Het taboe en Robert M.

Bron: 
NOS
Publicatiedatum: 
14 maart 2012
Het taboe en Robert M.

Robert M. Sprak vandaag uitgebreid voor de rechtbank. Hij betoogde wat zoveel pedofielen zeggen: Als pedofiel worstel je altijd met een dilemma. Je gevoelens wegstoppen of kinderen misbruiken. Robert M. vergeet de derde optie: Je gevoelens accepteren en de ruimte geven, maar geen seks hebben met kinderen.

Nu stel ik mezelf de vraag: kan je het M. kwalijk nemen dat hij die optie vergeet? Ik weet het niet. Wat hij gedaan heeft kan je hem kwalijk nemen, daar heb ik geen goed woord voor over, maar hoe hij tot die daden gekomen is... ik vind zijn verhaal geloofwaardig. Maar bovendien vind ik zijn verhaal een signaal aan de samenleving: Hoe duidelijk wil je hebben dat het taboe op pedofilie leidt tot seksueel misbruik van kinderen?

Stel nou dat pedofilie wel bespreekbaar was. Dan had Robert M. optie drie misschien wel gekend. Dan had de arts die hij om hulp vroeg hem serieus genomen en hem de libidoremmende middelen gegeven waar hij om vroeg. Dan was Robert M. misschien niet het monster geworden, maar gewoon iemand die het beste met kinderen voor heeft. Ik wil Robert M. niet ontslaan van zijn schuld, maar wat is de rol van de samenleving?

Reacties

Dit is gepost alsof het een nieuwsbericht van de NOS is. Maar dat is het niet. Het is een totaal andere tekst.

Ik denk inderdaad dat het grote taboe kan leiden tot meer situaties waarin een pedofiel zijn gevoelens echt niet meer de baas is en om wat voor reden dan ook besluit om toe te geven aan die gevoelens. Het is nu een neerwaartse spiraal aan het worden: elke nieuwe misbruikzaak maakt het moeilijker voor een pedofiel om 'uit de kast' te komen waardoor er nog meer misbruikzaken ontstaan die mogelijk voorkomen hadden kunnen worden. Als die trend ooit doorbroken kan worden zijn we al een hele stap verder.