Perverse genoegens

Bron: Planet.nl, door Mariël

“Mijn man is vaak voor zaken op reis. (…) een paar weken geleden merkte ik (…) dat mijn twaalfjarige zoon bijna al zijn beddengoed had afgegooid. (…) Ik werd opgewonden door de aanblik en het gevoel van zijn passieve, naakte lichaam met het eerste zachte dons van zijn schaamhaar. Ik kon geen weerstand bieden…”

Bovenstaande is een bekentenis van een moeder die zich afvraagt wat verkeerd is aan ‘volledige familieliefde’.
Wat voor knoop zit er in de hersenen van een pedofiel dat moederliefde omslaat in pervers seksueel gedrag? Welke kronkel maakt, dat een vader zijn kind seksueel molesteert vanaf haar geboorte?

Dit weekend stond in Volkskrant magazine (21 mei 2005) een uitgebreid artikel over de vraag: ‘wat bezielt pedofielen?’ naar aanleiding van het oprollen van een bende die seksreizen naar Tunesië organiseerde. De mannen die aan het woord kwamen hadden stuk voor stuk ‘de beste bedoelingen’ met de kinderen. Zo zorgde G., met toestemming van Jeugdzorg (!), al drie jaar voor een kind (12) dat uit huis was geplaatst. “De seks kwam ook van zijn kant.” A. (75) beweert dat “de geestelijke schade bij een kind niet het gevolg is van het seksuele misdrijf, maar van de overdreven reactie daarop van de buitenwereld.” Over omgekeerde wereld gesproken. Nadat ik het artikel drie keer had gelezen kon ik nog steeds geen ‘verklaring noch een rechtvaardiging’ vinden voor dergelijk gedrag. Hoe kunnen ‘volwassenen’ zichzelf zo voor de gek houden?

Sinds het begin van de vorige eeuw wordt pedofilie als een psychiatrische stoornis beschouwd. Als een volwassene zich seksueel aangetrokken voelt tot een kind, is hij/zij pedofiel. Het kan gaan om kinderen van baby tot puber (meestal tot 12), zolang ze nog maar niet volgroeid zijn. Overigens heet de voorkeur voor puberjongens van 12 tot 16 efebofilie en die voor pubermeisjes parthenofilie. Een verklaring in de psychiatrie is dat een pedofiel als kind aandacht tekort is gekomen en wat betreft de seksuele ontwikkeling is blijven steken in de kindertijd. De tijd van (onschuldig) doktertje spelen. Zien pedofielen zichzelf als kinderen? Dergelijke spelletjes van ‘kinderen’ onder elkaar suggereren een gelijkwaardigheid. Niet alleen in leeftijd maar ook in lichamelijke en geestelijke ontwikkeling.

Bij een pedofiel denken we altijd aan een man. Toch hebben nogal wat jongens seksuele ervaringen met oudere vrouwen. Accepteren wij die ‘liefdevolle’ rol eerder van vrouwen of gaan we ervan uit dat de jongen er zoveel plezier aan beleeft dat van een misdrijf geen sprake kan zijn? De vrouwen zelf zien het als (moeder)liefde. De strafmaat voor vrouwen is vaak beduidend lager. Aan de andere kant, staat een straf überhaupt wel in verhouding met het levenslang van een slachtoffer?

Etymologisch is de keuze voor de term pedofiel trouwens nogal opmerkelijk. Het Griekse ‘philos’ betekent onder andere ‘vriend’. In deze betekenis zouden pedofiel en kindervriend dus synoniemen moeten zijn. Al geloven de heren en dames pedofielen heilig in die ‘(seksuele) relatie op basis van gelijkwaardigheid’, daar is natuurlijk geen sprake van. Kinderen beleven hun ontluikende gevoelens op een heel andere manier dan volwassenen dat doen en kunnen hun eerste seksuele stappen alleen op basis van gelijkwaardigheid ervaren en ontdekken met leeftijdgenoten.

Mariël is zelfstandig schrijver/vertaler/redacteur. Ze schrijft over psycho-sociale onderwerpen en seksualiteit en vertaalt daarnaast artikelen over bedrijfscommunicatie. Voor Planet Internet verzorgt ze een wekelijkse column naar aanleiding van nieuws over lifestyle, erotiek en seksualiteit op het internet.

Noot van het team: In het artikel wordt gelinkt naar een discussie op pedofilie.nl. Vandaar dat we het hier opgenomen hebben.