Artikelen

Het zuiveren van 'pedofilie'

Ik draai nog niet zo lang op deze aarde mee als sommige van de "oude rotten" in de pedofilie-wereld. De jaren '70 heb ik bijvoorbeeld nooit meegemaakt. Wel ben ik een hele lange tijd actief geweest in oprukkende internetcommunities rondom (met name) homoseksuele pedofielen. Via die communities heb ik meer dan honderd andere pedofielen ontmoet en gesproken.

Het taboe en Robert M.

Bron: 
NOS
Publicatiedatum: 
14 maart 2012
Het taboe en Robert M.

Robert M. Sprak vandaag uitgebreid voor de rechtbank. Hij betoogde wat zoveel pedofielen zeggen: Als pedofiel worstel je altijd met een dilemma. Je gevoelens wegstoppen of kinderen misbruiken. Robert M. vergeet de derde optie: Je gevoelens accepteren en de ruimte geven, maar geen seks hebben met kinderen.

Nu stel ik mezelf de vraag: kan je het M. kwalijk nemen dat hij die optie vergeet? Ik weet het niet. Wat hij gedaan heeft kan je hem kwalijk nemen, daar heb ik geen goed woord voor over, maar hoe hij tot die daden gekomen is... ik vind zijn verhaal geloofwaardig.

Virtuele kinderporno: Luguber, maar niet verwerpelijk?

U wilt er liever niet mee te maken hebben, u zou schrikken wanneer het op uw pad kwam. Virtuele kinderporno doet gevoelsmatig helemaal niets onder voor echte kinderporno, het zijn voor de meeste mensen afbeeldingen die je liever niet onder ogen krijgt. Maar waarom schrikt u zo van kinderporno?

De seksualiteit van de pedofiel

Over de seksualiteit van de pedofiel is weinig bekend. Dat heeft verschillende redenen. Pedofielen komen niet graag uit voor hun geaardheid, en mede daardoor is moeilijk onderzoek te doen naar het onderwerp. Wetenschappelijke onderzoeken zijn meestal gebaseerd op resultaten uit de groep ‘mensen die pedoseksueel misbruik gepleegd hebben’, en dus niet uit de groep ‘mensen met pedofiele gevoelens’.


Als bij bespreking van pedofilie het onderwerp seksualiteit aan de orde komt, gaat het bijna altijd over de seksualiteit van kinderen. Daar zijn veel standpunten over, ook van pedofielen zelf. Die hebben vaak de neiging zich te gaan verdedigen tegen allerlei beschuldigingen, en hebben daarom uitgebreide theorieën over de seksuele gevoelens van kinderen ontwikkeld. Ook daarover is overigens nog weinig met (wetenschappelijke) zekerheid te zeggen.Maar nog minder is er te zeggen over de seksualiteit van de pedofiel. En dat terwijl het toch zelfs voor mensen die pedofilie radicaal afwijzen een interessant onderwerp zou moeten zijn. In hun perceptie, vanuit het oogpunt van ‘preventie van pedoseksueel misbruik’, moet het toch interessant zijn om te weten wat de (volgens hen) potentiële dader beweegt. Er is dus alle reden dit onderwerp eens in de schijnwerpers te zetten.