Pedoseksueel gedrag ontstaat in de jeugd

Bron: Planet Internet, 7 september 2004
Door: Justine Pardoen

Mannen die zich vergrijpen aan jonge kinderen laten vaak al heel jong pedoseksueel gedrag zien. Ze fantaseren al jong over seksuele situaties waarbij ze macht uitoefenen over een ander. De oorsprong ervan ligt in hun eigen jeugd, met name wanneer de vader afwezig is en de moeder dominant is.

Voorkomen
Ouders maken zich diep in hun hart altijd zorgen over de mogelijkheid dat hun kinderen slachtoffer zou kunnen worden van een relatie met een pedoseksueel. Je kunt proberen te voorkomen dat je kind slachtoffer wordt van een pedoseksuele crimineel, maar we kunnen natuurlijk ook proberen te voorkomen dat jongens opgroeien tot daders.

Wetenschappers buigen zich al heel lang over de vraag hoe iemand zover komt om een kind te misbruiken voor eigen seksuele behoefte-bevrediging. Om te voorkomen dat nog meer kinderen slachtoffer worden van seksueel misbruik, is het belangrijk te weten of er omstandigheden zijn die ertoe bijdragen dat jongens en mannen zich vergrijpen aan anderen.

Wetenschappelijk onderzoek
Onlangs promoveerde de psychoanalytica Karoline Lehnecke op een onderzoek naar het ontstaan van afwijkende seksuele voorkeuren (perversie) en zedendelinquentie. Zij stelt dat pedofiele mannen hun afwijking ontwikkelen in hun jeugd: pedofilie is grotendeels aangeleerd, ontstaan door bepaalde ervaringen in de jeugd. Daarmee is pedofilie dus iets anders dan homofilie, waarvan wetenschappers aannemen dat het aangeboren is.

Geen prins, geen kikker
Een opgroeiend kind moet leren omgaan met frustraties. Een kind dat goed gehecht is aan zijn ouders, kan dat beter dan kinderen die slecht gehecht zijn. In een gezonde ontwikkeling leert het kind vervolgens omgaan met krenkingen: het zelfbeeld wordt keer op keer een beetje bijgesteld, zodat er een gezond evenwicht ontstaat. Een gezonde jongen ontdekt dat hij geen prinsje is, maar ook geen kikker.

Gekrenkt zelfbeeld
Maar die ontwikkeling kan misgaan. Er zijn kinderen die de vele krenkingen van het zelfbeeld niet kunnen compenseren. Lehnecke constateert dat kinderen met een dominante moeder en een afwezige vader hier groot risisco lopen op het ontwikkelen van een seksuele perversie. Voor een kind met een veeleisende, dominante moeder die zelf een gekrenkt zelfbeeld heeft, is het van groot belang dat er een krachtige vader aanwezig is, die de moeder kan aanvullen in haar rol en daarmee in termen van Lehnecke een ‘ontgiftende’ werking kan hebben op het kind.

Van slachtoffer naar dader
Maar als die vader juist opvallend afwezig is, dan moet een kind op een andere manier zien te ontkomen aan de verstikkende macht van de moeder. Vaak lukt het de jongen niet zonder verlies van eigenwaarde. Erger nog: in zijn poging het effect van de kwetsuren zo klein mogelijk te maken, zet het kind onbewust al zijn machteloze woede, angsten en andere stress om in seksuele gevoelens. Ze lopen kans op het ontwikkelen van een perversie waarbij de machtsverhoudingen worden omgekeerd. De jongen is niet langer slachtoffer, maar wordt dader. Dit gebeurt al in de prepuberteit.

Jongens hebben een vaderfiguur nodig
Voor opgroeiende jongens is het van groot belang dat hun moeder bereid is haar zoon met de vader te delen. Jongens hebben een sterke vaderfiguur nodig om zich op een positieve manier mee te kunnen identificeren. Jongens lopen met name risico wanneer de vader niet aanwezig is en de moeder leeft met een eigen emotioneel gemis dat ze compenseert met een symbiotische relatie met haar jonge zoon. Het kind heeft daardoor enorme moeite om zich te bevrijden van zijn moeder tot een autonome persoonlijkheid. Zoiets doet een vrouw niet bewust, maar het heeft wel grote gevolgen voor haar zoon.

Jongens die vastzitten in een te nauwe band met hun moeder, ontwikkelen fantasieën over vormen van intimiteit waar ze wel zelf controle over hebben. Vaak fantaseren ze al op jonge leeftijd over seks, al of niet in combinatie met agressie. Op korte termijn levert dat een verlichting van spanning op. Maar het treurige aan de situatie is, dat die seksuele ontlading geen echte oplossing biedt. Het is maar tijdelijk en de wanhopige gevoelens van machteloosheid en emotionele hunkering worden steeds opnieuw omgezet in seksuele smacht.

Steeds weer, steeds meer
Het steeds opnieuw zoeken naar bevrediging daarvan kan leiden tot steeds extremere fantasieën, waar soms met extreem geduld aan gewerkt wordt om ze te kunnen uitvoeren. Het draait daarbij steeds weer om het uitoefenen van macht over het slachtoffer, die door manipulatie en een systeem van beloning (geld, cadeautjes, uitstapjes, aandacht) overgehaald wordt om toe te geven. Vaak is een pedoseksueel ook geen vreemde van zijn slachtoffer. Hij toont zich langere tijd als zeer betrokken en maakt het kind wijs dat hij de enige is die het kind begrijpt.

Er zijn daders die zelf erkennen dat er niets anders opzit dan levenslange opsluiting of chemische castratie. Dr. Amy Hammel-Zabin legde in haar boek ‘In de knop gebroken’ (Standaard/Elmar) het verhaal vast van een levenslang gedetineerde die zichzelf als ongeneeslijk ziet. Zijn indringende verslag van hoe hij jongens geraffineerd het hof maakte en ze jarenlang ongehinderd misbruikte, kan gelezen woren als één grote waarschuwing aan ouders om hun kinderen zelf voldoende aandacht te geven.

Pesten
Opvallend nieuw in het onderzoek van Lehnecke is dat de door haar onderzochte mannen (veroordeelde zeden-delinquenten) vrijwel allemaal aangaven dat ze vroeger op school gepest te zijn. Het kan zijn dat hun negatieve zelfbeeld ertoe bijdraagt dat ze zichzelf voortdurend zien als slachtoffer. In ieder geval wordt het gevoel van machteloosheid door het pesten alleen maar groter, wat een gebrekkig gevoel van eigenwaarde natuurlijk geen goed doet. Sterker nog: het sociale isolement waar een kind daardoor in terecht komt, is een situatie waarin afwijkend gedrag alleen maar meer kans krijgt.

Kenmerken van risico-situaties voor jonge jongens:

- Dominante moeder die haar kind (onbewust) tot plaatsvervangend partner maakt
- Afwezige, onderdanige of mishandelende vader
- Gepest op school of andere ervaring van sociale uitstoting
- Sociaal isolement, weinig aansluiting bij leeftijdgenoten (clubs, sport)
- Goedpraten van dominant mannelijk (macho) gedrag
- Seksuele fantasieën op jonge leeftijd (prepuberteit), soms met seksueel gedrag

Verder surfen:

Informatie en forum over pedofilie door pedofielen

Belangenvereniging voor acceptatie van 'ouder-kindrelaties'

Onderzoeksproject van de Katholieke Hogeschool Limburg (sociaal-agogisch werk)

Reacties

Justine Pardoen schrijft:

Onlangs promoveerde de psychoanalytica Karoline Lehnecke op een onderzoek naar het ontstaan van afwijkende seksuele voorkeuren (perversie) en zedendelinquentie. Zij stelt dat pedofiele mannen hun afwijking ontwikkelen in hun jeugd: pedofilie is grotendeels aangeleerd, ontstaan door bepaalde ervaringen in de jeugd. Daarmee is pedofilie dus iets anders dan homofilie, waarvan wetenschappers aannemen dat het aangeboren is.

Hier staat:

Waarom en hoe iemand ertoe komt zedendelicten te plegen is een uiterst ingewikkeld complex van invloedsfactoren. Vooral de vraag of de oorzaak ligt in genetische aspecten of sociale factoren (nature versus nurture) houdt wetenschappers al decennia lang geboeid. Lehnecke is van mening dat mensen "niet in de wieg gelegd worden als zedendelinquent".

Lehnecke doet een uitspraak over zedendelinquenten en maakt Pardoen daar op eigen initiatief pedofielen van?

In de volksmond is dat dan ook precies hetzelfde, dus ja, waarom niet dan he...

Jilles

--
The problem with people is that they're only human...

ja, natuurlijk Wink, maar als de wetenschap meer in staat is om de dingen wat genuanceerder te bekijken, dan kan "de volksmond" daar nog wat van opsteken, hoop ik.

Beste lezers en reageerders,

Jullie reacties zijn gebaseerd op veronderstellingen. Misschien is het goed -- het onderwerp interesseert jullie tenslotte bovengemiddeld -- om de studie van Lehnecke zelf eerst eens te gaan lezen voordat je je pijlen in het wilde weg richt op de boodschapper.

Ja, uit het genoemde onderzoek blijkt wat ik heb opgeschreven -- de conclusies komen niet voor mijn rekening -- dat pedoseksueel gedrag zich vaak al in de jeugd uit, maar het is vooral ook de aanname dat het onstaat in de jeugd die mij interesseerde. Dit in tegenstelling tot homofilie dat algemeen als genetisch bepaald wordt opgevat, zo legt de onderzoekster uit.

Er is geen onderzoek gedaan onder niet-delinquente pedofielen, dat klopt.

Justine Pardoen (hoofdredactie Ouders Online)

Misschien is de conclusie inderdaad niet voor jou rekening, maar de uitspraak op zich is gewoon onjuist. Hoe kan men aan de hand van een onderzoek dat zich baseert op een kleine groep plegers van zedendelicten een algemene uitspraak doen over pedofielen of pedofilie?

Als het onderzoek (dat ik zeker wel eens zal lezen als ik het onderzoeksrapport kan vinden) werkelijk deze conclusie trekt dan is het een schande dat mevrouw Karoline Lehnecke hier op heeft kunnen promoveren. Aan de hand van onderzoeken over heterofiele verkrachters gaat men toch ook niet allerlei conclusies trekken over heterofielen. De groep pedoseksuele delinquenten is niet representatief voor de groep van pedofielen.

Zij stelt dat pedofiele mannen hun afwijking ontwikkelen in hun jeugd: pedofilie is grotendeels aangeleerd, ontstaan door bepaalde ervaringen in de jeugd. Daarmee is pedofilie dus iets anders dan homofilie, waarvan wetenschappers aannemen dat het aangeboren is.

Ofwel is dit dus jouw interpretatie, en dan is die verkeerd. Ofwel is dat een werkelijke conclusie van Karoline Lehnecke waarmee ze bewijst dat ze er niet in slaagt correcte wetenschappelijke conclusies te trekken. Ze doet dan immers algemene uitspraken over pedofielen aan de hand van onderzoek van een kleine groep zedendelinquenten.
(Op http://www.uvt.nl/nieuws/persberichten/2004/04/040354.html is in ieder geval nergens sprake van pedofilie of pedofielen.)

Als ik er van uit mag gaan dat u in uw artikel een juiste weergave van het rapport geeft schiet ik niet op de boodschapper maar wel op de boodschap, een boodschap die u verspreidt en waarmee u ook voeding geeft aan de vooroordelen tegenover pedofielen. U zal er misschien geen nachtrust voor laten, maar weet wel dat het zo ondoordacht overnemen van onwetenschappelijk conclusies u pedofiele medemens verder in een slecht daglicht stelt.

Seeking

Beste Justine Pardoen,

U schrijft: Er is geen onderzoek gedaan onder niet-delinquente pedofielen, dat klopt.

Dan mag je dus ook geen conclusie trekken over pedofilie. Wat Karoline Lehnecke heeft aangetoond is de significantie van het genoemde rijtje risicofactoren als voorspellers van pedseksueel gedrag. Prima onderzoek, prima conclusie.

U stelt in uw artikel vervolgens dat pedofilie is aangeleerd aan de hand van bovenstaande conclusie en dat is dus niet juist.

U schrijft: . . .dat pedoseksueel gedrag zich vaak al in de jeugd uit, maar het is vooral ook de aanname dat het onstaat in de jeugd die mij interesseerde.

Dat is dus juist ! ! ! pedoseksueel gedrag en dus pedoseksuele delinquentie ontstaat in de jeugd. Heel goed en heel juist geformuleerd. Er is dus aangetoond welke factoren een rol spelen bij het overschrijden van grenzen. Dit rijtje factoren is trouwens al langer een bekende voorspeller van grensoverschrijdend gedrag in het algemeen.

U schrijft: Dit in tegenstelling tot homofilie dat algemeen als genetisch bepaald wordt opgevat, zo legt de onderzoekster uit.

En daar beweert Karoline Lehnecke dus iets wat er niets mee te maken heeft. Appels en peren.

Er is geen onderzoek gedaan naar pedofilie, maar naar het ontstaan van pedoseksueel gedrag. Ze mag daarom pedofilie niet vergelijken met homofilie. Onderzoek naar homoseksuele delicten (verkrachters) zou ze wel mogen gebruiken, maar dat heeft ze niet gedaan.

Niet elke pedofiel is een pedoseksuele delinquent en zeker niet elke pedoseksuele delinquent is pedofiel. Daar zit het verschil.

U schrijft een stelling over pedofilie en beschuldigt hier, tussen de regels door, alle pedofielen van het plegen van alle pedoseksuele delicten. Het is niet alleen onjuist, maar tevens discriminerend en beledigend.

Het gaat dus maar om één woord. Voor de rest is het een prima artikel.

Groet,
Psoof.

Jullie hebben inmiddels allemaal een mening over pedofilie maar ik hoor nergens dat men trots is op zijn speciale gevoeligheid, blij is dat men geen hetero is en het als een gave beschouwd te zijn wie men is. Jullie moesten eens weten hoeveel passie, hartstocht en schoonheid er zit in deze gevoeligheid, daar kan de hetero nog in geen miljoen jaar aan tippen. Kortom: wees trots op je gevoelens, ga er goed mee om en geniet er elke dag van het is een geweldig gevoel fijnproever te zijn ipv liefhebber van varkensvlees.En tenslotte: laat je niet piepelen door de hetero terreur, zij weten niet beter. nesef dat je een ferrari bent en zij een trabant.!

Ik schaam me niet voor mijn pedofiele gevoelens maar ben er ook niet trots op. Waarom zou ik ook, het hebben van die gevoelens is iets dat me is overkomen en is dus op geen enkele manier een prestatie of iets om trots op te zijn of me voor te schamen.

Wat ik doe met die gevoelens is een andere zaak. En dan ben ik soms wel trots op de wijze waarop ik met bepaalde kinderen omga. Maar ik ben ook maar een mens en heb absoluut niet het gevoel dat mijn pedofiel zijn van mij automatisch het ideale gezelschap van kinderen maakt en elke omgang met kinderen volkomen altruïstisch is. Ook in mijn omgang met kinderen maak ik wel eens fouten, net als in de omgang met volwassenen. En voor hetero's gaat net hetzelfde op.

De manier waarop je pedofiele gevoelens ophemelt (los van concreet gedrag) is niet minder onterecht dan de manier waarop anderen pedofiele gevoelens demoniseren. Ik heb dan ook geen reden om aan te nemen dat de gevoelens en het gedrag van bepaalde hetero's niet even mooi zijn als die van bepaalde pedofielen.

Seeking

Seeking,
Wat een buitengewoon goede en mooie post.
Je raakt een van de belangrijkste dingen op een heel goede manier.

Vind ik.
Temp

Nou ik ben maar wat trots op mijn geaardheid. Ik ben echt geen hetero. Vrouwen met brede heupen en ronde borsten kunnen mij echt niet bekoren, laat staan opwinden ! Meestal zijn ze nog erg dominant ook. Ik beschouw mezelf inderdaad als een fijnproever en heb naar mijn idee vaak genoeg contact met ontzettend leuke kinderen. Mijn ervaring is dat kinderen meestal niet veinzen. Als ze je graag mogen, laten ze dat aan alles merken. Omgekeerd ook ! Volwassenen hebben vaak de neiging tot houdingen van een wolf in schaapskleren.

Hetero terreur negeer ik compleet ! Ik heb gelukkig regelmatig kansen om veel te genieten van kinderlijk schoon.

Aleksej,

Je hebt nogal de neiging tot generaliseren. Lang niet alle vrouwen hebben brede heupen en ronde borsen en ook zijn niet alle vrouwen dominant. Er is niks mis mee om trots te zijn op je geaardheid, maar daarmee zijn andere geaardheden niets minder waard. Als je dat wel vindt, dan doe je in feite niks anders dan wat veel anderen doen met betrekking tot pedofilie, en daar wordt niemand beter van, toch?

Je opmerking dat kinderen vaak eerlijker zijn dan volwassenen klopt denk ik wel, maar ook kinderen kunnen keihard liegen, al zal hun motivatie om dat te doen vaak anders zijn.

Beste Justine Pardoen,

Het is fijn dat u hier inhoudelijk reageert en in ieder geval niet afgeschrikt wordt door het feit dat een stelletje pedofielen een hier zomaar overgenomen artikel bediscussieert Wink

Zoals u kunt lezen, is het grootste deel van de kritiek niet 'in het wilde weg de pijlen richten op de boodschapper'. Op een forum gaat het er wel eens onzacht aan toe, maar hier valt het enigzins mee. De kritiek gaat vooral om het gebruikte woord 'pedofielen', dat volgens ons niet verward moet worden met 'pedoseksuele delinquenten'.
(Ik sta zelf overigens achter die kritiek; ik wilde wel aangeven dat een bericht van de schrijfster van een artikel, zeker van een Ouders Online hoofdredactrice, wel gewaardeerd wordt.)

Misschien ligt u daar niet wakker van. Een groot deel van uw lezerspubliek zal die termen toch als inwisselbaar beschouwen. Het is echter begrijpelijk dat de mensen er hier wel 'wakker van liggen'. Volgens ons idee klopt het gewoon niet.

Er zou zoveel gewonnen zijn als mensen 'pedofielen' niet gelijk stellen aan 'pedoseksuele delinquenten'. Dan zouden ouders vast ook veel minder geneigd zijn om (onterecht) meteen ernstige gevolgen te verwachten als ze horen dat iemand in hun buurt speciale gevoelens voor kinderen heeft. Wat ze vervolgens vast beter in staat zal stellen om zo'n situatie in eigen hand te houden.

Mocht u ooit, als Ouders Online zijnde, daaraan (of aan gerelateerde onerwerpen) meer aandacht willen besteden, en mochten wij daarin een rol van betekenis kunnen spelen, dan horen we dit graag.

Met vriendelijke groet,

Roderik (teamlid).

Mocht u ooit, als Ouders Online zijnde, daaraan (of aan gerelateerde onerwerpen) meer aandacht willen besteden, en mochten wij daarin een rol van betekenis kunnen spelen, dan horen we dit graag.

Dit is een uitnodiging die Justine Pardoen eigenlijk niet kan weigeren. Ze is het Pedofiel-Nederland wel een beetje verplicht, als een soort compensatie voor de geleden schade, zeg maar Smile

Groet,
Psoof

maar omdat ik het Justine niet kwalijk zou nemen dat ze dat niet zo ziet, ga ik even over-serieus terug reageren:

Daar ben ik 't niet mee eens. Niks compensatie.
Ten eerste is er (naar mijn idee) nu niet echt veel schade geleden.
Ten tweede is Ouders Online voor ouders, niet om alle details over pedofilie correct over te brengen. Ik stel me zo voor dat er alleen over pedofilie geschreven wordt als ouders daar behoefte aan (of vragen over) hebben.

Dat zou natuurlijk best kunnen, als ouders bv. horen van een pedofiel die in hun buurt woont en niet weten hoe ze daar het beste mee omgaan: wegjagen, of niet bang zijn en een situatie creeren waarin de meeste controle mogelijk is?
Er zijn vast wel andere voorbeelden te verzinnen.
Maar aangezien ik Ouders Online niet echt volg, weet ik niet of dit soort dingen ooit aan de orde (kunnen) komen.

was idd niet super serieus bedoeld. Maar nu ze hier heeft kunnen zien dat er meer is tussen hemel en aarde, wellicht geeft dit inspiratie om een genuanceerder artikel over dit onderwerp te schrijven. Het was meer bedoeld als speelse uitdaging.

"Er is geen onderzoek gedaan onder niet-delinquente pedofielen, dat klopt."

Dat is toch meer dan verschrikkelijk?

Persoonlijk heb ik mijn gevoelens vrijwel geheel alleen op een rijtje moeten zetten. Was dat niet ietsje gemakkelijker geweest als er onderzoek was geweest??

De hulpverlening werkte in mijn geval vanuit een "gevoel" en vanuit het onderzoek dat dan wél gedaan is bij delinquente zedenmisdadigers. Die laatste categorie is er eentje waar ik aantoonbaar niet bij hoor en waar ik nooit bij zál horen.

Waarom moeten zowel ik als de goedwillende hulpverlening het dan NOG STEEDS doen zonder énig onderzoek naar de normale pedofielen?
Welk nut heeft dit? Wie is er mee gediend? Waarom toch?

Algemeen

De bevindingen van Karoline Lehnecke zijn op zich niet zo verrassend.
Opmerkelijk is echter wel de conclusie die Justine Pardoen er vervolgens uit trekt,
namelijk dat pedofilie grotendeels is aangeleerd en ontstaat door bepaalde
ervaringen in de jeugd.

Volgens Justine Pardoen is echter nu bewezen dat
pedofilie, in tegenstelling tot homofilie is aangeleerd. Het is zo dat enkele in
het onderzoek benoemde factoren vaak als basis worden beschouwd voor het
ontwikkelen van persoonlijkheidsstoornissen die in verband gebracht worden
met pedofilie, zoals NPS. Deze stoornis wordt echter eveneens veel in
verband gebracht met homofilie. De stelling van Justine Pardoen gaat dus niet op.

Verder
stelt Justine Pardoen dat pedofilie grotendeels is aangeleerd. Wat is dat
andere kleine deeltje dan? Enige pedofiele aanleg in de basis wellicht? Een
stukje geaardheid misschien?

Inhoudelijk

Ook bij dit onderzoek is weer uitsluitend
gebruik gemaakt van een populatie zedendelinquenten en zelfs de zwaarste,
namelijk 30 TBS geïnterneerden. Wat ze feitelijk heeft aangetoond is de
significantie van het rijtje genoemde factoren als voospellers voor het
ontwikkelen van pedoseksuele perversie. Al deze risicofactoren zijn op zich zelf
niet nieuw, maar de combinatie met het gepest worden is wel opmerkelijk.

Het
is echter niet zo dat de benoemde factoren uitsluitend voorspellers zijn voor
pedoseksueel gedrag. Deze factoren staan in het zelfde rijtje eveneens bekend
als voorspellers van ander (seksueel) geweld, dus ook tegen volwassenen. Als in
het onderzoek ook plegers van andere zware zeden- en geweldsdelicten waren
vertegenwoordigd, dan was de uitkomst hoogst waarschijnlijk dezelfde geweest. Het
rijtje factoren staat bekend als redelijk betrouwbare voorspellers voor het
later ontwikkeling van (seksueel) grensoverschrijdend gedrag in het algemeen en
niet voor pedoseksueel gedrag in het bijzonder.

Het onderzoek gaat dus over risicofactoren die het later ontwikkelen
van (seksueel) grensoverschrijdend gedrag voorspellen. Het zegt naar mijn idee
onvoldoende over het ontstaan van specifiek pedoseksueel gedrag en het zegt
zeker niets over pedofiele.

Psoof.

Ik werd gewezen op deze discussie en hier mijn reactie voor zover ik die geven kan omdat ik het onderzoek niet gelezen heb.

Volgens mij is dit dat onderzoek die ik laatst uitgeleend heb maar nog niet zelf heb gelezen.
Echter dat homoseksualiteit naar aangenomen wordt genetisch is en DUS pedofilie anders is omdat het "aangeleerd" is, is een belachelijke conclusie. Iets vergelijken met een AANNAME...
Ook wil ik weten of ze een controlegroep heeft gebruikt. Wanneer deze minder fantaseerden over seks in hun jeugd kan dat ook wijzen op minder inventieve kinderen die zich eerder in een keurslijf laten zetten en daardoor ook minder snel hun pedosekuele gevoelens later zullen erkennen laat staan in de praktijk brengen. En dat ze zich ook minder kunnen indenken daardoor dat kinderen seksuele wezens zijn. Ook is het percentage egoïstische klootzakken onder pedoseksuelen veel groter naar ik aanneem dan onder alle pedofielen daar er gewelddadige verkrachters tussen zitten. Misschien bepalen deze verkrachters wel de significantie van afwezige vader en dominante moeder. Ik had (heb) zelf een strenge vader maar ben nooit geslagen of misbruikt en hij was altijd aanwezig. Was boer op boerderij en dus altijd wel ergens op het erf of in het land en at altijd mee en keek tv mee. Mijn moeder was vaak ziek, en lag veel op bed maar om dat dominant te noemen, nou nee.
Wat ik vooral wil weten: wat vinden alle kids van de betreffende relaties en zijn er verschillen tussen geweldsrelaties en niet-geweldsrelaties ook met betrekking op de achtergrond van de jeugd van de pedo.
Deze gegevens zijn toch nooit te achterhalen vrees ik zelfs al zijn ze voorradig bij de onderzoekers die ze niet vrij gegeven. Dit was namelijk het geval bij Nel Draijer toen om de gegevens vroeg. We hebben ze wel maar je krijgt ze niet.
Maar dit is dan ook geen onderzoek OF pedoseksuele contacten schadelijk zijn maar wel of de gepakte pedo's waaronder significant dus naar ik aanneem meer klootzakken, dat deze groep significant aantoonbaar zo geworden is door hun opvoeding. Dat opvoeding invloed heeft op geweld op latere leeftijd is echter al veel langer bekend hoor.
Ik zal het onderzoek eens een keer gaan lezen. Maar niet binnenkort.

groetjes,
Marthijn Uittenbogaard

"Zij stelt dat pedofiele mannen hun afwijking ontwikkelen in hun jeugd: pedofilie..."

Interessant dat pedofilie (dus niet de seksuele misdragingen) een afwijking is volgens de schrijfster. Daar wil ik nog wel eens een debat aan wijden; heeft iemand die dik is een afwijking? Heeft een homoseksueel een afwijking? Heeft iemand die van chocolade houdt een afwijking? Wanneer spreken we dan van een voorkeur..? Maar goed, laten we het realistisch houden...
Een opvallend punt vind ik dat het artikel erg de nadruk legt op "jongens en mannen" die "pedofiel" "worden". Ik denk dan; waarom hebben we het hier blijkbaar in het geheel niet over vrouwen? Waarom gaat het niet gewoon over 'mensen'? Daarnaast het reeds genoemde probleem: waarom gaat het soms opeens over pedofielen, en soms opeens weer over pedoseksuele delinquenten? Daar lijkt me toch een duidelijk onderscheid tussen. En tenslotte; waarom gaat het over pedofiel "worden", en niet "zijn"?

"...pedofilie is grotendeels aangeleerd, ontstaan door bepaalde ervaringen in de jeugd."

Persoonlijk lijkt het mij correcter te stellen dat pedofilie grotendeels afgeleerd is in de jeugd of de pubertijd... Want wie is er als kind nou niet verliefd geweest op een ander kind? Waar houdt dat op? Als we 12 worden? Als we 18 worden? Voor sommige mensen houdt het blijkbaar nooit op. En daarin lijkt het me dan wel weer gelijk aan homofilie: dat word je ook niet, dat ben je of dat ben je niet.

Met vriendelijke groeten,

Tom

(Een voor de verandering niet-pedofiele toevallige passant op uw overigens prachtige forum)

Ik ben het eens met de mening van Tom.
Er is niks mis mee om verliefd te zijn op een jong kind. Zolang het om liefde en vriendschap gaat, en niet om misbruik via sex, dwang of mishandeling. Zelf ben ik ook verliefd om meerdere jonge jongens, en dat gaat harstikke goed. Ik respecteer hun als individu, als mens. Met gevolg dat er prachtige vriendschappen zijn opgebouwd, waarin spontane knuffels en kusjes heel gewoon is. Niets is zo fijn om met een jonge jongen te stoeien en te knuffelen, en elkaar laten weten dat je van elkaar houdt. Liefde die van beide richtingen komt.
Laten we svp wat genuanceerder en objectiever nadenken over pedofilie, en het onderscheid te zien tussen het houden van een kind en misbruiken van een kind.

haj

ik ben een meisje van 10 en ik vind het echt niet kunnen dat je verliefd wordt op jonge meisjes want ze zijn namelijk minder weerbaar tegen jullie hobbies. En bovendien hebben ze minder macht tegenover julie. Dus, zoek vrouwen van je eigen leeftijd!

xxxx
Marissa

Mijn hobby is fotografie... De vrije natuur dan wel te verstaan, van die foto's die je in een kalender van Natuurmonumenten of het Wereldnatuurfonds verwacht. Meisjes van 10 zijn daar natuurlijk absoluut niet weerbaar tegen Wink

Net zo min als dat meisjes weerbaar zijn tegen pedofilie, al hebben meisjes daar op 10-jarige leeftijd nog geen last van, dat begint pas met een jaar of 12, en dan duurt het nog even voor je er bewust van bent.

Maar je hebt het waarschijnlijk over mensen die meisjes van 10 proberen te verleiden om sex met ze te hebben, pedoseksuelen zullen we maar zeggen (in de zin van handelingen dan). Tja, daar heb ik weinig zinnigs over te zeggen, valt ook weinig zinnigs over te zeggen behalve klote dat dat gebeurt want het zou niet moeten gebeuren maar ja het gebeurt toch en da's klote (enzovoort).

Duss..

Hallo Marissa,

Ik geloof er geen donder van dat je 10 bent, maar je geeft wel een interessante scope op het probleem, dus laten we het spelletje maar meespelen.

Kinderen hebben inderdaad over het algemeen minder fysieke en sociale "macht" dan volwassenen. Maar vrouwen hebben ook vaak minder fysieke en soms sociale "macht" dan mannen. Moeten heteroseksuele relaties daarom ook maar afgeschaft worden? Of wat dacht je van het machtsverschil tussen kinderen en hun ouders? Daar wordt pas vaak misbruik van gemaakt.

Maar het gaat niet om de macht die je hebt, maar om wat je daarmee doet. Een pedofiel kan zijn macht ook aanwenden om een kind te helpen (denk aan bescherming, dingen voor elkaar krijgen, etc). En ik denk dat jij maar al te blij bent als een volwassene voor je in de bres springt als je dat nodig hebt. Die volwassene doet dat hoogstwaarschijnlijk omdat hij/zij van je houdt (in welke betekenis dan ook), en dus op basis van pedofiele gevoelens. Lijkt me niets mis mee.

En ik neem maar even aan dat je onder "hobbies" seksuele handelingen verstaat? Waarom zou jij daar minder weerbaar tegen zijn dan een vrouw van 30? Jij kunt toch ook "nee" zeggen? En elke relatie waarbij een "nee" niet gerespecteerd wordt is verkeerd, dat heeft niets specifiek met pedofilie te maken.

Als je het zo bekijkt komt je conclusie ("zoek vrouwen van je eigen leeftijd!") nogal uit de lucht vallen Smile

Groetjes!

beste Anoniem

Nu stel je wel heel makkelijk dat kinderen even weerbaar zijn als vrouwen van 30. Het lijkt me nogal voor de hand liggend dat (de meeste) kinderen minder goed dan de meeste volwassenen weten wat ze wel en niet willen, dat ze moeilijker nee kunnen zeggen tegen een volwassene, en dat ze minder makkelijk op de rem gaan staan als iets waar ze aanvankelijk wel zin in hadden toch niet zo goed blijkt te bevallen.

Dat lijkt me voldoende reden om bij kinderen (in ieder geval fysiek) veel terughoudender te zijn (en wellicht sommige dingen hoe dan ook niet te doen).

Dat staat er natuurlijk los van dat je niet rationeel kunt besluiten in het vervolg maar op vrouwen van je eigen leeftijd te vallen.

zeurpiet

Mijn dochter is vanaf haar twaalfde sexueel actief met een man die ze heeft leren kennen via internet!
Ik weet me geen raad meer, deze man die 26 jaar ouder is mag dit blijkbaar allemaal doen en er is niemand, geen enkele instantie, die mijn dochter of mij kan helpen.
Mijn dochter is helemaal 'verslaafd' aan hem. In de tussentijd heeft dit voor veel frustraties gezorgd mijn nicht is nl. wanhopig om 18 jaar te worden, in de tussentijd heeft ze meerdere vriendjes gehad van verschillende leeftijden verder ook meerdere malen zelfmoord geprobeert te plegen (voor een auto gesprongen en zelfverminking)dit allemaal omdat ik deze relatie niet steun.
Het Riagg geeft juist mij de schuld omdat ik mn dochter alleen opvoed en niet ervoor gezorgd heb dat er een vader aanwezig is voor haar.
Ik heb ooit geprobeert de man uit te nodigen bij mij thuis voor een gesprek over zijn bedoelingen, wat hij uit deze relatie wil halen, hij heeft dit meerdere malen geweigerd.
Ik weet me echt geen raad en ik weet niet wat mijn rechten zijn als moeder, moet ik gewoon achterover zitten en afwachten wat er verder nog van mn dochter word? Ik weet het niet meer!

Beste anonieme moeder,

Ondanks dat ik uit de paar regels die u hier heeft gepost niet precies kan opmaken wat er aan de hand is, wil ik toch even reageren op uw bericht.

In uw bericht heeft u het eerst over uw dochter, en even later heeft u het over uw nicht. In mijn reactie ga ik er van uit dat u in plaats van uw nicht toch uw dochter bedoelde, anders begrijp ik het verhaal niet helemaal en wil ik u vragen nog wat meer te vertellen over wat er aan de hand is. Dat kan overigens ook per e-mail (info@pedofilie.nl) als u dit liever niet op het publieke forum zet.

Ik kan uit uw bericht niet halen hoe oud uw dochter momenteel is. Ik neem aan dat ze intussen 16 of 17 is, want als ze jonger is en ze heeft inderdaad seksueel contact met die man dan zullen instanties vast en zeker wel in actie komen. Als ze inderdaad 16 of 17 is, dan heb je volgens mij als ouder volgens mij weinig tot niks te vertellen over de (al dan niet sexuele) contacten van haar. Als u van mening bent dat er in haar relatie dingen gebeuren kunt u altijd een aanklacht indienen, maar dit zal uw band met uw dochter vermoedelijk verder ondermijnen.

Kunt u aangeven waarom u de relatie niet steunt? Is het vanwege het idee dat het wel "verkeerd" moet zijn, een relatie met zo'n groot leeftijdsverschil, of zijn er tekenen van misbruik? Heeft u enig idee waarom ze zelfmoordpogingen gedaan heeft? Is dit misschien vanwege haar relatie? Of vanwege het feit dat u die niet steunt?

Het blijft moeilijk om met zo weinig informatie een zinvolle reactie te geven. Met wat meer zicht op de precieze situatie zal het vermoed ik moeilijk blijven om een pasklare oplossing aan te dragen, maar wellicht kunnen we dan gerichtere tips geven.

Tim

Het is met deze informatie inderdaad erg moeilijk om iets zinnigs te zeggen. Ik zou u in elk geval aanraden een nieuw onderwerp te starten op dit forum, en daarin iets meer informatie te geven (exacte leeftijden bijvoorbeeld kunnen heel behulpzaam zijn als het om rechten gaat), omdat er dan veel meer mensen uw oproep zullen lezen en hulp en (zinnig) advies aan zullen kunnen dragen.

Ik was verbaasd door de eerste zin:
Mijn dochter is vanaf haar twaalfde sexueel actief met een man die ze heeft leren kennen via internet!
Als u daarmee bedoelt dat ze op haar twaalfde daadwerkelijk seks heeft gehad (in welke vorm dan ook) met een man van 38 (26 jaar ouder), dan zou u geen enkele moeite moeten hebben gehad om deze man aan te klagen voor de rechtbank, laat staan serieuze hulp krijgen van zorginstanties. In Nederland is dat bij 12 jaar namelijk altijd verkrachting of aanranding, ook met uw dochters instemming.

Maar het is natuurlijk de vraag of de relatie per definitie slecht is vanwege het leeftijdsverschil en daarom afgekapt moet worden. U zegt dat uw dochter "verslaafd" is. Kan ze niet gewoon ontzettend verliefd zijn, omdat hij (blijkbaar al een enkele jaren?) heel lief voor haar is?

In elk geval veel sterkte en succes met het bestrijden of accepteren van de relatie, en ik hoop dat u dit nog terug leest en ons iets meer kunt vertellen.

Ik begrijp je wel...
Als vader van twee meisjes begrijp ik heel goed wat je zegt.
Ik vind het buitengewoon triest dat de Nederlandse wetgeving hier geen adequate middelen tegen heeft.
Ik stel een "Smeerlapperij-wet" voor!
Wie het "met kinderen doet", zou moeten worden verbannen naar een Islamitisch land.

Kan je concretiseren in wat je denkt dat de Nederlandse wetgeving te kort schiet en welke concrete aanpassing stel je dan voor? Het is immers op dit ogenblik zo dat elke seksueel contact met -16-jarigen verboden is in Nederland. Als het gaat om leeftijdgenoten zal men echter niet snel ingrijpen maar als het gaat om een aanzienlijk oudere meerderjarige die seksueel contact heeft met een -16-jarige dan kan en zal er zeker ingegrepen worden. (Of dat altijd nodig is en het beste voor alle betrokken partijen is een andere discussie.)
En iemand dwingen tot seks is natuurlijk altijd verboden. Daarnaast zijn er nog enkele situaties waarin ook seksueel contact met een -18-jarige kan bestraft worden.

Ik begrijp dus echt niet waarin de Nederlandse wetgeving volgens jou te kort schiet?

Een discussie over een betere wet met betrekking tot jeugd en zedenmisdrijven lijkt me eigenlijk wel een goed idee... Een paar vragen:

- Wat is uw definitie van "het doen"? Penetratie? Zou u het dan wel goed vinden als één van uw dochters zich liet betasten door een man van veertig? En wat is betasten? Straks mag ik geen judo-instructeur meer worden zonder verbanning naar een Islamitisch land te riskeren.
- Wie zijn "kinderen" in uw "wetsvoorstel"? De biologische definitie (tussen peuter en puber, dus +/- 4 tot 12)? Iedereen onder de achttien? Onder de zestien? Onder de twaalf? Onder de eenentwintig misschien? Iedereen met een bepaalde mate van geestelijke vermogens?
- Hoe zou volgens u omgegaan moeten worden met grensgevallen? Een jongen van 16 met een meisje van 15 (vooropgesteld dat u 16 als grens wenst te nemen) bijvoorbeeld, zou dat strafbaar moeten worden? En in hoeverre/volgens welke werkwijze zou zo'n coulance toegepast moeten worden?
- Wat doen we met relaties tussen volwassenen met de geestelijke vermogens van een kind?
- Waarom zouden deze mensen in vredesnaam naar een Islamitisch land verbannen moeten worden? Sommige mensen betalen daar veel geld voor. En wat is er mis met een gevangenisstraf?

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.