De publieke opinie rond pedofilie

Vraag 10 willekeurige personen wat ze vinden van pedofilie, en je krijgt net zo veel verschillende antwoorden. De meningen zijn verdeeld. In dit artikel ga ik in op wat mensen van pedofilie vinden en waarom daar zulke grote verschillen in zitten. Ik wil beginnen met het verdelen van de mensen in groepen, en daarna zal ik kort de verschillen in meningen behandelen.

Verreweg de meeste mensen die je deze vraag stelt laten merken dat ze pedofilie iets engs vinden, iets waar ze maar liever niets mee te maken hebben, en waar ze in veel gevallen ook nog nooit mee te maken hebben gehad. Zij hebben zich wellicht wel eens afgevraagd wat het precies is en waarom er pedofielen zijn, maar hier nog geen antwoord op gevonden. Deze mensen hebben soms het beeld dat een pedofiel iemand is die in de bosjes kinderen bespiedt en ze, als hij even de kans krijgt, te pakken neemt. Anderen kunnen zich geen voorstelling maken van de wereld van de pedofiel.


De tweede relatief grote groep is de groep volwassen mensen die in hun jeugd slachtoffer zijn geworden van pedoseksueel misbruik of incest. In iets mindere mate behoren de directe familieleden (ouders en eventueel broers of zussen) ook tot deze groep, omdat zij het van zeer nabij hebben meegemaakt. Deze groep mensen hebben vaak zeer negatieve herinneringen aan hun verleden, en baseren hier hun oordeel over pedofilie op. Het is de enige informatie die ze hebben, dus een logisch oordeel.


Dan is er een vrij kleine groep mensen die zich min of meer verdiept hebben in wat pedofilie inhoudt. Als bron kunnen zij de beschikbare literatuur zoals de bekende werken van Edward Brongersma, ervaringen met pedofilie van anderen, of contact met een pedofiel persoon hebben. Het gaat hier over de groep mensen die hebben geprobeerd een beeld te krijgen van pedofilie zonder hier in negatief opzicht mee geconfronteerd te zijn, dus niet de mensen die iemand kennen die onder de zojuist besproken tweede groep valt en via deze persoon iets over pedofilie geleerd hebben. Deze laatste mensen zou ik eerder als een subgroep van de tweede groep willen aanmerken.


De groep waar het hier over gaat heeft in veel gevallen een vertekend beeld, doordat de informatie die zij hebben gewonnen eenzijdig is. Zij hebben dan van slechts een of enkele personen of boeken informatie gekregen. Helaas is mijn persoonlijke ervaring dat zelfs mensen die wel meerdere bronnen hebben geraadpleegd en dus menen een goed beeld te hebben gevormd nog totaal verschillende beelden hebben van pedofilie. Toch kan er van hen gezegd worden dat zij voor een groot deel weten wat de gevoelens van de pedofiel inhouden en dat ze redelijk tot goed kunnen aangeven waar de problemen liggen met pedofilie.


De groep die zelf als kind langdurig contact met een pedofiel heeft gehad is de vierde groep. Het verschil met de tweede groep is dat er in de gevallen van de tweede groep sprake is van gedwongen seksueel contact, en hier van langdurige vriendschappen zonder sex of met vrijwillige sex die voor het kind ook aangenaam is. In beide gevallen is er een band geweest tussen de betreffende persoon en een pedofiel. Hij of zij heeft de pedofiel dus goed leren kennen. Het beeld dat deze mensen van pedofielen hebben is dat pedofielen vaak heel aardige mensen zijn. Het kan zijn dat daar een maar achteraan komt, in het geval dat de pedofiel zichzelf niet in bedwang heeft gehouden en dingen tegen de wil van het kind heeft gedaan, of seksuele handelingen aan is gegaan waarvan het kind op latere leeftijd spijt heeft gekregen. Daar ligt een grensgebied tussen de tweede groep en de vierde groep. De vierde groep mensen legt vaak de nadruk op de band die zij met de pedofiel hebben gehad, en beschrijven deze als bijzonder.


De laatste groep is natuurlijk de pedofielen zelf. Zij hebben een duidelijk beeld van wat pedofilie inhoudt omdat ze het zelf voelen. Hun meningen lopen ook uiteen, maar over het algemeen hebben zij een positiever beeld van pedofilie dan de andere groepen. Het zou te ver voeren om alle meningen van pedofielen hier uiteen te zetten.


Het verschil in meningen over pedofilie is dus gigantisch. Er is veel onduidelijkheid over wat pedofilie inhoudt, en mensen die zich er in willen verdiepen krijgen een ongeordende stroom informatie waar zij maar iets uit wijs moeten worden en een mening naar moeten vormen. Het is zeer begrijpelijk dat hierdoor geen goed beeld ontstaat. Het resultaat is het verschijnsel dat ik beschreven heb bij groep 3. Mensen die zich er nooit in verdiept hebben worden er soms toch mee geconfronteerd, door gesprekken op verjaardagen en andere gelegenheden waar mensen in groepen samenkomen. Vaak hebben mensen wel een mening, maar is deze louter gebaseerd op artikelen die de media ze hebben voorgeschoteld. Deze meningen doen dan de ronde en zo wordt er in groepen een beeld over pedofilie gevormd. Mensen die zelf ervaring hebben met pedofilie (groepen 2, 4 en 5) houden zich vaak stil omdat zij niet dergelijke intieme zaken willen bespreken in gezelschappen.


Het probleem dat naar voren komt is dus het gebrek aan informatie. Mensen krijgen geen goede ondergrond om hun mening op te baseren en daardoor ontstaan er veel uiteenlopende denkbeelden. De makers van deze site hopen een bijdrage te kunnen geven aan het verhelpen van dit probleem, maar uiteindelijk zullen we het met z'n allen moeten oplossen.

Reacties

ik ben nu 18,was zeven toen ik bij een leraar in de klas kwam,die jongens en meisjes misbruikte,ik ben er nu achter gekomen dat hij ook met zijn jatten aan mij heeft gezeten en ga nu proberen daar een rechtzaak van te maken!!alle pedofielen moeten een kogel door hun kop krijgen!!!

Je bent er NU achter gekomen dat hij aan je heeft gezeten toen je zeven was?

Wist je dat eerder niet (meer)?

Hoe ben je er nu achter gekomen, dan?

Laat me raden; hypnosetherapie?

Als je er nu pas achter komt heb je er blijkbaar weinig last van ondervonden, dunkt mij. Dan lijkt het me dat je er beter helemaal niet achter had kunnen komen...

of hoe creëer ik trauma's uit het niets. 'k Weet natuurlijk niet of er in dit geval sprake was van hypnosetherapie, maar er is ondertussen al lang aangetoond dat deze techniek geen enkel wetenschappelijk waarde heeft en dat men slechts herinneringen creëert en niet terug naar boven brengt.

In de moderne 'wetenschappelijke' psychologie hecht men geen waarde meer aan deze techniek en gelooft men niet in het bestaan van verdrongen herinneringen gezien dit fenomeen tot nu toe nog nooit wetenschappelijk bewezen is geweest. Er is echter al wel vaak aangetoond dat die zogezegd 'opgeroepen herinneringen' onwaar zijn.

(Op zich kan hypnose nog wel zijn waarde hebben in bepaalde moderne vormen van psychotherapie, maar dan niet als methode voor het naar boven halen van verdrongen herinneringen.)

Ik was dan ook sarcastisch Smile

want die reactie was van mij, maar ik was weer vergeten in te loggen.

'k Dacht trouwens wel dat je sarcastisch was, maar mijn aanvulling leek me naar andere potentiële lezers toe wel nuttig.

Ah, okay. Dat had ik niet door, sorry Smile

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.