Mijn grote geheim

3 antwoorden [Laatste bericht]

Hallo allemaal,

Ik lees al een tijdje mee op dit forum. In sommige verhalen hier herken ik me heel erg. In andere verhalen weer wat minder of totaal niet. Ik heb nu toch maar besloten om een topic aan te maken. Ik ben Peter (niet mijn echte naam). Ik ben een rustige / introverte jongen van bijna 24 jaar uit het noorden van het land. Ik woon in een klein dorp (een echte ons-kent-ons gemeenschap) en wil daar het liefst de rest van mijn leven blijven wonen.

Sinds mijn 16e / 17e weet ik dat ik jongere meisjes leuk vind. Eerst dacht ik nog dat gewoon meisjes van een paar jonger leuk zou vinden, maar sinds mijn 18e / 19e weet ik dat de leeftijd van de meisjes die ik leuk vind niet echt meegroeit met mijn eigen leeftijd. Ik vind voornamelijk meisjes tussen de 11 en 14 leuk / aantrekkelijk (heel af en toe iets jonger, maar eigenlijk nooit onder de 8/9). Ik kan zowel verliefd op ze worden (op dit moment is er een meisje van 13 die echt heel leuk vind Big smile ) als seksueel over ze fantaseren. Ik kan ook verliefd worden op oudere meiden / vrouwen (mijn eigen leeftijd of normaal jonger), maar hierbij gaat het voornamelijk om het innerlijk en niet zozeer seksueel. Overigens heb ik ook bij deze meiden / vrouwen wel degelijk verschil in uiterlijk / aantrekkingskracht. (te) dik of (te) grote borsten vind ik echt minpunten. Ik heb nog nooit een vriendin gehad. Op mijn 22e heb ik pas voor het eerst gezoend. Wel wil ik een vriendin, want uiteindelijk wil ik gewoon huisje-boompje-beestje. En kinderen. Een meisje lijkt me erg heel leuk (absoluut niet op een verkeerde manier bedoeld, ik kan meisjes onder de 11 ook heel leuk / schattig vinden zonder daar een ander gevoel bij te hebben).

Ik heb altijd het gevoel gehad op sommige gebieden voor te lopen op mijn leeftijdsgenoten (wat betreft intelligentie, logisch nadenken, gevolgen kunnen overzien etc.), maar op andere gebieden achter te lopen. Dit is vooral wat betreft relaties en verliefdheden, muzieksmaak (ik kan K3 oprecht leuk vinden Shock ) etc. Ik heb een erg goede jeugd gehad. Ik woon nog bij mijn ouders en ik ben ook zo snel van plan om uit huis te gaan. Ik zou wel willen samenwonen met een eventuele vriendin, maar heb niet de behoefte om op mezelf te gaan wonen. Sowieso kan ik niet zo goed tegen veranderingen (tenzij het een verandering is die ik zelf erg graag wil).

Een jaar of twee terug (toen het even wat minder met mij ging in verband met mijn studie) heb ik één keer op het dark net gezocht naar kinderporno. Ik heb mij hier erg schuldig over gevoeld en vond het eigenlijk ook helemaal niet zo opwindend als ik gedacht had. Met name de gedachte dat er meisjes misbruikt worden voor die beelden, vond (en vind) ik niet kunnen. Sindsdien heb ik nooit meer op het dark net gezeten en hier ook geen behoefte meer aan gehad. Ik hou het liever bij foto’s van meisjes in bikini’s of BH’s (die gewoon te vinden zijn op normale webshops) en mijn eigen fantasie.

Ik heb niet veel contact met meisjes in de leeftijdscategorie 11-14 jaar. Ik zou wel meer contact met ze willen hebben, maar ik ga niet lid worden van een (sport)vereniging of me aanmelden bij de jeugdafdeling van onze sportvereniging terwijl ik daar verder niets mee heb. Ik ben bang dat dat wel zal opvallen. Wel betrap ik me er op dat ik ’s ochtends vaak iets eerder van huis wegfiets naar mijn werk zodat ik de grote groepen middelbare scholieren tegenkomen. Sommige meisjes die me altijd teruggroeten maken mijn dag weer goed.

Mijn buurmeisje en buurjongen (een tweeling; circa 7 jaar oud) komen hier vaak over de vloer. Mijn buurmeisje vind ik echt heel leuk en soms denk ik dat een beetje verliefd op haar ben, maar ik voel me nog niet echt aangetrokken tot haar (al ben ik bang dat dit wel gaat gebeuren). Ik merk wel dat ik bij mijn buurmeisje veel voorzichtiger / meer beschermend ben dan bij mijn buurjongen. Als mijn buurjongen en buurmeisje een keer ruzie hebben, ben ik toch geneigd om partij voor haar te kiezen. Mijn buurjongen wil ik nog wel een keer zo optillen, terwijl ik aan mijn buurmeisje eerst vraag of ik haar mag optillen. Ik raak haar niet zomaar aan.

Ik heb nog niemand officieel verteld van mijn gevoelens van jongere meisjes. Mijn moeder zou ik het wel durven te vertellen, maar ik ben bang dat ik haar verdriet doe. Daarbij: ik kan toch nooit iets met de gevoelens doen, dus ik voel ook niet direct de behoefte om het te vertellen. Mijn beste vriend (die ik van vakantie ken en verder afstaat van de rest van mijn sociale leven) heb ik wel een keer tussen neus en lippen door verteld dat ik de meiden die ik van vroeger ken toen (begin middelbare school) knapper vond dan nu. Hij kon zich er volgensmij wel wat bij voorstellen. We hebben het er echter niet al te lang over gehad en het woord pedofilie (of eigenlijk hebefilie) zal ik niet zo gauw in de mond nemen. In mijn vriendengroep (mijn vrienden uit het dorp) heb ik het ook nog nooit verteld, maar ik weet dat sommigen wel iets vermoeden. Dit komt doordat ik een paar jaar geleden tijdens een feestje van onze sportvereniging iets te veel bezig was met de meiden uit het jeugddteam (10-13 jaar oud; precieze details laat ik even achterwege om herkenning te voorkomen). Hoewel er niks gebeurd is, moet ik dat nu nog wel soms aanhoren van mijn vrienden. Sinds dat moment ben ik wel helemaal gestopt met alcohol drinken (ik had er toch al nooit zoveel mee), omdat ik wel voorkomen dat ik ooit nog iets laat merken of per ongeluk iets te veel vertel aan iemand. Nou vinden de meeste van mijn vrienden het al ‘pedo’ als ik zeg dat ik iemand van een jaar of 16 leuk kan vinden (ik heb hun reacties wel eens gepolst). Ze weten niet tot hoe jong het echt gaat en dit ga ik ze ook niet vertellen. Ik weet nog niet of ik het ooit aan een vriendin (ervan uitgaande dat ik ooit een vriendin krijg Glasses ) moet gaan vertellen. Aan de ene kant wil ik er graag eerlijk over zijn (en zij zal vast ook wel merken dat ik haar niet per se seksueel aantrekkelijk vind maar meer op haar innerlijk val), aan de andere kant wil ik niet alles op het spel zetten. Maar ja, zo ver is het nog niet.

Het is niet zo dat ik op dit moment met een probleem zit of denk dat ik mezelf niet onder controle heb. Ik denk juist dat ik alles goed onder controle heb. Alleen soms is het wel lastig om altijd een geheim met me mee te dragen. Ik wilde hier gewoon even mijn verhaal kwijt.

Peter

Hoi Peter,

Besloot weer eens te kijken op deze site, om te zien wat mijn mede-lotgenoten meemaken.
Het was even graven naar mijn wachtwoord, maar ik ben voor jou online:

Ik denk dat je er heel goed aan hebt gedaan door dit verhaal te plaatsen.
Zoals ik het zie heb je exact hetzelfde probleem zoals ik.
Jij en ik zitten niet 'keihard' met een probleem, maar zijn ons bewust van dat we net iets anders zijn dan de rest.

Wat jij voelt voor meiden tussen 11-15 heb ik ook. Bij mij is het eigenlijk alleen puberende meiden en jong-volwassen meiden. Kinderen onder de 10 kan ik schattig vinden, en zou er heel goed mee kunnen opschieten, maar zou er verder niks voor voelen. hooguit een zwak denk ik.

Ik wil graag inhaken op hetgene wat je is overkomen op de sportclub, toen jij de aandacht gaf aan de jonge meiden destijds. Je vrienden zullen het niet snappen en noemen je voor de grap pedo.
Snap dat dit kloten is, maar dat komt omdat je vrienden niet zijn zoals jij.
Ik zelf heb het op mijn 17e ook gedaan; zusje van een destijds vriendje van mij en haar vriendinnen (die toen 13/14 waren). Die meiden vonden ons cool en interessant, en waren er ook mee aan het stoeien enzo.
Je zou zeggen dat de leeftijd 17 (ik) en zij (13/14) niet zon grote issue is, maar dat was het wel.
Althans zo voelde het voor mij. Ik kreeg op een gegeven moment ook commentaar.
Dacht echt van; jeetje komaan waar maakt een mens zich druk om?
Pas later realiseerde ik dat dit gewoon mijn doelgroep is waar ik sexueel van opgewonden word.
Hebefilie dus. Helaas maakt de maatschappij geen onderscheid; het valt allemaal onder pedofilie.

Ik heb er (tot zover) voor gekozen om mijn verhaal aan niemand te vertellen.
Redenen zijn misschien zoals de jouwe; ik denk dat ik er niks mee opschiet.
Het laatste wat ik wil is dat mensen mij in de gaten gaan houden.
Hoe ga ik dan om met mijn gevoelens?
Wel, als ik naar werk fiets zie ik alles Smile en ik geniet ervan.
Maar de gedachtes blijven bij gedachtes, en ik zal nooit de grens overschrijden.
Redenen zijn logisch: kans op alles kwijt te raken (vrouw, baan, vrienden, alles).
In het rustige dorpje waar jij vandaan komt kan er misschien zelfs wel extremer gereageerd op worden.
Zou hier dan ook voorzichtig mee zijn.

Het bespreken met lotgenoten is een goede stap geweest.
Heb zelf ooit eens bedacht om in contact te komen met lotgenoten, maar heb dat toch afgehouden.
Voor hetzelfde staat er een cameraploeg of jolige jongeren mij op te wachten.

Je kan je hebefile gevoelens ook beschouwen als je eigen geheim, en het accepteren dat het zo is.
Weet zeker dat je een vriendin kan vinden die misschien lichamelijk wel lijkt op iemand van 14.
Zodra jij je ogen dicht doet, zijn het jouw legale gedachten en die pakt niemand van jou af.

Wat betreft je buurmeisje van 7;
Ik denk dat je verstandig genoeg bent. sluit je niet van haar af en speel alle spelletjes die je al deed.
Maar zorg wel dat je de gezonde afstand bewaard en laat je niet door domme impulsen afleiden.

Ik wil afsluiten met het bericht dat ik je begrijp en dat je niet de enige bent.
Succes en houd ons op de hoogte.
PS: ik heb ook een verhaal hier geplaatst. je kan het vast teruglezen.
Het topic heet: ' even voorstellen & KP' dacht ik.

Succes kerel,

Gr. S

Hallo Peter,

Welkom op Pedofilie.nl. Mooi verhaal schrijf je. Veel herkenbare dilemma's en situaties beschrijf je. Zo te horen ga je niet heel erg gebukt onder het hebben van pedofiele gevoelens. Een geheim bewaren van deze orde van grootte kan nog wel eens een probleem zijn. Ik heb dat zelf dan ook niet heel lang vol gehouden. Tot mijn 21e om precies te zijn. Toen heb ik het toch maar verteld aan een vriend van me.

Fijn dat je hier je verhaal vertelt. Altijd fijn om te lezen.

Bedankt voor de (uitgebreide) reacties!

@Sander: Ik had je verhaal al gelezen (net zoals de meeste andere verhalen hier). Ik zal hier zeker op het forum actief blijven.

@Ben: Het klopt dat ik er meestal niet heel erg onder gebukt ga, maar wel is mijn voorkeur iets waar ik veel over nadenk. Wel merk ik dat wanneer het om wat voor een reden dan ook wat minder met me gaat, ik het er wat moeilijker mee heb. Ik sluit zeker niet uit dat ik het ooit tegen iemand ga vertellen, maar op dit moment lijkt me het beter om het nog even geheim te houden.

Peter

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.