Wat stoom aflaten

15 antwoorden [Laatste bericht]

Dag forummers.

Ik ben een man van 31 en weet ondertussen al een hele tijd dat ik jonge jongens aantrekkelijk vind. Mijn vriend - waarmee ik al lang samen ben - is daarvan op de hoogte en heeft het met de nodige moeite een plaats weten te geven. Verder ben ik ook actief op een ander forum waar ik met één lid erover kan praten.

Als ik er even over nadenk, ben ik eigenlijk altijd op dezelfde jongens blijven vallen. Een beetje de leeftijd 10 tot 15 jaar. Ik vind hun lichaam mooi en aantrekkelijk, hun speels karakter, lichamelijkheid... Dat zal dan ook wel de reden zijn waarom ik ondertussen al mijn hele carrière als opvoeder aan de slag ben Wink Geen haar op m'n hoofd die eraan denkt om een jongen uit m'n groep op die manier te benaderen, maar het is natuurlijk ook eigen aan het werk dat je de jongens geregeld zonder shirt ziet, enkel in slip, of sommigen waar ik een heel hechte band mee heb volledig naakt... Ik zou liegen als ik zeg dat het me niets doet, maar blijf altijd professioneel. Ik weet waar die grenzen liggen.

Terwijl ik er moeiteloos mee om kan op het werk, zit het me af en toe wat hoog daarbuiten. Ik heb van die momenten waarop ik élke jongen binnen een straal van 100m gezien heb, op zoek ga naar foto's op internet, een jongen door m'n hoofd spookt en ik over hem fantaseer. M'n vriend kent me ondertussen goed genoeg om die signalen te herkennen en dat zorgt voor spanningen. Eigenlijk zou ik op die momenten er gewoon over willen praten, maar dat lukt heel moeilijk. Hij voelt zich (natuurlijk) bedreigd en heeft er geen voeling mee, terwijl ikzelf heel makkelijk opgewonden raak terwijl ik eraan denk of over praat. Leg dan maar eens uit aan je partner dat je hem graag ziet... Niet meteen een ideale combinatie.

In het verleden bleek al dat het telkens moeilijk is om uit die vicieuze cirkel te raken. Misschien klinkt het wat vreemd, maar er lijkt geen goede keuze te zijn. Als ik erover praat of het op één of andere manier kanaliseer, windt het me zo op dat ik het blijf opzoeken. Als ik er niets mee doe, wordt het gevoel alleen maar sterker tot ik op het punt kom dat ik er toch iets mee doe.

Ik denk dat ik dit gewoon even kwijt wou, soms zijn er gewoon geen pasklare antwoorden.

Bedankt voor jullie tijd Wink

Beste ....,

Welkom op Pedofilie.nl.

Je vertelt een herkenbaar verhaal. Soms zit de geaardheid, de gevoelens en het er niet (makkelijk) over kunnen praten erg in de weg. Dat zit het bij mij ook wel eens en ik denk bij de meeste pedofielen.

Zo te horen heb je goed door waar de grenzen van het betamelijke liggen. Daarom snap ik de keuze voor je naam op dit forum ook niet. Siem Reap is natuurlijk meer dan eens in het nieuws omwille van kindersekstoerisme. Je wekt daarmee de suggestie kinderseks(toerisme) wel okay te vinden door je qua naam daarmee te associëren. Wat is je gedachte daarachter?

Hoe oud ben je?

Lastig dilemma hoor. Erover praten (ermee bezig zijn) wind je op, er niets mee doen en er niet mee bezig zijn wind je ook op. Ik vind dat er met de opwinding an sich niets mis is hoor. Je kunt zo geil worden als jezelf wilt. Mits....en dat is niet onbelangrijk, je je aan de wettelijke grenzen houdt. Zoek met al die opwinding dus zoveel mogelijk legale manieren van ontlading? Mij dunkt dat je herinneringen en fantasieën over wat zoal werkmatig tot je komt, je een heel eind kan brengen?

Misschien is het ook een idee om samen met je partner eens wat informatie over pedofilie te bekijken? Er zijn hier meer mensen die naast pedofiel ook een relatie hebben met een volwassene. Misschien dat zij je wat tips kunnen geven hoe zij dat vorm geven in de dagelijkse praktijk.

Succes en ik hoop nog meer van je te horen.

Ben schreef:

Zo te horen heb je goed door waar de grenzen van het betamelijke liggen. Daarom snap ik de keuze voor je naam op dit forum ook niet. Siem Reap is natuurlijk meer dan eens in het nieuws omwille van kindersekstoerisme. Je wekt daarmee de suggestie kinderseks(toerisme) wel okay te vinden door je qua naam daarmee te associëren. Wat is je gedachte daarachter?

Jezus, zie nu pas dat ik geen foutere nick kon kiezen. Ik werk zelf onder andere met kinderen die misbruikt geweest zijn... Nee, dat was helemaal niet de bedoeling. Ik had geen inspiratie tot ik een foto naast de pc zag van onze reis enkele jaren geleden.

Je mag m'n nick gerust veranderen als je dat nodig vindt. Hoop dat er niet te veel psychoanalisten op dit forum zitten, lol.

Ben schreef:

Hoe oud ben je?

31

Ben schreef:

Lastig dilemma hoor. Erover praten (ermee bezig zijn) wind je op, er niets mee doen en er niet mee bezig zijn wind je ook op. Ik vind dat er met de opwinding an sich niets mis is hoor. Je kunt zo geil worden als jezelf wilt. Mits....en dat is niet onbelangrijk, je je aan de wettelijke grenzen houdt. Zoek met al die opwinding dus zoveel mogelijk legale manieren van ontlading? Mij dunkt dat je herinneringen en fantasieën over wat zoal werkmatig tot je komt, je een heel eind kan brengen?

Ik heb niet echt problemen met opgewonden raken door jonge jongens. Ondertussen weet ik dat het gewoon eigen aan mezelf is en dan ga je beter op zoek naar manieren om te kanaliseren. Legaal, inderdaad.
Wat ik wel lastig vind, is het feit dat ik er momenteel té veel aan denk en mee bezig ben. Het overheerst mijn leven niet, maar het is weer sterker aanwezig dan anders...

Euh... mijn werk kan wel een bron van inspiratie zijn, haha. Ik probeer dat echter wat in te tomen, want het voelt vreemd om een jongen terug te zien een uur nadat ik over hem fantaseerde. Zou ook niet willen dat ik bepaalde gevoelens sterker maak. Ik vind het belangrijk om me daar zo weinig mogelijk door te laten beïnvloeden.

Ben schreef:

Misschien is het ook een idee om samen met je partner eens wat informatie over pedofilie te bekijken? Er zijn hier meer mensen die naast pedofiel ook een relatie hebben met een volwassene. Misschien dat zij je wat tips kunnen geven hoe zij dat vorm geven in de dagelijkse praktijk.

Succes en ik hoop nog meer van je te horen.

Daar ga ik me eens in verdiepen, bedankt voor de tip en je post!

Ben schreef:

Hoe oud ben je?

Hij is 31 jaar. Althans, dat schrijft hij toch in zijn eerste post.

Ja inderdaad. Daar heb ik overheen gelezen.

Prachtig beroep heb je. Zelf heb ik ook wel veel met die leeftijd gewerkt, maar tegenwoordig is mijn doelgroep wat verschoven. Deels ook doordat ze simpelweg zijn opgegroeid en ik bij ze ben gebleven... Wat ik ook prachtig vind.

Verder ben ik het helemaal met je eens wat betreft je typering van jongens... al is 14/15 voor mij toch bijna altijd te oud Wink Maar het is fantastisch om je gewoon lekker te mengen in hun leven en te genieten van het enthousiasme en... nou ja... de jeugdigheid van die jongens! En als je ermee omgaat zoals jij doet dan kan dat ook zonder dat het problemen oproept. Althans... je bent niet de eerste met een klein relatieprobleempje om die reden. Tja, ik kan je alleen maar aanraden om wat gevoelsgenoten te leren kennen. Het is voor mij nog steeds de beste manier om allerlei problemen op te lossen in de communicatie met mensen die mij niet goed begrijpen. Dingen die je partner van jou misschien niet aanneemt neemt hij van anderen misschien wel aan. Zo werkt het vaak, waar of niet?

Succes en groet!
Jorge

[knip - ajb geen volledige posts citeren, in verband met leesbaarheid. Dank u! Smile -Gabriël]

Klopt, binnen een relatie ben je eigenlijk vaak te betrokken om dingen objectief te bekijken. Als het dan nog eens om zoiets gaat...

Door er nog wat meer over na te denken schoot er me wel iets te binnen. Misschien komt het net doordat ik sommige jongens uit m'n groep wel leuk vind en er af en toe wel eens iets 'prikkelends' gebeurt dat ik er soms meer moeite mee heb. Als ik die dingen ergens in een donker hoekje wegstop, zorgt dat misschien voor te veel spanning en uit zich dat gevoel heel sterk buiten het werk? Weet niet...

Heb er alleen geen zin in om weer dingen mee te maken zoals in het begin van m'n loopbaan; je gevoel en fantasie volledig de vrij loop laten waardoor ik soms tot over m'n oren verliefd was op een jongen en maar moeilijk helder kon denken Smile

Misschien moet er wel een tussenweg mogelijk zijn.

Bedankt voor je post trouwens.

Siemreap schreef:

Heb er alleen geen zin in om weer dingen mee te maken zoals in het begin van m'n loopbaan; je gevoel en fantasie volledig de vrij loop laten waardoor ik soms tot over m'n oren verliefd was op een jongen en maar moeilijk helder kon denken Smile

Er zijn mensen die - zelf als pedofiel - verliefdheid een prachtig gevoel vinden. Ik vind het vreselijk. Want helder denken als men verliefd is, is inderdaad heel moeillijk maar als pedofiel zo extreem belangrijk. En 'onbereikbare liefde' is bij verliefdheid vooral erg frustrerend. En natuurlijk is het heerlijk om b.v. te knuffelen met een jongen en nog heerlijker als men op die jongen verliefd is. Maar dat weegt voor mij niet op tegen de frustratie van het onbevredigd verlangen en de noodzaak tot onderdrukking van gevoelens bij verliefdheid.

Zich aangetrokken voelen tot jongens, jongens erg leuk vinden, ... allemaal 'prima', maar de verliefheid zou wat mij betreft beter achterwege blijven.

Siemreap schreef:

In het verleden bleek al dat het telkens moeilijk is om uit die vicieuze cirkel te raken. Misschien klinkt het wat vreemd, maar er lijkt geen goede keuze te zijn. Als ik erover praat of het op één of andere manier kanaliseer, windt het me zo op dat ik het blijf opzoeken. Als ik er niets mee doe, wordt het gevoel alleen maar sterker tot ik op het punt kom dat ik er toch iets mee doe.

Dit is voor mij heel herkenbaar, naarmate ik harder probeerde te ontkennen dat ik pedofiel ben de meer frustraties dat het opleverde, frustraties die ik omzette in een drang naar kinderporno. Mezelf verdrinken in kinderporno was mijn manier om aan de werklijkheid te ontsnappen, inclusief de werkelijkheid van mijn geaardheid. Accepteren wie en wat je bent is de manier om deze cirkel te doorbreken. Jezelf toestemming geven om op jongens te vallen. Dus mijn advies is verstop die gevoelens niet maar geef ze een plekje. Praat met je vriend over die gevoelens en wat ze voor je betekenen. Je zult zelf moeten aangeven wat jouw emotionele behoeften zijn, doe je dat niet raak je alleen maar gefrustreerd. Dat zijn geen gemakkelijke gesprekken weet ik uit ervaring. Maar er over zwijgen maakt het alleen maar erger. Als je denkt dat je nog steeds risco loopt op seksueel grensoverschrijdend gedrag kun je therapie overwegen. Therapie was voor mij een noodzaak om weg te blijven bij kindeporno. De handvaten die me op therapie aangreikt worden zijn erg behulpzaam gebleken.

Ik weet wat ik ben en waar ik op val. Ik heb zelf nog hoop dat ik ooit op een volwassene zal vallen, maar het is nog niet gebeurt. Ik heb vaak van die diepe verlangens naar kinderporno. Bij het masturberen komen deze gevoelens vooral naar boven, al kijk ik normale porno, fantaseer ik of gebruik ik plaatjes en filmpjes van kinderen die volgens de Nederlandse wet niet als kinderporno worden geschouwd. Het maakt mij misselijk, boos en verdrietig. Niet omdat ik afschuw heb van mijn verlangens, maar omdat andere mij het verbieden. Ik weet dat het verkeerd is om naar kinderporno te kijken, maar een kant van mij vind van niet. Ik wordt boos op de mensen die mij er van weerhouden mij goed te voelen, zo heb ik me al een hele tijd gevoeld. Dat heeft mij ook gedachten gegeven in het verleden, niet meer, om die mensen wat aan te doen. Ik heb nooit iemand daadwerkelijk wat aan gedaan en ik kijk geen kinderporno, maar ik weet eigenlijk niet waarom ik geen kinderporno kijk. Niet alleen tijdens het masturberen overigens, ik denk er vaak over. Ik hoop steeds dat deze gedachten weg gaan met de tijd, maar ik loop hier al 2 jaar mee rond.

Je geeft zelf al een gedeelte van het antwoord, kinderporno kijken is tegen de wet. Het is het simpelweg niet waard om voor naar de gevangenis te gaan. Vrij naar een vriend van me, kinderporno is fapvoer voor luie pedos. Het is makkelijk en brengt je snel naar waar je wezen moet zonder dat je er al te veel bij hoeft na te denken. Je hoeft of beter gezegd moet niet te veel stil staan bij de kinderen in de porno en wat zij er nu en over 10 jaar van vinden. Een fantasie is in veel opzichten intiemer, je moet nadenken over de persoonlijkheid van zo'n jongen en zijn reacties. Het is fantasie dus de jongen zal reageren zoals jij wilt, maar het dwingt je wel om er bij stil te staan. In veel opzichten vind ik fantase veel opwindender omdat porno me niet echt gaf wat ik zocht. Maar toch blijf ik de verleiding voelen van kinderporno, waarom? Zoals ik al zei, het is makkelijk, het brengt me waar ik wezenwil zonder nadenken en ja ook dat is heel verleidelijk. Maar uiteindelijk werd ik daar helemaal niet gelukkiger van. De invloed die kinderporno op mij en mijn persoonlijkheid had was simpelweg negatief en ongewenst. Dat is de werkelijke reden dat ik met kinderporno moest stoppen.

De enige persoon die je werkelijk er van weerhoud goed te voelen ben je zelf. Jij en jij alleen bent verantwoordelijk voor je eigen geluk.

[knip - ajb geen volledige posts citeren, in verband met leesbaarheid. Dank u! Smile -Gabriël]

De invloed op mij is alleen positief geweest. Het niet kijken naar kinderporno heeft mij negatieve gedachten gegeven. Er is niets positiefs gekomen van het niet kijken. Ik probeer dat gat op te vullen met hobby's, andere mensen en fantaseren, maar het gemis blijft. Fantasie vind ik overigens niet intiemer, wat waarschijnlijk ook komt doordat er helemaal geen kinderen in mijn leven zijn. Het is maar een verheerlijking en ik zou eigenlijk niet weten hoe een interactie tussen mij en een meisje zou gaan.

Anoniem schreef:

Fantasie vind ik overigens niet intiemer, wat waarschijnlijk ook komt doordat er helemaal geen kinderen in mijn leven zijn. Het is maar een verheerlijking en ik zou eigenlijk niet weten hoe een interactie tussen mij en een meisje zou gaan.

Hallo Anoniem,

De klacht van serieuze voorlichters is dat de jeugd porno kijkt en die voor voorlichting aanziet: "Zo gaat het dus, je geil in haar gezicht spuiten, dat vindt ze lekker." Dat valt tegen als een beginneling het werkelijk probeert. De relatie kan er een deukje van oplopen.
Dat kinderporno je aantrekt, begrijp ik. Begrijpt iedereen hier maar al te goed. Maar beleef je daarmee dan wel intimiteit? Ach kom. Als je niet weet, hoe een interactie tussen jou en een meisje zou gaan, dan hoef je ook niet te denken dat het gaat zoals kinderporno het je voorstelt.
Die intimiteit waar Alfons het over had en die jij kennelijk mist, beleef ik wel met een pop die een meisje voorstelt. Iets voor jou?

Ik heb vaker gedacht aan het zelf maken van een pop, maar ik woon niet alleen en ik ben bang van wat anderen er van zouden denken als ze dat zouden vinden. Ik denk ook dat het gemis van intimiteit inderdaad het probleem kan zijn. Ik weet niet hoe ik van dit gemis af kom.

Het gemis aan intimiteit is inderdaad één van de grote problemen waar menig pedofiel mee wordt geconfronteerd. Overigens niet enkel pedofielen, er zijn meer en meer mensen die intimiteit in hun leven moeten missen (alleenstaanden, ouderen die hun partner hebben verloren, vele gehandicapten, ...) en dat gemis kan erg moeilijk zijn. Ik ervaar dat in ieder geval als vreselijk en uit onderzoek blijkt zelf dat het gemis aan enige vorm van fysieke intimiteit (dat hoeft niet echt seks te zijn, knuffelen, strelen, ... behoort daar ook toe) heel negatieve psychische maar zelf fysische gevolgen heeft.

Hetero's en homo's kunnen eventueel nog buiten een relatie op zoek naar vergaande intimiteit, al heeft ook niet iedereen daar zin in (of is dit niet voor iedereen mogelijk). Voor (100%) pedofielen is intimiteit die zo ver gaat dat het seksualiteit wordt sowieso uitgesloten. Gelukkig is minder vergaande intimiteit wel mogelijk, maar dan ook enkel en alleen als men contact heeft met kinderen. Maar het geluk om legaal intiem contact te hebben met kinderen is ook niet voor iedere pedofiel weggelegd. Sommige pedofielen zijn daar sowieso niet geschikt voor. (Omdat ze onvoldoende zelfbeheersing hebben om de juiste grenzen te trekken of omdat ze eigenlijk helemaal geen goede invloed zijn op kinderen of omdat kinderen die pedofiel helemaal niet leuk vinden. (In tegenstelling tot wat sommige pedofielen zo graag beweren zorgen de pedofiele gevoelens er niet pe definitie voor dat men goed met kinderen om kan en e positief contact met heeft.))

Maar zelf voor de (ik geloof talloze) pedofielen die wel een positieve, niet grens-overschrijdende band zouden kunnen opbouwen met kinderen blijkt dat in deze maatschappij toch niet altijd en voor iedereen even makkelijk, soms zelf onmogelijk. We leven in een absurde wereld waar er een hoop kinderen best wel veel zouden kunnen hebben aan een positieve relatie met een volwassen vriend (dus buiten de andere (mogelijk positieve) contacten die die kinderen reeds hebben) en waar er wel wat volwassenen (al dan niet pedofiel) die positieve volwassen vriend zouden kunnen zijn maar de twee groepen toch vaak op hun honger blijven zitten.

In ieder geval, als jij behoort tot de groep van pedofielen die een positieve (en ook legale) band zou kunnen opbouwen met een kind en indien je omgeving (of andere factoren) het niet onmogelijk maken zou je kunnen overwegen om b.v. door vrijwilligerswerk toch enig contact met kinderen op te bouwen. Daarbij moet wel opgelet worden dat men ook geen te grote verwachtingen heeft. Kinderen zijn er natuurlijk niet om de wensen en verlangens van pedofielen in te vullen.

Anoniem schreef:

Het is maar een verheerlijking en ik zou eigenlijk niet weten hoe een interactie tussen mij en een meisje zou gaan.

Mijn gevoel is precies het omgekeerde, het kijken naar kinderporno maakte mij afstandelijker. Nu ik gestopt ben heb ik veel meer waardering voor kinderen op straat. Ik merk ook dat mijn verlangens zich nu veel meer richten op de emotionele dan de lichamelijke kant. Uiteraard moet je het lichamelijke niet wegcijferen, en dat hoeft ook helemaal niet. Als ik een leuke jongen zie kan ik daar heerlijk bij wegdromen. Maar zelfs mijn fantasieen zijn veranderd en veel intiemer geworden. Hoewel de behoefte en dus ook het fantaseren over seksueel contact aanwezig is, gaat het niet meer om simpelweg seks maar om een gevoel van intimiteit, de jongen in mijn armen te houden. Voor mijzelf voel ik me hier veel beter bij. En als ik eerlijk ben is het ook niet geheel realistisch, ik ken de jongens emotionele eigenschappen toe die veelal niet bij die leeftijd horen. Maar dat is voor de fantasie en mijn gevoel erbij niet relevant, het is immers mijn fanatasie waarin ik alles mag hebben zoals ik het graag zou willen.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.