Het juiste onderscheid graag

28 antwoorden [Laatste bericht]

Massey schreef hier (in een andere rubriek, namelijk 'Coming out enz enz'):

"Voor professionele hulpverleners en begeleiders heb ik nog deze tip:
Op 6 oktober is op de studiedag “Pedofilie en pedoseksualiteit” van Medilex (onafhankelijke nascholing voor zorgprofessionals, zie https://www.medilex.nl/) een workshop van anderhalf uur ingepland over hulpverlening aan niet-daders, die ook nooit (meer) dader willen worden. Hierin zal worden toegelicht hoe momenteel belangrijke bruggen gebouwd worden tussen forensische behandelaars en zelfhulpgroepen die zich baseren op een narratieve aanpak."

Gevolgd door:
"Hierbij nog een rechtstreekse link: Pedofilie en pedoseksualiteit
< https://www.medilex.nl/aankondiging/pedofilie/congres >

Er staat daar "In oktober organiseert Medilex de studiedag 'Pedofilie en pedoseksualiteit', over het signaleren en behandelen van pedofielen en pedoseksuelen."

Ik wil opmerken dat het goed is dat pedofilie en pedoseksualiteit in de titel worden onderscheiden. Het is echter twijfelachtig dat daarna wordt geschreven over "pedofielen en pedoseksuelen", alsof het om dat onderscheid zou draaien. Het zou in mijn ogen heel verkeerd zijn als dat een boodschap is die bij professionele hulpverleners blijft hangen.

Waar het om gaat is dat pedofiele gevoelens en pedoseksuele contacten verschillende dingen zijn, niet dat er onderscheid wordt gemaakt tussen "slechte" en "minder slechte" viezerikken, zonderlingen, negers of joden.

Ik heb een opmerking van deze strekking ook doorgegeven aan de persoon die de genoemde workshop voorbereidt."

Die persoon ben ik, Frans. Ik krijg op die studiedag anderhalf uur de tijd om in een workshop de methodiek van de zelfhulpgroep, zoals deze zich in de NVSH-JORis-groepen ontwikkeld heeft, te presenteren.
Hieronder dan mijn reactie op wat Massey schreef over "het juiste onderscheid".

Dank je, ik ben het geheel met je eens.

Deze kwestie heb ik bijvoorbeeld ter sprake gebracht in de gesprekken met de scriptie-studenten, die hier wel oor naar hadden. Ook met Jules en Erik heb ik het hier wel over gehad - nog niet met Medilex. Ik krijg wel de tekst over mijn workshop vooraf ter correctie toegezonden en dan kan ik hier attent op zijn.

Tegen de studenten zeg ik: deel geen personen in, bestudeer geen personen, maar verschijnselen, te weten p'lie (gevoel) en p'aliteit (daad).

Als voorbeeld neem ik dan Theo van Wilgenburg, die in zijn boek beschrijft dat hij vijf minuten (!) van zijn hele leven p-seksueel is bezig geweest, maar dan hij daarom nog geen p-seksueel IS. Ook schets ik de mens die veertig jaar van zijn leven alleen maar p-fiel is geweest, dan vijf minuten, dagen, weken of maanden, misschien wel vijf jaar, p-seksueel bezig is geweest, maar daarna zich bezint en weer alleen maar p-fiel wordt. Wat IS deze persoon dan? Dus: beschrijf geen personen maar verschijnselen. Verschijnselen mag je "p-lie" en "p-sksualiteit" noemen, personen mag je zo niet benoemen.

Twee studenten hadden in hun (concept-)inleiding 'de pedofiel' en 'de misbruiker' tegenover elkaar gezet; de eerste als een soort engel per definitie, de tweede als per definitie een duivel. Dit hebben zij herschreven, daarbij mijn suggestie volgend. Mensen met pedofiele gevoelens zijn geen engelen, al zeker niet per definitie, het zijn mensen die kunnen falen en kunnen zoeken; mensen die pedoseksuele daden verrichten hoeven niet per definitie misbruikers te zijn en hoeven ook geen pedofiele gevoelens te hebben.
Deel dus geen mensen in, maar verschijnselen.

Dus, beste Medilex, u spreekt correct van "pedofilie en pedoseksualiteit", maar niet terecht daarna van (het behandelen van) "pedofielen en pedoseksuelen" - precies wat Massey hierboven heeft gezegd.

Ik zal er dus bij de concept-tekst voor mijn workshop attent op zijn en, als ik daar even tijd voor vind of inbouw, in de workshop zelf. Zelf gebruik ik, en zeker dan en daar niet, het woord "pedofiel" nooit. Altijd: "mensen met pedofiele gevoelens".

In discussie met iemand hierover sloop er een misverstand in. Er zouden in de JORis-groepen "pedofielen zitten die zich afzetten tegen de pedoseksuelen".

Wie de eerste zin op de website van de JORis-groepen (< http://www.jorisoost.nl/ >) leest, ziet daar staan:
"JON is er voor mensen die merken dat zij verliefd kunnen worden op kinderen of jongeren, maar die dit gevoel niet of niet meer willen omzetten in seksuele daden met kinderen."

Let op deze drie woordjes: "of niet meer". Het is niet zo dat bij de JORis-groepen alleen 'brave engelen' terecht kunnen, de groepen (oost en west) bestaan wel uit mensen. Deze kunnen ook pedoseksuele daden verricht hebben, daarover nagedacht hebben en tegen zichzelf gezegd hebben 'dit nooit meer!' Ook zo iemand is welkom.

Het is dus niet zo dat in de JORis-groepen "pedofielen zitten die zich afzetten tegen de pedoseksuelen". Het hele woord "pedoseksueel" als label voor een persoon wordt afgewezen - zie de uitleg hierboven - het woord kan hooguit gelden voor een daad, misschien ooit verricht, niet voor een persoon, tegen wie we ons dus ook niet afzetten.

We luisteren naar het verhaal van elke persoon, en wel zonder te oordelen en zonder ongevraagd advies te geven. Dit vragen naar het persoonlijke verhaal - en de ontwikkeling daarin - en het luisteren daarnaar, dit wordt genoemd "de narratieve methodiek", die zowel in de zelfhulp als in de therapie wordt gebruikt. Een "narratief" (Engels: narrative) is zo'n persoonlijk verhaal.

Die methodiek, 'mijn verhaal' dus, zogezegd, ben ik aan het opschrijven en aan het onderbouwen met theorie, filosofie, literatuur dus, en deze zal ik op die studiedag voor het voetlicht gaan brengen.
Frans

Iemand die uitblinkt door moed => Held
Iemand die een moord pleegt => Moordenaar
Iemand die zich seksueel aangetrokken voelt tot het eigen geslacht => Homo
Iemand die zich seksueel aangetrokken voelt tot kinderen => ???????

Als ik in een fractie van mijn leven iemand red van de dood of juist vermoord, ben ik dan niet respectievelijk held of moordenaar? Zijn naast onze afkomst, omgeving en gevoelens, onze acties niet medebepalend voor identiteit? De persoon? Ik snap dat die labels in therapeutische context persoonlijke verandering soms in de weg kunnen zitten, dus ik begrijp de "narratieve methodiek". Maar ik zou dan de veranderlijkheid en diversiteit van identiteit benadrukken, zonder het label zelf totaal te vermijden. "Ik ben en blijf A. Ooit was ik ook Q. Ik hoop X te worden."

Ik noem mijzelf juist wel pedofiel. Het is wie ik ben. Ik ben nog veel meer, maar pedofiel ben ik. Bezit durven nemen van dat label was destijds voor mij juist belangrijk.

Gabriël schreef:

Ik noem mijzelf juist wel pedofiel. Het is wie ik ben. Ik ben nog veel meer, maar pedofiel ben ik.

De vraag in deze context is echter, zet jij je als zelfbenoemde pedofiel af tegen "de pedoseksueel"?

De motieven en daden van pedoseksuelen zijn heel divers. Sommige vind ik onverstandig, sommige totale monsters. Van "pedoseksueel" maar ook "pedoseksualiteit" ben ik nooit fan geweest, omdat wat er onder het begrip valt véél te breed is. Kindermisbruik, zedendelict, ontucht, seksueel contact met een minderjarige...al naar gelang hoe je het per geval wil kaderen. Tel daarbij op dat pedoseksualiteit taalkundig klinkt als een variant of verlengde van pedofilie; vaak onterecht dus zo blijkt uit cijfers. Het werkt verwarrend. Ik ben dus geen fan van de woorden pedoseksueel en pedoseksualiteit.

Maar ik vind het nog te vroeg in de discussie om te praten over het "juiste" onderscheid.

Ik lees dit antwoord als een "ja". Overigens vind ik het volkomen terecht dat je er belang aan hecht voor jouw persoon de juiste kernachtige aanduiding te vinden en te gebruiken. Dat respecteer ik uiteraard. Het ging er mij echter om of dit de boodschap is die we momenteel aan huisartsen en behandelaars bij StopItNow en De Waag moeten overbrengen.

massey schreef:
Gabriël schreef:

Ik noem mijzelf juist wel pedofiel. Het is wie ik ben. Ik ben nog veel meer, maar pedofiel ben ik.

De vraag in deze context is echter, zet jij je als zelfbenoemde pedofiel af tegen "de pedoseksueel"?

Ik noem mijzelf ook pedofiel. Maar daarmee is de vraag of ik ook pedosexueel ben niet beantwoord. Het één sluit het ander niet uit nog maakt het één het ander noodzakelijk. Ik ben ook niet pricipieel tegen pedosexualiteit. Mijn probleem is meer praktisch van aard. Ik geloof niet dat een relatie tussen volwassene en kind per definitie schadelijk is, maar tegelijkertijd kan ik er niet zeker van zijn dat zo'n relatie niet schadelijk is, of in de toekomst schadelijk blijkt te zijn (geweest). Ik vind niet dat ik het recht heb dat risico te nemen. Dus de enige logische keuze is voor mij om conservatief te zijn.

Voor wat betreft me afzetten tegen pedosexuelen, ik zet me af tegen diegenen die hun eigen belang en behoeftes voor laten gaan op de belangen van kinderen.

Je laatste zin trof me. Je zet je net als ik af tegen mensen die menen op grond van hun geilheid "recht" menen te hebben op seksueel contact met een kind. Als je echt van kinderen houdt wil je ze immers geen kwaad doen. Voordat deze maatschappij dat soort nuances gaat begrijpen zal echter nog wel even duren...

Is het wel belangrijk om zulke sterke definities aan te houden? Ik twijfel, maar hecht wel waarde aan de discussie. Momenteel zijn er heel veel mensen met gevoelens voor kinderen die zich zeer waarschijnlijk niet met pedofielen of pedofilie durven of willen identificeren. Dat is duidelijk te merken aan de grote hoeveelheid termen zoals ChildLovers, Minor Attracted People, Virtious Pedophiles en Law Abiding Pedophiles/Minor Attracted People. Je zou er maar als nieuweling inrollen. Makkelijk is het niet.
Wat we zien in de discussie pedofilie/pedoseksualiteit, pedoseksueel/pedoseksualiteit, is dat veel mensen met pedofiele gevoelens vooral willen voorkomen dat zij geïdentificeerd worden met kindermisbruikers, want dat is wat men lijkt te denken bij pedoseksualiteit. Hoewel ik graag zou willen dat ik zeker stond in deze discussie, werd voor mij afgelopen week duidelijk dat dit niet zo is.
RTL noemde mij in een artikel op haar site vorige week “pedoseksueel”. Een boze mail volgde en binnen 5 minuten was dat gecorrigeerd naar “pedofiel”. Toch noemde dezelfde verslaggever de gevoelens naar kinderen in de middag daarvoor “pedoseksualiteit” en had ik daar weinig moeite mee. De gevoelens zijn immers ook seksueel van aard en gaan niet altijd enkel over houden van of aangetrokken voelen tot. Soms zijn gevoelens ordinaire geilheid en die noem ik geen -filie.
Daarbij komt dat ik mij op het moment dat ik mijzelf pedofiel noem nog altijd niet wil identificeren met mensen die zich enkel seksueel aangetrokken voelen tot kinderen en geen gevoelens van verliefdheid voelen. Ik heb intern een sterk conflict over met wie ik mij wil identificeren, maar de vraag groeit dan, mag ik dit oordeel dan ook laten gelden voor de identiteit van de groep waarmee ik mij op dat moment wil identificeren.

Het is gebeurd dat ik intens verliefd werd op jongens. Soms als ik een jongen zie staat de wereld even stil. Af en toe zijn er jongens met gewoon een heel lekker lichaam. Zo nu en dan fantaseer ik tijdens de zelfbevrediging over de lichamen van jongens, maar zelden over dat ik daar iets mee zou doen. Als J bracht een P genaamd TJ mij een DVD met KP.
Niet veel later, als jonge puber wist ik niet meer waarmee mij te identificeren. Mijn rolmodel was AvdB en veel wist ik er niet van, want al snel zag ik het verschil niet meer tussen mij en RM of BL.

Bij het bepalen van wat een woord voor ons betekend is het denk ik belangrijk om eerst onszelf een vraag te stellen. Waar willen we het woord voor gebruiken? Als identificatie of als communicatie?

Willen wij individueel duidelijk maken dat wij pedofielen geen pedoseksuelen zijn of willen wij laten weten dat wij pedofielen zijn en wat dat dan inhoud. Ik denk dat de pedofiel die ontucht pleegt voor mij nog altijd pedofiel blijft. Op het moment dat jij als zedendelinquent je straf hebt uitgezeten ben je in mijn ogen ook geen zedendelinquent meer. Ik weet alleen nog niet wat te vinden van pedoseksuelen, want pedoseksualiteit, ik heb geen idee wat het betekend.

Mark Lucius schreef:

Toch noemde dezelfde verslaggever de gevoelens naar kinderen in de middag daarvoor “pedoseksualiteit” en had ik daar weinig moeite mee. De gevoelens zijn immers ook seksueel van aard en gaan niet altijd enkel over houden van of aangetrokken voelen tot. Soms zijn gevoelens ordinaire geilheid en die noem ik geen -filie.

[...]

Ik denk dat de pedofiel die ontucht pleegt voor mij nog altijd pedofiel blijft. Op het moment dat jij als zedendelinquent je straf hebt uitgezeten ben je in mijn ogen ook geen zedendelinquent meer. Ik weet alleen nog niet wat te vinden van pedoseksuelen, want pedoseksualiteit, ik heb geen idee wat het betekend.

Amen. Misschien wil je niet, maar we worden het nog wel 's eens! Let maar op Tongue

Overigens, publiek noem ik mezelf pedofiel, maar steeds vaker ook gewoon maar pedo. Hetero, homo, pedo. Niemand heeft het ook nog over homofielen of heteroseksuelen e.d., behalve in misschien academische kringen als een duurder klinkend synoniem. Zoals je zegt bestaat dat gevoel soms uit intense verliefdheid, soms uit geilheid. Maar kan jij er consequent(!) een hek tussen plaatsen? Mij lukt het niet. Soms is verlangen romantisch, soms is verlangen erotisch...vaak een beetje van beide, waar de één de ander wisselend overheerst. Dus waarom dat in de labeling wel zo nauwgezet scheiden? Ik denk dat mij dat alleen maar extra stress oplevert. Waar het om gaat is wie je in het diepst van jezelf verlangt. De invulling van dat verlangen verschilt verder voor iedereen.

Dat is ijdele hoop, ik ben het op geen enkel onderwerp ooit met wie dan ook eens geweest. Big smile

Verliefdheid en seksuele aantrekking gaan samen, dat begrijp ik, maar er zit een groot verschil tussen primair verliefd zijn of primair een harde piemel hebben. Tussen die twee kan ik namelijk met gemak de Chinese muur zetten (in de lengte), die liggen voor mij namelijk enorm ver uit elkaar. Als ik in een iets te blote situatie op het strand in de verte een jongen zie is het gevoel niet te vergelijken met het verlangen naar intimiteit met een jongen waar ik verliefd op ben en weg bij zwijmel.
In die eerste situatie irriteren mijn eigen gevoelens me om eerlijk te zijn ook behoorlijk en in die tweede situatie kan ik me eigenlijk alleen maar boos maken als mensen het in hun hoofd halen die gevoelens af te keuren. Als mijn gevoelens enkel het eerste inhielden, dan was er voor mij geen discussie, geen dilemma. Zowel de semantiek als de zedenwetgeving konden me dan wat. Had me dan niet uitgemaakt of men A of B koos, dan had ik dat zo geaccepteerd en ging ik daar in mee.

Mark Lucius schreef:

Wat we zien in de discussie pedofilie/pedoseksualiteit, pedoseksueel/pedoseksualiteit, is dat veel mensen met pedofiele gevoelens vooral willen voorkomen dat zij geïdentificeerd worden met kindermisbruikers (...)

Daar tref je inderdaad de kern van de zaak. Ik vrees echter dat het voor de buitenwereld niet veel uit maakt of je jezelf pedoseksueel of pedofiel noemt. Wat de meeste mensen betreft is het toch allemaal één pot nat. En correcties op dat gebied roepen de reactie op "ja ja, dat zal wel... maar...".

Ook deze vind ik heel raak:

Mark Lucius schreef:

Bij het bepalen van wat een woord voor ons betekend is het denk ik belangrijk om eerst onszelf een vraag te stellen. Waar willen we het woord voor gebruiken? Als identificatie of als communicatie?

Ik denk dat het allebei belangrijk is, en dat je op diplomatieke gronden ook zelfs verschillende woorden kunt kiezen voor hetzelfde "ding" in die beide situaties.
Pas overigens op met identificatie. Dat heeft zowel iets van zelfbevestiging als van stigmatisering in zich.
Communicatie is voor mij per definitie iets waarbij diplomatie telt. Maar daarover kun je van mening verschillen.

Ik had niet verwacht dat dit zo'n discussie zou opleveren. Wel boeiend. Laat ik beginnen met twee citaten uit de FAQ van deze website. Eerst maar de definitie van een pedofiel die hier gehanteerd wordt.

Citaat:

Wanneer is iemand pedofiel?
Iemand is volgens onze definitie pedofiel als hij of zij seksuele gevoelens heeft voor (veel jongere) kinderen. Als die gevoelens aanwezig zijn, is iemand (deels) pedofiel. Een persoon die houdt van kinderen, maar er geen seksuele gevoelens voor heeft, is geen pedofiel. Een kind dat valt op leeftijdsgenoten is ook geen pedofiel. Iemand hoeft geen seks te willen met kinderen om pedofiel te zijn; slechts seksuele aantrekking is voldoende. Er zijn dan ook pedofielen die vanwege het risico op schade door misbruik, geen seks willen hebben met kinderen.

Ik merk op dat in deze definitie het pedofiel zijn gekenmerkt wordt door het hebben van bepaalde seksuele gevoelens, en dat men er voor kan kiezen geen seks te willen hebben met kinderen. Hier worden pedofiele gevoelens dus onderscheiden van pedoseksuele contacten, waarbij ten aanzien van dat laatste een keuzemogelijkheid bestaat. Ik merk ook op dat in de FAQ geen definitie voorkomt van een pedoseksueel persoon.

Aangezien dit een discussie is in het forum Hulpverlening is het ook relevant wat je eventueel zou kunnen veranderen, en wat niet.
Dat brengt me op het tweede citaat.

Citaat:

Kunnen pedofielen genezen worden?
Wij zien pedofilie als een aangeboren seksuele voorkeur, die je dus niet kunt genezen.
Pedofielen kunnen leren op een voor de maatschappij goede, acceptabele manier om te gaan met hun gevoelens. Die gevoelens gaan echter niet weg.
Overigens denken bepaalde onderzoekers en therapeuten hier anders over. Echter, de meeste behandelingen zijn enkel gericht op een gedragsverandering / op plegers van zedenmisdrijven, niet op 'genezing' van pedofiele gevoelens. Dit is iets wat ook veel onderzoekers en therapeuten met elkaar verwarren.

De meningen zijn hierover in de maatschappij dus verdeeld, maar er wordt door het team achter deze website een vrij duidelijke stellingname ingenomen.
Ik onderschrijf die.

Samenvattend kun je op grond van deze twee citaten concluderen dat er ten aanzien van pedofiele geaardheid weinig of geen keuzemogelijkheden zijn, maar dat die wel bestaan ten aanzien van het soort seksuele contacten dat je toelaat of adviseert en dat er op dit terrein binnen de hulpverlening dus ook nog wat bij te sturen valt.

Verplaats je nu eens in een jongere die zijn pedofiele gevoelens ontdekt heeft en zich wanhopig afvraagt of dat betekent dat hij ook zo'n "monster" zal worden dat de pers hem voorgeschoteld heeft als het beeld dat op alle pedofielen zou passen. Help je die door hem het verschil tussen pedofielen en pedoseksuelen voor te houden? Ik denk het niet, want hij weet donders goed dat hij wel degelijk seksuele gevoelens ervaart die steeds weer terugkeren, dus als je het op dat onderscheid gooit raakt hij juist nog meer in de stress.

Nee, je mag jezelf noemen hoe je wilt, maar als het er om gaat hulpverleners een handvat te geven draait het om het onderscheid tussen gevoelens die waarschijnlijk toch terug blijven komen en activiteiten waarin wel valt bij te sturen.

Maar...ik snap nu eigenlijk niet tegen wie je dit zegt?

massey schreef:

Verplaats je nu eens in een jongere die zijn pedofiele gevoelens ontdekt heeft en zich wanhopig afvraagt of dat betekent dat hij ook zo'n "monster" zal worden dat de pers hem voorgeschoteld heeft als het beeld dat op alle pedofielen zou passen.

Je bedoelt "herinneren"? Wink

Wat vond je van m'n suggestie om het in het geval van pedofielen over pedo's te hebben? En dan het aspect van seksuele daden verder te benoemen hoe je dat maar wil (pedoseksualiteit, misbruik, zedendelict, ontucht, seksueel contact met minderjarige, etc, etc, etc)

massey schreef:

Nee, je mag jezelf noemen hoe je wilt, maar als het er om gaat hulpverleners een handvat te geven draait het om het onderscheid tussen gevoelens die waarschijnlijk toch terug blijven komen en activiteiten waarin wel valt bij te sturen.

Ik kan je garanderen van vorige edities van deze bijscholingsdag dat dat onderscheid uitvoerig naarvoren komt.

Tegen wie ik dit zeg? Tegen iedereen die in deze discussie meeleest en/of schrijft.
Wat je met "herinneren" bedoelt snap ik niet. Misschien kun je dat uitleggen.

Je suggestie om het over pedo's te hebben vind ik goed, hoor, maar het ging niet om welk woord je kiest maar welk onderscheid van belang is. Mijn stelling is dat onderscheid maken tussen "pedofielen"en "pedoseksuelen" weinig zinvol is, terwijl veel mensen kennelijk menen dat het daar wel om gaat. Dat blijkt onder meer uit de behoefte om (kranten)berichten op dat gebied te willen corrigeren en uit het feit dat nogal wat scholieren en studenten het in hun werkstukken initieel nogal eens over die boeg lijken te gooien.

Ik ben overigens blij te horen dat het onderscheid dat ik relevant vind op zo'n Medilex bijscholingsdag doorgaans uitvoerig naar voren komt. Dat is mooi.

[later toegevoegd]
O, je bedoelt "herinner je" in plaats van "verplaats je"? Nee, dat is absoluut wat anders, want in die tijd was de maatschappelijke discussie op dit gebied mogelijk totaal verschillend van die waarin de huidige generatie jongeren is opgegroeid.

massey schreef:

O, je bedoelt "herinner je" in plaats van "verplaats je"? Nee, dat is absoluut wat anders, want in die tijd was de maatschappelijke discussie op dit gebied mogelijk totaal verschillend van die waarin de huidige generatie jongeren is opgegroeid.

Dan ben ik met ~30 jaar de huidige generatie jongeren, want ik ben in die media hetze opgegroeid Smile

Ik denk dat mensen onderscheid maken tussen pedofielen en "pedoseksuelen", omdat ze nu leren dat je je ook tot kinderen aangetrokken kunt voelen, zonder daar iets grensoverschrijdends mee te doen. Ik voelde als jongere zeer sterk de behoefte om me te onderscheiden van de zedendelinquenten uit de media. Een psychologe waar ik mijn pedofiele voorkeur destijds aan opbiechtte bood mij aan door te verwijzen naar gespecialiseerde therapie, waar ook ex-zedendelinquenten ("pedoseksuelen") bij zaten. Juist omdat die groep daar ook was ben ik daar nooit naartoe gegaan, omdat ik me daar dus totaal niet mee identificeerde en dat ook niet wou gaan doen.

Bedoelde je dat met afzetten van de pedoseksueel?

Dat bedoel ik inderdaad. Ik begrijp je gevoel maar al te goed maar hoop ook aangegeven te hebben waarom het weliswaar relevant kan zijn in je persoonlijke beleving maar niet strookt met de boodschap naar buiten toe die deze site voorstaat en waar ik achter sta.

Ik identificeer mijzelf niet met bepaalde mensen (persoonlijke beleving) <-> Iedereen is welkom om te praten op Pedofilie.nl (boodschap site)

Hoe strookt het ene niet met het ander?

edit: Ik denk dat we trouwens veel dichter bij elkaar liggen dan nu misschien lijkt. Dat is na ruim tien jaar nog steeds m'n ervaring. Maar ja, zoals Mark op Twitter al verzuchtte: die eindeloze discussies over semantiek...

Dat het niet strookt verwoordde ik eerder in de alinea die begint met "Verplaats je". Het kan niet de bedoeling van deze site zijn jongeren met een hulpvraag op dit gebied meer in de stress te brengen dan ze al zijn.

En ja, met je edit ben ik wel eens. Wink
Zulke discussies over semantiek mogen van mij trouwens best zo af en toe terugkeren. Ze houden ons alert en er lezen en schrijven ook steeds weer anderen mee.

Oooooh, neeee...wacht. Nu ik die alinea van jou over pubers heel goed teruglees:

massey schreef:

Help je die door hem het verschil tussen pedofielen en pedoseksuelen voor te houden? Ik denk het niet, want hij weet donders goed dat hij wel degelijk seksuele gevoelens ervaart die steeds weer terugkeren, dus als je het op dat onderscheid gooit raakt hij juist nog meer in de stress.

Berust dit op een misverstand door mijn eerdere reactie op Mark? Ik was het met Mark eens dat onze gevoelens meer zijn dan alleen maar liefde, maar ook "ordinaire geilheid" kennen. Hij noemt dat dan geen -filie meer maar -seksualiteit, wat semantisch logischer is. Ik heb dat een tijdje ook zo gedaan.

Maar al lang is voor mij wie je verlangt de kern. Ik verlang ("te") jonge meisjes, zoals een hetero man vrouwen verlangt. Volgens de meeste mensen ben je dan pedofiel, onze site inbegrepen. Dus ben ik pedofiel. Of kortweg pedo. Zoals je ook over hetero en homo praat, niet meer heterofiel of iets dergelijks. Ik ben pedo als ik denk "als de rest van de wereld vergaat, wil ik bij dit meisje zijn" en ik ben pedo als ik denk "goh...leuke benen".

Hoe dan ook, pedo pubers (of "mensen in de tienerleeftijd met pedofiele gevoelens" Wink ): Wees welkom.

De hele FAQ en definities op onze site zijn trouwens in geen honderd jaar fatsoenlijk bijgewerkt. Ja dat is genant en moet broodnodig weer 's gebeuren. Waar dit topic misschien wel een goede reminder voor is.

Gabriël schreef:

Een psychologe waar ik mijn pedofiele voorkeur destijds aan opbiechtte bood mij aan door te verwijzen naar gespecialiseerde therapie, waar ook ex-zedendelinquenten ("pedoseksuelen") bij zaten. Juist omdat die groep daar ook was ben ik daar nooit naartoe gegaan, omdat ik me daar dus totaal niet mee identificeerde en dat ook niet wou gaan doen.

Ik ben het niet helemaal eens met je onderscheid. Mogelijk omdat ik onder de zedendelinquenten val, welliswaar zonder veroordeling. Ik zit in een therapiegroep die gemotiveerd is om te veranderen. Niemand binnen die groep verdedigt zijn daden als toelaatbaar.

Ik zelf was al de fout ingegaan toen ik nog een tiener was, voordat ik mijn gevoelens begreep, voordat ik besefte wat de gevolgen konden zijn. Ik was totaal niet aangestrokken tot meisjes van mijn leeftijd en ik bevnd me alleen op mijn slaapkamer met een 5 jarig meisje dat het knapste meisje was dat ik kende. Er was geen sprake van dwang, ik hoefde maar het maar voor te stellen en ze deed het. Op dat moment was ik met het meisje van mijn dromen en was ik gelukkig. Maar ik was wel heel erg fout.Het heeft een tijdje geduurd voordat ik dat besefte. Dit is nu een van de dingen die heeft bijgedragen aan hoe ik nu tegen zaken aankijk. In therapie is dit voorval ook besproken, hoe ik er toen over dacht en nu over denk. Maar ik weiger mijzelf af te schrijven als zijnde pedosexueel omdat ik 30 jaar terug niet beter wist. Ik ben ook niet meer de persoon van toen.

Alfons schreef:

Maar ik weiger mijzelf af te schrijven als zijnde pedosexueel omdat ik 30 jaar terug niet beter wist. Ik ben ook niet meer de persoon van toen.

...exact! Dit is wat ik in het begin zei:

Gabriël schreef:

Ik snap dat die labels in therapeutische context persoonlijke verandering soms in de weg kunnen zitten, dus ik begrijp de "narratieve methodiek". Maar ik zou dan de veranderlijkheid en diversiteit van identiteit benadrukken, zonder het label zelf totaal te vermijden. "Ik ben en blijf A. Ooit was ik ook Q. Ik hoop X te worden."

De rest van je post...

Alfons schreef:
Gabriël schreef:

Een psychologe waar ik mijn pedofiele voorkeur destijds aan opbiechtte bood mij aan door te verwijzen naar gespecialiseerde therapie, waar ook ex-zedendelinquenten ("pedoseksuelen") bij zaten. Juist omdat die groep daar ook was ben ik daar nooit naartoe gegaan, omdat ik me daar dus totaal niet mee identificeerde en dat ook niet wou gaan doen.

Ik ben het niet helemaal eens met je onderscheid. Mogelijk omdat ik onder de zedendelinquenten val, welliswaar zonder veroordeling. Ik zit in een therapiegroep die gemotiveerd is om te veranderen. Niemand binnen die groep verdedigt zijn daden als toelaatbaar.

Maar dat bedoelde ik niet met die opmerking. Ik was als adolescent onzeker of het monsterlijk doemscenario uit media (Dutroux) heel misschien toch ook voor mij zou gelden. Dus ik wou mijzelf daar gevoelsmatig zover mogelijk vandaan houden. Ik zocht iemand die mij perspectief kon bieden. Dat bestond niet uit doelbewust tussen ex-zedendelinquenten gaan zitten, hoe sympathiek ze misschien ook waren. En ik zocht juist niet iemand die me ging vertellen "op een bepaalde manier zijn wij allen faalbare zondaars, jij ook" en al dat soort dingen. Dat wist ik al! Ik wou een rolmodel om tegenop te kijken. Toffe, gelukkige, goed functionerende pedo's.

Jij en Massey onderscheiden je toch ook van een groep:

Alfons schreef:

ik zet me af tegen diegenen die hun eigen belang en behoeftes voor laten gaan op de belangen van kinderen.

massey schreef:

Je zet je net als ik af tegen mensen die menen op grond van hun geilheid "recht" menen te hebben op seksueel contact met een kind.

Dat zijn misschien mensen met om de één of andere reden gebrek aan empathie, een narcistische stoornis of god weet wat voor complexe dingen daar achter zitten? Permanent...of misschien ook maar tijdelijk? Waarom je dan wel van hen distantiëren? Ik denk: zodat je weet waar je staat. Wie je wel bent en wie je niet bent. Identiteit (die kan veranderen). Precies wat ik deed. Is dat dan altijd even terecht, eerlijk of rechtvaardig? Waarchijnlijk niet...maar misschien hebben we het nodig om te functioneren.

Ik neem nu even pauze van de discussie als jullie het niet erg vinden. Misschien dat er ook anderen zijn die willen reageren?

massey schreef:

Verplaats je nu eens in een jongere die zijn pedofiele gevoelens ontdekt heeft en zich wanhopig afvraagt of dat betekent dat hij ook zo'n "monster" zal worden dat de pers hem voorgeschoteld heeft als het beeld dat op alle pedofielen zou passen. Help je die door hem het verschil tussen pedofielen en pedoseksuelen voor te houden? Ik denk het niet, want hij weet donders goed dat hij wel degelijk seksuele gevoelens ervaart die steeds weer terugkeren, dus als je het op dat onderscheid gooit raakt hij juist nog meer in de stress.

Nee, je mag jezelf noemen hoe je wilt, maar als het er om gaat hulpverleners een handvat te geven draait het om het onderscheid tussen gevoelens die waarschijnlijk toch terug blijven komen en activiteiten waarin wel valt bij te sturen.

massey schreef:

Tegen wie ik dit zeg? Tegen iedereen die in deze discussie meeleest en/of schrijft.

Yep. Ik heb meegelezen en ik vind dat je hier een punt hebt.

Denk eens aan een nog eerdere tijd, toen homo's niet meer voor iedereen vieze flikkers waren, maar ook nog niet voor iedereen gewone mensen. Het waren toen homofiele medemensen. Daar moest ik meteen aan denken toen Frans over mensen met pedofiele gevoelens begon.
Ik meng me niet graag in discussies over semantiek. Vaak is een nieuw woord een eufemisme dat zijn doel voorbij schiet, omdat het gewoon de oude betekenis overneemt. Denk maar aan: de geslachtsdaad uitvoeren - met elkaar naar bed gaan.
Nee, het zit 'm in het taboe, niet in het woord.

De titel van de studiedag is op verzoek van meerdere sprekers, waaronder ik, nu veranderd in "Pedofilie en pedoseksualiteit - een taboe belicht".
P-filie en p-seksualiteit zijn verschijnselen, die elkaar inderdaad kunnen overlappen. Wat nu is weggehaald zijn aanduidingen van personen als 'pedofielen' en 'pedoseksuelen'. Vooral tegen dit laatste had ik bezwaar.
De tekst van de workshop is ook op verzoek van mij en mijn mede-spreker aangepast.
Frans

Er wordt op de site nog gesproken over "het signaleren en behandelen van pedofielen en pedoseksuelen":
https://www.medilex.nl/aankondiging/pedofilie/congres

Over pedoseksualiteit denk ik dat veel discussie mogelijk is, maar ik blijf het vreemd vinden om het label pedofiel principieel te vermijden. Anders krijg je ook "mijn pedofilie". Ik heb geen pedofilie, ik ben pedofiel. Een deel van wie ik ben.

Ik zie op dat adres wel degelijk wat Frans beschrijft. Zoek even uit hoe je de history of cache van je browser kunt verwijderen of een "refresh" kunt doen.

Nope staat er nog steeds Smile (Tor nieuwe identiteit) Ik heb deze tekst:

Citaat:

In oktober organiseert Medilex de studiedag 'Pedofilie en pedoseksualiteit', over het signaleren en behandelen van pedofielen en pedoseksuelen.

Je hebt gelijk. Het staat er nog steeds. Frans! Grijp in! (ik heb hem gemaild).
Het stond er goed, maar ze hebben de tekst inmiddels uitgebreid en de oude fout er weer terug ingebracht.

Het duurde even voor ik hier tijd voor vond, maar ik heb andermaal een andere tekst voorgesteld.
Frans

Nou, de aankondiging en het programma - en de schrikbarend hoge toegangsprijs! - van deze studiedag staat nu on line:
https://www.medilex.nl/congressen/pedofilie/congres > en
< https://www.medilex.nl/congressen/pedofilie/programma >.

Voorts had ik ten onrechte het idee dat de dag zou gaan over de niet-daders, maar nee: alleen de workshop “Het verhaal dat verteld mag worden” gaat daarover. Wel krijgen we anderhalf uur daarvoor, plus ruimte in het congresboek dat op het eind van de dag digitaal wordt uitgereikt.
Onze opzet is dat Jules, Erik en ik aan één tafel gebroederlijk de boodschap zichtbaar uitdragen dat wij een kloof overbrugd hebben.
We zitten dan dus wel op een eiland (over niet-daders) in een meer of zee van ‘over daders’ … Maar we gaan ons best doen! Samen met Gabriel, die in de ochtend is gepland om plenair te spreken, die dus meer mensen bereikt, maar dan wel minder tijd heeft.
Frans

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.