Wat vind je er vermoeiend aan voor jezelf? Ik heb in de volgorde van jouw eigen verhaal, kantekeningen erbij geplaatst. Dat was inderdaad behoorlijk vermoeiend voor mij, aangezien ik me niet echt in jouw standpunten kan vinden. Maar ik heb het wel geprobeerd.
Datzelfde kan ik niet van jou zeggen. Het is niet de eerste keer dat jij vragen irrelevant vind als men eens iets aan je vraagt. In andere threads zeg je ook gewoon einde discussie als het je te moeilijk wordt en je met echte argumenten moet komen.
Deze post van je is daar een zoveelste voorbeeld van en daarbij ook nog eens compleet off- topic. En al was het niet zo dan ga ik toch niet bij al jouw posts zetten dat ik ze vermoeiend vind.
Niet goed gelezen. Alles uit zijn verband gerukt. Alles moedwillig of uit domheid verkeerd begrijpen.
Alles naar je eigen hand zetten. Je onterecht aangevallen voelen. Mij om onzinnige redenen aanvallen.
Mij beledigen om dingen die waarschijlijk uit je eigen frustraties voortkomen. onsamenhangende verbanden leggen.
Dit is mijn conclusie van jouw schrijven in een notendop.
Ik wil met jou en ook met anderen die zo gestoord redeneren niet meer discussieren
Dit is mijn antwoord !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Wat een gezeik.
Ik begin langzamerhand te begrijpen, dat er héél wat pedofielen werkelijk psychisch gestoord zijn.
Ik begrijp langzamerhand ook dat de maatschappij mogelijk gelijk heeft dat ze zo vijandig reageerd. Als jullie net zo op kinderen reageren als op mij ? Bewaar me voor de kinderen. Probeer bij mij niet uit met psychelogische ping pong spelletjes. Daar trap ik echt niet in !! Dat kan ik als ik zou willen véél beter dan jullie !! Ik ga bijna veronderstellen dat jullie als groep elkaar kennen en formeren om iedereen die anders denkt dan jullie te elimineren. Ik begin ook te veronderstellen dat jullie niet tegen mij op kunnen en mij diep in jullie hart gelijk geven.
En dat dit alles voortkomt uit het fijt dat jullie niet tegen de keiharde waarheid kunnen en jullie je dus daarom door mij in een hoek gedrukt voelen en geen kant uitkunnen. Dit is ronduit laf en onsportief !!
Ik begin behoorlijk pissig op jullie te worden. Verkeerd eigenlijk ik moet er boven staan maar toch.
Ik vind dit niets meer te maken hebben met het forum pedofilie.
Dit is door jullie verwaterd tot goedkoop mensen treiteren !! Jullie doen niets anders dan mij onderuit proberen te halen.
Ik zou bijna grof willen worden en gaan schelden maar zover krijgen jullie mij niet. Daar sta ik boven
Ik heb steeds met redelijkheid en respekt op jullie gereageerd.
Maar jullie vertikken het gewoon om mijn goed onderbouwde verhalen serieus te nemen.
Ik ben diep teleurgesteld in een aantal mensen op dit forum.
Ik had verwacht op volwassen niveau met julli te kunnen communiceren. Dat blijkt dus niet mogelijk.
Ik besluit dan ook met te zeggen dat ik van nu af aan selectiever zal zijn, met wie ik een gesprek aan ga.
Jullie behoren hier in iedergeval niet toe !!
Ik raad jullie aan naar een goede psychiater te gaan en in therapie te gaan.
Als dit nog mag baten, maar wie weet !
Ik ben jullie spuug en spuug zat !
Het kan me dan ook niets meer verdomme of jullie mij met jullie gestoorde redeneringen proberen te
vermurwen dat zal jullie nooit lukken !!!!
Ik zal jullie onderontwikkelde spastische kronkels dan ook niet meer lezen laat staan beantwoorden !!!
Nog een laatste reactie hierop. Sorry van mijn woedeuitbarsting hiervoor. Het was niet zo netjes van mij om jullie op die manier aan te vallen.
Waar het omgaat is het volgende en dat geldt bij ieder onderwerp, ook als het niet over pedofilie gaat:
Je kunt iets beweren en dit in een tekst neerzetten. Vanuit die basis kan iemand vanuit wat er staat, kritiek leveren. Dan kun je het er mee eens zijn of niet en van daar uit kan de ander weer reageren. Dat is een goede discussie.
Maar wanneer iemand niet meer vanuit de basis van wat er oorspronkelijk staat kritiek levert, maar vanuit een tekst die hij of zij zelf verzint. Dan kan ik daar niets mee. Dat wordt een dwaalspoor.
Dat was waar mijn irritatie uitvoortkwam. Ook de belerende toonzetting waarmee ik word aangesproken, na dat jullie mijn tekst uit zijn verband hebben gerukt.
Bovendien als ik iets beweer, zeg ik helemaal niet dat ik de wijsheid in pagt heb. Dat zou arrogant zijn. Dat gevoel bekruipt me eerder bij jullie. Schermen met dat is zelfprojectie raakt dus kant nog wel, gezien het voorafgaande wat ik schreef. Dit is in dit verband een stoot onder de gordel.
Ons wereldje is al klein genoeg, als we elkaar onderling al in de haren moeten vliegen,
zijn de ´´normale´´ hetero's al helemaal de lachende derde.
Je pseudoniem zal wel niet voor niets TwistedSociety zijn.
En ook niet je handtekening met Twisty.
Wist je dat het engelse woord Twisty betekend: Achterbaks ?!
Wil je je zelf zo benoemen ?!
En vind je door je pseudoniem: TwistedSociety, de maatschappij werkelijk zo achterbaks ?
Dat zal je wel veel vooruit helpen !!
Wat ben ik blij dat ik vrij en ontspannen door het leven ga.
Ik heb een hoop vrienden/ vriendinnen onder hetero's, die bijna allemaal mijn gevoelens voor jongens kennen
Daar hoef ik de naam pedofilie niet eens voor te gebruiken. Ze weten ook dat ik met kinderen om ga.
Niemand maakt hier een probleem van. Dat ik hier voor mijzelf een pseudoniem gebruik, heeft te maken met het fijt, dat niemand in principe die ik niet goed ken ook maar iets te maken heeft met mijn eigen naam. Toch nog een soort privé, wel zo verstandig. Tenslotte staat internet open voor de hele wereld.
Maar mensen die ik vertrouw en goed ken, daar speel ik tot op zekere hoogte open kaart mee. Dat kan ik om dat ze weten dat ik respectvol met kinderen omga.
Ik weet me met humor en relativering door het leven te slaan.
Wat mij opvalt dat is dat mijn vrienden, vriendinnen beter bereid zijn kritiek te aanvaarden en ik ook beter hun opvattingen kan waarderen en accepteren dan menige pedo op dit forum. (niet allemaal gelukkig, anders was ik allang afgehaakt.) Ik weet niet hoe oud je bent, maar ik ben bijna achtenzestig en heb al een levenslange ervaring achter mij. Natuurlijk lukt het niet allemaal van zelf.
Ik heb wat lijdenswegen doorstaan. Niet zo misselijk weinig. Maar of het nou een soort loutering is, je kan er veel van leren en ben achteraf blij dat ik dit allemaal heb meegemaakt. Ik ben daardoor héél anders tegen het leven aan gaan kijken en kan nu ook veel meer begrip voor de hetero maatschappij opbrengen.
Dat geeft mij rust en kracht !
Ik stel het op prijs om behalve hetero's ook met pedo's, homo's en lesbienes een goed kontakt te hebben. Ik hou niet zo van het WIJ tegen HEN sfeertje. Daarmee isoleer je je zelf van de rest van de maatschappij en dat komt een discussie over pedofilie ook niet ten goede. Bovendien speel je daarmee menige pedohater in de kaart. En dat is toch het tegenovergestelde van wat we willen bereiken dacht ik zo. Mensen waardeer je meer door open te staan voor hun wereld, dan je terugtetrekken en een slachtoffer rol aan te nemen. (dat lees ik uit: TwistedSociety: Achterbakse maatschappij )
Ik ben daarom ook begonnen om lid te worden van dit forum om van gedachten te wisselen.
Ik denk dat de wijze waarop je je naar buitenwereld presenteerd sterk van invloed is hoe de mensen je zullen zien en accepteren.
helaas zie ik toch veelal een benepen sfeertje van gelijk willen krijgen, alsof jullie een stelletje dreinende kleine kinderen zijn. Dit is geen aanval, maar goed bedoelde kritiek. Ik wil jullie vijand niet zijn. En dat ik soms weleens de dingen te scherp stel heeft ook denk ik te maken met mijn karakter.
Daarom Zou ik je graag, abstrakt bedoeld natuurlijk, je de hand willen schudden en onze strijdbijl willen begraven. Dat geld ook voor de andere leden van dit forum.
Voor VRIJHEID, GELIJKHEID, en BROEDERSCHAP ! (Franse Revolutie)
(Daar kom je verder mee dan de maatschappij als achterbaks te beschouwen).
PS
Het nadeel van praten via internet vind ik dat je de persoon niet kent. Je maakt je vervolgens een voorstelling hoe iemand is en anders om.
Daar sluipt vind ik het gevaar in, dat je juist door de persoon niet werkelijk te kennen en toch een beeld van die ander vormt, positieve maar ook negatieve vervormingen kan krijgen. Tekst alleen is eigenlijk te droog en mist het werkelijke menselijke kontakt om soms echt over iemand te kunnen oordelen. Daar ontstaan soms missers door. Dit is niet persoonlijk op wie dan ook gericht maar in het algemeen gesteld.
Oogkontakt, Geluid, geur, zijn eigenlijk wezenlijke kenmerken om goed met elkaar te kunnen communiseren.
Dit heeft iets kunstmatigs.
Het zij zo'
Voordeel is dat je veilig en onder pseudoniem met elkaar kunt communiseren.
Vroeger, in de jaren zeventig, kon ik in Amsterdam, open avonden en huiskamerbijeenkomsten bezoeken onder auspicien van de NVSH. De open avonden waren in het gebouw zelf de huiskamerbijeenkomsten bij sommige pedofielen thuis. Ook onder aucspieen van de NVSH.
Kinderen mochten op de open avonden en op de huiskamerbijeenkomsten gewoon meegenomen worden en dat gebeurde ook.
Dat is helaas allang niet meer mogelijk. de NVSH in Amsterdam is ter ziele.
Er hing in de jaren zeventig zelfs een heel groot verlicht uithangbord aan de gevel van het gebouw ( ik verzin het echt niet) Hoofdafdeling Pedofilie. zodat iedere pedofiel wist waar hij naar binnen kon gaan. De hele buurt wist dat en niemand maakte daar een punt van. Dat is in deze tijd toch niet meer voor te stellen !
Bedankt dat je me even een wereldvisie in de schoenen schuift op basis van m'n naam. Kijk, ik wil helemaal niet kil, trollerig of boos op je reageren, maar als je op m'n persoon gaat spelen (die je helemaal niet kent) heb ik niet zo heel veel keus. (en iets zegt me dat ik hier helemaal niet op moet reageren, maar het zit me toch een beetje dwars)
"Wist je dat het engelse woord Twisty betekend: Achterbaks ?!"
'TwistedSociety' is inderdaad een nogal vage naam. Ik zou 'm graag veranderen in iets anders, maar dat gaat zo moeilijk als iedereen je al 'kent' onder die naam. Het betekend alleen niet "achterbakse maatschappij"; achterbaks is een synoniem van stiekem, en dat is onmogelijk te vertalen naar "twisted". DoorgedraaideMaatschappij zou een betere vertaling zijn.
Daarom Zou ik je graag, abstrakt bedoeld natuurlijk, je de hand willen schudden en onze strijdbijl willen begraven. Dat geld ook voor de andere leden van dit forum.
Ik heb diezelfde abstracte strijdbijl nooit opgegraven. Ik heb welgeteld drie keer op je gereageerd (hier, hier en hier), waarvan ik bij de eerste twee posts goedbedoelend heb gereageerd en toen van jou een hele scheldkanonnade over me heen kreeg gegooid.
Als je die 'strijdbijl' wil begraven zul je echt moeten gaan letten op wat je zegt. Je kan als je mensen niet kent ze niet gaan beoordelen op hun naam, en zeker niet als je die verkeerd vertaald. Eerst zeggen dat je me de hand willen schudden, en vervolgens nog even opmerken dat ik verder kom door de maatschappij niet als achterbaks te beschouwen. Maar wacht... deed ik dat dan? Nee, maar dat neem je zomaar even aan op basis van een naam die ik een jaar geleden gekozen heb. (ik ben overigens 17, aangezien je dat vroeg)
Ik heb (nogmaals) absoluut niet de intentie om boos of trollerig te reageren, maar dan moet je me ook niet steeds persoonlijk gaan aanvallen.
Zo, off with the seriousness. * opent MSN-scherm en gaat weer verder met flauw praten over blonde jongetjes *
Tja, dat is waar wat je zegt. Het was onsporttief van mij je persoonlijk aan te vallen. Vooral zoals je zegt, dat ik je helemaal niet ken. Het was van mij te ver doorgechoten, sorry. Ik ben ook helemaal niet gewend om op deze manier discussies te voeren. In persoonlijke kontakten en vooral als mensen je langer kennen, zien ze mij en ik hen heel anders. Het gevaar bestaat ook dat je wanneer je voor deze vorm kiest je een beeld van iemand gaat vormen en dat beeld kan helemaal verkeerd zijn. waar je vervolgens op reageert. Dat vertroebeld de zaak.
Overigens vind ik het knap van je dat je op jouw leeftijd, je bent 17 zei je, je al op deze manier voor het voetlicht durft te treden. Ik was op die leeftijd nog veel te veel aan het worstelen met mijn identiteit.
Laatstaan dat ik mij op deze manier had durfen manifisteren.
Maar wanneer iemand niet meer vanuit de basis van wat er oorspronkelijk staat kritiek levert, maar vanuit een tekst die hij of zij zelf verzint. Dan kan ik daar niets mee. Dat wordt een dwaalspoor.
Dat was waar mijn irritatie uitvoortkwam. Ook de belerende toonzetting waarmee ik word aangesproken, na dat jullie mijn tekst uit zijn verband hebben gerukt.
Volgens mij doel je hier op de reactie van Roderik op jou (wie is 'jullie' eigenlijk?). Ik vind niet dat hij jou op een belerende wijze heeft aangesproken, hij probeerde enkel aan te geven wat hij zelf uit jouw tekst haalde (en met hem ik ook overigens) en dan kun jij vervolgens daarop reageren en bijvoorbeeld aangeven dat je het heel anders bedoelde en dat dan netjes uitleggen. Zo ontstaat een gezonde communicatie naar elkaar toe. Naar mijn idee reageer je veels te snel emotioneel op een reactie die helemaal niet belerend of verwijtend naar jou toe is bedoeld. Er zijn ook helemaal geen teksten door iemand verzonnen die jij zou hebben opgeschreven. En we zijn hier allemaal zelfstandig denkende individuen met ieder weer zijn of haar eigen mening over bepaalde zaken, er is geen sprake van een 'jullie' of een 'ons' hier.
Bovendien als ik iets beweer, zeg ik helemaal niet dat ik de wijsheid in pagt heb. Dat zou arrogant zijn. Dat gevoel bekruipt me eerder bij jullie. Schermen met dat is zelfprojectie raakt dus kant nog wel, gezien het voorafgaande wat ik schreef. Dit is in dit verband een stoot onder de gordel.
Niemand beweert hier de wijsheid in pacht te hebben, kun je ook aangeven waarom je dit idee krijgt? Ik zie hier voornamelijk verstandige en redelijke mensen op dit forum waarmee prima op een normale wijze mee gediscussieerd kan worden. Het spijt me maar het lijkt voor mij gewoon echt heel sterk op projectie wat je aan het doen bent. Jij beweert dat 'wij' ons aangevallen voelen en niet tegen de 'harde waarheid' kunnen, 'wij' schieten meteen in de verdediging, en kijk nu eens wat je zelf allemaal opschrijft! Ik heb eigenlijk niemand hier emotioneel en aanvallend/verdedigend zien reageren behalve jij. Ik snap ook werkelijk niet waar dat nou vandaan komt, want je lijkt mij op het eerste gezicht ook een redelijk iemand waarmee heel goed te praten valt. Roderik en TwistedSociety overigens ook maar die zie ik al wat langer rondhangen op o.a. dit forum. Ik heb ook berichten van je gelezen die getuigen van een goede intelligentie en je biedt een waardevol gezichtspunt vind ik, ook al heb ik dan wel een andere kijk op bepaalde zaken. Maar dat vind ik nu juist interessant om het over te hebben met elkaar, maar dan zonder dat er op de man gespeeld wordt want dan heeft het gewoon geen zin. Ik vind het echt jammer dat je het zo negatief opvat allemaal en denkt dat we hier opeens allemaal samen een pact tegen jou gesmeed hebben, want dat is echt onzin. We staan hier juist voor een open discussie met elkaar waar ruimte is voor alle meningen en gezichtspunten, dat heb ik hier ook nog nooit anders meegemaakt.
hebben de posters hier wel eens overwogen hoe het komt dat discussies vaker verworden tot welles nietes spelletjes?
Ik zie meermaals, dat ervoer ik zelf ook dat reacties tot op de letter worden uitgerafeld en becommentarieert. Ik merk veel rechterhelft reacties. Rationeel en zo wetenschappelijk mogelijk. De trant lijkt een beetje op het vermijden van de confrontatie jezelf en je omgeving in relatie tot het onderwerp. Dat is een invulling, dat weet ik.
Het gevoel dat iemand probeert over te brengen, zoals Freedom ook meermaals probeert, dat omzeil je. Ik vind dat zelf erg vervelend en met mij meerderen. Wellicht is het een idee om eens na te denken over deze manier van communiceren? Hoe komt het dat gesprekken zo "technisch", rationeel en vanuit weerstand worden gevoerd? Waarom zoeken we niet de overeenkomsten in plaats van de verschillen? Ik weet wel dat er 2 partijen voor nodig zijn en dat het onderwerp soms scherpe tegenstellingen opwerpt. De loopgraven opzoeken echter, is contra-productief.
De wetenschappelijke benadering die je probeert na te streven in de commentaren is in het onderwerp pedofilie falikant fout. Het gaat juist om de emoties. Angsten van ouders, bezorgde mensen, pedofielen, maar ook nieuwsgierigheid, boosheid en eigenlijk alle soorten emotie.
Mijn advies: zoek de weg in het bouwen van relaties, niet in het weerspreken van stellingen.
Ik merk zelf dat dat de voornaamste reden is dat ik de discussies hier loslaat en nauwelijks nog reageer. Mijn betrokkenheid met het onderwerp (nee Yvonne, ik ben geen pedovriend) blijft. Mij betrokkenheid met de manier van communiceren in het algemeen hier staat me tegen. Ik spreek geen individuen aan, maar hou voor het gemak de zaak algemeen. Voel je alsjeblieft niet persoonlijk aangesproken.
Ik hoop dat men zich niet aangevallen voelt; deze reactie positief oppakt en eens nadenkt over de communicatie op dit forum.
Ik heb geen zekerheid waarom het precies in een welles/niettes discussie eindigd. Ik denk zelf dat er twee hoofdlijnen zijn:
1 Het spreken vanuit het gevoel. Het is wel belangrijk om je gevoel te kunnen tonen en om deze te tonen. Echter kan een lezer die het niet eens is met een conclussie die uit dit gevoel komt, weinig op terug zeggen. Dan zou je bijvoorbeeld de volgende discussie krijgen:
Jaap: Ik vind het vreselijk dat mensen seks hebben met kinderen. Het is het ergste wat kinderen kan overkomen.
Klaas: De seks met mijn vriendje voelt gewoon geweldig en ik zie hem ervan genieten. Ik kan me niet voorstellen wat daar zo erg aan is.
Jaap: NIET ERG, NIET ERG. Mijn zusje is er aan onder door gegaan en heeft al meerdere zelfmoord pogingen gedaan.
Klaas: Ja, maar met mijn relatie voelt het wel goed.
Zo kan ik deze fictieve discussie nog pagina's voort laten duren. Dit doordat er vanuit het gevoel wordt gediscusseerd. De één zegt ik voel dit en de ander zegt ik voel dat. Dan komen er wat eigen ervaringen bij die het gevoel versterken of laten zien waar het vandaan komt. Echter kom je in een discussie inhoudelijk niet verder, omdat elk geval op zichzelf staat en een gevoel niet tegen te spreken is. Zo blijft het, ja maar ik voel dit en jij voelt dat. Zo krijg je een welles/niettes discussie.
2 Het andere punt is dat veel mensen overtuigd zijn van hun eigen gelijk en hier vaak stellig aan vast willen houden. Zo worden er argumenten verzonnen, bijgehaald of weggelaten om het gelijk aan te kunnen tonen. Daarnaast wordt het ongelijk van het ander dan aangetoont door zijn/haar argumenten in een andere context te plaatsen, anders te gebruiken of aangenomen alsaf hij/zij hier anders mee bedoelt. Zolang men discusseerd vanuit het feit om gelijk te krijgen of zijn/haar gelijk aan te tonen zal het tot een welles/niettes discussie leiden.
Deze twee punten worden nog eens door elkaar versterkt, helemaal op het moment dat er ook nog eens met drogredenen wordt gegooid. Voorbeeld: Doordat je seks wilt met kinderen zie je gewoon niet wat ik probeer te zeggen.
Hier wordt gelijk aangenomen dat iemand die seks wilt met kinderen niet naar zijn/haar argument kan luisteren. Dit leidt de discussie af, het is meer op de persoon gericht dan op de discussie, wat een verlies is voor de discussie. Een goede discussie is eentje waarbij goed beargumenteerd wordt. Hierbij is een goede woordkeus en opbouw belangrijk. Dan is het mierenneuken over bepaalde worden helaas soms zeer belangrijk voor een goede discussie. Immers moet de ander wel begrijpen wat de ander bedoelt (zegt), zeker als er onenigheid is. Als je met argumenten komt die de ander niet begrijpt, dan zal die ander daar commentaar op geven om zo erachter te komen wat nu wel wordt bedoelt.
Echter geef ik je groot gelijk dat er op deze site een groot te kort is aan emotionele reacties. Ik vermoed dat veel mensen hier nog een hoop moeten investeren in zichzelf op emotioneel. Waarschijnlijk is dat een soort zelfbescherming die bij het opgroeien onstaat en op dat moment ook nodig is. Hoe moet je met je gevoel omgaan als 12 à 13-jarige pedo en in de jaren later. Je kan moeilijk bij iemand aankloppen als jong pedo'tje en je gevoelens uiten van dat je allerlei gevoelens hebt die je niet snapt. Je leert je dat voor je te houden, maar dat is moeilijk te verbergen als je andere gevoelens ook niet verbergt, want welk gevoel heeft te maken met een ander gevoel. Wat ik wil zeggen uit eigen ervaring is dat het zeer moeilijk is om je sociaal te ontwikkelen als je dit in de periode waar je dit het meest had moeten ontwikkelen hebt onderdrukt. Ik begin nu langzaam te leren met mijn gevoelskant om te gaan en ik kan zeggen dat dit zeer moeilijk is als je het nooit eerder geleerd hebt.
Maar om terug te komen op je bericht. In sommige discussie mag er best wel wat meer gevoel getoont worden, maar in sommige discussie is het niet echt heel erg handig, omdat je dan in een weller/niettes discussie komt waar je niet verder komt. Ik hoop dat er ook wat begrip mag komen voor de personen die wat meer moeite hebben hun gevoel te tonen.
Ik denk dat het best mogelijk moet zijn een evenwicht te vinden tussen rationeel en gevoel.
Het één kan niet buiten het ander. Alleen van uit het rationele spreken maakt een discussie mijnsinziens vaak gort droog. (alhoewel soms zaken hier toe dwingen, denk ik) Alleen van uit een gevoel ? Dan schrijf ik persoonlijk liever een gedicht over pedofiel verwante, of duidelijk pedofielen onderwerpen..
Als we het één met het ander in wisselende continuitet brengen, komen we denk ik niet alleen dichter bij elkaar, maar wordt dit forum ook veel interessanter.
Ik besef echter heel goed dat het voor heel veel mensen moeilijk is hun gevoelens te uiten. (niet alleen hier, maar ook gewoon in de maatschappij). Zeker dit onderwerp maakt het voor mensen ook vanuit hun achtergrond, opvoeding, verwarrende onzekerheid vanuit hun zelf, ingewikkeld, en schermen ze zich zelf af, zoals je al schreef.
Ik heb mensen zien "bevriezen" na traumatische ervaringen met politie, gevangenisstraf enz.
Mensen die voorheen emotineel redelijk in elkaar zaten.
Even een technische vraag. Hoe komt het dat de tekst hier steeds dichter naar de rechterhelft van het venster van mijn scherm schuift en dat aan de linkerkant een steeds groter leeg veld overblijft. Dat was in het begin niet. Hebben jullie daar ook last van ?
Als je reageert op iemand dan wordt de tekst ten opzichte van de tekst waar je op reageert ingesprongen. Zo kan je zien welke tekst een reactie is op een andere tekst. Als men steeds op elkaar met daarbij achter elkaar reageerd, dan wordt de tekst steeds smaller tot het zo smal wordt dat uiteindelijk het forum uit zijn maat wordt getrokken en er onder een balk verschijnt waarmee je kan scrollen.
Een manier om dit te voorkomen is door de discussie naar boven te plaatsen door je reactie te plaatsen onder het oorspronkelijke bericht.
vind je een aantal opties die je kunt instellen. Als je hier kiest voor Simpele lijst - Uitgeklapt (en dan op Bewaar instellingen klikt), dan krijg je alle berichten over de hele breedte te zien, in volgorde van posten. Het voordeel hiervan is dat de tekst niet zo smal wordt, en het nadeel dat het lastiger te overzien is waarop iemand precies reageert. Je kunt instellen wat je zelf het prettigst vindt.
Ik zie meermaals, dat ervoer ik zelf ook dat reacties tot op de letter worden uitgerafeld en becommentarieert. Ik merk veel rechterhelft reacties. Rationeel en zo wetenschappelijk mogelijk. De trant lijkt een beetje op het vermijden van de confrontatie jezelf en je omgeving in relatie tot het onderwerp. Dat is een invulling, dat weet ik.
Hoe bedoel je dat laatste precies? Ik ben zeker wel rationeel ingesteld in discussies maar hou altijd ook rekening met de emotionele kant, of probeer dat althans. Maar ik zie zo geen verband met het vermijden van de confrontatie met jezelf, dat gaat wel wat ver denk ik om dat te concluderen en dat haal ik in ieder geval niet uit de manier waarop hier gereageerd wordt. Soms begrijpen mensen elkaar niet goed of voelen zich door iets beledigd en dan escaleert een discussie al gauw. Dit heb je op ieder forum wel denk ik, en op een forum als deze is dat gevaar natuurlijk nog veel groter omdat het onderwerp zo beladen is. Dat is misschien ook wel de voornaamste reden waarom reacties hier vaak zo rationeel geformuleerd worden, al zie je ook wel genoeg relativering vind ik. Maar niet iedereen pikt dit misschien op of ziet dat zo.
Het gevoel dat iemand probeert over te brengen, zoals Freedom ook meermaals probeert, dat omzeil je. Ik vind dat zelf erg vervelend en met mij meerderen. Wellicht is het een idee om eens na te denken over deze manier van communiceren? Hoe komt het dat gesprekken zo "technisch", rationeel en vanuit weerstand worden gevoerd? Waarom zoeken we niet de overeenkomsten in plaats van de verschillen? Ik weet wel dat er 2 partijen voor nodig zijn en dat het onderwerp soms scherpe tegenstellingen opwerpt. De loopgraven opzoeken echter, is contra-productief.
Ik zie het probleem niet zo dat jij kennelijk ziet, ik loop gewoon vrij rond en heb geen behoefte een loopgraaf op te zoeken. Welk gevoel omzeil ik dan dat iemand probeert over te brengen? Ik heb alle discussies tussen Freedom en andere posters hier nog eens erop nagelezen en ik zie het dus echt niet (kan ook aan mij liggen hoor). Wat ik wel zie is een onnodige escalatie van een gewone gezonde (poging tot) discussie, veroorzaakt doordat een klein zinnetje of woordje verkeerd opgevat wordt en vervolgens alleen maar verergert. Het heeft feitelijk ook niks meer te maken met het onderwerp zelf, al worden daarna wel conclusies getrokken en generalisaties gemaakt op persoonlijk vlak die volgens mij niet hier op dit forum thuis horen. En niet alleen door Freedom overigens.
Ik merk zelf dat dat de voornaamste reden is dat ik de discussies hier loslaat en nauwelijks nog reageer. Mijn betrokkenheid met het onderwerp (nee Yvonne, ik ben geen pedovriend) blijft. Mij betrokkenheid met de manier van communiceren in het algemeen hier staat me tegen. Ik spreek geen individuen aan, maar hou voor het gemak de zaak algemeen. Voel je alsjeblieft niet persoonlijk aangesproken.
Ik hoop dat men zich niet aangevallen voelt; deze reactie positief oppakt en eens nadenkt over de communicatie op dit forum.
Ik zou dat best willen doen maar dan moet ik wel eerst zien wat het probleem dan is. Natuurlijk zal niet iedere persoon je liggen op een forum, zoiets valt nu eenmaal niet te vermijden, maar over het algemeen vind ik de discussies hier juist erg vruchtbaar en interessant. En wat zou je dan precies willen zien veranderen hier dan? Dat er meer uit gevoel gesproken wordt? Mensen hebben vaak een eigen persoonlijkheid op een forum en dat verander je niet zomaar denk ik, de één is bijvoorbeeld weer meer rationeel ingesteld dan de ander. En zo heeft ieder weer zijn of haar eigen inbreng en tezamen maakt het geheel wat dit forum is. Ook jij draagt daar aan bij. Dus de vraag is, wie moet zich hier dan aangesproken voelen?
Na een tweede keer je stuk gelezen te hebben begrijp ik het nu toch beter denk ik wat je bedoelt. Dit stuk vat de kern wel samen geloof ik en heb ik de eerste keer eigenlijk een beetje overheen gelezen:
De wetenschappelijke benadering die je probeert na te streven in de commentaren is in het onderwerp pedofilie falikant fout. Het gaat juist om de emoties. Angsten van ouders, bezorgde mensen, pedofielen, maar ook nieuwsgierigheid, boosheid en eigenlijk alle soorten emotie.
Mijn advies: zoek de weg in het bouwen van relaties, niet in het weerspreken van stellingen.
Hier ben ik het wel mee eens. Misschien wordt op dit forum daar de laatste tijd inderdaad te weinig aandacht aan geschonken, maar ik denk eerlijk gezegd dat dit verder totaal los staat van de aanvaring van Freedom met een aantal posters hier. Toch vind ik dat hier wel plaats moet zijn voor wetenschappelijke onderbouwing als dat nodig is, maar het is niet zo dat je alles alleen maar door een wetenschappelijke bril moet gaan bekijken. Ik heb zelf niet zo het idee dat dit hier gebeurt maar wellicht dat een wat meer buitenstaander zoals jij daar een betere kijk op hebt. Ik ben in ieder geval zelf altijd meer op zoek om bruggen te bouwen naar mensen toe, ik hou namelijk helemaal niet van conflicten of strijd onderling en probeer deze altijd zo snel mogelijk op te lossen. Vandaar dat ik me hier ook zo met dit gebeuren heb lopen bemoeien denk ik. Misschien niet altijd een even goede eigenschap van mij.
Je schijft: De wetenschappelijke benadering die je probeert na te streven in de commentaren is in het onderwerp pedofilie falikant fout. Het gaat juist om de emoties. Angsten van ouders, bezorgde mensen, pedofielen, maar ook nieuwsgierigheid, boosheid en eigenlijk alle soorten emotie. Mijn advies: zoek de weg in het bouwen van relaties, niet in het weerspreken van stellingen.
Ben ik het van de ene kant mee eens. Ik ben me er ook van bewust dat het een gevoelskwestie is. Dat is ook precies de reden waarom pedofielen die al jarenlang met kinderen van iemand omgaan gezien worden als de grote kindervriend die alles voor kinderen overheeft, en waarom dit volledig kan omslaan als er opeens een labeltje "pedofiel" op geplakt wordt, omdat mensen dan allerlei waanbeelden gaan oproepen die ze met deze term associëren. Men gaat dan beredeneren dat het waargenomen gedrag wel zal zijn om het kind te verleiden, in de val te lokken, enzovoort.
Van de andere kant echter is volgens mij de enige manier om bepaalde angsten en zorgen te laten afnemen door steeds maar weer met bewijzen te komen dat deze angsten ongegrond zijn, en mensen uit te leggen hoe bepaalde dingen wel in elkaar steken.
Het geheel wordt een welles/nietes discussie doordat de ene kant veel vanuit de emotie reageert, en door deze emotie alle rationele argumenten van de andere kant uiterst argwanend bekijkt, terwijl de andere kant veel vanuit de ratio reageert, en hierdoor levensgrote emoties al snel lijkt te bagatelliseren. Beide partijen voelen zich dus niet serieus genomen, wat niet echt helpt in de discussie.
Toch denk ik dat wetenschap en ratio tot op zekere hoogte verbetering kunnen brengen in de situatie. Voor pedofielen omdat de wetenschap onomstotelijk kan vaststellen dat (lang) niet elke relatie schadelijk is. Voor ouders doordat ze meer begrijpen van de liefde van een vreemd persoon voor hun kind, en doordat ze minder bang hoeven te zijn.
Vroeger dacht men ook dat masturbatie schadelijk was, dat homoseksualiteit een ziekte was, dat de aarde plat was, dat bij onweer de goden boos waren, dat iemand dood ging omdat God het wilde. Wetenschap heeft in al deze gevallen geleid tot meer inzicht in wat er werkelijk aan de hand is, en daardoor veranderende emoties bij mensen over deze onderwerpen. De emoties van mensen zijn voor een groot deel gebaseerd op onjuistheden. Natuurlijk willen ouders hun kinderen beschermen tegen gevaren, en als je altijd gehoord hebt dat elke pedofiele zo'n gevaar is, dan reageer je dus fel als zo iemand in de buurt van je kind dreigt te komen.
Het enige wat de welles/nietes-cultuur kan doorbreken is objectief, onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek. Want tegenstanders zullen altijd zeggen dat de voorstanders in hun eigen straatje praten om dingen goed te praten. Helaas is dergelijk onderzoek niet mogelijk, want er is niemand die zijn nek durft uit te steken en het risico te lopen dat je gezien wordt als verborgen pedofiel die ook in zijn eigen straatje praat (want dat een wetenschapper ethisch zo verantwoord kan zijn dat hij doet aan objectieve waarheidsvinding dat lijkt bij dit onderwerp onmogelijk geacht te worden).
Het risico bestaat, dat reageren met rationele overwegingen op een geuit gevoel resulteert in een luisteraar/lezer die het gevoel ervaart genegeerd te worden.
Een gevoel dat iemand uit is altijd terecht, welk gevoel het ook is. Iedereen heeft recht op zijn/haar gevoel. Het is belangrijk hoe de andere kant er op reageert. Aansluiten, erkennen van dat gevoel is op dat moment het enig belangrijke. Later kan je het wel weer hebben over de inhoud.
Andersom kan ook denk ik, dat iemand die vanuit zijn of haar emoties reageert zomaar over iemand heen walst die net zijn best heeft gedaan rationeel en inhoudelijk uiteen te zetten waarom die iets vindt of ergens niet mee eens is. Diegene kan zich dan net zo goed genegeerd voelen toch? Is dat gevoel dan ook terecht? Wel interessant punt dat je hier maakt trouwens, ik moet eerlijk zeggen dat ik het zo nog niet had bekeken. Bedankt voor het inzicht.
Het is natuurlijk allemaal complex en genuanceerder dan je hier zo kan stellen. Als iemand emotioneel reageert op een inhoudelijk verhaal, kan je heel goed vragen naar de oorzaak van die reactie. Dan sluit je aan bij het gevoel en erken je deze.
Je kan inhoudelijk toch niet verder zolang de emotie de lucht bezwangert en soms inderdaad ook de inhoud vertroebelt.
Pesten heeft ergere traumatische gevolgen dan misbruik.
Dit is complete onzin, in allebei de gevallen is er sprake van machtsmisbruik en maakt het een impact op het slachtoffer.
Ik ben zelfs seksueel misbruikt als kind en nu vele jaren later ben ik nog steeds zwaar depressief en heb ik herbelevingen. Mijn seksualiteit is verstoord. Ik heb er lang over gedaan om een beetje te kunnen genieten van seks maar nog steeds na vele therapien en een super lieve geduldige partner heb ik nog steeds moeite met lichamelijk contact zelfs met alleen maar strelen.
Mijn gevoel van veiligheid is aangetast, ik voel me nooit veilig dit omdat het persoon wat mij misbruikte en familielid was en ik diegene mocht en vertrouwde. Ik voel me nooit veilig zelf in mijn eigen huis niet. Het seksuele misbruik heeft mij de mooie dingen ontnomen zoals een gezonde seksuele relatie met mijn partner en mijn eigenwaarde. Ik voel me vies en schaam me.
Wat seksualiteit betreft, geslachtsrijp of niet kinderen van 14niet volgroeid, sommig zijn nog niet eens ongesteld en hun lichaam is er nog niet aan toe om kinderen te baren, voor jongetjes van 11 geld dat ze nog niet eens hun groeispurt hebben gehad of ook maar een beetje schaamhaar hebben. De meeste kinderen van 11 zijn absoluut niet bezig met serieuze seksuele handelingen. Doktertje spelen heeft bijvoorbeeld niks met seks te maken maar met het ontdekken van de verschillen bij een jongetje meisje, dat dit anders is is interessant maar niet opwindend of 'geil'.
De gemiddelde leeftijd dat kinderen seks hebben in niet voor niet 17,5 dan zijn ze dus bijna volwassen en maken ze zelfs de keuze om met hun leeftijdsgenoten seks te hebben. Een kind van 14 die seks heeft wordt vaak overgehaald door een ouder persoon van een jaar of 16 -17. OP een 14 jarige leeftijd is je lichaam aan het veranderen zit je in de puberteit, kan je niet goed de gevolgen overzien van je daden en weet je niet eens hoe lichaam seksueel nou eigenlijk werkt. Veel meisjes en jongens zoenen voor het eerst op deze leeftijd en voelen een beetje maar daarmee is de kous vaak af. Pas later, rond , vijftien jaar, zoeken jongens en meisjes persoonlijker contact met elkaar. Een op de drie zestienjarigen heeft ervaring met geslachtsgemeenschap. Vlak voor hun achttiende verjaardag heeft ongeveer de helft van de jongeren hun eerste geslachtsgemeenschap. Een klein deel van de jongeren geeft te kennen dat zij homoseksuele verlangens hebben of heeft al eens met een seksegenoot gevreeën.
Met 16 jaar zou je dus ook seks mogen hebben met iemand die ouder is dan 18 zolang je ouders geen bezwaar maken, deze regel is ingesteld omdat een deel van de jongeren(1op de 3) dan toe is aan seks en dit toch wel vele jaren ouder dan 11. Gemiddeld is de helft dus ontmaagd voor hun 18 daaruit kunnen we concluderen dat als de kinderen zelf kiezen ze pas vanaf 16 jaar aan sex beginnen te doen.Dit wil dus zeggen dat het als volwassenen niet verantwoord is voor het kinds welzijn.
Wat iemand van 14 en 27 betreft het gaat hier 1: over de mate van volwassenheid en het grote verschil van leeftijd en macht.
Als je 14 bent hoor je vaak te luisteren naar iemand van 27 die bijvoorbeeld en leraar is. Door de machtsverschillen en het feit dat het persoon van 27 seksueel rijp is en vaak een bewust is van zichzelf en veel meer wil dan iemand van 14 gaat dat persoon over grenzen heen. Je moet bedenken dat veel meisjes op die leeftijd geen nee kunnen zeggen omat ze zo overrompeld zijn dat ze het ondergaan, dit wil niet zeggen dat het daadwerkelijk plezierig wordt gevonden.
Ze bieden het kind aan samen computerspelletjes te spelen, ze geven het cadeautjes, nemen het mee uit of bieden het een lift aan naar huis. Ze vleien het kind door het aandacht en genegenheid te geven of ze bouwen een vertrouwensrelatie op met de ouders om zo oppas te kunnen worden. Zo winnen ze ook het vertrouwen van het kind.
Het misbruik begint vaak met het betasten of kussen van de geslachtsdelen. Daders voeren daarna heel voorzichtig en subtiel de aanrakingen op en testen op die manier de reactie van het kind op seks. Dwang komt bij vier op de tien meisjes voor en bij twee op de tien jongens. Daders praten het kind soms geleidelijk naar seksuele activiteiten toe of vragen het kind hen 'ergens mee te helpen', bijvoorbeeld met uitkleden. Soms proberen daders kinderen meegaand te krijgen door ze om te kopen, 'toevallige' aanrakingen als truc te gebruiken, te praten over seks of naar porno te kijken.
Plegers die als oppas fungeren, beginnen met praten over seks, bieden het kind aan samen in bad te gaan of manipuleren het door voor te wenden dat ze met seks het kind willen voorlichten of hun liefde willen tonen. Als het kind niet wil of angstig is, houden de meeste daders op en proberen het kind later opnieuw te overreden. Bij de seksuele contacten die uiteindelijk lukken, gaat het vaak om streling en wederzijdse masturbatie. Bij ongeveer veertig procent van de kinderen of jongeren is sprake van (poging tot) penetratie of orale seks.
De meerderheid van de misbruikers houdt de contacten met een kind in stand door een combinatie van methoden: ze bieden het kind vriendschap, ze drukken het kind op het hart er niet met anderen over te praten, ze stellen het misbruik voor als spel of voorlichting, ze dreigen zich van het kind af te keren als het erover praat of ze zeggen dat het kind medeplichtig is aan het misbruik. Een kleine minderheid van de mannen misbruikt een kind één keer om daarna een ander kind te zoeken. De meeste plegers blijken tijdens het misbruik bang te zijn dat hun gedrag uitkomt. Ondanks die angst gaat de helft van hen gewoon door.
Dit betekend dat er niet eens sprake van geweld hoeft te zijn om een kind te misbruiken, omdat het kind niet tegenstribbeld.
gevolgen: * Psychische klachten. De angst die het kind als slachtoffer heeft meegemaakt kan zich later uiten in angsten, paniekreacties, depressiviteit en slaapproblemen. Die reacties treden vooral op in situaties die lijken op de vroegere gebeurtenissen. Bijvoorbeeld, er niet tegen kunnen ergens alleen te zijn en bang te zijn achtervolgd te worden.
* Relationele problemen. Een kind dat zich gebruikt en verraden voelt door iemand van wie het afhankelijk was, kan op latere leeftijd anderen nog maar moeilijk vertrouwen. Dat gaat gepaard met gevoelens van machteloosheid, onzekerheid, nietswaardigheid en eenzaamheid. Soms kan dat leiden tot problemen bij het opvoeden van de eigen kinderen.
* Seksuele problemen. Seksuele toenaderingspogingen van de partner roepen meteen onaangename herinneringen op aan het misbruik. Bij sommigen is sprake van afkeer van partners en aanrakingsangst. Eigen kinderen worden heel angstig gemaakt voor mogelijk misbruik.
* Gezondheidsklachten. Soms ontstaan lichamelijke problemen, zoals hoofdpijn, buikklachten, rugpijn, maagklachten en hyperventilatie, zonder dat daar een aanwijsbare lichamelijke oorzaak voor is.
Bij mannen ontstaat de drang om veel seks te gaan hebben en het gevoel geen echte band te kunnen ophouden.Een deel van de mannen die zelf seksueel misbruikt is wordt later pedofiel.
Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben, dit zijn algemene feiten en ken veel vrouwen (jammer genoeg) en mannen die slachtoffer zijn geweest van licht of ernstig seksueel misbruik en iedereen heeft van deze gebeurtenissen last.
Pedofielen die echt kinderen aanraken, of seksuele activiteiten uitvoeren in mindere of ernstige maten horen opgesloten te worden en even streng als iemand iemand die een moord heeft gepleegd. Bij een moord neem je een leven en met misbruik pak je een gelukkig leven af.
Als je echt van kinderen houd blijf je eraf en zorg je dat je je seksuele lusten niet op hen botviert kijken mag en genieten ook maar blijf van ze af.
't is niet allemaal zo eenzijdig. Jij hebt het over gedwongen seks en misbruik, en dat is iets waar iedereen tegen zal zijn. Je "feiten" zijn geen feiten, maar een subjectieve interpretatie van onderzoeken naar veroordeelde misbruikers. Subjectief, omdat er in dit onderzoek geen onderscheid gemaakt is tussen de verschillende gradaties van misbruik (verkrachting tot aan vrijwillige 'onzedelijke betastingen'). Hebben geen betrekking op het gehele concept seksualiteit+kinders.
Succes met verdere verwerking van je misbruik. Ik weet niet precies op welke reactie je reageerde. Maar er zijn mensen waarvan ik heb gehoord dat ze zowel gepest als misbruikt zijn, maar die aangeven dat het pesten een veel grotere impact had gehad dan het misbruik. Niet om te ontkennen dat misbruik ernstige gevolgen kan hebben, maar de lichte vormen (bijvoorbeeld eenmalig misbruik zonder zware dwang, of zelfs vrijwillige contacten) hebben zelden dermate ernstige gevolgen.
Anoniem ik ben zelf pedofiel, (heb pedofiele gevoelens) maar ben het roerend met je eens.
Pedofielen moeten gewoon van kinderen afblijven.
Lees eens in het onderwerpforum. Misbruikt en ik vond het fijn, waarin ik heb geschreven: Klopt voor geen meter. Ik wil hierin niet alles herhalen wat ik daar schreef. Maar inderdaad het doktertje spelen van kinderen is experimenteren en niet op lustgerichte intensies naar elkaar toe. Dat vind ik het kwalijke van sommige pedofielen. Die met kromme tenen en hun blik op oneindig alles goed praten als het maar in hun eigen egoistische straatje te pas komt.
Lees eens mijn argumentaties. Ik hoop dat je dan ook inzicht krijgt in een geheel andere catogerie pedofielen, die niet met deze waanbedenksels mee gaat.
Verder wens ik je alle sterkte en voorspoed in je verdere leven.
Schrijf meer! Ik vind het moedig van je dat je dit hier ondanks al je verschrikkelijke ervaringen hebt durfen schrijven !
Dat vind ik het kwalijke van sommige pedofielen. Die met kromme tenen en hun blik op oneindig alles goed praten als het maar in hun eigen egoistische straatje te pas komt.
Als je hiermee duidt op de reactie van onder andere in-limboy hierboven en in het andere topic dan vind ik dat je het behoorlijk mis hebt, hij onderbouwt zijn argumenten heel netjes en lult zeker niet alleen maar in zijn eigen egoïstische straatje. Als je hem er niet mee bedoelde dan kun je de vorige zin als niet geschreven beschouwen.
Je niet zo gauw op je teentjes getrapt voelen (krom of recht)
Dit bedoel ik in algemene zin en niet persoonlijk op hem slaan.
Alhoewel nu we het er toch over hebben: Hij onderbouwt zijn argumenten wel heel netjes, maar wel krom.
(dus eigenlijk niet onderbouwd)
Blijft over netjes. Maar daar kan ik niets mee.
"Alhoewel nu we het er toch over hebben: Hij onderbouwt zijn argumenten wel heel netjes, maar wel krom.
(dus eigenlijk niet onderbouwd)"
Voel je vrij om mijn argumenten stuk voor stuk inhoudelijk van hun voetstuk te trappen. Sterker nog, ik daag je uit, maar ik verwacht er weinig van. De argumentale structuur is niet al te lastig, ik schrijf ze meestal helemaal uit. Bondigheid is niet mijn sterkste kant, ik ben altijd veel te volledig, doe er je voordeel mee.
Bedankt voor je opsomming, maar welke bron gebruik je hiervoor? Nog niet zo heel lang geleden deed de Rutger Nisso stichting onderzoek naar "Seks onder je 25e". Daar kwamen toch iets andere resultaten uit dan jij hier noemt.
(zie hier).
Zo is de gemiddelde leeftijd van de eerste keer geslachtsgemeenschap van alle personen tussen 12 en 18 jaar die hebben deelgenomen aan het onderzoek 15,1 jaar. Als je ook de oudere jongeren erbij telt (tot 25 jaar) dan loopt deze leeftijd op tot 16,6 jaar (blijkbaar zijn er toch redelijk wat personen die al dan niet bewust langer wachten). Ik zeg niet dat dit je hele betoog onderuit haalt, maar het is toch een redelijk verschil met de door jou aangehaalde "feiten". Je moet je dus realiseren dat ook die feiten maar relatief en tijds- en cultuurgebonden zijn.
Een op de drie zestienjarigen heeft ervaring met geslachtsgemeenschap. Vlak voor hun achttiende verjaardag heeft ongeveer de helft van de jongeren hun eerste geslachtsgemeenschap.
Volgens dit recentere onderzoek (ik kan zo niet vinden wanneer het uitgevoerd is, maar ik denk inmiddels een jaar of 3 geleden) heeft 45% van de jongens van 16 ervaring met geslachtsgemeenschap, en 38% van de meisjes. Voor (wederzijdse) masturbatie liggen deze percentages nog hoger (50, resp. 47%).
Met 16 jaar zou je dus ook seks mogen hebben met iemand die ouder is dan 18 zolang je ouders geen bezwaar maken, deze regel is ingesteld omdat een deel van de jongeren(1op de 3) dan toe is aan seks en dit toch wel vele jaren ouder dan 11.
Ik kan me vergissen, maar volgens mij mag iedereen van 16 of ouder seks hebben met wie hij wil, mits het niet betaald is. Verder lijkt me je uitleg van de reden waarom deze wet is ingesteld nogal kort door de bocht. Volgens deze redenatie zou nu namelijk de wettelijke leeftijd naar 15 moeten gaan schuiven, omdat immers 1 op de 3 jongeren dan toe is aan seks (29% van zowel jongens als meisjes van 15 heeft ervaring met geslachtsgemeenschap en 31 resp. 43% met wederzijdse masturbatie).
Dit alles om aan te geven dat algemene getallen ook niet alles zeggen, en dat er ook op jongere leeftijd al mensen met seks bezig zijn (zo heeft 10% van de 13-jarige jongens al ervaring met geslachtsgemeenschap). Hiermee is natuurlijk niet gezegd dat kinderen ook behoefte zouden hebben aan seks met een ouder iemand, maar het geeft wel aan dat kinderen niet zo'n aseksuele wezens zijn als sommige mensen het graag willen voorstellen.
Ik wens je verder veel sterkte met het verdere verwerken van je misbruik, en hoop dat je er op enig moment geen last meer van zult hebben.
PFFFFFFFFFFFF........ Wat een vermoeiende reactie zeg !!
Wat vind je er vermoeiend aan voor jezelf? Ik heb in de volgorde van jouw eigen verhaal, kantekeningen erbij geplaatst. Dat was inderdaad behoorlijk vermoeiend voor mij, aangezien ik me niet echt in jouw standpunten kan vinden. Maar ik heb het wel geprobeerd.
Datzelfde kan ik niet van jou zeggen. Het is niet de eerste keer dat jij vragen irrelevant vind als men eens iets aan je vraagt. In andere threads zeg je ook gewoon einde discussie als het je te moeilijk wordt en je met echte argumenten moet komen.
Deze post van je is daar een zoveelste voorbeeld van en daarbij ook nog eens compleet off- topic. En al was het niet zo dan ga ik toch niet bij al jouw posts zetten dat ik ze vermoeiend vind.
-------------------------------------
=====================
************************
####################
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Niet goed gelezen. Alles uit zijn verband gerukt. Alles moedwillig of uit domheid verkeerd begrijpen.
Alles naar je eigen hand zetten. Je onterecht aangevallen voelen. Mij om onzinnige redenen aanvallen.
Mij beledigen om dingen die waarschijlijk uit je eigen frustraties voortkomen. onsamenhangende verbanden leggen.
Dit is mijn conclusie van jouw schrijven in een notendop.
Ik wil met jou en ook met anderen die zo gestoord redeneren niet meer discussieren
Dit is mijn antwoord !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Wel eens aan gedacht dat het misschien aan jezelf ligt als iemand iets niet of verkeerd begrijpt?
Wat een gezeik.
Ik begin langzamerhand te begrijpen, dat er héél wat pedofielen werkelijk psychisch gestoord zijn.
Ik begrijp langzamerhand ook dat de maatschappij mogelijk gelijk heeft dat ze zo vijandig reageerd. Als jullie net zo op kinderen reageren als op mij ? Bewaar me voor de kinderen. Probeer bij mij niet uit met psychelogische ping pong spelletjes. Daar trap ik echt niet in !! Dat kan ik als ik zou willen véél beter dan jullie !! Ik ga bijna veronderstellen dat jullie als groep elkaar kennen en formeren om iedereen die anders denkt dan jullie te elimineren. Ik begin ook te veronderstellen dat jullie niet tegen mij op kunnen en mij diep in jullie hart gelijk geven.
En dat dit alles voortkomt uit het fijt dat jullie niet tegen de keiharde waarheid kunnen en jullie je dus daarom door mij in een hoek gedrukt voelen en geen kant uitkunnen. Dit is ronduit laf en onsportief !!
Ik begin behoorlijk pissig op jullie te worden. Verkeerd eigenlijk ik moet er boven staan maar toch.
Ik vind dit niets meer te maken hebben met het forum pedofilie.
Dit is door jullie verwaterd tot goedkoop mensen treiteren !! Jullie doen niets anders dan mij onderuit proberen te halen.
Ik zou bijna grof willen worden en gaan schelden maar zover krijgen jullie mij niet. Daar sta ik boven
Ik heb steeds met redelijkheid en respekt op jullie gereageerd.
Maar jullie vertikken het gewoon om mijn goed onderbouwde verhalen serieus te nemen.
Ik ben diep teleurgesteld in een aantal mensen op dit forum.
Ik had verwacht op volwassen niveau met julli te kunnen communiceren. Dat blijkt dus niet mogelijk.
Ik besluit dan ook met te zeggen dat ik van nu af aan selectiever zal zijn, met wie ik een gesprek aan ga.
Jullie behoren hier in iedergeval niet toe !!
Ik raad jullie aan naar een goede psychiater te gaan en in therapie te gaan.
Als dit nog mag baten, maar wie weet !
Ik ben jullie spuug en spuug zat !
Het kan me dan ook niets meer verdomme of jullie mij met jullie gestoorde redeneringen proberen te
vermurwen dat zal jullie nooit lukken !!!!
Ik zal jullie onderontwikkelde spastische kronkels dan ook niet meer lezen laat staan beantwoorden !!!
FREEDOM
Volgens mij ben jij degene die je steeds aangevallen en in de hoek gezet voelt en niet 'wij' hoor. Knap staaltje projectie laat je hier zien, Freedom.
Nog een laatste reactie hierop. Sorry van mijn woedeuitbarsting hiervoor. Het was niet zo netjes van mij om jullie op die manier aan te vallen.
Waar het omgaat is het volgende en dat geldt bij ieder onderwerp, ook als het niet over pedofilie gaat:
Je kunt iets beweren en dit in een tekst neerzetten. Vanuit die basis kan iemand vanuit wat er staat, kritiek leveren. Dan kun je het er mee eens zijn of niet en van daar uit kan de ander weer reageren. Dat is een goede discussie.
Maar wanneer iemand niet meer vanuit de basis van wat er oorspronkelijk staat kritiek levert, maar vanuit een tekst die hij of zij zelf verzint. Dan kan ik daar niets mee. Dat wordt een dwaalspoor.
Dat was waar mijn irritatie uitvoortkwam. Ook de belerende toonzetting waarmee ik word aangesproken, na dat jullie mijn tekst uit zijn verband hebben gerukt.
Bovendien als ik iets beweer, zeg ik helemaal niet dat ik de wijsheid in pagt heb. Dat zou arrogant zijn. Dat gevoel bekruipt me eerder bij jullie. Schermen met dat is zelfprojectie raakt dus kant nog wel, gezien het voorafgaande wat ik schreef. Dit is in dit verband een stoot onder de gordel.
Ons wereldje is al klein genoeg, als we elkaar onderling al in de haren moeten vliegen,
zijn de ´´normale´´ hetero's al helemaal de lachende derde.
"Ik heb steeds met redelijkheid en respekt op jullie gereageerd."
* grinnik *
-- Twisty
Je pseudoniem zal wel niet voor niets TwistedSociety zijn.
En ook niet je handtekening met Twisty.
Wist je dat het engelse woord Twisty betekend: Achterbaks ?!
Wil je je zelf zo benoemen ?!
En vind je door je pseudoniem: TwistedSociety, de maatschappij werkelijk zo achterbaks ?
Dat zal je wel veel vooruit helpen !!
Wat ben ik blij dat ik vrij en ontspannen door het leven ga.
Ik heb een hoop vrienden/ vriendinnen onder hetero's, die bijna allemaal mijn gevoelens voor jongens kennen
Daar hoef ik de naam pedofilie niet eens voor te gebruiken. Ze weten ook dat ik met kinderen om ga.
Niemand maakt hier een probleem van. Dat ik hier voor mijzelf een pseudoniem gebruik, heeft te maken met het fijt, dat niemand in principe die ik niet goed ken ook maar iets te maken heeft met mijn eigen naam. Toch nog een soort privé, wel zo verstandig. Tenslotte staat internet open voor de hele wereld.
Maar mensen die ik vertrouw en goed ken, daar speel ik tot op zekere hoogte open kaart mee. Dat kan ik om dat ze weten dat ik respectvol met kinderen omga.
Ik weet me met humor en relativering door het leven te slaan.
Wat mij opvalt dat is dat mijn vrienden, vriendinnen beter bereid zijn kritiek te aanvaarden en ik ook beter hun opvattingen kan waarderen en accepteren dan menige pedo op dit forum. (niet allemaal gelukkig, anders was ik allang afgehaakt.) Ik weet niet hoe oud je bent, maar ik ben bijna achtenzestig en heb al een levenslange ervaring achter mij. Natuurlijk lukt het niet allemaal van zelf.
Ik heb wat lijdenswegen doorstaan. Niet zo misselijk weinig. Maar of het nou een soort loutering is, je kan er veel van leren en ben achteraf blij dat ik dit allemaal heb meegemaakt. Ik ben daardoor héél anders tegen het leven aan gaan kijken en kan nu ook veel meer begrip voor de hetero maatschappij opbrengen.
Dat geeft mij rust en kracht !
Ik stel het op prijs om behalve hetero's ook met pedo's, homo's en lesbienes een goed kontakt te hebben. Ik hou niet zo van het WIJ tegen HEN sfeertje. Daarmee isoleer je je zelf van de rest van de maatschappij en dat komt een discussie over pedofilie ook niet ten goede. Bovendien speel je daarmee menige pedohater in de kaart. En dat is toch het tegenovergestelde van wat we willen bereiken dacht ik zo. Mensen waardeer je meer door open te staan voor hun wereld, dan je terugtetrekken en een slachtoffer rol aan te nemen. (dat lees ik uit: TwistedSociety: Achterbakse maatschappij )
Ik ben daarom ook begonnen om lid te worden van dit forum om van gedachten te wisselen.
Ik denk dat de wijze waarop je je naar buitenwereld presenteerd sterk van invloed is hoe de mensen je zullen zien en accepteren.
helaas zie ik toch veelal een benepen sfeertje van gelijk willen krijgen, alsof jullie een stelletje dreinende kleine kinderen zijn. Dit is geen aanval, maar goed bedoelde kritiek. Ik wil jullie vijand niet zijn. En dat ik soms weleens de dingen te scherp stel heeft ook denk ik te maken met mijn karakter.
Daarom Zou ik je graag, abstrakt bedoeld natuurlijk, je de hand willen schudden en onze strijdbijl willen begraven. Dat geld ook voor de andere leden van dit forum.
Voor VRIJHEID, GELIJKHEID, en BROEDERSCHAP ! (Franse Revolutie)
(Daar kom je verder mee dan de maatschappij als achterbaks te beschouwen).
Freedom.
PS
Het nadeel van praten via internet vind ik dat je de persoon niet kent. Je maakt je vervolgens een voorstelling hoe iemand is en anders om.
Daar sluipt vind ik het gevaar in, dat je juist door de persoon niet werkelijk te kennen en toch een beeld van die ander vormt, positieve maar ook negatieve vervormingen kan krijgen. Tekst alleen is eigenlijk te droog en mist het werkelijke menselijke kontakt om soms echt over iemand te kunnen oordelen. Daar ontstaan soms missers door. Dit is niet persoonlijk op wie dan ook gericht maar in het algemeen gesteld.
Oogkontakt, Geluid, geur, zijn eigenlijk wezenlijke kenmerken om goed met elkaar te kunnen communiseren.
Dit heeft iets kunstmatigs.
Het zij zo'
Voordeel is dat je veilig en onder pseudoniem met elkaar kunt communiseren.
Vroeger, in de jaren zeventig, kon ik in Amsterdam, open avonden en huiskamerbijeenkomsten bezoeken onder auspicien van de NVSH. De open avonden waren in het gebouw zelf de huiskamerbijeenkomsten bij sommige pedofielen thuis. Ook onder aucspieen van de NVSH.
Kinderen mochten op de open avonden en op de huiskamerbijeenkomsten gewoon meegenomen worden en dat gebeurde ook.
Dat is helaas allang niet meer mogelijk. de NVSH in Amsterdam is ter ziele.
Er hing in de jaren zeventig zelfs een heel groot verlicht uithangbord aan de gevel van het gebouw ( ik verzin het echt niet) Hoofdafdeling Pedofilie. zodat iedere pedofiel wist waar hij naar binnen kon gaan. De hele buurt wist dat en niemand maakte daar een punt van. Dat is in deze tijd toch niet meer voor te stellen !
Bedankt dat je me even een wereldvisie in de schoenen schuift op basis van m'n naam. Kijk, ik wil helemaal niet kil, trollerig of boos op je reageren, maar als je op m'n persoon gaat spelen (die je helemaal niet kent) heb ik niet zo heel veel keus. (en iets zegt me dat ik hier helemaal niet op moet reageren, maar het zit me toch een beetje dwars)
"Wist je dat het engelse woord Twisty betekend: Achterbaks ?!"
'TwistedSociety' is inderdaad een nogal vage naam. Ik zou 'm graag veranderen in iets anders, maar dat gaat zo moeilijk als iedereen je al 'kent' onder die naam. Het betekend alleen niet "achterbakse maatschappij"; achterbaks is een synoniem van stiekem, en dat is onmogelijk te vertalen naar "twisted". DoorgedraaideMaatschappij zou een betere vertaling zijn.
Daarom Zou ik je graag, abstrakt bedoeld natuurlijk, je de hand willen schudden en onze strijdbijl willen begraven. Dat geld ook voor de andere leden van dit forum.
Ik heb diezelfde abstracte strijdbijl nooit opgegraven. Ik heb welgeteld drie keer op je gereageerd (hier, hier en hier), waarvan ik bij de eerste twee posts goedbedoelend heb gereageerd en toen van jou een hele scheldkanonnade over me heen kreeg gegooid.
Als je die 'strijdbijl' wil begraven zul je echt moeten gaan letten op wat je zegt. Je kan als je mensen niet kent ze niet gaan beoordelen op hun naam, en zeker niet als je die verkeerd vertaald. Eerst zeggen dat je me de hand willen schudden, en vervolgens nog even opmerken dat ik verder kom door de maatschappij niet als achterbaks te beschouwen. Maar wacht... deed ik dat dan? Nee, maar dat neem je zomaar even aan op basis van een naam die ik een jaar geleden gekozen heb. (ik ben overigens 17, aangezien je dat vroeg)
Ik heb (nogmaals) absoluut niet de intentie om boos of trollerig te reageren, maar dan moet je me ook niet steeds persoonlijk gaan aanvallen.
Zo, off with the seriousness. * opent MSN-scherm en gaat weer verder met flauw praten over blonde jongetjes *
Tja, dat is waar wat je zegt. Het was onsporttief van mij je persoonlijk aan te vallen. Vooral zoals je zegt, dat ik je helemaal niet ken. Het was van mij te ver doorgechoten, sorry. Ik ben ook helemaal niet gewend om op deze manier discussies te voeren. In persoonlijke kontakten en vooral als mensen je langer kennen, zien ze mij en ik hen heel anders. Het gevaar bestaat ook dat je wanneer je voor deze vorm kiest je een beeld van iemand gaat vormen en dat beeld kan helemaal verkeerd zijn. waar je vervolgens op reageert. Dat vertroebeld de zaak.
Overigens vind ik het knap van je dat je op jouw leeftijd, je bent 17 zei je, je al op deze manier voor het voetlicht durft te treden. Ik was op die leeftijd nog veel te veel aan het worstelen met mijn identiteit.
Laatstaan dat ik mij op deze manier had durfen manifisteren.
Freedom
Als je je een beeld van mij wilt vormen. Lees eens mijn laatste Forumonderwerp: Pedofiel geboren ?
Freedom
Maar wanneer iemand niet meer vanuit de basis van wat er oorspronkelijk staat kritiek levert, maar vanuit een tekst die hij of zij zelf verzint. Dan kan ik daar niets mee. Dat wordt een dwaalspoor.
Dat was waar mijn irritatie uitvoortkwam. Ook de belerende toonzetting waarmee ik word aangesproken, na dat jullie mijn tekst uit zijn verband hebben gerukt.
Volgens mij doel je hier op de reactie van Roderik op jou (wie is 'jullie' eigenlijk?). Ik vind niet dat hij jou op een belerende wijze heeft aangesproken, hij probeerde enkel aan te geven wat hij zelf uit jouw tekst haalde (en met hem ik ook overigens) en dan kun jij vervolgens daarop reageren en bijvoorbeeld aangeven dat je het heel anders bedoelde en dat dan netjes uitleggen. Zo ontstaat een gezonde communicatie naar elkaar toe. Naar mijn idee reageer je veels te snel emotioneel op een reactie die helemaal niet belerend of verwijtend naar jou toe is bedoeld. Er zijn ook helemaal geen teksten door iemand verzonnen die jij zou hebben opgeschreven. En we zijn hier allemaal zelfstandig denkende individuen met ieder weer zijn of haar eigen mening over bepaalde zaken, er is geen sprake van een 'jullie' of een 'ons' hier.
Bovendien als ik iets beweer, zeg ik helemaal niet dat ik de wijsheid in pagt heb. Dat zou arrogant zijn. Dat gevoel bekruipt me eerder bij jullie. Schermen met dat is zelfprojectie raakt dus kant nog wel, gezien het voorafgaande wat ik schreef. Dit is in dit verband een stoot onder de gordel.
Niemand beweert hier de wijsheid in pacht te hebben, kun je ook aangeven waarom je dit idee krijgt? Ik zie hier voornamelijk verstandige en redelijke mensen op dit forum waarmee prima op een normale wijze mee gediscussieerd kan worden. Het spijt me maar het lijkt voor mij gewoon echt heel sterk op projectie wat je aan het doen bent. Jij beweert dat 'wij' ons aangevallen voelen en niet tegen de 'harde waarheid' kunnen, 'wij' schieten meteen in de verdediging, en kijk nu eens wat je zelf allemaal opschrijft! Ik heb eigenlijk niemand hier emotioneel en aanvallend/verdedigend zien reageren behalve jij. Ik snap ook werkelijk niet waar dat nou vandaan komt, want je lijkt mij op het eerste gezicht ook een redelijk iemand waarmee heel goed te praten valt. Roderik en TwistedSociety overigens ook maar die zie ik al wat langer rondhangen op o.a. dit forum. Ik heb ook berichten van je gelezen die getuigen van een goede intelligentie en je biedt een waardevol gezichtspunt vind ik, ook al heb ik dan wel een andere kijk op bepaalde zaken. Maar dat vind ik nu juist interessant om het over te hebben met elkaar, maar dan zonder dat er op de man gespeeld wordt want dan heeft het gewoon geen zin. Ik vind het echt jammer dat je het zo negatief opvat allemaal en denkt dat we hier opeens allemaal samen een pact tegen jou gesmeed hebben, want dat is echt onzin. We staan hier juist voor een open discussie met elkaar waar ruimte is voor alle meningen en gezichtspunten, dat heb ik hier ook nog nooit anders meegemaakt.
hebben de posters hier wel eens overwogen hoe het komt dat discussies vaker verworden tot welles nietes spelletjes?
Ik zie meermaals, dat ervoer ik zelf ook dat reacties tot op de letter worden uitgerafeld en becommentarieert. Ik merk veel rechterhelft reacties. Rationeel en zo wetenschappelijk mogelijk. De trant lijkt een beetje op het vermijden van de confrontatie jezelf en je omgeving in relatie tot het onderwerp. Dat is een invulling, dat weet ik.
Het gevoel dat iemand probeert over te brengen, zoals Freedom ook meermaals probeert, dat omzeil je. Ik vind dat zelf erg vervelend en met mij meerderen. Wellicht is het een idee om eens na te denken over deze manier van communiceren? Hoe komt het dat gesprekken zo "technisch", rationeel en vanuit weerstand worden gevoerd? Waarom zoeken we niet de overeenkomsten in plaats van de verschillen? Ik weet wel dat er 2 partijen voor nodig zijn en dat het onderwerp soms scherpe tegenstellingen opwerpt. De loopgraven opzoeken echter, is contra-productief.
De wetenschappelijke benadering die je probeert na te streven in de commentaren is in het onderwerp pedofilie falikant fout. Het gaat juist om de emoties. Angsten van ouders, bezorgde mensen, pedofielen, maar ook nieuwsgierigheid, boosheid en eigenlijk alle soorten emotie.
Mijn advies: zoek de weg in het bouwen van relaties, niet in het weerspreken van stellingen.
Ik merk zelf dat dat de voornaamste reden is dat ik de discussies hier loslaat en nauwelijks nog reageer. Mijn betrokkenheid met het onderwerp (nee Yvonne, ik ben geen pedovriend) blijft. Mij betrokkenheid met de manier van communiceren in het algemeen hier staat me tegen. Ik spreek geen individuen aan, maar hou voor het gemak de zaak algemeen. Voel je alsjeblieft niet persoonlijk aangesproken.
Ik hoop dat men zich niet aangevallen voelt; deze reactie positief oppakt en eens nadenkt over de communicatie op dit forum.
gr. Pat
Ik heb geen zekerheid waarom het precies in een welles/niettes discussie eindigd. Ik denk zelf dat er twee hoofdlijnen zijn:
1 Het spreken vanuit het gevoel. Het is wel belangrijk om je gevoel te kunnen tonen en om deze te tonen. Echter kan een lezer die het niet eens is met een conclussie die uit dit gevoel komt, weinig op terug zeggen. Dan zou je bijvoorbeeld de volgende discussie krijgen:
Jaap: Ik vind het vreselijk dat mensen seks hebben met kinderen. Het is het ergste wat kinderen kan overkomen.
Klaas: De seks met mijn vriendje voelt gewoon geweldig en ik zie hem ervan genieten. Ik kan me niet voorstellen wat daar zo erg aan is.
Jaap: NIET ERG, NIET ERG. Mijn zusje is er aan onder door gegaan en heeft al meerdere zelfmoord pogingen gedaan.
Klaas: Ja, maar met mijn relatie voelt het wel goed.
Zo kan ik deze fictieve discussie nog pagina's voort laten duren. Dit doordat er vanuit het gevoel wordt gediscusseerd. De één zegt ik voel dit en de ander zegt ik voel dat. Dan komen er wat eigen ervaringen bij die het gevoel versterken of laten zien waar het vandaan komt. Echter kom je in een discussie inhoudelijk niet verder, omdat elk geval op zichzelf staat en een gevoel niet tegen te spreken is. Zo blijft het, ja maar ik voel dit en jij voelt dat. Zo krijg je een welles/niettes discussie.
2 Het andere punt is dat veel mensen overtuigd zijn van hun eigen gelijk en hier vaak stellig aan vast willen houden. Zo worden er argumenten verzonnen, bijgehaald of weggelaten om het gelijk aan te kunnen tonen. Daarnaast wordt het ongelijk van het ander dan aangetoont door zijn/haar argumenten in een andere context te plaatsen, anders te gebruiken of aangenomen alsaf hij/zij hier anders mee bedoelt. Zolang men discusseerd vanuit het feit om gelijk te krijgen of zijn/haar gelijk aan te tonen zal het tot een welles/niettes discussie leiden.
Deze twee punten worden nog eens door elkaar versterkt, helemaal op het moment dat er ook nog eens met drogredenen wordt gegooid. Voorbeeld:
Doordat je seks wilt met kinderen zie je gewoon niet wat ik probeer te zeggen.
Hier wordt gelijk aangenomen dat iemand die seks wilt met kinderen niet naar zijn/haar argument kan luisteren. Dit leidt de discussie af, het is meer op de persoon gericht dan op de discussie, wat een verlies is voor de discussie. Een goede discussie is eentje waarbij goed beargumenteerd wordt. Hierbij is een goede woordkeus en opbouw belangrijk. Dan is het mierenneuken over bepaalde worden helaas soms zeer belangrijk voor een goede discussie. Immers moet de ander wel begrijpen wat de ander bedoelt (zegt), zeker als er onenigheid is. Als je met argumenten komt die de ander niet begrijpt, dan zal die ander daar commentaar op geven om zo erachter te komen wat nu wel wordt bedoelt.
Echter geef ik je groot gelijk dat er op deze site een groot te kort is aan emotionele reacties. Ik vermoed dat veel mensen hier nog een hoop moeten investeren in zichzelf op emotioneel. Waarschijnlijk is dat een soort zelfbescherming die bij het opgroeien onstaat en op dat moment ook nodig is. Hoe moet je met je gevoel omgaan als 12 à 13-jarige pedo en in de jaren later. Je kan moeilijk bij iemand aankloppen als jong pedo'tje en je gevoelens uiten van dat je allerlei gevoelens hebt die je niet snapt. Je leert je dat voor je te houden, maar dat is moeilijk te verbergen als je andere gevoelens ook niet verbergt, want welk gevoel heeft te maken met een ander gevoel. Wat ik wil zeggen uit eigen ervaring is dat het zeer moeilijk is om je sociaal te ontwikkelen als je dit in de periode waar je dit het meest had moeten ontwikkelen hebt onderdrukt. Ik begin nu langzaam te leren met mijn gevoelskant om te gaan en ik kan zeggen dat dit zeer moeilijk is als je het nooit eerder geleerd hebt.
Maar om terug te komen op je bericht. In sommige discussie mag er best wel wat meer gevoel getoont worden, maar in sommige discussie is het niet echt heel erg handig, omdat je dan in een weller/niettes discussie komt waar je niet verder komt. Ik hoop dat er ook wat begrip mag komen voor de personen die wat meer moeite hebben hun gevoel te tonen.
Ik denk dat het best mogelijk moet zijn een evenwicht te vinden tussen rationeel en gevoel.
Het één kan niet buiten het ander. Alleen van uit het rationele spreken maakt een discussie mijnsinziens vaak gort droog. (alhoewel soms zaken hier toe dwingen, denk ik) Alleen van uit een gevoel ? Dan schrijf ik persoonlijk liever een gedicht over pedofiel verwante, of duidelijk pedofielen onderwerpen..
Als we het één met het ander in wisselende continuitet brengen, komen we denk ik niet alleen dichter bij elkaar, maar wordt dit forum ook veel interessanter.
Ik besef echter heel goed dat het voor heel veel mensen moeilijk is hun gevoelens te uiten. (niet alleen hier, maar ook gewoon in de maatschappij). Zeker dit onderwerp maakt het voor mensen ook vanuit hun achtergrond, opvoeding, verwarrende onzekerheid vanuit hun zelf, ingewikkeld, en schermen ze zich zelf af, zoals je al schreef.
Ik heb mensen zien "bevriezen" na traumatische ervaringen met politie, gevangenisstraf enz.
Mensen die voorheen emotineel redelijk in elkaar zaten.
Freedom
Even een technische vraag. Hoe komt het dat de tekst hier steeds dichter naar de rechterhelft van het venster van mijn scherm schuift en dat aan de linkerkant een steeds groter leeg veld overblijft. Dat was in het begin niet. Hebben jullie daar ook last van ?
Freedom
Als je reageert op iemand dan wordt de tekst ten opzichte van de tekst waar je op reageert ingesprongen. Zo kan je zien welke tekst een reactie is op een andere tekst. Als men steeds op elkaar met daarbij achter elkaar reageerd, dan wordt de tekst steeds smaller tot het zo smal wordt dat uiteindelijk het forum uit zijn maat wordt getrokken en er onder een balk verschijnt waarmee je kan scrollen.
Een manier om dit te voorkomen is door de discussie naar boven te plaatsen door je reactie te plaatsen onder het oorspronkelijke bericht.
vind je een aantal opties die je kunt instellen. Als je hier kiest voor Simpele lijst - Uitgeklapt (en dan op Bewaar instellingen klikt), dan krijg je alle berichten over de hele breedte te zien, in volgorde van posten. Het voordeel hiervan is dat de tekst niet zo smal wordt, en het nadeel dat het lastiger te overzien is waarop iemand precies reageert. Je kunt instellen wat je zelf het prettigst vindt.
Tim
Ik zie meermaals, dat ervoer ik zelf ook dat reacties tot op de letter worden uitgerafeld en becommentarieert. Ik merk veel rechterhelft reacties. Rationeel en zo wetenschappelijk mogelijk. De trant lijkt een beetje op het vermijden van de confrontatie jezelf en je omgeving in relatie tot het onderwerp. Dat is een invulling, dat weet ik.
Hoe bedoel je dat laatste precies? Ik ben zeker wel rationeel ingesteld in discussies maar hou altijd ook rekening met de emotionele kant, of probeer dat althans. Maar ik zie zo geen verband met het vermijden van de confrontatie met jezelf, dat gaat wel wat ver denk ik om dat te concluderen en dat haal ik in ieder geval niet uit de manier waarop hier gereageerd wordt. Soms begrijpen mensen elkaar niet goed of voelen zich door iets beledigd en dan escaleert een discussie al gauw. Dit heb je op ieder forum wel denk ik, en op een forum als deze is dat gevaar natuurlijk nog veel groter omdat het onderwerp zo beladen is. Dat is misschien ook wel de voornaamste reden waarom reacties hier vaak zo rationeel geformuleerd worden, al zie je ook wel genoeg relativering vind ik. Maar niet iedereen pikt dit misschien op of ziet dat zo.
Het gevoel dat iemand probeert over te brengen, zoals Freedom ook meermaals probeert, dat omzeil je. Ik vind dat zelf erg vervelend en met mij meerderen. Wellicht is het een idee om eens na te denken over deze manier van communiceren? Hoe komt het dat gesprekken zo "technisch", rationeel en vanuit weerstand worden gevoerd? Waarom zoeken we niet de overeenkomsten in plaats van de verschillen? Ik weet wel dat er 2 partijen voor nodig zijn en dat het onderwerp soms scherpe tegenstellingen opwerpt. De loopgraven opzoeken echter, is contra-productief.
Ik zie het probleem niet zo dat jij kennelijk ziet, ik loop gewoon vrij rond en heb geen behoefte een loopgraaf op te zoeken. Welk gevoel omzeil ik dan dat iemand probeert over te brengen? Ik heb alle discussies tussen Freedom en andere posters hier nog eens erop nagelezen en ik zie het dus echt niet (kan ook aan mij liggen hoor). Wat ik wel zie is een onnodige escalatie van een gewone gezonde (poging tot) discussie, veroorzaakt doordat een klein zinnetje of woordje verkeerd opgevat wordt en vervolgens alleen maar verergert. Het heeft feitelijk ook niks meer te maken met het onderwerp zelf, al worden daarna wel conclusies getrokken en generalisaties gemaakt op persoonlijk vlak die volgens mij niet hier op dit forum thuis horen. En niet alleen door Freedom overigens.
Ik merk zelf dat dat de voornaamste reden is dat ik de discussies hier loslaat en nauwelijks nog reageer. Mijn betrokkenheid met het onderwerp (nee Yvonne, ik ben geen pedovriend) blijft. Mij betrokkenheid met de manier van communiceren in het algemeen hier staat me tegen. Ik spreek geen individuen aan, maar hou voor het gemak de zaak algemeen. Voel je alsjeblieft niet persoonlijk aangesproken.
Ik hoop dat men zich niet aangevallen voelt; deze reactie positief oppakt en eens nadenkt over de communicatie op dit forum.
Ik zou dat best willen doen maar dan moet ik wel eerst zien wat het probleem dan is. Natuurlijk zal niet iedere persoon je liggen op een forum, zoiets valt nu eenmaal niet te vermijden, maar over het algemeen vind ik de discussies hier juist erg vruchtbaar en interessant. En wat zou je dan precies willen zien veranderen hier dan? Dat er meer uit gevoel gesproken wordt? Mensen hebben vaak een eigen persoonlijkheid op een forum en dat verander je niet zomaar denk ik, de één is bijvoorbeeld weer meer rationeel ingesteld dan de ander. En zo heeft ieder weer zijn of haar eigen inbreng en tezamen maakt het geheel wat dit forum is. Ook jij draagt daar aan bij. Dus de vraag is, wie moet zich hier dan aangesproken voelen?
Na een tweede keer je stuk gelezen te hebben begrijp ik het nu toch beter denk ik wat je bedoelt. Dit stuk vat de kern wel samen geloof ik en heb ik de eerste keer eigenlijk een beetje overheen gelezen:
De wetenschappelijke benadering die je probeert na te streven in de commentaren is in het onderwerp pedofilie falikant fout. Het gaat juist om de emoties. Angsten van ouders, bezorgde mensen, pedofielen, maar ook nieuwsgierigheid, boosheid en eigenlijk alle soorten emotie.
Mijn advies: zoek de weg in het bouwen van relaties, niet in het weerspreken van stellingen.
Hier ben ik het wel mee eens. Misschien wordt op dit forum daar de laatste tijd inderdaad te weinig aandacht aan geschonken, maar ik denk eerlijk gezegd dat dit verder totaal los staat van de aanvaring van Freedom met een aantal posters hier. Toch vind ik dat hier wel plaats moet zijn voor wetenschappelijke onderbouwing als dat nodig is, maar het is niet zo dat je alles alleen maar door een wetenschappelijke bril moet gaan bekijken. Ik heb zelf niet zo het idee dat dit hier gebeurt maar wellicht dat een wat meer buitenstaander zoals jij daar een betere kijk op hebt. Ik ben in ieder geval zelf altijd meer op zoek om bruggen te bouwen naar mensen toe, ik hou namelijk helemaal niet van conflicten of strijd onderling en probeer deze altijd zo snel mogelijk op te lossen. Vandaar dat ik me hier ook zo met dit gebeuren heb lopen bemoeien denk ik. Misschien niet altijd een even goede eigenschap van mij.
Je schijft: De wetenschappelijke benadering die je probeert na te streven in de commentaren is in het onderwerp pedofilie falikant fout. Het gaat juist om de emoties. Angsten van ouders, bezorgde mensen, pedofielen, maar ook nieuwsgierigheid, boosheid en eigenlijk alle soorten emotie. Mijn advies: zoek de weg in het bouwen van relaties, niet in het weerspreken van stellingen.
Ben ik het van de ene kant mee eens. Ik ben me er ook van bewust dat het een gevoelskwestie is. Dat is ook precies de reden waarom pedofielen die al jarenlang met kinderen van iemand omgaan gezien worden als de grote kindervriend die alles voor kinderen overheeft, en waarom dit volledig kan omslaan als er opeens een labeltje "pedofiel" op geplakt wordt, omdat mensen dan allerlei waanbeelden gaan oproepen die ze met deze term associëren. Men gaat dan beredeneren dat het waargenomen gedrag wel zal zijn om het kind te verleiden, in de val te lokken, enzovoort.
Van de andere kant echter is volgens mij de enige manier om bepaalde angsten en zorgen te laten afnemen door steeds maar weer met bewijzen te komen dat deze angsten ongegrond zijn, en mensen uit te leggen hoe bepaalde dingen wel in elkaar steken.
Het geheel wordt een welles/nietes discussie doordat de ene kant veel vanuit de emotie reageert, en door deze emotie alle rationele argumenten van de andere kant uiterst argwanend bekijkt, terwijl de andere kant veel vanuit de ratio reageert, en hierdoor levensgrote emoties al snel lijkt te bagatelliseren. Beide partijen voelen zich dus niet serieus genomen, wat niet echt helpt in de discussie.
Toch denk ik dat wetenschap en ratio tot op zekere hoogte verbetering kunnen brengen in de situatie. Voor pedofielen omdat de wetenschap onomstotelijk kan vaststellen dat (lang) niet elke relatie schadelijk is. Voor ouders doordat ze meer begrijpen van de liefde van een vreemd persoon voor hun kind, en doordat ze minder bang hoeven te zijn.
Vroeger dacht men ook dat masturbatie schadelijk was, dat homoseksualiteit een ziekte was, dat de aarde plat was, dat bij onweer de goden boos waren, dat iemand dood ging omdat God het wilde. Wetenschap heeft in al deze gevallen geleid tot meer inzicht in wat er werkelijk aan de hand is, en daardoor veranderende emoties bij mensen over deze onderwerpen. De emoties van mensen zijn voor een groot deel gebaseerd op onjuistheden. Natuurlijk willen ouders hun kinderen beschermen tegen gevaren, en als je altijd gehoord hebt dat elke pedofiele zo'n gevaar is, dan reageer je dus fel als zo iemand in de buurt van je kind dreigt te komen.
Het enige wat de welles/nietes-cultuur kan doorbreken is objectief, onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek. Want tegenstanders zullen altijd zeggen dat de voorstanders in hun eigen straatje praten om dingen goed te praten. Helaas is dergelijk onderzoek niet mogelijk, want er is niemand die zijn nek durft uit te steken en het risico te lopen dat je gezien wordt als verborgen pedofiel die ook in zijn eigen straatje praat (want dat een wetenschapper ethisch zo verantwoord kan zijn dat hij doet aan objectieve waarheidsvinding dat lijkt bij dit onderwerp onmogelijk geacht te worden).
Tim
Het risico bestaat, dat reageren met rationele overwegingen op een geuit gevoel resulteert in een luisteraar/lezer die het gevoel ervaart genegeerd te worden.
Een gevoel dat iemand uit is altijd terecht, welk gevoel het ook is. Iedereen heeft recht op zijn/haar gevoel. Het is belangrijk hoe de andere kant er op reageert. Aansluiten, erkennen van dat gevoel is op dat moment het enig belangrijke. Later kan je het wel weer hebben over de inhoud.
Andersom kan ook denk ik, dat iemand die vanuit zijn of haar emoties reageert zomaar over iemand heen walst die net zijn best heeft gedaan rationeel en inhoudelijk uiteen te zetten waarom die iets vindt of ergens niet mee eens is. Diegene kan zich dan net zo goed genegeerd voelen toch? Is dat gevoel dan ook terecht? Wel interessant punt dat je hier maakt trouwens, ik moet eerlijk zeggen dat ik het zo nog niet had bekeken. Bedankt voor het inzicht.
Het is natuurlijk allemaal complex en genuanceerder dan je hier zo kan stellen. Als iemand emotioneel reageert op een inhoudelijk verhaal, kan je heel goed vragen naar de oorzaak van die reactie. Dan sluit je aan bij het gevoel en erken je deze.
Je kan inhoudelijk toch niet verder zolang de emotie de lucht bezwangert en soms inderdaad ook de inhoud vertroebelt.
(graag gedaan)
Pesten heeft ergere traumatische gevolgen dan misbruik.
Dit is complete onzin, in allebei de gevallen is er sprake van machtsmisbruik en maakt het een impact op het slachtoffer.
Ik ben zelfs seksueel misbruikt als kind en nu vele jaren later ben ik nog steeds zwaar depressief en heb ik herbelevingen. Mijn seksualiteit is verstoord. Ik heb er lang over gedaan om een beetje te kunnen genieten van seks maar nog steeds na vele therapien en een super lieve geduldige partner heb ik nog steeds moeite met lichamelijk contact zelfs met alleen maar strelen.
Mijn gevoel van veiligheid is aangetast, ik voel me nooit veilig dit omdat het persoon wat mij misbruikte en familielid was en ik diegene mocht en vertrouwde. Ik voel me nooit veilig zelf in mijn eigen huis niet. Het seksuele misbruik heeft mij de mooie dingen ontnomen zoals een gezonde seksuele relatie met mijn partner en mijn eigenwaarde. Ik voel me vies en schaam me.
Wat seksualiteit betreft, geslachtsrijp of niet kinderen van 14niet volgroeid, sommig zijn nog niet eens ongesteld en hun lichaam is er nog niet aan toe om kinderen te baren, voor jongetjes van 11 geld dat ze nog niet eens hun groeispurt hebben gehad of ook maar een beetje schaamhaar hebben. De meeste kinderen van 11 zijn absoluut niet bezig met serieuze seksuele handelingen. Doktertje spelen heeft bijvoorbeeld niks met seks te maken maar met het ontdekken van de verschillen bij een jongetje meisje, dat dit anders is is interessant maar niet opwindend of 'geil'.
De gemiddelde leeftijd dat kinderen seks hebben in niet voor niet 17,5 dan zijn ze dus bijna volwassen en maken ze zelfs de keuze om met hun leeftijdsgenoten seks te hebben. Een kind van 14 die seks heeft wordt vaak overgehaald door een ouder persoon van een jaar of 16 -17. OP een 14 jarige leeftijd is je lichaam aan het veranderen zit je in de puberteit, kan je niet goed de gevolgen overzien van je daden en weet je niet eens hoe lichaam seksueel nou eigenlijk werkt. Veel meisjes en jongens zoenen voor het eerst op deze leeftijd en voelen een beetje maar daarmee is de kous vaak af. Pas later, rond , vijftien jaar, zoeken jongens en meisjes persoonlijker contact met elkaar. Een op de drie zestienjarigen heeft ervaring met geslachtsgemeenschap. Vlak voor hun achttiende verjaardag heeft ongeveer de helft van de jongeren hun eerste geslachtsgemeenschap. Een klein deel van de jongeren geeft te kennen dat zij homoseksuele verlangens hebben of heeft al eens met een seksegenoot gevreeën.
Met 16 jaar zou je dus ook seks mogen hebben met iemand die ouder is dan 18 zolang je ouders geen bezwaar maken, deze regel is ingesteld omdat een deel van de jongeren(1op de 3) dan toe is aan seks en dit toch wel vele jaren ouder dan 11. Gemiddeld is de helft dus ontmaagd voor hun 18 daaruit kunnen we concluderen dat als de kinderen zelf kiezen ze pas vanaf 16 jaar aan sex beginnen te doen.Dit wil dus zeggen dat het als volwassenen niet verantwoord is voor het kinds welzijn.
Wat iemand van 14 en 27 betreft het gaat hier 1: over de mate van volwassenheid en het grote verschil van leeftijd en macht.
Als je 14 bent hoor je vaak te luisteren naar iemand van 27 die bijvoorbeeld en leraar is. Door de machtsverschillen en het feit dat het persoon van 27 seksueel rijp is en vaak een bewust is van zichzelf en veel meer wil dan iemand van 14 gaat dat persoon over grenzen heen. Je moet bedenken dat veel meisjes op die leeftijd geen nee kunnen zeggen omat ze zo overrompeld zijn dat ze het ondergaan, dit wil niet zeggen dat het daadwerkelijk plezierig wordt gevonden.
Ze bieden het kind aan samen computerspelletjes te spelen, ze geven het cadeautjes, nemen het mee uit of bieden het een lift aan naar huis. Ze vleien het kind door het aandacht en genegenheid te geven of ze bouwen een vertrouwensrelatie op met de ouders om zo oppas te kunnen worden. Zo winnen ze ook het vertrouwen van het kind.
Het misbruik begint vaak met het betasten of kussen van de geslachtsdelen. Daders voeren daarna heel voorzichtig en subtiel de aanrakingen op en testen op die manier de reactie van het kind op seks. Dwang komt bij vier op de tien meisjes voor en bij twee op de tien jongens. Daders praten het kind soms geleidelijk naar seksuele activiteiten toe of vragen het kind hen 'ergens mee te helpen', bijvoorbeeld met uitkleden. Soms proberen daders kinderen meegaand te krijgen door ze om te kopen, 'toevallige' aanrakingen als truc te gebruiken, te praten over seks of naar porno te kijken.
Plegers die als oppas fungeren, beginnen met praten over seks, bieden het kind aan samen in bad te gaan of manipuleren het door voor te wenden dat ze met seks het kind willen voorlichten of hun liefde willen tonen. Als het kind niet wil of angstig is, houden de meeste daders op en proberen het kind later opnieuw te overreden. Bij de seksuele contacten die uiteindelijk lukken, gaat het vaak om streling en wederzijdse masturbatie. Bij ongeveer veertig procent van de kinderen of jongeren is sprake van (poging tot) penetratie of orale seks.
De meerderheid van de misbruikers houdt de contacten met een kind in stand door een combinatie van methoden: ze bieden het kind vriendschap, ze drukken het kind op het hart er niet met anderen over te praten, ze stellen het misbruik voor als spel of voorlichting, ze dreigen zich van het kind af te keren als het erover praat of ze zeggen dat het kind medeplichtig is aan het misbruik. Een kleine minderheid van de mannen misbruikt een kind één keer om daarna een ander kind te zoeken. De meeste plegers blijken tijdens het misbruik bang te zijn dat hun gedrag uitkomt. Ondanks die angst gaat de helft van hen gewoon door.
Dit betekend dat er niet eens sprake van geweld hoeft te zijn om een kind te misbruiken, omdat het kind niet tegenstribbeld.
gevolgen: * Psychische klachten. De angst die het kind als slachtoffer heeft meegemaakt kan zich later uiten in angsten, paniekreacties, depressiviteit en slaapproblemen. Die reacties treden vooral op in situaties die lijken op de vroegere gebeurtenissen. Bijvoorbeeld, er niet tegen kunnen ergens alleen te zijn en bang te zijn achtervolgd te worden.
* Relationele problemen. Een kind dat zich gebruikt en verraden voelt door iemand van wie het afhankelijk was, kan op latere leeftijd anderen nog maar moeilijk vertrouwen. Dat gaat gepaard met gevoelens van machteloosheid, onzekerheid, nietswaardigheid en eenzaamheid. Soms kan dat leiden tot problemen bij het opvoeden van de eigen kinderen.
* Seksuele problemen. Seksuele toenaderingspogingen van de partner roepen meteen onaangename herinneringen op aan het misbruik. Bij sommigen is sprake van afkeer van partners en aanrakingsangst. Eigen kinderen worden heel angstig gemaakt voor mogelijk misbruik.
* Gezondheidsklachten. Soms ontstaan lichamelijke problemen, zoals hoofdpijn, buikklachten, rugpijn, maagklachten en hyperventilatie, zonder dat daar een aanwijsbare lichamelijke oorzaak voor is.
Bij mannen ontstaat de drang om veel seks te gaan hebben en het gevoel geen echte band te kunnen ophouden.Een deel van de mannen die zelf seksueel misbruikt is wordt later pedofiel.
Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben, dit zijn algemene feiten en ken veel vrouwen (jammer genoeg) en mannen die slachtoffer zijn geweest van licht of ernstig seksueel misbruik en iedereen heeft van deze gebeurtenissen last.
Pedofielen die echt kinderen aanraken, of seksuele activiteiten uitvoeren in mindere of ernstige maten horen opgesloten te worden en even streng als iemand iemand die een moord heeft gepleegd. Bij een moord neem je een leven en met misbruik pak je een gelukkig leven af.
Als je echt van kinderen houd blijf je eraf en zorg je dat je je seksuele lusten niet op hen botviert kijken mag en genieten ook maar blijf van ze af.
't is niet allemaal zo eenzijdig. Jij hebt het over gedwongen seks en misbruik, en dat is iets waar iedereen tegen zal zijn. Je "feiten" zijn geen feiten, maar een subjectieve interpretatie van onderzoeken naar veroordeelde misbruikers. Subjectief, omdat er in dit onderzoek geen onderscheid gemaakt is tussen de verschillende gradaties van misbruik (verkrachting tot aan vrijwillige 'onzedelijke betastingen'). Hebben geen betrekking op het gehele concept seksualiteit+kinders.
Succes met verdere verwerking van je misbruik. Ik weet niet precies op welke reactie je reageerde. Maar er zijn mensen waarvan ik heb gehoord dat ze zowel gepest als misbruikt zijn, maar die aangeven dat het pesten een veel grotere impact had gehad dan het misbruik. Niet om te ontkennen dat misbruik ernstige gevolgen kan hebben, maar de lichte vormen (bijvoorbeeld eenmalig misbruik zonder zware dwang, of zelfs vrijwillige contacten) hebben zelden dermate ernstige gevolgen.
Anoniem ik ben zelf pedofiel, (heb pedofiele gevoelens) maar ben het roerend met je eens.
Pedofielen moeten gewoon van kinderen afblijven.
Lees eens in het onderwerpforum. Misbruikt en ik vond het fijn, waarin ik heb geschreven: Klopt voor geen meter. Ik wil hierin niet alles herhalen wat ik daar schreef. Maar inderdaad het doktertje spelen van kinderen is experimenteren en niet op lustgerichte intensies naar elkaar toe. Dat vind ik het kwalijke van sommige pedofielen. Die met kromme tenen en hun blik op oneindig alles goed praten als het maar in hun eigen egoistische straatje te pas komt.
Lees eens mijn argumentaties. Ik hoop dat je dan ook inzicht krijgt in een geheel andere catogerie pedofielen, die niet met deze waanbedenksels mee gaat.
Verder wens ik je alle sterkte en voorspoed in je verdere leven.
Schrijf meer! Ik vind het moedig van je dat je dit hier ondanks al je verschrikkelijke ervaringen hebt durfen schrijven !
Freedom
Dat vind ik het kwalijke van sommige pedofielen. Die met kromme tenen en hun blik op oneindig alles goed praten als het maar in hun eigen egoistische straatje te pas komt.
Als je hiermee duidt op de reactie van onder andere in-limboy hierboven en in het andere topic dan vind ik dat je het behoorlijk mis hebt, hij onderbouwt zijn argumenten heel netjes en lult zeker niet alleen maar in zijn eigen egoïstische straatje. Als je hem er niet mee bedoelde dan kun je de vorige zin als niet geschreven beschouwen.
Je niet zo gauw op je teentjes getrapt voelen (krom of recht)
Dit bedoel ik in algemene zin en niet persoonlijk op hem slaan.
Alhoewel nu we het er toch over hebben: Hij onderbouwt zijn argumenten wel heel netjes, maar wel krom.
(dus eigenlijk niet onderbouwd)
Blijft over netjes. Maar daar kan ik niets mee.
Freedom
"Alhoewel nu we het er toch over hebben: Hij onderbouwt zijn argumenten wel heel netjes, maar wel krom.
(dus eigenlijk niet onderbouwd)"
Voel je vrij om mijn argumenten stuk voor stuk inhoudelijk van hun voetstuk te trappen. Sterker nog, ik daag je uit, maar ik verwacht er weinig van. De argumentale structuur is niet al te lastig, ik schrijf ze meestal helemaal uit. Bondigheid is niet mijn sterkste kant, ik ben altijd veel te volledig, doe er je voordeel mee.
Bedankt voor je opsomming, maar welke bron gebruik je hiervoor? Nog niet zo heel lang geleden deed de Rutger Nisso stichting onderzoek naar "Seks onder je 25e". Daar kwamen toch iets andere resultaten uit dan jij hier noemt.
(zie hier).
Zo is de gemiddelde leeftijd van de eerste keer geslachtsgemeenschap van alle personen tussen 12 en 18 jaar die hebben deelgenomen aan het onderzoek 15,1 jaar. Als je ook de oudere jongeren erbij telt (tot 25 jaar) dan loopt deze leeftijd op tot 16,6 jaar (blijkbaar zijn er toch redelijk wat personen die al dan niet bewust langer wachten). Ik zeg niet dat dit je hele betoog onderuit haalt, maar het is toch een redelijk verschil met de door jou aangehaalde "feiten". Je moet je dus realiseren dat ook die feiten maar relatief en tijds- en cultuurgebonden zijn.
Een op de drie zestienjarigen heeft ervaring met geslachtsgemeenschap. Vlak voor hun achttiende verjaardag heeft ongeveer de helft van de jongeren hun eerste geslachtsgemeenschap.
Volgens dit recentere onderzoek (ik kan zo niet vinden wanneer het uitgevoerd is, maar ik denk inmiddels een jaar of 3 geleden) heeft 45% van de jongens van 16 ervaring met geslachtsgemeenschap, en 38% van de meisjes. Voor (wederzijdse) masturbatie liggen deze percentages nog hoger (50, resp. 47%).
Met 16 jaar zou je dus ook seks mogen hebben met iemand die ouder is dan 18 zolang je ouders geen bezwaar maken, deze regel is ingesteld omdat een deel van de jongeren(1op de 3) dan toe is aan seks en dit toch wel vele jaren ouder dan 11.
Ik kan me vergissen, maar volgens mij mag iedereen van 16 of ouder seks hebben met wie hij wil, mits het niet betaald is. Verder lijkt me je uitleg van de reden waarom deze wet is ingesteld nogal kort door de bocht. Volgens deze redenatie zou nu namelijk de wettelijke leeftijd naar 15 moeten gaan schuiven, omdat immers 1 op de 3 jongeren dan toe is aan seks (29% van zowel jongens als meisjes van 15 heeft ervaring met geslachtsgemeenschap en 31 resp. 43% met wederzijdse masturbatie).
Dit alles om aan te geven dat algemene getallen ook niet alles zeggen, en dat er ook op jongere leeftijd al mensen met seks bezig zijn (zo heeft 10% van de 13-jarige jongens al ervaring met geslachtsgemeenschap). Hiermee is natuurlijk niet gezegd dat kinderen ook behoefte zouden hebben aan seks met een ouder iemand, maar het geeft wel aan dat kinderen niet zo'n aseksuele wezens zijn als sommige mensen het graag willen voorstellen.
Ik wens je verder veel sterkte met het verdere verwerken van je misbruik, en hoop dat je er op enig moment geen last meer van zult hebben.