Pepermuntje, je bent me wel erg snel door de bocht. Er zijn onderzoeken zijn die aantonen dat, mits het kind het wil, er mee instemt, als er als vanzelf 'iets' ontstaat, dat het kind er als volwassene positief op terugkijkt. Maar dan is het vervolgens vaak, zo niet vaker dan de ervaring zelf, de omgeving die het voor het kind verpest, door erop te hameren dat het nu iets heel ergs overkomen is. Ik praat hier uiteraard niet over verkrachting. Ik praat over de mogelijkheid dat het toch wel zou kunnen. En ik praat dan ook net over volwassen sex met kinderen maar over kinderlijke sex met een volwassene.
....alleen spreken de cijfers dit tegen. Natuurlijk weet ik net zo goed als jij dat uitslagen van onderzoeken vaak gemanipuleerd worden zodat de uitslagen altijd uitkomen ten faveure van degene die het onderzoek heeft laten instellen. Maar doordat (wij) pedo's in de ogen van de "normale" mensen nog altijd gezien worden als vieze kinderverkrachters en -moordenaars is het m.i. absoluut niet mogelijk om d.m.v. dit forum, dat duidelijk ook door niet-pedo's en zeker anti-pedo's bezocht wordt, het tegendeel te gaan bewijzen. Daar is het, met o.a. Dutroux en Fritzl nog vers in ieder's herinnering, nog véél te vroeg voor. Dús lijkt het me (misschien kun je dit laf noemen, ik noem het voorzichtig) verstandiger om voorlopig nog maar mee te huilen met de rest van de wolven in het bos. We zijn nog steeds een minderheidsgroepering met een hersenafwijking (zie "Nieuwste artikelen"), dus laat dat maar even zo. Als er zich ooit meer "gewone" mensen op dit forum gaan melden die enig begrip durven te tonen voor onze "afwijking" is het vroeg genoeg om hen subtiel en voorzichtig uit te leggen wat wij precies voelen. Het is gewoon nog te vroeg om de spreekwoordelijke knuppel in het hoenderhok te gooien, vind ik.
Met zo'n denkwijze loop je het risico de geldende gedachtengang bij een groep Nederlanders; namelijk dat pedofielen manipuleren en liegen, te bevestigen.
Eerlijkheid duurt altijd het langst. Daarbij is het belangrijk om juist aan dat geldende gevoel aandacht te besteden. Dat is dominant en zit elke vorm van integratie in de weg.
------------
www.odendaals.nl
Het gaat mij er vooral om de erkenning. Erkenning dat pedofilie en misbruik geen synoniemen zijn. Dat pedofielen niet per definitie slecht zijn. Door – mee te huilen met de rest van de wolven – verloochen je jezelf. Ik ben het dan ook helemaal eens met de reactie van Pat3766.
Natuurlijk weet ik dat we vaak gezien worden als een minderheidsgroepering met een hersenafwijking. Dat is jammer en dat zal voorlopig (misschien nooit) veranderen. Pedofielen zullen altijd in de minderheid zijn en dus afwijken van de norm.
Toch zijn er ook mensen die wel serieus over dit thema willen nadenken. Mensen die de maatschappelijke vooroordelen opzij durven zetten.
Voor deze mensen kan dit forum nuttig zijn. Wat is de waarde van dit forum als we met z’n allen maar een beetje schaapachtig mee gaan papagaaien?
Voor de rest is dit forum ‘gewoon’ interessant. Ik vind het leuk om te lezen en te discussiëren over dit thema zelfs al zou dit forum geen enkele invloed hebben op de beeldvorming.
Ik bezoek dit forum af en toe omdat ik pedofilie niet begrijp en er meer inzichten over wil verwerven, vanuit mijn eigen denkkader en niet vanuit de mening van de "rest". Daarom vind ik het goed dat dit er is. Soms ben ik ronduit verbijsterd over meningen van enkelen of over verhalen. Dat is echter mijn eigen denkkader, die moeite heeft zich in die gedachtenwereld te verplaatsen.
Soms vraag ik me ook wel af of ik er goed aan doe hier af en toe mijn zegje te doen. Vervolgens vind ik mezelf dan weer een watje, omdat ik zelf bepaal of ik hier kom en niet de mensen er omheen. Zolang ik bij mezelf blijf en mijn eigen mening geef, kan ik mijn integriteit ten alle tijden verantwoorden, tegen wie dan ook.
Mijn persoontje is al eens (zo'n half jaar geleden) met foto en al op SKS geweest. "Want hij post op pedofilie.nl en praat met ze".
Ik heb gelukkig hier nog niets besmettelijks gemerkt, maar als ze toen kans hadden gezien om mijn exxen te benaderen, dan waren de rapen nog niet gaar geweest. "Weet u, dat de vader van uw kinderen post op een pedofielensite?" pfff... dan heb ik dat weer uit te leggen. Geen nood, want mijn handelingen zijn volledig uitlegbaar en zoals gezegd kan ik staan voor mijn integriteit in deze. Ik zit echter niet te wachten op zulk gedoe.
Ik laat me echter ook niet chanteren vanwege het feit dat ik discussieer op een site als dit. Mensen hier weten dat ik soms pittig discussieer met de mensen hier. Mijn mening over pedofilie steek ik niet onder stoelen of banken.
Waar het me om gaat (dit lange monoloogje), is te melden dat de gesprekken hier me wel meer inzicht geven in de aard van pedofilie, hoewel een groot deel nog een mysterie voor me is. Omdat ik me inzet voor de bestrijding van kindermishandeling, vind ik dit een interessant onderwerp. Ik denk namelijk dat een groot deel van het misbruik niet op het conto van verklaarde pedofielen terecht mag komen, maar veel meer in de richting van macht/familie/gezin zit.
Soms denk ik: pedofilie is een sociaal probleem. Ontstaat door omstandigheden in het leven van een kind. Iets met wantrouwen naar volwassenen dat zich zo vastgrijpt in iemands kader, dat "gevlucht" wordt naar de wereld van kinderen. Die zullen tenminste nooit bewust liegen of pijn doen, maar reageren puur.
Soms echter vermoed ik gewoon een genetische aanleg.
Ik ben geen arts; verre van, maar op basis van sociale uitingen kan een mens soms een behoorlijk beeld verkrijgen.
------------
www.odendaals.nl
Zelf denk ik dat de geaardheid pedofilie voor het grootste deel genetisch is. Waarom?
Omdat ik voor mezelf simpelweg niets kan bedenken hoe ik er aan gekomen ben.
Mijn jeugd was prima. Een geweldige schooltijd, ik kon goed meekomen, werd nooit gepest en had aardig wat vrienden. Ik was hooguit een beetje verlegen. Thuis hadden we het ook goed. Ik en mijn broer en zussen hebben een goede opvoeding gehad. Bang voor vrouwen was, en ben ik niet. Ook heb ik in mijn jeugd geen noemenswaardige traumatische ervaringen gehad. Nooit ben ik (seksueel)misbruikt.
Tja, ’t is geen vrijwillige keuze. Zelf zou ik liever puur heteroseksueel zijn. Dat zou mijn leven een stuk makkelijker gemaakt hebben.
Overigens ben ik op dit moment best tevreden met mijn leven.
Ik ben blij dat ook niet-pedofielen serieus mee discussiëren op dit forum.
Over het niet begrijpen van pedofilie, zoals Pat aangeeft:
‘-- Ik bezoek dit forum af en toe omdat ik pedofilie niet begrijp –
Volgens mij is het gevoel op zich simpel en vergelijkbaar met de gevoelens die heteroseksuele mannen hebben voor vrouwen. Maar alleen wat minder praktisch!!
Daar gaat mijn sociale theorie. In duigen. Mijn niet-begrijpen is natuurlijk gestoeld op mijn eigen referentiekader met zijn beperkingen. Seksuele gedachten hebben over kinderen voelt voor mij onnatuurlijk en raar. Het is genetisch ook onnatuurlijk, denk ik. Toch is het er....
Omdat ik vind dat veroordelen makkelijk is en onwenselijk, kies ik er voor om hier vragen te stellen en mijn mening te geven.
Ik vind kinderen soms irritant, soms leuk. Bewonder wel hun vermogen om simpelweg te genieten zonder grenzen of rationele overwegingen. Hun onbevangen manier van reageren, liefhebben van hun ouders. Dat zie ik bij mijn eigen kinderen. Dat maakt me trots en blij. Als ik mijn eigen kinderen zie, dan zie ik hoop voor de toekomst en voel ik veel liefde.
------------
www.odendaals.nl
Seksuele gedachten over kinderen hebben voelt voor jou onnatuurlijk en raar. Hoe zit het dan met seksuele gevoelens voor mensen van hetzelfde geslacht? Dat is ook afwijkend. Hoe voelt dat voor jou? Heeft het een evolutionair of een maatschappelijk nut? Van homofilie kan ik me dat zo snel niet bedenken, van pedofilie kan ik me wel zowel evolutionaire als maatschappelijke functies bedenken (ik zal ze niet voorkauwen).
Het voelt onnatuurlijk en raar omdat je referentiekader zegt dat seks met kinderen niet goed is. Zo is tenslotte de maatschappelijke norm en er bestaat denk ik ook hier op het forum wel redelijk een consensus dat dat in elk geval in de huidige maatschappij ook zo is. Als je kijkt naar puur de seksuele verlangens van een pedofiel zie ik daar ook geen nut van, maar, zoals jij ook weet, pedofiel zijn betekent meer dan dat, zelfs al komt dat deels wellicht voort uit een seksueel verlangen (ik ben er niet helemaal achter hoe de factoren seksueel verlangen, liefde voor kinderen in het algemeen, eigen kinderwens en de behoefte aan zelfontplooiïng - vrij vertaald een steentje bij willen dragen aan de maatschappij - zich tot elkaar verhouden in de context van mijn motivatie voor het werken met kinderen. Dit is lastig uit elkaar te pluizen al merk ik wel dat net zo gemotiveerd werk met een meisje dat ik niet aantrekkelijk vind als met een knappe jongen. Ik geniet alleen op een andere manier van het fysieke contact dat er is zoals een keer een knuffel, op schoot zitten, enzovoort). Maslow komt net effe tekort om dit op een theoretische wijze te toetsen.
Ik zei het zelf ook al: het is mijn referentiekader. Homofilie vind ik in principe ook "raar", hoewel daar voor mij nauwelijks discussie over is. Het zijn volwassenen/ generatiegenoten die liefde met elkaar delen. Dat is wat mij betreft hun keus. Ik heb daar geen last van.
Het wordt voor mij persoonlijk vreemder als een volwassen persoon liefdesgevoelens koestert voor iemand die veel jonger is en kind. Daar kan ik me zoals gezegd geen voorstelling van maken.
------------
www.odendaals.nl
Ik heb liefdesgevoelens voor een jongetje van acht. In de betekenis van houden van, maar niet seksueel. Wat is daar dan eigenlijk anders aan dan liefde van ouders voor hun eigen kinderen ?
De liefde die een ouder voor zijn of haar kind voelt is vergelijkbaar met verliefdheid, zo is ooit in een onderzoek vastgesteld. Alleen zullen verreweg de meeste ouders geen seksuele gevoelens koesteren voor hun kind, op een klein percentage na. Dan kom je dus toch weer op het punt wat pedofilie onderscheidt van ouderliefde: de seksuele component. Voor niet-pedofielen is het niet of nauwelijks voorstelbaar om seksuele gevoelens voor een kind te hebben, maar zijn die gevoelens wezenlijk anders dan de gevoelens die diegene voor zijn of haar partner voelt in een hartstochtelijk moment? Of die je hebt of had wanneer je op het strand die ene spetter half ontkleed langs zag lopen? Als je je dat voorstelt, en dan daarbij nog de liefde die je voelt voor je kind(eren), dan ben je al een heel eind op weg om de gevoelens van een pedofiel te begrijpen.
Als je je dat voorstelt, en dan daarbij nog de liefde die je voelt voor je kind(eren), dan ben je al een heel eind op weg om de gevoelens van een pedofiel te begrijpen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deze vergelijking heb ik wel eens naar mensen getrokken. Dan glimlachen ze, en zeggen: Tja misschien heb je dan wel gelijk. Zo heb ik het nooit bekeken. Dat zijn dan wel de mensen waar ik voel dat ze eigenlijk al zelf twijfelen aan hun eigen stelling. Bij echt pedohaters, laat ik voor wat ze vinden. Daar heeft het weinig zin om mee te discussieren.
Dat die spetter nu voor de een 1,80 meter hoog, 30 jaar oud en 70 kg is en voor de ander 1,50 meter, 11 jaar en 35 kg... 't Gevoel daar op dat strand zal in beide gevallen hetzelfde zijn ongeacht de bijbehorende cijfertjes. Of dat even later in contact nog altijd hetzelfde is kan ik niet goed beoordelen.
Het lijkt me nuttig om hier even twee dingen uit elkaar te houden. Je geeft aan dat je gevoelens voor kinderen als raar/onnatuurlijk ervaart maar dat er over het hebben van een relatie met een generatiegenoot van hetzelfde geslacht wat jou betreft geen discussie is. Zie je de discrepantie tussen die twee? Even uitpluizen:
Homofilie (als seksuele voorkeur) vind je raar, maar verder geen punt.
Pedofilie vind je raar en onnatuurlijk - stapje verder dus nog. Begrijpelijk op zich, al kan ik dat onnatuurlijk niet plaatsen maar omdat je het gevoel niet kent vind ik het wel vanzelfsprekend dat je het raar vindt dat een ander dat wel heeft. Ik vind het ook raar dat mensen op vrouwen vallen.
Homseksuele relaties/contacten staan wat jou betreft buiten discussie, pedoseksuele relaties/contacten vind je als ik me goed herinner niet kunnen. Accoord, hier hoeven we het verder niet over te hebben.
Volgens mij gaat het hier dus om de kwestie van alleen het hebben van de seksuele voorkeur, het gevoel. Je benadrukt heel sterk dat je je geen voorstelling kan maken bij volwassenen die liefdesgevoelens hebben voor kinderen. Accoord, maar desgevraagd is je woordkeuze bij volwassenen met liefdesgevoelens voor leeftijdsgenoten heel anders. Net alsof je dat laatste niets kan schelen, terwijl je het gevoel hebt dat het eerste er niet zou moeten zijn. Daarom reageer ik ook, want ik heb het gevoel dat je daarmee een deel van mijn nut/plaats in de maatschappij ontkent. Ik ben er zelf van overtuigd dat alles in de natuur een reden heeft, ook pedofilie. Ik zie die reden ook, en dat zorgt ervoor dat ik kan leven met mijn pedofiele gevoelens. Vandaar ook mijn verhaal over evolutionair nut; ik kan me voorstellen dat dat voor jou een beetje uit de lucht kwam vallen.
Overigens zal ik deze discussie wegens tijdelijke afwezigheid niet veel verder kunnen voeren helaas. Of het zou een aantal weken moeten wachten.
Het verschil zit hem er in, dat er bij homoseksuelen generatiegenoten en meestal volwassenen of jong-volwassenen liefde voor elkaar voelen. Ze kunnen, mogen en kiezen er zelf voor. Bij pedofilie zit er een generatie verschil in. Een volwassene en een kind. Een kind dat voor de wet niet handelingsbekwaam is. Een kind dat nog vele lessen moet leren over de wereld, mensen en de samenleving. Een relatie met een volwassen persoon beïnvloedt dat danig. Daar maak ik me zorgen over, daarom vind ik het onnatuurlijk. Als het een platonische relatie betreft, dan heb ik er geen enkel probleem mee. Sterker nog: qua vertrouwen in volwassenen kan dat voordelig zijn voor de ontwikkeling van kinderen. Alleen is dat vertrouwen nu een risico? Als ik de samenleving en de niewsberichten mag geloven wel. Als ouder kan je je kind haast niet meer vertrouwen met volwassenen. Zo spastisch wil ik niet met ze omgaan, maar om je kind enigszins te beschermen, moet je wel voorzichtig zijn. Kinderen zijn sterk, maar een misbruik ervaring wil ik ze besparen.
Daarmee zeg ik niet dat pedofielen persé een risico zijn. Jullie kennen mijn mening hieromtrent. Eerlijk gezegd weet ik niet of ik onbekommert mijn kinderen mee zou geven voor een middagje "ergens". Mocht ik die persoon goed kennen, dan is het anders. Gek genoeg, als de buurvrouw zo'n vraag aan me zou stellen, die zelf ook kinderen heeft, dan zou ik veel minder snel bezorgd zijn. Je kan je afvragen of het risico voor mijn kinderen dan kleiner is. Misschien slaat ze ze wel. Weet ik het? Maar ook ik ben niet los van de invloeden van al die nieuwsberichten.
Neem het me eens kwalijk
------------
www.odendaals.nl
Ik neem je niets kwalijk hoor, je redeneert heel logisch en verstandig en ik ga er zelf net zo mee om. Ik heb zelf geen kinderen maar heb wel regelmatig kinderen onder mijn hoede. Die zou ik inderdaad gerust aan mijn buurvrouw toevertrouwen, ze is een toffe en verstandige vrouw die zelf ook een zoontje heeft dus da's geen punt. Ik zou diezelfde kinderen niet aan mensen met pedofiele gevoelens toevertrouwen, behalve aan enkelen die ik heel goed ken. Maar goed ik hoef die kinderen nooit aan anderen toe te vertrouwen gelukkig. Behalve aan hun eigen ouders, wat heel soms wel eens lastig is...
Maargoed, het verschil dat je hier aangeeft is puur een verschil in handelen, niet in gevoelens. We hadden het over gevoelens. Een homofiel kiest er absoluut niet voor om homo te zijn, net zo min als een pedofiel. Evenmin kiest een homo of pedo voor de bijbehorende liefdesgevoelens. Wel voor wat ze er mee doen, maar daar hadden we het niet over. Volgens mij gaf je ook aan het gevoel raar en onnatuurlijk te vinden. Over het rare hoeven we het niet te hebben, jij bent zelf ook raar dat je vrouwen aantrekkelijk vindt Maar dat onnatuurlijke stak me een beetje, wat vind je precies zo onnatuurlijk en waarom?
Dat is gewoon mijn gevoel, dat het in mijn gevoel onnatuurlijk is om van kinderen te houden met daarbij een seksuele component. Ik probeer me dat dan wel eens voor te stellen, maar dat lukt me niet. Op zich heb ik dat zelfde gevoel met homofielen, maar daar hebben we het in onze samenleving niet meer zo erg over. Dat is ingeburgerd. Voor pedofilie geldt dat niet.
Onnatuurlijk bedoel ik zo sec als het er staat, zonder de emoties die er wel bij bedacht worden. Het pas gevoelsmatig niet in mijn natuur, zo'n gevoelsleven.
------------
www.odendaals.nl
Dankjewel Pat voor je toelichting. Ik zal er niet verder op in gaan omdat ik voorlopig je reactie niet meer kan lezen, maar in elk geval heb je jezelf hiermee wel behoorlijk verduidelijkt en kan ik je opmerking ook wat beter plaatsen, waarvoor dank.
Op zich heb ik dat zelfde gevoel met homofielen, maar daar hebben we het in onze samenleving niet meer zo erg over. Dat is ingeburgerd.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Poeii.. Pat, ingeburgerd ?? en al die homo's die in Amsterdam de laatste tijd in elkaar geslagen werden
In de homobuurt: Halve Maansteeg, Reguliersdwarsstraat enz. door marokaantjes die het niet konden hebben dat ze in het openbaar kusten als ze van het uitgaansleven kwamen. Die eens zo homovriendelijk hoofdstad van ons land ? Homo's durfen ook al niet meer sávonds in parken te lopen.Nou ben ik er persoonlijk niet voor dat homo's zich zo opzichtig gedragen, maar dat geldt voor mij ook bij hetero's. Maar dat geeft hun nog niet het recht hen te bespugen, uitteschelden en in in elkaar te trappen.
In feiten zijn we na tientallen jaren opbouw weer terug bij af.
Beste Jorge,
Nu ik even de kans heb, tussen de Ddos aanvallen door, wil ik zeggen dat ik het helemaal met je eens ben dat pedofilie een belangrijke functie heeft of zou kunnen hebben in de maatschappij. Ook voor individuele kinderen kunnen pedofielen heel belangrijk zijn , door oprechte interesse, aandacht en liefde voor kinderen, denk ik. Niemand hoeft er last van te hebben als iemand zich seksueel aangetrokken voelt tot kinderen. Ik vind ook het bestaan van dit forum van groot maatschappelijk belang, en ik heb bewondering voor jou, en de rest van het team, dat jullie er op vrijwillige basis zoveel tijd in hebben gestoken.
Maar waarom dan?
Pedofilie is toch net zo oud als de mensheid!
Heeft het een evolutionair of maatschappelijk nut? Geen idee, kan zo snel niets bedenken. Maar ja, er bestaan zoveel dingen waar ik het nut niet van snap. Het hele nut van ons menselijk bestaan snap ik niet – al heb ik een christelijke opvoeding gehad.
We zijn in ieder geval wel deel van de maatschappij en hebben dezelfde rechten en plichten. Ik vind dat het vanuit maatschappelijk belang niet verantwoord is om seks te hebben met kinderen. Dat wordt maatschappelijk niet getolereerd, dus daar hebben we ons aan te houden (overigens zijn er vast meer redenen te bedenken waarom dit niet acceptabel is).
Maar we hebben ook dezelfde rechten, dat wordt wel eens vergeten.
Pat schrijft:
Helemaal mee eens! Soms vind ik kinderen ook irritant en vervelend. Maar van enkele jongens gaat mijn hart sneller kloppen, die vind ik prachtig, niet alleen fysiek maar als geheel. Ik kan dan niet begrijpen (vanuit mijn referentiekader) dat anderen dat niet zien! Er zijn overigens ook knappe, irritante jongens. Die vind ik niet aantrekkelijk. Er zijn ook lelijke…..
Reactie op:
Maar waarom dan? Vreemd omdat het niet wenselijk is of omdat het nut ervan ontbreekt?
Zelf vind ik het erg vreemd dat er mensen zijn die op zwaar behaarde mannen vallen of op afzichtelijke vrouwen met vetrollen (om maar iets te noemen). In mijn ogen zijn jonge, slanke jongens veel mooier – dat valt toch haast niet te ontkennen? Ach – aantrekkingskracht is nauwelijks uit te leggen.
Het vreemde zit ‘m volgens mij in de maatschappelijke aversie tegen pedofilie. Veel mensen weten niets (of willen niets weten) van pedofilie omdat het een te beladen begrip geworden is. Het wordt direct geassocieerd met verkrachting en misbruik.
De groep ‘normaal in de maatschappij functionerende pedofielen’ wordt haast gedwongen om niet openlijk uit te komen voor hun geaardheid. Ik geloof dat ‘echte’ pedofilie een groter taboe is dan ooit. Graag zou ik willen weten hoe groot deze groep in onze maatschappij is – Hoe vreemd is het verschijnsel nou werkelijk? Onbekend maakt onbemind. Jammer dat dit in deze tijd (vanwege het taboe) zo moeilijk te onderzoeken is. Volgens mij zitten in deze groep (ook) hele goede pedagogen, die enorm veel betekenen voor de maatschappij.
Pedofilie is niet ‘negatief’. Niet iets wat onderdrukt moet worden. Pedofilie moet niet geweerd worden. Het verschijnsel verdient erkenning. Ik ben er van overtuigd dat de maatschappij van echte pedofielen meer profiteert dan lijdt. (dus toch een zeker nut heeft !!)
Pfff.. een hele lap tekst met veel open deuren en herhalingen…Maar sommige dingen kunnen niet vaak genoeg herhaald worden!
Helemaal mee eens! Soms vind ik kinderen ook irritant en vervelend. Maar van enkele jongens gaat mijn hart sneller kloppen, die vind ik prachtig, niet alleen fysiek maar als geheel. Ik kan dan niet begrijpen (vanuit mijn referentiekader) dat anderen dat niet zien! Er zijn overigens ook knappe, irritante jongens. Die vind ik niet aantrekkelijk. Er zijn ook lelijke…..
Lijkt me gek als ik dit geschreven heb...
------------
www.odendaals.nl
Volgens mij had ik het gisteren zo ongeveer bedoeld – ‘k Heb het helaas niet opgeslagen.
Bij reactie op, moet staan:
Het is genetisch ook onnatuurlijk, denk ik.
Bij Pat schrijft moet staan:
Ik vind kinderen soms irritant, soms leuk. Bewonder wel hun vermogen om simpelweg te genieten zonder grenzen of rationele overwegingen. Hun onbevangen manier van reageren, liefhebben van hun ouders. Dat zie ik bij mijn eigen kinderen. Dat maakt me trots en blij. Als ik mijn eigen kinderen zie, dan zie ik hoop voor de toekomst en voel ik veel liefde.
Bij de laatste reactie moet staan:
Seksuele gedachten hebben over kinderen voelt voor mij onnatuurlijk en raar.
Nogmaals mijn excuses! Het zou inderdaad erg vreemd zijn als jij dit geschreven zou hebben Pat!
Op zich hoef ik niet zo nodig te bevestigen dat ik een niet-pedofiel ben. Ik weet dat zelf en dat is voldoende, maar ach... sommige figuren vinden het nodig om mijn schrijven hier aan te grijpen als middel om te roepen dat ik daardoor mijn oordeelsrecht heb verspeeld. Het zijn gelukkig geen mensen met verstand die zulks roepen, dat scheelt weer.
------------
www.odendaals.nl
Hmm, je hebt het wellicht elders op het forum of misschien zelfs hier al eens toegelicht, maar ik ben nu benieuwd waarom je hier leest en post? Wat is je motivatie?
Ik wilde hetvolgende even uitlichten, ik had dit over het hoofd gezien en op dat andere onderwerp kon ik dit niet meer plaatsen omdat het gesloten is. Vandaar hier>
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Je intenties zijn vast goed, in die zin dat je pleit voor een samenleving die pedofiliele gevoelens
accepteert "zolang daar verder geen handelingen aan verbonden zijn" maar dit is wel een samenleving die seks met debiele kinderpoppetjes in second life net zo zwaar veroordeelt als het bekijken van plaatjes van real life naakte kindertjes als avond aan avond pedo's .....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik kan mij er iets bij voorstellen dat dit toch zwaar wordt aangerekend. Daarbij moet je je kunnen verplaatsen in hun gedachtengang, waar ze dit beschouwen als aanzetten tot. Zo makkelijk moet men mijsinziens niet over de gevoelens van hetero's en homo's heen walsen.
Om die dingen aan die mensen te willen uitleggen, moet je vragen stellen en voorbeelden geven
Toen dit forum een tijdje onbereikbaar was heb ik op google gezocht naar sites over pedofilie. Ik las veel discussies over dit onderwerp en werd er niet vrolijk van. Ook heb ik een aantal door jouw geschreven reacties gelezen. Ik vind het erg bewonderingswaardig dat jij (als niet pedofiel) het lef hebt om de geldende gedachtengang opzij te zetten om een zo objectief mogelijk beeld te vormen.
Respect! (eigenlijk houd ik niet van dit modewoord, maar ja...ik kon niks passenders verzinnen
Beste Meso en Pat, ik vind dat er nu zéér interesante en waardevolle dingen worden gezegd op dit forum
Hier sta ik volledig achter. He he, eindelijk lucht !
Dit heeft me doen besluiten terugtekeren.
Maar daarom niet alleen: Dit zal ik uitleggen in een nieuw onderwerpforum (dat ik nu nog even wil gaan schrijven) genaamd: Discriminatie ondervonden.
nog even geduld, ik moet er nog even over brainstormen hoe ik dit zal neer pennen
Pedofielen zullen altijd in de minderheid zijn en dus afwijken van de norm.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ik vraag me zelfs dát af of dat wel zo is...................................
Aan Freedom,
Jij vroeg je af of de zin ‘Pedofielen zullen altijd in de minderheid zijn en dus afwijken van de norm’ wel zo is.
Volgens mij wordt de norm met name bepaald door de gedachten van meerderheid. In ieder geval door een grote groep mensen. Pedofilie wordt door heel veel mensen als erg afwijkend beschouwd. Dus, de relatief kleine groep pedofielen zullen met hun gevoel altijd afwijken van de norm. Het woordje ‘altijd’ is een beetje riskant. Misschien dat het ooit mogelijk zal zijn om als pedofiel volledig geaccepteerd te worden. Een utopie waar ik zelf niet in geloof.
Beste Meso, ten eerste, verwelkom je me niet met mijn terugkeer ? Ik ben een beetje teleurgesteld dat je dit niet doet. Maar goed niet aangedacht misschien. Laat maar zitten.
Ik denk dat er meer pedofiele gevoelens zit bij hetero's dan dat men voor mogelijk houdt.
Net zo goed, en dat is waar, sterke zwaargebouwde kerels soms met een man naar bed gaan, maar dat voor zijn vriendenkring en zijn vrouw beslist niet geweten mag worden.
Zo zou ik me best kunnen voorstellen dat dit ook bij pedofilie zou kunnen opgaan.
Je verwelkomen had ik allang gedaan!!!! . Op 27 november. Kijk maar bij het topic: ''Dertienjarig meisje gehuwd in Brussel".
Maar goed - alsnog - Fijn dat je er weer bent! (advies: misschien is het verstandig om niet zo snel fel / primair te reageren. Wacht even tot de het grootste gevoel van irritatie weg is en reageer dan - sommige reacties komen wel heel cru over. Ik heb het overigens niet over deze reactie naar mij toe, maar over je reactie in het topic 'discriminatie buiten het forum) Maar goed, 't is maar een advies- 't is je goed recht om het er niet mee eens te zijn en er je niks van aan te trekken!
Je schrijft: Ik denk dat er meer pedofiele gevoelens zit bij hetero's dan dat men voor mogelijk houdt.
Misschien waar... maar ja... we blijven toch altijd verreweg in de minderheid!
Weet je Meso, ik heb vaak aan je gedacht toen ik weg was.
Jij onderbouwd mijn stellingen perfekt.
Ik heb bewondering voor je.
Maar dat niet alleen, je bent voor mij zuurstof op dit forum.
Je komt mij zéér betrouwbaar, open en eerlijk over.
Ha, ha..Je bent nu wel heel egostrelend (: ! Maar goed, ik geef de credits weer door aan de andere forumbezoekers (op een enkele stoeptegel na). Een aantal mensen zeggen hele wijze, verstandige dingen die mij erg aan het denken zetten.
Na een tijd van verdringing en een enorme crisis is de zon bij mij weer gaan schijnen. Nu voel ik me weer redelijk stabiel en kan ik weer genieten van de mensen om me heen en de dingen die ik heb. Ik ben er overigens nog niet –
Dit forum dient voor mij ook als een soort zelfonderzoek. Ben ik eerlijk tegen mezelf; Heb ik een heldere mening, waar ik echt achter sta! Zijn er hiaten; Verkondig ik geen tegenstrijdigheden; Hoe kan ik op een zo goed mogelijke manier omgaan met mijn gevoelens…etc
Veel respect heb ik voor de mensen op dit forum die voor zichzelf alles duidelijk hebben, die op een stabiele, zelfverzekerde manier een leven opgebouwd hebben en op een waardige manier in de spiegel kunnen kijken. Mensen die openlijk (dus ook buiten dit forum) voor hun geaardheid uit durven te komen. Zo ver en dapper ben ik nog lang niet. Ik twijfel zelfs of het ooit zover zal komen! (is overigens vanwege mijn werk niet verstandig- maar toch..)
Ook veel respect heb ik voor de niet-pedofiele bezoekers die moeite doen om een eerlijk beeld te krijgen van pedofilie! Hopelijk durven ze er buiten dit forum ook zo openlijk over te praten en discussiëren. Verschil van mening vind ik geen probleem, zolang er maar onderbouwing is. Interessant en leerzaam!
Zo, nu genoeg met complimentjes gestrooid.. (toch leuk in deze Sinterklaastijd)
Nu maar weer eens terug naar het ‘echte’ onderwerp’, mits daar nog iets zinnigs over te zeggen valt!
Dit forum dient voor mij ook als een soort zelfonderzoek. Ben ik eerlijk tegen mezelf; Heb ik een heldere mening, waar ik echt achter sta! Zijn er hiaten; Verkondig ik geen tegenstrijdigheden; Hoe kan ik op een zo goed mogelijke manier omgaan met mijn gevoelens…etc
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Meso, onderschat je zelf niet. Door dit alleen al te zeggen ben je mijnsinziens al veel verder dan de meeste mensen. De meeste mensen dulden geen zelfonderzoek ( en daar bedoel ik beslist niet alleen pedofielen mee )
Oei!! Een complimentje vergeten - zat nog ergens onder in de zak
Erg veel respect heb ik ook voor de mensen die zich kwetsbaar durven optestellen. Die eerlijk hun verhaal vertellen zonder het mooier te maken dan het is. Dit zijn mensen met een goed hart! Met deze reacties moeten we voorzichtig omgaan!
Nu is de zak van Sinterklaas echt leeg!
Groetjes Meso
Toch heb ik een andere tijd meegemaakt waarin pedofiele ook wel een taboe was. Maar de mensen (incl.Ik zelf) kende het hele begrip pedofilie niet eens. Ik was 23 jaar en sprak openlijk tegen mijn afdelingschef, omdat het voormij een probleem was die ik toch kwijt moest, over mijn liefde voor jongetjes naar aanleiding van zijn lachende opmerking: "Hans krijgt altijd rooie koontjes als hij leuke jongetjes ziet." we liepen in de middagpauze vaak met elkaar buiten te wandelen.en waarschijnlijk waren mijn blikken naar kinderen hem opgevallen. We werden vrienden, nodigde mij bij hem thuis uit, hij had gezin met twee plaatjes van jongetjes en ze mochten gewoon op mijn schoot zitten terwijl hij er lachtend naar zat te kijken. Kun je je dit in deze tijd nog voorstellen ?
Aan Hans
Waarschijnlijk zou je baas nu anders gereageerd hebben! Zoals je zegt was pedofilie destijds iets onbekends. Iets vreemds, iets geks, maar nog niet zwaar beladen en dus nog geen taboe.
(toch? ik bestond toen nog niet namelijk )
Als je in deze tijd rode wangetjes krijgt bij het zien van mooie jongetjes vinden ze je een viespeuk en een gevaar voor de samenleving. Een groot verschil dus.
Groetjes meso
Tja Meso bekend maakt onbemind. Zijn we in deze tijd dan eigenlijk wel beter af vraag ik me af.
Vroeger toen ik jong was. Ik was 28 en ging nog met mijn zuster en mijn moeder met vakantie in nederland.Ik speelde gewoon met de kinderen van andere vakantie gangers en ik heb met een jongetje van twaalf , zonder anderen erbij en zonder toestemming vooraf te vragen, in de bossen gewandeld. Niemand zei er wat van en ik werd door de moeder toen we terugkwamen vrolijk verwelkomt zonder een spoor van wantrouwen.
Kom daar tegenwoordig maar eens om !
Je hebt gelijk. Door halsstarrig te blijven proberen achter de lieden die ons als viespeuken zien te blijven staan, verloochen ik mezelf.
Ik ben iemand die altijd probeert de kerk in het midden te houden, en daardoor doe ik (helaas) vaak te veel water bij de wijn. Dat is een karaktertrek van me. Ik hou niet van ruzie, en dat probeer ik misschien wel TE vaak op deze manier tegen te gaan. Niet alleen op dit forum, maar ook in m'n dagelijks leven. Ik denk dat ik niet daardoor ook nog niet helemaal "uit de kast" durf te komen, wat de pedo-gevoelens en -gedachten betreft.
Ik ga 's goed nadenken over wat jij schreef, en aangezien dit een forum is voor mensen die min of meer gelijke gevoelens hebben, zal ik voortaan proberen ècht te zeggen wat ik denk en voel, zonder me te veel aan te trekken van de pedohaters, die ik hier helaas ook al tegengekomen ben.
Ik kan helaas niet ál te vaak op dit forum rondstruinen, want mijn vrouw snapt dit allemaal niet, en dar wil ik zo houden. Ik heb nl. een heel fijn huwelijk, en dat wil ik absoluut niet op het spel zetten door mijn pedo-zijn. Misschien vind je dat dan ook weer laf, maar ja, ergens moet je (ik) toch een grens trekken.
Hoe dan ook, dank voor je reactie, en ik ga hier voortaan wat opener reageren.
Begrijp me goed. Ik vind je absoluut niet laf. Zelf heb ik mijn pedofiele gevoelens jaren lang als een geheim met me mee gedragen en ik was ook niet van plan om hier ooit voor uit te komen. Dat ik het uiteindelijk toch aan mijn vrouw heb verteld kwam voort uit psychische nood. Tot vorig jaar had ik niet veel moeite om het voor mezelf te houden. Af en toe was het lastig, maar ik kon er goed mee leven. Tot mijn schrik werd ik verliefd (en dat was al heel lang niet meer voorgekomen) op een jochie van twaalf. Natuurlijk kwam ik wel vaker leuke jongetjes tegen, maar ik kon ‘het verliefd worden’ altijd vrij makkelijk voor blijven. In die tijd was ik wat somber en ontevreden. Mijn positieve contact met deze jongen maakte mij vrolijk en gaf me energie. Ik negeerde mijn verliefdheidsignalen. Met mijn gevoelens kon ik geen kant op, mijn gedachten werden er door beheerst, hierdoor raakte ik depressief.
Mijn energie raakte op, ik leefde als een zombie en wilde het liefst alleen zijn. Veel mensen hebben zich in die tijd zorgen gemaakt om mij. Op een avond heb ik het aan mijn vrouw verteld. Tot mijn verbazing was ze opgelucht in plaats van kwaad en verdrietig. Ze was opgelucht omdat ze eindelijk wist waarom het zo slecht met me ging. We hebben veel gesproken. Eerst vooral over mijn gevoelens, nu voornamelijk over haar gevoelens. Onze relatie is er niet door verzwakt maar wel door veranderd.
Op mijn psycholoog na heb ik het verder aan niemand verteld. Mijn ‘coming out’ was een enorme opluchting. Vanaf die tijd (met behulp van de psycholoog en medicijnen) ging het weer beter. Nu, nog geen half jaar later, gaat het goed. Voor mij is het een wonder! Ik vind het heerlijk dat ik weer van het leven kan genieten en dat ik de toekomst weer zonnig in zie.
Voorlopig ben ik niet van plan om het anderen te vertellen. Aan de ene kant voel ik wel de behoefte, maar de gevaren zijn te groot. Mijn baan wil ik niet verliezen en het contact met mijn familie en vrienden wil ik niet op het spel zetten. Al ben ik wel benieuwd hoe anderen zullen reageren. Misschien later, als ik met pensioen ga…maar dat duurt nog heel lang!
Dat ik het geheim houd vind ik geen zwakte of lafheid maar meer een logisch gevolg van het taboe. Overigens weet ik niet of ik het wel zou durven om het publiek te maken. Veel respect heb ik voor mensen die dit wel aangedurfd hebben en de gevolgen op de koop toe hebben genomen. Dit vind ik enorm moedig!
Afwegingen omtrent coming out:
Wat is verstandig? Geen idee! Voor iedereen een persoonlijke afweging. Ik zou zeggen, neem de tijd en beslis niet impulsief. Maak een afweging en vergeet hierbij niet de realiteit.
Door te schrijven op dit forum merk ik dat ik mijn gevoelens steeds minder bijzonder ga vinden. Een valkuil is dat ik mijn geaardheid te vanzelfsprekend ga vinden. Op het forum zijn veel mensen die mijn gevoelens accepteren terwijl dit niet de algeheel geldende norm is.
(ik ben het er niet mee eens dat uitslagen van onderzoeken vaak gemanipuleerd worden zodat de uitslagen altijd uitkomen ten faveure van degene die het onderzoek heeft laten instellen, maar dat is nu niet zo belangrijk)
Pepermuntje, je bent me wel erg snel door de bocht. Er zijn onderzoeken zijn die aantonen dat, mits het kind het wil, er mee instemt, als er als vanzelf 'iets' ontstaat, dat het kind er als volwassene positief op terugkijkt. Maar dan is het vervolgens vaak, zo niet vaker dan de ervaring zelf, de omgeving die het voor het kind verpest, door erop te hameren dat het nu iets heel ergs overkomen is. Ik praat hier uiteraard niet over verkrachting. Ik praat over de mogelijkheid dat het toch wel zou kunnen. En ik praat dan ook net over volwassen sex met kinderen maar over kinderlijke sex met een volwassene.
....alleen spreken de cijfers dit tegen. Natuurlijk weet ik net zo goed als jij dat uitslagen van onderzoeken vaak gemanipuleerd worden zodat de uitslagen altijd uitkomen ten faveure van degene die het onderzoek heeft laten instellen. Maar doordat (wij) pedo's in de ogen van de "normale" mensen nog altijd gezien worden als vieze kinderverkrachters en -moordenaars is het m.i. absoluut niet mogelijk om d.m.v. dit forum, dat duidelijk ook door niet-pedo's en zeker anti-pedo's bezocht wordt, het tegendeel te gaan bewijzen. Daar is het, met o.a. Dutroux en Fritzl nog vers in ieder's herinnering, nog véél te vroeg voor. Dús lijkt het me (misschien kun je dit laf noemen, ik noem het voorzichtig) verstandiger om voorlopig nog maar mee te huilen met de rest van de wolven in het bos. We zijn nog steeds een minderheidsgroepering met een hersenafwijking (zie "Nieuwste artikelen"), dus laat dat maar even zo. Als er zich ooit meer "gewone" mensen op dit forum gaan melden die enig begrip durven te tonen voor onze "afwijking" is het vroeg genoeg om hen subtiel en voorzichtig uit te leggen wat wij precies voelen. Het is gewoon nog te vroeg om de spreekwoordelijke knuppel in het hoenderhok te gooien, vind ik.
Met zo'n denkwijze loop je het risico de geldende gedachtengang bij een groep Nederlanders; namelijk dat pedofielen manipuleren en liegen, te bevestigen.
Eerlijkheid duurt altijd het langst. Daarbij is het belangrijk om juist aan dat geldende gevoel aandacht te besteden. Dat is dominant en zit elke vorm van integratie in de weg.
------------
www.odendaals.nl
Het gaat mij er vooral om de erkenning. Erkenning dat pedofilie en misbruik geen synoniemen zijn. Dat pedofielen niet per definitie slecht zijn. Door – mee te huilen met de rest van de wolven – verloochen je jezelf. Ik ben het dan ook helemaal eens met de reactie van Pat3766.
Natuurlijk weet ik dat we vaak gezien worden als een minderheidsgroepering met een hersenafwijking. Dat is jammer en dat zal voorlopig (misschien nooit) veranderen. Pedofielen zullen altijd in de minderheid zijn en dus afwijken van de norm.
Toch zijn er ook mensen die wel serieus over dit thema willen nadenken. Mensen die de maatschappelijke vooroordelen opzij durven zetten.
Voor deze mensen kan dit forum nuttig zijn. Wat is de waarde van dit forum als we met z’n allen maar een beetje schaapachtig mee gaan papagaaien?
Voor de rest is dit forum ‘gewoon’ interessant. Ik vind het leuk om te lezen en te discussiëren over dit thema zelfs al zou dit forum geen enkele invloed hebben op de beeldvorming.
MvG MeSo
Ik bezoek dit forum af en toe omdat ik pedofilie niet begrijp en er meer inzichten over wil verwerven, vanuit mijn eigen denkkader en niet vanuit de mening van de "rest". Daarom vind ik het goed dat dit er is. Soms ben ik ronduit verbijsterd over meningen van enkelen of over verhalen. Dat is echter mijn eigen denkkader, die moeite heeft zich in die gedachtenwereld te verplaatsen.
Soms vraag ik me ook wel af of ik er goed aan doe hier af en toe mijn zegje te doen. Vervolgens vind ik mezelf dan weer een watje, omdat ik zelf bepaal of ik hier kom en niet de mensen er omheen. Zolang ik bij mezelf blijf en mijn eigen mening geef, kan ik mijn integriteit ten alle tijden verantwoorden, tegen wie dan ook.
Mijn persoontje is al eens (zo'n half jaar geleden) met foto en al op SKS geweest. "Want hij post op pedofilie.nl en praat met ze".
Ik heb gelukkig hier nog niets besmettelijks gemerkt, maar als ze toen kans hadden gezien om mijn exxen te benaderen, dan waren de rapen nog niet gaar geweest. "Weet u, dat de vader van uw kinderen post op een pedofielensite?" pfff... dan heb ik dat weer uit te leggen. Geen nood, want mijn handelingen zijn volledig uitlegbaar en zoals gezegd kan ik staan voor mijn integriteit in deze. Ik zit echter niet te wachten op zulk gedoe.
Ik laat me echter ook niet chanteren vanwege het feit dat ik discussieer op een site als dit. Mensen hier weten dat ik soms pittig discussieer met de mensen hier. Mijn mening over pedofilie steek ik niet onder stoelen of banken.
Waar het me om gaat (dit lange monoloogje), is te melden dat de gesprekken hier me wel meer inzicht geven in de aard van pedofilie, hoewel een groot deel nog een mysterie voor me is. Omdat ik me inzet voor de bestrijding van kindermishandeling, vind ik dit een interessant onderwerp. Ik denk namelijk dat een groot deel van het misbruik niet op het conto van verklaarde pedofielen terecht mag komen, maar veel meer in de richting van macht/familie/gezin zit.
Soms denk ik: pedofilie is een sociaal probleem. Ontstaat door omstandigheden in het leven van een kind. Iets met wantrouwen naar volwassenen dat zich zo vastgrijpt in iemands kader, dat "gevlucht" wordt naar de wereld van kinderen. Die zullen tenminste nooit bewust liegen of pijn doen, maar reageren puur.
Soms echter vermoed ik gewoon een genetische aanleg.
Ik ben geen arts; verre van, maar op basis van sociale uitingen kan een mens soms een behoorlijk beeld verkrijgen.
------------
www.odendaals.nl
Zelf denk ik dat de geaardheid pedofilie voor het grootste deel genetisch is. Waarom?
Omdat ik voor mezelf simpelweg niets kan bedenken hoe ik er aan gekomen ben.
Mijn jeugd was prima. Een geweldige schooltijd, ik kon goed meekomen, werd nooit gepest en had aardig wat vrienden. Ik was hooguit een beetje verlegen. Thuis hadden we het ook goed. Ik en mijn broer en zussen hebben een goede opvoeding gehad. Bang voor vrouwen was, en ben ik niet. Ook heb ik in mijn jeugd geen noemenswaardige traumatische ervaringen gehad. Nooit ben ik (seksueel)misbruikt.
Tja, ’t is geen vrijwillige keuze. Zelf zou ik liever puur heteroseksueel zijn. Dat zou mijn leven een stuk makkelijker gemaakt hebben.
Overigens ben ik op dit moment best tevreden met mijn leven.
Ik ben blij dat ook niet-pedofielen serieus mee discussiëren op dit forum.
Over het niet begrijpen van pedofilie, zoals Pat aangeeft:
‘-- Ik bezoek dit forum af en toe omdat ik pedofilie niet begrijp –
Volgens mij is het gevoel op zich simpel en vergelijkbaar met de gevoelens die heteroseksuele mannen hebben voor vrouwen. Maar alleen wat minder praktisch!!
MvG Meso
Daar gaat mijn sociale theorie. In duigen. Mijn niet-begrijpen is natuurlijk gestoeld op mijn eigen referentiekader met zijn beperkingen. Seksuele gedachten hebben over kinderen voelt voor mij onnatuurlijk en raar. Het is genetisch ook onnatuurlijk, denk ik. Toch is het er....
Omdat ik vind dat veroordelen makkelijk is en onwenselijk, kies ik er voor om hier vragen te stellen en mijn mening te geven.
Ik vind kinderen soms irritant, soms leuk. Bewonder wel hun vermogen om simpelweg te genieten zonder grenzen of rationele overwegingen. Hun onbevangen manier van reageren, liefhebben van hun ouders. Dat zie ik bij mijn eigen kinderen. Dat maakt me trots en blij. Als ik mijn eigen kinderen zie, dan zie ik hoop voor de toekomst en voel ik veel liefde.
------------
www.odendaals.nl
Seksuele gedachten over kinderen hebben voelt voor jou onnatuurlijk en raar. Hoe zit het dan met seksuele gevoelens voor mensen van hetzelfde geslacht? Dat is ook afwijkend. Hoe voelt dat voor jou? Heeft het een evolutionair of een maatschappelijk nut? Van homofilie kan ik me dat zo snel niet bedenken, van pedofilie kan ik me wel zowel evolutionaire als maatschappelijke functies bedenken (ik zal ze niet voorkauwen).
Het voelt onnatuurlijk en raar omdat je referentiekader zegt dat seks met kinderen niet goed is. Zo is tenslotte de maatschappelijke norm en er bestaat denk ik ook hier op het forum wel redelijk een consensus dat dat in elk geval in de huidige maatschappij ook zo is. Als je kijkt naar puur de seksuele verlangens van een pedofiel zie ik daar ook geen nut van, maar, zoals jij ook weet, pedofiel zijn betekent meer dan dat, zelfs al komt dat deels wellicht voort uit een seksueel verlangen (ik ben er niet helemaal achter hoe de factoren seksueel verlangen, liefde voor kinderen in het algemeen, eigen kinderwens en de behoefte aan zelfontplooiïng - vrij vertaald een steentje bij willen dragen aan de maatschappij - zich tot elkaar verhouden in de context van mijn motivatie voor het werken met kinderen. Dit is lastig uit elkaar te pluizen al merk ik wel dat net zo gemotiveerd werk met een meisje dat ik niet aantrekkelijk vind als met een knappe jongen. Ik geniet alleen op een andere manier van het fysieke contact dat er is zoals een keer een knuffel, op schoot zitten, enzovoort). Maslow komt net effe tekort om dit op een theoretische wijze te toetsen.
Ik zei het zelf ook al: het is mijn referentiekader. Homofilie vind ik in principe ook "raar", hoewel daar voor mij nauwelijks discussie over is. Het zijn volwassenen/ generatiegenoten die liefde met elkaar delen. Dat is wat mij betreft hun keus. Ik heb daar geen last van.
Het wordt voor mij persoonlijk vreemder als een volwassen persoon liefdesgevoelens koestert voor iemand die veel jonger is en kind. Daar kan ik me zoals gezegd geen voorstelling van maken.
------------
www.odendaals.nl
Ik heb liefdesgevoelens voor een jongetje van acht. In de betekenis van houden van, maar niet seksueel. Wat is daar dan eigenlijk anders aan dan liefde van ouders voor hun eigen kinderen ?
Freedom
De liefde die een ouder voor zijn of haar kind voelt is vergelijkbaar met verliefdheid, zo is ooit in een onderzoek vastgesteld. Alleen zullen verreweg de meeste ouders geen seksuele gevoelens koesteren voor hun kind, op een klein percentage na. Dan kom je dus toch weer op het punt wat pedofilie onderscheidt van ouderliefde: de seksuele component. Voor niet-pedofielen is het niet of nauwelijks voorstelbaar om seksuele gevoelens voor een kind te hebben, maar zijn die gevoelens wezenlijk anders dan de gevoelens die diegene voor zijn of haar partner voelt in een hartstochtelijk moment? Of die je hebt of had wanneer je op het strand die ene spetter half ontkleed langs zag lopen? Als je je dat voorstelt, en dan daarbij nog de liefde die je voelt voor je kind(eren), dan ben je al een heel eind op weg om de gevoelens van een pedofiel te begrijpen.
Als je je dat voorstelt, en dan daarbij nog de liefde die je voelt voor je kind(eren), dan ben je al een heel eind op weg om de gevoelens van een pedofiel te begrijpen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deze vergelijking heb ik wel eens naar mensen getrokken. Dan glimlachen ze, en zeggen: Tja misschien heb je dan wel gelijk. Zo heb ik het nooit bekeken. Dat zijn dan wel de mensen waar ik voel dat ze eigenlijk al zelf twijfelen aan hun eigen stelling. Bij echt pedohaters, laat ik voor wat ze vinden. Daar heeft het weinig zin om mee te discussieren.
Freedom
Dat die spetter nu voor de een 1,80 meter hoog, 30 jaar oud en 70 kg is en voor de ander 1,50 meter, 11 jaar en 35 kg... 't Gevoel daar op dat strand zal in beide gevallen hetzelfde zijn ongeacht de bijbehorende cijfertjes. Of dat even later in contact nog altijd hetzelfde is kan ik niet goed beoordelen.
Het lijkt me nuttig om hier even twee dingen uit elkaar te houden. Je geeft aan dat je gevoelens voor kinderen als raar/onnatuurlijk ervaart maar dat er over het hebben van een relatie met een generatiegenoot van hetzelfde geslacht wat jou betreft geen discussie is. Zie je de discrepantie tussen die twee? Even uitpluizen:
Homofilie (als seksuele voorkeur) vind je raar, maar verder geen punt.
Pedofilie vind je raar en onnatuurlijk - stapje verder dus nog. Begrijpelijk op zich, al kan ik dat onnatuurlijk niet plaatsen maar omdat je het gevoel niet kent vind ik het wel vanzelfsprekend dat je het raar vindt dat een ander dat wel heeft. Ik vind het ook raar dat mensen op vrouwen vallen.
Homseksuele relaties/contacten staan wat jou betreft buiten discussie, pedoseksuele relaties/contacten vind je als ik me goed herinner niet kunnen. Accoord, hier hoeven we het verder niet over te hebben.
Volgens mij gaat het hier dus om de kwestie van alleen het hebben van de seksuele voorkeur, het gevoel. Je benadrukt heel sterk dat je je geen voorstelling kan maken bij volwassenen die liefdesgevoelens hebben voor kinderen. Accoord, maar desgevraagd is je woordkeuze bij volwassenen met liefdesgevoelens voor leeftijdsgenoten heel anders. Net alsof je dat laatste niets kan schelen, terwijl je het gevoel hebt dat het eerste er niet zou moeten zijn. Daarom reageer ik ook, want ik heb het gevoel dat je daarmee een deel van mijn nut/plaats in de maatschappij ontkent. Ik ben er zelf van overtuigd dat alles in de natuur een reden heeft, ook pedofilie. Ik zie die reden ook, en dat zorgt ervoor dat ik kan leven met mijn pedofiele gevoelens. Vandaar ook mijn verhaal over evolutionair nut; ik kan me voorstellen dat dat voor jou een beetje uit de lucht kwam vallen.
Overigens zal ik deze discussie wegens tijdelijke afwezigheid niet veel verder kunnen voeren helaas. Of het zou een aantal weken moeten wachten.
Het verschil zit hem er in, dat er bij homoseksuelen generatiegenoten en meestal volwassenen of jong-volwassenen liefde voor elkaar voelen. Ze kunnen, mogen en kiezen er zelf voor. Bij pedofilie zit er een generatie verschil in. Een volwassene en een kind. Een kind dat voor de wet niet handelingsbekwaam is. Een kind dat nog vele lessen moet leren over de wereld, mensen en de samenleving. Een relatie met een volwassen persoon beïnvloedt dat danig. Daar maak ik me zorgen over, daarom vind ik het onnatuurlijk. Als het een platonische relatie betreft, dan heb ik er geen enkel probleem mee. Sterker nog: qua vertrouwen in volwassenen kan dat voordelig zijn voor de ontwikkeling van kinderen. Alleen is dat vertrouwen nu een risico? Als ik de samenleving en de niewsberichten mag geloven wel. Als ouder kan je je kind haast niet meer vertrouwen met volwassenen. Zo spastisch wil ik niet met ze omgaan, maar om je kind enigszins te beschermen, moet je wel voorzichtig zijn. Kinderen zijn sterk, maar een misbruik ervaring wil ik ze besparen.
Daarmee zeg ik niet dat pedofielen persé een risico zijn. Jullie kennen mijn mening hieromtrent. Eerlijk gezegd weet ik niet of ik onbekommert mijn kinderen mee zou geven voor een middagje "ergens". Mocht ik die persoon goed kennen, dan is het anders. Gek genoeg, als de buurvrouw zo'n vraag aan me zou stellen, die zelf ook kinderen heeft, dan zou ik veel minder snel bezorgd zijn. Je kan je afvragen of het risico voor mijn kinderen dan kleiner is. Misschien slaat ze ze wel. Weet ik het? Maar ook ik ben niet los van de invloeden van al die nieuwsberichten.
Neem het me eens kwalijk
------------
www.odendaals.nl
Ik neem je niets kwalijk hoor, je redeneert heel logisch en verstandig en ik ga er zelf net zo mee om. Ik heb zelf geen kinderen maar heb wel regelmatig kinderen onder mijn hoede. Die zou ik inderdaad gerust aan mijn buurvrouw toevertrouwen, ze is een toffe en verstandige vrouw die zelf ook een zoontje heeft dus da's geen punt. Ik zou diezelfde kinderen niet aan mensen met pedofiele gevoelens toevertrouwen, behalve aan enkelen die ik heel goed ken. Maar goed ik hoef die kinderen nooit aan anderen toe te vertrouwen gelukkig. Behalve aan hun eigen ouders, wat heel soms wel eens lastig is...
Maargoed, het verschil dat je hier aangeeft is puur een verschil in handelen, niet in gevoelens. We hadden het over gevoelens. Een homofiel kiest er absoluut niet voor om homo te zijn, net zo min als een pedofiel. Evenmin kiest een homo of pedo voor de bijbehorende liefdesgevoelens. Wel voor wat ze er mee doen, maar daar hadden we het niet over. Volgens mij gaf je ook aan het gevoel raar en onnatuurlijk te vinden. Over het rare hoeven we het niet te hebben, jij bent zelf ook raar dat je vrouwen aantrekkelijk vindt
Maar dat onnatuurlijke stak me een beetje, wat vind je precies zo onnatuurlijk en waarom?
Dat is gewoon mijn gevoel, dat het in mijn gevoel onnatuurlijk is om van kinderen te houden met daarbij een seksuele component. Ik probeer me dat dan wel eens voor te stellen, maar dat lukt me niet. Op zich heb ik dat zelfde gevoel met homofielen, maar daar hebben we het in onze samenleving niet meer zo erg over. Dat is ingeburgerd. Voor pedofilie geldt dat niet.
Onnatuurlijk bedoel ik zo sec als het er staat, zonder de emoties die er wel bij bedacht worden. Het pas gevoelsmatig niet in mijn natuur, zo'n gevoelsleven.
------------
www.odendaals.nl
Dankjewel Pat voor je toelichting. Ik zal er niet verder op in gaan omdat ik voorlopig je reactie niet meer kan lezen, maar in elk geval heb je jezelf hiermee wel behoorlijk verduidelijkt en kan ik je opmerking ook wat beter plaatsen, waarvoor dank.
Op zich heb ik dat zelfde gevoel met homofielen, maar daar hebben we het in onze samenleving niet meer zo erg over. Dat is ingeburgerd.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Poeii.. Pat, ingeburgerd ?? en al die homo's die in Amsterdam de laatste tijd in elkaar geslagen werden
In de homobuurt: Halve Maansteeg, Reguliersdwarsstraat enz. door marokaantjes die het niet konden hebben dat ze in het openbaar kusten als ze van het uitgaansleven kwamen. Die eens zo homovriendelijk hoofdstad van ons land ? Homo's durfen ook al niet meer sávonds in parken te lopen.Nou ben ik er persoonlijk niet voor dat homo's zich zo opzichtig gedragen, maar dat geldt voor mij ook bij hetero's. Maar dat geeft hun nog niet het recht hen te bespugen, uitteschelden en in in elkaar te trappen.
In feiten zijn we na tientallen jaren opbouw weer terug bij af.
Hans
Beste Jorge,
Nu ik even de kans heb, tussen de Ddos aanvallen door, wil ik zeggen dat ik het helemaal met je eens ben dat pedofilie een belangrijke functie heeft of zou kunnen hebben in de maatschappij. Ook voor individuele kinderen kunnen pedofielen heel belangrijk zijn , door oprechte interesse, aandacht en liefde voor kinderen, denk ik. Niemand hoeft er last van te hebben als iemand zich seksueel aangetrokken voelt tot kinderen. Ik vind ook het bestaan van dit forum van groot maatschappelijk belang, en ik heb bewondering voor jou, en de rest van het team, dat jullie er op vrijwillige basis zoveel tijd in hebben gestoken.
reactie op:
Maar waarom dan?
Pedofilie is toch net zo oud als de mensheid!
Heeft het een evolutionair of maatschappelijk nut? Geen idee, kan zo snel niets bedenken. Maar ja, er bestaan zoveel dingen waar ik het nut niet van snap. Het hele nut van ons menselijk bestaan snap ik niet – al heb ik een christelijke opvoeding gehad.
We zijn in ieder geval wel deel van de maatschappij en hebben dezelfde rechten en plichten. Ik vind dat het vanuit maatschappelijk belang niet verantwoord is om seks te hebben met kinderen. Dat wordt maatschappelijk niet getolereerd, dus daar hebben we ons aan te houden (overigens zijn er vast meer redenen te bedenken waarom dit niet acceptabel is).
Maar we hebben ook dezelfde rechten, dat wordt wel eens vergeten.
Pat schrijft:
Helemaal mee eens! Soms vind ik kinderen ook irritant en vervelend. Maar van enkele jongens gaat mijn hart sneller kloppen, die vind ik prachtig, niet alleen fysiek maar als geheel. Ik kan dan niet begrijpen (vanuit mijn referentiekader) dat anderen dat niet zien! Er zijn overigens ook knappe, irritante jongens. Die vind ik niet aantrekkelijk. Er zijn ook lelijke…..
Reactie op:
Maar waarom dan? Vreemd omdat het niet wenselijk is of omdat het nut ervan ontbreekt?
Zelf vind ik het erg vreemd dat er mensen zijn die op zwaar behaarde mannen vallen of op afzichtelijke vrouwen met vetrollen (om maar iets te noemen). In mijn ogen zijn jonge, slanke jongens veel mooier – dat valt toch haast niet te ontkennen? Ach – aantrekkingskracht is nauwelijks uit te leggen.
Het vreemde zit ‘m volgens mij in de maatschappelijke aversie tegen pedofilie. Veel mensen weten niets (of willen niets weten) van pedofilie omdat het een te beladen begrip geworden is. Het wordt direct geassocieerd met verkrachting en misbruik.
De groep ‘normaal in de maatschappij functionerende pedofielen’ wordt haast gedwongen om niet openlijk uit te komen voor hun geaardheid. Ik geloof dat ‘echte’ pedofilie een groter taboe is dan ooit. Graag zou ik willen weten hoe groot deze groep in onze maatschappij is – Hoe vreemd is het verschijnsel nou werkelijk? Onbekend maakt onbemind. Jammer dat dit in deze tijd (vanwege het taboe) zo moeilijk te onderzoeken is. Volgens mij zitten in deze groep (ook) hele goede pedagogen, die enorm veel betekenen voor de maatschappij.
Pedofilie is niet ‘negatief’. Niet iets wat onderdrukt moet worden. Pedofilie moet niet geweerd worden. Het verschijnsel verdient erkenning. Ik ben er van overtuigd dat de maatschappij van echte pedofielen meer profiteert dan lijdt. (dus toch een zeker nut heeft !!)
Pfff.. een hele lap tekst met veel open deuren en herhalingen…Maar sommige dingen kunnen niet vaak genoeg herhaald worden!
Met vriendelijke groet,
MeSo
Pat schrijft:
Helemaal mee eens! Soms vind ik kinderen ook irritant en vervelend. Maar van enkele jongens gaat mijn hart sneller kloppen, die vind ik prachtig, niet alleen fysiek maar als geheel. Ik kan dan niet begrijpen (vanuit mijn referentiekader) dat anderen dat niet zien! Er zijn overigens ook knappe, irritante jongens. Die vind ik niet aantrekkelijk. Er zijn ook lelijke…..
Lijkt me gek als ik dit geschreven heb...
------------
www.odendaals.nl
Aan Pat
Oeps .. er is tekst weggevallen. Vreemd - Sorry!
Volgens mij had ik het gisteren zo ongeveer bedoeld – ‘k Heb het helaas niet opgeslagen.
Bij reactie op, moet staan:
Het is genetisch ook onnatuurlijk, denk ik.
Bij Pat schrijft moet staan:
Ik vind kinderen soms irritant, soms leuk. Bewonder wel hun vermogen om simpelweg te genieten zonder grenzen of rationele overwegingen. Hun onbevangen manier van reageren, liefhebben van hun ouders. Dat zie ik bij mijn eigen kinderen. Dat maakt me trots en blij. Als ik mijn eigen kinderen zie, dan zie ik hoop voor de toekomst en voel ik veel liefde.
Bij de laatste reactie moet staan:
Seksuele gedachten hebben over kinderen voelt voor mij onnatuurlijk en raar.
Nogmaals mijn excuses! Het zou inderdaad erg vreemd zijn als jij dit geschreven zou hebben Pat!
MvG Meso
Op zich hoef ik niet zo nodig te bevestigen dat ik een niet-pedofiel ben. Ik weet dat zelf en dat is voldoende, maar ach... sommige figuren vinden het nodig om mijn schrijven hier aan te grijpen als middel om te roepen dat ik daardoor mijn oordeelsrecht heb verspeeld. Het zijn gelukkig geen mensen met verstand die zulks roepen, dat scheelt weer.
------------
www.odendaals.nl
Hmm, je hebt het wellicht elders op het forum of misschien zelfs hier al eens toegelicht, maar ik ben nu benieuwd waarom je hier leest en post? Wat is je motivatie?
----------
Ify
Kortheidshalve verwijs ik naar mijn voorstelrondje: http://www.pedofilie.nl/node/746
------------
www.odendaals.nl
Ah dank je! Verduidelijkt de boel.
----------
Ify
Ik wilde hetvolgende even uitlichten, ik had dit over het hoofd gezien en op dat andere onderwerp kon ik dit niet meer plaatsen omdat het gesloten is. Vandaar hier>
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Je intenties zijn vast goed, in die zin dat je pleit voor een samenleving die pedofiliele gevoelens
accepteert "zolang daar verder geen handelingen aan verbonden zijn" maar dit is wel een samenleving die seks met debiele kinderpoppetjes in second life net zo zwaar veroordeelt als het bekijken van plaatjes van real life naakte kindertjes als avond aan avond pedo's .....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik kan mij er iets bij voorstellen dat dit toch zwaar wordt aangerekend. Daarbij moet je je kunnen verplaatsen in hun gedachtengang, waar ze dit beschouwen als aanzetten tot. Zo makkelijk moet men mijsinziens niet over de gevoelens van hetero's en homo's heen walsen.
Om die dingen aan die mensen te willen uitleggen, moet je vragen stellen en voorbeelden geven
Hans
Toen dit forum een tijdje onbereikbaar was heb ik op google gezocht naar sites over pedofilie. Ik las veel discussies over dit onderwerp en werd er niet vrolijk van. Ook heb ik een aantal door jouw geschreven reacties gelezen. Ik vind het erg bewonderingswaardig dat jij (als niet pedofiel) het lef hebt om de geldende gedachtengang opzij te zetten om een zo objectief mogelijk beeld te vormen.
Respect! (eigenlijk houd ik niet van dit modewoord, maar ja...ik kon niks passenders verzinnen
Groet,
meso
Op mijn site heb ik er ook wat over geroepen... we zijn nog altijd een democratie.
------------
www.odendaals.nl
Beste Meso en Pat, ik vind dat er nu zéér interesante en waardevolle dingen worden gezegd op dit forum
Hier sta ik volledig achter. He he, eindelijk lucht !
Dit heeft me doen besluiten terugtekeren.
Maar daarom niet alleen: Dit zal ik uitleggen in een nieuw onderwerpforum (dat ik nu nog even wil gaan schrijven) genaamd: Discriminatie ondervonden.
nog even geduld, ik moet er nog even over brainstormen hoe ik dit zal neer pennen
Met vriendelijke groeten, Freedom
Pedofielen zullen altijd in de minderheid zijn en dus afwijken van de norm.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ik vraag me zelfs dát af of dat wel zo is...................................
Freedom
Aan Freedom,
Jij vroeg je af of de zin ‘Pedofielen zullen altijd in de minderheid zijn en dus afwijken van de norm’ wel zo is.
Volgens mij wordt de norm met name bepaald door de gedachten van meerderheid. In ieder geval door een grote groep mensen. Pedofilie wordt door heel veel mensen als erg afwijkend beschouwd. Dus, de relatief kleine groep pedofielen zullen met hun gevoel altijd afwijken van de norm. Het woordje ‘altijd’ is een beetje riskant. Misschien dat het ooit mogelijk zal zijn om als pedofiel volledig geaccepteerd te worden. Een utopie waar ik zelf niet in geloof.
MvG Meso
Beste Meso, ten eerste, verwelkom je me niet met mijn terugkeer ? Ik ben een beetje teleurgesteld dat je dit niet doet. Maar goed niet aangedacht misschien. Laat maar zitten.
Ik denk dat er meer pedofiele gevoelens zit bij hetero's dan dat men voor mogelijk houdt.
Net zo goed, en dat is waar, sterke zwaargebouwde kerels soms met een man naar bed gaan, maar dat voor zijn vriendenkring en zijn vrouw beslist niet geweten mag worden.
Zo zou ik me best kunnen voorstellen dat dit ook bij pedofilie zou kunnen opgaan.
Hans (alias Freedom)
Je verwelkomen had ik allang gedaan!!!!
. Op 27 november. Kijk maar bij het topic: ''Dertienjarig meisje gehuwd in Brussel".
Maar goed - alsnog - Fijn dat je er weer bent! (advies: misschien is het verstandig om niet zo snel fel / primair te reageren. Wacht even tot de het grootste gevoel van irritatie weg is en reageer dan - sommige reacties komen wel heel cru over. Ik heb het overigens niet over deze reactie naar mij toe, maar over je reactie in het topic 'discriminatie buiten het forum) Maar goed, 't is maar een advies- 't is je goed recht om het er niet mee eens te zijn en er je niks van aan te trekken!
Je schrijft: Ik denk dat er meer pedofiele gevoelens zit bij hetero's dan dat men voor mogelijk houdt.
Misschien waar... maar ja... we blijven toch altijd verreweg in de minderheid!
Groetjes Meso
Weet je Meso, ik heb vaak aan je gedacht toen ik weg was.
Jij onderbouwd mijn stellingen perfekt.
Ik heb bewondering voor je.
Maar dat niet alleen, je bent voor mij zuurstof op dit forum.
Je komt mij zéér betrouwbaar, open en eerlijk over.
En van die mensen houd ik !!
Met hartelijke groet, Hans
Hoi Hans! (en andere forumbezoekers)
Ha, ha..Je bent nu wel heel egostrelend (: ! Maar goed, ik geef de credits weer door aan de andere forumbezoekers (op een enkele stoeptegel na). Een aantal mensen zeggen hele wijze, verstandige dingen die mij erg aan het denken zetten.
Na een tijd van verdringing en een enorme crisis is de zon bij mij weer gaan schijnen. Nu voel ik me weer redelijk stabiel en kan ik weer genieten van de mensen om me heen en de dingen die ik heb. Ik ben er overigens nog niet –
Dit forum dient voor mij ook als een soort zelfonderzoek. Ben ik eerlijk tegen mezelf; Heb ik een heldere mening, waar ik echt achter sta! Zijn er hiaten; Verkondig ik geen tegenstrijdigheden; Hoe kan ik op een zo goed mogelijke manier omgaan met mijn gevoelens…etc
Veel respect heb ik voor de mensen op dit forum die voor zichzelf alles duidelijk hebben, die op een stabiele, zelfverzekerde manier een leven opgebouwd hebben en op een waardige manier in de spiegel kunnen kijken. Mensen die openlijk (dus ook buiten dit forum) voor hun geaardheid uit durven te komen. Zo ver en dapper ben ik nog lang niet. Ik twijfel zelfs of het ooit zover zal komen! (is overigens vanwege mijn werk niet verstandig- maar toch..)
Ook veel respect heb ik voor de niet-pedofiele bezoekers die moeite doen om een eerlijk beeld te krijgen van pedofilie! Hopelijk durven ze er buiten dit forum ook zo openlijk over te praten en discussiëren. Verschil van mening vind ik geen probleem, zolang er maar onderbouwing is. Interessant en leerzaam!
Zo, nu genoeg met complimentjes gestrooid.. (toch leuk in deze Sinterklaastijd)
Nu maar weer eens terug naar het ‘echte’ onderwerp’, mits daar nog iets zinnigs over te zeggen valt!
Groetjes MeSo
Dit forum dient voor mij ook als een soort zelfonderzoek. Ben ik eerlijk tegen mezelf; Heb ik een heldere mening, waar ik echt achter sta! Zijn er hiaten; Verkondig ik geen tegenstrijdigheden; Hoe kan ik op een zo goed mogelijke manier omgaan met mijn gevoelens…etc
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Meso, onderschat je zelf niet. Door dit alleen al te zeggen ben je mijnsinziens al veel verder dan de meeste mensen. De meeste mensen dulden geen zelfonderzoek ( en daar bedoel ik beslist niet alleen pedofielen mee )
"Gaat zo door en Gij zult Spinoza heten".
Hans
Oei!! Een complimentje vergeten - zat nog ergens onder in de zak
Erg veel respect heb ik ook voor de mensen die zich kwetsbaar durven optestellen. Die eerlijk hun verhaal vertellen zonder het mooier te maken dan het is. Dit zijn mensen met een goed hart! Met deze reacties moeten we voorzichtig omgaan!
Nu is de zak van Sinterklaas echt leeg!
Groetjes Meso
Toch heb ik een andere tijd meegemaakt waarin pedofiele ook wel een taboe was. Maar de mensen (incl.Ik zelf) kende het hele begrip pedofilie niet eens. Ik was 23 jaar en sprak openlijk tegen mijn afdelingschef, omdat het voormij een probleem was die ik toch kwijt moest, over mijn liefde voor jongetjes naar aanleiding van zijn lachende opmerking: "Hans krijgt altijd rooie koontjes als hij leuke jongetjes ziet." we liepen in de middagpauze vaak met elkaar buiten te wandelen.en waarschijnlijk waren mijn blikken naar kinderen hem opgevallen. We werden vrienden, nodigde mij bij hem thuis uit, hij had gezin met twee plaatjes van jongetjes en ze mochten gewoon op mijn schoot zitten terwijl hij er lachtend naar zat te kijken. Kun je je dit in deze tijd nog voorstellen ?
Hans
Aan Hans
Waarschijnlijk zou je baas nu anders gereageerd hebben! Zoals je zegt was pedofilie destijds iets onbekends. Iets vreemds, iets geks, maar nog niet zwaar beladen en dus nog geen taboe.
(toch? ik bestond toen nog niet namelijk )
Als je in deze tijd rode wangetjes krijgt bij het zien van mooie jongetjes vinden ze je een viespeuk en een gevaar voor de samenleving. Een groot verschil dus.
Groetjes meso
Tja Meso bekend maakt onbemind. Zijn we in deze tijd dan eigenlijk wel beter af vraag ik me af.
Vroeger toen ik jong was. Ik was 28 en ging nog met mijn zuster en mijn moeder met vakantie in nederland.Ik speelde gewoon met de kinderen van andere vakantie gangers en ik heb met een jongetje van twaalf , zonder anderen erbij en zonder toestemming vooraf te vragen, in de bossen gewandeld. Niemand zei er wat van en ik werd door de moeder toen we terugkwamen vrolijk verwelkomt zonder een spoor van wantrouwen.
Kom daar tegenwoordig maar eens om !
Hans
Je hebt gelijk. Door halsstarrig te blijven proberen achter de lieden die ons als viespeuken zien te blijven staan, verloochen ik mezelf.
Ik ben iemand die altijd probeert de kerk in het midden te houden, en daardoor doe ik (helaas) vaak te veel water bij de wijn. Dat is een karaktertrek van me. Ik hou niet van ruzie, en dat probeer ik misschien wel TE vaak op deze manier tegen te gaan. Niet alleen op dit forum, maar ook in m'n dagelijks leven. Ik denk dat ik niet daardoor ook nog niet helemaal "uit de kast" durf te komen, wat de pedo-gevoelens en -gedachten betreft.
Ik ga 's goed nadenken over wat jij schreef, en aangezien dit een forum is voor mensen die min of meer gelijke gevoelens hebben, zal ik voortaan proberen ècht te zeggen wat ik denk en voel, zonder me te veel aan te trekken van de pedohaters, die ik hier helaas ook al tegengekomen ben.
Ik kan helaas niet ál te vaak op dit forum rondstruinen, want mijn vrouw snapt dit allemaal niet, en dar wil ik zo houden. Ik heb nl. een heel fijn huwelijk, en dat wil ik absoluut niet op het spel zetten door mijn pedo-zijn. Misschien vind je dat dan ook weer laf, maar ja, ergens moet je (ik) toch een grens trekken.
Hoe dan ook, dank voor je reactie, en ik ga hier voortaan wat opener reageren.
Afwegingen
Begrijp me goed. Ik vind je absoluut niet laf. Zelf heb ik mijn pedofiele gevoelens jaren lang als een geheim met me mee gedragen en ik was ook niet van plan om hier ooit voor uit te komen. Dat ik het uiteindelijk toch aan mijn vrouw heb verteld kwam voort uit psychische nood. Tot vorig jaar had ik niet veel moeite om het voor mezelf te houden. Af en toe was het lastig, maar ik kon er goed mee leven. Tot mijn schrik werd ik verliefd (en dat was al heel lang niet meer voorgekomen) op een jochie van twaalf. Natuurlijk kwam ik wel vaker leuke jongetjes tegen, maar ik kon ‘het verliefd worden’ altijd vrij makkelijk voor blijven. In die tijd was ik wat somber en ontevreden. Mijn positieve contact met deze jongen maakte mij vrolijk en gaf me energie. Ik negeerde mijn verliefdheidsignalen. Met mijn gevoelens kon ik geen kant op, mijn gedachten werden er door beheerst, hierdoor raakte ik depressief.
Mijn energie raakte op, ik leefde als een zombie en wilde het liefst alleen zijn. Veel mensen hebben zich in die tijd zorgen gemaakt om mij. Op een avond heb ik het aan mijn vrouw verteld. Tot mijn verbazing was ze opgelucht in plaats van kwaad en verdrietig. Ze was opgelucht omdat ze eindelijk wist waarom het zo slecht met me ging. We hebben veel gesproken. Eerst vooral over mijn gevoelens, nu voornamelijk over haar gevoelens. Onze relatie is er niet door verzwakt maar wel door veranderd.
Op mijn psycholoog na heb ik het verder aan niemand verteld. Mijn ‘coming out’ was een enorme opluchting. Vanaf die tijd (met behulp van de psycholoog en medicijnen) ging het weer beter. Nu, nog geen half jaar later, gaat het goed. Voor mij is het een wonder! Ik vind het heerlijk dat ik weer van het leven kan genieten en dat ik de toekomst weer zonnig in zie.
Voorlopig ben ik niet van plan om het anderen te vertellen. Aan de ene kant voel ik wel de behoefte, maar de gevaren zijn te groot. Mijn baan wil ik niet verliezen en het contact met mijn familie en vrienden wil ik niet op het spel zetten. Al ben ik wel benieuwd hoe anderen zullen reageren. Misschien later, als ik met pensioen ga…maar dat duurt nog heel lang!
Dat ik het geheim houd vind ik geen zwakte of lafheid maar meer een logisch gevolg van het taboe. Overigens weet ik niet of ik het wel zou durven om het publiek te maken. Veel respect heb ik voor mensen die dit wel aangedurfd hebben en de gevolgen op de koop toe hebben genomen. Dit vind ik enorm moedig!
Afwegingen omtrent coming out:
Wat is verstandig? Geen idee! Voor iedereen een persoonlijke afweging. Ik zou zeggen, neem de tijd en beslis niet impulsief. Maak een afweging en vergeet hierbij niet de realiteit.
Door te schrijven op dit forum merk ik dat ik mijn gevoelens steeds minder bijzonder ga vinden. Een valkuil is dat ik mijn geaardheid te vanzelfsprekend ga vinden. Op het forum zijn veel mensen die mijn gevoelens accepteren terwijl dit niet de algeheel geldende norm is.
Met vriendelijke groet,
meso
(ik ben het er niet mee eens dat uitslagen van onderzoeken vaak gemanipuleerd worden zodat de uitslagen altijd uitkomen ten faveure van degene die het onderzoek heeft laten instellen, maar dat is nu niet zo belangrijk)