Pedofiel: vriend of vijand?

Bij het woord 'pedofiel' hebben de meeste mensen associaties als kinderverkrachters, ontvoerders en dergelijke. Of dat in alle gevallen klopt, is zeer de vraag. Natuurlijk zijn er pedofielen die met hun kruis denken, evengoed zullen er ook veel pedofielen zijn die wel nadenken en geen 'maatschappelijk ongewenste' actie ondernemen op hun gevoelens voor kinderen. Omdat er nog altijd een taboe ligt op dit onderwerp, is het niet makkelijk om aan goede en objectieve informatie te komen.

De weinige onderzoeken die naar pedofilie en het ontstaan hiervan gedaan zijn, komen kortweg op twee conclusies neer: het is ontstaan in de jeugd of het is aangeboren. In het eerste geval hangen de conclusies samen met de psychologische ontwikkeling van een kind. Als mogelijke oorzaken worden dan vaak het gemis aan vaderfiguur, seksueel misbruik in de jeugd, een dominante moeder of gepest tijdens de jeugd aangegeven. De conclusie dat het ontstaat door deze factoren, is overigens controversieel te noemen; lang niet elk kind die met deze factoren is opgegroeid, ontwikkelt pedofiele gevoelens. Een gemeenschappelijke parameter is nog niet gevonden, dus men zou aan kunnen nemen dat er wel degelijk een soort aanleg voor moet zijn, zoals ook homoseksuelen en heteroseksuelen een aanleg hebben voor hun dominante geaardheid. In het laatste geval komen de conclusies er op neer dat pedofilie vergelijkbaar is met homofilie of heterofilie en zou het in principe een natuurlijke geaardheid zijn.

De meeste onderzoeken die gedaan worden naar pedofilie hangen vaak samen met delinquenten, waardoor een vrij vertekend beeld ontstaat over pedofielen. Het wordt ook algemeen aangenomen dat pedofielen vallen op kinderen vanuit een soort machtsgevoel en om die reden ook actie ondernemen. Veel mensen beseffen niet dat pedofielen daadwerkelijk verliefd worden, alleen niet op leeftijdsgenoten. Bovendien worden delinquente misbruikers ook vaak verward met pedofielen; een pedofiel mag alleen pedofiel genoemd worden als deze daadwerkelijk, naast seksuele aantrekkingskracht, ook verliefd is op (of vergelijkbare gevoelens heeft voor) (jonge) kinderen.

Dat het leven voor pedofielen over het algemeen niet makkelijk is, staat vast. Tenslotte kunnen zij moeilijker of helemaal geen uiting geven aan hun seksuele gevoelens omdat dat in onze maatschappij vrijwel niet geaccepteerd, word. Bovendien schiet de hulpverlening regelmatig tekort hierin. Veel pedofielen hebben het gevoel dat hun geaardheid als een ziekte of afwijking gezien wordt, terwijl zij zelf veelal het gevoel hebben dat het, hoewel het afwijkt van de maatschappelijke normen, een natuurlijke seksuele geaardheid is. Wat ook vrij regelmatig voorkom,t is dat dergelijke gevoelens onderdrukt worden door middel van medicijnen, ook wel 'chemische castratie' genoemd. Ook is het moeilijk voor pedofielen om hulp te krijgen als ze de wet niet overtreden hebben als gevolg van hun geaardheid.

Als laatste wordt eveneens vaak genoemd dat ook hulpverleners vinden dat pedofielen zo ver mogelijk van kinderen gehouden moeten worden. Veel pedoseksuelen komen er op vrij jonge leeftijd achter dat ze dergelijke gevoelens hebben. Dit kan onder andere invloed hebben op beroepskeuze en relaties die zij aangaan, en zelfs een verregaande invloed op hun seksleven, omdat diegenen die bewust kiezen om geen lichamelijke relaties met kinderen aan te gaan, ook nooit het voor hen gewenste seksleven zullen krijgen. Wat in de praktijk vaker voorkomt, is dat een pedofiel een soort mentorrol of vriendschappelijke band opbouwt met een kind, wat niet in strijd is met de maatschappelijke norm, tenzij een kind gedwongen wordt tot dingen waar hij of zij niet aan toe is. Wat ook met zekerheid gesteld kan worden, is dat er een groot verschil is met delinquente pedofielen en pedofielen die geen actie ondernemen op hun gevoelens. Helaas is er in de media buitensporig veel aandacht voor delinquente pedofielen, waardoor ook een vertekend beeld ontstaat. Veel pedofielen gaan op maatschappelijk verantwoorde wijze met hun gevoelens om en zullen dan ook nooit een kind schade berokkenen. Helaas wordt er aan deze groep pedofielen nooit aandacht besteed in de media.

Voor iedereen die meer wil weten over dit onderwerp, kan in verschillende steden de film 'The Woodsman' kijken. De hoofdrol in dit drama wordt vertolkt door Kevin Bacon, die een pedofiele ex-gedetineerde speelt. Na zijn terugkeer in de maatschappij probeert hij het leven weer op te pakken.

[Naam auteur op verzoek verwijderd - team]

met toestemming van de auteur overgenomen van de website van de Jonge Journalist