Ik ben nu 28 jaar, natuurlijk nog steeds een jonkie in jouw ogen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Man wat zeur je nou, je bent toch nog harstikke jong !
Je hebt meer kansen en mogelijkheden over om de maatschappij te verbeteren, te emanciperen dan ik.
Ik wou dat ik jouw leeftijd nog had.
Ik heb vaak het gevoel het grootste deel van mijn leven te hebben weggegooid aan onbenulligheden, te weinid doorgepakt enz.
En wat mijn liefde voor de jongen toen.
Ik heb vaak gedacht aan het spreekwoord: Men moet het ijzer smeden als het heet is. Wat in het begin toch werkelijk wel iets had kunnen worden, vergooide ik met véél te veel dramatiek naar hem, waar hij niet tegen bestand was en niet aan kon.
Als ik er nu aan terugdenk denk ik, ik had de eerste keer, met speelsheid, humor en lichtvoetig flirten,
veel meer kunnen bereiken. (Maar daar was ik zelf niet aan toe).
Dan had ik een sfeer gecreeerd waarin de jongen zich veilig en op zijn gemak had gevoeld.
Dat heeft nog jaren door mijn hoofd gecirceld, met onnoemelijke spijt, tot ik er zowat gek van werd.
En dat in een tijd waarin dit absoluut onbespreekbaar was.
Er bestonden nog geen discussieforum over pedofilie. Er bestonden nog geen praatgroepen.
Een psychiater die me alleen maar tegenwerkte. Mijn familie die mijn problemen doodzweeg. Jonge mensen om mij heen die verkering kregen met meisjes en ik die alleen achter bleef met: Waarom, Waarom, Waarom ??!!!!
Ik ben nu 28 jaar, natuurlijk nog steeds een jonkie in jouw ogen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Man wat zeur je nou, je bent toch nog harstikke jong !
Je hebt meer kansen en mogelijkheden over om de maatschappij te verbeteren, te emanciperen dan ik.
Ik wou dat ik jouw leeftijd nog had.
Ik heb vaak het gevoel het grootste deel van mijn leven te hebben weggegooid aan onbenulligheden, te weinid doorgepakt enz.
En wat mijn liefde voor de jongen toen.
Ik heb vaak gedacht aan het spreekwoord: Men moet het ijzer smeden als het heet is. Wat in het begin toch werkelijk wel iets had kunnen worden, vergooide ik met véél te veel dramatiek naar hem, waar hij niet tegen bestand was en niet aan kon.
Als ik er nu aan terugdenk denk ik, ik had de eerste keer, met speelsheid, humor en lichtvoetig flirten,
veel meer kunnen bereiken. (Maar daar was ik zelf niet aan toe).
Dan had ik een sfeer gecreeerd waarin de jongen zich veilig en op zijn gemak had gevoeld.
Dat heeft nog jaren door mijn hoofd gecirceld, met onnoemelijke spijt, tot ik er zowat gek van werd.
En dat in een tijd waarin dit absoluut onbespreekbaar was.
Er bestonden nog geen discussieforum over pedofilie. Er bestonden nog geen praatgroepen.
Een psychiater die me alleen maar tegenwerkte. Mijn familie die mijn problemen doodzweeg. Jonge mensen om mij heen die verkering kregen met meisjes en ik die alleen achter bleef met: Waarom, Waarom, Waarom ??!!!!
Freedom
Freedom