Een (goede) documentaire maken over pedofilie. Wat vinden jullie hiervan?

18 antwoorden [Laatste bericht]

Beste mensen,

Ik ben op dit moment onderzoek aan het doen naar een documentaire over niet-praktiserende pedofielen. Je hebt in Nederland een paar docu’s over het onderwerp, sommige heel slecht, sommige wel OK, maar volgens mij missen we nog een film die echt het juiste debat smaakvol aan de kaak weet te stellen. Het uiteindelijke doel is maatschappelijke acceptatie voor pedofilie, en ik onderzoek waar de afgunst tegen pedofielen op is berust.

De haat naar pedofilie komt volgens mij voort uit een vertekend beeld: het beeld van de pedofiel als onvoorspelbaar gevaar die op ieder moment een kind zou kunnen verkrachten. Dit klopt natuurlijk niet. Ik had ergens gelezen (maar kan het nu niet meer vinden) dat 95 % van alle pedofielen tegen seks met kinderen is. De rede dat je nooit van deze groep hoort is (ironisch genoeg) de haat naar pedofielen. Alleen pedofielen die de fout in gaan, hoor je wat van. Dit is een cirkel die we moeten doorbreken, vind ik.

Mijn documentaire is grof op te splitsen in twee delen. Ik onderzoek wat een pedofiel kan doen om geaccepteerd te worden tot zijn omgeving, en ik bekijk hoe het is om pedofiel te zijn in Nederland. Pedofilie is een geaardheid: je wordt er mee geboren, en je kan je lusten niet veranderen. Maar een pedofiel die besluit om nooit een kind te betasten, kan nog steeds niet rekenen op acceptatie in zijn buurt. Ik vind dat een probleem: je veroordeeld daarbij iemand op iets wat hij niet kan veranderen.

Daarnaast wil ik invoelbaar maken hoe het nou is om te ontdekken dat je pedofiel bent. Dat lijkt me een heel lastige tijd, waarop nu gebrekkige assistentie is in Nederland. Ik las laatst dit artikel over een tiener die (in zijn eentje) zijn pedofiele gevoelens onder ogen komt, zonder steun of hulp, en zijn psycholoog werkt hem zelfs tegen. (link: https://medium.com/matter/youre-16-youre-a-pedophile-you-dont-want-to-hurt-anyone-what-do-you-do-now-e11ce4b88bdb ). Deze jongen heeft eerder een arm om de schouder nodig dan lust-onderdrukkende therapie of iets dergelijks. Op z’n minst OOK een arm om de schouder. Misschien als mensen dat inzien, dan snappen ze dat een pedofiel ook een slachtoffer kan zijn, niet alleen een dader.

Volgens mijn filmplan hoor je enkel een pedofiel spreken, je ziet hem nooit. Dit om jullie anonimiteit te beschermen. Ik ga later vragen of iemand misschien bereid is om mee te doen. Maar voor nu gaat het daar nog niet om: ik wil allereerst feedback van jullie over dit plan. Sluit het een beetje aan, of juist helemaal niet? Is er vraag naar, of zouden jullie helemaal niet blij zijn met een film als deze?

Persoonlijke berichten kan je sturen op [knip - geen mailadressen, graag Guus benaderen via zijn contactformulier]. Ik heb ook een facebook: [knip]. Als je wilt mag je me ook bellen, als je me via mail vraagt om m’n tel nummer.

Goed plan Guus! Ik ga een beetje hardop nadenken...

Guus Voorham schreef:

Ik had ergens gelezen (maar kan het nu niet meer vinden) dat 95 % van alle pedofielen tegen seks met kinderen is. De rede dat je nooit van deze groep hoort is (ironisch genoeg) de haat naar pedofielen. Alleen pedofielen die de fout in gaan, hoor je wat van.

...en je hoort vooral ook van pedofielen die niet de fout in gaan, maar wel versoepeling/afschaffing van leeftijdsgrenzen als speerpunt hebben.

Ik ben zelf tegen seks met kinderen, maar die 95% heb ik persoonlijk nooit ervaren. Van de pedofielen die actief zijn op internet is het veel meer 50/50 heb ik het idee, met heel veel tinten grijs. Er zijn dan ook permanent heftige discussies over. Aan de andere kant kan daar natuurlijk een enorm populatie bias inzitten: wetswijzigingen zijn een heel helder doel om na te streven, verlegt een deel van de verantwoordelijkheid, biedt een soort hoop en vooral ook escapisme. Dus misschien dat die groep daardoor op fora oververtegenwoordigd is. "Ik zit als pedofiel in een levenslange biologisch/maatschappelijke spagaat, maar dat komt vooral omdat de samenleving kinderen seksueel onderdrukt. Ik ga het recht halen wat mij en de kinderen ontnomen is". Die manier van redeneren. Maar ik ben geen psycholoog. En hoewel er goede redenen te bedenken zijn om seks met 16- illegaal te houden, zijn de argumenten van niet-pedofielen hiervoor in eerste instantie vaak matig, waardoor een "pro seks" pedofiel (of zoiets) vrij snel voelt het gelijk achter zich te hebben.

Wat me ook opvalt is dat de samenleving bevestiging van clichés véél belangrijker lijkt te vinden dan geruststelling en relativering. Een pedofiel die prominent voor seks met kinderen strijdt. Een pedofiel met zware veroordelingen. Een pedofiel die er raar uit ziet. Dat begrijpt men nog. Een doorsnee ogende man zonder strafblad die gewoon fijn werk en aardige vrienden heeft, maar onder de lakens standaard heftige fantasieën heeft over vrijen met een 11 jarig kind...dat is een diep ongemakkelijke gedachte voor veel mensen. Een heel naar neveneffect is dat er zo ook geen positief gematigd rolmodel is voor jonge pedofielen, wat ik en m'n collega's op Pedofilie.nl echt een probleem vinden.

Wat een intelligente reacties allemaal!

Oh, 50/50? Dat is wel een beetje jammer, maar ik zie toch voornamelijk 50 procent die wel 'anti-kinder-seks' is. Ik vind dat genoeg mensen. Als mijn publiek veel sympathie kan voelen voor mijn hoofdpersonage, terwijl ze van tevoren nooit hadden gedacht sympathie te voelen voor een pedofiel, dan is mijn doel meer dan bereikt. Dan snappen ze op z'n minst dat de situatie zeer genuanceerd is.

Het is heel moeilijk om iemand die overtuigd is van zijn eigen gelijk sympathiek te maken voor iemand met een afwijkende mening. Een pro-seks pedofiel kan gewoon weg gewuifd worden. 'Hij is voor seks met kinderen, ik tegen, dus ik mag hem niet.' Dan heb je een saaie film. Als een pedofiel zich distantieert van zijn eigen seksuele gevoelens, en zegt: 'ik ben tegen seks met kinderen, maar ik wil soms seks met kinderen'. Dan wordt het interessant: mag je iemand veroordelen op gevoelens waar hij niet op in gaat? Dan denkt het publiek: 'ik ben tegen seks met kinderen, maar ik ben ook voor acceptatie van mensen die geen misdaden verrichten. Misschien moet ik mijn horizon wat verbreden.' Bovendien raak je een schuldgevoel: iedereen heeft gevoelens die strafbaar zijn. Mensen hebben verkrachtings-fantasiën, moord-fantasiën, incest-fantasiën, noem maar op. Mensen denken dan haast onderbewust: 'als ik een pedofiel mag veroordelen op zijn fantasiën, dan komen mensen er misschien nog achter dat ik ook soms aan verkeerde dingen denk, en dan ben ik de pineut!'

Opeens is het bewonderingswaardig dat de pedofiel zo kan reflecteren op zijn eigen gevoelens, terwijl er om hem heen juist mensen ongenuanceerd anti-pedo roepen.

'Een doorsnee ogende man zonder strafblad die gewoon fijn werk en aardige vrienden heeft, maar onder de lakens standaard heftige fantasieën heeft over vrijen met een 11 jarig kind... diep ongemakkelijke gedachte voor veel mensen.'

Precies. Dit is een zin naar mijn hart.

Guus Voorham schreef:

Oh, 50/50? Dat is wel een beetje jammer, maar ik zie toch voornamelijk 50 procent die wel 'anti-kinder-seks' is.

Die 50/50 is een cijfer dat Gabriel op basis van zijn gevoel geeft, het is geen cijfer dat voorkomt op goed wetenschappelijk onderzoek dus je moet er ook niet teveel belang aan hechten.

Zeker. Aan de andere kant heeft wetenschap hier nooit onderzoek naar gedaan. En ik loop al behoorlijk wat jaartjes mee op diverse fora, waardoor dat gevoel wel meer is dan zeg een eerste indruk.

Guus Voorham schreef:

De haat naar pedofilie komt volgens mij voort uit een vertekend beeld: het beeld van de pedofiel als onvoorspelbaar gevaar die op ieder moment een kind zou kunnen verkrachten

Dat is geen haat maar wantrouwen.
Haat is het probleem ook niet. Neem als voorbeeld homo's: die hebben nog steeds met homohaters te maken en daardoor moeten ze uiteraard op hun hoede blijven, maar die haat komt niet van de meerderheid. Ze hebben zich een secure positie in onze maatschappij verworven, omdat ze niet worden gewantrouwd, althans in het hier en nu. Pedofielen zijn niet in oorlog met de hele maatschappij, alleen met een minderheid. Maar ze hebben nog wel met collectief wantrouwen te maken. Inderdaad, het beeld van de tikkende tijdbom.
Dat maakt mij eerlijk gezegd somber over de effectiviteit van een documentaire. Als je daar "niet praktiserende" pedofielen voor kunt werven, hoe maak je dan voor de kijker aannemelijk dat ze representatief zijn, als wantrouwen het probleem is?
Laat je niet door mij ontmoedigen, want ik hoop dat ik ongelijk heb.

Ja, misschien is wantrouwen beter verwoord. Maar gelukkig is wantrouwen makkelijker te weerleggen dan haat Wink

Het belangrijkste is dat je een kijker weet te beroeren. Als ze zich emotioneel geraakt voelen, en empathie voelen voor de jongen/man, dan is het helemaal geen punt meer of hij representatief is of niet. Je wilt bewerkstelligen dat mensen denken 'god, ik vraag me af hoe veel meer pedofiele mannen er zijn zoals in deze film... en ik hoop dat het goed met ze gaat'. Het is daarbij belangrijk om mijn onderwerp een beetje als slachtoffer neer te zetten van de maatschappij, maar niet te veel, om melodrama te voorkomen. Hoewel ik de film ook graag maak met een oudere man, zou een jonge pedofiel beter uitkomen.

-Hij wijkt af van de norm. Zijn leeftijdsgenootjes worden voor de eerste keer verliefd en voor hun is dit allemaal prachtig, maar als hij verliefd wordt moet hij zich er diep voor schamen. Hij loopt dat allemaal mis.
-Hij wil niemand pijn doen, maar komt er achter dat wat hij met kinderen wil doen hun blijkbaar heel erg schaadt.
-Hij wordt via de media aangeleerd dat zijn soort het ergste van het ergste is, en dat hij naar de gevangenis gaat.
-Hij heeft hier nooit voor gekozen.
-Hij moet helemaal alleen leren omgaan met deze situatie zonder ondersteuning op school bijvoorbeeld.
-En... dat allemaal voor iemand in een prille fase van zijn leven.

Hoe kan je daar nou niet voor meevoelen? Eigenlijk is het hartverscheurend. Als ik dit beeld kan schetsen, van iemand in de 20 ofzo, dan heb ik echt een heel sterke film. Met een oudere man kan het allemaal ook, maar is het ietsje minder sterk. Het is makkelijker om empathie te voelen voor jongere mensen. Beschermdrang ofzo? Bij een oudere man zou ik inderdaad de 'normaliteit' route opgaan. 'Kijk, deze man heeft gewoon vrienden, een baan, misschien een vrouw, etc, zo zijn ze meestal'.

Ik las hierboven later pas de observatie dat pakweg 50 % wel pro-seks is. Dus dan is mijn documentaire inderdaad niet helemaal representatief. Maar weet je wat? 1 uitdaging per film! Die andere 50 % is wel gerepresenteerd.

Misschien bevindt ik me hier op glad ijs. Maar ik denk dat een genuanceerder beeld van pedofielen als normale mensen 'die er ook niet voor hebben gekozen' een voorwaarde is voor pro-seks pedofielen om in een betere discussie te gaan. Het is ook moeilijk. Als ik constant werd uitgemaakt voor monster zou ik me er ook tegen afzetten, zeker als het gaat om het bestraffen van mijn gevoelens van liefde. Als ik zou horen dat mijn liefde voor meisjes van mijn leeftijd verkeerd zou zijn, zou ik alle argumenten uit de kast trekken om het tegendeel te bewijzen. Het idee dat jouw uiting van liefde schadelijk is voor de mensen waar je van houdt, en dat dat altijd zo zou zijn, is moeilijk te slikken. Ik vind begrip van beiden kanten in die discussie een voorwaarde, wanneer het publiek van een pedofiel geheelonthouding verlangt. Mijn film kan daar een rol in spelen.

Ik neem daarbij wel een feitelijk standpunt in. Ik ga niet zeggen waar pro-seks pedofielen in moeten geloven of niet, ongeacht mijn eigen mening. Ik dans daar liever netjes omheen Wink Het is niet het punt van deze film.

Ook al wordt het nog zo'n goede documentaire, mensen die walgen van pedofilie als verschijnsel zul je niet snel op andere gedachten (of eigenlijk: gevoelens) brengen door pedofielen aan het woord te laten. Is het niet een beter idee om een hele andere insteek te nemen? Bijvoorbeeld mensen uit de sociale kringen van pedofielen hun verhaal laten vertellen. Mensen die het hebben geaccepteerd, zoals familie en vrienden. Die kunnen dan uitleggen hoe zij het hebben ervaren en hebben kunnen accepteren en ook hoe de pedofiel in kwestie in hun ogen met zijn geaardheid omgaat. Of wat helemaal revolutionair zou zijn: mensen die als kind te maken hebben gehad met een pedofiel maar hier niet negatief op terugkijken. Dan bedoel ik niet automatisch seksueel contact, maar juist vooral (of uitsluitend) het vriendschappelijke contact. Probleem is wel dat het heel moeilijk zal zijn om zulke mensen te vinden, hetzij doordat ze geen behoefte/zin hebben hun verhaal hierover te delen, hetzij doordat de meeste mensen niet zullen weten dat ze ooit in hun leven te maken hebben gehad met een pedofiel. Maar het is misschien het proberen waard.

Dat vind ik nu ns een prima idee.. mensen aan het woord laten uit de familiale , kennissen of vriendenkring van mensen met pedofiele gevoelens..
zoals je zegt.. een pedofiel ZELF aan het woord laten.. stuit alleen maar op negatieve kritieken en wantrouwen van de kortzichtige medemens
Succes !!

Ja, ik trek me ook geen grote illusies: ik geloof niet dat een film in een keer de stugste meningen kan veranderen, of dat miljoenen mensen de film zien. Je zou een documentaire kunnen zien als een nuttig instrument tegen stugge meningen. Een docu die veel prijzen won vorig jaar genaamd Those Who Feel The Fire Burning ( https://www.youtube.com/watch?v=qk0Rlx-waJg ) poogde de vluchtelingen te humaniseren, door ze simpelweg te laten zien. Is heel Nederland nu sympathiek tegenover vluchtelingen? Verre van, maar het is toch de moeite waard om zo'n film te hebben, vind ik, voor de mensen die hem wel zien. Het is precies het soort ding wat een krantenbericht niet kan/mag: sympathie wekken.

'Bijvoorbeeld mensen uit de sociale kringen van pedofielen hun verhaal laten vertellen.'

Dit is ook bijna wat ik ga doen! De film bestaat voor een groot deel uit 'mensen die over pedofielen praten'. Ik dacht niet aan naasten, maar aan buurtbewoners (oftewel gewoon mensen die ingaan op de vraag: wat zou u doen als er een pedofiel hier kwam wonen) en een huisarts, een psycholoog. Daarnaast wilde ik graag een pedofiele man, waar iedereen 'over praat maar niet mee praat' zeg maar.

Ik heb tot nu toe geen ingangen tot familie (zou heel graag de moeder van een jonge pedofiel vinden) maar wie weet, als ik iemand vindt kan een interview zo gepiept zijn.

Maar buurtbewoners weten er over het algemeen toch niks van? Ja, tenzij het iemand is die in de pers komt of iets dergelijks. Bijna niemand dus. Ik weet ook niet waar de homo's, transgenders, "bananenpak met feesttoeter"-fetish mensen in de buurt allemaal wonen Smile

Of wil je er dan een heel selectieve vox populi van maken, dat je precies die meningen eruit pikt die heel genuanceerd zijn? Kan je daar dan ook echt een documentaire mee vullen?

Ik heb hier van een collega een oude documentaire liggen met hem en het gezin waar hij uitkomt aan het woord. Dat is bijna precies wat jij zou willen, minus huisarts en psycholoog. Misschien dat je daar ideeën uit kan opdoen. Ik heb toestemming 'm aan je te laten zien...maar ik moet nog even bedenken hoe ik het bestand anoniem jouw kant op sluis.

Wetransfer.com?

Je moet dan je eigen email invullen, maar je kan gewoon een email gebruiken die niet van jou is. Als je er echt eentje nodig hebt: [knip - geen e-mailadressen hier graag - team] gebruik ik al jaren niet meer.

Of is dat niet anoniem genoeg?

Wetransfer is misschien niet anoniem genoeg, maar ik heb daar vooral ook te weinig controle over wat ermee gebeurt (het moet niet in de cloud blijven hangen). En het is te groot voor mail attachment.

Ik ga even kijken naar wat oplossingen en kom bij je terug Smile

Check je gmail Smile

Ja die buurtbewoners noem ik even zo. Werkelijk zijn het gewoon wat mensen in een flat in Rotterdam die mee wilde doen aan mijn documentaire. Kijk, je moet maar fantaseren wat je voelt als je dit zou zien:

1. Een man vertelt over hoe het was om te ontdekken dat hij pedofiel was. Zijn huisarts versteende, zijn ouders hadden er heel veel moeite mee. Hij was lang depressief. Moeilijk, onzeker proces, etc.
2. Een vrouw met plat Rotterdams accent, baby op de arm, komt in beeld. 'Absoluut niet hier. Nee, gadverdamme. Dat doe je toch niet, seks met kinderen?' '-Ja maar hij heeft geen seks met kinderen, hij denkt er alleen aan.' 'Ja, maar dan nog! Niet in mijn flat hoor, echt niet!'

Als het goed is voel je dan mee met de pedofiel. Ik denk dat niet-pedofielen dat ook gaan doen, en dat is wat waard.

Eigenlijk woont iedereen in de buurt van een pedofiel, want het zijn er pakweg 1 op de 100. Als je mensen ziet die weigeren hun wijk te delen met een pedofiel die ze nog niet eens hebben ontmoet, is dat eigenlijk meer tekenend dan iemand die niet graag naast een specifieke pedofiel woont. Dat onderstreept dat de pedofiel in mijn film 'nergens heeft om naar toe te gaan.' Het is dan aan de kijker of ze dit rechtvaardig vinden.

Beste Guus

Ik vind het knap dat je dit onderwerp aan durft te kaarten en onder de mensen wil brengen, ik zou dan ook graag zien dat deze documentaire er komt!
Waar ik me alleen zorgen om maak is wanneer je een niet-praktiserende pedofiel hebt gevonden die zijn verhaal wil doen en de documentaire wordt uitgezonden, dat mensen toch zullen denken: ja alsof ik hem moet geloven, het is een vieze pedo dus hij gaat sowieso de fout in, dat kan niet anders!
Ze zien alles veel te zwart-wit... het zou inderdaad mooi zijn als mensen beter inzicht zouden krijgen in deze ongemakkelijke kwestie en ik hoop oprecht dat je je project van de grond kan krijgen!

je kan via de mail contact met mij opnemen. Ik ben wel nieuwsgierig wat je van plan bent, maar eigenlijk wie je bent.
Bij mij is het bekend dat ik pedofiel ben, maar zit er niet op te wachten dat de groep mensen die het niet weten er toch achter komen. daarom ben ik zoals je hopenlijk kan begrijpen voorzichtig.
Ik reageer omdat ik zelf sinds kort bezig ben met het schrijven van een boek met dezelfde redenen die jij hier benoemd.

Beste Guus Voorham,

Voor mijn studie film aan de universiteit van Amsterdam ben ik bezig met een onderzoek naar de representatie van pedofilie in de Nederlandse documentaire en hoe deze representatie verschilt van die in (populaire) media. Graag zou ik met u in contact komen over uw documentaire en het onderzoek dat u hiernaar gedaan heeft.

Hopend op een reactie,
Met vriendelijke groet,
Naomi
[Knip - geen emailadressen in posts. Zoek je contact? Maak een account aan. | Team P.nl] (kan dit een contactformulier worden?)

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.