Een prachtig voorbeeld van hoe kinderen en volwassenen met elkaar om kunnen gaan. Kinderen zijn vanaf een bepaalde leeftijd zelf op zoek naar volwassenen, waarmee ze zich kunnen identificeren. Dit kunnen de eigen ouders zijn, maar het kan ook iemand uit de omgeving buiten het gezin zijn. Het is mooi dat jij als kind een dergelijk figuur in je leven had en dat je nu zelf deze rol vervult voor een ander kind.
Wat je schrijft over het tonen van belangstelling en de wisselwerking die kan ontstaan is natuurlijk zo waar als wat. De machtsongelijkheid blijft echter altijd bestaan en daar is in beginsel ook niks mis mee. Kinderen ervaren een stukje natuurlijk gezag doorgaans als prettig, mits de volwassene het gezag consequent en in het belang van het kind gebruikt. Dit geeft ze een vertrouwd gevoel als een soort rots in de branding, iemand waar je tegen op kijkt en waar je van kan leren. Het kind doet 'grote mensen dingen' met de volwassene, wat spannend en opwindend is. Het kind vertrouwt erop dat de volwassene geen dingen doet die niet juist zijn, want grote mensen weten wat ze doen.
De machtsongelijkheid zorgt ervoor dat een kind de volwassene als natuurlijke autoriteit beschouwt. Het is dus pedagogisch juist om een kind als kind te behandelen en niet als volwassene. Daarnaast is het belangrijk om een kind weldegelijk als volwaardig mens te beschouwen. Zo kan de omgang tussen volwassenen en kinderen in dit opzicht weer geheel gelijkwaardig zijn.
Je schrijft (bewust) dat jullie wel lichamelijk contact hebben, maar niet op seksueel gebied. Je laat verder in het midden of dergelijke gevoelens bij jou wel aanwezig zijn. Eigenlijk maakt het ook niet uit of je die gevoelens nu wel of niet hebt, want ze mogen toch op geen enkele manier een rol spelen in het contact tussen jullie.
Zolang je in het contact met een kind geen dingen doet die het kind niet thuis zou kunnen vertellen, dan is elk vriendschappelijk contact, dus ook intiemer contact, tussen kinderen en volwassenen leerzaam en positief. Zaken als alcohol, softdrugs en seksuele omgang horen hier dus duidelijk niet bij. Verder is naar mijn idee alles denkbaar.
Een prachtig voorbeeld van hoe kinderen en volwassenen met elkaar om kunnen gaan. Kinderen zijn vanaf een bepaalde leeftijd zelf op zoek naar volwassenen, waarmee ze zich kunnen identificeren. Dit kunnen de eigen ouders zijn, maar het kan ook iemand uit de omgeving buiten het gezin zijn. Het is mooi dat jij als kind een dergelijk figuur in je leven had en dat je nu zelf deze rol vervult voor een ander kind.
Wat je schrijft over het tonen van belangstelling en de wisselwerking die kan ontstaan is natuurlijk zo waar als wat. De machtsongelijkheid blijft echter altijd bestaan en daar is in beginsel ook niks mis mee. Kinderen ervaren een stukje natuurlijk gezag doorgaans als prettig, mits de volwassene het gezag consequent en in het belang van het kind gebruikt. Dit geeft ze een vertrouwd gevoel als een soort rots in de branding, iemand waar je tegen op kijkt en waar je van kan leren. Het kind doet 'grote mensen dingen' met de volwassene, wat spannend en opwindend is. Het kind vertrouwt erop dat de volwassene geen dingen doet die niet juist zijn, want grote mensen weten wat ze doen.
De machtsongelijkheid zorgt ervoor dat een kind de volwassene als natuurlijke autoriteit beschouwt. Het is dus pedagogisch juist om een kind als kind te behandelen en niet als volwassene. Daarnaast is het belangrijk om een kind weldegelijk als volwaardig mens te beschouwen. Zo kan de omgang tussen volwassenen en kinderen in dit opzicht weer geheel gelijkwaardig zijn.
Je schrijft (bewust) dat jullie wel lichamelijk contact hebben, maar niet op seksueel gebied. Je laat verder in het midden of dergelijke gevoelens bij jou wel aanwezig zijn. Eigenlijk maakt het ook niet uit of je die gevoelens nu wel of niet hebt, want ze mogen toch op geen enkele manier een rol spelen in het contact tussen jullie.
Zolang je in het contact met een kind geen dingen doet die het kind niet thuis zou kunnen vertellen, dan is elk vriendschappelijk contact, dus ook intiemer contact, tussen kinderen en volwassenen leerzaam en positief. Zaken als alcohol, softdrugs en seksuele omgang horen hier dus duidelijk niet bij. Verder is naar mijn idee alles denkbaar.
Puur genieten dus!
Psoof.