Waarom is er zo weinig begrip voor erotische aantrekking tot kinderen?

44 antwoorden [Laatste bericht]

Een vraagstuk dat mij wel eens bezighoudt is hoe het komt dat veel mensen beweren zich niet te kunnen voorstellen dat een volwassene zich erotisch aangetrokken voelt tot een minderjarige. Los van alle politiek correctheid - in de trant van het benadrukken dat men zelf natuurlijk totaal geen erotische gevoelens voor kinderen kent - lijkt er toch een kern te zijn van oprecht onbegrip.
Ik vind dit fenomeen eigenlijk vreemder dan bijvoorbeeld het onvermogen van veel heteroseksuelen om zich in te leven in homo's of vice versa. Erotische aantrekking tot minderjarigen zullen de meeste mensen namelijk ooit wel een keer gevoeld worden, namelijk toen ze zelf nog kinderen of tieners waren. Terwijl veel heteroseksuele mannen bijvoorbeeld (althans op bewust niveau) geen doorsnee seksuele gevoelens voor andere mannen hebben gevoeld en die gevoelens dus veel vreemder voor hen zijn.
Wat is hier aan de hand? Worden de eigen erotische gevoelens uit de kindertijd bijvoorbeeld gewoon verdrongen uit het bewustzijn, worden ze anders gelabeld (b.v. als 'snoezige kalverliefde') en daarom niet serieus genomen of zelfs vergeten, ziet men geen inherent verband tussen zulke gevoelens en pedo-erotische gevoelens, of... komen erotische gevoelens in de kindertijd zelf minder voor dan ik tot dusverre aan heb genomen?
Het is me werkelijk een raadsel.

T. Rivas

Tja ik denk dat angst de grootste drijfveer is. Ik denk dat het een combinatie is van verschillende soorten angst. Als ik vaak tegen argumenten hoor dan zijn het vaak dezelfde en zijn vaak slecht onderbouwd, waaruit je kan uitleiden dat men er niet echt in verdiept heeft en zijn/haar kennis heeft vergaard van eenzijdige informatie die vaak foutieve of verdraaiende gegevens bevatten. Er worden aan pedofilie door veel mensen een bepaald beeld gevormd met de daarbij behorende vooroordelen die helemaal niet geheel correct zijn. Tja kan je het ze echt kwalijk nemen, ze zien heel veel informatie over "pedofielen" op het nieuws en hoe ze kinderen misbruiken, naast die informatie heb je ook nog informatie van mensen die de waarheid denken in pacht te hebben over pedofielen over de informatie die ze tot hun beschikking hebben (zoals de uitspraak van Irene van Engelen: Er zijn meer boylovers dan Girllovers. waar haalt ze die info vandaan? Zou het enkel zijn van het beeld dat je krijgt over internet, omdat boylovers daar actiever in zijn? Ik weet het niet, maar ik ben wel benieuwd waar deze feit vandaan komt. Het zou me niks verbazen als het als zoveel uitspraken van mensen complete onzin is). Het is gewoon de angst door dit soort gegevens en de onwetendheid, want eigenlijk heeft nog niemand het aantal pedofielen en het gedrag van pedofielen echt goed in kaart kunnen brengen, maar helaas denken sommige mensen dit wel te kunnen.

De andere angst is denk ik macht. Wat de pedofiel samen met het kind doet staat buiten de macht van de ouder. Het kind krijgt meer macht over zichzelf en de ouder verliest een stukje macht over het kind wat zeer beangstigend kan zijn.

Dit zijn puur wat theorie'tjes die ik erover heb. Een duidelijk antwoord heb ik niet voor je, die zou ik ook wel willen hebben.

Hallo Wan,

Je hebt ongetwijfeld gelijk over die angsten.
Maar dat is eigenlijk niet waar ik benieuwd naar was in deze thread. Het gaat me bij dit onderwerp niet om begrip in de zin van 'sympathie' of 'ondersteuning' of zoiets, maar puur om de vraag waarom mensen het zo onvoorstelbaar vinden dat volwassenen erotische gevoelens voor kinderen hebben. Het gaat me hier dus niet om de vraag hoe die mensen daar weer op reageren of mee omgaan, maar puur om de vraag waarom ze die gevoelens voor kinderen zo onvoorstelbaar zeggen te vinden.
Het merkwaardigste vind ik dus nogmaals dat de meeste mensen toch als kind of tiener erotische gevoelens zullen hebben gehad voor leeftijdgenoten. Met andere woorden, die gevoelens voor kinderen kennen ze toch gewoon zelf, uit hun eigen jeugd?

T.

Kan jij je voorstellen dat iemand Geilt op:
-Lijken
-Bejaarden
-Honden
-Paarden
-Urine
-Poep
-Trappen in de ballen
-Om opgegeten te worden
-te verkrachten
-verkracht te worden

Ach en zo kan ik nog wel doorgaan met voorbeelden die onvoorstelbaar kunnen zijn voor mensen. Een hetro kan zich goed voorstellen wat er sexueel voor te stellen valt van het andere geslacht en ook van hun eigengeslacht, omdat het toch wel sexueel is. Kinderen worden vaak niet echt als een sexueel wezen gezien en men kan het zich ook niet voorstellen, omdat eigenlijk "iedereen" in hun omgeving op eigen leeftijd valt en op jonge volwassenen.

Deze stelling lijkt me zeer duidelijk...
Een mans kan niet verdragen wat raar is. Als je op het net ga kijken, kom je van alles tegen, alle mogelijke maniere om sex te hebben, dierensex, lijkensex noem maar op.. en dat is nog maar een kleine lijst vindt ik, je hebt de extreme sex, de zware SM n ga maar door, het probleem is dat vele onder ons, die aan normale sex (wat je als normaal sex kan noemen) het niet kunnen verkropen of kunnen verwerken, dat andere rare dingen doen. Wat zij vies vinden is bij voorkeur al verboden, dat is wat ik noem van de oude stempel zijn.
Als je naar een sex therapeut zou gaan en die zou zeggen, madameke of meneerke, uw gewone sex leven is aan het uitdoven, omdat het een dagelijkse sleur wordt, zal die U ook waarschijnlijk aanraden, om uw horrizone te verlegen. dat wilt zeggen, zoeken naar andere sex spelekes.
Om terug te komen op de feiten van Pedofiel zijn, zou ik zeggen, sleur ze niet allemaal over de zelfde kam. Ik krijg hoe meer de indruk dat die pedofielen, die opgepakt zijn om verkrachting het niet alleen deden omwillen van de sex daad zelf, maar gewoon weg omdat ze een gemakkelijk slachtoffer gevonden hebben die minder weerstand kon bieden dan een volwassen vrouw of man. Verkrachtingen of ontvoeringen van vrouwen of mannen van meerderjarige leeftijd komen bij die mannen minder voor denk ik. Denk dus echt dat die mannen niet alleen maar kickte op dat jonge lichaam, maar gewoon een goedkoop en minder gevaarlijk slachtoffer wouden voor sex te hebben, die ze bij volwassen niet konden krijgen.

Dan spreek ik alleen over verkrachters he, niet over diegene die dus een mooie relatie hebben ontwikkeld met een minderjarige en die nog steeds gelukkig samen zijn, of waarvan de afloop minder dramatisch is geeindigd dat bij de echte pedofielen, waar het alleen uit eindelijk om de sex draaide.

Dank u voor uw reactie. Alleen, het raadsel zit hem vooral daarin voor mij dat men de erotische gevoelens die men als kind had toch doorgaans niet zelf vies vond. Of zou het daar toch mee te maken kunnen hebben, dus dat men toen aangeleerd heeft die gevoelens vies te vinden en ze sindsdien verdrongen heeft?

T.

Ja, maar hoe zit het dan met de eigen herinneringen aan erotische gevoelens als kind voor andere kinderen?

T.

..denk ik, dat mensen in hun tienertijd gevoelens voor leeftijdsgenoten hebben. Het onvoorstelbare zit er voor mensen in dat pedofielen vallen op mensen (kinderen) die in een compleet andere levensfase zitten. Voor hun gevoel is de vergelijking dat je als tiener op een kleuter valt of zo (en dat gevoel hebben de meesten niet gehad).

Het is voor jonge tieners toch ook niet gebruikelijk om op volwassenen te vallen? Dat groeit (bij de meesten) mee in de ontwikkeling. Het is dus geen absolute vergelijking maar een relatieve.

Tim

Hier kan ik het wel mee eens zijn. Als mensen zeggen dat ze het zich niet voor kunnen stellen, of het zelf niet hebben, dan geloof ik dat zonder meer. Voor veel mensen is het namelijk een afgesloten periode. Ze vonden als kind misschien leeftijdsgenootjes leuk, maar "dat was toen" en voor de meeste mensen zal de leeftijdscategorie waar ze op vallen voor een groot deel van hun leven "meegroeien". Anderen hebben er misschien nog nooit bij stilgestaan dat je ook op mensen kunt vallen die meer dan een paar jaar van jou verschillen in leeftijd, omdat ze dat om zich heen nooit bij iemand gezien hebben behalve in het journaal, of omdat ze die gevoelens al weggedrukt hebben praktisch voordat ze zich ervan bewust werden. Anderen zullen zich misschien afkeren van kinderen en tieners omdat die mentaal niet aantrekkelijk zijn voor ze. Er zijn mogelijkheden zat te verzinnen hoe mensen het zich niet voor kunnen stellen dat kinderen of jongeren aantrekkelijk kunnen zijn.

Ik merk aan mezelf de laatste tijd dat ik meer "op zoek ben" naar een relatie en genegenheid dan naar een "lekker ding". Op zoek tussen aanhalingstekens, want ik heb een vriendin, maar je snapt wel wat ik bedoel. Als ik op zoek ben naar een lekker ding dan kom ik al snel bij redelijk jonge meisjes terecht (12-14 ofzo?), want die vind ik heel sexy. Maar voor een relatie of een toekomst samen heb ik natuurlijk niks aan die meisjes omdat ze die hele begrippen nog niet kennen. Dat is wat ik bedoelde met mentale onaantrekkelijkheid; sommige mensen zullen gewoon... tsja... wat minder achter hun pik aan lopen en begrijpen dat een relatie met een meid onder de 18 over het algemeen toch niks wordt, en die leeftijdscategorie daarom helemaal niet aantrekkelijk vinden in de niet-lichamelijke zin van het woord. Ik merk dat aan veel mensen om mij heen die weten dat ik mijn relatie begonnen ben toen mijn vriendin net 14 was; ze kunnen best inzien dat zo'n meisje sexy kan zijn, maar ze vinden het toch een hele domme zet omdat meisjes van 14 nou niet echt bekend staan om het hebben van standvastige relaties.

En om heel eerlijk te zijn moet ik ze daar gelijk in geven, hoewel dat besef wel even heeft geduurd, en mijn relatie tot nog toe de uitzondering is die de regel bevestigt Smile

Sorry dat ik een beetje chaotisch ben en mijn zinnen niet bijzonder soepel lopen vanavond, maar mijn brein is een beetje moe Smile Ik hoop dat ik toch wel duidelijk ben.

Hallo Lorem Ipsum,

Dank je voor je reactie.
Het ging mij overigens uitsluitend om de vraag waarom mensen zich de erotische gevoelens zelf niet kunnen voorstellen. Dus niet de relaties, dat is nog een stap verder, maar puur de gevoelens.

Los daarvan zijn er gevallen bekend van platonische en erotische vriendschappen met jonge kinderen die ook voor de volwassene in geestelijke zin erg aantrekkelijk waren. Mensen vallen niet alleen maar op wat exact aansluit bij het eigen functioneren.

T.

Nee, in het geval van een plotselingen betoverende verliefdheid zoals waar Stephan het hieronder over heeft vallen mensen zeker niet exact op relationeel of sociaal compatibele medemensen. Ik weet er alles van Smile Maar op het rationele vlak, waar mensen die pedofiele gevoelens bekritiseren zich op het moment van dergelijke uitspraken meestal bevinden, spelen dat soort ideeën wel degelijk mee. Het kan prima zijn dat iemand die dit soort gevoelens sterk veroordeelt (of ontkent) twee weken later plotseling overmand wordt door verliefdheid op een minderjarige. Maar dat neemt niet weg dat ze in eerste instantie de waarheid spreken als ze die gevoelens niet met je menen te kunnen delen. Daarom schreef ik ook al in mijn eerste reactie; ik geloof mensen direct als ze zeggen dat ze die gevoelens niet kennen. Tegelijkertijd weet ik vaak zeker dat diezelfde mensen exact hetzelfde hadden gedaan als ze in mijn schoenen hadden gestaan. Dat zijn twee dingen die compleet los staan van elkaar.

Maar WAAROM mensen claimen dat ze zich niet kunnen vereenzelvigen met die gevoelens is volgens mij zo'n moeilijke vraag omdat er heel veel verschillende antwoorden op mogelijk zijn. Even vooropgesteld dat u zich niet in kunt denken wat er leuk aan is om plasseks te hebben, wat is daar dan de reden voor? Waar komt het door dat u daar de lol niet van in kunt zien? Ikzelf zou dan iets zeggen in de trant van ik houd niet van water en ik vind urine stinken. Uw antwoord zou waarschijnlijk compleet anders zijn.

Ik snap dat pedofiele gevoelens iets compleet anders zijn omdat we als kind allemaal wel eens verliefd zijn geweest op een ander kind, maar dat is voor mijn voorbeeld weinig relevant, want mijn punt is dat iedereen daar zo zijn of haar eigen redenen bij heeft. De één zal zeggen dat hij of zij verliefd wordt op gelijken, of mensen die hem of haar in toom kunnen houden, wat bij een kind niet te vinden valt. De ander zal als kind een slechte ervaring met de liefde hebben gehad en het daarom bewust of onderbewust niet meer aandurven. De lijst is eindeloos, en volgens mij onmogelijk eenduidig.

Hallo Lorem Ipsum,

Opnieuw bedankt voor je reactie. Ik vrees echter dat ik het weer niet met je eens ben. Er zijn mensen die bij hun volle verstand zijn en daarbij nog steeds ook geestelijk en emotioneel vallen op een wezen dat niet exact op hun mentale niveau zit. Het kan qua geestelijke eigenschappen bijvoorbeeld gaan om een vergelijkbare levenshouding, gevoeligheid, muzikaliteit, of nieuwsgierigheid (eigenschappen dus die niet echt aan leeftijd gebonden zijn), maar ook om eigenschappen (die vooral bij minderjarigen sterk voorkomen) als speelsheid, openheid, tolerantie, idealisme, een frisse kijk op het leven, etc. Het is m.i. dus gewoon echt niet waar dat men rationeel (of bewust) gezien alleen een partner kan willen die net zo volwassen en volgroeid functioneert als de persoon zelf. Als je gelijk had, dan zouden mensen met pedofiele gevoelens eigenlijk alleen seksueel 'echt' op minderjarigen vallen, en nooit in andere opzichten. Dat zou pedofilie verengen tot een in feite zuiver seksueel verschijnsel dat soms alleen ook nog 'irreele' romantische aspecten kan krijgen. De feiten gaan hier gewoon tegen in volgens mij.

Verder ging het me nogmaals - op het gevaar af in herhaling te vallen - niet om de vraag waarom mensen zich niet kunnen voorstellen dat erotische gevoelens voor kinderen of tieners als positief worden gewaardeerd, maar puur om de vraag waarom ze zeggen zich die gevoelens als zodanig (zuiver neutraal, dus zonder wat voor waardeoordeel daarover dan ook) niet te kunnen voorstellen.

Groetjes,

T.

Wie zegd dat kinderen niet erotisch aangetrokken naar oudere mensen.
Hoeveel keer is het voor gekomen dat kinderen verliefd werden op hun meester of juffrouw!!
Ik zelf heb dat als jonge gast ook gehad, en wat zeggen de mensen dan, dat is kinderliefde en niet meer dan dat.
Dat is de reactie van oudere dan als je verliefd bent op een ouder iemand.
Denk dat ieder onder ons zelf moet uitmaken op de eerste plaats wat men destijds zelf voelde. Er zijn genoeg tieners, die verliefd zijn op zangers, die dan veel ouder zijn dan hen. De vraag is echter wie er gewezen wordt met de vinger als er dan toch eens iets zou zijn of zou komen, dan is het weer maar eens spijtig de oudere dat de schuld krijgd. Dus ik vindt dat door al dit gedoe, uiteindelijk niemand nog vrij is zijn gevoelens te uiten, alles moet verdrongen worden, en kinderen als zowel volwassenen moeten hun liefdesverdriet dan maar zien te verwerken. Resultaat, dat er zelf al zelfmoorden zijn geweest van zowel kinderen als volwassenen, omdat ze hun gevoelens niet waar mochten maken, als dat de oplossing is, dan zijn we goed bezig.

Ja, ik sluit me bij Anoniem aan. Volgens mij komen erotische gevoelens al heel jong voor en worden die ook direct al mede op volwassenen gericht. Sigmund Freud heeft er bizarre theorieen over ontwikkeld (Oedipus- en Elektra-complex), maar je hoeft geen freudiaan te zijn om aan te nemen dat juist ook volwassenen al vroeg aantrekkelijk zijn voor kinderen. Denk alleen al aan de talloze tieners die verliefd worden op pop-idolen die meestal al volwassen zijn. Gevoelens trekken zich volgens mij erg weinig aan van leeftijd. Dat zegt op zich nog niets over wat er allemaal wel of niet mogelijk moet zijn, maar het is erg belangrijk als men eerst eens de feiten onder ogen ziet. Leeftijd als een centraal criterium voor erotische gevoelens (dus los van handelingen) is vooral een sociaal construct, geen natuurlijk gegeven denk ik.

T.

Zou dat de betekenis zijn van de woorden "Ik kan me het niet voorstellen om erotische gevoelens voor kinderen te hebben"? Dat zou al wel wat verklaren voor mij. Ik dacht dat men bedoelde "Ik me kan erotische gevoelens voor kinderen uberhaupt niet voor te stellen" maar in dat geval zou men dus bedoelen: "Ik me niet voorstellen om als volwassene erotische gevoelens voor kinderen te hebben".

T.

waarde T.,

De veronderstelde onvoorstelbaarheid van erotische aantrekkingskracht tot onze medemens het kind, valt wellicht wel mee, in zoverre, dat de meeste mensen die ik erover sprak, mijn gevoelens zelf niet ter discussie stelden. Zolang ik maar niets deed wat wet en God verboden had. Nu ja, uitgesproken mijn volwassen ex kon het zich toch maar moeilijk voorstellen. Maar zij meende dat mijn liefde voor deze of geen meisje enerzijds liefde was, ja, een wezenlijke ontmoeting. Anderzijds echter betovering. Een betovering van mijn ziel, zelf nog jong, elf lentes jong bij wijze van spreken, zo jong als het geliefde meisjeswezen, die zich daar buiten mij ophield als mijn naar buiten toe geklapte ziel, als het ware. De ontmoeting met het meisje zelf was evenwel meer dan betovering. Ze onderkende dat het kind ook iets met mij had en ik met haar. Evenwel betovering van een man meteen achtergebleven gevoelsgebied. Wel echter, met een volwassen geworden biologisch sexueel apparaat. Dat zich echter richt op meisjes van onrijpe leeftijd. Een opmerkelijke alchemie van volwassen sexualiteit en een jonge, met de gevoelens worstelende ziel. En toegegeven, zo is het ook voor mij, en ik ben eraan toe defintiever dan eerder een standpunt voor mijzelf te bepalen. Maar, in wat voor variatie van dergelijke theorievorming dan ook, wat jij je afvraagt, komt neer op het al door anderen in reactie op jou ook genoemde 'achtergebleven zieleland'. Niet weinigen kunnen zich dergelijke gevoelens voor kinderen voorstellen, maar in dit licht, ligt het aan de mens tegenover je, of een dergelijk gezichtspunt gepathologiseerd wordt, of als een interessante uitdaging om met kinderen als het ware mee te groeien (het kan heel handig zijn voor het werken met en omgang en vriendschap met kinderen) of er louter als een kwestie van smaak in te staan. Ik heb er het laatste woord nog niet over gezegd, voor mezelf, en aan anderen niet. Ik houd het zelf voorlopig op het standpunt dat mijn gevoelens zo hun bronnen hebben, maar dat dat dan niet wil zeggen, het contact met kinderen te mijden. Ik ben tot nu toe bewust een kat die zich juist wel op het spek laat binden, wetende dat me te houden aan de wet, geen probleem is. Het kinderlijf is niet minder dan doorgaans schoon. Menig volwassene ziet dat volgens mij juist welin en als een kind bij je op schoot kruipt, wie voelt er dan niets, van behagelijkheid? En is de erotiek dan ver weg? Die is al snel latent aanwezig. Nu is er bij mij onderhand meer behoefte aan een volwassen liefde. Maar dat laat onverlet dat het de door jou terecht bekritiseerde omgeving is, die het maakt, dat ik het niet gewaagd heb, mijn liefde of vriendschap voor genoemd meisje te uiten, door eerst op de ouders af te stappen, anders te uiten dan tussendoor en half geheim, in een situatie die de maatschappij, de omgeving, als geinstitutionaliseerd en algemeen aanvaard beschouwt, dat volwassenen kinderen treffen. Namelijk als je met ze werkt, of als je de oppas bent, of de oom of de buurman, etc.

Stephan

Hallo Stephan,

Dank voor je welsprekende antwoord. Maar nogmaals, het gaat mij hier dus niet om de vraag hoe men tegen de mogelijke bronnen van zulke gevoelens aankijkt, of men het gehoor geven aan de gevoelens al dan niet mogelijk acht (onder bepaalde omstandigheden) etc., maar zuiver hoe het komt dat sommigen (beweren) zich die gevoelens zelf niet kunnen voorstellen. Is het geheugenverlies? Waar komt dat onvermogen vandaan?

T.

hoi T.

Ik denk dat de smaak van volwassenen, op wie ze vallen, meegegroeid is met henzelf. Werden ze toen verliefd op leeftijdsgenoten, nu nog steeds. Maar er zijn er die het niet vergeten zijn. De liefde bij velen voor jonge partners blijft of komt juist later op.

groet

Stephan

Hallo Stephan,

Ik begrijp wat je bedoelt, maar de vraag draait hier dus puur om de voorstelbaarheid van de gevoelens. Waarom zou een gevoel dat je vroeger had maar nu niet meer opeens onvoorstelbaar worden? Gaat dat meegroeien gepaard met vergetelheid denk je?

T.

Beste Stephan,

Sommigen debatteren dat wollig schrijven een kunstvorm op zichzelf zou moeten zijn. Ik ben van mening dat het daarmee teveel eer krijgt.

Volzinnen kunnen in een voordracht soms als poëzie in de oren klinken, echter waardeert men op papier een praktische alinea verdeling ook wel. Wanneer u verstrengeld raakt in de dans der bewoording's melodie, dát is het moment waarop niet vergeten moet worden waar het allemaal begon. De tip "lees wat u schrijft" is hier dan ook van toepassing. De subtiele verspringing van onderwerp zou hét moment moeten zijn om niet één, nee, twéé keer de "Enter" toets in te drukken. Want deze leegtes in de tekst maken net zo goed deel uit van de taalkunst, zo zal menig dichter u kunnen vertellen.

Ik zou willen eindigen door te zeggen: komma's zijn geen magische heler. De komma dient slechts als korte pauze om bijvoorbeeld zinsdelen te onderscheiden. Meer dan twee komma's in een zin zonder duidelijke opsomming komt weinig voor. In uw geval is minder dan ook echt meer.

Hieronder volgt een eigen interpretatie van uw tekst om mijn punten kracht bij te zetten. Naast de genoemde alinea verdeling en komma's, ben ik ook zo vrij geweest enkele taalfouten, hippe stopwoorden (evenwel, echter) en zo nu en dan vreemde zinsconstructies te wijzigen. Lees deze versie en het origineel hardop voor en bemerk het verschil.

-----------------------------------
De veronderstelde onvoorstelbaarheid van erotische aantrekkingskracht tot onze medemens, het kind, valt wellicht wel mee, in zoverre dat de meeste mensen die ik erover sprak mijn gevoelens zelf niet ter discussie stelden. Zolang ik maar niets deed wat wet en God verboden had.

Nu ja, uitgesproken mijn volwassen ex kon het zich toch maar moeilijk voorstellen. Maar zij meende dat mijn liefde voor deze of geen meisje enerzijds liefde was, ja, een wezenlijke ontmoeting. Anderzijds echter betovering. Een betovering van mijn ziel, zelf nog jong, elf lentes jong bij wijze van spreken. Zo jong als het geliefde meisjeswezen, die zich daar als het ware buiten mij ophield als mijn naar buiten toe geklapte ziel. De ontmoeting met het meisje zelf was evenwel meer dan betovering. Ze onderkende dat het kind ook iets met mij had en ik met haar. Betovering van een man met een achtergebleven gevoelsgebied, maar met een volwassen geworden biologisch seksueel apparaat dat zich richt op meisjes van onrijpe leeftijd. Een opmerkelijke alchemie van volwassen seksualiteit en een jonge, met de gevoelens worstelende ziel.

En toegegeven, zo is het ook voor mij. En ik ben er aan toe definitiever dan eerder een standpunt voor mijzelf te bepalen. Maar in wat voor variatie van dergelijke theorievorming dan ook, wat jij je afvraagt, komt neer op het al door anderen in reactie op jou ook genoemde 'achtergebleven zielenland'. Niet weinigen kunnen zich dergelijke gevoelens voor kinderen voorstellen, maar in dit licht ligt het aan de mens tegenover je of een dergelijk gezichtspunt gepathologiseerd wordt, of als een interessante uitdaging om met kinderen als het ware mee te groeien (het kan heel handig zijn voor het werken met en omgang en vriendschap met kinderen), of er louter als een kwestie van smaak in te staan.

Ik heb er het laatste woord nog niet over gezegd; voor mezelf en aan anderen niet. Ik houd het zelf voorlopig op het standpunt dat mijn gevoelens zo hun bronnen hebben, maar dat dat dan niet wil zeggen het contact met kinderen te mijden. Ik ben tot nu toe bewust een kat die zich juist wel op het spek laat binden, wetende dat me te houden aan de wet geen probleem is. Het kinderlijf is niet minder dan doorgaans schoon. Menig volwassene ziet dat volgens mij juist wel in. En als een kind bij je op schoot kruipt, wie voelt er dan niets van behaaglijkheid? En is de erotiek dan ver weg? Die is al snel latent aanwezig.

Nu is er bij mij onderhand meer behoefte aan een volwassen liefde. Maar dat laat onverlet dat het de door jou terecht bekritiseerde omgeving is die het maakt dat ik het niet gewaagd heb mijn liefde of vriendschap voor genoemd meisje te uiten door eerst op de ouders af te stappen. Anders te uiten dan tussendoor en half geheim, in een situatie die de maatschappij, de omgeving, als geïnstitutionaliseerd en algemeen aanvaard beschouwt dat volwassenen kinderen treffen. Namelijk als je met ze werkt, of als je de oppas bent, of de oom of de buurman, etc.
-----------------------------------

ik ben janpieter [moderator edit] ik vind het ook veschilijk vervelend dat mensen zo negatief reagern op mensen die zich sekuwel aan getroken voelen tot kinderen want als je van elkaar houd en je vind bebaaald dingen echt leuk zo als knufelen en vrijen e me kaar be taasten en je heb geen kwaad beddoelinen dat gewoon kunnen als er imannd die hetro ik geild op een jong meisje dat vinden we meestal wel gewoon maar als vervlieft word op een jone knul dan word meestal me teen verooldeeld en dat vind ik onzenden stom

Wat?? sorrie hoor, maar hier ben ik het zo niet mee eens!! Ik denk dat de meeste mensen wel eens hebben nagedacht over seks met hetzelfde geslacht... Maar met een kind? En in hoeverre denk je als kind na over seks? En als je een nadenkt over seks met een ander kind is dat toch heel wat anders dan een volwassene met een kind. Bovendien dacht ik niet verder dan kusjes geven. Dus ik vind het geen vergelijk.

Dank je voor je reactie.

Het gaat me helemaal niet om een specifiek soort erotische gevoelens (bijvoorbeeld gericht op geslachtsgemeenschap of juist alleen op zoentjes, etc.) maar om erotische gevoelens voor kinderen überhaupt! Dus niet zozeer begrip voor deze of gene concrete gevoelens, maar meer begrip dat er überhaupt erotische gevoelens voor kinderen optreden.

T.

Beste Anoniem,

Het ging mij niet om specifieke gedachten over sex met kinderen, maar om erotische gevoelens voor kinderen. De uitspraak die mij meer dan eens is opgevallen is dat men die gevoelens onvoorstelbaar vond.
Dus niet de wens om daadwerkelijk een bepaalde handeling te verrichten, maar het gevoel zelf. Het gekke daaraan vind ik dat die gevoelens er toch meestal wel geweest zullen zijn toen men zelf kind was.

T. Rivas

Hoi T.,

Jouw vraag is lang zo gek nog niet hoor!

Ik herken die "erotische" gevoelens wel. Toen ik na de geboorte van mijn baby de eerste weken borstvoeding gaf ervoer ik een dergelijk erotisch gevoel. Niet gericht op seks als daad maar puur de prikkeling die het zogen van de baby in het lichaam teweegbracht en de puurheid van liefde die ik naar mijn pasgeborene voelde. Dit lijkt mij overigens een natuurlijk verschijnsel om "the circle of life" in stand te houden. In de oertijd zouden anders vele baby's het leven gelaten hebben door verhongering.

Naar mijn mening worden erotische gevoelens teveel in veband gebracht met seks. Natuurlijk onstaat het erotische gevoel ergens, hoogstwaarschijnlijk vanuit de oerdrift of 'de innerlijke drift'. Maar deze driften hebben wij ook nodig om o.a liefde te geven, te ontvangen en dus ook om ons voort te planten.

Erotische gevoelens heeft mogelijk een seksuele geaardheid omdat deze het lichaam in een bepaalde vorm van extase brengt die mogelijk geassocieerd kan worden met seksualiteit. Dan ligt het er weer net aan welke gedachtes en gevoelens men aan elkaar koppelt en welke vormen van extase de persoon in kwestie kent of herkent.

Om nog maar een discussie op gang te brengen....

gr Sarah

Hoi Sarah,

Dank je voor je reactie. Dit is inderdaad weer een andere discussie die je aansnijdt, namelijk erotische gevoelens rond borstvoeding, hun functie en de functie van erotische gevoelens überhaupt. Vond je je baby toen ook echt 'aantrekkelijk' of vond je het gewoon een fijn gevoel en hield je veel van je baby, maar zonder je ook erotisch aangedaan te voelen door je baby zelf?

Een andere vraag is of je je erotische gevoelens als kind voor andere kinderen nog kunt herinneren.

Groetjes,

T.

Hallo T.,

Nu was het eigenlijk niet de bedoeling om 'erotische gevoelens rond borstvoeding'als item aan te snijden. Dan zit ik hier met voornamelijk mannen over borstvoeding te praten en de gevoelens die deze met zich mee kunnen brengen, hahaha! Maar nu je er toch naar vraagt; Nee, ik voelde mij niet (seksueel) aangetrokken naar de baby toe. Wel denk ik dat de intimiteit van borstvoeding geven kan leiden tot een soort van erotische gevoelens, die 'laat ik even duidelijk zijn'losstaan van seksuele gedachtes. Deze vorm van intimiteit zal ( denk ik) voor de meeste aanstaande moeders een nieuwe ervaring zijn en dus zijn plaats moeten krijgen in de belevings en gevoelswereld.

Natuurlijk kan ik mij wel erotische gevoelens als kind voor andere kinderen herinneren. Maar over welke leeftijd praat je dan? Bij mij begon dit pas toen ik in de pubertijd terecht kwam. Hormonen spelen hier dan duidelijk een rol in en de pubertijd is natuurlijk een ontdekkingsreis naar je seksualiteit. Ik was dan voornamelijk geboeid in de lichamelijk ontwikkeling van leeftijdsgenootjes die eigenlijk niet zozeer ( vele jaren) verder in hun ontwikkeling waren dan ik. Ik denk dat de "erotische" gevoelens van een kind toch wel zich op een ander niveau afspeelt dan dat van volwassenen. Een kind zal zijn gevoelens niet als erotisch omschrijven omdat de ontdekkingsreis bestaat uit onschuld en bovendien zich afspeelt op een minder hoog bewustzijnsniveau. Pas op latere leeftijd in de tienertijd zal er een betere bewustwording van de seksualiteit plaatsvinden, en dat verschilt ook nog van persoon tot persoon.

Ik kan je vertellen dat ik nooit op een jongen 'gevallen'ben die jonger was als ik. Mijn eerste echte verliefdheid begon op 15jarige leeftijd met een jongen van 17 jaar oud.Maar laat ik hier wel bij stellen dat ik volwassener was voor mijn leeftijd dan de meeste leeftijdsgenootjes. Zo werd ik op 18jarige leeftijd verliefd op een man van 31.

Een andere vraag is of je je erotische gevoelens als kind voor andere kinderen nog kunt herinneren.

Mijn vraag aan jou is; Waarom stel je die laatste vraag? Als je bekend bent met 'de ontwikkeling van het kind'weet je ook dat dit soort gevoelens een heel natuurlijk verschijnsel is. Misschien dat niet iedereen zijn gedachtes hierover met anderen wil delen maar dat is ieders eigen keuze.

Mits dat jij en ik een andere definitie handhaven wat "erotische gevoelens" betreft!? Ben benieuwd naar je reactie...

Gr Sarah

Hallo Sarah,

Dank je voor je duidelijke en openhartige antwoord.

Ik bedoelde met erotische gevoelens niet per se specifieke seksuele verlangens om met iemand naar bed te gaan. Ik bedoel eerder dingen als verliefd worden op een leeftijdgenootje, hem of haar erg mooi en lief vinden, dwepen, verlangens bij die persoon te zijn, etc. Volgens mij spelen dit soort gevoelens bij veel kinderen al heel vroeg een rol, al op de kleuterschool zeg maar.

Waarom ik die vraag stelde? Omdat veel volwassenen zeggen dat ze zich geen erotische gevoelens (in deze ruime betekenis) voor kunnen stellen voor kinderen. Terwijl ze in veel gevallen dus zelf zulke gevoelens zullen hebben gehad als kind, ook al voor de puberteit dus. Ligt dat dan aan geheugenverlies dat ze nu zeggen zich zulke gevoelens niet voor te kunnen stellen?

Overigens meteen een ander punt: het is bekend dat veel mensen met pedofiele gevoelens helemaal niet verlangen naar geslachtsgemeenschap met kinderen, maar juist naar het soort erotiek dat kinderen met elkaar kunnen hebben. Hier bestaat een belangrijk misverstand over. Velen denken dat pedofielen in hun 'volwassen seksuele verlangens' per definitie iets anders willen dan kinderen zelf zouden willen. Maar dat gaat dus helemaal niet op, want ze willen vaak alleen die handelingen verrichten die kinderen zelf ook onderling zouden ambieren. Het plezier en genot van het kind of de jongere zelf speelt bovendien vaak een belangrijke rol in de beleving van de volwassene.
Dr. Frank van Ree spreekt in dit verband volgens mij van een verlangen naar kindererotiek (in tegenstelling tot verlangens naar coitus of anale sex met kinderen).

Succes met je project trouwens.

Groetjes,

T.

Hoi T.,

Je geeft aan dat het plezier en genot van het kind of de jongere zelf bij jou, in jouw beleving, een belangrijke rol speelt. Waar leg jij dan voor jezelf de grens? Stel dat het kind zijn grenzen niet aan weet te geven, of juist te laat, of misschien wel spijt krijgt? Ik praat nu ook niet over coitus of anale seks want dit hoort niet bij een pedofiel, toch? Nu vraag ik mij trouwens af of andere seksueel gerichte handelingen dan wel bij een pedofiel horen. Ben je dan niet pedoseksueel? Ik hoor hier namelijk verschillende meningen over.

Nog een persoonlijke vraag; Heb jij zelf kinderen? Zo ja, kun jij je voorstellen dat jouw zoon of dochter een "vriendschapsrelatie" aangaat met een volwassene die pedofiel is?

Als je geen kinderen hebt, zou je er dan een voorstelling van kunnen maken?

Kan jij mij als moeder geruststellen wanneer jij met mijn kind een omgang hebt, op dit moment, zoals je nu in het leven staat? Kan jij mij garanderen dat mijn kind geen negatieve ervaringen oploopt?

Ik ben benieuwd naar je reactie..

Dank je voor het succes dat je me gunt wat mijn scriptie betreft, hihi!

gr sarah

Je geeft aan dat het plezier en genot van het kind of de jongere zelf bij jou, in jouw beleving, een belangrijke rol speelt. Ho, ik heb het niet over mezelf, maar over wat er in de literatuur gezegd wordt over (bonafide) pedofielen. Ik heb zelf geen seksuele relaties met kinderen gehad. Voor mijn eigen insteek zie o.a.:
Vriendschap met kinderen en Rationele en integere emancipatie van niet-schadelijke pedofilie.

Waar leg jij dan voor jezelf de grens? Stel dat het kind zijn grenzen niet aan weet te geven, of juist te laat, of misschien wel spijt krijgt? Nogmaals, ik heb zelf geen sex met kinderen. Maar in het algemeen lijkt mij een belangrijk criterium dat men alleen vormen van erotiek of seksualiteit zou hebben met een kind die dat specifieke kind ook met andere kinderen zou (willen) hebben. Bijvoorbeeld: een tiener kan al wel met een andere tiener willen masturberen, dus dat is dan ook een mogelijkheid in een contact met een volwassene, mits natuurlijk vrijwillig. Een kleuter zal dat misschien doorgaans niet willen met een ander kleuter, dus dan is dat ook geen optie met een volwassene. Etc. Maar dat moet dan wel worden geindividualiseerd want de ene tiener is de andere niet, enz.

Ik praat nu ook niet over coitus of anale seks want dit hoort niet bij een pedofiel, toch? Dat ligt aan je definitie (pedofilie vs. pedoseksualiteit e.d.) natuurlijk. Maar ik had het hier puur over de verlangens zelf, dus niet zozeer over wat men er dan nog mee doet. Volgens diverse bronnen zoals Frank van Ree wil men doorgaans inderdaad kindererotiek en geen gemeenschap.

Nu vraag ik mij trouwens af of andere seksueel gerichte handelingen dan wel bij een pedofiel horen. Ben je dan niet pedoseksueel? Ik hoor hier namelijk verschillende meningen over. Dit soort kwesties zijn volgens mij vooral terminologisch. Bij pedofilie komt in veel gevallen een gevoelsmatige erotische component kijken. Wat versta je onder seksueel gerichte handelingen? Valt zoenen, petting, of vrijen met de kleren aan daar bijvoorbeeld onder, ik noem maar iets? Het ligt allemaal sterk aan de definitie.
Maar nogmaals, erotiek onder pedofielen kan volgens de literatuur heel erg lijken op de erotiek onder kinderen zelf onderling.
Ik ben zelf in ieder geval niet tegen alle pedofiele erotiek als vrijwillig verschijnsel, zie mijn tweede bovenstaande artikel. Ik verdedig daar het bestaansrecht van.

Nog een persoonlijke vraag; Heb jij zelf kinderen? Zo ja, kun jij je voorstellen dat jouw zoon of dochter een "vriendschapsrelatie" aangaat met een volwassene die pedofiel is? Ik heb geen kinderen.

Als je geen kinderen hebt, zou je er dan een voorstelling van kunnen maken? Ja, er zijn genoeg voorbeelden van in de literatuur.

Kan jij mij als moeder geruststellen wanneer jij met mijn kind een omgang hebt, op dit moment, zoals je nu in het leven staat? Kan jij mij garanderen dat mijn kind geen negatieve ervaringen oploopt? Nogmaals, ik heb zelf geen seksuele contacten met kinderen. Maar mijn indruk is dat het in dit tijdvak erg moeilijk is om mensen gerust te stellen door de eenzijdige en negatieve beeldvorming. Het lijkt sterk op een hetze. Ga daar maar aan staan als ouder.
Volgens mij wordt dat mogelijk pas weer anders door meer aandacht voor de andere kant van de medaille, d.w.z. de werkelijk bestaande vrijwillige en onschadelijke vriendschappen en relaties. Daar kunnen nog wel eens decennia overheen gaan zoals het er nu uitziet.

Groetjes,

T.

we blijven hikken, hinken en struikelen op het erotische.

of je nu borstvoeding geeft of met gehandicapt kindje dat de handjes overal stopt waar het warm is, het kind zal niet zeggen: ik ben erotisch.

dat is de volwassenheid, die dat er van maakt. het is de volwassen geest die op zoek gaat naar erotiek. en dit slecht vertaald denkt terug te vinden bij kinderen die ongedwongen zijn.

niks erotischer dan een volwassen man of vrouw met alle kleur en tekenen van het leven en gloeiend van verliefdheid, zullen we maar zeggen. maar een kind ...

ook wij waren ooit kind. we zaten op een school en die meester werd erg gepest. wij vonden dat gewoon ontzettend zielig voor die meneer. we schreven hem een briefje en dat stopten we in ons schrift.
maar erotisch was het niet. het was ook niet dat wij nu met de meester wilden zoenen. en ook wilden we niet dat hij nu naast ons kwam zitten en zijn hand over onze been streek. nee.

met andere kinderen hebben wij godzijdank geen erotische gevoelens gehad. alsjeblieft. we werden er door onze daders al mee doodgegooit. los daarvan. voor andere kinderen zouden wij geen sexuele gevoelens gehad hebben, omdat we dat niet aan het verkennen waren. als klein kind waren we net als andere kinderen geinteresseerd in plakplaatjes en knikkers.

o en we hadden ook beste vriendjes. en met een vriendje speelde je dan vader en moeder, je liep op de veel te grote schoenen van je vader en moeder en zei dat ze met vork en mes moesten eten, zulk soort dingen. het staat ons bij dat er een kind was die dan de vader speelde en in zijn rol als vader er erg gesteld op was om bij thuiskomst de vrouw een zoen te geven. wat een spectakel was dat.!!!

toen we meer pubers werden, waren wij natuurlijk ook verliefd, op een popster, de onbereikbare en daarmee ook veilige liefde. ook op klasgenoten of schoolgenoten of sportgenoten konden we verliefd worden. en met een enkeling sprak je dan af, om een eerste zoen uit te wisselen. bij anderen ging het weleens anders, die spraken dat niet af, maar die durfden dan bijvoorbeeld gewoon op het schoolplein. ach ja.

maar om nu zo met de leraar te gaan zoenen? er was ook een jongen in onze klas en op een schoolfeestje had hij het zover dat hij met de juf mocht 'slowen'. wow dat ging wel als een lopend vuurtje rond. de juffrouw gaf daarbij toch af en toe aan dat de jongen een beetje afstand mocht bewaren. de jongen besefte het ook. je kon het verschil tussen zijn 'opwellende' gedrag van 'meer, meer' onderscheiden van zijn bewuste grappen. want toen iedereen een beetje naar hem keek en hij dat zag, liet hij grappend, beetje stoer natuurlijk, een beetje zijn hand zakken naar iets onder de broekrand van de juffrouw, die daarop weer lachend zijn hand weer wat omhoog trok. geenszins was er een bedoeling om daar in door te gaan, door te slaan, in te blijven hangen.

en wat betreft die erotiek, heus het is een verzinsel van volwassenen. vergelijk het met andere culturen, daar worden of werden de jongste kinderen soms aan de oudste mannen uitgehuwelijkt. je kende elkaar helemaal niet eens. je was gewoon een geschikt object om uit te wisselen. zo hoorde dat. hadden die mannen dan erotische gevoelens voor het kind dat uitgehuwelijkt werd? vast ja, anders zou een jonge vrouw van 25 wel een beste partij zijn. maar het kind speelde nog met leeftijdsgenoten en alleen omdat het toen een jongen misschien een kus gaf zou het geslachtsrijp zijn. ... is die maatschappij nou ziek?

en om te bemerken dat je kinderen sexy vind. nou wat een smaak ontwikkeling dan zeg. het is een nieuwe fiets zeg maar. dat wel. maar sexy? dat laat je je ook door deze maatschappij aanpraten, door al dat soort modebeelden. als een bolle buik en volle heupen maar lang genoeg mode was, dan zou je dat sexy vinden. maar je hebt er niet genoeg naar gekeken. je bent er niet voldoende van doordrongen, niet afdoende met je neus op gedrukt.

ergens zei iemand dat je niet zo veel kon beginnen met die sexy jonge dingen, omdat die niets kunnen als het gaat om het mentale en als het gaat om vastigheid van relatie. laat dat je dan ook vertellen dat je geen kijk op sexy hebt. .... tip....

ergens zei iemand dat je niet zo veel kon beginnen met die sexy jonge dingen, omdat die niets kunnen als het gaat om het mentale en als het gaat om vastigheid van relatie.

Ironisch genoeg was ik dat waarschijnlijk.

Ik vind het wel bijzonder typisch dat je allerhande scenario's beschrijft waaruit duidelijk uit jouw eigen ervaring blijkt dat kinderen onderzoeken en nieuwsgierig zijn, zelfs de spanning van het erotische kunnen voelen, en vervolgens keihard ontkent dat kinderen dat kunnen:

het staat ons bij dat er een kind was die dan de vader speelde en in zijn rol als vader er erg gesteld op was om bij thuiskomst de vrouw een zoen te geven. wat een spectakel was dat.!!!

verliefd, op een popster, de onbereikbare en daarmee ook veilige liefde. ook op klasgenoten of schoolgenoten of sportgenoten konden we verliefd worden. en met een enkeling sprak je dan af, om een eerste zoen uit te wisselen. bij anderen ging het weleens anders, die spraken dat niet af, maar die durfden dan bijvoorbeeld gewoon op het schoolplein

er was ook een jongen in onze klas en op een schoolfeestje had hij het zover dat hij met de juf mocht 'slowen'. wow dat ging wel als een lopend vuurtje rond

Allemaal duidelijk seksueel immitatiegedrag. Stereotypering man/vrouw, de beladenheid van de seksen, respect voor de rijpheid van de juffrouw, de vader en moeder, erkenning van het gezin (voortplanting) en de opwindendheid van een kus...

volgens mij zeg je eigenlijk alles hier al:
met andere kinderen hebben wij godzijdank geen erotische gevoelens gehad

Godzijdank niet nee. Bah, seks. Je moet er niet aan denken. Eigenlijk vind je alles wat met seks te maken heeft, tussen wie dan ook, hoe dan ook, niet kunnen. Waarschijnlijk heb je door wat je vroeger meegemaakt hebt zo'n enorme afkeur ervan opgelopen..?

nee helemaal niet. wij vinden sexualiteit heerlijk. kunnen er eindeloos mee bezig zijn. het is voor ons wel heel moeilijk. ja. wij kunnen bij een willekeurige aanraking terug geplaatst worden in een situatie als kind met misbruik door een volwassen dader. weg hele feestje. weg geborgenheid. weer onze partner afwijzen. weer een klap in zijn bek feitelijk. net lekker op dreef zeg maar.

soms raakt hij ons te hard aan en dan hebben we dat, soms te zacht dan hebben we dat. met vele andere mensen kunnen we dat hebben dat we voortdurend herinnert worden aan die daders. door hun uiterlijk. nog aleens.

de klemtoon ligt een beetje onduidelijk in onze zin: met andere kinderen. het komt bij jou over alsof wij met de beschreven kinderen erotische gevoelens hadden. en met andere kinderen verder niet. maar wij schreven: dat wij geen erotische gevoelens met andere kinderen hebben. geen erotische gevoelens met kinderen hebben om het duidelijk te houden.

de situaties die wij beschreven vinden wij niet erotisch. die vinden wij ja, imitatie gedrag. dat wel. daar is voor ons niks erotisch aan. misschien verschillen wij daarin. misschien was jij zeg maar dat ventje dan die vond dat hij zijn rol als vader alleen goed vervulde wanneer hij die kus zou geven. hij vond het verder ook niet erotisch. maar hij zag dat wel elke dag: een vader geeft een kus aan een moeder. typisch. dus imiteren.

het is waarschijnlijk ook daarom dat de ouders meestens hun sexualiteit niet open en bloot voor de kinderen doen, je zou de kinderen aan het imiteren brengen. jullie staan daar waarschijnlijk anders tegen over. vrijheid blijheid principe. .? we weten het niet.

we zullen ook niet ontkennen dat kinderen de wereld ontdekken en verkennen en nieuwsgierig zijn. maar wij vinden wel dat je die wereld gedoseerd bij hen moet brengen. en we denken dat we daarin een verschil ontmoeten met jou of jullie of met pedofielen. we willen daarin niet generaliseren maar ook niet op de man spelen zoals iemand hier ergens omschreef.

maar dan nog he. deze voorbeelden zijn voorbeelden van kinderen onderling. wij vinden niet dat ouders of volwassenen zich daar dan op een sexuele manier in moeten mengen.

zullen we een ander voorbeeld geven, stel nou dat dit een pedofiel is:

die kinderen die spelen op grote schoenen en hoge hakken, ze duwen een veel te grote hoed nog eens achter hun oren en boven hun ogen. en dan is daar het kind: jij. jij speelt het kind. en je speelt dat je een natte luier hebt en zij moeten het gaan verschonen. die kinderen, doen bijv. je broek uit. zij zien dat altijd als hun moeder bij hun kleine broertje een natte broek verschoond dan moet de broek uit. dus die kinderen beginnen aan je broekriem te sjorren en aan je knoop en aan je rits. wat doe je? begrens je dat? speel je het spel mee. werk je een beetje mee dat je broek wat makkelijker uit gaat. wat?

een ander voorbeeld:
dat jongemeisje met die elastiekjes in het haar. heel sexy. een kort truitje, naveltje te zien. glad buikje. beetje zongebruint. en je kan ook al zien dat er iets van borsten gaan groeien. je ziet dat het meisje met een jongen van haar leeftijd de wereld aan het verkennen is. ze pakken elkaars handen. hij legt zijn hand op haar been. ze lachen om iets en zitten nog dichter bij elkaar en hij raakt dan heel even haar borsten aan. zij geeft hem daarna een vriendschappelijke duw.
en jij. nu ben jij samen met dat meisje. die jongen moest naar huis. zijn huiswerk maken. doe jij dan precies hetzelfde als die jongen, de wereld nog gaan verkennen, handen vastpakken, hand op been leggen? je bent al wat ouder en hebt de wereld al wat verder verkent. je hebt hetzelfde pretje met het meisje. raak jij dan ook even haar borsten aan? hoe reageert een volwassen vrouw als je zo haar borsten aanraakt? geeft die jouw ook een vriendschappelijke duw?

Bedankt voor deze behoorlijk inhoudelijke reactie, je verbaast me een beetje na zo veel vijandigheid Smile Ik zal proberen net zo inhoudelijk te reageren.

wij kunnen bij een willekeurige aanraking terug geplaatst worden in een situatie als kind met misbruik door een volwassen dader

Dat probleem ken ik, niet uit eigen ervaring maar wel van verhalen van een goede vriendin van mij die een aantal keer aangerand is, overigens door leeftijdsgenoten. En dat is eigenlijk ook waar ik op doelde met mijn naar lomp neigende opmerking dat je seks wel überhaupt niks zou vinden. Het is namelijk (helaas) heel veel voorkomend dat mensen die het slachtoffer zijn geweest van misbruik moeite hebben met andere vormen van seks dan die waarmee misbruik plaats heeft gevonden. En soms ook de seks van anderen afkeuren. Eigenlijk is dat toch een stukje onverwerkt trauma dat nog jaren terug kan komen, en geen natuurlijke rationele reactie. Daarom is het vanuit het standpunt van een slachtoffer ook vaak heel moeilijk om genuanceerd tegen de andere mogelijkheden aan te kijken, en dat herken ik heel erg in jou.

de klemtoon ligt een beetje onduidelijk in onze zin: met andere kinderen. het komt bij jou over alsof wij met de beschreven kinderen erotische gevoelens hadden. en met andere kinderen verder niet.

Sorry als ik onduidelijk was, maar ik had het wel goed begrepen de eerste keer.

de situaties die wij beschreven vinden wij niet erotisch. die vinden wij ja, imitatie gedrag. dat wel. daar is voor ons niks erotisch aan. misschien verschillen wij daarin. misschien was jij zeg maar dat ventje dan die vond dat hij zijn rol als vader alleen goed vervulde wanneer hij die kus zou geven.

Daarin verschillen we inderdaad, niet omdat ik die situaties nu erotisch vind, maar wel omdat ik denk te weten dat kinderen dat als erotisch of seksueel aantrekkelijk kunnen ervaren. Want ik was inderdaad zo'n jongetje dat graag een kus gaf aan een meisje als dat in de rol pastte, en ook op jonge leeftijd ervoer ik dat als iets spannends. Of je dat meteen erotisch moet noemen valt over te twisten, maar de spanning was wel degelijk aanwezig.

het is waarschijnlijk ook daarom dat de ouders meestens hun sexualiteit niet open en bloot voor de kinderen doen, je zou de kinderen aan het imiteren brengen. jullie staan daar waarschijnlijk anders tegen over. vrijheid blijheid principe. .? we weten het niet.

Ik zou niet weten hoe anderen er over denken, maar persoonlijk vind ik dat seks iets is tussen (normaliter) twee personen en dus ook onder vier ogen moet blijven, ongeacht de personen. Vrijheid blijheid: ja, in de meeste gevallen wel, maar dit valt daar niet onder wat mij betreft.

we zullen ook niet ontkennen dat kinderen de wereld ontdekken en verkennen en nieuwsgierig zijn. maar wij vinden wel dat je die wereld gedoseerd bij hen moet brengen. en we denken dat we daarin een verschil ontmoeten met jou of jullie of met pedofielen.

Ook daarin heb ik niet de wijsheid in pacht, maar ik denk dat de meeste mensen hier het met je eens zijn dat je een kind niet zomaar kunt "overvallen" met seks als het daar niet klaar voor is, en je het dus moet doseren. Ik denk dat het verschil van mening meer in de vraag ligt wat de maximum dosis is dan in de vraag of er gedoseerd moet worden. Zoals T. Rivas ook al aangaf; seksualiteit met/bij kinderen moet aangepast zijn aan de persoonlijke wensen en leeftijd van een kind, en dat is ook niet meer dan logisch eigenlijk.

zullen we een ander voorbeeld geven, stel nou dat dit een pedofiel is:

[tweetal voorbeelden]

Ik weet vrijwel zeker dat ik nooit in één van die situaties terecht zal komen, maar persoonlijk zou ik in het eerste geval zeker mijn broek aan houden, en sowieso niet snel het "kind" spelen àls ik al mee zou doen aan "vadertje en moedertje". Ik denk dat kinderen trouwens meestal ook niet zo aan de details doen dat ze snel geneigd zouden zijn om broeken uit te trekken om een luier te verschonen.

Wat dat tweede voorbeeld betreft (even negerend dat ik een vriendin heb); dat zou ik niet fair vinden voor die jongen. Het lijkt erop dat ze een beetje verliefd op elkaar zijn, en misschien komt daar nog wel een verkering uit. Dus zou ik het nogal lomp vinden om daar tussen te komen. Ik zou "datzelfde pretje" hebben met dat meisje zonder daar al te veel seksuele lading aan te hangen, en zonder haar borsten aan te raken, gewoon lol hebben dus.

Ik ben hier voor 100, nee 5000 procent tegen en sommeer elke pedofiel of mensen met enige neiging tot sex met kinderen zich onmiddellijk te laten behandelen of te laten castreren!

En met welke macht wens jij dat te sommeren?
Goed dat je je mening geeft, maar je had het op zijn minst kunnen verzoeken in plaats van het te sommeren, dan had er misschien iemand geluisterd...

Pedofilie is schandalig en belachelijk! Iedere pedo of ie nou wel of geen kind heeft misbruikt of gevoelens heeft of alleen kinderporno download, moet opgeruimd worden! Of levenslang (echt levenslang dan zoals in de VS; 150 jr) de bak in! of gewoon de doodstraf! Pedofielen zijn geen normale wezens en hebben dan ook geen recht op leven!
Wie de foto van Ad van den Berg heeft gezien heeft al gegeten en gedronken, wat een vieze griezel! Wie zijn caravan ergens heeft zien staan op zn nieuwe adres: check even of Ad erin zit en plaats dan een grote TNT-bom eronder en knal de boel naar de hel!
Nee het is niet hard! Zulke griezels zouden maar aan je kind hebben gezeten, dan zou je ook maar al te graag die griezel om willen leggen!

gt

ik ben een jongen van 16... hoewel ik fantaseer over oudere mensen doe ik dat ook over kinderen... die iets jonger zijn... en ik weet zekker dat ik dat over 20 jaar nog steeds doet...

Uw oproep tot geweld is strafbaar volgens de Nederlandse wet.

Ik denk dat homofilie onderhand veel meer aanvaard is dan pedofilie, vanwege het jarenlange proces van in elkaar grijpende processen als individualisering, emancipatie, democratisering, meer inzicht in sexualiteit en relaties, ed.
Zo wordt homofilie dus vaak extrinsiek, van buitenaf, vanwege het gelijkwaardigheidsbeginsel bv., vol geaccepteerd als variant van hetzelfde, van heterofilie, tot tegenwoordig in het huwelijk aan toe.
T. Rivas vraagt zich intrinsiek af, waarom pedofilie dus helemaal niet tot nauwelijk collectief geaccepteerd is. Immers, zo stelt hij, ieder is toch als kind wel verliefd geweest op een kind.

Ja, maar dat is dus in het collectief beleven meegegroeid met de leeftijdsgenoten. Uitzonderingen daargelaten, tot aan pathologisering aan toe. Pedofilie is klaarblijkelijk regulier-wetenschappelijk een psychische ziekte.

Dit is geen wezenlijk antwoord. Maar wat is de ware aard van pedofilie? Is het een kwestie van smaak? Ziekte? Een karmische blokkade? Dat is de innerlijke kant vd pedofiel. De uiterlijke kant is de maatschappelijke kant. Waarom heeft d emaatschappij er zoveel moeite mee? Vanwege die Belgische meisjes nu weer en jaren geleden alweer in Nederland de verdwenen en vermoorde Sybine Jansons?
Maar wat zijn de woorden vervuild. Pedofilie is dus niet wat deze Belgische meisjes mogelijk overkomen is. Of het moet een variant op de crime passionelle zijn.

Wat is een goed woord? Pedosadist?

De mensheid heeft veel problemen. Eentje daarvan is collectieve acceptatie van sexuele minderheden, waarbij ik niet de politieke punten van de PNVD bedoel, maar wel bespreekbaarheid bedoel

Stef

Oude reactie uit 2006, alleen taalkundig bijgewerkt in 2016: Stef, mijn vraag was vooral: Waarom zien mensen geen verband tussen hun eigen erotische gevoelens voor andere kinderen toen ze zelf nog kind waren en erotische gevoelens voor kinderen bij volwassenen? Het gaat er dan dus nog niet om of ze die gevoelens ook misplaatst vinden of niet, maar puur of ze zich die gevoelens kunnen voorstellen. Een mogelijk antwoord zou dus kunnen zijn dat veel mensen geen erotische gevoelens hadden als kind, maar dat lijkt dus echt te worden tegengesproken door de wetenschappelijke gegevens van seksuologen e.d. Een ander antwoord is dat veel mensen zich die gevoelens niet meer kunnen herinneren.
Natuurlijk kunnen mensen het ongepast vinden om als volwassene nog steeds erotische gevoelens te hebben voor kinderen, maar dat is iets anders dan het zich niet kunnen voorstellen überhaupt erotische gevoelens te hebben voor kinderen.
Erotische gevoelens voor kinderen worden soms als zodanig al als onbegrijpelijk afgeschilderd, dus niet alleen in een pedofiele vorm, maar überhaupt, wschl. mede doordat men zich de eigen erotische gevoelens als kind voor andere kinderen niet meer kan herinneren.

T. Rivas

Zolang het bij gevoelens blijft en geen geweld of tot ongewilde sex komt , dan mag het volgens mij, niemand heeft hinder wat je in je gedachte doet en fantaseerd.
Uit testen is gebleken dat bijna alle mannen nieuwsgierig zijn naar een jonger meisjes , daarom is het niet dat er ooit tot een sexueel kontakt komt . ook de mensen die zeggen van = ze moesten ze in de gevangenis stoppen enz ... , hebben meestal ook die interesse maar komen er gewoon niet voor uit, of durven niet .

Het foute is dat niemand durft het te zeggen zoals vroeger over homo en lesbi , het tegenhouden en verbieden van die gedachten maakt de situatie gewoon erger met de gevolgen vandien .

Ik ben er tegen dat er geweld en tot sex gedwongen word. Maar als je opgewonden geraakt door het kijken naar jonge meisjes is dit geen misdaad .

Het is ook wel toevallig dat er meer gevaarlijke situaties zijn als ontucht met minderjarigen sinds de zaak " DUTREAUX "

Dit is te wijten aan vele films die verboden zij en de angst om een foto in je bezit te hebben. Ook als je toevallig kijkt naar een meisje ben je al een pedo, dat doet de angst groeien . Je mag zelfs je eigen kind niet meer op je schoot hebben of je bnet een pedo . Dit in mensonwaardig .

Wat DUTREAUX betreft is die man geshift en een crimineel die niet kan vergeleken worden met een normale " pedo " .

Dus wie altijd de opmerkingen geeft van een pedo moet van de wereldbol, moeten er veel ook vanaf want ze hebben uit onderzoek meestal ook die gevoelens OF ERGER .

Als je terug gaat in de tijd waren er veel film en art fotografie met jongen meisjes " vb david hamilton " , als je nu zo een film maakt ben je geregistreerd als pedo en dit gaat toch wel te ver.
zoals die kommentaar op de film " lolita " ik zie daar zelfs niets verkeerd in.

Ik hoop dat men eindelijk eens ook naar die groep gaat luisteren en begrijpen.
Zolang het niet de criminele richting uitgaat zoals uitbuiten van minderjarigen , verkrachtingen , moord , en sex tegen wil om !

Doei

Halloo,

Ik ben een jongen van 17, en ik ben erachter gekomen dat ik niet op meisjes van me eigen leeftijd val.. nee ik val op vrouwen van rond de 30, en waarom? ik denk omdat hun dieper zijn, volwassener en veel verder ontwikkeld op meerdere manieren. ze zijn meestal ook een stuk zekerder over zichzelf, en dat trekt mij zo enorm aan, en ze weten wat ze willen. Mijn vrienden vinden het maar raar, maar t is nou eenmaal zo.. en dat wou ik ffies kwijt=p..

Mzz0l

Het artikel staat inmiddels hier

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.