help?

10 antwoorden [Laatste bericht]

hallo,

ik ben iemand van 15 jaar en ik ben bang dat ik op kinderen van 10 jaar val. Ook fantaseer ik er over hoe het zou zijn om met een meisje van 12 naar bed te gaan. 11 is ook nog goed. Ik word helemaal gek van mezelf. Ik heb met de kindertelefoon gepraat en die zeggen dat ik hulp moet zoeken voordat ik slachtoffers maak. En dat ik dat echt moest doen omdat ik kinderen pijn ga doen op deze manier. Ik weet het echt niet meer. moet ik dat nou gaan doen of niet?

Hoi anoniem,

Volgens mij heb je al hulp gezocht, namelijk hier. Dus dat vind ik alvast heel goed van je. Welkom dus. Je bent niet de eerste en niet de enige die met deze vraag zit. Ik ga proberen je antwoord te geven. Ik hoop dat je er wat aan hebt. Zo niet, stel gerust een volgende vraag.

Als ik zo je verhaaltje lees dan ligt het voor de hand om aan te nemen dat je pedofiel bent. Je valt immers op jongere meisjes. Ja dat is wel even schrikken als je daar eenmaal achter bent gekomen. Dat is vast niet wat je zelf in gedachte had. Maar het is ook niet het einde van de wereld hoor. De meeste (jonge) mannen hier zijn pedofiel. Sommige vallen op jongens (zoals ik) en andere weer op meisjes. Er zijn best veel pedofielen, dus je bent zeker niet alleen. In Nederland alleen al zijn er naar schatting tussen de 70.000 en 150.000 mensen met dit soort gevoelens. Dat is toch 3x De Kuip vol (of de Arena, afhankelijk van je voorkeur Smile). Dat zijn er toch best veel.

De vraag die je stelt: Moet je zo snel mogelijk hulp zoeken omdat je met jouw fantasieën een meisje tot slachtoffer maakt? Dat kan ik natuurlijk niet zo 123 beantwoorden. Ik ga een poging doen waarbij jij wel eerlijk moet zijn naar jezelf toe. De grootste vraag is of je een verschil weet te maken tussen je fantasie en de werkelijkheid. Dus maak je voldoende onderscheid tussen je droom en wat je in werkelijkheid doet. Kijk, je mag best van jongere meisjes dromen. Daar is niets mis mee. Sterker nog, die fantasie kun je toch niet stoppen. Wat niet mag is ook daadwerkelijk seks hebben met een veel jonger meisje. De vraag is dan: heb jij een sterke drang om ook daadwerkelijk seks te hebben met een meisje van 10? Of blijft het bij fantaseren?

In het eerste geval: je hebt helemaal geen drang om met een meisje van 10 seks te hebben, maar je fantaseert er wel over, dan hoef je naar mijn mening geen hulp te zoeken. Het is niet zo dat je een misbruiker wordt omdat je pedofiele gevoelens hebt. Helemaal niet. Veel mensen weten die niet, maar de meeste mensen die kinderen seksueel misbruiken zijn niet eens pedofiel. Het is niet echt makkelijk om pedofiel te zijn. Die gevoelens kun je immers lang niet met iedereen bespreken. Daarom ben ik blij dat je je vraag hier stelt. Daar is deze site ook voor: om dit soort vragen te stellen en te leren over hoe anderen met hun gevoelens en fantasieën om gaan.

In het tweede geval: je hebt echt drang om seks te hebben met een veel jonger meisje en dat ook daadwerkelijk te doen, dan kan het wel verstandig zijn hulp te zoeken. Die bestaat gelukkig ook, en ook nog eens anoniem. Je kunt bijvoorbeeld bellen met Stop it Now (www.stopitnow.nl) Zij kunnen mensen met pedofiele gevoelens die het daar (even erg) moeilijk mee hebben, helpen zodat je geen domme dingen doet.

Laat je weten hoe het verder met je gaat? Als je hier meer gaat posten, dan zou het handig zijn als je even een account aanmaakt. Dat kan ook met een anoniem emailadres. Ik hoop van je te horen.

Ben
teamlid P.nl

Ben schreef:

De grootste vraag is of je een verschil weet te maken tussen je fantasie en de werkelijkheid. Dus maak je voldoende onderscheid tussen je droom en wat je in werkelijkheid doet. Kijk, je mag best van jongere meisjes dromen. Daar is niets mis mee. Sterker nog, die fantasie kun je toch niet stoppen. Wat niet mag is ook daadwerkelijk seks hebben met een veel jonger meisje. De vraag is dan: heb jij een sterke drang om ook daadwerkelijk seks te hebben met een meisje van 10? Of blijft het bij fantaseren?

Hallo topicstarter,

Het is al door anderen opgemerkt: er valt niet veel toe te voegen aan wat Ben schrijft. Ik doe er toch een duit bij.
Wat het voor jou moeilijk maakt is je gebrek aan ervaring. Een fantasie wordt niet altijd werkelijkheid, maar dat kun je je nu misschien niet voorstellen. Ontluikende sexualiteit is veel fantaseren en hopen dat het echt wordt.
Verplaats je eens in een jongen die verliefd wordt op een meisje van zijn eigen leeftijd dat niets van hem moet hebben. Hij gaat toch fantaseren en hopen dat het echt wordt en er is niets mis mee als het echt wordt. Hij realiseert zich nog niet dat het onwaarschijnlijk is. Hij is niet met kansberekening bezig maar met dat meisje.
Ik weet niet of je hulp moet zoeken, daarvoor weet ik gewoon te weinig van je. Maar als je het doet, begin dan met de goede vraag. Niet met: "Hoe kan ik voorkomen dat ik een kind beschadig" want dan heb je al aangenomen dat je dat kunt. Begin met de vraag of je dat kunt.

Hey Ben, het is ondertussen al bijna twee jaar geleden dat ik op bdit forum geschreven heb. Ik worstel wel nogsteeds met mn gevoelens, en het is nu wel duidelijk dat ik op meiden vanaf 9 jaar val. Ik ben nu 17 en dat verschil is dus behoorlijk groot. Maar goed. Ik heb nu een vriendin van 16 en ze weet er van. Ze helpt me erg goed en kan ook altijd bij haar terecht. Ze heeft een nichtje van 12 die ik heel knap vind en ook een achternichtje van 9 jaar. We hebben het er heel open over en toen ik het haar verteld heb heeft ze research gedaan naar pedofilie. Ze zei letterlijk: "je kan er niet veel aan doen en het maakt wie je bent. En ik hou van je zoals je bent". Daar ben ik echt heel blij mee. Het gaat dus best wel goed. Wat niet weg neemt dat ik het af en toe nogsteeds heel lastig vind dat ik op zulke jonge meiden val. Ik ben jullie ook heel dankbaar dat jullie zo serieus op mijn vraag in gingen ik voelde me heel erg gewaardeerd en daar voor mijn dankbaarheid. Mijn gevoelens zijn er dus nogsteeds maar hoe ik er mee om ga is veranderd en ik heb het een plekje kunnen geven. Ik hoop dat je (Ben) dit leest.
Groet HS.

Hoi HS,

Wat goed om van je te horen! Tof dat je nog even laat weten hoe het met je gaat. En zo te lezen gaat het je best goed. Heel fijn om te horen.

Je schrijft dat je verhaal hier serieus genomen werd. Dat vind ik fijn te horen. Daar is dit forum immers ook voor bedoeld. Verder schrijf je dat de gevoelens voor jonge meiden niet weg zijn. Tja...ik denk dat je er rekening mee moet houden dat dat niet meer gaat gebeuren. Gevoelens heb je, daar kies je niet voor. Dus eigenlijk hoef je je er ook niet voor te schamen.

Een deel van je leven zal in het teken staan van de zoektocht hoe met die gevoelens om te gaan. Nou, ik vind dat je daar al echt hele grote stappen in gezet hebt. Wat fijn man dat je er met een vriendin over kan praten. Dat scheelt al een slok op een borrel. Mocht je nou even vastzitten in je gevoelens en het even niet meer zien zitten of je ziet niet meer wat er van je moet vinden....kom je dan nog eens buurten? Je bent van harte welkom hier. We zitten met vele in hetzelfde schuitje.

Het ga je goed....

Ja zal ik zeker doen! Is er een mogelijkheid om eventueel via een account prive berichten te kunnen sturen? Of een chat of iets in die richting? Dat zou ik opzig wel heel fijn vinden. Mocht er iets zijn wat ik echt kwijt wil. (Als dat mogelijk is, en als je daar open voor staat)

Groet HS

Hey HS,

als niet-regulier lezer lees ik je verhaal nu pas.

Ik vind het sterk hoe je er zelf mee bent omgegaan tot nu toe en je hebt veel geluk dat je een vriendin hebt met wie je er heel open over kan zijn.

Zoals anderen schreven, met de gevoelens op zich is niks mis. Het gaat er om wat je ermee doet en vooral wat je er niet mee doet.

Mijn ervaring is dat contact met anderen, die deze gevoelens nièt delen, enorm belangrijk is. En dat je met een paar mensen hier heel eerlijk over kan praten.

Zij helpen je immers om met je beide voeten in de realiteit te blijven staan. En anno 2015/16 is dat meer dan ooit nodig.

Contact met mensen met dezelfde gevoelens is fijn, omdat je niet alles telkens opnieuw hoeft uit te leggen, omdat je elkaar verstaat zonder al te veel woorden, maar in mijn ervaring volstaat het niet om met je gevoelens om te leren gaan in de huidige realiteit.

Eigenlijk kan je dat veel breder trekken: iemand die gek is op planespotting en alleen maar contact heeft met andere planespotters, krijgt óók een vertekend beeld van de realiteit. Alleen zijn pedofiele gevoelens net dat tikkeltje moeilijker bespreekbaar dan planespotting Tongue

Dus een paar fijne vriend(inn)en die je kan vertrouwen, eventueel een goede therapeut, je ouders (maar alleen als je gelooft dat ze daar open voor staan...) en hier en daar een gevoelsgenoot. Een gezonde mix, zoals elke gezonde mens nodig heeft Wink

En je kan nog zo hard verlangen naar een bepaald soort contacten met meisjes van negen, daar doe je verder niks mee. In de eerste plaats omdat meisjes van negen daar niet aan toe zijn Steve

Via dit forum kan je inderdaad mensen privé contacteren. Daarvoor moet je, zoals iemand eerder al schreef, een account aanmaken met een bestaand e-mailadres. Liefst niet met een gmail- of hotmail- of yahoo-account, tenzij je je plan trekt met anoniem surfen. Via onze aller vriend Google vind je misschien andere mailservers.

Eens je dat hebt gedaan en je bent ingelogd, kan je contact nemen met anderen die de "communicatiefunctie" hebben openstaan. Dat zie je doordat hun naam in het roodbruin staat en je die kan aanklikken. Als het goed is, kan je dan op "contact" klikken. Hou er rekening mee dat de feitelijke communicatie dan via email gebeurt...

Keep up the good work,

LuMert

Ik heb weinig meer toe te voegen aan het antwoord van Ben, maar bedenk je dat bij de kindertelefoon niet altijd de meest deskundige mensen zitten als het gaat om pedofilie. Ze zijn weliswaar erg betrokken bij kinderen en jongeren, maar kunnen daardoor vaak ook wat minder rationeel naar dit soort dingen kijken. Ze willen natuurlijk voorkomen dat kinderen slachtoffer worden van misbruik en als jij dan met zo'n verhaal bij ze komt dan zullen ze sneller geneigd zijn om een misbruiker in jou te zien. Maar goed, ik weet natuurlijk niet wat je ze precies allemaal verteld hebt en of je zelf hebt aangegeven bang te zijn om slachtoffers te maken. In dat geval is het inderdaad een goed idee om toch hulp te gaan zoeken. Maar verder is het vooral aan jezelf of je denkt hulp nodig te hebben bij het omgaan met je gevoelens. Misschien is het al voldoende als wij je hier wat mentale ondersteuning bieden en je angst wat proberen weg te nemen. Je kunt hier in elk geval je verhaal kwijt en dat helpt al wel wat denk ik.

Buzz schreef:

In dat geval is het inderdaad een goed idee om toch hulp te gaan zoeken.

Wat voor hulp en waar dan? Zonder wat concretere aanwijzingen heeft deze tip geen zin.

Aan topicstarter: Ben heeft een heel goed antwoord geschreven, dus ik voeg er weinig aan toe. Als je hulp zoekt mag je hier je vragen stellen. Er zijn hier veel mensen met veel ervaring en er is ook deskundigheid (ik ben zelf hulpverlener en heb veel ervaring met jongeren in jouw leeftijd en met pedofilie). Als je dat te openbaar vindt is Stop it Now misschien wel een betere plek, maar alleen als je bang bent kinderen te gaan misbruiken of andere dingen te doen die van de wet niet mogen. Je vindt al hun gegevens hier op de website (link).

Maar als je echt hulp wilt moet je toch een andere weg kiezen. De officiële weg is via de huisarts. Die verwijst je dan door naar een hulpverlener van een instelling bij jou in de buurt, in principe een seksuoloog. Veel van die mensen weten weinig van pedofilie, daar kan je geluk of pech mee hebben. Maar als je pech hebt en je krijgt iemand die jou niet goed helpt kan je gewoon weggaan.

Ik denk dat voordat je daaraan begint het goed is om dit eerst met je ouders te bespreken. Dat zal niet makkelijk zijn. Maar ik ken jouw ouders en jou niet dus kan ik niet inschatten hoe moeilijk dat is. Wat denk je daar zelf van?

Jorge schreef:

Ik denk dat voordat je daaraan begint het goed is om dit eerst met je ouders te bespreken. Dat zal niet makkelijk zijn. Maar ik ken jouw ouders en jou niet dus kan ik niet inschatten hoe moeilijk dat is. Wat denk je daar zelf van?

Zoals je zelf aangeeft ken je zijn ouders niet. Dan vind ik het zomaar te adviseren om dat eerst met de ouders te bespreken niet wijs. Er zijn talloze ouders die niets zinvols kunnen met zo'n mededeling (of die zelf ongeschikt zijn voor het ouderschap) en een gesprek met ouders kan in sommige gevallen voldoende zijn om het huis uit geschopt te worden. (In Nederland worden er zelf nog kinderen het huis uit geschopt omdat ze homoseksueel zijn.) Dus hoewel ik niet uitsluit dat een gesprek met ouders nuttig kan zijn, zou ik zonder kennis van ouders nooit aan iemand adviseren om een gesprek met de ouders aan te gaan over zo'n gevoelig onderwerp.

Ja das lastig idd.

Je hebt al goed advies gekregen lees ik, ik kan je eigenlijk alleen maar aanraden om goed naar jezelf te luisteren en vooral eerlijk tegen jezelf te zijn.

Toen ik 15 was, was ik ook al vrij zeker van mijn pedofiele gevoelens en dat maakte mij toen al soms doodsbang.
Nu zit ik (bijna) 2 jaar in de hulpverlening en had graag gewild dat dat voor mij 20 jaar geleden al mogelijk was, ik heb tot nu toe alleen maar positieve ervaringen ermee.
Natuurlijk is jouw verhaal weer heel anders nu maar wil je gewoon laten weten dat de hulpverlening toch ook zeker wel goed zijn best doet.
Ik zit bij de GGZ via mijn huisarts trouwens.

Heel veel sterkte iig, laat je niet gek maken!

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.