keuzes

4 antwoorden [Laatste bericht]

hallo allemaal

ik zal me eerst even voorstellen ik ben een man van 32 uit het oosten van het land
en heb inmiddels een aardig verleden opgebouwd met zedendilicten. ( verschillende zaken in de afgelopen 12 jaar)

ik zal nog niet het hele verhaal plaatsen maar mocht iemand het willen weten dan kan ik daar op reageren

ik zit nu met het probleem dat ik in 2010 een half jaar heb vastgezeten omdat ik 3 jonge meisjes heb benaderd
gelukkig is er verder niks gebeurd maar wel hebben ze mijn geslachtsdeel gezien.
daarna ben ik 3 en een half jaar in therapie geweest bij kairos .
nu dacht ik dat ik alles onder controle had maar toch is het vorig jaar weer fout gegaan en heb ik in de auto gemastubeerd terwijl er een meisje van 15 langsfietste.
nu heb ik daar reclasseringstoezicht, een taakstraf en een behandeling bij kairos of vergelijkbare organisatie.
na de veroordeling hebben ze thuis al mijn spullen meegenomen zoals mobiel laptop en tablet en hebben ze op een laptop die al 2 jaar kapot is 2 fotos gevonden die gezien kunnen worden als kinderporno.
en moet ik daar in oktober voor voorkomen.
nu inmiddels een jaar verder en weet ik nu pas dat kairos en de waag niks meer voor mij kunnen betekenen omdat ik alle therapien die ze daar geven al gehad heb en word er gezegd dat ambulante hulp niet meer voldoende zal zijn en het klinisch moet.
nu heb ik deze week ook de relatie met mijn vriendin hierdoor moeten verbreken.

nu zit ik dus met het probleem
kijk op zich sta ik positief tegenover vrijwillige opname want wil alles aanpakken maar dat betekend dus wel dat ik zonder werk kom te zitten en dan dus ook mijn appartement en alle andere dingen niet kan betalen
en het is maar de vraag of dit voldoende is voor als ik in november moet voorkomen of dt ik dan alsnog verplicht word om opgenomen te worden en dan dus nog veel verder van huis ben.

dat is nu dus een beetje mijn vraag
heeft er iemand ervaring met vrijwillige opname en wat zou jij voor keuzes maken als je in mijn schoenen stond,

want ik word er zo schijtziek van dat ik dit steeds weer doe en er niet alle controle over heb.
en zoveel mensen op mij heen pijn en verdriet aandoe en natuurlijk de slachtoffers die er mischien wel een trauma aan overhouden.

het complete verhaal is veel langer ivm verschrikkelijke jeugd door tot mijn 23e last te hebben gehad van bedplassen
maar dit zal ik een volgende keer vertellen.

voor nu ben ik al heel blij dat ik het gedruft heb om het hier te plaatsen maar het voelt wel goed
let trouwens niet op mijn spelling want mijn nederlands is niet super goed

gr michael

Beste Michael,

Welkom op P.nl. Dank voor je verhaal. Heftig en frustrerend lijkt mij om telkens die grens over te gaan.

Ik heb geen ervaring met vrijwillige opname noch heb ik er kennis van. Ik hoop dat iemand die dit leest wat ervaringskennis met je kan delen. Mij lijkt belangrijk dat je niet helemaal alleen komt te staan. Vraag anders ook aan de Waag of Kairos wat zij adviseren. Nee zeggen is één ding maar daarmee is jouw probleem niet opgelost. Ik zou ze dus toch proberen hen mening te horen.

Ik hoop dat je hier wat advies kunt vinden dat je verder helpt.

Ik heb inderdaad een heel uitgewerkt verslag gekregen van kairos waar in staat dat ze ambulant niks meer kunnen bieden en dus klinisch adviseren

Beste Michael.
Wat een verhaal, wat een problemen (begrijp me niet verkeerd, ik vind het heel erg wat je schrijft, voor jou niet in het minst!). Ik kan helaas niets voor je betekenen, maar ik wil je laten weten dat ik je alle sterkte en wijsheid wens die je nodig hebt om hier doorheen te komen.

Als eerste een belangrijke vraag, je bent eerder behandeld, maar was dat verplicht of vrijwillig? En hoe open stond jij toen voor de behandeling? Ik geloof sterk in dat een behandeling alleen effectief kan zijn als je ook daadwerkelijk wilt veranderen. Maar ook je persoonlijke sfeer speel een enorme rol. Ik merk dat ik ondanks dat hij niet alles begrijpt, mijn vriend toch een enorme steun is in mijn behandeling.

Naar mijn persoonlijke mening speelt reclassering in Nederland vaak een schadelijke rol in de rehabilitatie van pedofielen. Reclassering streeft over het algemeen naar onderdrukking van pedofiele gevoelens, je mag het niet voelen, je mag niet naar kinderen kijken. Naar mijn mening geeft dit meer frustraties en heeft het een negatief effect op de zelfbeheersing. ik persoonlijk zie het ook meer als een zelfbeheersing probleem als een pedofilie probleem. Jouw gedrag zou nog steeds onacceptabel zijn als het volwassenen betrof. Het namelijk wel legaal en mijn inziens acceptabel om thuis te masturberen terwijl je aan dat zelfde meisje op de fiets denkt. Immers daarmee doe je niemand kwaad. Ik zeg dit echter wel als iemand die op jonge kinderen valt en beseft dat die fantasieën uitleven een onacceptabel risico voor het kind met zich meebrengt. Dit zal mij er effectief van weerhouden om mijn fantasieën in de praktijk te brengen. Het is echter ook een onderwerp dat ik met mijn therapeut besproken heb, die van mening is dat het beter is om de maximale bevrediging te halen uit binnen de kaders van de wet, zolang je daarmee jezelf niet in en situatie brengt waarbij je mogelijk te ver gaat en het moeilijk wordt om niet verder te gaan.

Terug naar jouw vraag, is er al een (gerechtelijk) psychiatrisch en een psychologisch rapport opgesteld? Het feit dat justitie vind dat je klinisch behandeld dient te worden wil niet zeggen dat dit zo is. Al moet ik wel eerlijk zijn, en zeggen dat gezien je verleden er een zeer reële kans is dat de psychiater en psycholoog een TBS maatregel zullen aanbevelen. In jouw situatie zou ik inderdaad vrijwillige opname overwegen. Ik begrijp dat de foto’s in kwestie een ouder vergrijp betreft van voor jouw laatste veroordling en uit jouw woorden begrijp ik ook dat het geen hardcore kinderporno betreft maar meer een grensgeval. Als je in behandeling bent is er een kans dat de rechter zal beslissen dat het niet in het algemeen belang is om jouw behandeling te onderbreken, voor een relatief licht vergrijp. Er is ook een kans dat justitie de zaak zal aanhouden of seponeren als hun doel, jouw klinisch te laten behandelen is bereikt. Maar dit zijn dingen die je echt met je advocaat zal moeten overleggen aangezien hij hier een veel beter inzicht in zal hebben dan ik.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.