Daar gaat die dan.. KP & even voorstellen

6 antwoorden [Laatste bericht]

Mijn naam is Sander en ik ben Hebefiel.
Zo, dat is eruit.

Ik heb jarenlang rondgelopen met het idee dat ik dit voor eeuwig voor mezelf zou houden.
Toch stuitte ik onlangs op deze website en heb veel coming outs en andere topics gelezen.
Ben erg blij om te zien dat er veel mensen zijn die precies zijn zoals ik.
En graag zou ik daarover willen praten, en ik zou zelfs in (persoonlijk) contact willen komen met soortgenoten die in hetzelfde schuitje zitten en ik hoor heel graag jullie feedback/reacties/advies Smile

Ik ben absoluut Hebefiel. Puberende meiden tussen de 12-16 vind ik bijzonder aantrekkelijk, en ik (man)word hier dan ook opgewonden van. Waar ik ook ga, je komt ze overal tegen. Ik betrap mezelf er ook dat ik ,welliswaar onopgemerkt, extra lang kijk naar deze jonge meiden.
Meiden die nog niet aan het puberen zijn heb ik geen belangstelling voor. Jongens idem dito, al vind ik een jongen in de pubertijd wel interessant om naar te kijken. Heel soms fantaseer ik hierover, maar dat is echt zelden.

Wat mij specifiek aanspreekt is de magische tussengrens van een kind naar een volwassene.
Bert (van dit Forum) beschreef exact hetgeen wat mij nou juist zo triggered (tevens, complimenten voor je eloquente schrijven Bert).

Even naar het begin:
Begin-pubertijd kwam ik erachter dat ik mij sexueel voel aangetrokken tot puberende meiden, vaak tussen de 12-15jaar.
Of ik de juiste terminologie hier gebruik weet ik niet.
Laat ik vooropstellen dat ik puberende meiden (waarvan de lichamelijke ontwikkelijk al fysiek zichtbaar is) bijzonder opwindend vind, en dat ik daar in mijn sexuele fantasie ook het meeste aan denk.
Heb een sterk empatisch vermogen, en geen mens zal ooit schade ondervinden van mijn gevoelens, laat ik dat duidelijk maken.

KP toen:
Toen ik 15-19 was heb ik in deze lust (misschien verslaving, misschien de kick, misschien de spanning) een flinke hoeveelheid KP gedownload via de destijds actieve peer2peer netwerken. Het internet zat er destijds vol van, en helaas heb ik ook walgelijke zaken gezien zoals verkrachting en andere sadistische zaken. Ik kreeg vaak een schuldgevoel van het kijken naar dit soort beelden.
Mijn lust zocht ik vaak in filmpjes/plaatjes van meiden 12-15, het liefst icm een volwassen man.
Incestueuze films heb ik ook veel gezien, en hier werd ik ook erg opgewonden van.
Waar deze 'walgelijkheid' vandaan komt, weet ik niet. Misschien wel omdat deze films vaak meiden bevatten in de leeftijdscategorie die ik opwindend vind.

Nadat P2P netwerken niet meer goed werken, of het werd te onveilig, verkreeg ik via louche fora een downloadlink.
Via commerciele hostingbedrijven kon je dan grote bestanden downloaden.
De spanning was vaak om te snijden omdat je nooit echt wist wat voor materiaal je zou downloaden.
Soms was een bestand 6gb, met daarin 10-15 filmpjes.

Naarmate ik ouder werd, kreeg ik meer angst om opgepakt te worden en daarom besloot ik enkel nog te surfen naar nude en NN.
Deze fase was tijdelijk.
Het moment dat ik uit huis ging (en ging studeren in de stad), heb ik nog 1x een goede hoeveelheid KP gedownload en deze op USB gezet. Van deze USB (altijd veilig opgeborgen) heb ik veel gebruik gemaakt.
Op mijn 25e verjaardag heb ik besloten dat al het materiaal vernietigd moest worden.
Met enige aarzeling heb ik toen alles gewist en was mijn computer (en misschien mijn geweten) schoon.

Echter hield ik het niet lang vol. Ik heb in de afgelopen 8 jaar misschien 3-4x per jaar gezocht naar KP, en bijvoorkeur 'het ene filmpje'.
Als ik aan dat filmpje denk, en ik had de keuze om deze veilig met security-code ergens op te slaan had ik het misschien nog wel gedaan.
Gelukkig kan ik dat filmpje nergens meer vinden, en ik durf ook niet meer te surfen.
Heb het 1malig geprobeerd via deep/darkweb maar ik durf het simpelweg niet. Ben te bang voor de gevolgen.
Soms realiseer ik me dan ook wat voor risico ik loop en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn.
Dan stop ik snel met het zoeken, schoon ik mijn computer op (website geschiedenis /cookies etc) en maak de klus af met me eigen gedachtes.

Surfen in 2015:
Graag wil ik met mijzelf afspreken om nooit meer KP te downloaden.
Heel af en toe (1x pm) surf ik naar een site, waar NN en N zichtbaar op zijn.
Ik download niks, maar bekijk het. Al weet ik dat dat net zo strafbaar is.
Eigenlijk is het puur de drang/de kick om het te zien. Echt het mastruberen vind hier niet meer plaats.
Ten eerste bekijk ik het even 'snel' en wis ik alles. Mijn hoofd is dan dusdanig gevuld en heb ik verder geen fysiek beeld meer nodig.

Misschien vragen jullie je af welke momenten het zijn dat ik de drang heb om KP te bekijken.
Vaak zijn dit dagen waar een stevige kater (na het stappen/feesten) de boventoon voert.
Deze momenten zou ik simpelweg op kunnen lossen met mijn eigen fantasie, echter kan ik binnen 5 seconden via het reguliere web N en NN zien. Soms is het dan te makkelijk en denk ik 'ok, heel even snel kijken dan'.

Tot op de dag van vandaag ben ik blij dat geen recherche aan de deur heeft geklopt.
Nu weet ik ook niet of ik het 'waard' ben voor de politie om mij te traceren en op te pakken, echter speel ik wel met die angst.

In mijn omgeving heb ik hier nog nooit met mensen over gesproken, en dat zie ik mijzelf ook nog niet zo snel doen.
Ik merk dat in dit schrijven, ik het lastig vind om een bepaalde koers aan te nemen van waar ik naar toe wil.
Wel merk ik dat het oplucht om 'dit alles van me af te schrijven'.

Misschien moet ik wat meer vertellen over mezelf:
Heb een goede relatie met mijn vriendin, waarmee ik samenwoon. Ik houd ook echt van haar, en tja, ik ben best verliefd op haar.
Verliefd zijn ben ik wel vaker geweest, en altijd op een meisje van mijn eigen leeftijd.
Met haar erover praten lijkt mij geen goed idee, en wel om de volgende redenen:

- ik durf het niet
- ik weet niet of het nodig is (ik kan er, voorzover ik nu kan oordelen, goed mee omgaan, en heb niet het gevoel dat ik frustraties heb)

Graag kom ik in contact met soortgenoten (lotgenoten klinkt zo negatief) die in het exact zelfde schuitje zitten.

Bij het teruglezen van mijn schrijven merk ik dat er totaal geen structuur in zit. Ik hoop dat jullie daar over heen kunnen lezen, en alsnog mij van advies/feedback kunnen voorzien.

Ik ben bereikbaar ook via mijn mail, welke ik speciaal heb aangemaakt voor deze site. Ik probeer deze frequent te lezen, dus als je mij een bericht stuurt en het duurt even voordat je een reactie krijgt, dan weet je hoe dat komt.
Ik durfde niet mijn eigen mail op te geven, en het bezoeken van deze site doe ik via Thor Wink

Vriendelijke groet, Sander

Hoi Sander,

Zo, dat is een stevig verhaal. Goed te horen dat het tot enige opluchting leidt. Het is niet niks om zo'n groot onderdeel van jezelf geheim te houden. Ook is er niks mis met het zijn van hebefiel. En al was het dat wel...je bent het en daar kun je echt ook niets aan doen. Fijn dat het hoge woord er uit is. Het goede aan een coming out is dat je dan ook wat meer feedback krijgt op je eigen ideeën en redeneringen. Pedofilie (ik gebruik dat als algemene verzamelnaam voor efebofilie, hebofilie en pedofilie) kan leiden tot spanning tussen enerzijds wat je voelt en seksueel aantrekkelijk vindt en anderzijds wat je acceptabel acht qua normen, waarden en ethiek. Als je die spanning altijd maar in je eigen hoofd moet oplossen, kom je niet altijd tot de beste oplossingen. Door er over te praten en jezelf kwetsbaar op te stellen, zoals jij nu doet, kun je met de reacties van anderen betere afwegingen maken en je inzichten aanscherpen. Anderen horen dan je verhaal aan en komen met inzichten die je moeilijk of niet krijgt als je alles alleen moet oplossen. En dat ga ik nu dan ook doen: mijn inzichten n.a..v jouw verhaal met je delen. Zeg maar jouw verhaal in mijn perspectief.

Je weet zelf al dat je je op nogal glad ijs begeeft met je surfgedrag. Het is riskant voor jezelf en je naasten. Als ik je goed begrijp, weerhoud de angst je om nog langer actief naar kinderporno te zoeken. Dat is op zichzelf een goed voornemen. Ik denk echter dat de motivatie waarom je niet meer naar kinderporno zoekt, niet heel sterk is. Angst is een slechte raadgever en volgens mij een tijdelijke raadgever. Er zijn misschien ook andere redenen te bedenken om niet naar kinderporno te zoeken.

Je zou bijvoorbeeld kunnen redeneren dat het materiaal en de wijze waarop het gemaakt is, slecht aansluit bij hoe jij vindt dat die meisjes behandeld zouden moeten worden. Is het materiaal dat je bekijkt, echt hoe jij de meisjes graag ziet? Ik weet niet precies wat voor materiaal jij bekijkt, maar de kans bestaat dat de meisjes slachtoffer zijn van één of andere teringlijder (excusez le mot) die hen degradeert tot marionetten van zijn fantasie. Niet alleen degradeert het de meisjes, het degradeert ook de kijker. Word jij echt veel gelukkiger van die sites? Is de bewondering van de schoonheid van die meiden niet op een andere manier in te vullen?

Het verschil tussen naakt en niet naakt is wat mij betreft hier niet zo groot. Juridisch gezien is dat wel een significant verschil, hoewel ook daar de grenzen vervagen. Ik vind de intentie waarmee de afbeelding is gemaakt belangrijk. Pas dan raakt zo'n foto of film mij. Een foto of film van een meisje in haar eigen normale omgeving, vind ik veel interessanter dan de geforceerde poses, geregisseerd door een derde. Die afbeeldingen hebben tot doel snel een seksuele prikkeling te geven. Ik vind dat goedkoop en misbruik van het kind. Dat vind ik overigens ook als kinderen of tieners worden ingezet voor politieke en religieuze doelen. Ook dat vind ik vaak pijnlijk om aan te zien en het kind geweld aan doen. Het summum daarin is misschien wel de anti-pedo-demonstratie waarin kinderen meelopen. Grrrr.....

Ik ben ook van vlees en bloed hoor. Geilheid is mij niet vreemd. Ook mijn fantasie reikt soms voorbij de grenzen van wat ik betamelijk vind. Ik schaam mij daar niet voor. Dat is anders als gedrag een grens overschrijdt. Dan nemen immers stress en angst toe en leef je met een gevoel van schaamte en walging van jezelf.

Mocht je merken dat je je surfgedrag toch risicovol blijft, weet dan dat daar de hulplijn van Stop it Now voor is bedoeld is. Bel ze gerust als je denkt het even niet te houden. Ze zijn er voor en helpen je de moeilijke momenten doorstaan.

Ik merk dat steeds meer mensen (jong en oud) zoeken naar live contact met gevoelsgenoten. Ik snap dat goed. Ik ervaar de contacten met sommige pedofielen als heel prettig. Je kunt zijn en je begrepen voelen zonder dat je daar woorden voor nodig hebt. Dat is een fijn gevoel. Wie weet komt er ooit weer een vaste ontmoetingsavond voor pedofielen.

Natuurlijk ben ik nieuwsgierig naar hoe je mijn reactie ervaart. Ik hoor graag van je.

Beste Ben,

Hartelijk dank voor je vlotte en uitgebreide reactie.
Graag wil ik hierop als volgt reageren Smile

Je weet zelf al dat je je op nogal glad ijs begeeft met je surfgedrag. Het is riskant voor jezelf en je naasten. Als ik je goed begrijp, weerhoud de angst je om nog langer actief naar kinderporno te zoeken. Dat is op zichzelf een goed voornemen. Ik denk echter dat de motivatie waarom je niet meer naar kinderporno zoekt, niet heel sterk is. Angst is een slechte raadgever en volgens mij een tijdelijke raadgever. Er zijn misschien ook andere redenen te bedenken om niet naar kinderporno te zoeken.

Hierin heb je gelijk. De angst om gesnapt te worden speelt groter dan mijn wens om KP te zien.
Angst als motivatie gebruiken is geen goed motief, ben ik met je eens.
Op deze site heb ik gelezen hoe je dergelijke prikkels kan ombouwen in iets anders (bijvoorbeeld sporten / hond uitlaten oid). Misschien werkt voor mij denk ik gewoon mastruberen met eigen fantasie, of compleet legale porno wat niet op het randje van illegaal zit (vind er eigenlijk niks aan, maar goed Wink )
Verder ben ik het volkomen eens met je inzake de wijze waarop kp/nn/n etc word gemaakt.
Meiden zijn toch vaak het slachtoffer, ook al zie je dat soms niet direct op beeld.

Is de bewondering van de schoonheid van die meiden niet op een andere manier in te vullen?
Absoluut. Hier moet ik nog een methode voor vinden. Een methode die zowel schadeloos is voor iedereen, inclusief mijzelf.

Mocht je merken dat je je surfgedrag toch risicovol blijft, weet dan dat daar de hulplijn van Stop it Now voor is bedoeld is. Bel ze gerust als je denkt het even niet te houden. Ze zijn er voor en helpen je de moeilijke momenten doorstaan.

Ik zou dat best willen, al durf ik niet goed met mijn telefoonnummer en stem naar voren te treden.
Dat is ook de reden waarom ik een pseudoniem gebruik en via thor online ben.
(en het stomme is, dat ik recentelijk NN/N zocht via Chrome browser)
Op een dag neem ik het voortouw en bel ik hen op, gewoon om eens discreet over dit topic te praten.

Ik merk dat steeds meer mensen (jong en oud) zoeken naar live contact met gevoelsgenoten. Ik snap dat goed. Ik ervaar de contacten met sommige pedofielen als heel prettig. Je kunt zijn en je begrepen voelen zonder dat je daar woorden voor nodig hebt. Dat is een fijn gevoel. Wie weet komt er ooit weer een vaste ontmoetingsavond voor pedofielen.

Ik ga dit zeker doen, en als mensen met mij in contact willen komen, nodig ik hen uit mij dit te laten weten in de comments. Mijn speciaal aangemaakte inbox wilde ik al checken vandaag, maar de klunsige ik heeft in alle haast een profiel aangemaakt zonder het op te schrijven.. en nu ben ik de logindetails + naam vergeten.

Ben, nogmaals dank voor je reactie. Feel free te reageren Smile
Gr. Sander

Hey Sander!

Ben heeft je al een warm welkom gegeven. Ik ga even een beetje "in your face" reageren. (hey, jij wou feedback! Wink )

Sander83 schreef:

Met haar erover praten lijkt mij geen goed idee, en wel om de volgende redenen:

Maar wat zou je er van vinden als zij jullie hele relatie iets dergelijks verzwijgt, omdat haar dat geen goed idee leek? Op grond waarvan bouw je dan een relatie op? Ik snap dat je zulke dingen niet aan de grote klok hangt, maar dit moet je soul mate zijn. Toch? Wanneer is het moment dat je het haar gaat vertellen?

Sander83 schreef:

- ik weet niet of het nodig is (ik kan er, voorzover ik nu kan oordelen, goed mee omgaan, en heb niet het gevoel dat ik frustraties heb)

Zie boven. Is het voor haar ook niet nodig? Bijvoorbeeld als ze zwanger is van jullie eerste kind? Of als de politie dan toch een keer voor de deur staat?

Ik denk dat de 83 in je username je geboortejaar is? Je bent dan dus 32 en bekijkt vanaf je 15e kinderporno. Je bekijkt al 17 jaar kinderporno, meer dan de helft van je leven. Je wil daarmee al heel lang stoppen, maar het lukt niet echt. Daarbij ben je ook nog als de dood voor de politie. En je verzwijgt deze kant van je leven geheel voor je vriendin. Mag ik heel eerlijk zeggen dat ik dan nog niet vind dat je er goed mee omgaat? Op jong vallen is al niet makkelijk. Het lijkt me dat dit alles het nog veel moelijker maakt.

Het valt me op hoe je hier zegt...

Sander83 schreef:

Heel af en toe (1x pm) surf ik naar een site, waar NN en N zichtbaar op zijn. Ik download niks, maar bekijk het. Al weet ik dat dat net zo strafbaar is.

...maar dan in je reactie in een andere topic zeg je:

Sander83 schreef:

Ik verzamel geen kp, en bekijk maximaal 1x per maand Nude en NN van meiden tussen de 10-15. [...] Nadat ik de plaatjes heb bekeken wis ik mijn geschiedenis en heb ik een angst dat op een dag recherche voor de deur staat.

Je mag natuurlijk je mening hebben, maar blijkbaar weet je dus wel dat wat jij bekijkt voor justitie gewoon kinderporno is. Maak je het jezelf dan niet ontzettend moeilijk door al die subcategorieën aan te houden, waar opsporing uiteindelijk toch weinig om geeft? Is niet beter om beelden te kiezen die je echt met volle overtuiging kan verdedigen, in plaats van op randje?

Je zegt dat je graag in contact komt met soortgenoten die in hetzelfde schuitje zitten. Dus ook kinderporno kijkers? De herkenning is misschien wel fijn, maar ik weet niet of zij de aangewezen personen zijn om je van die gewoonte af te helpen.

Blijf schrijven en bedenk wat je wil Smile

Hi Gabriel,

Graag wil ik ook jou bedanken voor je eerlijke reactie.
het is best goed om af en toe 'de vinger op de zere plek te leggen'.

Maar wat zou je er van vinden als zij jullie hele relatie iets dergelijks verzwijgt, omdat haar dat geen goed idee leek? Op grond waarvan bouw je dan een relatie op? Ik snap dat je zulke dingen niet aan de grote klok hangt, maar dit moet je soul mate zijn. Toch? Wanneer is het moment dat je het haar gaat vertellen?
Ik heb hier nog even over nagedacht. Je hebt gelijk, zij is mijn soulmate en in principe zou ik haar alles moeten/kunnen vertellen. Ik ga dit toch voorlopig niet doen. Ik heb niet het gevoel dat het nu iets van waarde toevoegt, plus worstel ik niet met het gevoel dat ik iets op deze manier kwijt moet. Dat gaat nu via deze site goed, en wellicht SIN binnenkort.
Denk dat mijn vriendin mij wel zou kunnen begrijpen, alleen wil ik niet dat er dan ineens opgelet gaat worden. Als bijvoorbeeld mijn nichtje komt spelen of dat ik die ene lolita aan de overkant van de straat aan het bekijken ben. Laatst schetste ik het scenario waarin ik het had verteld, en merkte dat ik direct spijt kreeg. Zo geld dat ook voor enkele goede vrienden van mij aan wie ik het zou kunnen vertellen.
Misschien vertel ik het ooit wel aan mijn moeder. Daar is dit soort voer in goede handen.

Je mag natuurlijk je mening hebben, maar blijkbaar weet je dus wel dat wat jij bekijkt voor justitie gewoon kinderporno is. Maak je het jezelf dan niet ontzettend moeilijk door al die subcategorieën aan te houden, waar opsporing uiteindelijk toch weinig om geeft? Is niet beter om beelden te kiezen die je echt met volle overtuiging kan verdedigen, in plaats van op randje?

Klopt. Ik moet zeggen dat ik vandaag eigenlijk wel nieuwsgierig was om te kijken op dat ene forumpje.
Maar omdat ik hier mijn verhaal heb gedeeld, is de drang om het te doen gereduceerd.
Ik ga dus ook niet kijken. Heb het gevoel dat ik nu een soort commitment heb aan jullie Wink
Uiteraard vind ik niets opwindender dan KP kijken, en daar zal ik mee moeten leren leven.

Ben benieuwd of er mensen zijn hier die hun geheim aan hun partner hebben verteld, en wat hun reactie daarop was.

Groet Sander

Hoi Sander,
Welkom op het forum!
Je schreef:

Sander83 schreef:

Ben benieuwd of er mensen zijn hier die hun geheim aan hun partner hebben verteld, en wat hun reactie daarop was.

Acht jaar geleden heb ik mijn pedofiele geaardheid bij mijn partner opgebiecht. Het was geen bewuste keuze. Ik had me eigenlijk voorgenomen hier nooit over te spreken. In die tijd had ik af en toe contact met een jongetje van elf. Hij vond het heel leuk om met mij te mailen. Soms kwam hij spontaan op bezoek of werd hij gebracht door zijn moeder. Ik vond het leuk, maar ook wat ongemakkelijk. Na een paar spelletjes op de computer of wat voetballen op straat bracht ik hem snel terug. Mijn vrouw verbaasde zich over ons, en vooral over hem. Ze vond zijn aanhankelijkheid opmerkelijk en aandoenlijk. ‘Hij lijkt wel verliefd op jou’, zei ze eens grappend.

Het was een moeilijke tijd. Ik zat niet lekker in mijn vel en maakte me over veel dingen zorgen. Mijn aard was daar één van. Het jochie was zowel een lichtpuntje als een zorg waar ik me geen raad mee wist. Deze onverwachte verliefdheid – dit geheim - was maar lastig. Toen werd ik ziek. Depressief. Een lange tijd kon me het leven niets meer schelen. Zelfs uit bed stappen kostte moeite en was teveel. Er waren veel mensen die zich zorgen maakten om mij. Mijn vrouw het meest. Ze zocht de oorzaak vaak ten onrechte bij zichzelf. ’s Nachts, na een lastig familiebezoek – er werden veel hatelijke opmerkingen gemaakt over pedofielen - heb ik het haar verteld. Ik zei dat ik verliefd was op een jongen en noemde zijn naam. Tot mijn verbazing reageerde ze opgelucht. ‘Ach ja, het is ook een leuk jochie. Ik kan me voorstellen dat je gevoelens voor hem voelen als verliefdheid.’ Ze was blij dat er geen andere vrouw in het spel was. Pas later drong het tot haar door dat het echte verliefdheid was en dat het echt te maken had met mijn geaardheid. Toen volgden er een spannende tijd. We hebben veel moeilijke gesprekken gevoerd met altijd de intentie om bij elkaar te blijven. Mijn vrouw heeft er vooral veel moeite mee gehad dat er tussen mij en haar nooit echt sprake is geweest van verliefdheid. Ze voelde zich een tweede keus en het had haar beeld van onze jaren voor de coming-out negatief beïnvloed. Het was niet allemaal wat het leek.
Omdat we elkaar nog steeds leuk vinden blijven we samen. Het gevoel voor haar is nu veel intenser. We hebben een leuk gezin en nu draait alles prima. Mede door mijn coming-out heb ik mijn depressie overwonnen. De last van het geheim bleek toch zwaarder dan ik vooraf vermoedde.

Tja. Ik weet niet of je iets hebt aan mijn verhaal. Tips kan ik je niet geven. Achteraf had ik veel eerder open moeten zijn naar mijn vrouw. Ze verdiende een eerlijke verhaal. Toch besef ik me ook dat ons mooie gezinnetje er niet was geweest als ik van meet af aan eerlijk was geweest. Het heeft zo moeten lopen.
Je schreef:

Sander83 schreef:

Denk dat mijn vriendin mij wel zou kunnen begrijpen, alleen wil ik niet dat er dan ineens opgelet gaat worden.

Hier merk ik weinig van. Heel soms spreekt ze me aan. Nooit met een verwijt trouwens. Laatst hing mijn neefje (12) de hele avond tegen me aan. Hij vindt het heerlijk om te kroelen en dat doet hij zonder schroom waar de hele familie bij is alleen bij mij en zijn moeder. Toen zei ze iets in de trant van: ‘Laat ‘m maar niet de hele avond op je schoot hangen’. Ze was toch een beetje bang voor reacties. Ach, een beetje meekijken kan geen kwaad vind ik.

Groet!
Meso

Dag Sander,

Bedankt voor je compliment Smile. 'L'éloquence continue l'ennui', schreef Pascal al. Ik herken veel van wat je schrijft, we vallen op hetzelfde type en worstelen allebei al lang met onze lusten. Het verlagen van de morele drempel na een aantal glazen ken ik helaas ook, net als het dilemma 'moet ik het opbiechten of niet'. Zeggen wat jij in jouw specifieke situatie (en relatie) moet doen is bijna onmogelijk, al geven Ben en Gabriël zoals gewoonlijk uitstekend advies.

Als je over deze dingen verder wilt praten mag je mij gerust contacteren - wanneer je je logingegevens hebt teruggevonden tenminste Smile. (Je kunt trouwens altijd een nieuw adres ingeven bij 'Mijn Account-Bewerken'.)
En anders treffen we elkaar wel in de praatgroep (Pedophiles Pseudonymous?) die Ben gaat organiseren Wink.

Ikzelf ben gestopt met het bekijken van meisjes via tor. Af en toe, in een nostalgische bui, kijk ik nog wel eens naar kanalen op youtube, herbekijk ik reguliere porno of mainstream films met knappe meisjes (al durf ik dat niet met 'volle overtuiging' verdedigen). K-Pornografische beelden zijn nergens goed voor, niet voor de pedofiel (die er meestal enkel schuldgevoel en frustratie aan overhoudt), en zeker niet voor de meisjes. Wanneer de verslaving aan beeldmateriaal stopt, blijft nog altijd het pure verlangen, de verliefdheid over, maar van elkaar gescheiden zijn deze twee problemen meer beheersbaar. Het contact via dit forum heeft mij geholpen op zoek te gaan naar andere uitlaatkleppen en een soort van ethisch evenwicht te vinden, en ik hoop dat dit voor jou ook mogelijk is.

Groetjes,

Bert

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.