Praktijk opstarten gespecialiseerd in pedofielen, is er vraag naar?

22 antwoorden [Laatste bericht]

Hallo,

Ik heb een praktijk in Amsterdam en wil me graag specialiseren in de doelgroep pedofielen, omdat ik denk dat er momenteel te weinig hulpaanbod is voor deze doelgroep. Maar voordat ik me hierin wil specialiseren, wil ik graag even polsen of jullie denken dat hier echt vraag naar is. Mijn praktijk valt niet onder de vergoedingen, en je hoeft niet doorverwezen te worden via bijv. de huisarts en je wordt niet ergens geregistreerd. Het hulpaanbod wat momenteel wordt geboden in Nederland, is in mijn ogen voornamelijk gericht op preventie en mensen die al 'de fout' in zijn gegaan. Ik wil me juist richten op mensen die hulp zoeken bij het accepteren van hun gevoelens, negatieve gevoelens en gedachtes ervaren of misschien nog twijfelen over hun geaardheid. Maar ook mensen die bijv. relatie of werk problemen hebben, en het simpelweg gewoon prettig vinden om vanuit een open contact een werkrelatie te beginnen met een therapeut, zonder eventuele geheimen over hun geaardheid. De hulpvraag kan dus zeer breed zijn. Ik werk zelf het liefste met groepen, en ik denk ook dat dit prettig is voor mensen die op zoek zijn naar erkenning en herkenning om uit het isolement te komen. Ik heb momenteel twee vragen, denken jullie dat hier vraag naar is? (ook wanneer je dus niet wordt vergoed) en daarnaast ben ik momenteel bezig met het maken van een website en ben ik op zoek naar iemand die in de doelgroep valt, die misschien naar mijn teksten wil kijken of ze wil beoordelen vanuit het oog van de ervaringsdeskundige.

Alvast bedankt!

Beste Mijke,

Het is mij al lang een doorn in het oog dat er zo weinig informatie is over hulpverlening voor hen die willen leren omgaan met hun gevoelens. Er is een beetje preventie voor hen die twijfelen of ze zich aan de wet kunnen houden. Er is dadertherapie voor hen die zich niet aan de wet hebben kunnen houden. Maar specifieke hulp om je gevoelens te leren accepteren is lastig te vinden.
Ik vind overigens onderling contact tussen pedofielen ook heel fijn. Zelfhulp-groepen, al dan niet onder begeleiding, kunnen (ik spreek uit ervaring) erg fijn zijn en zalvend werken.

Is er behoefte aan hulp? Dat vind ik moeilijk te beoordelen. Mij valt op dat een site als deze wel veel bezoekers trekt, maar slechts weinig actieve participanten kent. Drempels zijn hoog en privacy is een eerste noodzaak. Ook als ik naar de jaarrapportages kijk van Stop it Now valt mij op dat het niet om grote aantallen gaat. Ons teamlid Jorge is gespecialiseerd in hulpverlening. Ik zal hem vragen op je verzoek te reageren.

Voor wat betreft je teksten kijken we als team met plezier met je mee. P.nl heeft vaker hulpverleningsorganisaties geholpen met het bereiken van hun doelgroep. Ik mail je separaat zodat je mijn email adres krijgt.

Ik vind het in ieder geval een fijn initiatief en hoop dat het van de grond komt.

Ik vind het opzich wel een goed idee, alleen het niet vergoed kunnen krijgen lijkt me lastig.
Zit zelf nog steeds vrijwillig bij de GGZ en zit er nu toch echt bijna 3 jaar, zoiets is zelf niet te betalen als je dat soort langere hulp nodig hebt.
Nou is dit misschien niet te vergelijken, maar toch, als ik puur naar mezelf kijk heb ik het ook gewoon nodig gehad deze jaren en zit er ook nog wel ffies denk.

Wel zeer goed initiatief, zeker qua groepen, blijf het graag volgen en succes in ieder geval.

Hoi Mijke,

Wat een mooi initiatief! Ik merk zelf dat ik het best lastig vind om (opnieuw) opzoek te gaan naar hulp. Toen ik net uit de kast kwam vond een psycholoog die mij best goed geholpen heeft, voor zover hij dat kon.
Het duurde een aantal sessies voordat ik het aan durfde om over mijn geaardheid te praten. Het lijkt mij bijzonder prettig om met een therapeut in zee te gaan die verder kan denken dan die primaire associatie bij pedofilie. Het acceptatieproces ligt achter me. Ik kan prima met kinderen overweg en ben ook in de verste verte niet bang voor grensoverschrijdend gedrag. Toch merk ik dat, na een lange tijd van redelijke tevredenheid, de drang om het er over te hebben groeit. De drempel om hulp te zoeken is groot omdat ik geen zin heb om opnieuw therapeuten ‘uit te proberen’. Een gespecialiseerde therapeut, los van de forensische psychologie, lijkt mij bijzonder wenselijk.

Ik ben heel benieuwd naar hoe jij je praktijk wilt gaan voeren. Vanuit welke invalshoek? Ben je psycholoog, maatschappelijk werker, iets anders? Heb je therapeutische ervaring met mensen met pedofiele gevoelens?
Je vroeg: ‘Denken jullie dat hier vraag naar is?’ Lastig te beantwoorden. Ik zou er eventueel wel oren naar hebben.
Je tweede vraag: ‘Momenteel ben ik bezig met het maken van een website en ben ik op zoek naar iemand die in de doelgroep valt, die misschien naar mijn teksten wil kijken of ze wil beoordelen vanuit het oog van de ervaringsdeskundige.’
Ik wil best je meelezen/ meedenken.

Succes!

Heel erg bedankt voor de reacties die ik tot nu toe heb gekregen! Ik ben momenteel druk met werk, maar over 2 weken ben ik weer rustiger en kan ik me echt focussen op het schrijven van teksten. Ik maak graag gebruik van jullie aanbod! Ik heb geen ervaring met mensen met pedofiele gevoelens, de reden waarom ik een praktijk hierin wil opstarten is omdat het is al een lange interesse van mij is en ik merk dat ik mij vaak irriteer aan de manier waarop de maatschappij met deze doelgroep omgaat en dat er weinig hulpaanbod is. Ik ben van huis uit drama therapeut, en heb daarna een opleiding psychodrama gevolgd en heb me gespecialiseerd in mensen die in hun jeugd seksueel misbruikt zijn. Ik wil een praktijk voeren vanuit de invalshoek dat ik merk dat de drempel vaak hoog is voor pedofielen om ook binnen de 'normale' hulpverlening 'uit de kast' te komen bij de hulpverlener. O.a. door een website te maken waarin ik openlijk vertel welke doelgroep welkom is bij mij, hoop ik deze drempel te verlagen. Daarnaast is mijn invalshoek altijd, ongeacht welke doelgroep of problematiek, dat ik het belangrijk vind om de hulpvraag van client centraal te zetten en de client te volgen in zijn of haar behoefte. Door middel van rollenspellen en het beeldend neerzetten van de hulpvraag (dit is kort gezegd psychodrama, een psychotherapeutische methode) stimuleer ik mensen om zelf tot inzichten te komen wat betreft de hulpvraag, en het voelen en veranderen destructieve gevoelens en gedachtes. Ook thema's als acceptatie, loslaten en het verwerken van eventuele trauma's kunnen centraal staan, net afhankelijk van de vraag van de client.
Ik kom snel bij jullie terug! Groetjes, Mijke

Mijeke,

goed dat je dat wilt doen. Ik ben er zeker van dat er vraag is naar zo'n hulp en het aanbod is er niet of nauwelijks.

Wat ik me afvraag is hoe de mensen in je omgeving reageren op je plannen?

Ik merk dat de reacties erg verschillend zijn. Mensen die niet in het werkveld zitten, reageren soms met: waarom kies je voor die doelgroep? En bijv. niet voor slachtoffers van seksueel misbruik? (zij zien een pedofiel vaak automatisch als een dader). Daarnaast ook een soort van bewondering, van; knap dat je dat kunt, ik zou dat niet kunnen. En veel therapeuten reageren enthousiast, een soort van: Goed dat iemand dit oppakt, ik ga het zelf niet doen.. maar fijn dat jij dit wel wilt doen! En veel interesse in wat maakt dat ik juist pedofielen een veilige plek wilt bieden voor begeleiding, vragen als; wat trekt je aan? Ik merk wel aan mezelf dat hoe meer 'anti' meningen ik krijg, hoe standvastiger ik word om dit toch te doen, omdat ik er dan steeds weer in wordt bevestigd hoe negatief de maatschappij hiertegen aan kijkt en toch vaak de voorkeur hebben om pedofielen een soort van buiten de maatschappij te plaatsen.

Hoi Mijke,

Supergoed plan! Ja, dit is een enorm hiaat in de hulpverlening en ja, er is behoefte aan. Probleem: pedofielen zijn volgens mij bovengemiddeld vaak mensen met weinig inkomen. Jij zal geen genoegen nemen met een of twee tientjes per sessie en zo sluit je een heel groot deel van je doelgroep uit. Heb je hierover nagedacht?

Hoe je dit zou kunnen opvangen is misschien door fondsen aan te spreken, of stichtingen die zich richten op het voorkomen van kindermisbruik. Immers: een pedofiel die het acceptatieproces achter de rug heeft en (daardoor!) bewuste keuzes heeft kunnen maken in hoe om te gaan met grenzen, vooral rond de combinatie seks en kinderen, is in 99% van de gevallen een véél kleiner risico voor kinderen. Ik weet eerlijk gezegd niet of er wetenschappelijke basis bestaat daarvoor. Dat zou het zeker makkelijker maken om geld te vinden.

Maar goed. Ik ben geen fondsenwerver en geen wetenschapper, maar wel hulpverlener. Ik ben heel erg benieuwd naar jouw plannen en zou erg graag verder met je in contact komen. Een mailtje is onderweg!

Enigsinds off-topic, maar waarom denk je dat pedofielen bovengemiddeld vaak mensen met weinig inkomen zijn? Ik zou daar werkelijk geen enkele aanwijzing voor kunnen, eh, aanwijzen.

Nouja, ik loop nu een jaar of vijftien mee in het wereldje en heb een hoop mensen ontmoet. Mijn indruk is dat de gemiddelde financiële omstandigheden onder pedofielen toch net wat magerder zijn, vooral doordat er onder pedofielen een meer dan gemiddeld aantal mensen zijn die van een minimuminkomen leven. Dat vind ik ook wel verklaarbaar doordat pedofielen veel vaker last hebben van depressie en andere psychologische problemen die in de weg zitten bij het opbouwen van een lucratieve carrière (nee, daar heb ik niet direct een bronvermelding bij).

hmm.. interessant.. en herkenbaar.
Ik ben zelf ook de grootste deel van mijn leven werkloos, en ik wist niet dat er een verband was! Wel dat er waarschijnlijk een verband is met mijn depressies. En tsja... DAT zou natuurlijk ook weer verband kunnen hebben met mijn geaardheid en het onmogelijk kunnen voldoen aan mijn seksuele voorkeur.

Ik vind dat dit eigenlijk een aparte topic verdient Wink

Ik ben ook pedofiel, werkloos en depressief! Het lijkt me logisch dat er een verband bestaat. Maar wat is oorzaak en wat gevolg? Ik ben naar jonge meisjes beginnen kijken toen ik in een zware depressie belandde. Is mijn pedofilie dan stemmingsafhankelijk? Voer voor psychologen.

Wat mij in negatieve zin direct opvalt aan uw bericht is
1. dat u niet aangeeft welk soort hulp u biedt. Wat is uw deskundigheid en hoe heeft u die deskundigheid opgedaan? Bent u bevoegd om de hulp te bieden die u wilt bieden?
2. dat u pedofielen ziet als doelgroep. Dit zou toch op z'n minst dan beperkt dienen te worden tot pedofielen die hulp behoeven. Ik wordt niet graag gezien als een pedofiel die hulp nodig heeft. Wilt u mij helpen zorg dan dat er wat wetten worden aangepast.

Citaat:

2. dat u pedofielen ziet als doelgroep. Dit zou toch op z'n minst dan beperkt dienen te worden tot pedofielen die hulp behoeven.

Er zijn pedofielen die met bijvoorbeeld (ernstige) depressie zitten. Die voelen zich niet allemaal op hun gemak hierover uit te weiden bij een doorsnee psycholoog; vaak uit angst voor de reactie. En idem voelen doorsnee psychologen zich nogal eens machteloos als cliënt zoiets vertelt. Of ze fixeren enkel op risicotaxatie ipv welzijn van cliënt. Zolang je er niet van op aan kan dat een willekeurig psycholoog hiermee kan dealen, is er echt behoefte aan laagdrempelige ondersteuning.

Citaat:

Ik wordt niet graag gezien als een pedofiel die hulp nodig heeft. Wilt u mij helpen zorg dan dat er wat wetten worden aangepast.

Ok, maar dat ben jij dan toch gewoon? Ik begrijp niet waarom je je aangevallen voelt.

Gabriël schreef:
Citaat:

2. dat u pedofielen ziet als doelgroep. Dit zou toch op z'n minst dan beperkt dienen te worden tot pedofielen die hulp behoeven.

Er zijn pedofielen die met bijvoorbeeld (ernstige) depressie zitten. Die voelen zich niet allemaal op hun gemak hierover uit te weiden bij een doorsnee psycholoog; vaak uit angst voor de reactie. En idem voelen doorsnee psychologen zich nogal eens machteloos als cliënt zoiets vertelt. Of ze fixeren enkel op risicotaxatie ipv welzijn van cliënt. Zolang je er niet van op aan kan dat een willekeurig psycholoog hiermee kan dealen, is er echt behoefte aan laagdrempelige ondersteuning.

Ik zie niet in waarom dit betrekkiing heeft op hetgeen ik zei. Er is een groep pedofielen waarvan een deel behoefte heeft aan psychische hulp en een deel die dit niet heeft. Daarmee is de doelgroep dus beperkt tot het eerste deel.

Gabriël schreef:
Citaat:

Ik wordt niet graag gezien als een pedofiel die hulp nodig heeft. Wilt u mij helpen zorg dan dat er wat wetten worden aangepast.

Ok, maar dat ben jij dan toch gewoon? Ik begrijp niet waarom je je aangevallen voelt.

Ik ben een pedofiel maar niet een pedofiel die behoefte heeft aan psychische hulp. Ik wil dus niet gezien worden als doelgroep voor iemand die psychische hulp aanbiedt. Dat is alles. Verder vindt ik het prima als mensen die hier wel behoefte aan hebben wel gebruik maken van de geboden hulp.

Ik probeerde uit te leggen waarom pedofielen misschien niet bij doorsnee psychologen terecht kunnen en dus weldegelijk een op zichzelf staande doelgroep vormen voor hulpverlening.

Dat pedofielen vervolgens niet massaal hulpbehoevend zijn is iets anders. Mijke heeft volgens mij nergens beweerd dat dat wel zo is. Als iemand op een kookforum zegt "zouden jullie als fanatiek kokers interesse hebben in mijn serie luxe spatels?" ga ik ook niet steigeren "Ik heb toevallig al een set prima spatels! Waarom denk je dat fanatiek kokers allemaal jouw luxe spatels zouden willen?"

Alles wat Jorinde volgens mij wil zeggen is: Mijke had misschien beter "Pedofielen die problemen hebben met hun geaardheid" kunnen zeggen in plaats van alleen pedofielen in algemene zin.

Jorinde: ik heb Mijke gesproken. Ze lijkt me zeker bekwaam. Bevoegd? Er bestaat geen bevoegdheid om pedofielen te behandelen. Ze is wel bevoegd voor het geven van therapie volgens de methodiek die zij benut. Ik ben vooral blij dat zij als professional ervoor kiest om in het grote hiaat der hulpverlening te springen waar pedofielen in vallen die moeite hebben met acceptatie of omgaan met hun geaardheid. Geen enkele professionele hulpverlener heeft dat nog gedaan! Dat verdient diep respect wat mij betreft, als het daadwerkelijk lukt.

Hallo Jorinde, ik lees pas net je reactie vandaar mijn late reactie. Omdat ik hulpverlening biedt in de vrijwillige sector (wat vrijwel alle hulpverlening is wanneer je volwassen bent en bijv. geen delict hebt gepleegd, dus geen gedwongen opname) ga ik er automatisch vanuit dat de mensen die dus bij mij terecht komen, alleen de mensen zijn die behoefte hebben aan begeleiding/hulpverlening. Of dit nu mensen zijn met relatie problemen, eetstoornissen, burn outs, mensen die zichzelf als pedofiel zien; welke 'doelgroep' dan ook. Het gaat er uiteindelijk voor mij om of mensen zelf 'iets' als een probleem/last ervaren, ik heb dan ook niet de overtuiging dat alle doelgroepen (welke dan ook) of alle pedofielen automatisch hulpverlening nodig hebben. Ik heb dit dan ook niet specifiek in mijn berichtje heb beschreven, omdat dit een gegeven is wat voor mij eigenlijk vanzelfsprekend is. Mijn enige wens is dat ik een veilige plek wil bieden waar pedofielen die wel behoefte hebben aan professionele hulp naar terecht kunnen. De hulpverlening die momenteel wordt geboden is voornamelijk gericht op pedoseksualiteit, waardoor je denk ik ook een heel groot publiek niet de juiste hulp kunt bieden. Maar het is goed om te weten dat dit voor jou gevoelig ligt, en misschien dus ook voor anderen. Verder klopt de reactie van Jorge, er bestaat geen officiële bevoegdheid om pedofielen die hulp willen te behandelen, wel heb ik de bevoegdheid in het werk wat ik doe. Ik ben drama therapeut en psychodrama therapeut en heb hier ook de diploma's voor. Dankjewel voor je reactie in ieder geval!

Kan hier kort over zijn: Ja hier is vraag naar!!
Mensen met pedofiele- en/of pedoseksuele gevoelens kunnen momenteel nergens terecht. Vele huisartsen veroordelen het heel, heel sterk en zijn daardoor niet in staat de juiste hulp te bieden. Bovendien maken zij daarmee de drempel gigantisch hoog om hulp te vragen! Gelukkig zijn hier wel uitzonderingen...

Hulpverleningsinstanties zijn vaak niet berekend op deze problemen en ook hier hebben behandelaars vaak moeite met de materie. Specialistische hulp is dus noodzakelijk, en deze moet laagdrempelig zijn en bovendien niet enkel toegankelijk NAdat iemand de fout in gegaan is. Hier moet vooral een duidelijk onderscheid zijn tussen (dreigende) hands-on en hands-off delicten. Daarnaast is mijn ogen lotgenoten contact zeer, zeer belangrijk! Hierbij moet een groep niet enkel af en toe samen komen, maar echt elkaar helpen in de behandeling. Idealiter wekelijks een volle dag behandeling met de groep waarbij ook aandacht moet zijn voor sociale vaardigheden en dus groepsactiviteiten zoals samen een lunch koken. Ook zaken als meditatie en mindfullness kunnen erg nuttig zijn.

Heb hier wel een beeld bij, dus wil eventueel graag meedenken en meekijken met teksten. Ben zelf geen pedofiel, maar heb door omstandigheden helaas wel een strafblad met pedoseksueel delict en heb daarvoor langdurig een intensieve behandeling gevolgd (vrijwillig). Dus beschouw mij toch wel als ervaringsdeskundig. Ga er van uit dat de beheerders hier mijn mail adres eventueel aan je door kunnen geven? Dat mag van mij! (weet niet hoe ik anders in contact zou moeten komen...). Of wellicht kunnen zij mij uw mailadres sturen? Ook prima!

Hoi CeesD,

Je kunt Mijke een persoonlijk bericht sturen door op haar naam te klikken; linksboven in de hoek van haar bericht. Klik vervolgens op ‘contact’.
Omgekeerd kan Mijke jou ook een bericht sturen.

De grootste groep hulpbehoevende zijn misschien wel de niet Pedofielen......

Een goed initiatief, Mijke (en anderen).

Methodiek
Kijk eens op < http://www.jorisoost.nl > en bezie wat deze zelfhulpgroep al ruim dertig jaar doet - en hoe - en publiceert. Van deze groep ben ik al die jaren al de gespreksleider; op de een of andere manier kwam de groep nooit op het idee hiervoor een ander te benoemen.
In de loop der jaren heb ik natuurlijk een methodiek hiertoe ontwikkeld. Nu ben ik bezig deze eens op te schrijven, als doordachte methodiek, met achterliggende theorie (de narratieve theorie, de narratieve therapie, de communicatietheorie, de non-directieve therapie) en achterliggende filosofie annex mensvisie (Wittengenstein, Habermas, Rogers, misschien ook boeddhisme).
Intussen biedt JON geen behandeling, maar zelfhulp. Groepsleden helpen elkaar; er is geen therapeut, er zijn geen cliënten. Zelfacceptatie is vaak een eerste doel.
Ook wil ik een alternatief opschrijven voor de huidige cognitieve gedragstherapie, op dit moment de meest gebruikte methodiek.
Deze heb ik fors bekritiseerd in < http://www.helping-people.info/Treatment/sot/dader.htm >, de diagnostiek in < http://www.helping-people.info/barbertje.htm >.
Zie ook < http://www.helping-people.info/hoe_help_je.htm >.
"Kritiek, prima, maar bied dan ook een alternatief", zo denk ik bij mijzelf. Hiervoor heb ik een stapel literatuur klaarliggen.
Bij beide artikelen - ik neem er ruim de tijd voor - wil ik wel een 'meedenk-maatje' hebben, dus neem gaarne even contact met mij op: [inderdaad, geen e-mailadressen. Gebruik het contactformulier - team] [Werd dit adres hier automatisch weggehaald, neem dan contact op via de leiding van dit forum, bv via Jorge.]

Hulp is vaak nodig
In de groep JON komen we vrij veel problemen tegen bij elkaar. Het meest voorkomend zijn: depressie, isolement en obsessie. Zie de jaarverslagen van JON op de website ( < http://www.jorisoost.nl/lees/over_jon.htm >.
Vooral depressieve mensen willen/kunnen vaak niet naar de groep komen. Voor hen zijn er coördinatoren die ze bezoeken. Deze coördinatoren, waaronder ik zelf, reizen het hele land door. Immers, JON is de enige nog overgebleven zelfhulpgroep op dit gebied in Nederland.
Een zelfhulpgroep kan niet alles; sommige mensen hebben meer nodig. Een therapeut in het Westen is dan een welkome aanvulling. Omgekeerd: niet iedereen heeft therapie nodig; zelfhulp kan dan voldoende zijn.
Wat we nu al te vaak meemaken is dat iemand die hulp vraagt aan huisarts en GGZ, direct wordt doorverwezen naar de ambulante forensische hulpverlening, waar doorgaans Het Delict centraal staat, ook als is dit niet gepleegd. De klacht is doorgaans dat men zich daar niet geholpen voelt.

Ook 'behandeling' kan helpen
Zelf heb ik destijds veel baat gehad bij een vrij langdurige individuele therapie, geheel vrijwillig begonnen.
Hiervan deed ik verslag in vier persoonlijke essays en een PS op
< http://www.human-being.nl/Bibliotheek/dozen/persoonlijke_essays.htm >.
Meer staat op < http://www.human-being.nl/schrijftafel_kind.htm >.
Dr Frans

Hallo Frans,

Super bedankt! Ik ga vanmiddag alles lezen en ik zal snel contact met je opnemen. Ik ben een tijdje geleden al op jullie website terecht gekomen, ik heb ook al van veel mensen op deze website gelezen dat ze veel baat hebben gehad van jullie aanbod.
Groetjes, Mijke

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.