project pedofilie

2 antwoorden [Laatste bericht]

beste lezers,

Wij doen voor onze studie sociaal werk een project over pedofilie, wij willen graag een interview afnemen zouden jullie ons kunnen helpen?
dit zijn de vragen:
1. Wist je altijd al dat er iets anders met jou aan de hand was, of kwam je er later pas achter?
2. Wanneer kwam jij erachter dat je pedofiel bent?
3. Wat deed dat met jou?
4. Hoelang duurde het tot je iemand vertelde dat je pedofiel bent?
5. Hoe reageerde diegene daarop?
6. Heb je ooit gedacht om je gedachtes waar te maken en een kind aan te raken?
7. Heb jij hulp gezocht? en met welke instanties?
8. Denk jij dat pedofiel zijn je anders maakt als andere?
9. Heeft het je geholpen om op deze site een account aan te maken? en te chatte met andere pedofielen?
10. Denk jij dat je te 'genezen' bent van jou gevoelens voor kinderen?

Heel erg bedankt en het zou fijn zijn als jullie reageren!

Het zou heel fijn zijn als jullie ons kunnen helpen!

Beste Anoniem,

Het helpt vaak als je jezelf iets meer introduceert door o.a. te vertellen welke opleiding je volgt. Maak een account aan op de site zodat mensen kunnen reageren. Maak daarbij gebruik van een emailaccount van de opleiding zodat het team van P.nl kan verifiëren dat je ook daadwerkelijk student bent.

Meestal helpt dit de reacties wel. Bovendien kan het helpen ook andere vragenlijsten hier op de site eens te bekijken. Veel antwoorden zijn namelijk al gegeven.

In mijn enthousiasme vergat ik te kijken naar de datum van deze post. Ik ben benieuwd of jullie deze reactie nog lezen. Vast niet op tijd voor jullie studie.
Mocht dit wel zo zijn: Laat het maar even weten!
Succes!

anoniem schreef:

Wist je altijd al dat er iets anders met jou aan de hand was, of kwam je er later pas achter?

Het ‘erachter komen’ ging geleidelijk. Eerst waren er bange vermoedens en ontkenning. Op een gegeven moment kun je er niet omheen. Ik weet niet meer precies wanneer ik mijn gevoelens labelde als ‘pedofiel’. Ik denk ergens halverwege de puberteit, denk ik. Die gevoelens bestonden toen al een hele poos. Toen mijn vrienden zich ineens intensief gingen bezighouden met meisjes, werd het heel voelbaar.

anoniem schreef:

Wanneer kwam jij erachter dat je pedofiel bent?

Zie vraag 1

anoniem schreef:

Wat deed dat met jou?

De gevoelens die ik had voor jongens waren heel prettig. In die tijd kwamen er veel jochies aan de deur die mijn aandacht wel konden waarderen. Ik kreeg van volwassenen vaak complimenten dat ik zo geduldig en lief omging met kinderen. Dat was fijn om te horen. Naarmate ik ouder werd kwamen er zorgen. In het begin dacht ik ook nog wel gevoelens voor meisjes van mijn eigen leeftijd zou ontwikkelen. Dit bleek valse hoop. Toen ik voor het eerst pijnlijk verliefd werd op een vriendje uit de buurt, begon de ellende. Ik werd depressief. Verliefd zijn is zeer onhandig en eenzaam, als je er met niemand over kunt praten. Ik realiseerde me ook dat mijn pedofiele gevoelens blijvend waren en dat er niets bij kwam. Mijn grootste angst werd alleen overblijven.

anoniem schreef:

Hoelang duurde het tot je iemand vertelde dat je pedofiel bent?

Lang. Pas toen ik begin dertig was heb ik het opgebiecht aan mijn vrouw. Ik had me voorgenomen er nooit over te praten. Een gezinsleven zou het gevoel wel naar de achtergrond doen verdwijnen. Best naïef eigenlijk.

anoniem schreef:

Hoe reageerde diegene daarop?

Opgelucht! Het klinkt misschien gek, maar het was echt zo. Mijn vrouw maakte zich destijds grote zorgen om mijn depressiviteit. Ik kon haar niet vertellen waarom ik steeds zo somber was. Ze had bedacht dat ik misschien wel verliefd was geworden op een andere vrouw. Toen ze hoorde dat ik wel verliefd was, maar niet op een vrouw, maar op een jongetje, nam ze het niet echt serieus. Ze snapte best dat ik die jongen zo leuk vond en dacht dat ik in mijn gevoel vergiste. Pas later werd het haar duidelijk dat die gevoelens voor jongens echt serieus waren. Dat was voor haar niet fijn (understatement). We hebben er veel over gesproken. Het waren intensieve en emotionele gesprekken.

anoniem schreef:

Heb je ooit gedacht om je gedachtes waar te maken en een kind aan te raken?

Ik stoei weleens met kinderen; speel tikketje en help ze met aankleden, als het nodig is. Ja, ik raak kinderen aan, maar dat is vast niet wat jullie bedoelen. Het is voor mij altijd duidelijk geweest dat kinderen geen seks met mij willen. Ik wist ook dat dit zeer strafbaar is. Nee, ik heb nooit de gedachte gehad om een kind te belasten met mijn seksualiteit. De jongens met wie ik omging zochten geen intiem fysiek contact. Hadden ze dit destijds wel gedaan, dan weet ik niet hoe ik hiermee omgegaan zou zijn. Hopelijk had ik het afgehouden.

anoniem schreef:

Heb jij hulp gezocht? en met welke instanties?

Ja. Ik heb willekeurig een psycholoog op gebeld. Na enkele behandelingen durfde ik het aan om te praten over mijn pedofiele gevoelens.

anoniem schreef:

Denk jij dat pedofiel zijn je anders maakt als andere?

Ik begrijp jullie vraag niet zo goed. Bedoelen jullie dat ik me anders voel dan andere mensen van mijn leeftijd? Mijn perceptie van de wereld is denk ik wel anders. Ik geniet van momenten die andere mensen niet zien. Omgekeerd zal dat ook zo zijn. Laatst was ik met twee hetero vrienden biertjes aan het drinken in de stad. Opeens moesten ze lachen en maakten ze wat vage opmerkingen. Toen ik vroeg waar het over ging zeiden ze: ‘Oh dat begrijp jij toch niet, het ging om dat grietje van de bediening…’

anoniem schreef:

Heeft het je geholpen om op deze site een account aan te maken? en te chatte met andere pedofielen?

Ja. Het is heel fijn om verhalen te lezen van mensen die soortgelijke ervaringen hebben. Het was een opluchting erachter te komen dat ik niet de enige was met dit soort gevoelens. Chatten doe ik vrijwel nooit. Ik vind het wel heel fijn om ze te ontmoeten. Heel spannend, maar ook heel fijn.

anoniem schreef:

Denk jij dat je te 'genezen' bent van jouw gevoelens voor kinderen?

Nee. Ik weet zeker dat deze gevoelens nooit zullen verdwijnen. Ze hoeven van mij ook niet weg. Pedofilie is te vergelijken met homo- of heterofilie: je doet er niks aan! Ik had wel graag gewild dat ‘Onze Lieve Heer’ mij anders geprogrammeerd had. Een hetero of homo geaardheid lijkt me een stuk makkelijker.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.