Vriend kijkt kindererotica

74 antwoorden [Laatste bericht]

Ik ben bij mijn vriend op de computer tussen de gedownloade films een map met kindererotica tegengekomen (d.w.z. foto's van tienjarige meisjes in lingerie). Ben me op dat moment behoorlijk kapot geschrokken aangezien het enige wat ik op dat moment over pedofilie wist was wat ik in de krant las over mensen als Robert M. of Benno L. Tussen de bookmarks in zijn browser stonden, naast voor de rest normale porno, ook sites waar zulke afbeeldingen werden gedeeld en een paar sites waar daadwerkelijk kinderporno op stond.
Ik heb er een maand heel erg mee gezeten of ik aangifte moest doen of het er met hem over moest hebben en hopen dat hij vrijwillig onder behandeling zou gaan, maar ja, als hij dat zou weigeren zou wel het bewijsmateriaal foetsie zijn. Uiteindelijk gekozen voor praten, en dat ging niet zo best. Met een therapeut praten voelde hij zich niet comfortabel bij en hij vond mijn reactie erg overdreven. Hij zou niet op een seksuele manier naar die foto's kijken en zou toen hij die sites bezocht geen kinderporno gezien hebben. Uiteindelijk gaat hij nu wel met een hulpverlener praten, maar er zitten me toch dingen niet lekker. Ik geloof niet dat je honderden afbeelding aan kindererotica verzamelt en vervolgens per ongeluk terechtkomt op sites waar ook kinderporno op staat.

Ik heb geen problemen met pedofilie an sich (ik geloof niet dat geaardheid een keuze is) maar kinderporno is voor mij echt niet okee. Ik snap niet hoe je emotieloos toe kan kijken terwijl je weet hoe zo'n meisje waarschijnlijk voor de rest van haar leven getraumatiseerd wordt en je je daar bij aftrekt... Poe, dan is er toch in empathisch opzicht iets goed mis met je?

Dus ik zit eigenlijk met twee dingen: het feit dat hij het er niet eerlijk met mij over kan hebben (alhoewel mijn reactie daarbij niet geholpen zal hebben) en zijn gebrek aan medeleven voor de meisjes in die video's.

Ik hou ontzettend veel van hem maar ben het vertrouwen in hem compleet kwijt. Ik heb nu aangegeven de komende weken geen contact te willen, ergens in april spreken we elkaar weer. Ik weet niet of er hier mensen zijn met vergelijkbare ervaringen van één van beide kanten en advies voor me hebben?

Zullen we dan ook eens het empatisch vermogen van de gemiddelde strafrecher tegen het licht houden?

Het staat u volledig vrij om daar een topic over te beginnen. Deze site is bij mijn weten voor alle vragen en discussies omtrent pedofilie.

Ik begrijp dat u uw frustratie wilt uiten over het gebrek aan acceptatie van de samenleving en (naar ik aanneem) uw veroordeling en mij als niet-pedofiel daarvoor als aanspreekpunt ziet, maar ik ben geen strafrechter, ken geen strafrechter, ben niet bekend met strafrechtelijke uitspraken behalve wat ervan in de krant gepubliceerd wordt en de relevantie van uw bericht voor deze topic ontgaat mij. Desalniettemin is het empathisch vermogen van de strafrechter in het algemeen natuurlijk een interessant discussiepunt, dus als u daar een topic over wilt openen kom ik graag langs.

Misschien moet ik mijn uitspraak over empathie verder toelichten, ook omdat het vrij bot geformuleerd was.

Ik snap dat het voor mannen, die gewoonlijk niet op straat of in het uitgaansleven lastig gevallen of aangerand worden, moeilijker is om zich hierin in te leven of te voelen wat lichamelijke integriteit eigenlijk betekent, maar laat me een ding duidelijk maken:
Niemand heeft het recht om zonder mijn toestemming aan mijn lijf te zitten en niemand heeft het recht om daarvan foto's of video's te verspreiden.
Nu heb ik gelukkig weinig echt nare ervaringen op dit vlak maar ik maak wel regelmatig mee wat het met vriendinnen kan doen.

Wat betreft enkel het kijken van kinderporno: ik denk dat het ook gaat om hoeveel inlevingsvermogen en respect voor andere mensen je hebt in het algemeen. Toen er onder andere foto's van Jennifer Lawrence, die als volwassen vrouw vrijwillig naaktfoto's naar haar vriendje stuurde, uitlekten toen de icloud werd gehackt werden die massaal gedeeld. Nu is het niet dat ik niet nieuwsgierig ben hoe Jennifer Lawrence er naakt uitziet, maar ik zal die beelden nooit opzoeken uit respect voor haar privacy en uit medeleven met hoe kut zij zich voelt met de wetenschap dat iedereen haar naakt kan zien.

Bij kinderen vind ik zoiets nog vele malen erger dan bij een weerbare volwassen vrouw, en al helemaal als het gaat om onvrijwillige seks. Ik geloof niet dat het verspreiden of bekijken van kinderporno geen psychisch effect heeft op het kind, ook jaren nadat de beelden zijn gemaakt. Het kijken van kinderporno slachtofferloos? Naar mijn mening niet. En ik kan er met mijn pet niet bij dat iemand geen medeleven lijkt te voelen voor de mensen op zijn beeldscherm.

Doordat mijn vriend er met mij niet over wil praten hoor ik zijn kant van het verhaal niet. Ik had oprecht gehoopt hier meer kanten te horen of ervaringen hoe mensen met een vergelijkbare situatie zijn omgegaan.

Maar blijkbaar moet ik als niet-pedofiel gaan uitleggen waarom strafrechters mensen veroordelen voor ontucht in zaken waar ik niets mee te maken heb.

Naïveling schreef:

Maar blijkbaar moet ik als niet-pedofiel gaan uitleggen waarom strafrechters mensen veroordelen voor ontucht in zaken waar ik niets mee te maken heb.

Nee hoor, dat moet je helemaal niet. Iedereen kan hier een bericht achterlaten, en de eerste reactie op dit topic is blijkbaar door iemand geschreven die heel weinig moeite doet om uit te leggen was hij of zij bedoelt. Het klinkt vooral als een uiting van frustratie. Wat mij betreft hoef je je dan ook niet aangesproken te voelen.

Ik vind je advies ook erg goed: open er lekker een ander topic over.

Het kan wellicht iets te maken hebben met het feit dat het 'slechts' op zijn monitor verschijnt. Het kan aardig distantiërend werken als je je te veel op het scherm richt en niet om wat er omheen zou kunnen spelen. Een beetje het 'ver van mijn bed' idee.
Ook kan het zo zijn dat hij, net als ik vroeger, denkt dat het niet meer uitmaakt, aangezien het kwaad toch al is geschied. Wat er op het internet staat komt er toch nooit meer af, dus wat maakt die ene extra klik op die afbeelding of dat filmpje dan nog uit?
Dat je er dus een voorbeeld bij wilt halen van kinderen die je zelf zou kennen is wellicht een goed idee. Wellicht! Dit zeg ik, omdat het ook een averechtse reactie op kan wekken, als hij inderdaad erg moeite heeft om over het onderwerp te praten. Je zou dan misschien ook weer het 'ik weet het niet' antwoord kunnen krijgen. Die woorden zeggen dus meer dan hij zelf wil.
Mijn straf zit er inmiddels op (downloaden van illegaal materiaal), maar ik ga nog steeds naar de psycholoog om met mijn eigen seksualiteit om te leren gaan. Het is verschrikkelijk moeilijk iets te accepteren wat zo erg negatief is voor alles om je heen. Je imago als je vrienden en familie het te weten komen, of beter nog, de pedo-haters in de buurt. Je kan gelijk nergens meer wonen, want het zal als een lopend vuur verspreiden en je bent je leven niet meer zeker.
Natuurlijk is hij dan bang om het er over te hebben.
Ik heb maar 2 vriendinnen die het weten en de reacties waren verschillend, maar ze zijn gelukkig nog steeds vriendinnen van me, maar dat had ook heel anders kunnen lopen.
Ik denk dat hij ook een boel angst zal hebben en waarschijnlijk ook niet goed weet hoe hij er mee om moet gaan, net zo goed als dat jij er enorme moeite mee hebt.
Maar ja, daar kom je maar op één manier achter.
Er over praten.
Lastig, lastig.
Heel veel succes en sterkte!

JAMe

JustAnotherMe schreef:

Het kan wellicht iets te maken hebben met het feit dat het 'slechts' op zijn monitor verschijnt. Het kan aardig distantiërend werken als je je te veel op het scherm richt en niet om wat er omheen zou kunnen spelen.

Dat werkt bij veel mensen niet als het gaat om 'ver van het bed'-zaken. Hoeveel mensen kopen er geen chocolade waarvan de cacao door kinderslaven is geplukt, dragen kleding gemaakt door onderbetaalde arbeidster in ongezonde omstandigheden, eten vlees van dieren die zeer slecht behandeld werden, ...
En meestal is het echt niet zo dat die mensen niet (kunnen) weten welke leed achter hun consumptiegoederen zit maar er voor kiezen hun ogen te sluiten voor dat leed.

JustAnotherMe schreef:

Dat je er dus een voorbeeld bij wilt halen van kinderen die je zelf zou kennen is wellicht een goed idee. Wellicht!

Ik keur elke vorm van kindermisbruik af, dus natuurlijk ook seksueel misbruik voor het maken van kinderpornografisch materiaal. Maar de meeste mensen zijn zo verschrikkelijk hypocriet door daar dus wel hevig negatief op te reageren maar wel mee verantwoordelijk te zijn voor massa's ander leed (ook kinderleed). De mensen die zich zo hevig tegen kinderporno uitspreken zouden ook eens eerlijk naar hun eigen gedrag moeten kijken en de vraag stellen of zij er alles aan doen om geen leed bij anderen te veroorzaken.
De hevige reactie op kinderporno heeft dus minstens zo veel te maken met de emotionele gevoeligheid die er hangt rond seksualiteit en seksueel misbruik dan dat het te maken heeft met het kinderleed op zich.

Anoniem schreef:

Dat werkt bij veel mensen niet als het gaat om 'ver van het bed'-zaken. Hoeveel mensen kopen er geen chocolade waarvan de cacao door kinderslaven is geplukt, dragen kleding gemaakt door onderbetaalde arbeidster in ongezonde omstandigheden, eten vlees van dieren die zeer slecht behandeld werden, ...
En meestal is het echt niet zo dat die mensen niet (kunnen) weten welke leed achter hun consumptiegoederen zit maar er voor kiezen hun ogen te sluiten voor dat leed.

En laat u het nou net tegen een utz-chocola knabbelende vegetariër hebben. Nee, veganisme is me een stap te ver en ecologische fair trade kleding koop ik zelden. Niet omdat omstandigheden zoals bijv. in Rana Plaza me niet aan het hart gaan maar omdat de gemiddelde jurk al meer kost dan de helft van mijn besteedbaar inkomen. Leuk voor de mensen in de grachtengordel die zich kunnen veroorloven neer te kijken op het ongevoelige en onbeschaafde gepeupel, ik snuffel lekker verder op marktplaats.

Anoniem schreef:

De hevige reactie op kinderporno heeft dus minstens zo veel te maken met de emotionele gevoeligheid die er hangt rond seksualiteit en seksueel misbruik dan dat het te maken heeft met het kinderleed op zich.

Nu zal het per persoon verschillen maar ik vind het een stuk erger als iemand in het uitgaansleven voor de lol aan borsten/billen gaat zitten dan als een dronken gast me een duw geeft. Seksueel geweld lijkt me ook een stuk traumatischer dan gewoon geweld, maar toegegeven, ik heb zo geen wetenschappelijk onderzoek voorhanden die dat onderbouwd, het is slechts mijn gevoel hierbij.

JustAnotherMe schreef:

Ook kan het zo zijn dat hij, net als ik vroeger, denkt dat het niet meer uitmaakt, aangezien het kwaad toch al is geschied. Wat er op het internet staat komt er toch nooit meer af, dus wat maakt die ene extra klik op die afbeelding of dat filmpje dan nog uit?

Die logica van "Er zijn al honderden mensen die die beelden al gezien hebben, dus maakt het niet meer uit" zie ik toch anders: als het naaktfoto's of andere gênante beelden van jezelf zouden zijn zou je willen dat zo min mogelijk mensen het zouden zien, dus zou ik het uit principe ook een ander niet aandoen. Maar ik ben blijkbaar empathischer dan gemiddeld Puzzled

Goed dat je vriendinnen hebt waar je mee kunt praten! Een beetje steun in het dagelijks leven lijkt me van onschatbare waarde, naast je psycholoog natuurlijk. Zeker gezien het feit dat je van de meeste Nederlanders weinig positiefs kunt verwachten als je uitkomt voor je geaardheid...

Ik weet niet of het voor mijn vriend nieuwsgierigheid was om die beelden op te zoeken of iets wat al langer speelt maar hij is in ieder geval bang het erover te hebben, ook nu ik dit toch al weet. Ik hoop dat het met de tijd en therapie beter wordt; ik zie hem hopelijk komend weekend of de week erop, ben benieuwd hoe het dan gaat.

Ik weet het, dat die logica wat krom is. Ik zou inderdaad ook liever niks van mezelf op zo'n manier verspreid zien, al geld nog steeds wel dat als het eenmaal gebeurt je er echt niets meer aan kunt doen. Het is misschien ook meer dat je er niet bij stil staat. Als iemand 'gewone' porno kijkt denkt hij/zij er meestal ook niet bij na dat het om betaalde acteurs. Je weet het wel, maar de opwinding word er niet minder om.
Ik weet even niet of dit een goede vergelijking is, het leek beter in mijn hoofd te werken... In ieder geval zou ik het niet meteen verwijten aan een gebrek aan empathie. Meer een kronkel in het denkwerk, waardoor die empathie tijdelijk uitgeschakeld is, of anders werkt. Ik snap het zelf ook nog steeds niet, ondanks de jaren therapie, waarom mijn doorgaans ook wel sterke empathie op dat vlak niet gewerkt heeft.

Helaas is het niet zo dat die vriendinnen er ook over willen praten. Ze weten beiden (niet zo vreemd) niet hoe ze er mee om moeten gaan en hebben het er dus gewoon liever niet over en dat doe ik dan dus ook niet. Vandaar ook in een ander stukje mijn oproep voor mensen die ook wat contact kunnen gebruiken.

Dat je vriend bang is om het erover te hebben is zo gek ook niet, hij is waarschijnlijk doodsbenauwd dat hij jou zal verliezen. Hij hoeft in zijn hoofd maar iets verkeerds te noemen of doen en jij bent weg. Althans, ik gok dat het daar wel iets mee te maken zal hebben. Misschien ook nog de angst dat je het aan de grote klok gaat hangen. Misschien zelfs paranoia dat hij overal afgeluisterd kan worden en zo iedereen het komt te weten.
Het blijft gewoon een rot onderwerp om het over te hebben
Ik hoop voor jullie beiden dat het goed gaat en dat jullie er door komen. Ook als het uiteindelijk toch niet meer samen is.

Naïveling schreef:

Doordat mijn vriend er met mij niet over wil praten hoor ik zijn kant van het verhaal niet. Ik had oprecht gehoopt hier meer kanten te horen of ervaringen hoe mensen met een vergelijkbare situatie zijn omgegaan.

Voor wat betreft het kijken van kinderporno, ik wil niet zijn gedrag verdedigen maar wel nuanceren. Veel pedofielen zullen niet zien wat jij ziet. Die zien een meisje dat in hun ogen plezier heeft. Dat daarbij het een en het ander genegeerd wordt doet er weinig van af. Ga er vanuit dat ook pedofielen niet bij zichtzelf denken "Laten we eens lekker wat gaan masturberen bij kindermisbruik."

Maar het lijkt er op dat hij in jouw ogen een soort monster geworden is. Je lijkt weinig onderscheid te maken tussen mensen die de beelden maken, verspreiden en bekijken. Jij lijkt je vriend te verwijten dat meisjes getraumatiseerd worden bij de productie van kinderporno en hebt hem in feite daarop al veroordeeld. Nergens uit jouw verhaal blijkt dat hij een "hands on" delict heeft gepleegd. Maar uit jouw verhaal blijkt ook niet dat hij daadwerkelijk hardcore kinderporno heeft gedownload en heeft bekeken. Ik zeg in dit verband hardcore omdat de wet tegenwoordig nogal een ruime definitie kent van kinderporno waarbij de inhoud van de afbeelding ondergeschikt is aan waarom de kijker er naar kijkt. Maar mag ik jou vragen, zou je het wel ok vinden als hij naar virtuele kinderporno kijkt? Dat zijn computergenereerde afbeeldingen waarbij geen kinderen zijn betrokken bij de vervaardiging. Er is dan geen sprake van getraumatiseerde kinderen.

Je klaagt dat hij jou zijn kant van het verhaal niet wil vertellen, maar wil jij zijn kant van het verhaal wel horen ? Uit wat je hier verteld hebt blijkt dat je hem al veroordeelt hebt. Je chanteerd hem om in therapie te gaan, maar in feite zou je hem het liefst aangeven bij de politie. Dus stel jezelf eerlijk de vraag hoe open sta jij voor zijn kant van het verhaal? Als je werkelijk zijn kant van het verhaal wilt horen zul je je er niet alleen voor open moeten stellen maar ook daadwerkelijk je best doen om het te horen. Dit zijn gevoelens die hij al zijn hele leven verbergt, en mogelijk onderdrukt. Verwacht niet dat dit iets is waarhij makkelijk over zal praten. Maar verwacht ook niet dat dit een gesprek zal zijn dat makkelijk om te horen is.

Als laatste wil ik meegeven dat dit iemand is die je kent, je weet hoe hij als persoon is. Hij is nog altijd dezelfde persoon als voor jij dit ontdekte. Wat je toen in hem zag is er nog steeds. Als je werkelijk wilt dat hij ijn gedrag veranderd en stopt met het kijken naar kindererotica, dan zul je hem daarin moeten steunen. Besef wel dat zijn gevoelens voor kinderen nooit weg zullen gaan. Het enige wat je kunt bereiken is dat hij een legale en meer geaccepteerde wijze gebruikt voor de invulling van die behoeftes. Je kunt oud gedrag bijna niet afleren, je kunt wel nieuw gedrag aanleren. Vraag jezelf serieus af hoe open jij staat om dit traject samen met hem aan te gaan.

Alfons schreef:

Maar het lijkt er op dat hij in jouw ogen een soort monster geworden is. Je lijkt weinig onderscheid te maken tussen mensen die de beelden maken, verspreiden en bekijken.

Dat onderscheid maak ik wel (maar waarschijnlijk niet zoals u graag zou zien). Als hij zelf had misbruikt, of een map vol folterporno had gehad, had ik sowieso aangifte gedaan. Nu wou ik hem het voordeel van de twijfel geven, ook gezien de maatschappelijke gevolgen van een veroordeling voor kinderporno. Of dat achteraf gezien verstandig was weet ik nog niet.
Wat de virtuele kinderporno betreft, ik weet niet in welke mate dat iemands beeld op seksualiteit beïnvloedt.

Naïveling schreef:

Dat onderscheid maak ik wel (maar waarschijnlijk niet zoals u graag zou zien). Als hij zelf had misbruikt, of een map vol folterporno had gehad, had ik sowieso aangifte gedaan. Nu wou ik hem het voordeel van de twijfel geven, ook gezien de maatschappelijke gevolgen van een veroordeling voor kinderporno. Of dat achteraf gezien verstandig was weet ik nog niet.
Wat de virtuele kinderporno betreft, ik weet niet in welke mate dat iemands beeld op seksualiteit beïnvloedt.

En jij vraagt je af waarom hij niet met je wil praten? Welk voordeel van de twijfel heb je hem gegeven? Je hebt geconcludeerd dat hij hardcore kinderporno heeft gedownload ongeacht wat hij zegt. Je probeerde hem te chanteren om in therapie te gaan want anders zou je aangifte doen. Welk voordeel van de twijfel heb je hem gegeven? Kan je eerlijk zeggen dat je hem niet veroordeeld hebt?

Ik heb net als zovelen naar “Dexter” zitten kijken, en toch voel ik niet de behoefte om mensen te vermoorden… In ieder geval toch niet meer dan anders.

Alfons schreef:

Je probeerde hem te chanteren om in therapie te gaan want anders zou je aangifte doen.

Dan heeft u dat alvast verkeerd gelezen; ik heb gezegd dat ik bij hem zou weggaan als hij niet in therapie zou gaan, niet dat ik aangifte zou doen. Prima dat u dat als chantage ziet. Ik ben niet verplicht een relatie te hebben met een man die strafbare feiten pleegt, laat staan strafbare feiten waar ik mij niet in kan vinden.

Alfons schreef:

Kan je eerlijk zeggen dat je hem niet veroordeeld hebt?

Ja, natuurlijk veroordeel ik zijn gedrag. Had ik blij moeten zijn dat hij kinderporno kijkt of dat ieder moment de politie voor de deur kan staan om alle apparaten in beslag te nemen?

Alfons schreef:

Je hebt geconcludeerd dat hij hardcore kinderporno heeft gedownload ongeacht wat hij zegt.

Nee, natuurlijk is hij die beelden per ongeluk tegengekomen en zijn ze per ongeluk in zijn bookmarks terechtgekomen... Komt u op de volwassen-pornosites die u bezoekt ook regelmatig kinderporno tegen? Ik niet namelijk.

Alfons schreef:

Ik heb net als zovelen naar “Dexter” zitten kijken, en toch voel ik niet de behoefte om mensen te vermoorden… In ieder geval toch niet meer dan anders.

Zie de discussie hieronder.

Naïeveling schreef:
Alfons schreef:

Je probeerde hem te chanteren om in therapie te gaan want anders zou je aangifte doen.

Dan heeft u dat alvast verkeerd gelezen; ik heb gezegd dat ik bij hem zou weggaan als hij niet in therapie zou gaan, niet dat ik aangifte zou doen. Prima dat u dat als chantage ziet. Ik ben niet verplicht een relatie te hebben met een man die strafbare feiten pleegt, laat staan strafbare feiten waar ik mij niet in kan vinden.

Het staat je volkomen vrij om hem te verlaten of om aangifte te doen. Maar als je eerlijkheid van anderen verwacht moet je ook zelf eerlijk zijn. Ik kan niet weten wat je tegen hem hebt gezegd, ik weet alleen wat je hier schrijft. En wat je eerder schreef suggereert iets heel anders.

Naïeveling schreef:

Ik heb er een maand heel erg mee gezeten of ik aangifte moest doen of het er met hem over moest hebben en hopen dat hij vrijwillig onder behandeling zou gaan, maar ja, als hij dat zou weigeren zou wel het bewijsmateriaal foetsie zijn.

De keuze was aangifte doen of praten en hopen dat hij in behandeling zou gaan. Je maakt je druk om bewijs materiaal mocht hij weigeren zich te laten behandelen, dus zat wel degelijk in strafrechtelijke termen te denken. Je hoeft geen bewijzen te hebben om hem te verlaten.

Naïeveling schreef:
Alfons schreef:

Kan je eerlijk zeggen dat je hem niet veroordeeld hebt?

Ja, natuurlijk veroordeel ik zijn gedrag. Had ik blij moeten zijn dat hij kinderporno kijkt of dat ieder moment de politie voor de deur kan staan om alle apparaten in beslag te nemen?

Er is een verschil tussen hem veroordelen en zijn gedrag veroordelen. Je hebt een hoop redenen om kwaad op hem te zijn. Hij heeft gelogen. Hij heeft jou met zijn gedrag aan risico’s blootgesteld. De morele implicaties van kinderporno. Redenen zijn er genoeg. Maar je moet wel eerlijk zijn over je verwachtingen. Hoe kan je een open en eerlijk gesprek verwachten als jij niet openstaat voor zijn kant. Kun jij zeggen dat je kunt accepteren dat iemand een pedofiel is ? Als je hem niet kunt accepteren voor wat hij is, wat valt er nog te praten?

Naïeveling schreef:
Alfons schreef:

Je hebt geconcludeerd dat hij hardcore kinderporno heeft gedownload ongeacht wat hij zegt.

Nee, natuurlijk is hij die beelden per ongeluk tegengekomen en zijn ze per ongeluk in zijn bookmarks terechtgekomen... Komt u op de volwassen-pornosites die u bezoekt ook regelmatig kinderporno tegen? Ik niet namelijk.

Als eerder aangegeven werk ik hard om te stoppen met kinderporno. Het heeft veel weg van een verslaving. Je weet dat een risico neemt op zoek naar het bevredigen van een behoefte die simpelweg niet op die manier bevredigt kan worden. Het geeft echter wel een tijdelijke uitlaat voor die behoefte dus je blijft er keer op keer naar terugkomen. Er zijn keren genoeg geweest dat ik me kut voel en inderdaad op zoek ga naar kinderporno filmpjes. Niet zelden besluit ik uiteindelijk niets te downloaden. Ik ken hem niet en ik weet niet waar zijn grenzen liggen. Maar ik kan me voorstellen dat hij een grens opzoekt.

Maar hoe je het ook draait of keert, je bent bij een gedeelte van zijn leven aangekomen dat hij al lang angstvallig verborgen heeft. Verwacht niet dat hij alles in het opengooit omdat het jou uitkomt. Hij zal er zelf ook klaar voor moeten zijn om er over te praten. En zolang hij niet het gevoel heef dat hi er ook werkelijk met jou over kan praten zal hij er niet over willen praten.

Alfons schreef:

Maar als je eerlijkheid van anderen verwacht moet je ook zelf eerlijk zijn.

...Ik kreeg gewoonlijk het verwijt te direct en eerlijk te zijn dus ben benieuwd waar dit naar verwijst? Of ik hem als persoon überhaupt had kunnen accepteren?

Alfons schreef:

En wat je eerder schreef suggereert iets heel anders.

Verwijst dit naar "Of dat achteraf gezien verstandig was weet ik nog niet."? Ik kan hem niet dwingen in therapie te gaan, Justitie wel. En gezien het feit dat hij kinderporno kijkt acht ik behandeling nogal aan te raden.

Alfons schreef:

Je maakt je druk om bewijs materiaal mocht hij weigeren zich te laten behandelen, dus zat wel degelijk in strafrechtelijke termen te denken.

Je meent het. Zoals duidelijk in mijn eerste post aangegeven, ja, ik overwoog aangifte te doen.

Alfons schreef:

Er is een verschil tussen hem veroordelen en zijn gedrag veroordelen.

Ik ken minder waarde aan dat onderscheid toe dan u. Ik geloof in vrije wil en dat een persoon zijn gedrag kiest. Ik maak dat onderscheid in zoverre dat ik mijn ex niet als reddeloos verloren misdadiger heb gezien, wel als man die zijn gedrag moet aanpassen. Beantwoordt dat je vraag?

Alfons schreef:

Kun jij zeggen dat je kunt accepteren dat iemand een pedofiel is ? Als je hem niet kunt accepteren voor wat hij is, wat valt er nog te praten?

Een pedofiel die geen kinderporno kijkt (of daarmee stopt) en kinderseks afwijst, ja. Een persoon die overtuigd is dat seks met jonge kinderen niet schadelijk kan zijn, nee, die kan ik niet accepteren. Nu heb ik godzijdank geen persoonlijke ervaring daarmee maar als ik in de krant lees over bisschop Vangheluwe die spreekt van 'een relatietje' en diens neefje van verkrachting, word ik nogal bang van zulke mensen.
(Edit: met zulke mensen doel ik op pedoseksuelen, niet op pedofielen in het algemeen, voordat daar een miscommunicatie over ontstaat.)

Alfons schreef:

Verwacht niet dat hij alles in het opengooit omdat het jou uitkomt. Hij zal er zelf ook klaar voor moeten zijn om er over te praten. En zolang hij niet het gevoel heef dat hi er ook werkelijk met jou over kan praten zal hij er niet over willen praten.

Het feit dat ik kinderporno categorisch afwijs zal niet geholpen hebben nee. We hebben überhaupt geen contact meer.

Edit: nog wat aangifte betreft: ik ben absoluut geen voorstander van het legaliseren van kinderporno, zoals onderhand wel duidelijk is. (Hoogstens virtuele kinderporno, als uit onderzoek blijkt dat dat inderdaad geen negatieve invloed heeft, omdat daarmee in principe niemand wordt geschaad.) Dat ik geen aangifte heb gedaan is niet omdat ik een taakstraf of voorwaardelijke gevangenisstraf disproportioneel vind in verhouding tot het downloaden en verspreiden van kinderporno, maar omdat de gevolgen van aangifte vele malen groter zijn dan dat. Als je iemand gegarandeerd een goeie depressie in wil trappen moet je zorgen dat diens familie, vrienden en de rest van het dorp weten dat iemand pedofiele gevoelens heeft. In combinatie met het feit dat hij door gezondheidsklachten momenteel geen werk heeft weet ik niet wat dat voor effect op hem gehad zou hebben. Ik wilde liever met hem het gesprek aangaan en met behulp van een therapeut aan zijn problemen werken. Dat was helaas te optimistisch.

Als ik deze discussie binnen dit onderwerp lees heb ik het idee dat het op een punt is gekomen waarbij er niet veel meer valt uit te diepen.

Ik zie teleurstelling bij Naïeveling om het einde van de relatie. En misschien ook wel verdriet? Je hoopte op een andere uitkomst; één die jij en je vriend samen zouden vormgeven. Alfons vraagt zich af of je aan die uitkomst mede debet bent. Had het anders gekund? Een interessante discussie wel.

Niettemin hoor ik dat de toon wat nijdig begint te klinken. Passieve agressie heet dat geloof ik. Dus stel jezelf de vraag: Hoe verder? Moet het verder? Is er nog ruimte voor verdere verdieping zonder dat het akelig wordt? Bezin je anders op een vraag of statement die een nieuw licht werpt op de zaak. Anders wordt het in toenemende mate een discussie met spraakverwarring, verwijten (nav de spraakverwarringen) en niet veel meer inzicht in hoe situaties als deze ontstaan en ontwikkelen.

Het is een advies mijnerzijds. Een nudge in hedendaagse termen.

Ik ben inderdaad niet op mijn vrolijkst vandaag -.-' Got it, zal niets meer toevoegen. Mijn excuses voor het venijn.

Ik wil even een moment aangrijpen zonder verwijten toch wat dingen aan te geven

Naïeveling schreef:
Alfons schreef:

Kun jij zeggen dat je kunt accepteren dat iemand een pedofiel is ? Als je hem niet kunt accepteren voor wat hij is, wat valt er nog te praten?

Een pedofiel die geen kinderporno kijkt (of daarmee stopt) en kinderseks afwijst, ja. Een persoon die overtuigd is dat seks met jonge kinderen niet schadelijk kan zijn, nee, die kan ik niet accepteren. Nu heb ik godzijdank geen persoonlijke ervaring daarmee maar als ik in de krant lees over bisschop Vangheluwe die spreekt van 'een relatietje' en diens neefje van verkrachting, word ik nogal bang van zulke mensen.
(Edit: met zulke mensen doel ik op pedoseksuelen, niet op pedofielen in het algemeen, voordat daar een miscommunicatie over ontstaat.)

De media geven nogal een vervormd beeld van pedofielen. Maar niet alleen van pedofielen, ook van pedosexuelen. Vrijwel elke pedofiel die ik ken zal elke vorm van dwang zonder meer afwijzen. Nu weet ik niet of die een taalfout is, je stelt een persoon die overtuigd is dat "seks met jonge kinderen niet schadelijk kan zijn" waarmee je aangeeft dat seks met jonge kinderen per definitie niet schadelijk is. Ik zou stellen dat dergelijke personen contact met de werkelijkheid kwijt zijn. Evenmin is het reëel om te stellen dat seks met kinderen per definitie schadelijk is. Er is anekdotisch bewijs van relaties die niet schadelijk waren. Dat betekend dat het mogelijk is een relatie te hebben met een kind die niet schadelijk is voor een kind. En dat is een wat ongelukkige situatie, want daardoor krijg je mannen die er van overtuigd zijn dat hun relatie met een kind niet schadelijk zal zijn. Daarmee gaan ze een risico aan waarvan ze mijn inziens niet het recht hebben om aan te gaan aangezien de gevolgen voor het kind zijn. Het zijn over het algemeen geen mensen die verkrachting goedpraten of andere vormen van dwang goedkeuren, maar mannen die overtuigd zijn van zichzelf dat hun geen schade aanrichten of anderszins zich niet bewust zijn van de schade die ze kunnen aanrichten. Hoewel ik vind dat deze mensen verkeerd bezig zijn zou ik niet willen stellen dat ze per definitie slecht zijn.

Naïeveling schreef:

Edit: nog wat aangifte betreft: ik ben absoluut geen voorstander van het legaliseren van kinderporno, zoals onderhand wel duidelijk is. (Hoogstens virtuele kinderporno, als uit onderzoek blijkt dat dat inderdaad geen negatieve invloed heeft, omdat daarmee in principe niemand wordt geschaad.)

Ik ben geen voorstanden van het verbieden van dingen tenzij aangetoond dat ze schadelijk zijn. Van kinderporno is afdoende aangetoond dat de productie schadelijk is of in ieder geval schadelijk kan zijn voor kinderen. Bij virtuele kinderporno is dat zeker niet aangetoond en er zijn sterke aanwijzingen zijn dat de beschikbaarheid van kinderporno een gunstig effect heeft op kindermisbruik. Maar tekeningen zijn een ook een vorm van meningsuiting, ook als anderen het getekende moreel verwerpelijk vinden. Ik ben van mening dat we uiterst voorzichtig moeten zijn met het inperken van artistieke vrijheden.

Citaat:

Nu weet ik niet of die een taalfout is, je stelt een persoon die overtuigd is dat "seks met jonge kinderen niet schadelijk kan zijn" waarmee je aangeeft dat seks met jonge kinderen per definitie niet schadelijk is.

Nee Alfons, ik zeg dat er mensen zijn die menen dat seks met een kind niet schadelijk kan zijn, niet dat seks met jonge kinderen per definitie niet schadelijk is.

Citaat:

Evenmin is het reëel om te stellen dat seks met kinderen per definitie schadelijk is.

Nee, maar de kans erop is te groot. Na een zoektocht van tien minuten:

Citaat:

-One third of abused children will eventually victimize their own children
-80% of abused children meet the diagnostic criteria for at least one psychiatric disorder at age 21 (including but not limited to anxiety, depression, post-traumatic stress disorder and eating disorders).
-Abused children are 25% more likely to experience teen pregnancy.
-Abused teens are three times less likely to practice safe sex.
-14.4% of all men imprisoned in the United States were abused as children.
-36.7% of all women in prison were abused as children.
-Children who have been sexually abused are 2.5 times more likely to develop alcohol abuse.
-Children who have been sexually abused are 3.8 times more likely to develop drug addictions.
(See, Administration for Children & Families of the US Department of Health and Human Services, "Child Maltreatment Report, 2003; National Institute on Drug Abuse 2000 Report.)

http://www.aswllp.com/Sexual-Molestation-Abuse/What-are-the-Long-Term-Effects-of-Childhood-Sexual-Abuse.shtml

Citaat:

Child sexual abuse has been linked with a variety of psychiatric disorders in childhood and continuing into adulthood. Martin, Bergen, and Richardson (2004) report that the incidence of psychiatric diagnoses occurring over a lifetime is 56% for women and 47% for men who have disclosed a history of child sexual abuse. However, when no history of child sexual abuse is reported, the rates of psychiatric disorders are much lower, at 32% for women and 34% for men. Depression, suicidal ideation, substance abuse, and PTSD appear to be associated with sexual abuse and will be discussed more completely.

http://www.medscape.com/viewarticle/731970_4

Citaat:

RESULTS: The search yielded 37 eligible studies, 17 case-control and 20 cohort, with 3,162,318 participants. There was a statistically significant association between sexual abuse and a lifetime diagnosis of anxiety disorder (OR, 3.09; 95% CI, 2.43-3.94), depression (OR, 2.66; 95% CI, 2.14-3.30), eating disorders (OR, 2.72; 95% CI, 2.04-3.63), posttraumatic stress disorder (OR, 2.34; 95% CI, 1.59-3.43), sleep disorders (OR, 16.17; 95% CI, 2.06-126.76), and suicide attempts (OR, 4.14; 95% CI, 2.98-5.76). Associations persisted regardless of the victim's sex or the age at which abuse occurred. There was no statistically significant association between sexual abuse and a diagnosis of schizophrenia or somatoform disorders. No longitudinal studies that assessed bipolar disorder or obsessive-compulsive disorder were found. Associations between sexual abuse and depression, eating disorders, and posttraumatic stress disorder were strengthened by a history of rape.

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2894717/

Citaat:

Results: Six percent of respondents reported CSA with little variation by gender. A significant association was found between CSA and mental health. Those who reported CSA were more likely to have depression, anxiety, worry, loneliness, and low quality of life. Poor self-reported health, lung disease, arthritis, peptic ulcer, chronic pain as well as high levels of total cholesterol and low-density lipoprotein were associated with CSA. Further, those who reported CSA were more likely to report doctor and hospital visits than those without a history of CSA.
Conclusions: Findings from the present study show that CSA has significant long-term mental and physical consequences, whereby early life events are linked to later life health outcomes.

“The impact of childhood sexual abuse on the mental and physical health, and healthcare utilization of older adults”, in: International Psychogeriatrics / Volume 28 / Issue 03 / March 2016, pp 415-422.

Citaat:

Abstract-The existing literature on the long-term sequelae of child sexual abuse is reviewed. The evidence suggests that sexual abuse is an important problem with serious long-term sequelae; but the specific effects of sexual abuse, independent of force, threat of force, or such family variables as parental psychopathology, are still to be clarified. Adult women with a history of childhood sexual abuse show greater evidence of sexual disturbance or dysfunction, homosexual experiences in adolescence or adulthood, depression, and are more likely than nonabused women to be
revictimized. Anxiety, fear, and suicidal ideas and behavior have also been associated with a history of childhood sexual abuse but force and threat of force may be a necessary concomitant. As yet, there is insufficient evidence to confirm a relation between a history of childhood sexual abuse and a postsexual abuse syndrome and multiple or borderline personality disorder. Male victims of child sexual abuse show disturbed adult sexual functioning. The relation between age of onset of abuse and outcome is still equivocal. Greater long-term harm is associated with abuse
involving a father or stepfather and abuse involving penetration. Longer duration is associated with greater impact, and the use of force or threat of force is associated with greater harm.

“A review of the long-term effects of child sexual abuse” in: Child Abuse & Neglect 1992, Vol. 16, pp. 101-118,

Citaat:

Women with a childhood sexual abuse (CSA) history are at heightened risk for problematic sexual health outcomes including revictimization, sexually transmitted infections, and sexual dysfunction (e.g., Messman-Moore & Long, 2003; Rellini, Elinson, Janssen, & Meston, 2012). Sex-related dissociation, defined as dissociation during sexual behavior or in the presence of sexual stimuli, may be a mechanism linking CSA history to sexual health outcomes. Dissociation is a disruption in the perceptions of oneself and the environment, and conditions that increase attentional focus maymitigate dissociation.Women with CSA histories have high rates of alcohol use (for a review, see Sartor, Agrawal, McCutcheon, Duncan, & Lynskey, 2008), and alcohol intoxication can result in a phenomenological state similar to dissociation (Klanecky, McChargue, & Bruggeman, 2012).

“Women's Sex-Related Dissociation: The Effects of Alcohol Intoxication, Attentional Control Instructions, and History of Childhood Sexual Abuse”, in: Journal of Sex & Marital Therapy, 20 April 2016, p.1-11.

Citaat:

Child sexual abuse (CSA) continues to be a significant problem with significant short and long term consequences. However, extant literature is limited by the reliance on retrospective recall of adult samples, single-time assessments, and lack of longitudinal data during the childhood and adolescent years. The purpose of this study was to compare internalizing and externalizing behavior problems of those with a history of sexual abuse to those with a history of maltreatment, but not sexual abuse. We examined whether gender moderated problems over time. Data were drawn from the Longitudinal Studies of Child Abuse and Neglect (LONGSCAN) at ages 4, 6, 8, 10, 12, 14, and 16 (N = 977). The Child Behavior Checklist was used to assess internalizing and externalizing problems. Maltreatment history and types were obtained from official Child Protective Services (CPS) records. Generalized Estimating Equations (GEE) were used to assess behavior problems over time by maltreatment group. Findings indicated significantly more problems in the CSA group than the maltreated group without CSA over time. Internalizing problems were higher for sexually abused boys compared to girls. For sexually abused girls internalizing problems, but not externalizing problems increased with age relative to boys. This pattern was similar among maltreated but not sexually abused youth. Further efforts are needed to examine the psychological effects of maltreatment, particularly CSA longitudinally as well as better understand possible gender differences in order to best guide treatment efforts.

"Does the impact of child sexual abuse differ from maltreated but non-sexually abused children? A prospective examination of the impact of child sexual abuse on internalizing and externalizing behavior problem" in: Child Abuse & Neglect Volume 51, January 2016, Pages 31–40

Natuurlijk zal het niet altijd schadelijk zijn. Russische roulette is dat gewoonlijk ook niet, gaat 5 van de 6 keer goed.

Om serieuzer antwoord te geven: ja, er zijn kinderen die er geen last van hebben. Daar twijfel ik ook niet aan, begrijp me niet verkeerd, maar desalniettemin lijkt het me zeer onverstandig. Ook al ga je uit van een situatie waar geen sprake is van dwang: ja, kinderen kunnen heel hard krijsen dat ze een ijsje willen, maar riskeren dat ze iemand kwijtraken waar ze veel om geven? Ik moet het nog meemaken. Zeker als een kind dermate jong is dat het niet eens masturbeert (wat ik zie als indicatie of er een interne interesse in seksualiteit is) dan kan het best de seks accepteren omwille van de rest van de relatie, maar dat zie ik desalniettemin als misbruik. Het kind moet iets doen waar het geen interne wil toe heeft, en wat voor invloed dat later op hem/haar heeft kun je niet overzien.
Ook voor jonge pubers vind ik seks met volwassenen in principe een slecht idee. Enerzijds omdat ze te jong zijn om de gevolgen goed te overzien, anderzijds omdat pubers gevoelig zijn voor druk en zich makkelijker laten overhalen iets te doen wat ze eigenlijk niet willen.
Als een twaalfjarig meisje smoorverliefd wordt op een oudere volleybalhunk, die na enig contact over Facebook en dergelijke langskomst wanneer haar ouders van huis zijn en voorstelt om onveilige seks te hebben, hoe groot is de kans dat ze sterk genoeg in haar schoenen staat om nee te zeggen? Ja, ze zal best toestemming geven, maar heeft ze het ook gewild?

Alfons schreef:

En dat is een wat ongelukkige situatie, want daardoor krijg je mannen die er van overtuigd zijn dat hun relatie met een kind niet schadelijk zal zijn. Daarmee gaan ze een risico aan waarvan ze mijn inziens niet het recht hebben om aan te gaan aangezien de gevolgen voor het kind zijn.

Hier ben ik het helemaal mee eens! Het is heel makkelijk om te denken "Niet alle kinderen ondervinden er schade van, ik kan goed inschatten of het kind schade lijdt, dus is het geen probleem". Maar als 50% of zelfs 80% van die kinderen een psychiatrische aandoening krijgt vs. 10-30% bevolkingsgemiddelde, is dat dan het risico waard? (Dit dus in zijn algemeenheid en niet gericht aan Alfons)

Alfons schreef:

Bij virtuele kinderporno is dat zeker niet aangetoond en er zijn sterke aanwijzingen zijn dat de beschikbaarheid van kinderporno een gunstig effect heeft op kindermisbruik.

Uit het hier eerder genoemde onderzoek blijkt dat toen in Tsjechië na de val van de Muur er geen verbod op (kinder)porno meer was, er een afname van kindermisbruik was. Daartegenover staat een Mesdag-onderzoek waaruit kwam dat virtuele kinderporno kan leiden tot kindermisbruik: "Uit onderzoek van de Van Mesdagkliniek kan worden geconstateerd dat het bekijken van virtuele kinderporno daadwerkelijk tot kindermisbruik kan leiden." Ik kan alleen een boek vinden en geen link geven naar dat onderzoek, als je het specifieker wilt weten moet ik kijken of de bieb hier ‘m heeft. Nogmaals, als virtuele kinderporno geen negatief effect heeft heb ik daar geen probleem mee. Als er nog meer onderzoeken over dit onderwerp zijn hoor ik het dan ook graag.

Aardig stukje hierover van een pedofiel:
http://celibatepedos.blogspot.com/2015/04/the-failure-of-absolutes.html

Citaat:

My conclusion that adult-child sex is wrong is not based on absolutes, it is based on risks and rewards, on incentives to misperceive, on the need for legal proof in unclear circumstances. It is pragmatic.

Als ik jullie discussie lees denk ik trouwens dat jullie eigenlijk heel dicht bij elkaar liggen qua opvatting, maar alleen (begrijpelijk) op een ander deel het accent leggen.

Naïeveling schreef:
Citaat:

Evenmin is het reëel om te stellen dat seks met kinderen per definitie schadelijk is.

Nee, maar de kans erop is te groot. Na een zoektocht van tien minuten:

Een je besteed een hele lap tekst om me terecht te wijzen op iets wat helemaal geen discussie punt was. Ik had immers al erkend dat seks met kinderen schadelijk kan zijn. Overigens is nagenoeg al het onderzoek gekleurd. Als je spreekt over kindermisbruik geeft dat al een beeld omtrend hoe het kind dat ervaren heeft. Volwassenen die seks als kind gehad hebben en dat niet als negatief ervaren hebben zullen veel minder geneigd zijn om naar voren te komen. Dus je proefpersonen zullen een oververtegenwoordiging hebben van personen die op zoek zijn gegaan naar psychische hulp, verwikkeld zijn geraakt in strafzaken (als slachtoffer) danwel anderzins in de problemen zijn gekomen. Objectief onderzoek hiernaar is vrijwel onmogelijk mede vanwege het uiterst controversiele karakter. Maar het percentage kinderen dat er later problemen mee krijgt is voor mij niet zo relevant want als je niet kan uitsluiten dat een kind er later problemen mee krijgt moet je mijn inziens dat risico niet aangaan.

Naïeveling schreef:

Om serieuzer antwoord te geven: ja, er zijn kinderen die er geen last van hebben. Daar twijfel ik ook niet aan, begrijp me niet verkeerd, maar desalniettemin lijkt het me zeer onverstandig. Ook al ga je uit van een situatie waar geen sprake is van dwang: ja, kinderen kunnen heel hard krijsen dat ze een ijsje willen, maar riskeren dat ze iemand kwijtraken waar ze veel om geven? Ik moet het nog meemaken. Zeker als een kind dermate jong is dat het niet eens masturbeert (wat ik zie als indicatie of er een interne interesse in seksualiteit is) dan kan het best de seks accepteren omwille van de rest van de relatie, maar dat zie ik desalniettemin als misbruik. Het kind moet iets doen waar het geen interne wil toe heeft, en wat voor invloed dat later op hem/haar heeft kun je niet overzien.

Het is dus geen antwoord, want de kern was dat een pedosexueel niet per definitie een slecht persoon hoeft te zijn. Overigens masturberen veel jongens al op jonge leeftijd. Ikzelf masturbeerde al toen ik 6 was, en had (orale) seks met een vriendje toen ik 8 was. Maar ik heb ook jongens van 4 lekker in de zon zien zitten om met zichzelf te spelen. Ik zie dat persoonlijk niet als een teken dat iemand klaar is voor seks met een volwassene.

Alfons schreef:

Een je besteed een hele lap tekst om me terecht te wijzen op iets wat helemaal geen discussie punt was. Ik had immers al erkend dat seks met kinderen schadelijk kan zijn.

Jouw punt was: seks met kinderen is niet altijd schadelijk. Mijn punt was: nee, natuurlijk niet, maar zowel de kans op schade als de gevolgen zijn te groot. Het klinkt nogal bagatelliserend om enkel te zeggen "het is niet altijd schadelijk".

Alfons schreef:

Overigens is nagenoeg al het onderzoek gekleurd. Als je spreekt over kindermisbruik geeft dat al een beeld omtrend hoe het kind dat ervaren heeft. Volwassenen die seks als kind gehad hebben en dat niet als negatief ervaren hebben zullen veel minder geneigd zijn om naar voren te komen.

Hangt ervan af wat voor vragen je stelt tijdens je onderzoek.
"To screen for child sexual abuse, participants are presented with a list of hands-on sexual acts varying in
severity (e.g., kissing, fondling, intercourse) and are asked to indicate whether, before the age of 18, they experienced any of
these acts: (1) against their will; (2) with a family member, or; (3) with someone 5 or more years older."

of

"3. Prior to the age of 17, did you have a traumatic sexual experience (raped, molested,
etc.)?_______ If yes, how old were you?_______"

Ja, bij de laatste komen alleen de mensen die het als traumatiserend hebben ervaren uit de test. Bij de bovenste wordt er een neutrale vraag gesteld of er bijvoorbeeld gekust is of seks gehad heeft met iemand die vijf of meer jaar ouder is, en wordt niet gevraagd naar de beleving van de proefpersoon.

Alfons schreef:

Ik zie dat persoonlijk niet als een teken dat iemand klaar is voor seks met een volwassene.

Ik zeg dat seks met dergelijke jonge kinderen per definitie een slecht idee is. Dat betekent niet dat a contrario oudere kinderen en pubers wel klaar zijn voor seks met volwassenen. Hoe je dat toch lijkt te denken, ik heb werkelijk geen idee, vooral gezien het feit dat de rest van mijn post daar expliciet tegen pleit.

alfons schreef:

de kern was dat een pedosexueel niet per definitie een slecht persoon hoeft te zijn.

Dan verschillen wij van mening over wat een slecht persoon precies inhoudt. Als de mogelijke gevolgen voor het kind iemand niet interesseren en diens eigen seksuele belangen voorop staan zie ik moeilijk hoe je dat een 'goed persoon' kunt noemen. Nogmaals, ik zie gedrag en persoon niet zo los van elkaar als dat jij volgens mij doet. Het is voor mij wel relevant of iemand spijt heeft van zijn daden, de intentie heeft het nooit meer te doen en probeert de schade van zijn daden ongedaan te maken, alhoewel ik in een misbruiksituatie niet zie hoe dat zou moeten.

Naïeveling schreef:

Hangt ervan af wat voor vragen je stelt tijdens je onderzoek.

Niet alleen de vragen die je stelt maar ook de participanten die je selecteert. Zoals eerder gezegd ik had sex met een vriendje toen ik 8 was, dat was niet traumatisch, maar het is niet iets waar wat ik zou vertellen in het normale leven.

Naïeveling schreef:
Alfons schreef:

Ik zie dat persoonlijk niet als een teken dat iemand klaar is voor seks met een volwassene.

Ik zeg dat seks met dergelijke jonge kinderen per definitie een slecht idee is. Dat betekent niet dat a contrario oudere kinderen en pubers wel klaar zijn voor seks met volwassenen. Hoe je dat toch lijkt te denken, ik heb werkelijk geen idee, vooral gezien het feit dat de rest van mijn post daar expliciet tegen pleit.

Nu leg je woorden in mijn mond, en loop je mij te vertellen wat ik denk. Jij had het over kinderen die nog niet eens masturberen alsof dat iets wil zeggen. Ik gaf aan dat kinderen van 4 zelfs kunnen masturberen en dat dat in mijn optiek niets zegt over klaar zijn voor sex.

Naïeveling schreef:
alfons schreef:

de kern was dat een pedosexueel niet per definitie een slecht persoon hoeft te zijn.

Dan verschillen wij van mening over wat een slecht persoon precies inhoudt. Als de mogelijke gevolgen voor het kind iemand niet interesseren en diens eigen seksuele belangen voorop staan zie ik moeilijk hoe je dat een 'goed persoon' kunt noemen. Nogmaals, ik zie gedrag en persoon niet zo los van elkaar als dat jij volgens mij doet. Het is voor mij wel relevant of iemand spijt heeft van zijn daden, de intentie heeft het nooit meer te doen en probeert de schade van zijn daden ongedaan te maken, alhoewel ik in een misbruiksituatie niet zie hoe dat zou moeten.

Ik heb als tiener sex gehad met een (zeer) jong meisje, toch beschouw ik mijzelf niet als slecht. Ik had simpelweg geen besef van dat dat negatieve gevolgen voor haar kon hebben. Ik heb haar nergens toe gedwongen noch pijn gedaan, en dacht dat daarmee alles goed was. Veel pedoseksuelen zullen oprecht denken dat wat ze doen geen kwaad kan en het beste voor hebben met de kinderen. Ik beschouw hun daden als verkeerd en misleid, net zo als ik wat ik lang geleden gedaan heb als verkeerd en misleid beschouw. Maar ik ben van mening dat mensen verkeerde of zelfs slechte dingen kunnen doen zonder zelf slecht te zijn. Ze zeggen niet voor niets dat de weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens.

alfons schreef:

Niet alleen de vragen die je stelt maar ook de participanten die je selecteert.

"The sampling frame is the Irish Geodirectory, a comprehensive listing of all residential addresses in Ireland compiled by the Irish Postal Service and Ordinance Survey Ireland. The fieldwork for Wave 1 was completed between late 2009 and mid-2011. There are three components of the study: (1) A home-based, computer-assisted personal interview (CAPI); (2) a self-completion questionnaire (SCQ); and (3) a health assessment carried out by nurses in one of the two health centers."

"Seventy women, ages 21 to 35 (M = 25.2, SD = 4.1), were recruited from an urban community and a large university for a study on “social drinking and decision making.”"

"Data for the current study were drawn from Longitudinal Studies of Child Abuse and Neglect (LONGSCAN). LONGSCAN is a multi-site prospective study of the antecedents and consequences of child maltreatment (see Runyan et al., 1998 fordetailed information about recruitment and site samples)."

Bij de eerste data wordt er willekeurig uit een bevolkingsregister getrokken en is er onder- noch oververtegenwoordiging. De tweede studie bestaat voor een groot deel uit studenten; slachtoffers met psychische problemen zullen minder makkelijk het hoger onderwijs bereiken en zijn waarschijnlijk ondervertegenwoordigd. De derde studie baseert zich op kinderen waarvan er een indicatie van maltreatment is waardoor de kinderen zonder psychische problemen naar verwachting ondervertegenwoordigd zijn. (Het weggelaten onderzoek uit mijn eerdere post was een review van andere onderzoeken.)
Ik heb niet de tijd om uit te zoeken in hoeveel procent van de onderzoeken naar kindermisbruik er onder- dan wel oververtegenwoordiging is van de slachtoffers met psychische problemen (mijn eigen scriptie-onderzoek gaat voor) maar dat de meerderheid van onderzoeken de kinderen zonder psychiatrische problemen weglaat vind ik een vergaande conclusie.

alfons schreef:

t dat in mijn optiek niets zegt over klaar zijn voor sex.

Ik zie dat als indicatie of er een beginnende interesse in seksualiteit is. (Seksualiteit in zijn algemeenheid, niet seks met een ander.) Dat wil helemaal niet zeggen dat een puber van twaalf ineens wel klaar voor is (zoals ik onderhand duidelijk genoeg heb aangegeven, absoluut niet!).

alfons schreef:

Ik beschouw hun daden als verkeerd en misleid, net zo als ik wat ik lang geleden gedaan heb als verkeerd en misleid beschouw. Maar ik ben van mening dat mensen verkeerde of zelfs slechte dingen kunnen doen zonder zelf slecht te zijn.

Of jij als tiener volwassen genoeg was dat je beter had moeten weten kan ik niet beoordelen, maar in zijn algemeenheid zie ik de daden van kinderen/jongeren heel anders dan van volwassenen, we hebben niet voor niets jeugdstrafrecht omdat je aan jongeren minder hoge eisen kunt stellen onder andere m.b.t. bewustzijn van mogelijke gevolgen.
Of ik iemand (volwassene) als goed of slecht beoordeel hangt ervan af of er nog een mogelijkheid is van, poe, verlossing is niet het juiste woord, verbetering dekt de lading ook niet, maar dat iemand spijt heeft van zijn daden en de intentie heeft zijn leven te beteren. Klinkt afschuwelijk oubollig maar ik weet niet hoe ik het beter moet omschrijven.
Daarbuiten ook nog hoe iemand tot zijn daad is gekomen; iemand die in een supermarkt inbreekt omdat hij moet eten of iemand die inbreekt om een nieuwe iPhone te krijgen beoordeel ik heel anders. Wat kinderporno en kinderseks betreft is het voor mij moeilijk te begrijpen hoe iemand daartoe komt, omdat ik zelf geen pedofiele gevoelens heb en daardoor enkel kijk naar wat voor impact het op het slachtoffer heeft (of kan hebben).
Ik zie het ook niet zo zwart/wit als jij (de persoon is goed, de daden slecht) maar vooral heel veel grijs.

Sorry, mar nu wordt het mij iets te gek…

Jij stelde dat daden en persoon niet los van elkaar gezien kan worden. Wat neerkomt op slechte daden = Slecht persoon. Behoorlijk zwart wit.
Ik stelde dat iemand slechte dingen kan doen zonder slecht te zijn. Dat is niet zwart wit.

Okee, laat ik het zo proberen uit te leggen.

1. Iemand rijdt door een woonwijk met te hoge snelheid. Hij heeft niet de intentie om mensen aan te rijden, sterker nog, gaat ervan uit dat het goed gaat. Vervolgens veroorzaakt hij een ongeluk. Hij stapt uit, staat het slachtoffer zo goed mogelijk bij en vergoedt alle schade.

Reken ik deze persoon het ongeluk en het daaruit volgende leed aan? Ja, dat doe ik.

Zie ik hem als een slecht mens en reddeloos verloren misdadiger? Slecht mens; ik neig naar nee. Ik neem het deze persoon kwalijk dat hij wist van de mogelijke gevolgen en deze op de koop heeft toegenomen en ja, vind dat hij daarvoor gestraft moet worden. De mate van te snel rijden speelt ook mee, als je 100 rijdt door een woonwijk heb je meer lak aan de mogelijke gevolgen en zijn die gevolgen ook groter. Een gradatie van slechtheid. Ik zie het gebeurde niet los van de keuze die deze persoon gemaakt heeft en dus niet los van de persoon achter die keuze, maar diens intentie speelt voor mij ook mee. Ik rij ook weleens te hard, ook al is het niet in een woonwijk; zie ik mezelf nu als reddeloos verloren misdadiger? Nou nee.

2. Iemand rijdt door een woonwijk met te hoge snelheid. Het interesseert hem niet of hij mensen aanrijdt en hij mindert geen vaart bij het zien van fietsers of kinderen. Vervolgens veroorzaakt hij een ongeluk. Hij stapt vervolgens wel uit, staat het slachtoffer bij en neemt zich voor nooit meer te hard te rijden.

Reken ik deze persoon het ongeluk en het daaruit volgende leed aan? Ja, dat doe ik.

Zie ik hem als een slecht mens en reddeloos verloren misdadiger? Slecht mens, ja dat wel. Het interesseerde hem niet of hij iemand zou aanrijden. Niet als reddeloos verloren, omdat hij wel probeert de schade te beperken en na enig voortschrijdend inzicht zich voorneemt zijn gedrag nooit meer te herhalen.

3. Iemand rijdt door een woonwijk met te hoge snelheid. Het interesseert hem niet of hij mensen aanrijdt en hij mindert geen vaart bij het zien van fietsers of kinderen. Vervolgens veroorzaakt hij een ongeluk. Hij stopt niet maar gaat er vandoor. Later blijkt dat hij regelmatig ongelukken veroorzaakt en zich nooit om de slachtoffers heeft bekommerd.

Reken ik deze persoon het ongeluk en de daaruit volgende schade aan? Ja, dat doe ik.

Zie ik hem als een slecht mens en reddeloos verloren misdadiger? Ja, zowel een slecht mens omdat het hem niet interesseert en reddeloos verloren omdat hij nul intentie heeft in de toekomst geen schade te veroorzaken. Die moet nooit meer achter het stuur gelaten worden.

Alstu, drie tinten grijs. Okee, twee tinten grijs en één zwart.

Als ik iets verkeerds doe denk ik niet "het was een slechte gedraging dat..." maar "het is slecht van mij dat ik ...". Als ik iemand sta uit te schelden of whatever dan zegt dat iets over mij als persoon. Naar mijn mening, althans.

Wat dat zwart/wit betreft, dat ook als is de daad zwart dat jij de persoon als wit blijft zien, en ik daarentegen een heel scala aan gradaties van goede/slechte mensen.

Naïeveling schreef:

Als ik iets verkeerds doe denk ik niet "het was een slechte gedraging dat ik ..." maar "het is slecht van mij dat ik ...". Als ik iemand sta uit te schelden of whatever dan zegt dat iets over mij als persoon. Naar mijn mening, althans.

Wat dat zwart/wit betreft, dat ook als is de daad zwart dat jij de persoon als wit blijft zien, en ik daarentegen niet.

Jij verdraait mijn woorden. Ik stel dat ondanks dat de daad zwart is de persoon niet zwart hoeft te zijn. Jij verwijt mij zwart wit denken maar dat is exact wat jij hier doet.

Ik interpreteer jouw woorden zo dat ook al is de daad slecht, de persoon in beginsel nog wel goed is. Of kan zijn, in ieder geval. Voor mij reflecteert de daad de persoon die ervoor gekozen heeft die daad te doen (overmachtsituaties buiten beschouwing gelaten). Wat 'slecht' of 'goed' is, is een glijdende schaal, die ook nog van persoon tot persoon verschilt, maar ik begrijp niet hoe je iemands gedrag los kunt koppelen van de mens erachter (overmacht daargelaten).

Wat maakt voor jou dat je daad en persoon los van elkaar ziet? Een persoon is 'misleid'? Door wie of wat? Uitgaande van een normaal begaafde volwassene?

Naïeveling schreef:

Wat maakt voor jou dat je daad en persoon los van elkaar ziet? Een persoon is 'misleid'? Door wie of wat? Uitgaande van een normaal begaafde volwassene?

Jij ziet pedofiele relaties per definitie als slecht en schadelijk. Ik zie het niet als per definitie schadelijk maar heb geen manier om zeker te zijn dat als ik een relatie met een kind aanga, dit niet schadelijk is. Derhalve is mijn conclusie dat ik geen (seksuele) relatie met een kind moet aangaan.

Anderen zullen er van overtuigd zijn dat de relatie die ze aangaan niet schadelijk is. Vanuit hun oogpunt richten ze geen schade aan en betreft het een liefdevolle en gelijkwaardige relatie. Vanuit hun gedachtenwereld doen ze niets verkeerds en maken ze ook geen misbruik van kinderen. Vaak zijn het nog steeds mensen die alles over hebben voor die kinderen en ze nooit kwaad zouden willen doen. Dat noem ik misleid ipv slecht. Naar mijn mening gaan ze uit van een verkeerde gedachtegang en dat maakt ze in mijn ogen nog niet per definitie slecht.

Zoals bisschop Vangheluwe die het 'een relatietje' vindt en diens neefje verkrachting. Om eerlijk te zijn weet ik niet waar ik banger van wordt, degenen die het contact met de realiteit dermate kwijt zijn of degenen die het niet interesseert, maar beide groepen reken ik hun gedrag aan. Dat kinderseks schadelijk is / kan zijn zie ik als een feit van algemene bekendheid. Een normaal begaafde volwassene had beter moeten weten.

Iemand iets niet aanrekenen omwille van zijn gedachtegang vind ik zowel een raar als gevaarlijk idee. Stel, een vader komt erachter dat zijn buurman seks heeft gehad met zijn zoontje. Hij meent dat pedofielen psychopaten zonder gevoel zijn, en om andere slachtoffers te voorkomen en toekomstig leed te besparen schiet hij zijn buurman overhoop. Deze man meent oprecht dat hij gedaan heeft wat het beste was, namelijk toekomstige schade voorkomen. Pleit zijn gedachtegang hem vrij? Is hij een goed mens, ook al heeft hij iemand vermoord, omdat hij misleid was en het beste voorhad?
De pedoseksueel meent dat hij geen schade doet, de vader dat hij het voorkomt. Wat is het verschil?

De vraag wat iemand tot een slecht persoon maakt - of zelfs de vraag of iemand überhaupt een slecht persoon kan zijn - vind ik zelf erg intrigerend. Ik ben er nog niet uit. Aan iedere persoon - hoe slecht de dingen die hij/zij doet ook moge zijn - zitten ook goede kanten. Maar wegen die op tegen de slechte kanten? En kun je een dergelijke afweging wel maken? Lastig...

Ik zie hier ook een vergelijking met IS. Veel IS-leden doen vreselijke dingen uit de overtuiging dat ze het goede doen. Ik kan een intense haat voelen naar zulke mensen, maar ik kan mijzelf ook afvragen: haat ik nu echt die mensen of alleen hun daden? Ik ben er voor mezelf nog niet achter of ik daden los kan zien van mensen of dat het toch hetzelfde is. Filosofen hebben hier ongetwijfeld in de loop der jaren al veel over gezegd en geschreven. Maar ik kom er liever zelf - ooit - een keer achter.

-EDIT-
Toevallig kwam net dit nieuwsbericht online: http://nos.nl/artikel/2109463-britse-pedoseksueel-veroordeeld-tot-22-keer-levenslang.html
Dat komt mogelijk aardig in de buurt van wat een slecht mens zou kunnen zijn.

Ik had je bericht eerder over het hoofd gezien, sorry! Ik ben het met je eens dat aan ieder mens goede kanten zitten, en ik kan voor bepaalde omstandigheden ook echt begrip hebben hoe iemand tot zijn daad is gekomen, maar het lukt me simpelweg niet om iemands daad los te zien van de persoon die ertoe heeft besloten.

En allemachtig, goed dat ze die op het spoor gekomen zijn zeg!

En weer het zwart/wit denken. Er is een verschil tussen iemand niet als een slecht persoon beschouwen en iemand iets niet aanrekenen. Je kunt met de beste bedoelingen de wet overtreden, maar dat maakt je niet onschuldig. Iemand die als volwassene een relatie met een kind aangaat overtreed de wet en zal daar de gevolgen van moeten dragen. Ik heb ook nergens gesteld dat dat niet zo zou zijn. Zo zal ook de buurman uit jouw voorbeeld de gevolgen moeten dragen voor de moord die hij heeft gepleegd, of dat hem tot een slecht persoon maakt laat ik in het midden.

Prima, ik ben een zwart-witdenker. Als ik iets verkeerds doe betrek ik dat op mezelf, en zie dat bij anderen niet anders.

Ik meng me toch even in deze discussie.

Waar ik me aan stoor bij Naïeveling is dat jij blijft hangen in het gedeelte van MISBRUIK. Waar anderen het over hebben, in dit stukje van de reacties, is dat er ook volwassenen-kinder-relaties zijn waarbij seks aan te pas komt, waarbij dat op VRIJWILLIGE BASIS gebeurt. In die zin is er dus geen sprake van seksueel misbruik, al is het wel strafbaar. Waarom zou een meisje van 16 (officieel een kind!) geen (seksuele) relatie mogen hebben met iemand van 20? Feitelijk mag dat niet... maar over 2 jaar is er niemand die er iets van zegt.

Ik keur misbruik zelf ten zeerste af. Absoluut. Ben zelf als puber bijna 10 jaar lang 3 keer per week verkracht door een man, dus ik weet wat misbruikt worden inhoudt... Maar als ik als jongen 23 jaar een meisje van 16 had gehad, zou je dat afkeuren? Of zelfs als ik 30 was geweest? Is er dan sprake van kindermisbruik? Of wil het er bij jou niet in dat er ook liefde in het spel kan zijn? Liefdesrelaties, waar seks een natuurlijk onderdeel van is?

Nogmaals, misbruik keur ik af, maar om per definitie alle seks met minderjarigen als misbruik te bestempelen, dat gaat mij te ver.

Just my 2 cents.

Even een korte feitelijke correctie: de leeftijdsgrens voor seksueel contact ligt hier op 16 jaar (onder bepaalde voorwaarden), dus i.p.v. 16 zou je bijvoorbeeld 15 jaar kunnen noemen. Dan klopt de discussie weer.

Seks is iets wat je samen besluit te hebben. Een meisje van 15 kán een relatie met een man misschien heel fijn vinden. Maar de wet vindt 15-jarigen nog iets te onvolwassen om te bedenken wat er dan allemaal mis kan gaan. Ze kan dus niet écht vrijwillig instemmen, omdat ze op die leeftijd eigenlijk de situatie nog niet goed kan overzien. Zoals het moeten begrijpen van een heel moeilijk contract. Ze is dan dus een beetje afhankelijk van de goede bedoelingen van de man. Dat vindt de wet onverstandig, want er zijn ten slotte ook veel foute mannen. Ze moet zelfredzaam zijn en daar moet je wat ouder voor zijn.

Waar Naïeveling op wijst is dat wanneer er sprake van echte liefde is, je als volwassene hier rekening mee houdt door geen relatie met een kind aan te gaan. Doe je dit toch, dan maak je dus per defintie misbruik van iemands onwetendheid en afhankelijkheid. Ook al ben je verder een liefdevolle minnaar. Ook al wil het kind op dat moment(!) net zo graag als jij. Ook al was het contact fijn. Je wist dat het kind niet goed zelfstandig kon inschatten in welke boot ze eigenlijk precies stapte en tóch ging jij niet op de rem staan. Dat valt de volwassene dus zwaar aan te rekenen.

Vindt u dat een kind van acht genoeg van seks en relaties begrijpt on hier een keuze over te kunnen maken?
Denkt u dat een meisje van twaalf assertief genoeg is om een veel oudere volleybalhunk waar ze smoorverliefd op is seks te weigeren als zij zich daar nog niet comfortabel bij voelt?
Kent u een vijftienjarige die volwassen genoeg is om de gevolgen van zijn of haar daden te overzien?

Ik niet, en daarom zou ik ook niets aan de huidige wetgeving willen veranderen.

Zo zijn er ook veel dingen mis. Vind jij dat iemand die een naakt selfie maakt veroordeeld moet kunnen worden voor de productie van kinderporno ?
Kinderen zijn door bureau jeugdzorg uit huis gehaald omdat ze doktertje speelden. De leerkracht vond dat beide kinderen elkaar niet meer mochten zien ondanks dat ze al hun hele leven bevriend waren. Toen de ouders daarin niet mee wilden gaan werd bureau jeugdzorg ingeschakeld.

Dit zijn enkele voorbeelden van hoe de hysterie rond sexualiteit en kinderen een ronduit schadelijk effect heeft op kinderen.

op het moment dat plaatjes legaal zijn in jouw bezit en illegaal zijn in mijn bezit omdat ik er andere gevoelens bij heb is de wet krom. Dan gaan we richting gedachten misdrijven. Of die plaatjes zijn illegaal of niet en wie ze bezit en met welk motief mag niet relevant zijn. Datzelfde zie je ook in de knuffeldraad. Als ik mijn neefje knuffel zijn mijn gevoelens daarbij niet relevant zolang ik mij niet onbetamelijk gedraag. Het feit dat je aangeklaagd kunt worden om basis van je gevoelens is ronduit idioot.

Maar om andere voorbeelden erbij te halen, mogen 2 15 jarigen sex met elkaar hebben ? En een 16 met een 15 jarige ? een 18 jarige met een 15 jarige? Wanneer is het verschil zo groot dat de 15 jarige niet meer weet wat ze doet ? Ik denk dat er heel wat af te dingen is op de huidige wetgeving.

Beste Naïveling,

Geen vergelijkbare ervaring, maar ik ben wel een pedofiel. Wat gedachten over wat je hebt verteld:

Naïveling schreef:

Dus ik zit eigenlijk met twee dingen: het feit dat hij het er niet eerlijk met mij over kan hebben (alhoewel mijn reactie daarbij niet geholpen zal hebben)

Misschien is hij naar zichzelf ook niet eerlijk. Het kan zijn dat dit voor hem nogal nieuw is en dat hij zich er voor schaamt.

Weet je trouwens wel zeker dat hij inderdaad pedofiel is? Heeft hij dat gezegd? Misschien is het meer de kick van vreemde of verboden pornografie die hem fascineert/opwindt? Komt best veel voor. Dat maakt z'n gedrag niet minder kwalijk, maar heeft wel impact op hoe nu verder om te zorgen dat hij stopt met kinderporno kijken.

Naïveling schreef:

zijn gebrek aan medeleven voor de meisjes in die video's.

Ik denk dat je 'm hiermee kan helpen door er veel met hem over te praten. Vraag 'm hoe hij het zou vinden als z'n eigen (hypothetische) kinderen hiervoor werden gebruikt en eeuwig over het net zouden blijven rondzwerven. Laat 'm ook nadenken over hoe het materiaal tot stand komt. Wat voor mensen zijn dat? (let wel: praten mét, dus niet teveel praten tégen. Ik snap dat dit lastig is als het gaat om een onderwerp wat zo lijnrecht tegen je eigen morele gevoel ingaat, maar anders klapt hij dicht)

Dan een opmerking:
Ik lees dat je onderscheidt maakt tussen kindererotica en kinderporno. De Nederlandse wet doet dit niet. Als een kind in een seksuele en voor het kind onnatuurlijke context wordt geplaatst, zoals wat jij omschrijft "foto's van tienjarige meisjes in lingerie", dan valt dat onder kinderporno. Ook suggestieve houding of compositie kan al kinderporno zijn.

Ik weet niet of het wat voor je is, maar hulplijn Stop it Now heeft trouwens een lotgenotengroep voor mensen in jouw situatie:
http://www.stopitnow.nl
https://www.stopitnow.nl/files/voorlichtingsmateriaal/SIN%20LOTGENOTENGROEP%20OUTL%20DEF%20LR%20%282%29.pdf

Gabriël schreef:

Weet je trouwens wel zeker dat hij inderdaad pedofiel is? Heeft hij dat gezegd? Misschien is het meer de kick van vreemde of verboden pornografie die hem fascineert/opwindt? Komt best veel voor. Dat maakt z'n gedrag niet minder kwalijk, maar heeft wel impact op hoe nu verder om te zorgen dat hij stopt met kinderporno kijken.

Hij heeft het woord pedofilie niet gebruikt, ik een paar weken na de eerste confrontatie maar daar heeft hij niet inhoudelijk op gereageerd. Op mijn vroeg hoe oud hij was toen hij voor het eerst zulke afbeeldingen opzocht was het antwoord "weet ik niet" (zijn standaardantwoord op alle gevoelige vragen), later op de vraag hoe lang dit al speelde "een paar jaar". Dus zeg het maar. Ik heb ook totaal geen zicht op wat waar is of niet. Hij ontkende kinderporno gezien te hebben terwijl het wel degelijk op die gebookmarkte pagina's stond, alsof die daar per ongeluk terecht gekomen waren. Over de kindererotica dat hij overtuigd was dat daar niets illegaals aan was en mijn reactie sterk overdreven was. Mijn reactie was dat ik wil dat hij er met mij over praat, zo nee dan in ieder geval met een therapeut, zo nee dan wil ik mijn huissleutels terug en is de relatie wat mij betreft ten einde. Dat hij met die foto's onder zijn neus tegen mij loog was voor mij echt een breekpunt.

Gabriël schreef:

Ik denk dat je 'm hiermee kan helpen door er veel met hem over te praten. Vraag 'm hoe hij het zou vinden als z'n eigen (hypothetische) kinderen hiervoor werden gebruikt en eeuwig over het net zouden blijven rondzwerven. Laat 'm ook nadenken over hoe het materiaal tot stand komt. Wat voor mensen zijn dat? (let wel: praten mét, dus niet teveel praten tégen. Ik snap dat dit lastig is als het gaat om een onderwerp wat zo lijnrecht tegen je eigen morele gevoel ingaat, maar anders klapt hij dicht)

Hypothetische kinderen gaat niet werken, we hebben geen van beiden een kinderwens Wink Ik heb geprobeerd hem uit te leggen hoe dat voor zo'n meisje moet zijn maar daar is hij in het geheel niet op ingegaan. Helaas heb ik de communicatie dichtgegooid nadat ik door alle problemen en slaapgebrek een belangrijke opdracht verkloot had (ik kan het me niet veroorloven een jaar langer over m'n studie te doen).

Wat de kindererotica betreft, op sommige foto's stond de website van de producent, die heb ik doorgegeven aan SiN. Medwerker 1: "We hebben de URL bekeken. Deze bevat geen strafbare afbeeldingen maar vallen wel onder het kopje ‘kinder erotica’ en zijn ze op het randje van strafbaar. In meerdere landen zijn deze afbeeldingen al wel strafbaar." Medewerker 2, na navraag bij meldpunt Kinderporno: "er stonden strafbare afbeeldingen op de website", waarbij mij niet duidelijk was of alle afbeeldingen op die site strafbaar waren of er naast erotica ook ergens porno stond.

Ik heb me niet aangemeld voor de lotgenotengroep, ik heb eerlijk gezegd niet zo'n zin met naam en toenaam me bij een organisatie aan te melden. Afgezien daarvan eerst maar eens zien of we bij elkaar blijven want als ik hem ten ene male niet kan vertrouwen is dat voor mij de doodsteek voor onze relatie.

Het lijkt me hoe dan ook een stevige test voor jullie relatie. Maar daarmee vertel ik niks nieuw Cool

Praten lijkt me het enige dat helpt. Voor hem zal dat niet makkelijk zijn en voor jou ook niet (ik spreek uit ervaring Puzzled ). De vraag is wat jij aan kan als hij heel eerlijk is, hoe eerlijk je wil dat hij is en de vraag is ook hoe eerlijk hij kan en wil zijn.

Dat komt voor in de beste huishoudens, maar hier zit je natuurlijk met een hypergevoelig thema en met het idee dat het hem ook nog eens juridisch in een lastig parket zou kunnen brengen.

Als jullie genoeg van elkaar houden, kan dit ook voor hem een aanzet zijn om met die afbeeldingen op te houden. Als jij voldoende aan kan, kan je voor hem een klankbord worden wanneer hij het lastig heeft met zijn gevoelens.

Maar dat is toekomstmuziek.

Het lijkt hoe dan ook een goed idee dat hij er met een professional kan over praten en dat, als jullie dat willen, jullie samen met iemand gaan praten.

Maar eerst is het aan jullie twee. Om dan te zien hoe het verder gaat.

Je schrijft over zijn standaardantwoord bij gevoelige vragen. Het kan betekenen dat hij bang is domme dingen te zeggen, maar in een relatie mag jij verwachten dat hij zich niet altijd achter dat soort reacties verstopt. Het is prima dat hij niet direct wil antwoorden, maar je hebt eventueel later wel recht op een antwoord. En dat mag je hem ook duidelijk maken.

Succes! Hopelijk komen jullie hier sterker uit.

LuMert

p.s. Je kan de inlevingsoefening ("Hoe zou je reageren als het jouw dochter was?" ook minder hypothetisch maken, als jullie/hij een meisje in die leeftijd kent (in de familie?) als "hoe zou je reageren als het jouw nichtje was?".

LuMert schreef:

De vraag is wat jij aan kan als hij heel eerlijk is

Ik weet het niet, voor mij roept dit onderwerp ook veel emotionele weerstand op wat niet zal helpen Puzzled

LuMert schreef:

Het kan betekenen dat hij bang is domme dingen te zeggen, maar in een relatie mag jij verwachten dat hij zich niet altijd achter dat soort reacties verstopt. Het is prima dat hij niet direct wil antwoorden, maar je hebt eventueel later wel recht op een antwoord. En dat mag je hem ook duidelijk maken.

Ik heb het er met hem over gehad, dat ik wil dat hij zegt "daar wil ik het op dit moment niet over hebben" of "daar moet ik over nadenken" of iets vergelijkbaars maar hij bleef met z'n weet-ik-niets komen. Wat mij nogal moedeloos maakt of we het hier überhaupt serieus over kunnen hebben.

Naïveling schreef:

Hij ontkende kinderporno gezien te hebben terwijl het wel degelijk op die gebookmarkte pagina's stond, alsof die daar per ongeluk terecht gekomen waren.

En ben je zeker dat hij er over liegt? Dat kan natuurlijk (en daar kunnen dan weer diverse redenen voor te bedenken zijn, zoals nieuwsgierigheid), maar het is wel degelijk mogelijk om per ongeluk bij kinderporno terecht te komen, zeker als zoekt naar afbeeldingen die 'op het randje' zijn of naar allerlei porno zoekt.
En het is eveneens mogelijk dat waar er eerst geen kinderporno te zien was, dat later wel te zien is.

Ik kan me onmogelijk uitspreken over de eerlijkheid van je partner. Maar ik weet wel dat het onterecht beschuldigd worden van het bekijken van kinderporno wel vaker gebeurt.

Anoniem schreef:

En ben je zeker dat hij er over liegt? Dat kan natuurlijk (en daar kunnen dan weer diverse redenen voor te bedenken zijn, zoals nieuwsgierigheid), maar het is wel degelijk mogelijk om per ongeluk bij kinderporno terecht te komen, zeker als zoekt naar afbeeldingen die 'op het randje' zijn of naar allerlei porno zoekt.

Ik weet niet welke individuele video's hij gekeken heeft, en de websites proberen terug te vinden om te kijken of er altijd / vaak / soms kinderporno op staat voel ik niets voor (als de dood dat de politie vervolgens mijn pc komt ophalen, zeker nadat ik die sites heb doorgegeven aan Meldpunt Kinderporno, nog afgezien van het feit dat ik die shit niet nog een keer hoef te zien). Hoe dan ook resteert zijn (eveneens strafbare) verzameling kindererotica waar hij evengoed over weigert te praten.

Lieve Naïveling,

Het spijt me voor je dat jou vriend erotiek op zijn computer heeft. Al bedoel ik in eerste opzicht ook de gewone erotiek 18+ tezamen met kindererotiek. (Dat laatste kom ik op terug). Mijn vriendin vond ook ooit eens zoiets iets dergelijks en eenmaal weet ik dat wanneer je als man een liefdesrelatie hebt met een dame, het verkeerd is als de man naar andere meiden kijkt. Dat vind ik in die zin dan ook klote aan deze digitale tijdperk, dat alles zo makkelijk open en bloot voor het kijken ligt.

Je zegt dat je veel van hem houd en ik weet natuurlijk niet precies hoe de liefdesrelatie is tussen jou en je vriend. Ik moet erg denken aan mijn vriendin, waarmee ik nu geen seksuele/ liefdesrelatie mee hebt, maar dikke vriendschap. Zij is de enige waarmee ik zo open en bloot over mijn seksuele geaardheid praat. Naast ook medische privé dingen, kan ik heel intieme gesprekken met haar voeren zonder schaamte.

Nu over de kindererotiek. Het komt mij duidelijk over dat je onderscheid hebt toen je op zijn computer keek over de gewone erotiek versus de kindererotiek, of is dat niet helemaal waar?

Ikzelf kijk ook naar kindererotiek, hier bedoelend kinderen in lingerie en ben in die zin net zoals je vriend. Nee, het aangeven daar verhelp je niets mee, behalve dat dit hem ertoe kan dwingen het voor jou te gaan verbergen. Daarnaast krijgt hij een discriminerende stempel op zijn naam van justitie, waarbij zijn leven behoorlijk kan worden ingeperkt. Het is moeilijk, maar ik denk dat er weinig op rest dan het "hem leren kennen" of afstand doen, of anders oppervlakkig contact houden. Hij valt eenmaal (ook) op kinderen en voelt zich dus ook seksueel tot kinderen aangetrokken.

Ik denk dat als je veel van hem houd, jij het meest van hem kan leren, doordat je jezelf bij hem het meest kan openstellen. Om zo te zeggen, bij een onbekende pedofiel zou je dat waarschijnlijk minder goed lukken.

Anoniem schreef:

Mijn vriendin vond ook ooit eens zoiets iets dergelijks en eenmaal weet ik dat wanneer je als man een liefdesrelatie hebt met een dame, het verkeerd is als de man naar andere meiden kijkt.

Anoniem schreef:

Nu over de kindererotiek. Het komt mij duidelijk over dat je onderscheid hebt toen je op zijn computer keek over de gewone erotiek versus de kindererotiek, of is dat niet helemaal waar?

Met gewone porno heb ik geen problemen, met kinderporno heel veel. Naar andere vrouwen kijken is ook geen probleem; van de mensen die je voorbijloopt valt je toch op of ze knap zijn of niet, je kan moeilijk door de stad lopen met je ogen dicht.

Ergens in April zouden jullie elkaar spreken, is dat er nog van gekomen?

Ik moet zeggen dat als hij er niet over wil praten (alhoewel ik het me wel kan voorstellen met zo'n onderwerp) er niet veel aan te doen is dan dat jullie allebei je eigen weg gaan. Niet per se omdat hij niet wil communiceren over dit specifieke onderwerp, maar omdat hij niet wil communiceren over lastige onderwerpen. Er komen er nog veel meer aan naarmate jullie ouder worden, dat is bijna een garantie.

Je kunt, als je daarmee OK bent, een compromis voorstellen dat hij stopt met echte kinder erotica kijken en overschakeld op cartoon porno, omdat daar tenminste 100% gegarandeerd is dat het niemand schade berokkend. Moet je hem wel genoeg vertrouwen dat je denkt dat hij zich eraan houdt.

We zijn uit elkaar. Uitpraten was voor hem geen optie en niet praten voor mij niet. Hij voelde zich ook erg gekwetst dat ik tijdens mijn tentamenperiode geen contact wou, wat ik me ook wel kan voorstellen. Over de kinderporno hebben we het niet inhoudelijk kunnen hebben, mijn huisgenootje was thuis toen hij langskwam en dit is geen onderwerp dat ik binnen gehoorsafstand wil bespreken...

Een droevig bericht.

Om eerlijk te zijn, liever zo dan dat we van de zomer waren gaan samenwonen en vervolgens de politie voor de deur staat om alle apparaten in beslag te nemen... Nadeel is wel dat ik nu geen zicht heb op of hij überhaupt naar therapie gaat, daar zal hij toch ook moeten praten.

Bruut gezegt: Ik ben blij voor je dat hij jouw probleem niet meer is.

Hij lijkt niet te beseffen dat naast een moreel verwerpelijke daad hij ook met vuur aan het spelen is.

De popo's, als ze hem ooit in het vizier krijgen, gaan niet accepteren dat hij niet "op een seksuele manier naar die foto's kijkt" en dat hij alleen legale porno kijkt op sites waar ook kinderporno gedeeld wordt. Natuurlijk als er geen sporen van illegaal materiaal zijn kunnen ze hem niets maken, maar de omstandigheden erom heen zullen hen wel motiveren erg goed te zoeken.

Maar als het je gerust stelt: Kinderporno kijken is niet erg gecorreleerd met daadwerkelijk misbruik van kinderen. Anecdotisch bewijs lijkt uit te wijzen dat in landen waar de toegang tot kinderporno minder gelimiteerd is minder kindermisbruik voorkomt. En helaas worden ook een hoop kinderen misbruikt door mensen die ze kennen die niet pedosexueel zijn, maar ze gewoon een makkelijk target vinden.

Ik ben zelf erg geinteresseerd in meer onderzoek naar de hulp van virtuele kinderporno bij reintegratie van veroordeelde pedofielen.

Mijn persoonlijke utopie is dat er een soort keurmerk komt voor virtuele kinderporno waarvoor gegarandeerd geen kinderen zijn misbruikt, als onderzoek zou uitwijzen dat virtuele kinderporno daadwerkelijk misbruik tegengaat.

De techniek wordt steeds beter, dus het zou steeds minder van echt te onderscheiden zijn (daarom is dat keurmerk ook nodig). Disclaimer: Ik heb zelf makkelijk praten omdat ik alleen lolicon gebruik, dus realisme is voor mij uberhaubt onnodig.

TD schreef:

Maar als het je gerust stelt: Kinderporno kijken is niet erg gecorreleerd met daadwerkelijk misbruik van kinderen. Anecdotisch bewijs lijkt uit te wijzen dat in landen waar de toegang tot kinderporno minder gelimiteerd is minder kindermisbruik voorkomt.

Heeft u een link naar dat onderzoek? Ik vraag het me af namelijk. Kijkend naar het aantal mannen dat het een goed idee vindt om 'm zonder enige voorbereiding of glijmiddel er anaal in te rammen omdat ze dat in porno gezien hebben... (Mochten er dergelijke mannen deze topic lezen, probeer het eens op uzelf uit met een stuk groente naar keuze Wink ).

Als je hele beeld over seksualiteit uit porno komt mis je volgens mij een stuk realiteitszin. Bij digitale kinderporno worden geen kinderen geschaad, maar als iemand iedere avond (weliswaar nep-) porno kijkt met kinderen erin die niets liever dan seks willen gok ik dat dat toch je wereldbeeld beïnvloedt. Zeker als het erg realistisch is en niet type cartoon-porno. Als je dan smoorverliefd wordt op een kind, geloof je dan de beelden die je steeds ziet waar bloedjes van kinderen smachtend op je liggen te wachten of de kale statistiek die zegt dat 90% van de kinderen voor de puberteit niet eens masturbeert, laat staan interesse heeft in seks met een veel oudere?

Pro-tip: ga eens verkleed als blonde vrouw op vakantie in Noord-Afrika. Je wordt non-stop in de billen geknepen.
"Waarom doe je dat?"
"Westerse vrouwen willen altijd seks."
"Hoe kom je daarbij?"
"Dat heb ik zelf gezien."
"Waar dan?"
"Op internet." Je meent het...

Begrijp me niet verkeerd, ik kijk ook porno en pleit niet voor afschaffing ervan. Maar ik zie het bepaald niet als wondermiddel en betwijfel ten zeerste of het kijken van kinderporno kindermisbruik voorkomt.

Ik kan begrijpen dat je er zo over denkt.

Daarvoor ben ik ook van mening dat er eerst gedegen onderzoek moet plaatsvinden om te onderzoeken of gesimuleerde kinderporno daadwerkelijk de kans op recidive bij pedosexuelen verkleint.

Een hoop onderzoek wordt helaas bemoeilijkt doordat een goede sampling krijgen van pedofielen/pedosexuelen ontzettend moeilijk is. Als je pedofielen in de gevangenis interviewt zou je bijvoorbeeld kunnen concluderen dat pedos minder intelligent zijn dan gemiddeld en dat pedofielen vaak zelf misbruikt zijn, maar aan de andere kant als je probeert om in contact te komen met pedofielen die op vrije voet rondlopen, kom je uit op een hoger dan gemiddelde opleidingsgraad en pedofielen die juist niet zelf zijn misbruikt.

Hier is het onderzoek waarnaar ik refereerde trouwens: http://link.springer.com/article/10.1007%2Fs10508-010-9696-y. In Tsjechië, Denemarken en Japan kwam minder misbruik voor toen kinderporno legaal was. Caveat: Dit zou misschien door betere rapporteringsmogelijkheden kunnen komen. En een N van 3 is nou niet zo groot.

Er is echter één belangrijk verschil met uw vergelijking tussen KP en volwassenenporno:

Pedosexualiteit wordt verguisd door de gehele maatschappij, mysogenie wordt dat helaas niet.

Zelfs in ons land kan een verkrachting op nationale TV worden uitgezonden en wordt het in kranten gerapporteerd wordt als "eindelijk sex in Utopia!" (http://www.telegraaf.nl/prive/22766710/__Utopia_s_Rienk_had_seks_met__slapende__Nicoline__.html).

Ik geloof niet dat een normaal rationeel persoon een Quinten Tarantino film kan kijken en daarna de boodschap heeft meegekregen dat moord heel normaal is (omdat "Moord is Slecht" in onze maatschappij constant herhaald wordt), terwijl ik me wel kan voorstellen dat iemand dat fragment van Utopia kijkt en het daarna heel normaal vind om sex te hebben met slapende mensen (omdat onze maatschappij nogal fucked up ideeen heeft over verkrachting, en dit fragment dus een al bestaand idee aanmoedigt).

Daarom lijkt het me aannemelijk dat de meeste mensen die zich druk maken of hun KP wel een kindvriendelijk keurmerk heeft, niet opeens kinderen gaat verkrachten omdat de porno hun een fantasie voorschotelde. De mensen die al geloven dat kinderen ontzettend graag sex met hun hebben zou het niks uitmaken of hun porno een keurmerk heeft of niet. Maar nogmaals, eerst is meer onderzoek om dit vermoeden met bewijs te staven.

Ik zou u wel willen uitdagen om zelfs maar een maand geen porno te kijken en geen sex te hebben, om te merken hoe het is om geen uitlaatklep te hebben.

TD schreef:

Hier is het onderzoek waarnaar ik refereerde trouwens: http://link.springer.com/article/10.1007%2Fs10508-010-9696-y. In Tsjechië, Denemarken en Japan kwam minder misbruik voor toen kinderporno legaal was. Caveat: Dit zou misschien door betere rapporteringsmogelijkheden kunnen komen. En een N van 3 is nou niet zo groot.

Bedankt voor de link, ik ga het lezen.
Ik heb me bij mijn weten ook nooit gewelddadiger gevoeld na het spelen van GTA en dergelijke, en de uitkomst van onderzoek wisselt geloof ik nogal naar gelang wie het onderzoek gefinancierd heeft. Moreel is er niet echt verschil tussen virtuele moord en virtuele kinderporno (waarom zou het ene wel mogen en het andere niet?). Maar zie mijn twee voorbeelden hierboven wat porno betreft. Jammer dat er geen gedegen onderzoek is naar virtuele kinderporno, ik ben wel nieuwsgierig.

TD schreef:

Ik zou u wel willen uitdagen om zelfs maar een maand geen porno te kijken en geen sex te hebben, om te merken hoe het is om geen uitlaatklep te hebben.

Als ik twee keer in de maand porno kijk is het veel dus dat zal wel lukken Wink Ik erger me vaak aan de behandeling van de vrouw of de nepheid ervan (als een secretaresse zit te typen op een toetsenbord dat niet ingeplugd is ga ik al plat van het lachen). Maar een maand niet maturberen, poe, ben benieuwd hoever ik kom.

Naïveling schreef:

of de kale statistiek die zegt dat 90% van de kinderen voor de puberteit niet eens masturbeert,

Ik citeer sensoa.be: "Vooral jongens gaan vanaf acht jaar meer masturberen, alleen of samen met andere jongens. "
Op een vergelijkbare website lees ik: "De helft van de jongeren masturbeerde al eens voor ze 13,5 jaar waren. " En uit en onderzoek: Er zijn heel weinig cijfers bekend omdat het moeilijk te onderzoeken is, maar uit onderzoek blijkt dat zo’n 10 tot 40% van de kinderen vanaf 10 jaar (of al
eerder) masturbeert en daarbij ook een orgasme kan hebben. Jongens van 8 tot 12 trekken veel met elkaar op, doen spelletjes met elkaar (ze bekijken wie het verst kan plassen, wie er stijf kan worden en hoe je masturbeert). "

Je mag er dus zeker van zijn dat er heel wat jongens voor hun puberteit mastruberen. Exacte percentages heb ik niet bij de hand (al zullen er nog wel mer cijfers te vinden zijn) maar klopt het dat jij die 90% zuiver op basis van je gevoel hebt bepaald?

Ik kan niet oordelen over je vriend en misschien is de stopzetting van jullie relatie de juiste beslissing. Maar ik lees in wat je schrijft heel veel emotionaliteit. Het zijn net gevoelige onderwerpen als deze die wel wat nuchterheid kunnen gebruiken.

Geen onderbuikgevoel wat dat percentage betreft, ik baseerde mij op http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=17418 "Uit onderzoek blijkt dat 10% van de kinderen tussen de 4 tot 10 jaar zich masturbeert."

TD schreef:

Bruut gezegt: Ik ben blij voor je dat hij jouw probleem niet meer is.

Hij lijkt niet te beseffen dat naast een moreel verwerpelijke daad hij ook met vuur aan het spelen is.

Een van de zaken waar ik als mens allergisch aan ben, is mensen die zonder goede onderbouwing klaar staan met een oordeel.

Uit niets wat er reeds in dit topic is geschreven blijkt vast te staan dat de man waar sprake van is werkelijk kinderporno heeft bekeken. Enkel het bekijken van 'kinderen in lingerie' is zeker.

Verder dient in gesprekken over de morele verwerpelijkheid van kinderporno beseft te worden dat gigantisch veel van de huidige 'kinderporno' door kinderen zelf wordt gemaakt. Zij zijn zich weliswaar niet goed bewust van de mogelijke gevolgen en ik pleit dan ook niet voor het verder verspreiden van die beelden, maar de schijnbare behoefte van veel mensen (ook mensen met pedofiele gevoelens) om zonder enige nuance zo hard mogelijk te zeggen dat alle kinderporno 'moreel verwerpelijk is' omdat het kinderen tot slachtoffer maakt doet niemand goed, ook de betrokken kinderen niet.

Wat met beelden waarin jongens zichzelf filmen tijdens het mastruberen zonder dat ze herkenbaar zijn (geen gezicht, slechts beperkt deel van het lichaam). Men mag zulke jongens best duidelijk maken dat het misschien niet echt wijs is, maar om van zo'n beelden een halszaak te maken en de kijkers zo hard mogelijk te willen aanpakken. Het zou iedereen ten goede komen als het onderscheid wordt gemaakt tussen duidelijke verwerpelijk geproduceerde kinderporno en andere 'kinderporno'.

"Uit niets wat er reeds in dit topic is geschreven blijkt vast te staan dat de man waar sprake van is werkelijk kinderporno heeft bekeken. Enkel het bekijken van 'kinderen in lingerie' is zeker."

Die hij "niet op een sexuele manier bekijkt", sure O:)
Ik ben het in principe met je eens dat iemand onschuldig is tot het tegendeel bewezen is voor de wet. Daarom raad ik OP ten zeerste af de politie in te schakelen, omdat haar ex in principe niks illegaals heeft gedaan.

Maar prive personen mogen kiezen waar voor hen de grens ligt. Een huisgenoot die altijd veel cash heeft en erg veel wisselende bezoekers met buitenlandse kentekens heeft kan misschien voor de wet niet veroordeelt worden voor drugshandel, maar toch zou ik iedereen die zo'n huisgenoot heeft aanraden om te verhuizen zodat ze niet collateral damage worden. Jij niet?

"Verder dient in gesprekken over de morele verwerpelijkheid van kinderporno beseft te worden dat gigantisch veel van de huidige 'kinderporno' door kinderen zelf wordt gemaakt."

Ik vind wraakporno en gelekte sextapes van beroemdheden bekijken ook moreel verwerpelijk.
Maakt niet uit dat ze dit zelf hebben gemaakt, ze hebben het niet bedoeld voor distributie.

"Het zou iedereen ten goede komen als het onderscheid wordt gemaakt tussen duidelijke verwerpelijk geproduceerde kinderporno en andere 'kinderporno'."

Hoe komt dit de kinderen van wie materiaal gedeeld wordt ten goede?

TD schreef:

Daarom raad ik OP ten zeerste af de politie in te schakelen, omdat haar ex in principe niks illegaals heeft gedaan.

Dat heeft hij dus wel, zie de post van Gabriël hieronder (bedankt voor de link trouwens, ik kon het niet vinden).

Anoniem schreef:

Uit niets wat er reeds in dit topic is geschreven blijkt vast te staan dat de man waar sprake van is werkelijk kinderporno heeft bekeken. Enkel het bekijken van 'kinderen in lingerie' is zeker.

Nogmaals, gezien de afbeeldingen die hij bekeek geloof ik niet dat hij per ongeluk terechtkomt op pagina's met kinderporno. Ik ben een naïeveling maar zo erg nou ook weer niet.

Wat de webcammende pubers betreft, ik vind dat beide groepen door de wet beschermd moeten worden omdat pubers impulsief handelen, niet vooruitdenken en de gevolgen van hun daden niet kunnen overzien; Joost mag weten waar die beelden eindigen en hoe je je er later bij voelt. Maar voor mij maakt het wel gevoelsmatig een groot verschil of het geslachtsgemeenschap met een kind van 9 betreft of een puber die zichzelf voor de webcam masturbeert.

Woops, mijn excuses voor het echoën van een onwaarheid. Normaal check ik mijn bronnen beter, maar ik moet zeggen dat mijn interesse in wat precies legaal is stopt bij wat ik voor mezelf kan verantwoorden (wat zoals gezegd niets is waar echte kinderen aan te pas komen).

Ik heb respect voor u dat u nog steeds ook zijn belang meewoog in uw beslissing om geen aangifte te doen. Kan niet makkelijk geweest zijn.

Ik vind het ook nog steeds jammer dat hij er niet over wilde praten met u. Maarja, mannen praten nu eenmaal niet over problemen. #toxicmasculinity

ik had wat netjes geschreven maar kwam niet aan, om welke redenen snap ik dan niet, maar goed.

Wilde op nettere wijze zeggen dat ik het onzin vind, dat kinderen in lingerie choquerend zijn en waarom dat niet op het internet mag? Volgens mij mag het wel. En we worden overdag hedendaags ongevraagd op tv doodgegooid met 18+ vrouwen in lingerie. Alsof wij dat "seksuele norm" koekje allemaal moeten en willen slikken. Ik eerlijk gezegd ook niet, vooral niet als ik met mijn familie in de vroege avond tv kijk en zulke dingen opeens naar voren komen.

Verder heb ik vermoedelijk weinig inbreng meer op deze forumwebsite. Ik verheerlijk juist pedofilie, ben tegen geweld en onderdrukking en vind de overbezorgde hetze omtrent pedofilie en pedoseksualiteit zeer onterecht en dus niet begrijpelijk.

Aardbei schreef:

Wilde op nettere wijze zeggen dat ik het onzin vind, dat kinderen in lingerie choquerend zijn en waarom dat niet op het internet mag? Volgens mij mag het wel.

Ik weet niet exact of je wil zeggen "ik vind van wel" of "het mag wel". Als je het laatste bedoelt: nee, dat mag niet. Wanneer je kinderen afbeeldt in een seksuele context valt dit onder de wet kinderpornografie. De vervolgaanwijzing kinderpornografie vermeldt specifiek lingerie onder 2.3b:
https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2016-19415.html

Je realiseer je dat vrouwen van 18+ veel meer andere dingen ook mogen dan vrouwen van 18-, behalve poseren in lingerie?

Zoals drinken, stemmen, autorijden, contracten afsluiten en andere zaken.

Je argument "En we worden overdag hedendaags ongevraagd op tv doodgegooid met 18+ vrouwen in lingerie." is dus voor mij een beetje apart. We vinden kinderen verminderd wilsbekwaam op allerlei fronten, dus kun je ze niet vergelijken met wat 18+ vrouwen mogen.

U vindt het een goed idee om voor een wilsonbekwaam kind, dat zo jong is dat het waarschijnlijk niet eens masturbeert, te bepalen dat het toe is aan seks, terwijl u zich in een autoriteitspositie bevindt en er een seksueel belang bij heeft?

Heeft u weleens interviews gelezen met misbruikslachtoffers van bijv. de katholieke kerk?

Aan Naieveling:

Waar ligt voor jou de grens binnen een relatie wat de ander voor zichzelf mag houden?
Deel jij wel alles met je partner? Ook je verleden van voor jouw tijd met hem/haar?

anoniem schreef:

Waar ligt voor jou de grens binnen een relatie wat de ander voor zichzelf mag houden?

Zijn browsegeschiedenis en dergelijke zijn in principe mijn zaken niet en ik zou het niet opgezocht hebben als hij die zooi niet tussen de downloads had laten staan. Maar waar die grens precies ligt? Poe, geen idee. Of hij zijn pedofiele gevoelens voor zichzelf had mogen houden als ik het niet was tegengekomen? Ik had het toch willen weten. Het is iets dat nooit weggaat en wel invloed kan hebben, op zijn leven, op de relatie, dus als je dan de intentie hebt om met iemand samen te wonen en samen te blijven, ja, dan vind ik dat je zoiets moet delen. Alhoewel het me gezien de aard van het onderwerp handig lijkt eerst even te peilen hoe de ander überhaupt over pedofilie denkt voor je uit de kast komt... Als ik de reacties bij nieuwsberichten over pedofielen zie word zelfs ik als niet-pedofiel daar een beetje bang van.

anoniem schreef:

Deel jij wel alles met je partner? Ook je verleden van voor jouw tijd met hem/haar?

Ik zou er niet uit mezelf over beginnen nee, maar als het gevraagd wordt draai ik daar niet omheen. Zou jij het leuk vinden als je nieuwe vriend(in) meteen uitgebreid over diens exen vertelt?

Hoewel de situatie voor u en uw vriend ernstig is, mag niet worden vergeten dat het hier om onschuldige kinderen gaat. Ik begrijp dat er een duidelijke onderscheiding is tussen pedofielen en kindermisbruikers, dus daar zal ik uw vriend nooit van beschuldigen. Desondanks is het kijken van kinderporno strafbaar en wordt het als onethisch wordt beschouwd. Ook u kan daardoor zelf in de problemen komen, juridisch gezien. Dit moet een ontzettende moeilijke situatie voor u zijn en ik benijd u niet in het maken van een beslissing. Wat u ook beslist, bedenk dat aan het andere kant van het verhaal, naast de (eventuele) seksuele verlangens van uw vriend, een kind op het beeldscherm van uw computer stond die voor de rest van zijn/haar leven beschadigd is. Zonder u te denigreren; laat dat in ieder geval drukken op uw geweten. Ik wens u het beste toe in uw beslissing.

Mocht u dit nog lezen, ik ben erg benieuwd op grond waarvan u meent dat mij is niet is opgevallen dat het hier om onschuldige kinderen gaat en hoe u meent dat ik kinderporno niet als onethisch zou beschouwen.

Daarnaast wil ik u erop wijzen dat aangifte alleen verplicht is voor moord, verkrachting en misdaden tegen de openbare orde dus nee, dit brengt mij juridisch gezien niet in problemen.

De waarheid ligt iets genuanceerder dan dat. Als partner kan je gezien worden als medeplichtig als jullie gebruik maakten van dezelfde computer. Tevens word je al snel medeverdachte, want hoe valt aan te tonen welke gebruiker van de computer die kinderporno daar heeft neergezet? Nee, veroordeeld zul je (hoogst waarschijnlijk) niet worden maar verdacht worden van kinderporno is al een onvoorstelbare hel. Dus niet om je bang te maken, maar hou daar wel rekening mee.

Medeplichtige sowieso niet, (mede)verdachte onwaarschijnlijk. Voor medeplichtigheid is vereist dat ik op een of andere wijze behulpzaam ben geweest bij het strafbare feit. Dat ben ik duidelijk niet geweest, wat ook blijkt uit mijn eerdere posts maar ook communicatie tussen mij en mijn ex. (Vraag me niet naar het verschil tussen medeplichtige, medeplegen en doen plegen; ik doe civiel, strafrecht heb ik me altijd verre van gehouden).
Verdacht worden is onwaarschijnlijk aangezien we niet samenwoonden en het zijn computer was. Mocht het wel gebeuren, wederom communicatie tussen hem en mij, met SiN en het feit dat ik alle sites door het webformulier van Meldpunt Kinderporno heb gejast. Als ie het mij in de schoenen had willen schuiven was 'm dat nog vies tegengevallen.
Maar dank je voor je waarschuwing! Smile

Edit: voor de volledigheid nog 48 Sr. opgezocht:
Als medeplichtigen van een misdrijf worden gestraft:
1°. zij die opzettelijk behulpzaam zijn bij het plegen van het misdrijf;
2°. zij die opzettelijk gelegenheid, middelen of inlichtingen verschaffen tot het plegen van het misdrijf.

Noch behulpzaam geweest (integendeel) noch gelegenheid e.d. verschaft dus zal wel goedkomen.

Het probleem is dat iemand verdenken heel makkelijk is en heel grote gevolgen kan hebben. Dat is ook precies de nuance die ik wil aanbrengen: Je kan de wet nog zo aan je kant hebben, dat wil niet altijd zeggen dat je niets gebeurt. Maar zo te zien heb je hier zelf ook wel wat kijk op, dus dat komt vast goed.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.