uiten van gevoelens?

5 antwoorden [Laatste bericht]

Beste leden van deze site,

De laatste tijd loop ik een beetje met vragen rond over het onderwerp van het pedofilie. Vandaar dat ik nu een bericht instuur op deze site.

Ik vind het heel goed dat er een site zoals deze bestaat. Het is erg belangrijk om je gevoelens te uiten en er open over kunnen zijn. Ik vind het naar voor mensen dat ze zo gedemoniseerd worden en dat er angst bestaat voor mensen die in principe eigenlijk het heel moeilijk hebben om met gevoelens met zo'n taboe-sfeer om te gaan.

Nu kom ik toch weer op een hekelpunt uit. Zou je pedofiele gevoelens mogen uiten naar kinderen? Waar ligt de grens? Mag je die gevoelens uiten naar kinderen, of bijvoorbeeld naar de ouders? En wat als je als familielid of ouder misschien zelfs gevoelens hebt voor je eigen kind? Hoe ga je hiermee om?

Ik weet niet of jullie graag meer info over mij willen hebben of ook mijn mening willen hebben. Zelf wacht ik graag af, en lijkt het me interessant om op deze site met mensen hierover te praten.

Vr. groet,
call

call schreef:

Nu kom ik toch weer op een hekelpunt uit. Zou je pedofiele gevoelens mogen uiten naar kinderen? Waar ligt de grens? Mag je die gevoelens uiten naar kinderen, of bijvoorbeeld naar de ouders? En wat als je als familielid of ouder misschien zelfs gevoelens hebt voor je eigen kind? Hoe ga je hiermee om?

Als volwassene heb je de verantwoordelijkheid om kinderen niet te belasten met jouw emotionele problemen. Je seksuele voorkeur schaar ik daar ook onder. Ik zie echter geen probleem om gevoelens van affectie, op gepaste wijze, te uiten ook al komen die vanuit pedofiele gevoelens. Hoewel ik rationeel weet dat er ruim voldoende barieres zijn voor mij om zeker te weten dat ik nooit naar mijn pedofiele gevoelens zal handelen, blijft er toch een angst in me. Een angst die ik al sinds ik een jaar of 15 was, bij me draag. Een angst die er nu nog steeds voor zorgt dat ik bijna in paniek raak omdat mijn neefje me een knuffel voor het slapen gaan wil geven. Dit neemt niet weg dat er helemaal niets mis is met mijn neefje een knuffel geven, ongeacht mijn gevoelens voor hem.

Je klinkt als een heel goed en verantwoordelijk persoon dat je daar zo over spreekt, dat je je zorgen maakt over je neefje m.b.t. je gevoelens. Heb je enig idee waar die gevoelens en angsten vandaan komen? Ik heb nu heel veel persoonlijke vragen die ik zou willen stellen, gedachten die door mij heen gaan: Heb je zelf ook vroegtijdige ervaringen met seks, met een machtsverhouding? Ik vraag me ook af of je specifieke ideeën hebt (al dan niet beschamend of dat je die onderdrukt, en natuurlijk hypothetisch) om evt. uit te voeren met je neefje. En heb je ook enig idee waar dit vandaan komt? Je hoeft hier niet allemaal op te antwoorden van mij hoor. Alles is menselijk, en niets menselijk is ons vreemd. Het is natuurlijk wel belangrijk dat je nadenkt over de gevolgen van je daden, voor jezelf, maar ook zeker voor de ander. En dat doe je zeker als ik dat zo lees. Waar ben je bang voor? Is het zo sterk dat je overweegt om het contact te stoppen? Maar dat is ook lastig natuurlijk. Het is wel erg naar dat je daar van in paniek raakt.
Ik denk dat deze gevoelens niet zomaar ergens vandaan komen maar toch zijn gevormd uit eerdere ervaringen. Maar dat kan jij nog beter weten dan ik.

call schreef:

Ik weet niet of jullie graag meer info over mij willen hebben of ook mijn mening willen hebben.

Doe dat maar, om de verdenking weg te nemen dat je een trol bent.

De vraagstelling, of je pedofiele gevoelens tegenover kinderen kunt uiten, komt op mij ook al over als zinloos gehengel naar meningen.
Als je het in dit verband over pedofiele gevoelens hebt, dan heb je het over seksuele gevoelens. Bij porno die voor homo's wordt gemaakt, bekruipt mij de gedachte: wat doen die raar. Omdat ik niet de hormonen door mijn jeweetwel voel gieren als ik dat zie. Als ik die gevoelens er wel bij zou hebben, dan zou ik de opzet onmiddellijk begrijpen. Zo ervaren kinderen je seksuele gevoelens ook. Dat uiten?

Waarom wordt er gesproken namens alle kinderen?

Slordigheid van mij. Er had moeten staan: Zo kunnen kinderen je seksuele gevoelens ervaren. Ik kan het veranderen, maar dan hangt je vraag in de lucht.
We hebben wel vaker uitputtende discussies gehad over de nuancering "Het is schadelijk" versus "Het kan schadelijk zijn" (het ging dan niet over het uiten van gevoelens, voor alle duidelijkheid) en dan was de uitkomst: het doet er niet toe.

Zit ik er zo ver naast als ik beweer dat kinderen dat zo ervaren? We zijn allemaal kinderen geweest. Ik weet nog wel dat ik doktertje spelen leuk vond, spannend, ik kan een heleboel motieven daarvoor naar boven halen. Ik veronderstelde dat volwassenen ook graag doktertje speelden, ook als ze daarover zwegen. Ik wenste zelfs dat een volwassene dat met mij zou doen. Maar de motieven die ik een volwassene toedichtte, waren dezelfde als de mijne. Geen seksuele, want dat was vreemd voor mij.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.