stil hier

1 antwoord [Laatste bericht]

Hallo Mede-forumleden,

Het valt mij op dat het hier de laatste tijd erg rustig is. Iemand enig idee waar dat door komt ? Zouden er geen interessante zaken meer te melden zijn op het toch buitengewoon interessante terrein van de pedofilie. Zit niemand hier meer met vragen op dit gebied; met onzekerheden of twijfels?
Ik ben benieuwd. Ik hoop wat reacties te zien.

Groetjes,

Julian

Het is misschien voorjaarsmoeheid, die stilte.
Als ik iets op deze site schrijf, dan wordt het een tekst die zo lang is dat niemand 'm leest. Maar als er echt niets anders te lezen valt, dan kan ik het er misschien wel op wagen. Goed dan, hierbij leesvoer.

Als ik een boek uit de bibliotheek haal, dan laat ik me wel eens leiden door het vorige boek dat ik heb gelezen. Het is als een associatiespelletje waar je eindeloos mee kunt doorgaan, maar dat is van mij te veel gevraagd. Ik ga wel even mee. In Phileine zegt sorry van Ronald Giphart behandelt Phileine De ondraaglijke lichtheid van het bestaan als een soort mascotte. In De ondraaglijke lichtheid van het bestaan van Milan Kundera behandelt Tereza Anna Karenina als een soort mascotte. Hier haak ik af; Tolstoj lezen is onbegonnen werk. Maar in De ondraaglijke lichtheid van het bestaan staat veel dat tot denken uitdaagt.
Voor deze site is het volgende interessant; het staat in het vijfde deel hoofdstuk 22. Het echtpaar Tomas en Tereza bevindt zich in Praag na de bezetting van Tsjechoslowakije door de troepen van het Warschaupact, in feite de Russen en Kundera noemt ze ook zo. Tomas is chirurg geweest en heeft tijdens de inval een artikel tegen de bezetter geschreven. Het regime verwachtte van hem dat hij daar afstand van nam, hij weigerde, gaf zijn baan op en werd glazenwasser. Hij slaapt bij Tereza maar kan moeilijk slapen omdat hij maagpijn heeft. Midden in de nacht ontwaakt hij en hij blijkt erotische dromen te hebben gehad.

Citaat:

Hoe kon hij opgewonden raken terwijl zijn lichaam verzwakt was door maagpijn? En hoe kon hij opgewonden raken bij het zien van een vrouw die hem in wakende toestand alleen maar afkeer zou inboezemen?
Hij dacht: in het horlogemechaniek van het brein draaien twee tandwieltjes tegen elkaar. Het ene bevat de visioenen, het andere de lichaamsreacties. Het tandje met daarop het visioen van de naakte vrouw raakt het tegenovergestelde tandje, dat voor erectie staat. Als door een onvoorziene omstandigheid de wieltjes verschuiven en het tandje van de opwinding in contact komt met het tandje waarop een vliegende zwaluw is afgebeeld, dan komt onze penis overeind bij het zien van een zwaluw.
Hij kende overigens de studie van een collega over de menselijke slaap en die beweerde dat de man bij welke droom ook een erectie krijgt. Dat betekent dat de koppeling van een erectie aan een naakte vrouw voor de Schepper slechts een van de duizenden mogelijkheden is om het horlogemechaniek in het brein van de man af te stellen.
En wat heeft dat allemaal met liefde te maken? Niets. Wanneer een van de wieltje in Tomas' hoofd verschuift en hij bij het zien van een zwaluw opgewonden raakt, verandert dat niets aan zijn liefde voor Tereza.
Als opwinding een mechanisme is waarmee onze Schepper zich vermaakt, dan is liefde daarentegen iets van ons waarmee we aan de Schepper ontglippen. Liefde is onze vrijheid. Liefde is de keerzijde van 'Es muss sein!'
Maar ook dat is niet helemaal waar. Liefde mag dan iets anders zijn dan het horlogemechaniek van de seks waarmee de Schepper zich vermaakt, ze is toch wel gebonden aan dat mechaniek. Ze is eraan gebonden als een kwetsbare, naakte vrouw aan de slinger van een reusachtige pendule.
Tomas zei bij zichzelf: Liefde aan seks koppelen is een van de meest bizarre invallen van de Schepper geweest.
En hij vulde nog aan: De enige manier om liefde te beschermen tegen de idiotie van seks zou zijn, de klok van ons brein anders af te stellen en opgewonden te raken door het zien van een zwaluw.
Met die zoete gedachte dommelde hij weg. En op de drempel van de slaap, in dat wonderlijke gebied van chaotische beelden, wist hij opeens zeker dat hij zojuist de oplossing van alle raadsels had ontdekt, de sleutel tot alle geheimen, een nieuwe utopie, een nieuw paradijs: een wereld waarin de mens opgewonden raakt bij het zien van een zwaluw en waar hij van Tereza kan houden zonder gestoord te worden door de agressieve idiotie van seks.
Hij viel in slaap.

Tomas heeft de oplossing voor zijn eigen probleem gevonden, want hij houdt onbeheersbaar veel van Tereza, maar is ook een onverbeterlijke rondneuker. Heeft hij met zijn droomgedachten ook het nieuwe paradijs gevonden? Dat staat te bezien. De zwaluw is een wezen dat schaamteloos mooi is. Ik bedoel het bijwoord 'schaamteloos' bij het werkwoord; het wezen is schaamteloos omdat het niet, zoals een volwassen vrouw, zich van zijn schoonheid bewust is. Dat geldt ook voor een kind, voordat het van de volwassenen heeft geleerd dat er schaamdelen zijn. Kundera heeft volgens mij die zwaluw ergens uit het collectieve geheugen geput, want die ben ik met betrekking tot een kind ook tegengekomen in Herinneringen van een engelbewaarder van W.F. Hermans, dat 12 jaar eerder dan De ondraaglijke lichtheid van het bestaan verscheen. Als volwassenen bij zwaluwen hun erecties krijgen, dan krijgen ze die ook bij kinderen. Dat kan immers nu ook al gebeuren. Is het paradijs dan bereikt?
Tomas gebruikt gevaarlijke metaforen en Kundera waarschuwt daarvoor. Tomas en Tereza hebben geen kinderen en Tomas heeft het kind uit zijn eerdere huwelijk uit zijn gedachten verbannen (wat later tevergeefs zal blijken). Als hij aan een kind denkt, dan denkt hij aan Tereza, die als Mozes in een biezen mandje op de Nijl langs is komen dobberen; hij moest toevallig degene zijn die dat biezen mandje opmerkte. Het gevaar van deze metafoor is dat de strijd tussen de seksen niet tussen Tomas en Tereza kan worden gestreden. Je voert geen oorlog met een kind. Op de laatste bladzijden van de roman beseft Tereza dat haar zwakte haar macht over Tomas is geweest. Als zij tot hun eigen verbazing samen op een boerse dansvloer staan, probeert zij een bekentenis. Die lukt maar half en Tomas doet zijn best, die niet te begrijpen. Berouw wordt alleen goed begrepen door de rechter, die dan minder straf kan opleggen. Oprecht berouw hebben en dan ook nog begrepen worden, dat lukt alleen in de kitsch van Phileine zegt sorry.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.