
Integendeel.
Veel pedofielen hebben 1 ding gemeen met misdadigers... ze praten alles goed.
Zal ik niet doen.
Tegenovergestelde is wel waar.
Er is een groot bescherming tegen iedereen die zichzelf een slachtoffer vind.
Iemand hoeft maar te zeggen dat hij of zij een slachtoffer is, en er rest alleen nog een aai over de bol en begrip.
Wat nu als ik zou zeggen dat mijn uitspraken het gevolg zijn omdat ik ook eens een keer aangeraakt ben toen ik kind was, wat ik eerst niet begreep, maar later een pedo bleek te zijn?
Is het dan ook, ach.... zielig..ja, nu begrijpen we het. waarom je leven zo kapot is gemaakt, en waarom je zo emotioneel in de knoop zit... sorry dat we zo tegen je tekeer gingen hoor!
(zonee, waarom niet, is toch hetzelfde?)
Klopt, ik wilde inderdaad een punt maken.
Maar op welk punt is mijn reactie niet geheel volgens de waarheid? Dit specificeer je niet?
Je maakt aannames, je laat dingen weg. Zoals dat "ik begreep het niet goed, ik was bang en mijn gedrag was op dat moment niet zo als van een normaal kind. door mijn vreemde gedrag werd ik ook nog eens mijn volledige schooljaren gepest," wat ze zei.
Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat het 'niet-ver-gaande' seksuele contact met een kind zelf niet voor een trauma hoeft te zorgen, daar hoef je mij niet van te overtuigen. Maar het is wel degelijk zo dat een kind ontzettend verward kan raken, afhankelijk van het gedrag van een volwassene. Het is behoorlijk aannemelijk dat zo'n oom die op zo'n manier 'een situatie opzet', zich heel verwarrend gedraagt - en waarschijnlijk heel anders tegen haar doet 'voor' en 'na' dat strelen. Het is waarschijnlijk dat iemand die zo'n manier 'een situatie opzet', een behoorlijk schuldgevoel gaat uitstralen op bepaalde momenten. Waardoor een kind totaal niet meer weet wat er nu aan de hand is, wat er 'goed' en 'slecht' is...
En als jarenlang niemand haar daar ook maar iets van duidelijk maakt, en alles totaal genegeerd wordt... kan die onzekerheid een levenslang spoor nalaten.
Of zie ik dat verkeerd?
Dus zeg het maar...
* toen ze in haar (lagere)schooltijd bang was en zich abnormaal gedroeg... was ze toen al een complete aansteller?
* of wil jij zeggen dat helena hier dingen door elkaar haalt / liegt?
* of heb je toch een stuk van de waarheid genegeerd, zoals ik hier beweer?
* of zie ik iets over het hoofd?
Wat nu als ik zou zeggen dat mijn uitspraken het gevolg zijn omdat ik ook eens een keer (wat dan ook...)
Dan zou ik waarschijnlijk tegen je zeggen: ga alsjeblieft niet je eigen ervaringen tot algemene waarheid bombarderen. Dat wordt nog te vaak gedaan in dit soort discussies.
Ik heb zelf een oom die op jonge leeftijd is 'misbruikt' door zijn vader, en heel zijn leven lang geestelijk last hierven heeft gehad, wat uiteindelijk (mede) tot zijn vroege dood heeft geleid.
En een vader (zijn broer) die ook is misbruikt (hij heeft het mij verteld; ik weet geen details en wil ze niet weten) en "hem allang vergeven heeft" maar heel boos op zijn moeder was dat die het altijd totaal genegeerd heeft.
Ik bedoel maar... het kan verschillend lopen.