Visiestuk: Rol van een pedagoog --> toevoeging voor pedofilie?

12 antwoorden [Laatste bericht]

Beste lezers,

Bedankt alvast voor het lezen van dit openingsbericht. Vanuit de opleiding HBO Pedagogiek heb ik een vraag voor jullie.
Ik ben een laatstejaars Pedagogiek student en behoor voor de afstudeerfase onder andere een visiestuk te schrijven. Een pedagoog houdt zich bezig met de ontwikkeling en opvoeding van kinderen en jongeren van 0 tot 21 jaar, en geeft ouders / verzorgers begeleiding en adviezen op hun vraagstukken.
Een visiestuk houdt in dat ik een actueel onderwerp / thema uit de maatschappij kies en daarover een scriptie schrijf. De bedoeling is dat ik mijn persoonlijke mening, beleving en visie met argumenten onderbouw, en daar ook een -out of the box- innovatie voor beschrijf.

Voordat ik deze studie begon was ik al geïnteresseerd in de doelgroep pedofilie, maar was hier ook nog erg zwart-wit (lees: afkeurend). Door mijn opleiding in het sociaal werk heb ik geleerd om met een bredere blik naar de wereld te kijken en merk ik dat dit me veel meer oplevert. In mijn leven, sociaal netwerk en werkomgeving vind ik het prettig dat alles bespreekbaar is en houd ik ervan om als persoon en professional in oplossingen en mogelijkheden te kijken, dit geeft mij energie.
De doelgroep 'pedofilie' kwam in mij op toen ik aan het brainstormen was over een thema voor het visiestuk. Ik ben van mening dat dit bespreekbaar moet zijn, maar moeten / mogen / kunnen / doen is natuurlijk een tweede. Ik merk dat ik het al lastiger vind als het gaat om 'pedoseksuelen'. Als beginnend pedagoog vind ik het wel erg interessant om hiermee bezig te zijn.

In eerste instantie dacht ik bij pedofielen aan volwassenen omtrent hulpverlening en vroeg me af of een pedagoog met pedofilie te maken had. Een pedagoog is er in principe voor de kinderen en ouders was mijn eerste gedachte. 'Bescherming' kwam in me op..
Ik heb een aantal artikelen gelezen en wat bleek...de ontdekking van de geaardheid verschijnt vaak in de puberteit (tussen 11 en 16 jaar). Ik vond dit meteen interessant. Ik kreeg dus antwoord op mijn vraag: een pedagoog kan wel een rol spelen in de pedofilie, vanuit verschillende invalshoeken. Antwoord geven op de invulling van de rol van een pedagoog vind ik nog lastig.

Open minded, zonder oordeel, als hulpverlener naast iemand staat in plaats van tegenover, luisteren luisteren luisteren, begeleiden bij het leren leven met de gevoelens in plaats van opboksen tegen....zijn dingen die in me op komen.

Wat vinden jullie van een pedagoog in de pedofilie?
Zien jullie deze eventuele rol / plek in de hulpverlening?
Zoja, hoe? Waar?
Zou een pedagoog voor pubers (in het proces van ontdekken - acceptatie - toekomst) helpend zijn?
Hoe was dit voor jou als puber, was jouw geaardheid op die leeftijd bekend voor jezelf?
Zoja, wat had jou in die periode geholpen aan hulpverlening van een pedagoog?

Nu ik dit opschrijf bedenk ik me dat het voor mij nog niet vanzelfsprekend is om aan dit onderwerp te denken als ik gesprekken voer met een puber / jongvolwassene. Als er bepaald gedrag voordoet bij een kind wat vervelend is voor henzelf en / of voor de omgeving, kijken wij vooral systeemgericht: omgevingsfactoren zijn veel van invloed op het leven van een kind (thuis, school, familie, vriendjes, vereniging e.d.), verder kijken we naar eventuele 'stempels'. Maar de geaardheid omtrent pedofilie....als professional heb ik dat onderwerp nooit in mijn hoofd gehad tijdens intakes- en gesprekken met kinderen. Vanuit de opleiding wordt hier ook geen aandacht aan gegeven. Bijzonder eigenlijk.....

Aldus, ik hoop dat jullie antwoord kunnen geven op mijn bericht en de vragen. Bij onduidelijkheden geef ik graag toelichting. Verder hoop ik dat dit bericht gelezen wordt zoals ik het heb bedoeld, met alle respect.

Vriendelijke groet, N.

Hallo Nicole,

Ik zal snel reageren.

Daar zien wij (mensen achter Pedofilie.nl) zéker plek voor. Ik vroeg me af je bekend bent met deze serie artikelen n.a.v. de scriptie van David Jacobson? Daar staat een boel over het thema pedofilie en jongeren in beschreven:

http://www.ouders.nl/artikelen/dossier-pedofilie-inleiding
http://www.ouders.nl/artikelen/dossier-pedofilie-onderzoek
http://www.ouders.nl/artikelen/dossier-pedofilie-reactie

Ik kwam deze artikelen inderdaad al tegen tijdens de research, die gaan goed van pas komen.
Ik heb jouw email ook gelezen en terug gereageerd!

Wat vinden jullie van een pedagoog in de pedofilie?

Onmisbaar en dus een groot hiaat in de bestaande hulpverlening! Om de redenen die je zelf al aangeeft, om kinderen/ouders te ondersteunen die te maken krijgen met pedofilie (bijvoorbeeld doordat ze een pedofiele ouder of ander nabij persoon hebben), om pedofiele ouders te ondersteunen, ...

Zien jullie deze eventuele rol / plek in de hulpverlening?

Er is één reden dat het nu niet bestaat: het is zó taboe dat niemand zijn vingers eraan wil branden. Subsidie of vergoeding uit de zorgverzekering voor iets dat met pedofilie te maken heeft en niet gericht is op misbruikpreventie? Vergeet het maar. Maar in feite is het bitter nodig...

Zou een pedagoog voor pubers (in het proces van ontdekken - acceptatie - toekomst) helpend zijn?

JA! Mits die pedagoog begrijpt wat pedofilie is en écht helpt met acceptatie en het opbouwen van een zo normaal mogelijke toekomst, en zich dus niet braaf volgens de boekjes beperkt tot misbruikpreventie.

Hoe was dit voor jou als puber, was jouw geaardheid op die leeftijd bekend voor jezelf?

Bekend, ja. Onderkend niet. Dat kwam pas op mijn 18e. Als er informatie over pedofilie beschikbaar was geweest was dat heel anders gegaan. Nu dacht ik dat pedofielen en kinderlokkers hetzelfde waren. Ik wist dat ik het tweede niet was, dus kon ik het eerste ook niet zijn. Dus zou ik vanzelf een keer verliefd worden op een meisje (van mijn leeftijd). Niet dus.

Zoja, wat had jou in die periode geholpen aan hulpverlening van een pedagoog?

Allereerst gewoon praktische voorlichting. Had ook klassikaal gekund op school. En tja, dan gewoon hulp bij acceptatie. Laten weten dat het beeld van de maatschappij onzin is, dat pedofielen en kindermisbruikers twee verschillende dingen zijn, daarover doorpraten, als ik daar klaar voor was het eens hebben over mijn eigen fantasieën, enzovoort.

Vraag van mij: zou jij je visiestuk zo breed mogelijk onder de aandacht willen brengen? Publiceren op internet, ernaar verwijzen op sociale media, bespreken met je medestudenten, enzovoort? Ik vind het belangrijk dat dit onderwerp veel meer onder de aandacht komt.

Beste Jorge,

Bedankt voor jouw antwoord, hier kan ik zeker verder mee!
Ik ga dit sowieso onder de aandacht brengen bij mijn opleiding. Tijdens de les worden de onderwerpen van de visiestukken besproken, dus ik ben heel erg benieuwd naar de reacties en feedback. Door mij te verdiepen in het onderwerp pedofilie, ging er zelf ook een lampje bij mij branden: er is in de vier jaar dat ik deze opleiding volg, nooit gerept over pedofilie. Nauwelijks vanuit de kinderen (bv. misbruik e.d.), maar al helemaal niet vanuit de invalshoek 'jonge pedofielen'. Ik had daar zelf ook nog nooit over nagedacht, maar ik denk dat er heel veel winst valt te behalen als de opleiding dit onderwerp aankaart en studenten (allemaal social workers) bewust maakt van het feit dat er veel jongeren rondlopen met deze gevoelens en niet weten waar ze terecht kunnen.

Als pedagoog hebben wij heel veel voelsprieten voor wat er met een kind aan de hand zou kunnen zijn, we nemen alle omgevingsfactoren mee, bekijken een kind en zijn gezin altijd systeemgericht, zodat we het hele plaatje compleet hebben. Dacht ik. Dit onderwerp is een groot gemis in het systeemgericht denken.

Ik weet nog niet of ik mijn complete visiestuk verspreiden op internet, maar ik ben sowieso van plan om in ieder geval dit onderwerp aan het licht te brengen binnen mijn opleiding en de meerwaarde daarvan toe te lichten. Jullie worden op de hoogte gehouden.

Pedagoog schreef:

Als pedagoog hebben wij heel veel voelsprieten voor wat er met een kind aan de hand zou kunnen zijn, we nemen alle omgevingsfactoren mee, bekijken een kind en zijn gezin altijd systeemgericht, zodat we het hele plaatje compleet hebben. Dacht ik. Dit onderwerp is een groot gemis in het systeemgericht denken.

De hulpverlening maar ook veel ouders, het onderwijs, ... laten kinderen en jongeren op diverse manieren in de steek.

Eén van de manieren is inderdaad door geen open, eerlijke en constructieve aandacht te hebben voor jongeren die bij zichzelf pedofiele gevoelens vaststellen. Het aantal jongeren dat psychisch een zware periode doormaken bij de ontdekking van hun pedofiele gevoelens en zonder dat de omgeving daar iets van merkt of begrijpt wordt volgens mij schromelijk onderschat. En dat die jongeren een moeilijke periode doormaken komt o.a. doordat ze het gevoel hebben nergens terecht te kunnen, alleen te zijn met die gevoelens, nergens over die gevoelens kunnen praten en nergens goede, objectieve informatie en hulp kunnen vinden. Ik twijfel er niet aan dat pedofiele gevoelens een niet onbelangrijke rol spelen in een deel van de zelfmoordgevallen van jongeren waarin de omgeving het waarom niet begrijpt.
Als men beseft dat zelf het aanvaarden van homoseksuele gevoelens voor veel jongeren nog steeds erg moeilijk is (zelf in een behoorlijk tollerante en open Nederlandse maatschappij), stel dan maar eens voor wat jongeren met pedofiele gevoelens meemaken. Waarom zijn er geen goede brochure's, eerlijke voorlichting in de klas, ... over pedofilie?

Men laat overigens niet enkel de jongeren met die gevoelens in de steek. Net door die jongeren niet de nodige en juiste hulp en ondersteuning te bieden wordt de kans dat ze in de fout gaan volgens mij groter en creëert men dus slachtoffers van seksueel misbruik.

Ik zou het dan ook bijna als misdadig benoemen dat er geen aandacht is voor deze groep en dat de 'behandeling' van pedofielen (niet enkel van jongeren) zich grotendeels beperkt tot 'misdaadpreventie'.

Een andere manier waarop kinderen en jongeren in de steek worden gelaten door omgeving en hulpverlening is de 'traumacreatie' door de vaak overdreven reactie op seksueel contact tussen een kind en een volwassene.
Natuurlijk is elke vorm van seksuele dwang of manipulatie moreel verkeerd en kan dat aanleiding geven tot ernstige trauma's. En vanwege het grote risico in de huidige maatschappij is elk seksueel contact tussen een kind en een volwassene zeer risicovol en dus af te raden, ook als er geen sprake is van dwang of manipulatie.

Maar de realiteit is dat die seksuele contacten er altijd zullen zijn. Dwang en manipulatie dient voorkomen te worden (zowel door preventie maar ook door andere vormen van bestrijding) maar zal nooit volledig verdwijnen. En de realiteit is dat ook volledig vrijwillig en gewenst seksueel contact tussen kinderen en volwassenen bestaat en zal blijven bestaan. Dat laatste is echter een gigantisch taboe dat in de huidige maatschappij en ook zeker in de wereld van de hulpverlening niet gezegd mag worden. Als men dat wel doet wordt men al snel beschuldigd van het goedpraten van misbruik of van het zelf hebben van pedoseksuele verlangens.

Maar zowel in de gevallen van de door een kind gewenst of zelf geïnitieerd seksueel contact als de situaties met ongewenst seksueel contact kan de reactie van de omgeving, justitie, hulpverlening, ... sterk bepalend zijn voor de schade die het betrokken kind of jongere ondervindt van zo'n contact. In sommige gevallen is het trauma zelf volledig te wijten aan de reactie van 'de omgeving' en niet aan het eigenlijke seksuele contact.
Hulpverleners (maar ook ouders, familie, vrienden, ... en zelf justitie) zouden kinderen dus de kans moeten geven om niet getraumatiseerd te geraken van seksueel contact door daar o.a. rustig op te reageren en de beleving van het kind steeds al leidraad voor de verdere reactie te laten zijn.
Het huidige systeem waarin een hulpverlener in alle gevallen van illegaal seksueel contact tussen een volwassene en een kind justitie moet verwittigen is niet noodzakelijk in het belang van het kind.

Hallo allemaal,

Inmiddels is mijn visiestuk met een voldoende beoordeeld.
Zijn er mensen die er belang bij hebben om dit te lezen? Of te publiceren? Ik hoor het graag. Ik kan het doorsturen via de mail!

Groet,
Nicole

Ja graag! Wil je het misschien mailen naar info@pedofilie.nl ? Dat is onze redactiemailbox.

Kan je het ook in dit topic plaatsen? Of gaat dat niet vanwege privacy van bronnen?

Ik heb je gemaild! Mag openbaar, ook hier Smile Laat me wel even weten hoe en waar.

Ik heb mijn visiestuk gepubliceerd op de Facebook pagina van mijn Hogeschool. Ik vind het wel spannend welke reacties er zullen komen, maar ik sta erachter!

Hieronder de link:

https://issuu.com/nicole3540/docs/pedofiele_jongeren__on_zichtbaar

Mooi, Pedagoog! Ik ben erg benieuwd naar de reacties die je krijgt van medestudenten en vooral ook van je docenten. Hou je ons op de hoogte?

Beste Pedagoog,

Het is een indrukwekkend en mooi stukje werk.
Gefeliciteerd. Je verdiend het.

Nu even mijn toevoeging. Ik hoop zo dat pedofielen al op jonge leeftijd de mogelijkheid krijgen om het te herkennen, te accepteren en daardoor een leefbaar bestaan kunnen opbouwen in deze maatschappij. Zonder dat het hun belemmerd.
Helaas heb ik die kans niet gehad. Nu ben ik in therapie om het monster dat ik geschapen heb om het weg te drukken en daardoor een soort acceptabel leven te kunnen lijden, weer kwijt te raken. Uiteindelijk komen pedofiele gevoelen weer boven en dan zit je met een enorm probleem. Dit zou niet moeten zijn. Nu zit ik met een moraalridder die mijzelf en mijn toekomst kapot maakt.

Blij dat jij inziet dat snelle (h)erkenning noodzakelijk is om ieder zijn plek in de maatschappij te geven.
Dank!

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.