(NB: Ik niet; dat laat ik aan dB over om al dan niet te doen. Hij kan evt. contact met me opnemen als hij ruggespraak wil houden, maar dat weet 'ie.)
zouden jullie hulp zoeken als dat via een soort gelijke site gaat als deze? dus anoniem eerst vertrouwen krijgen, anoniem over de problemen of gevoelens praten en dan samen kijken of wij ( de mensen die er zouden werken)iets kunnen aanbieden om jou verder te helpen? zo ja wat zouden jullie hulpvragen dan zijn? wat hebben jullie nodig?
Dit is een enorm interessante vraag. Aangezien er een redelijk aantal mensen lijkt te zijn dat met hun pedofiele gevoelens in de knoop zit, zou je toch denken dat er mensen met een of ander soort 'hulpvraag' zitten. Of dat iemand hier een idee over heeft.
Ik ben zeker geinteresseerd om eventueel mee te helpen (of intermediair te zijn) als dat zou helpen.
Ik heb op het moment aanzienlijk minder uren in een dag dan dat ik eigenlijk wil maar ik zal kijken wat ik kan doen en contact opnemen met Roderik, dan komt het wel goed.
op school heb ik het er over gehad met de ideeen waar jullie mee kwamen. ik ben het er volledig mee eens dat een ieder een eigen hulpvraag heeft en daardoor ook andere hulp nodig heeft. ons nieuwe idee was dan ook om wel een site op te richten. waar mensen inderaad anoniem contact kunnen op nemen met de mensen die er zouden werken (wij maken een voorstel, geven ideeen aan een extern deskundige, we krijgen helaas geen uren en tijd om het zelf echt op te zetten) om ten eerste gewoon hun verhaal te vertellen, vertrouwen te krijgen in de mensen die er werken, samen te kijken welke "hulpvraag" er ligt als die er zou zijn. en als die dan is vast gesteld samen met hem te kijken welke hulp er allemaal in zijn omgeving is. zoals therapieen, praatgroepen, speciale psychiaters enz. een soort indicatieorgaan dus, zoals riaggs en bureau jeugszorg alleen dan minder breed en speciaal gericht op mensen die worstelen met seksele gevoelens voor mensen die aanzienlijk jonger zijn, of relaties die eigenlijk niet toegestaan zijn zoals broer-zus relatie. even extra voor de duidelijkheid, het gaat dan dus over mensen die er zelf last van hebben op een of anders manier. het contact moet van de "hulpvrager" zelf komen en de hulpvrager moet zelf ook blijven komen. het is dus helemaal vrijwillig en ten behoefte van wat die persoon denkt nodig te hebben...
hoe klinkt dit? is het een goed of waardeloos idee? aan of opmerkingen zijn van harte welkom!
een ieder een eigen hulpvraag heeft en daardoor ook andere hulp nodig heeft.
Zoals een openstaande samenleving, waardoor je "hulp" eigenlijk alleen maar bestaat uit aardige vrienden tegen wie je open kan zijn (wanneer je dat zou willen)
Ja, ik dacht..."voordat ze nou denkt dat we hier met z'n allen staan te gillen om professionele hulp". Ik zie niemand anders 't namelijk zeggen
Ik denkt dat het een grote fout is om te denken dat je de gevolgen van een angstige/intolerante maatschappij kan opvangen met de psychiatrie. Deze zou veel meer kunnen helpen door de maatschappij correct te gaan voorlichten over pedofilie, inplaats van zich als een toevluchtsoord voor de "verstotenen" ervan op te stellen.
Niet dat dat gebeurt. Want het opnemen voor een ander is misschien nog gevaarlijker als het opnemen voor jezelf. En men wil niet z'n baan kwijt raken. Al helemaal niet sinds de TBS discussie recentelijk weer eens is aangewakkerd. (let wel: voor de average-citizen zijn wij, pedofielen, hetzelfde als die TBS'er die niet van verlof terug kwam en vervolgens een meisje misbruikte)
Het is waar dat niet iedere pedo staat te springen om hulp, maar er zullen zeker wel liefhebbers zijn lijkt me, en jonge pedo's die net achter hun geaardheid komen kunnen veel baat hebben bij het soort hulpverlening dat Marieke voorstelt.
Ik ben het ook met je eens dat het beter is om het probleem bij de wortel aan te pakken dan om symptomen te gaan bestrijden, maar de volkswoede tegen "pedofilie" opheffen is iets dat voorlopig gewoonweg niet gaat lukken. En zolang de situatie is zoals 't nu is, kunnen we weinig anders dan erkennen dat er mensen zijn die gebaat zouden zijn bij de hulpverlening die Marieke voorstelt.
Aan Marieke wil ik kwijt dat ik achter haar idee sta en dat ik haar daar ook wel bij wil helpen als ze dat op prijs stelt. Ik denk dat ik goede input kan geven vanuit mijn ervaring en kennis. Wanneer de site echt van start gaat is het misschien wel een goed idee is om op Pedofilie.nl een hoekje in te richten als satelliet van de nieuwe site.
Ik ben zelf net een paar weken 20 en heb mezelf 't kaartje "pedofiel" gegeven toen ik ongeveer 16 was. Ik heb 't er ook in het begin NIET makkelijk mee gehad om het te accepteren.
Wat ik eigenlijk probeerde duidelijk te maken is dat er een tussenweg moet komen. Ok, ik zie ze ook voorlopig niet op scholen uitleggen dat pedofilie net zo "okay" is als homo zijn. Maar het zou al enorm veel schelen als er een standaard folder over het onderwerp zou worden uitgegeven door de Rutger/NISSO Groep bijvoorbeeld (en dan uiteraard ook anoniem van hun website te downloaden).
Hulp door voorlichting
Natuurlijk zou beter toegankelijkere hulpverlening helpen. Ik heb zelf ook een jaar terug een paar keer een praatje met een psycholoog gehad. Maar ik ben vrij bang dat hulpverlening al snel in een soort opvang voor "outcasts" verandert, en daardoor normale deelname aan de maatschappij ontmoedigt......wat maatschappelijke acceptatie van pedofilie NOG verder weg brengt dan het al is.
ik ben met je eens dat hulpverlening niet in een soort opvang voor "outcasts" moet veranderen. Dat is voor helemaal niemand goed lijkt me.
Belangrijk onderdeel van die hulpverlening zou volgens mij dan ook moeten zijn:
"Hoe leef ik in de huidige maatschappij met mijn pedofiele gevoelens?"
Dat kan je niet leren door iemand voorgoed buiten de maatschappij te plaatsen. Voorlichting en informatie zijn daarbij erg belangrijk, maar misschien niet voor iedereen genoeg.
leuk al die reacties. even wat vooroordelen weg helpen. ik zeg zeker niet dat iedere pedofiel hulp nodig heeft of zal zoeken, daarom de vrijwillige basis.... daarnaast is het juist niet voor outcasts. de hulp zal dan anoniem zijn, dus niemand die weet dat je hem krijgt. je kan dan juist over je gevoelens praten en erkenning krijgen voor de persoon die je bent, zodat je je misschien juist beter in de maatschappij kan voegen. ja je hebt gelijk de maatschappij zou ook gedeeltelijk moeten veranderen, maar denk niet dat dan snel gaat gebeuren. daarom is deze hulp individueel gericht. wat heb jij nu nodig om in deze maatschappij je beter thuis te voelen. daarnaast kun je dus over je gevoelens praten en zo alles zelf een plek geven. misschien heb ik het nu niet over jou of tegen iemand van deze site. maar er zijn pedofilen die seksueel misbruiken. misschien als deze mensen eerder over hun gevoelens hadden kunnen praten, ergens terecht hadden gekunt dat dit niet gebeurd was. ik merk op deze site dat niemand ooit een kind zou willen beschadigen. door seksueel misbruiken of seksueel contact te hebben kan dit wel gebeuren. juist doordat pedofilen met de nek worden aangekeken komen ze nog meer in een isolement waardoor het contact met een minderjarige nog beter kan voelen, het is misschien het enige contact. dan kan je uit zo'n contact alle troost halen waardoor grenzen misschien wel vervagen en seksueel misbruik of contact dichter bij komt kijken. dit is natuurlijk gevaarlijk vanwege het beschadigen van de kinderen. stel zo'n site zou aanslaan en hierdoor zal het seksueel misbruik van pedofielen naar beneden gaan, dan gaat de maatschappij zich ook positieve opstellen omdat het woordje pedofiel dan niet elke keer in een negatief dag licht komt te staan. ja ik weet dan ik nu erg positief kijk en dat het misschien niet zal aanslaan... maar ik denk dat het het proberen waard is...
Je visie klopt denk ik; pedofielen die zich schuldig maken aan seksueel misbruik zullen zich op deze website niet zo snel melden. Ik denk dat de generatie der internettende pedofiel een hele nieuwe groep in de samenleving is. Je ziet sinds een jaar of vier de diverse forums zoals het jongensforum, boylover.net enzovoort als paddestoelen uit de grond schieten, en daarnaast bestaan er al wat langer de diverse persoonlijke websites van pedofielen die hun verhaal willen delen met andere pedofielen, of die graag foto's delen met anderen. Kijk maar eens rond op Boylinks of in onze eigen links, je komt er van alles tegen. De mensen hier achter leren elkaar steeds meer kennen, en vormen samen een soort van gemeenschap, die hoofdzakelijk communiceert via het internet, met mensen die van elkaar leren hoe zij met hun gevoelens moeten omgaan, wat de risico's kunnen zijn enzovoort.
Deze hele gemeenschap zorgt er voor dat pedofielen zich niet meer eenzaam en alleen hoeven te voelen, dat ze contacten op kunnen bouwen en daarin toch een stukje erkenning vinden van hun identiteit (want volgens mij ligt daarin de kern van het probleem, erkenning van de identiteit van pedofielen). Het heeft ook een nadeel, doordat mensen die hierin voor het eerst dat stukje erkenning vinden eigenlijk die erkenning alleen vinden bij mensen die ze verder relatief vreemd zijn. Bij mensen die echt dichtbij staan, zoals de buurman, familie, schoolvrienden, collega's, mist dat stukje erkenning. Dit wekt een gevoel op van twee separate werelden, met allebei een gebrek; bij de een een gebrek aan erkenning, bij de ander een gebrek aan echt nabije contacten. Voor de schizofrene pedofiel misschien ideaal, maar voor de meesten toch echt een probleem. Uiteindelijk leren velen gewoon een aantal 'gevoelsgenoten' goed kennen, zodat daar ook het broodnodige stukje nabijheid kan worden gevonden, en aan de andere kant vinden velen ook wel een stukje respect bij familie en vrienden wanneer die op de hoogte gesteld worden. Het probleem lost zichzelf dus in veel gevallen op.
Het risico is dat groepjes binnen de voornoemde gemeenschap een mini-cultuurtje creëren, waarbinnen hele andere grenzen gelden dan in de samenleving als geheel. Dit hoeft niet per sé een probleem te zijn, maar dat kan het wel worden, en dan krijg je dus in het ergste geval de beruchte pedofielennetwerken met hun sexreizen en kinderpornocollecties. Zelf heb ik geen idee hoe je dit risico zou kunnen inperken, anders dan door goede voorlichting, veel discussie zoals op deze site en duidelijke wetgeving. Misschien kun je er binnen je plannen iets mee...
Verder lijkt het me noodzakelijk om juist pedofielen te bereiken die nog niet bekend zijn met de gemeenschap die door het internet gevormd is. Dat impliceert dat het nodig is om ook via andere kanalen dan het internet te proberen die mensen te bereiken. Ik denk bijvoorbeeld aan interviews in actualiteitenprogramma's op televisie en radio.
Heb je verder al plannen voor invulling van de hulpverlening?
ik weet niet of je mij een naam kunt geven ofzo?
(NB: Ik niet; dat laat ik aan dB over om al dan niet te doen. Hij kan evt. contact met me opnemen als hij ruggespraak wil houden, maar dat weet 'ie.)
zouden jullie hulp zoeken als dat via een soort gelijke site gaat als deze? dus anoniem eerst vertrouwen krijgen, anoniem over de problemen of gevoelens praten en dan samen kijken of wij ( de mensen die er zouden werken)iets kunnen aanbieden om jou verder te helpen? zo ja wat zouden jullie hulpvragen dan zijn? wat hebben jullie nodig?
Dit is een enorm interessante vraag. Aangezien er een redelijk aantal mensen lijkt te zijn dat met hun pedofiele gevoelens in de knoop zit, zou je toch denken dat er mensen met een of ander soort 'hulpvraag' zitten. Of dat iemand hier een idee over heeft.
Ik ben zeker geinteresseerd om eventueel mee te helpen (of intermediair te zijn) als dat zou helpen.
Ik heb op het moment aanzienlijk minder uren in een dag dan dat ik eigenlijk wil
maar ik zal kijken wat ik kan doen en contact opnemen met Roderik, dan komt het wel goed.
op school heb ik het er over gehad met de ideeen waar jullie mee kwamen. ik ben het er volledig mee eens dat een ieder een eigen hulpvraag heeft en daardoor ook andere hulp nodig heeft. ons nieuwe idee was dan ook om wel een site op te richten. waar mensen inderaad anoniem contact kunnen op nemen met de mensen die er zouden werken (wij maken een voorstel, geven ideeen aan een extern deskundige, we krijgen helaas geen uren en tijd om het zelf echt op te zetten) om ten eerste gewoon hun verhaal te vertellen, vertrouwen te krijgen in de mensen die er werken, samen te kijken welke "hulpvraag" er ligt als die er zou zijn. en als die dan is vast gesteld samen met hem te kijken welke hulp er allemaal in zijn omgeving is. zoals therapieen, praatgroepen, speciale psychiaters enz. een soort indicatieorgaan dus, zoals riaggs en bureau jeugszorg alleen dan minder breed en speciaal gericht op mensen die worstelen met seksele gevoelens voor mensen die aanzienlijk jonger zijn, of relaties die eigenlijk niet toegestaan zijn zoals broer-zus relatie. even extra voor de duidelijkheid, het gaat dan dus over mensen die er zelf last van hebben op een of anders manier. het contact moet van de "hulpvrager" zelf komen en de hulpvrager moet zelf ook blijven komen. het is dus helemaal vrijwillig en ten behoefte van wat die persoon denkt nodig te hebben...
hoe klinkt dit? is het een goed of waardeloos idee? aan of opmerkingen zijn van harte welkom!
groetjes marieke
een ieder een eigen hulpvraag heeft en daardoor ook andere hulp nodig heeft.
Zoals een openstaande samenleving, waardoor je "hulp" eigenlijk alleen maar bestaat uit aardige vrienden tegen wie je open kan zijn (wanneer je dat zou willen)
Ja, ik dacht..."voordat ze nou denkt dat we hier met z'n allen staan te gillen om professionele hulp". Ik zie niemand anders 't namelijk zeggen
Ik denkt dat het een grote fout is om te denken dat je de gevolgen van een angstige/intolerante maatschappij kan opvangen met de psychiatrie. Deze zou veel meer kunnen helpen door de maatschappij correct te gaan voorlichten over pedofilie, inplaats van zich als een toevluchtsoord voor de "verstotenen" ervan op te stellen.
Niet dat dat gebeurt. Want het opnemen voor een ander is misschien nog gevaarlijker als het opnemen voor jezelf. En men wil niet z'n baan kwijt raken. Al helemaal niet sinds de TBS discussie recentelijk weer eens is aangewakkerd. (let wel: voor de average-citizen zijn wij, pedofielen, hetzelfde als die TBS'er die niet van verlof terug kwam en vervolgens een meisje misbruikte)
Hoi Yogi,
Het is waar dat niet iedere pedo staat te springen om hulp, maar er zullen zeker wel liefhebbers zijn lijkt me, en jonge pedo's die net achter hun geaardheid komen kunnen veel baat hebben bij het soort hulpverlening dat Marieke voorstelt.
Ik ben het ook met je eens dat het beter is om het probleem bij de wortel aan te pakken dan om symptomen te gaan bestrijden, maar de volkswoede tegen "pedofilie" opheffen is iets dat voorlopig gewoonweg niet gaat lukken. En zolang de situatie is zoals 't nu is, kunnen we weinig anders dan erkennen dat er mensen zijn die gebaat zouden zijn bij de hulpverlening die Marieke voorstelt.
Aan Marieke wil ik kwijt dat ik achter haar idee sta en dat ik haar daar ook wel bij wil helpen als ze dat op prijs stelt. Ik denk dat ik goede input kan geven vanuit mijn ervaring en kennis. Wanneer de site echt van start gaat is het misschien wel een goed idee is om op Pedofilie.nl een hoekje in te richten als satelliet van de nieuwe site.
Ik ben zelf net een paar weken 20 en heb mezelf 't kaartje "pedofiel" gegeven toen ik ongeveer 16 was. Ik heb 't er ook in het begin NIET makkelijk mee gehad om het te accepteren.
Wat ik eigenlijk probeerde duidelijk te maken is dat er een tussenweg moet komen. Ok, ik zie ze ook voorlopig niet op scholen uitleggen dat pedofilie net zo "okay" is als homo zijn. Maar het zou al enorm veel schelen als er een standaard folder over het onderwerp zou worden uitgegeven door de Rutger/NISSO Groep bijvoorbeeld (en dan uiteraard ook anoniem van hun website te downloaden).
Hulp door voorlichting
Natuurlijk zou beter toegankelijkere hulpverlening helpen. Ik heb zelf ook een jaar terug een paar keer een praatje met een psycholoog gehad. Maar ik ben vrij bang dat hulpverlening al snel in een soort opvang voor "outcasts" verandert, en daardoor normale deelname aan de maatschappij ontmoedigt......wat maatschappelijke acceptatie van pedofilie NOG verder weg brengt dan het al is.
Hoi YogiBear,
ik ben met je eens dat hulpverlening niet in een soort opvang voor "outcasts" moet veranderen. Dat is voor helemaal niemand goed lijkt me.
Belangrijk onderdeel van die hulpverlening zou volgens mij dan ook moeten zijn:
"Hoe leef ik in de huidige maatschappij met mijn pedofiele gevoelens?"
Dat kan je niet leren door iemand voorgoed buiten de maatschappij te plaatsen. Voorlichting en informatie zijn daarbij erg belangrijk, maar misschien niet voor iedereen genoeg.
hoi
leuk al die reacties. even wat vooroordelen weg helpen. ik zeg zeker niet dat iedere pedofiel hulp nodig heeft of zal zoeken, daarom de vrijwillige basis.... daarnaast is het juist niet voor outcasts. de hulp zal dan anoniem zijn, dus niemand die weet dat je hem krijgt. je kan dan juist over je gevoelens praten en erkenning krijgen voor de persoon die je bent, zodat je je misschien juist beter in de maatschappij kan voegen. ja je hebt gelijk de maatschappij zou ook gedeeltelijk moeten veranderen, maar denk niet dat dan snel gaat gebeuren. daarom is deze hulp individueel gericht. wat heb jij nu nodig om in deze maatschappij je beter thuis te voelen. daarnaast kun je dus over je gevoelens praten en zo alles zelf een plek geven. misschien heb ik het nu niet over jou of tegen iemand van deze site. maar er zijn pedofilen die seksueel misbruiken. misschien als deze mensen eerder over hun gevoelens hadden kunnen praten, ergens terecht hadden gekunt dat dit niet gebeurd was. ik merk op deze site dat niemand ooit een kind zou willen beschadigen. door seksueel misbruiken of seksueel contact te hebben kan dit wel gebeuren. juist doordat pedofilen met de nek worden aangekeken komen ze nog meer in een isolement waardoor het contact met een minderjarige nog beter kan voelen, het is misschien het enige contact. dan kan je uit zo'n contact alle troost halen waardoor grenzen misschien wel vervagen en seksueel misbruik of contact dichter bij komt kijken. dit is natuurlijk gevaarlijk vanwege het beschadigen van de kinderen. stel zo'n site zou aanslaan en hierdoor zal het seksueel misbruik van pedofielen naar beneden gaan, dan gaat de maatschappij zich ook positieve opstellen omdat het woordje pedofiel dan niet elke keer in een negatief dag licht komt te staan. ja ik weet dan ik nu erg positief kijk en dat het misschien niet zal aanslaan... maar ik denk dat het het proberen waard is...
marieke
Hoi Marieke,
Je visie klopt denk ik; pedofielen die zich schuldig maken aan seksueel misbruik zullen zich op deze website niet zo snel melden. Ik denk dat de generatie der internettende pedofiel een hele nieuwe groep in de samenleving is. Je ziet sinds een jaar of vier de diverse forums zoals het jongensforum, boylover.net enzovoort als paddestoelen uit de grond schieten, en daarnaast bestaan er al wat langer de diverse persoonlijke websites van pedofielen die hun verhaal willen delen met andere pedofielen, of die graag foto's delen met anderen. Kijk maar eens rond op Boylinks of in onze eigen links, je komt er van alles tegen. De mensen hier achter leren elkaar steeds meer kennen, en vormen samen een soort van gemeenschap, die hoofdzakelijk communiceert via het internet, met mensen die van elkaar leren hoe zij met hun gevoelens moeten omgaan, wat de risico's kunnen zijn enzovoort.
Deze hele gemeenschap zorgt er voor dat pedofielen zich niet meer eenzaam en alleen hoeven te voelen, dat ze contacten op kunnen bouwen en daarin toch een stukje erkenning vinden van hun identiteit (want volgens mij ligt daarin de kern van het probleem, erkenning van de identiteit van pedofielen). Het heeft ook een nadeel, doordat mensen die hierin voor het eerst dat stukje erkenning vinden eigenlijk die erkenning alleen vinden bij mensen die ze verder relatief vreemd zijn. Bij mensen die echt dichtbij staan, zoals de buurman, familie, schoolvrienden, collega's, mist dat stukje erkenning. Dit wekt een gevoel op van twee separate werelden, met allebei een gebrek; bij de een een gebrek aan erkenning, bij de ander een gebrek aan echt nabije contacten. Voor de schizofrene pedofiel misschien ideaal, maar voor de meesten toch echt een probleem. Uiteindelijk leren velen gewoon een aantal 'gevoelsgenoten' goed kennen, zodat daar ook het broodnodige stukje nabijheid kan worden gevonden, en aan de andere kant vinden velen ook wel een stukje respect bij familie en vrienden wanneer die op de hoogte gesteld worden. Het probleem lost zichzelf dus in veel gevallen op.
Het risico is dat groepjes binnen de voornoemde gemeenschap een mini-cultuurtje creëren, waarbinnen hele andere grenzen gelden dan in de samenleving als geheel. Dit hoeft niet per sé een probleem te zijn, maar dat kan het wel worden, en dan krijg je dus in het ergste geval de beruchte pedofielennetwerken met hun sexreizen en kinderpornocollecties. Zelf heb ik geen idee hoe je dit risico zou kunnen inperken, anders dan door goede voorlichting, veel discussie zoals op deze site en duidelijke wetgeving. Misschien kun je er binnen je plannen iets mee...
Verder lijkt het me noodzakelijk om juist pedofielen te bereiken die nog niet bekend zijn met de gemeenschap die door het internet gevormd is. Dat impliceert dat het nodig is om ook via andere kanalen dan het internet te proberen die mensen te bereiken. Ik denk bijvoorbeeld aan interviews in actualiteitenprogramma's op televisie en radio.
Heb je verder al plannen voor invulling van de hulpverlening?