Op zoek naar antwoorden

31 antwoorden [Laatste bericht]

Beste lezers,

Voor onze studie doen wij een onderzoek naar pedofilie en pedoseksualiteit. We kwamen op deze site terecht na wat zoeken naar pedofielen op google. We hebben deze site bekeken en zagen dat er forums waren waar mensen hun hart kunnen luchten of waar ze om informatie vragen. Nu hebben wij ook een aantal vragen er we zouden het erg op prijs stellen als jullie hierop zouden willen reageren.
1. In de artikelen die wij lazen viel het ons op dat veel pedofielen/pedoseksuelen in beginsel homo zijn. Zit hier een verband tussen of is dit puur toeval?
2. Denken jullie dat deze seksuele gevoelens voor een kind te genezen zijn als je echt zou willen?
3. Hoe is het om te leven als pedofiel met betrekking tot anderen en de samenleving? Kun je als pedofiel een leven zonder leugens leiden?

We waarderen het erg als u hier een eerlijk antwoord op kunt geven!
Alvast bedankt!

Beste PWS,

Het zou fijn zijn als je iets kunt vertellen over wie je bent, voor welke opleiding dit is en waarom deze vragen. Ook zou het fijn zijn als je een emailadres gebruikt waaruit blijkt dat je daadwerkelijk verbonden bent aan die opleiding, dus bijvoorbeeld studentnummer@naaminstituut.nl.

De kans dat je reacties krijgt, neemt toe als je bovenstaande toepast.

Beste Ben,

De reden dat wij niets hebben gezegd over onszelf is om onze privacy te behouden. Maar, nu blijkt dat we toch wat meer info moeten geven zullen we dit toch maar doen.
Wij zijn twee VWO-6 studentes die een profielwerkstuk moeten maken. Vandaar ook onze gebruikersnaam: PWS (wat staat voor profielwerkstuk) 2016. Een profielwerkstuk is een soort scriptie maar dan van de middelbare school en ons onderwerp is pedofilie en pedoseksualiteit.
Hopelijk hebben wij jullie zo voldoende geïnformeerd.

Wat Ben schrijft had ik ook ongeveer willen schrijven. Als je werkelijk student bent dan zul je toch iets beter je best moeten doen om je vragen in te leiden en in een bepaald kader te plaatsen. Desalniettemin wil ik toch antwoord geven op de vragen omdat ik de indruk heb dat er sprake is van wat misverstanden of onduidelijkheden bij jullie en die wil ik proberen weg te nemen.

1. Dat hangt ervan af hoe je het bekijkt. Pedofielen heb je in allerlei soorten en maten. Ze kunnen op jongetjes vallen, op meisjes, of op beide. Daarnaast kunnen ze soms ook op volwassenen vallen, en dus ook hetero of homo zijn (of bi), maar dat is lang niet altijd het geval. Zelf val ik op meisjes en ook wel in mindere mate op vrouwen, maar er zijn dus ook pedofielen die op jongetjes vallen en daarnaast op mannen. Hoe de cijfers precies liggen weet ik niet, het zou kunnen dat de verhouding tussen pedofielen die op jongetjes en die op meisjes vallen niet 50/50 is. Op deze site zijn de jongensliefhebbers in elk geval oververtegenwoordigd, wat jullie 'conclusie' zou kunnen verklaren. Maar lang niet alle pedofielen die op jongens vallen - ook niet op deze site - zijn daarnaast homoseksueel.
Wel is het zo dat als een pedofiel op jongetjes valt, de kans veel groter is dat hij - als hij daarnaast ook op volwassenen valt - ook homoseksueel is. De combinatie jongensliefhebber/hetero komt veel minder vaak voor dan jongensliefhebber/homo. Andersom is dat ook zo: een meisjesliefhebber zal zelden daarnaast homoseksueel zijn, maar eerder hetero of soms biseksueel.

2. Pedofiele gevoelens zijn in principe niet te genezen, net zomin als homoseksuele gevoelens te genezen zijn. Al zullen er altijd uitzonderingen zijn: mensen die beweren wel te zijn genezen. Of dat dan ook echt zo is daar kan ik moeilijk over oordelen, maar als het waar is dan vraag ik me af of er bij die mensen wel echt sprake was van een pedofiele geaardheid.

3. Als ik voor mezelf spreek: ik moet omgaan met het leven met een groot geheim. Ik zal nooit volledig mezelf kunnen zijn tegenover anderen, en hoewel ik nog nooit echt heb hoeven te liegen over mijn gevoelens voor kinderen (niemand heeft dit ooit direct aan mij gevraagd), zou je wel kunnen spreken van een leven met leugens. Dat komt voor mij namelijk op hetzelfde neer: niet over mijn werkelijke gevoelens praten en deze niet kunnen tonen is feitelijk ook een leugen. Ik weet dat er ook pedofielen (ook op dit forum) zijn die wel open zijn over hun gevoelens en dit schijnt best mogelijk te zijn, maar volgens mij moet je dan wel veel geluk hebben met de personen met wie je omgaat. In lang niet alle kringen zal je je staande kunnen houden als men achter die gevoelens komt.

Fijn dat u toch wilde reageren. Uw reactie heeft ons aan het denken gezet...

Ten eerste concluderen wij uit uw eerste antwoord dat er toch meer 'homo-pedofielen' zijn dan 'hetero-pedofielen'. U zei namelijk : [De combinatie jongensliefhebber/hetero komt veel minder vaak voor dan jongensliefhebber/homo. Andersom is dat ook zo: een meisjesliefhebber zal zelden daarnaast homoseksueel zijn, maar eerder hetero of soms biseksueel.] U zegt dus over jongensliefhebbers dat ze vaker homo zijn, maar meisjesliefhebbers vaker hetero of bi. Wat suggereert dat de ongeveer helft daarvan ook op jongens valt. Dit opgeteld betekent dus dat zo'n 75% homo is. Vindt u deze conclusie rechtvaardig? Of bent u het hier toch niet mee eens? Waarom?

Uw tweede antwoord was vrij duidelijk. Maar denkt u dat er toch een oplossing is. Bijvoorbeeld door deze gevoelens weg te krijgen of te sublimeren?

Ten slotte zouden wij zelf niet kunnen leven met zo'n groot geheim, denken wij. We zouden gek worden van onszelf en denken dat het uiteindelijk allemaal verteld móet worden, omdat het anders niet vol te houden is. In de praktijk weten we natuurlijk niet precies hoe dit werkt. Hoe denkt u hierover? Denkt u er wel eens aan om het geheim gewoon vertellen?

Anoniem schreef:

Dit opgeteld betekent dus dat zo'n 75% homo is. Vindt u deze conclusie rechtvaardig? Of bent u het hier toch niet mee eens? Waarom?

Ik denk dat dit niet iets is waar echt een mening over te geven is. In de studies waar ik aan mee heb geholpen is dit vraag waar ik op val altijd een standaard vraag, ik denk dat als je op internationale studies zoekt je wel wat papers kan vinden. Ik val op meisjes, heel soms op jongens (als ze er uit zien als een meisje) van 6 tot 13 jaar zo. Op mannen val ik zelf totaal niet.

Anoniem schreef:

Bijvoorbeeld door deze gevoelens weg te krijgen of te sublimeren?

Ik denk dat dat een goede vraag is om aan homofiele mensen in je eigen omgeving te vragen, of zij niet gewoon hun gevoelens weg kunnen krijgen of te sublimeren. Verliefd zijn en seksueel aangetrokken voelen tot een meisje voelt fijn. Het is mijn normaal, net als jullie normaal gevoelens voor jongens hebben is. Ik geniet van deze gevoelens. Ik wil niet van mijn gevoelens voor kinderen af. Waar ik van af wil is mijn slechte gedachtes rond de realisatie dat de relatie die ik wil met die meisjes geen mogelijkheid is. Dat is waar het pijn doet.

Voor de beoordeling van jullie profielwerkstuk: Ik zou gigantisch oppassen met sterke statistische schattingen over populaties die zo goed als onzichtbaar en dus amper onmeetbaar zijn.

Los daarvan, mijn mening (mening!) als pedofiel die op meisjes valt:
Ik denk dat pedofielen die op meisjes vallen dat minder vaak expliciet uitspreken (ook voor zichzelf) en elkaar ook minder snel opzoeken. Ze zijn dus minder zichtbaar.

Als je op wel erg jonge meisjes valt kan je dat denk ik makkelijker voor jezelf proberen te rationaliseren als een foute fantasie/fetisj, omdat het maatschappelijk algemener bekend is dat mannen soms op niet-zo-jonge meisjes vallen. Denk: de foute middelbare school docent. Dan probeer je het op die manier voor jezelf te kaderen als iets wat niet zo afwijkend is van de norm, maar "gewoon een beetje pervers". Dat is minder confronterend voor je psyche dan het onder ogen zien als een onderdeel van je seksuele identiteit/geaardheid.

Bedenk ook dat historisch bij de oorspronkelijke homo-emancipatie beweging de pedofielen een poosje hebben meegelift (Vereniging Martijn, NAMBLA). Het verre merendeel van die pedofielen viel op jongens; misschien omdat zij gevoelsmatig dichter bij de homo's stonden dan de pedofielen die op meisjes vielen? Zelfde geslacht? Ik weet het ook niet Smile

(Het is handiger als je de volgende keer even inlogt voordat je een reactie schrijft, dan is duidelijker te zien dat het van jullie komt.)

Ik denk dat je nu teveel met cijfers gaat zitten goochelen. Ik baseer mij niet op cijfers, want die zijn er nauwelijks (of in elk geval niet representatief voor de gehele groep van pedofielen). Ik kom tot mijn conclusies op basis van wat ik hier (en elders op internet) tegenkom aan verhalen van pedofielen. Hier valt dus vast het nodige op af te dingen. Als je werkelijk cijfers wilt gaan noemen in jullie verslag dan zul je zelf onderzoek moeten gaan doen, wat me vrij lastig lijkt (je hebt te maken met een zeer kleine steekroef). Het is bovendien ook niet relevant of een pedofiel naast dat hij/zij op kinderen valt al dan niet homoseksueel is. Wat heeft dat immers te maken met het pedofiel zijn? Het is alleen maar fijn als een pedofiel niet exclusief op kinderen valt, dan kan hij/zij namelijk toch een legale (seksuele) relatie aangaan met een partner, wat tot minder frustraties leidt en daarmee de kans op problemen verkleint. Of die partner dan wel of niet van hetzelfde geslacht is doet er niet toe. Kortom, ik zou me hier - als ik jullie was - niet op focussen. Als je toch iets met cijfers wilt doen, kijk dan naar het percentage pedofielen wat wel of niet exclusief pedofiel is, dat lijkt me interessanter. Maar ook hier zijn moeilijk exacte cijfers over te vinden.

Pedofiele gevoelens zijn niet weg te krijgen of te onderdrukken. Je kunt ze hooguit kanaliseren door je bijvoorbeeld te richten op legale uitlaatkleppen zoals je eigen fantasie of verhalen, of in de toekomst eventueel virtuele kinderporno (als dat wordt gelegaliseerd). Ook het hebben van een partner (in het geval van niet-exclusieve pedofielen) kan helpen, zoals ik hierboven al heb genoemd. Maar de pedofiele gevoelens zullen ook dan niet verdwijnen of verminderen.

Soms vraag ik me ook wel eens af hoe het zou zijn als ik mijn geheim zou vertellen. Hoe zou mijn familie reageren? De meesten zullen me denk ik niet meteen de rug toe keren, maar ik denk wel dat het onze verhouding zou veranderen. Ik zou bijvoorbeeld niet meer ongedwongen met mijn (achter)nichtjes om kunnen gaan denk ik. Maar je kan nooit voorspellen hoe het uitpakt, dus daarom vertel ik het niet. Ik heb ook geen sterke drang om het te vertellen, in elk geval nu nog niet. Misschien vertel ik het als ik ouder ben, over een jaar of 20 ofzo. Maar misschien ook wel nooit. Ik ben inmiddels wel gewend om te leven met dit geheim, al is dat niet altijd prettig.

Beste VWO-ers,

Ik snap jullie wens tot anonimiteit. Prima.

Hieronder zal ik jullie vragen kort beantwoorden. Ik wijs jullie echter ook op dit materiaal. Dat biedt interessante verhalen en inzichten in pedofilie en het leven van pedofielen.

Ik en mijn collega Job van P.nl werkten mee aan een artikel in Knack, de Belgische variant van Elsevier / Vrij Nederland. http://www.knack.be/nieuws/belgie/pedofielen-aan-het-woord-wij-zijn-niet-zo-verschillend-van-andere-mensen/article-longread-737967.html

Ook "Leven op de rem" is interessant. Het verscheen deze zomer in NRC. http://www.nrc.nl/nieuws/2016/06/14/leven-op-de-rem-1625487-a1507038

Teamlid Gabriël werkte mee aan een artikel in VICE. http://www.vice.com/nl/read/ongemakkelijke-vragen-over-pedofilie

Genoeg huiswerk lijkt me?

1. Pedofielen zijn volgens mij niet in beginsel homo. Ik weet niet hoe de verhouding is tussen op jongens gerichte pedofielen en op meisjes gerichte pedofielen. Maar dat ze in beginsel homo zijn, lijkt mij onjuist.

2. Nee, niet te genezen. Wetenschap toont aan dat pedofilie zijn oorsprong kent in de baarmoeder. Bij de geboorte dus bepaald, zoals bijvoorbeeld linkshandig zijn. Dat verander je dus niet. Ook niet als je echt wil. Sterker nog, ik wilde toen ik 16 tot 20 jaar was heel graag veranderen. Maar dat lukte niet.

3. Zie het artikel in de NRC (de link staat hierboven). Nee, je kunt als pedofiel niet helemaal zonder leugens. Soms heb je er eentje nodig om dat deel van je identiteit verborgen te houden. Maar verder hoef je volgens mij niet meer te liegen dan anderen. Ik maak er een punt van in mijn leven om zo min mogelijk te liegen. Dat gaat me, ook als pedofiel, best goed af.

Beste geïnteresseerden,

Dat jullie dit onderwerp als profielwerkstuk kiezen vind ik heel moedig. Zeker omdat het begrip voor pedofilie op dit moment wel op een erg laag pitje staat. Veel mensen reageren niet alleen agressief of paniekerig op pedofielen maar ook op hen die er begrip of interesse voor hebben. Dus goed dat je anoniem bent. Zelf is Evert ook een pseudoniem.

vraag 1 stelt pedofielen en pedoseksuelen gelijk. Dit is een dolk steek in mijn rug. Er zijn mensen met een geaardheid of seksuele voorkeur. En er zijn mensen die kinderen misbruiken (pedoseksuelen) Deze mensen hebben allerlei achtergrond en seksuele geaardheid. Het is dus heel moeilijk om mensen in een hokje te stoppen. Voor mijzelf is het meer dat ik gewoon aangetrokken voel tot bepaalde typen jongen meisjes. Dat kwam ik pas later te weten toen ik ouder werd en mijn voorkeur niet. Waarom, niet dat ik het wil, maar het is een gevoel wat soms opkomt.

Hiermee zijn we bij vraag 2. Zelf heb ik het jaren lang weggedrukt. En therapie helpt niet om er vanaf te komen. Waarom ook. Moeten hetero's of homo's van hun gevoel af? Ik zou wel zeggen dat er qua pedoseksualiteit een soort genezing mogelijk is. Dit omdat veel pedofielen geen pedoseksuelen zijn.

Leven met een geheim, ja en nee. Natuurlijk is de situatie zo dat ik niet in de openbaarheid durf te treden. Dit zou mij isoleren en uitsluiten van de maatschappij. Daarom gebruik ik een pseudoniem. Nee het feit dat ik mijzelf als pedofiel hier uit, samen met de hulp van therapeut en lotgenoten, maakt dat ik voor mijzelf geen geheim meer heb. Dat was wel zo toen ik het voor mijzelf weggedrukt heb. Dat geheim zorgde ervoor dat ik in mijn leven keuzes gemaakt heb waarmee ik niet volledig heb kunnen genieten van mijn kinderen. Daarom herken ik het verhaal van leven op de rem. Nu moet ik doordat ik het jaren weggedrukt heb extra tijd steken in de zelfacceptatie. Een situatie die je niemand wil aanraden. Dus is het goed dat pedofielen al jong daarmee beginnen.

Over pedoseksuelen weet ik niets want dat ben ik niet.

Hiermee een paar antwoorden op jullie vragen, waarbij ikzelf ook nog met een hoop vragen rondloop.

Evert schreef:

vraag 1 stelt pedofielen en pedoseksuelen gelijk. Dit is een dolk steek in mijn rug. Er zijn mensen met een geaardheid of seksuele voorkeur. En er zijn mensen die kinderen misbruiken (pedoseksuelen)

Ik vind de veronderstelling dat iedereen die wel eens seksueel contact heeft gehad met een minderjarige een kindermisbruiker veel te zwart-wit en daarmee ook niet netjes.

Ik heb bewust gezegd dat mensen die kinderen misbruiken (pedoseksuelen) niet gelijk zijn aan pedofielen. Het tussen haakjes impliceert dat mensen die kinderen misbruiken pedoseksueel zijn. Omgekeerd is dat niet het geval. Niet alle pedoseksuelen misbruiken. Er is een grijs of overgangsgebied.

Juist ik kan begrijpen dat er bij pedofielen een wens is om ook naast een goed positief contact een vorm van seksueel verlangen te bevredigen. Soms alleen al door de aanwezigheid. Soms door meer.

Het is in mijn ogen dus niet zo dat seksueel contact gelijk staat aan misbruik. Misbruik is in mijn ogen afgrijselijk omdat het de persoon zijn identiteit ontneemt en het tot een voorwerp reduceert. Een voorwerp waarmee eigen belang wordt gediend. Dat is geen liefde.

Het is inderdaad niet zo zwart-wit als jij het gelezen hebt. Begrijpelijk omdat het zo vaak wel in de maatschappij verwoord wordt.

Dank voor de reactie!
We hebben een aantal vragen naar aanleiding van uw antwoord:
- We lazen dat u kinderen heeft. Als pedofiel is dit volgens mij nogal markant. Brengt dit extra moeilijkheden met zich mee? (En als u deze vraag wilt beantwoorden: Heeft u zich ook wel eens tot uw eigen kinderen aangetrokken gevoeld?)
- Hoe moet volgens u de samenleving omgaan met pedofilie? En hoe met pedoseksualiteit?

Anoniem schreef:

- Hoe moet volgens u de samenleving omgaan met pedofilie? En hoe met pedoseksualiteit?

De vraag was niet aan mij gericht, maar ik reageer toch even. Misschien later een uitgebreidere reactie, maar kort samengevat en in beide gevallen: nuchter. Zowel als er sprake is van pedofiele gevoelens als van pedoseksueel contact (en dan zowel in die gevallen dat er sprake is van duidelijk misbruik als in de situaties van illegaal vrijwillig seksueel contact als in situaties van legaal vrijwillig seksueel contact dat maatschappelijk gevoelig ligt (b.v. een oudere man die seks heeft met een 16-jarige die dat zelf wilt)) doet de vaak sterke emotionaliteit niemand goed.
Bij pedofilie is die emotionaliteit schadelijk voor pedofielen (ook voor de kinderen en jongeren die ontdekken dat ze pedofiele gevoelens hebben) maar creëert ze ook een taboe die mogelijk mee aan de basis ligt van een deel van het seksueel misbruik. Iemand in een verdomhoekje duwen is immers nooit een goede manier om misbruik te voorkomen.

Als het om echt vrijwillig pedoseksueel contact gaat is te grote emotionaliteit in sommige gevallen een belangrijk (of zelf het belangrijkste) element in de schade die ontstaat bij de betrokken minderjarige. (Deze boodschap wordt spijtig genoeg, ook door een belangrijk deel van de hulpverleners, onterecht afgedaan als onzin omdat dit niet past binnen hun denkkader of omdat ze door de grote emotionaliteit schrik hebben om maatschappelijk onaanvaardbare uitspraken te doen. Het is veel makkelijker om te zeggen dat pedoseksueel contact altijd sowieso slecht is voor een minderjarige dan om te nuanceren en duidelijk te maken dat de omgevingsreactie in sommige situaties de meest problematische factor is.)

Als het om echt misbruik gaat (waarbij dus vast staat dat er sowieso al schade ontstaan door het gedwongen seksueel contact zelf of door de manipulatie die tot het contact heeft geleidt) helpt te grote emotionaliteit nooit bij het beperken van de schade bij de betrokken minderjarige.

(Het lijkt me overigens handiger als jullie blijven gebruik maken van de nickname waar jullie in jullie eerste post voor kozen.)

Citaat:

Als het om echt vrijwillig pedoseksueel contact

Als het om echt misbruik gaat

Voor de duidelijkheid: dit onderscheid is zijn mening. Er zijn pedofielen die het daarmee eens zijn. Er zijn ook pedofielen die het daarmee oneens zijn.

Ik ben het ermee oneens. Ja, iemand van bijvoorbeeld 14 kan ogenschijnlijk vrijwillig seks hebben met iemand van 25. Kan fijn zijn. Kan ook op lange termijn prima aflopen. Maar als 25 jarige weet je wat de risico's zijn en hoe de maatschappij werkt. Doe je het ondanks die kennis toch, dan ben je egocentrisch en maak je feitelijk misbruik van het vertrouwen wat de zwakkere persoon in jouw beslissingen en inzicht heeft.

(Ik ga nu geen mega discussie hierover voeren. Dat is al vaak genoeg gedaan. We hebben beide onze mening gegeven. We zullen het waarschijnlijk nooit eens worden)

Gabriël schreef:

Voor de duidelijkheid: dit onderscheid is zijn mening. Er zijn pedofielen die het daarmee eens zijn. Er zijn ook pedofielen die het daarmee oneens zijn.

Toch vind ik het niet onbelangrijk het onderscheid te maken. Ik beschouw elke vorm van dwang of manipulatie om een ander tot sex te bewegen als verkeerd en schadelijk. In mijn optiek is er een enorm verschil tussen sex met een 14 jarige die zelf op een datingsite op zoek naar sex en iemand die op slinkse wijze gemanipuleerd wordt. Ook leeftijd speelt een rol. Een 14 jarige en een 18 jarige zitten emotioneel toch heel wat dichter bij elkaar dat een 14 jarige en een 40 jarige. Ikzelf heb me als tiener ook schuldig gemaakt aan enkele feiten die ik nu zeker niet goedkeur of goedpraat. Echter als ik terug kijk kan ik dat wel in perspectief plaatsen van mijn eigen emotionele ontwikkeling destijds. Ik was sterk aangetrokken tot kleuters en wist die gevoelens niet te plaatsen. Toen ik aangetrokken was tot een jongen een aantal jaren jonger dan mijzelf die ook een seksuele interesse in mij had voelde dat als een enorme opluchting. Ik was me er toen niet van bewust dat de relatie ongepast of zelfs mogelijk schadelijk was. Ik zou nu niet meer iets beginnen met een 12 jarige, evenmin zou ik het nu in hetzelfde perspectief kunnen zien als toen.

En hierbij moet weer het onderscheid gemaakt worden tussen de beleving van de pedoseksueel en de beleving van het betrokken kind. Het is niet zeldzaam te lezen dat de oudere van de twee het een relatie noemt en de jongere verkrachting, of dat de oudere meent dat het kind hém verleidt en uitbuit.

Ik twijfel er niet aan dat er anecdotes zijn over kinderen die er geen schade aan overhouden, maar afgaande op wat ik in de krant lees (gekleurd, ik weet het) en aan persoonlijke verhalen hoor van mijn mensen heen twijfel ik zeer aan de vermeende schadeloosheid van een door de oudere als vrijwillig ervaren relatie.

Ik vind het ook belangrijk om te nuanceren op beleving, intentie, ogenschijnlijke vrijwilligheid en inderdaad aansprakelijkheid van meerderjarige en minderjarige. Ik denk ook dat je daarin sterk kan nuanceren op mate van verwijtbaarheid en afkeurenswaardigheid.

Maar ik zou de situatie nooit classificeren als "echt vrijwillig pedoseksueel contact". Laat staan dat ik die term dan tegenover "echt misbruik" zou zetten. Dat vind ik een valse tegenstelling.

Er zijn genoeg verhalen van mensen die het als kind wel fijn vonden, maar zich nu ernstig beschadigd slachtoffer voelen. Anderen die hetzelfde meemaakten koesteren het als iets fijns. En weer anderen zitten er ergens verward tussenin. Het ligt soms extreem gecompliceerd. De uitkomsten zijn te onvoorspelbaar en radicaal om denk ik ooit te kunnen spreken van vrijwilligheid in de zin van informed consent. De meerderjarige heeft inherent de bovenhand, ook als hij zich daar op dat moment weinig bewust van is.

Beste studenten,

Ja ik heb kinderen omdat ik een tijd lang getrouwd ben geweest. Omdat ik mijn pedofiele gevoelens wegdrukte heb ik als hetero kunnen leven. Je mag het markant noemen. Nu noem ik het een verkeerde oplossing voor het hebben van een ongewenste geaardheid. Ongewenst door de maatschappij en ongewenst door mijzelf omdat ik zo opgevoed ben. Later krijg je er enorme psychische problemen mee.

Ik heb mij niet aangetrokken gevoeld tot mijn kinderen vanuit mijn pedofiele geaardheid. Niet iedere man voelt zich aangetrokken tot elke vrouw. Pedofielen niet tot elk kind. Maar mijn angst heeft juist gezorgd dat ik een emotionele afstand behield tot mijn kinderen, uit angst misschien aangetrokken te voelen. Heel dom maar waar. Hierdoor heb ik veel gemist. Nu ze groot zijn krijg ik dat niet terug. Dat spijt mij zeer.

De samenleving zou moeten omgaan met pedofilie zoals het ook omgaat met homo- en heterofilie. Pedoseksualiteit is lastiger omdat hierover verschillende opvattingen bestaan. De meest extreme is dat seks en kinderen niet samengaan. Een ander extreem is dat seks met kinderen gewoon moet kunnen. Hierover zou een maatschappelijke discussie kunnen komen. Misbruik is altijd verkeerd en moet door iedereen voorkomen worden.

Maar als eerste is het noodzakelijk de verbinding tussen pedofilie (gevoel) en misbruik/pedoseksualiteit(daad) te verbreken. Anders hebben wij geen stem in welke situatie dan ook.

Beste Lezers,

Wij stellen uw antwoorden en reacties erg op prijs! Dit helpt ons ontzettend met de voortgang van ons werkstuk.
Alleen hebben wij het gevoel dat we op sommige vlakken verkeerd begrepen worden. Het is namelijk helemaal niet onze bedoeling om overhaaste conclusies te trekken, überhaupt conclusies trekken is niet wat wij willen bereiken met dit forum. Onze intentie is om een weinig gehoorde maar toch belangrijke kant van dit onderwerp te belichten. Tegenwoordig hoor je namelijk weinig meer van pedofielen zelf. Alleen de hele ernstige gevallen worden uitgelicht, maar dat is negatief en dan gaat het vaak om kindermisbruik door pedoseksuelen, en dit wordt (als we het goed begrepen hebben) in veel gevallen niet eens gezien door jullie als pedofilie. Maar door de rest van de samenleving wel. Vroeger had je stichting Martijn wat voor opspraak en aandacht voor het onderwerp zorgde, maar deze is al een aantal jaar verboden. Nu is pedofilie nog een groter taboe dan ooit.

We zijn geïnteresseerd in de gedachtes van pedofielen, hoe jullie over onze samenleving denken met betrekking tot pedofilie. Deze informatie willen wij in ons profielwerkstuk verwerken, maar zo onbevooroordeeld en objectief mogelijk. We vinden alles waardevol.

Het komt op ons over dat een aantal van jullie het gevoel heeft dat hij/zij zichzelf moet verdedigen om wat hij/zij is. We snappen dat dit een reactie is. Het kan zijn dat wij sommige dingen niet duidelijk genoeg of (onbewust) verkeerd verwoord hebben. Dit was niet onze bedoeling. Wat we in ieder geval duidelijk willen hebben is dat we alle meningen en standpunten over dit onderwerp waarderen en dit allemaal helpt.

We kijken uit naar de verdere reacties!

Vereniging Martijn was er (ik citeer) "voor de acceptatie van ouderen-kinderen relaties". Media hebben daar van gemaakt "de pedofielenvereniging". Onterecht.

Het proberen te legaliseren van seks met minderjarigen en het opkomen voor het psychisch welzijn van pedofielen zijn twee verschillende onderwerpen. Martijn probeerde het allebei, maar dat mislukte omdat media (logisch) fixeerde op hun controversiële legalisatiewens en het hen niet lukte daar voldoende afstand van te nemen. Dat leidde uiteindelijk tot hun verbod. Dus het proberen te schrappen van die leeftijdsgrenzen is nu een groter taboe dan ooit.

Dat vind ik jammer, omdat, hoewel ik het totaal niet met hun missie eens was, ik wel vind dat je gewoon moet kunnen discussiëren over alles. Hoe heftig ook.

Het bespreken van pedofilie daarentegen, als in dat er mensen zijn die zonder daarvoor te kiezen zich seksueel aangetrokken voelen tot kinderen, is vandaag juist steeds minder taboe aan het worden. Er worden steeds meer gastcolleges hierover georganiseerd en het aantal scholieren en studenten wat hiermee bezig is, zoals jullie, is heel duidelijk toegenomen in de afgelopen paar jaar. Geloof me: 10 jaar geleden was dat niet zo. Smile

Als je even op Blendle zoekt zul je zien dat er de laatste tijd een paar publicaties met onze medewerking zijn uitgebracht hierover. Hier alvast eentje uit het NRC

pws2016z schreef:

kindermisbruik door pedoseksuelen, en dit wordt (als we het goed begrepen hebben) in veel gevallen niet eens gezien door jullie als pedofilie.

Niet alleen door ons, ook door de forensische psychiatrie. Maar 20% van de verdachten heeft een parafiele stoornis, zoals pedofilie. En als ze wel pedofiel zijn, dan speelt comorbiditeit vaak een rol (hyperseksualiteit, antisociale stoornis, zwakbegaafdheid, etc).

Gabriël schreef:

Vereniging Martijn was er (ik citeer) "voor de acceptatie van ouderen-kinderen relaties". Media hebben daar van gemaakt "de pedofielenvereniging". Onterecht.

Daar kun je over discussieren, mijn inziens heeft de politieke aspiraties van het bestuur geleid tot de ondergang van de vereniging Martijn. Met alle respect, maar hun politieke aspiraties waren gedoemd te mislukken en na het openlijk bepleiten van legalisatie van seks met kleuters werd de situatie onhoudbaar. Ik vond het ook een erg domme stellingname om na eerst al controversieel seks met 12 jarigen te willen legaliseren, wat voor de gemiddelde persoon al stevig slikken is, doodleuk te stellen dat je daarna ook wilt proberen seks met 5 jarigen te legaliseren.

Voor de PVND was de beeldvorming van pedopartij onontkoombaar, het was ook niet alsof ze andere speerpunten in hun programma hadden. Vanwege de link met Martijn en de aandacht die er ontstaan was werd de juridische positie van Martijn ter discussie gesteld. Ik blijf het een rechtelijke dwaling vinden omdat een gedegen juridische ondergrond voor het verbod ontbreekt, heeft het bestuur wel actief bijgedragen aan een uiterst negatieve beeldvorming.

In het post-Dutroux tijdperk is er vooral behoefte aan betere beeldvorming. Duidelijk maken dat pedoseksuelen en pedofielen twee verschillende zaken zijn en dat die los van elkaar staan. Niet alle pedoseksuelen zijn pedofiel en niet alle pedofielen zijn pedoseksueel. Ik denk dat de zaken anders waren gelopen als ze zich gericht hadden op begrip voor pedofielen in plaats van legalisatie van pedoseksuele relaties. Maar dat is mijn 2ct

Ik vind het belachelijk hoe sommige "strijders van pedofiele belangen" niet inzien hoe belangrijk de discussie rond oudere-kind relaties is en het erkennen van voor vele logische redenaties die simpelweg niet in de tijdsgeest passen. Hoewel anderen het niet met mij eens zijn wordt er ook simpelweg geen ruimte gelaten voor discussies over dit onderwerp, omdat elk argument voor of überhaupt iets zien of twijfelen aan de status quo wordt afgedaan als "onzin", terwijl er van de zijden van de anti's enkel argumenten worden aangedragen die eindigen met "dat is toch logisch".

Dat hierdoor er pedofielen zijn die denken "jullie zijn toch niet rationeel, ik maak mijn eigen keuzes", zonder dat ze wordt uitgelegd wat de gevolgen desondanks (of hun ideeën nou kloppen of niet) zouden kunnen zijn en waarom het dus niet kan, en daardoor toch seks hebben met kinderen, tja, dat ziet men (liever) niet in.

Mijn mening over de PNVD laat ik even ter zijde.

Mark Lucius schreef:

Ik vind het belachelijk hoe sommige "strijders van pedofiele belangen" niet inzien hoe belangrijk de discussie rond oudere-kind relaties is en het erkennen van voor vele logische redenaties die simpelweg niet in de tijdsgeest passen.

Het is ook van belang de juiste discussiepunten te kiezen. In mijn optiek is een belangrijk punt begrip voor pedofielen buiten pedoseksuele relaties om. Het beeld dat iedere pedofiel een kindermisbruiker of tikkende tijdbom is aanpakken.

Als je werkelijk (seksuele) ouder kind relaties ter discussie wilt stellen zul je moeten kunnen onderbouwen hoe dergelijke relaties in het belang zijn van kinderen en welk voordeel kinderen daaruit halen die ze niet op andere manier kunnen krijgen. Kinderen hebben uiteraard behoefte aan begrip en genegenheid maar daarvoor is een seksuele relatie niet vereist. Als ik heel eerlijk ben heb ik hier geen antwoord op, alle positieve zaken die een kind uit een relatie kan halen vereist mijn inziens geen seksueel aspect van de relatie. Maar betekend dit dan niet dat we juist meer aandacht moeten besteden aan niet seksuele ouder-kind relaties?

Alfons schreef:

Kinderen hebben uiteraard behoefte aan begrip en genegenheid maar daarvoor is een seksuele relatie niet vereist. Als ik heel eerlijk ben heb ik hier geen antwoord op, alle positieve zaken die een kind uit een relatie kan halen vereist mijn inziens geen seksueel aspect van de relatie. Maar betekend dit dan niet dat we juist meer aandacht moeten besteden aan niet seksuele ouder-kind relaties?

Het heeft weinig meer te maken met het topic, maar ik wil wel een aanzet tot antwoord hierop geven.
Voor een kind kan aandacht op zich al intiem zijn. Ik had als kind en tiener belangstelling voor fotografie (nu allang niet meer). Mijn vader had daar een hekel aan, maar ik beleefde eens een intiem moment toen mijn oudere broer mijn camera in de hand nam, hem voorzichtig bekeek en vroeg naar de mogelijkheden. Het voelde alsof hij voorzichtig aan mij zat, wat hij trouwens nooit deed. En ongewenste intimiteiten kunnen bij iedere soort aandacht voorkomen. Als een volwassene informeerde naar mijn schoolprestaties, dan kon dat op mij zo overkomen dat ik graag "Blijf van me af" had gezegd.
Belangstelling voor het lichaam van een kind hoeft een kind niet te beschadigen. Maar doet dat wel als de volwassene op zijn eigen bevrediging uit is. Een kind voelt dat aan, reken maar. Dat is naar mijn idee waar het om draait als je het over seksuele relaties met kinderen hebt.

U schrijft: 'In mijn optiek is een belangrijk punt begrip voor pedofielen buiten pedoseksuele relaties om. Het beeld dat iedere pedofiel een kindermisbruiker of tikkende tijdbom is aanpakken.' Onder andere dit proberen wij te onderzoeken. Het onbegrip kan misschien geconcludeerd worden doordat velen niet eens het verschil tussen pedofilie en pedoseksualiteit weten. De berechte pedoseksuelen worden vaak in de volksmond 'pedofiel' genoemd wat wordt beoordeeld met het verkeerde. Hierdoor wordt iedereen over één kam geschoren en wordt er onrecht aangedaan aan pedofielen (naar onze mening).
Maar omdat het zo'n groot taboe is en er dus weinig over wordt gepraat, is het erg moeilijk om begrip te krijgen. Als men niet eens het verschil tussen pedofilie en pedoseksualiteit weet, hoe moeten ze dan begrip vormen voor dit ethisch dilemma? (Let op, wij bedoelen hier een groot deel van de bevolking mee en dus niet iedereen of onszelf... Het is geen verwijt o.i.d.) Maar wat is uw idee (en die van anderen die dit lezen) hierover? Hoe moeten ze begrip tonen? En hoe moet er meer duidelijkheid komen over dit onderwerp?

Alvast dank voor uw reactie!

pws2016z schreef:

Maar wat is uw idee (en die van anderen die dit lezen) hierover? Hoe moeten ze begrip tonen? En hoe moet er meer duidelijkheid komen over dit onderwerp?

Alvast dank voor uw reactie!

Normaal gezien zou ik zeggen voorlichting, maar het simpele feit is dat mensen het niet willen weten. Vooroordelen jegens pedofielen zijn makkelijk en comfortabel. De maatschappij weet simpelweg niet wat ze met pedofielen aanmoeten. De onderbuik zegt dat pedofielen een gevaar zijn voor kinderen, en geen middel wordt geschuwd om kinderen te beschermen. Moord, marteling zonder misdrijf en/of proces opsluiten voor de rest van hun leven, alles is geoorloofd in de bestrijding van pedofielen. Dat is natuurlijk alleen een standpunt dat vol te houden is als pedofielen onmenselijke monsters zijn. En het beeld van pedofielen als monsters zit diep in de maatschappij. Toen ik mijn geaardheid met mijn partner besprak was de eerste reactie jij bent zo niet. Het beeld van pedofielen als kindermisbruikers bleef hangen en ik paste niet in zijn beeld van wat een pedofiel was. Dit beeld zal niet eenvoudig veranderen omdat mensen het simpelweg niet willen horen. Voor mij was een van de krachtige boodschappen die ik hier tegen kwam dat ook pedofielen ouders, broers, zussen en partners hebben. Het is een onderbelicht punt dat toch een menselijk gezicht geeft aan pedofielen. En dat is in mijn optiek belangrijk, om als mens gezien te worden en niet als potentiële kindermisbruiker.

Je schrijft het min of meer in vragende zin, dus geef ik maar antwoord. Kindermisbruik is inderdaad geen pedofilie. Pedofilie is namelijk geen handeling maar een gevoel. Een pedofiel kan een kind misbruiken net zo goed als een niet-pedofiel dat kan. Als een niet-pedofiel een kind misbruikt maakt hem/haar dat geen pedofiel. Wel maakt het hem/haar een kindermisbruiker. Sommige mensen zeggen pedoseksueel, dat doe ik liever niet. Ik vind het een vervelend woord dat voor veel verwarring zorgt.

1. In de artikelen die wij lazen viel het ons op dat veel pedofielen/pedoseksuelen in beginsel homo zijn. Zit hier een verband tussen of is dit puur toeval?
Hoe bedoel je dit precies? Dat het mannen zijn die op jongens vallen? Ik weet niet of dat vaker voorkomt dan mannen die op meisjes vallen. Ik krijg hier op Pedofilie.nl de indruk dat die verhouding 50/50 is, maar dat is alleen maar een gevoel dat ik niet kan staven.

2. Denken jullie dat deze seksuele gevoelens voor een kind te genezen zijn als je echt zou willen?
Nee. Dat is onmogelijk. Je geaardheid staat redelijk in steen gebeiteld. Redelijk omdat het nog wel eens een miniem beetje wil verschuiven, maar ook niet meer dan dat. "Genezen" suggereert bovendien een ziekte. Ik ben niet ziek, en wil ook niet zo gezien worden. Ik hoop dat jullie dat meenemen.

3. Hoe is het om te leven als pedofiel met betrekking tot anderen en de samenleving? Kun je als pedofiel een leven zonder leugens leiden?
Moeilijk (leven zonder leugens). Ik probeer het wel maar het lukt niet altijd. Soms zeg ik tegen mensen dat ik homo ben (omdat ik samenwoon met mijn vriend). Dat is hooguit een halve waarheid. Ik voel mij niet homo en ben het ook niet; ik val uitsluitend op jongens tot hooguit een jaar of 14. Veel mensen weten wel van mijn echte geaardheid maar in werk en verenigingsleven kan ik me dat niet veroorloven, ook al heb ik in beide (momenteel) niets met kinderen te maken. Het leven als pedofiel met betrekking tot anderen is soms wel ingewikkeld maar lukt me denk ik heel redelijk. Mensen om mij heen, ook mensen met kinderen en zelfs ouders van jongens met wie ik intensief optrek of op heb getrokken in het verleden accepteren mij prima en hebben in meerderheid geen moeite met mijn geaardheid.

pws2016z schreef:

We kijken uit naar de verdere reacties!

OK dan.
1. In de artikelen die wij lazen viel het ons op dat veel pedofielen/pedoseksuelen in beginsel homo zijn. Zit hier een verband tussen of is dit puur toeval?
De oudste mij bekende vorm van pedofilie is die in het antieke Griekenland en daar werd het normaal gevonden dat je op zowel vrouwen als jongetjes valt. Ben je dan in principe homo? Ik ben getrouwd geweest en in mijn voorkeuren komen volwassen mannen op de laatste plaats.
2. Denken jullie dat deze seksuele gevoelens voor een kind te genezen zijn als je echt zou willen?
Dat heb ik geprobeerd, want ik heb relaties met vrouwen gehad, waaronder een huwelijk. Ik kon mijn pedofiele gevoelens even vergeten, maar ze kwamen even zo vrolijk weer terug.
3. Hoe is het om te leven als pedofiel met betrekking tot anderen en de samenleving? Kun je als pedofiel een leven zonder leugens leiden?
Is zwijgen hetzelfde als liegen? Dan heeft iedereen die iets verzwijgt een probleem. Ik kan zonder leugens leven zolang ik maar zwijg. De vraag: "Ben jij pedofiel?" zal niemand zonder aanleiding stellen. Homo's verkeren vaker in een grensgebied waar zwijgen niet meer mogelijk is.

Ik zal ook mijn antwoorden geven. Mocht je vragen hebben hoor ik het wel.

pws2016z schreef:

1. In de artikelen die wij lazen viel het ons op dat veel pedofielen/pedoseksuelen in beginsel homo zijn. Zit hier een verband tussen of is dit puur toeval?

Ik denk dat dat voor een groot deel perceptie is. Als ik rondkijk naar bestaande sites zijn de sites op meisjes gericht zowle talrijker als groter dan die zich op jongens richten. Ik denk wel dat homos al een seksueel taboe overwonnen hebben en daardoor iets makkelijker toegeven aan hun pedofiele gevoelens. Al is dit een persoonlijke mening en geen feit.

pws2016z schreef:

2. Denken jullie dat deze seksuele gevoelens voor een kind te genezen zijn als je echt zou willen?

Pedofilie is een geaardheid net als homoseksualiteit en is net zo min te genezen. Wel kun je leren omgaan met je pedofiele gevoelens in een meer constructieve manier.

pws2016z schreef:

3. Hoe is het om te leven als pedofiel met betrekking tot anderen en de samenleving? Kun je als pedofiel een leven zonder leugens leiden?

Zonder leugens? Nee, pedofilie is een dusdanig taboe en sociaal stigma dat openlijk pedofiel zijn zeer ernstige gevolgen heeft in de huidige samenleving. Het is al heel wat als je open kunt zijn tegen de mensen in je directe omgeving.

Ik ben het wat je antwoorden op vragen 2 en 3 voor 100% met je eens.
Wat vraag 3 betreft: Ik ben zelf helemaal hetero. Alleen tussen m'n 14 en 16e jaar even niet, maar dat was experimenteren, en ik heb toen ik klein was nooit met poppen gespeeld, dus dat zat wel goed, geloof ik.
Ik heb er geen onderzoek naar gedaan, maar je hoort vaak over pedo's (die hun geaardheid ook praktizeren) dat het teruggetrokken eenzame mannen zijn.
Ik ben zelf 2x getrouwd geweest, dus..... Ik ben trouwens ook geen 'practizioner' en er is maar 1 persoon die van mijn pedofiele fantasieën (want meer is het bij mij niet) weet.

1. In de artikelen die wij lazen viel het ons op dat veel pedofielen/pedoseksuelen in beginsel homo zijn. Zit hier een verband tussen of is dit puur toeval?
Er ligt volgens mijn persoonlijke mening geen verband tussen homoseksualiteit en pedofilie. Als men op jongens valt is het echter wel zo dat men, volgens mij, in het begin vaak denken dat men homofiel is.

2. Denken jullie dat deze seksuele gevoelens voor een kind te genezen zijn als je echt zou willen?
Pedofilie is een geaardheid net zoals hetero -en homoseksualiteit. Hoezeer sommigen zoals ik graag willen dat dit te genezen valt
kan men geen geaardheid genezen. Men kan wel leren op een constructieve wijze om te gaan met eigen gevoelens.

3. Hoe is het om te leven als pedofiel met betrekking tot anderen en de samenleving? Kun je als pedofiel een leven zonder leugens leiden?
Ik ben pedofiel en biseksueel, ben al 12 jaar samen met een partner en heb twee kinderen. Ik zou heel graag willen leven in een leven
zonder leugens maar in de hedendaagse maatschappij is dat niet mogelijk. Op die wijze maak ik het leven van mijzelf, mijn partner en mijn kinderen
kapot. Ik wil ze het niet aandoen om te moeten leven als zoon/dochter van ...
Mijn partner is echter wel al heel lang op de hoogte van mijn geaardheid en heeft dit, in beperkte mate, ook aanvaard. Dit wil niet zeggen dat ze het er
niet moeilijk mee heeft. Als men al pedofiel in een leven kan leven zonder leugens zou er, volgens mij, veel minder misbruik bestaan.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.