Collega's

5 antwoorden [Laatste bericht]

De laatste bijdragen zijn al weer 2 weken geleden, dus ik dacht dat ik maar eigen ervaringen en vragen zal plaatsen.

Een aantal weken geleden buiten werktijd om had ik met een paar andere collega's een gezellig praatje. Ik ken deze collega's niet volledig, dus werd ik voorgesteld hoe hun leven er ongeveer uit ziet. In dat gesprek kwam ook het onderwerp van de kinderen van andere collega's. Ik snap dat dit voor de niet-pedo erg interessant is. Een collega liet foto's zien aan mij en deels aan de anderen van zijn dochter van 6. Ik voel mij aangetrokken tot 6 jarige meisjes. Het meisje was dan ook volledig mijn type en erg seksueel aantrekkelijk voor mij. Ik genoot van het zien van de foto's. (Het waren foto's met een volledig gekleed meisje op vakantie enzo, voor de AIVD'ers en politie onder ons)

Ik wist eigenlijk niet helemaal hoe ik moest reageren. Het liefst hoor ik de hele dag verhalen over dat meisje en heb ik die foto's in eigen bezit, maar dat werkt natuurlijk niet. Mijn vraag is, hoe ga jij om met zo'n situatie?

Van zulke situaties geniet ik wel. Daarna weet ik dat ik er toch niets meer mee kan, dus dan doe ik er niets meer mee.

Kuyfighn schreef:

Ik wist eigenlijk niet helemaal hoe ik moest reageren.

Was dat je vraag?
Ook als je onderbuik zich er niet mee bemoeit, kun je best opmerken dat een kind mooi is. Ik zou gewoon zeggen dat het een mooi kind is.
En als je onderbuik zich er wel mee bemoeit: dat is geen exclusief probleem voor pedofielen. Ook een heterosexuele man kan onderbuikgevoelens krijgen die in bepaalde situaties ongewenst zijn. Zoals op het werk. Ja, daar moet je mee om kunnen gaan en niet iedereen kan dat. Voor pedofielen is de leerschool erg hard, dat wel.

Haha, Dit soort gesprekken zijn altijd fun.
Heb een tijdje stage gelopen. Daar hebben bijna alle collages waar ik mee samenwerkte kinderen. De gesprekken gingen dus vaak over de kids. Kan altijd intens genieten van dit soort verhalen. Alsof je een beetje betrokken wordt bij hun leven/opgroeien.
Ik probeer er gewoon van te genieten. en ja, ik word vrij verlegen als het ineens over dat mooie zoontje gaat. Smile
Of men hier wat aan heeft? geen idee, genieten maakt alles zo veel simpeler Smile

Heb ik ook al voorgehad op het werk. Zo stond ik eens aan de bureau van een collega die me iets aan het uitleggen was maar gleed mijn blik meer en meer af naar de foto's van haar gezin met 11-12 jarig blond gelokt zoontje Smile. Ook is het al gebeurd dat de zoon van iemand aan ons eiland zijn bus had gemist en bij haar op het werk moest kome wachten om naar huis te gaan. Vroeg ze of het stoorde als hij even naast mij aan het bureau zat: "nee hoor" Wink. Bleek het een knap 13 jarig manneke te zijn, het laatste uur van die dag was vor mij dan ook niet meer zo productief Smile

Tijdje terug zelf ook zoiets gehad, dat een andere man zijn kinderen liet zien, gewoon pasfoto's in zijn portemonnee.
Gewoon gezegd dat ik vond dat hij mooie kinderen had. Meisje was ook erg mooi, jongetje boeit me niet zo, maar was op zich ook niet lelijk. =P
Mag je best zeggen toch? Nou ja, dat laatste deel dan niet, maar dat je ze mooi vind. Trotse ouder kan je dan toch niet veel blijer maken, of wel?

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.