Pedoseksuele fantasie

5 antwoorden [Laatste bericht]

Hallo,

Ik ben een jonge vrouw van 20 jaar.
Wat opluchtend voor andere vrouwen tegen te komen via deze weg.
Heb mezelf als kind altijd jongen gevoeld omdat ik een van hun leek te zijn en opgewonden werd van billen en borsten.
In puberteit het leuke aan vrouw zijn ontdekt en volledig uitgebloeid als 'normaal' meisje.
Ben voor het eerst op deze site terechtgekomen en zal hier voor het eerst toegeven aan iemand van wat ik opgewonden geraak.
Ik voel enkel gevoelens voor mannen/gasten rond mijn leeftijd.
En intimiteiten en seks met mijn partner zijn zeer bevredigend, maar de opwinding komt vooral uit romantiek en liefde.
Terwijl als ik masturbeer ik automatisch aan mijn pedoseksuele lusten vanbinnen toegeef en mijn fantasie de vrije loop laat.
Opwinding op instinctief/seksueel vlak krijg ik voornamelijk door fantaseren/lezen (fictie seksverhalen) van meisjes onder de 12 jaar die verkracht worden.

Zelf schaam ik me hier enorm voor en probeer daardoor zo weinig mogelijk te masturberen.
Sinds ik seksueel actief werd met dus jongens van eigen leeftijd en meestal zelfs paar jaar ouder gaat dit veel beter.
Heb nu een uitlaatklep maar bij stress of slapeloosheid ben ik snel geneigd oude gewoontes terug op te pakken.
Was vroeger verslaafd, begonnen als kind van 1,5 jaar met gemiddeld 4x/dag mezelf bevredigen en 'filmpjes afspeelde in mijn hoofd' zo noemde ik dat toen.
Kan mij vrij goed mijn kindertijd herinneren en was redelijk geobsedeerd met seks.
Zelf was ik blijkbaar aangerand door pedofiel geaarde vader rond leeftijd van 1 jaar volgens mama en familie (een heel familie drama natuurlijk).
Zelf heb ik het mijn vader vergeven moest het gebeurt zijn.
Het enige wat ik eraan overhoud is deze 'verkeerde' -volgens de maatschappij alsook mijn eigen waarden en normen- opwindingsbron en fantasie.
Krijg ook wel opwinding van jonge mannen, ben hier heel blij om, dat maakt het wat draaglijker.
Maar toch als ik mijn beest vanbinnen zou loslaten is de fantasie meteen jonge meisjes verkrachten als man of zelf verkracht worden.
Ben vooral blij dat ik een vrouw ben en nooit heb kunnen uitproberen wat mijn fantasie is.
Zou het ook niet willen want voor mij voelt toch echt aan als 'verkeerd' omdat het enkel lust is en geen gevoelens.
Soms fantaseer ik tijdens de seks met mijn vriend dat hij me dominant verkracht (zou het niet echt willen!) maar enkel er al aan denken maakt de seks veel spannender en geiler voor mij (dit hoeft natuurlijk niet altijd, enkel als ik op dat moment uitlaatklep voor lust nodig heb).

Sorry als het voor sommigen afschuwelijk en verkeerd klinkt maar ben volledig oprecht en snap het zelf ook niet goed.
Misschien is het wel genetisch en heb ik het van vader geerfd.
Misschien is het door het echt gebeuren van de aanranding.
Geen flauw idee, maar het boeit me wel.

Want wie weet is de kans groot dat mijn kinderen (die ik nu nog niet heb) dit dan ook gaan ervaren...
Dat maakt hun leven dan wel moeilijker, maar zou dan ook wel openlijk in ons gezin erover praten om het te verlichten.

Mijn partner weet al dat ik op verkrachtingen geil (kan echt heel veel met hem delen).
Hij weet ook van mijn vroegere obsessie en vele voorgaande sekspartners.
Enkel het gedeelte van jonge meisjes heb ik nog niet gedeeld.
Maar dit kan wel nog ter sprake komen moest ik in de knoop komen met mezelf of zijn visie over pedofiele geaardheid zou willen bijsturen als het ooit het onderwerp van een gesprek wordt.
Vind het gewoon nogal raar om zomaar eventjes te vermelden uit het niets.
Wat denken jullie?

Ben benieuwd hoe jullie als buitenstaander op mijn verhaal gaan reageren. Puzzled

Ik wil alleen even zeggen dat je je nooit hoeft te schamen voor je fantasieën en dat er ook niks mis is met fantaseren, over wat dan ook. Ze spelen zich immers slechts af in je hoofd. Zo lang je maar beseft dat het fantasieën zijn en dat uitvoeren ervan nooit zal kunnen. Ik kan me voorstellen dat je ze niet graag deelt met je partner omdat ze inderdaad als schokkend kunnen worden ervaren door een buitenstaander. Als je het echt niet wilt hoef je het ook niet aan hem te vertellen. Maar als je er last van hebt dat hij er niets van weet, dan zal je toch de afweging moeten maken of je door wilt op de huidige manier, dus zonder dat hij het weet, of dat je een risico neemt en het hem vertelt, met als gevolg dat hij er niet goed op reageert. Lastig, maar je moet toch zelf die keuze maken.

Buzz heeft het heel mooi beschreven en daar sluit ik me ook bij aan.

Persoonlijk vind ik jou fantasie toch niet choquerend maar gewoon menselijk. Misschien klinkt dat een beetje raar (voor de lezers en wie weet ook voor jou). Seks en lust horen bij het leven, zijn niet vreemd en zeker ook niet in jou vorm. Al wordt er wel een bepaald maatschappelijk beeld geschetst wat vreemd of niet vreemd/ goed of niet goed moet zijn. Ik weet dat iemand verkrachten strafbaar is, en ik weet ook goed de reden waarom. Evenzo is dat in fantasie niet strafbaar. Toch draait seks niet altijd om zoetsappigheid en is lust en de drang naar... puur natuur! Daarbij onze fantasie; dat we de dingen leuker willen maken door het spannender te maken, wat inderdaad niet altijd in de "normen en waarden" vallen.

Of het zo zeer komt door dat je het van je vader geërfd hebt of door iets wat vroeger gebeurd is, dat weet ik niet. Misschien wel deels, misschien ook niet.. en misschien is het gewoon jou eigen smaak. Echt, je bent er geen verkeerd mens mee, in mijn ogen dan. En zijn we allemaal niet een beetje...?

Ik hoop dat je in jou dagelijkse leven de stabiliteit behoud, als ik zo mag zeggen, en van het leven en je partner geniet.

Als buitenstaander? schreef je als laatst..
Buitenstaanders, binnenstaanders, beiden mensen in mijn ogen, met een eigen verhaal en een eigen mening Wink

Hallo,

ik las je bericht en wil ten eerste vertellen dat er ooit een onderzoek is verricht onder mannelijke studenten omtrent het fantaseren over verkrachting. Het bleek dat 80% hier weleens over fantaseerde! Nou is de leeftijdscategorie waar jij over fantaseert wel opmerkelijk, maar dan nog betreft het slechts een fantasie. Ik fantaseer ook weleens over bepaalde dingen die ik in het echt nooit leuk zou vinden. Een fantasie betekent niet dat je dit ook echt wilt uitvoeren, en zolang je zo blijft denken is er geen probleem. De belgische seksuoloog heeft ooit zelfs op tv gezegd dat fantasieën uitvoeren in het echt altijd tegen blijken te vallen en beter een fantasie kan blijven in je hoofd (nou doel ik ook op de kleinere fantasieën, zoals seks in het bos...ik noem maar even wat). Dus, zolang je niet de neiging krijgt je fantasie te willen realiseren is er niks raars aan!

Dank je wel iedereen om het wat te relativeren. Smile
Vaak denk ik ook tis maar fantasie en fantaseren is niet erg. Maar als ik me door deze fantasieen keer op keer slecht voel wil dit toch zeggen dat ik intern het er lastig mee heb. Graag wil ik ervan af, van mijn lustmonstertje... Puzzled Maar zoals jullie al aangeven moet ik er misschien niet te veel over inzitten. In ieder geval doet het me deugd mijn geheimpje waarvan ik vroeger dacht dat ik het beter aan niemand zou vertellen toch te kunnen delen! Smile

Vrouwtje schreef:

Dank je wel iedereen om het wat te relativeren. Smile
Vaak denk ik ook tis maar fantasie en fantaseren is niet erg. Maar als ik me door deze fantasieen keer op keer slecht voel wil dit toch zeggen dat ik intern het er lastig mee heb. Graag wil ik ervan af, van mijn lustmonstertje... Puzzled

De vraag is dus waar je van af wilt. Van het 'lastige gevoel' of van de fantasieën op zich. En waar denk je dat je het makkelijkste van af kan geraken (al dan niet met hulp)?

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.