Perverse genoegens

Bron: Planet.nl, door Mariël

“Mijn man is vaak voor zaken op reis. (…) een paar weken geleden merkte ik (…) dat mijn twaalfjarige zoon bijna al zijn beddengoed had afgegooid. (…) Ik werd opgewonden door de aanblik en het gevoel van zijn passieve, naakte lichaam met het eerste zachte dons van zijn schaamhaar. Ik kon geen weerstand bieden…”

Bovenstaande is een bekentenis van een moeder die zich afvraagt wat verkeerd is aan ‘volledige familieliefde’.
Wat voor knoop zit er in de hersenen van een pedofiel dat moederliefde omslaat in pervers seksueel gedrag? Welke kronkel maakt, dat een vader zijn kind seksueel molesteert vanaf haar geboorte?

Dit weekend stond in Volkskrant magazine (21 mei 2005) een uitgebreid artikel over de vraag: ‘wat bezielt pedofielen?’ naar aanleiding van het oprollen van een bende die seksreizen naar Tunesië organiseerde. De mannen die aan het woord kwamen hadden stuk voor stuk ‘de beste bedoelingen’ met de kinderen. Zo zorgde G., met toestemming van Jeugdzorg (!), al drie jaar voor een kind (12) dat uit huis was geplaatst. “De seks kwam ook van zijn kant.” A. (75) beweert dat “de geestelijke schade bij een kind niet het gevolg is van het seksuele misdrijf, maar van de overdreven reactie daarop van de buitenwereld.” Over omgekeerde wereld gesproken. Nadat ik het artikel drie keer had gelezen kon ik nog steeds geen ‘verklaring noch een rechtvaardiging’ vinden voor dergelijk gedrag. Hoe kunnen ‘volwassenen’ zichzelf zo voor de gek houden?

Sinds het begin van de vorige eeuw wordt pedofilie als een psychiatrische stoornis beschouwd. Als een volwassene zich seksueel aangetrokken voelt tot een kind, is hij/zij pedofiel. Het kan gaan om kinderen van baby tot puber (meestal tot 12), zolang ze nog maar niet volgroeid zijn. Overigens heet de voorkeur voor puberjongens van 12 tot 16 efebofilie en die voor pubermeisjes parthenofilie. Een verklaring in de psychiatrie is dat een pedofiel als kind aandacht tekort is gekomen en wat betreft de seksuele ontwikkeling is blijven steken in de kindertijd. De tijd van (onschuldig) doktertje spelen. Zien pedofielen zichzelf als kinderen? Dergelijke spelletjes van ‘kinderen’ onder elkaar suggereren een gelijkwaardigheid. Niet alleen in leeftijd maar ook in lichamelijke en geestelijke ontwikkeling.

Bij een pedofiel denken we altijd aan een man. Toch hebben nogal wat jongens seksuele ervaringen met oudere vrouwen. Accepteren wij die ‘liefdevolle’ rol eerder van vrouwen of gaan we ervan uit dat de jongen er zoveel plezier aan beleeft dat van een misdrijf geen sprake kan zijn? De vrouwen zelf zien het als (moeder)liefde. De strafmaat voor vrouwen is vaak beduidend lager. Aan de andere kant, staat een straf überhaupt wel in verhouding met het levenslang van een slachtoffer?

Etymologisch is de keuze voor de term pedofiel trouwens nogal opmerkelijk. Het Griekse ‘philos’ betekent onder andere ‘vriend’. In deze betekenis zouden pedofiel en kindervriend dus synoniemen moeten zijn. Al geloven de heren en dames pedofielen heilig in die ‘(seksuele) relatie op basis van gelijkwaardigheid’, daar is natuurlijk geen sprake van. Kinderen beleven hun ontluikende gevoelens op een heel andere manier dan volwassenen dat doen en kunnen hun eerste seksuele stappen alleen op basis van gelijkwaardigheid ervaren en ontdekken met leeftijdgenoten.

Mariël is zelfstandig schrijver/vertaler/redacteur. Ze schrijft over psycho-sociale onderwerpen en seksualiteit en vertaalt daarnaast artikelen over bedrijfscommunicatie. Voor Planet Internet verzorgt ze een wekelijkse column naar aanleiding van nieuws over lifestyle, erotiek en seksualiteit op het internet.

Noot van het team: In het artikel wordt gelinkt naar een discussie op pedofilie.nl. Vandaar dat we het hier opgenomen hebben.

Reacties

Oppervlakkig standaardverhaal hoor. En van een schrijfster die behoorlijk met alle winden meewaait als je het mij vraagt:

"Ik heb gehoord van gymleraren die absoluut weigeren om meisjes te helpen met turnen omdat ze elke schijn van onbetamelijkheid willen vermijden. Docenten die zelfs geen troostende arm meer om een schouder durven slaan en elk lichamelijk contact, hoe onschuldig ook, uit de weg gaan. En ik zie hoe aanhankelijke meiden, maar ook jongens, soms kunnen zijn, zeker als ze dol zijn op hun leraar. Kun je dan nog spontaan zijn als docent?"

"De eenentwintigjarige zoon van een kennis van mij kreeg de schrik van zijn leven toen hij er achter kwam dat zijn ex-vriendinnetje niet achttien was, zoals ze beweerde, maar amper veertien. Een jongen van 18 werd door zijn zestienjarige vriendinnetje gechanteerd met een dreiging van verkrachtingsaangifte als hij het uit zou maken. Soms wordt er misbruik gemaakt van de situatie en zijn ‘daders’ eigenlijk slachtoffers."

-- http://www.planet.nl/planet/show/id=75073/contentid=577253/sc=07d420

Lorum heeft het juist. Zelf heb ik als leraar in de gevangenis gezeten door een aanklacht van een leerling, om wie ik troostend een arm sloeg. Haar verliefdheid werd door mij niet beantwoord. Ik zou haar hebben aangeraakt. Ik ben dus kennelijk een ontuchtpleger want de rechter oordeelde zo (overigens zonder een enkel bewijs! Integendeel; mijn ontlastende bewijzen raakten 'zoek' en getuigen mocht ik niet oproepen). Ook ik had KP op mijn computer binnengehaald op dezelfde wijze als Tonino, perse niet opzettelijk, maar automatisch met Agent downloadprogramma (toepasselijke naam). Maar Tonino, die altijd anderen aanklaagt, gaat dus wel vrijuit (ons kent ons immers, zo werkt dat bij justitie).
Ik vind dat je best van kinderen mag houden, maar....zit niet aan hun geslachtsdelen. Het kind lijdt er misschien niet onder maar de 'dader' wel. Bij een klacht ontstaat een hetze die je kunt vergelijken met de middeleeuwse heksenjacht.
Kinderen mogen rustig naar journaals kijken met 40 doden maar oh wee als er bloot aan te pas komt. Dan moet je 16 zijn.
Onschuld bestaat geloof ik niet meer. Ik blijf voorgoed uit de buurt van kinderen, wetend hoe enorm vals en leugenachtig ze kunnen zijn. Ja, ook hier lijden de goeden onder de kwaden.
Mijn leerling was overigens 15 en dacht met haar dertiende al zwanger te zijn.
Kinderen zijn een onbeschreven blad.......maar ook dat heeft twee kanten.
Pedosexualiteit keur ik af, maar een arm om een schouder van een huilend kind...(moest kunnen, dacht ik) ..werd beloond met een paar maanden zitten. Ja, ik ben vast een viespeuk. Zo zal het wel zijn. Zo reageert de omgeving. Altijd gedacht dat ze me beter kenden.
Zelden ben ik met mijn neus zo op de hypocrisie van onze samenleving gestuit.
En het is zo, dat de kinderen meer lijden onder de stampij die er gemaakt wordt dan om die arm om hun schouder, en daar zelfs gebruik van maken om hun 'afgewezen liefde' te wreken.

Wat een akelig verhaal... Even er van uit gaande dat u de waarheid spreekt (op Internet moet men altijd een slag om de arm houden) zou ik vreselijk kwaad zijn in uw geval. En waarschijnlijk zou ik zelfs niet schromen om dat meisje of haar ouders aan te klagen voor het berokkenen van persoonlijk leed ofzo; u heeft uw straf uitgezeten, dus ze kunnen u toch niks meer maken.

"een hetze die je kunt vergelijken met de middeleeuwse heksenjacht"
"maar oh wee als er bloot aan te pas komt. Dan moet je 16 zijn"
"Onschuld bestaat geloof ik niet meer"
"Mijn leerling was overigens 15 en dacht met haar dertiende al zwanger te zijn"
"Kinderen zijn een onbeschreven blad.......maar ook dat heeft twee kanten"
"de hypocrisie van onze samenleving"
"En het is zo, dat de kinderen meer lijden onder de stampij die er gemaakt wordt dan om die arm om hun schouder, en daar zelfs gebruik van maken om hun 'afgewezen liefde' te wreken"

Helaas een aantal grote waarheden en mooie statements als je het mij vraagt; mooi gezegd!

Nou bedoelde ik met mijn post eigenlijk niet zozeer te zeggen dat heksenjachten tegen vermeende pedofielen nergens op slaan (hoewel ik dat wel vind), en meer dat Mariël een oppervlakkig en oninteressant schrijfster is, maar ik vind het werkelijk enorm akelig voor u... "Enorm akelig" omdat ik mezelf even niet toesta om passendere woorden te zoeken - die zouden niet op hun plaats zijn op dit forum Smile

En of het waar is. Mijn leven is kapot gemaakt, mijn carriere stuk.
Aanklagen kan niet, althans het levert niets op. De Hoge Raad (waar volgens prof. Tak: de bezem door moet) zag geen aanleiding de zaak terug te verwijzen. Er loopt nog een 'proeftijd', terwijl ik nog nooit een kind kwaad heb gedaan!! En of ik kwaad ben?
Ik heb leren haten maar dat maakt me geen mooier mens. Ik kan mezelf nog recht in de ogen zien, maar mijn wereldbeeld (naief, zorgzaam en opofferend) is erg veranderd. Leraren, laat die leerlingen die '
je zo nodig hebben'. Stuur ze maar naar hun vader of moeder. De bewuste ouders, die duvelsgoed weten hoe de vork in de steel zit, zien in hun dochter (sindsdien) een arm misleid kind. Het is om uit je vel te barsten, maar de wet staat aan hun kant, want ik ben een 'veroordeelde'.
Ik wil alleen maar iedereen waarschuwen verre van die zgn. hulpbehoevende en/of verliefde leerlingen weg te blijven Hoewel 't meisje onderzocht is en de conclusie luidde: a) dat het niet aannemelijk is dat er iets heeft plaatsgevonden (ik zou nl. al de derde 'hulpverlener' zijn die haar gepakt heeft) en b) dat 't meisje 'tamelijk gestoord' is, heeft me dat bij de kromspraak die ze rechtspraak noemen niet kunnen redden.
Blijf uit de buurt dus!
Sterkte met jullie site.

Ik heb dit forum met veel aandacht gevolgd. Het betreft een zeer gevoelig onderwerp...
Ik vind het wel de moeite waard om een reactie te geven. Dit mag echter niet op een onbezonnen manier; daarom heb ik deze polemiek opgeslagen in 'mijn favorieten'en hoop ik morgen terug aanknoping te kunnen vinden.
Tot morgen,

Theo

Hallo...
Hier ben ik weer.
Wat is er verkeerd aan een moeder die droomt bij de aanblik van haar 12-jarige zoon?
Gaan we dit linken aan pedo-seks?
zij is fier op haar zoon en op zijn seksualiteit.
Er is echt niets vekeerds mee hoor,
Zo hoort dat nu eenmaal!

Nou, of een moeder die 'droomt' bij enz. nou wel of niet, enz. - daar heb ik even geen mening oveer zo 1-2-3. Alleen, wanneer een man dit zou overkomen was-ie meteen een viespeukj, DAt weet ik wel. Over hypocrisie gesproken...

De bejegening van pedofilie heeft tegenwoordig veel weg van hoe er met de homo's in de jaren '50 werd omgegaan. Iedereen die wel eens heeft gelezen wat daar voor een ellende uit is voortgekomen zou zich eens achter de oren mogen krabben.. En, simpele-schrijfster-van-het-artikel-waar-het-allemaal-mee-begon, OOK homofile gold al sinds de 19e eeuw als een "stoornis". Wi dit NU waagt te beweren kan (en ZAL) voor de rechte worden gesleept wegens discriminatie... Het kan verkeren...Maar twee maten blijven er minimaal...

Dit is echt het toppunt van onrecht. Jij zet je in om een meisje te helpen dat problemen heeft en je wordt ervoor veroordeeld. Je krijgt niet eens de kans om je verdedigen. En nu is jouw hele leven verpest. Daar komt het eigenlijk op neer.

Kan iemand met meer kennis van het recht me uitleggen hoe het kan dat er iemand wordt veroordeeld op grond van geen fysiek bewijs op basis van een uitspraak van een uit onderzoek gebleken 'tamelijk gestoord' meisje.

En ik snap ook niet waarom een verdachte geen getuigen kan oproepen dan is zo een rechtzaak toch helemaal niet evenwichtig? I

Dit zou betekenen dat je je totaal niet kan verweren tegen uitspraken van kinderen/ouders over zogenaamd misbruik. Ik dacht dat men onschuldig was tot bewezen schuldig.

Het is toch weer jammer dat sekstoeristen worden verlegen met pedofielen, waarvan er ook een grote groep bestaat die zich gewoon aan de wet houden. Hoe kan je er zo vanuit gaan dat seksueel misbruik (wat ook met toestemming van het kind kan zijn) "altijd" geestelijke schade kan oplopen, is dit ooit bewezen dat "al" het sexueel misbruik (ook met toestemming van het kind) geestelijke schade kan opleveren en hoe kan je zeggen dat het niet andersom "kan" door te zeggen dat het door alle (overdreven) reacties "kan" zijn?

Daarnaast wordt er met een oude beschouwing geschetst dat "alle" pedofielen aandacht te kort hebben gehad en zijn blijven steken in de kindertijd.

Worden hier ook niet "alle" vrouwelijke pedofielen op een hoop gegooit. Zien "alle" vrouwelijke pedofielen het wel als (moeder)liefde of "kunnen" er ook nog vrouwelijke pedofielen zijn die dit anders zien, als bijvoorbeeld gewoon sex af iets anders.

En voor de zoveelste keer staat er weer in wat "alle" pedofielen heilig geloven.

En kunnen alle kinderen het alleen maar op basis van gelijkwaardigheid ervaren en ontdekken met leeftijdgenoten? of kan het voor een enkeling ook anders? Is hier bewijs van of dit mogelijk is of niet?

Als ik het kort samenvat de analise van mij als pedofiel dan heb ik dus te weinig aandacht gekregen als kind en ben ik in mijn kindertijd blijven hangen (tenzij dit niet jou worden zijn, maar dan had je deze beschouwing achterwege moeten laten). Ik geloof ook dan heilig in een in die ‘(seksuele) relatie op basis van gelijkwaardigheid’ wat natuurlijk nooit kan.

Ik vraag me af hoe een schrijver/vertaler/redacteur zonder mij te kennen dit over mij kan schrijven? Met zo veel feiten die hier zijn opgeschreven, die niet zijn gebasseerd op uitslagen van onderzoeken die dit kunnen vaststellen en ook niet zijn aan te tonen met bewijzen.

Ik vind het raar dat er zoveel schrijvers zijn die ergens een artikel overschrijven zonder zich daadwerkelijk goed in te verdiepen en vervolgens met een hoop onwaarheden gaat smijten. Nu al helemaal, omdat het over een schrijfster gaat die over psycho-sociale onderwerpen en seksualiteit schrijft. Hierin verwacht je toch wel wat kennis en proffesionaliteit als je vaker over dit soort dingen schijft. Ik hoop dat ze een volgende keer zichzelf beter laat informeren over een onderwerp waar ze over gaat schrijven, Want allerlei dingen schrijven in een artikel waar je geen keiharde feiten van hebt en eigenlijk alleen maar kan vermoedde dat het zo is of een ander artikel dat geen betrouwbare bron is. Zo'n artikel die op basis van vermoedes of een ander artikel dat geen betrouwbare bron is vind ik knudde met een rietje. Mijn advies naar deze schrijfster is: Ga iets doen wat je wel kan.

Zoals het met zoveel dingen gaat, de waarheid zal wel weer ergens in het midden liggen.

Freedom

Na enkele jaren overstuur te zijn geweest na het horen van het ongelofelijke, nl dat mijn man al jaren sexueel misbruik pleegt, ben ik nu en dan al eens in staat erover te praten. Ik ben als kind ongeveer 8 jaar misbruikt. Na ongeveer tien jaar therapie,na de geboorte van mijn dochter,dacht ik er eindelijk mee af te kunnen rekenen, toen mijn kinderen mij melden dat ze misbruikt werden door hun vader, de man die bij iedereen zeer sociaal en lief overkomt. Hij had de eerste tijd het lef om zowel de kinderen als mijzelf van leugens en bedrog te voorzien.
Laat niemand beweren dat het kind er geen last van heeft, enkel door de reacties van de maatschappij!!! Excuseer, in zekere zin klopt een deel ervan. Als kind heb ik er naar mijn weten weinig last van gehad, of moet ik zeggen, ik kon mezelf niet toelaten om ook maar enig gevoel toe te laten. Ik weet wel dat ik er later veel last van gekregen heb, vooral onbewust door de geboorte van mijn dochter, of neen eigenlijk al bij het eerste sexuele contact met een vriendje die eindigde in hyperventilatie. Ikzelf bestond niet meer dagenlang erna. Géén last? Ik kan U pagina's vol schrijven van alle last. Spierspanning tienmaal zo hoog als normaal, hyperventilatie, angsten, maar vooral een overdreven behoefte om graag gezien te worden door een partner en dan kies je zo iemand die hetzelfde doet. Reden die therapeuten mij geven van zijn daden? Ja, in zekere mate een gevolg van mislopen in de kindertyd, maar dan wel zo indien die persoon niet de kracht heeft ertegen in te gaan.
Maar de reden is vooral, MACHT.
Macht kun je het simpelst bekomen bij kinderen en dan wel op sexueel vlak.
Ik verspil nu niet veel woorden meer.Ik wil wel nog kwijt aan mensen die net als ik erachter komen dat hun man zoiets doen, geef hem niet aan, toch niet in het begin. Financieel kun je kapot gaan, meer inlichtingen erover wil ik wel kwijt indien erom gevraagd word.
Tot later??

Bedank voor uw reactie. Als ik ga denken over of een kind er wel of geen last van heeft, denk ik dat je het in twee verschillende situaties kan schetsen.
De eerste, ik denk ook in uw geval: De volwassenen neemt het initiatief of bepaald gewoon wat er gebeurt. In dit geval lijkt mij de kans op last in de toekomst zeer groot, als de last al niet tijdens de daad aanwezig zal zijn. Iemand die zo sexueel bezig is met een jeugdigen zal toch eens beter bij zichzelf na moeten denken of beter nog zichzelf laten behandelen of aangeven.

De tweede situatie: de Jeugdige neemt het initiatief en bepaald wat er wel en niet gebeurt. De daad opzich zal weinig nare uitwerkingen hebben (in mijn ogen dan), maar zoals de omgeving erop zou kunnen reageren wel en die reactie kan in mijn ogen (traumatisch werken).

Naar mijn mening geef ik in de tweede situatie de maatschappij de schuld, maar ook de volwassenen, omdat hij de risico's hierbij ook kent. In mijn ogen dus twee schuldigen.

En over de eerste situatie, echt balen dat er mensen zijn zoals hem, die eigenlijk een mensen leven helemaal kapot maken.

Hallo,

Ik ben vaak met dit vreselijke onderwerp bezig omdat ik een dochter heb en bezorgt ben.

Daarom heb ik ook veel nagedacht erover.
En steeds blijft de vraag maar boven komen. Waarom verteld een kind het niet. Stel je bent wel een liefhebbende moeder die regelmatig van haar kind wil weten of alles goed is met haar etc. en dat kind wordt misbruikt... is er dan kans dat ze het verteld.

Hoe houdt een man je dan zo in de greep. Of wordt er uberhaubt al slecht gecommuniceerd in zo'n gezin.

Ik zou er wel eens antwoord op willen hebben van iemand die dit is overkomen.

En verder wil ik iedereen die dit heeft meegemaakt heel erg veel gezonde liefde toewensen.

Groet Esther

Beste Esther je kan mijn ervaringen lezen op positieve ervaringen en het onderwerp parthenofilie. Ik kan je alleen maar zeggen dat er op sex een taboe ligt en helemaal bij tieners ook een schaamte die eerst doorbroken moet worden. Dit bereik je alleen door er veel maar ook gedetaileerd over te praten. Deel je eigen (fouten) ervaringen. Zeg dat je nooit boos zal worden als ze je ook maar het ergste vertellen. Verwacht ook dingen als ik heb doktertje gespeeld, ik vinger me zelf al (ook als ze 10 zijn) of ik heb al lopen zoenen en vingeren met een ander leeftijdsgenootje. Maar juist door de overdreven reaktie van ouders houden kinderen hun mond omdat ze ervaren dat ouders hun sexueele granzen verkennnen niet begrijpen en veroordelen. En als het dan verder gaat dan komen ze in een isolement en vertellen het nooit meer tenminste niet tot ze volwassen zijn omdat ze zich ervoor schamen. Het heeft bijna niks te maken met de eventueele man die ze het zwijgen oplegt. Wel het feit dat de tiener weet dat degene door hun verhaal vervolgd kan worden. En daarom houden ze hun mond. Veroordeling lost niks op er over praten wel.! Zelf heb ik een enorme zwak voor puber meisjes en door het open te leggen naar mijn partner is het bijna zeker dat ik nooit een meisje zal misbruiken maar vooral de veroordeling en onbegrip zorgt ervoor dat mannen in een isolement komen en juist dat zorgt ervoor dat er in het geniep dingen gebeuren.

je zwak voor pubermeisjes als vrouw is een uitspraak die we niet veel zien. Graag zou ik hierover meer willen weten.

vr gr

Voor zover ik weet is "serieus" een man.

Ik zoek al enige tijd over dit onderwerp, ben bezig met een scriptie en zoek vrouwen die hier met mij over durfen te mailen of persoonlijk te willen praten, alles mag anoniem en wordt 200% vertrouwelijk behandeld, graag reactie

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.