revu

22 antwoorden [Laatste bericht]

[Reactie van "Ophefboef" naar nieuw topic verplaatst
Link naar artikel, zodat duidelijk is waar het over gaat --Gabriël]

Ben, Gabriël,

Jullie revu-artikel gelezen. Hoewel ik het met het grootste deel eens ben, toch een duidelijke en kritische opmerking:

De samenleving demoniseert pedofielen, het zijn misbruikers, verkrachters etc.

Daar zijn jullie het niet mee eens. Terecht.

Maar wat zeggen jullie over pedo’s die een seksuele relatie met een kind hebben?
Dit dus:

“Voor een weldenkende heteroman is het toch ook geen innerlijke strijd of hij de vrouw die hem niet wil, tegen wil en dank gaat nemen?”

Jullie doen dus hetzelfde als de samenleving. Blijkbaar bestaat er voor jullie geen positieve en gewilde relatie tussen volwassene en kind(puber).
Actieve pedo’s noemen jullie kindermisbruikers.

Is dat zo?
Voor jullie eigen veiligheid en propaganda wel.

Ik had een relatie met een jongen van bijna 16 (15 jaar en 10 maanden om precies te zijn)

Dat is dus misbruik volgens jullie normen. Maar twee maanden later na zijn 16e verjaardag, is het opeens een legale homorelatie!

Waar ligt bij jullie de grens tussen inzicht en kortzichtigheid? Alleen maar bij de wet?

En ja dit soort relaties kunnen schadelijk zijn, net als relaties tussen man en vrouw, of tussen ouders en kind.

Dat je in deze tijd geen pedo=relaties moet propageren of aan gaan, zal voor iedereen duidelijk zijn.

Maar wat meer nuance in jullie uitlatingen zal de zaak zeker goed kunnen doen.

Dus denk eens na voor je je mond open doet.

En lees eens de boeken van volwassenen die hun positieve ervaringen als kind met een volwassene beschrijven.

Beste 'Ophefboef',

Hoewel ik tevreden ben over dit artikel, gaat in pers nuance soms verloren. Misschien dat je daar zelf ook ervaring mee hebt. Dit artikel dikt op een paar punten contrasten en uitspraken aan. De paragraaf waar je mij uit citeert:

Citaat:

Een seksuele voorkeur voor kinderen is geen keuze, seksueel contact wel,’ zegt hij resoluut. Van kinderen afblijven is voor hem een vanzelfsprekendheid, geen worsteling. ‘Voor een weldenkende heteroman is het toch ook geen innerlijke strijd of hij de vrouw die hem niet wil, tegen wil en dank gaat nemen? Waarom zou het voor een pedofiel per se anders zijn?’

Het contrast hier is te strak. Beide uitspraken heb ik gedaan, maar ik zal de laatste niet als dekkend(!) argument voor het eerste hebben gebruikt. Er zit inderdaad nuance tussenin. Ik haal in gesprekken met journalisten/publiek over waar de lijn ligt vaak dit voorbeeld aan:
http://www.omroepwest.nl/nieuws/3094180/Beachvolleyballer-Steven-van-de-V-uit-Den-Haag-hoort-straf-in-Engelse-rechtbank-voor-verkrachting

Dan krijg je vanzelf wel discussie over "Ja maar 13 jaar dan? 14 jaar? 15 jaar? 16 jaar? Waarom in sommige landen 18 jaar?". In de lezingen die ik soms geef haal ik kort vrijwel letterlijk aan wat jij zegt: als je met iemand van 15 jaar en 11 maanden zou tongzoenen dan heet het verkrachting (binnendringen minderjarige), maar met iemand die vandaag 16 jaar is geworden zou je sm seks mogen hebben.

Deze wet zal voor sommige altijd onrechtvaardig voelen/zijn. Maar stel dat het klachtdelict opnieuw wordt ingevoerd, zoals sommigen lijken te willen, dan garandeer ik dat er direct pedofielen zijn die beargumenteren dat iemand van 11 jaar en 11 maanden ook best wel volwassen kan zijn. "Kijk maar hoe vroeg sommige al in de puberteit komen." Et cetera. "Ja maar ik reed 135, maar 5 kilometer te hard". Je moet ergens een lijn trekken. Ik vind het eerlijk gezegd belangrijk dat die lijn duidelijk blijft; iets wat bij bijvoorbeeld de huidige kinderpornografie jurisprudentie ver te zoeken is.

Morele gelijktrekking als relativering vind ik trouwens een slap argument. (Dit zou fout zijn, maar dat daar is ook fout, en dus...)

Gabriël schreef:

Dan krijg je vanzelf wel discussie over "Ja maar 13 jaar dan? 14 jaar? 15 jaar? 16 jaar? Waarom in sommige landen 18 jaar?". In de lezingen die ik soms geef haal ik kort vrijwel letterlijk aan wat jij zegt: als je met iemand van 15 jaar en 11 maanden zou tongzoenen dan heet het verkrachting (binnendringen minderjarige), maar met iemand die vandaag 16 jaar is geworden zou je sm seks mogen hebben.

Deze wet zal voor sommige altijd onrechtvaardig voelen/zijn. Maar stel dat het klachtdelict opnieuw wordt ingevoerd, zoals sommigen lijken te willen, dan garandeer ik dat er direct pedofielen zijn die beargumenteren dat iemand van 11 jaar en 11 maanden ook best wel volwassen kan zijn. "Kijk maar hoe vroeg sommige al in de puberteit komen." Et cetera. "Ja maar ik reed 135, maar 5 kilometer te hard". Je moet ergens een lijn trekken. Ik vind het eerlijk gezegd belangrijk dat die lijn duidelijk blijft; iets wat bij bijvoorbeeld de huidige kinderpornografie jurisprudentie ver te zoeken is.

Het probleem is dat leeftijd een ietwat arbitrair getal is als het gaat om of iemand geestelijk klaar is voor seks. Helaas is het de enige praktische parameter. Immers de wet moet ook hanteerbaar blijven. Ik ben zelf wel een voorstander van het klachtdelict, en zou daarbij de leeftijd van 13-17 jaar hanteren. Ook dit is arbitrair. Echter de oprekking naar boven is om de discrepantie tussen meerderjarigheid en age-of-consent op te lossen, en heeft dus wel degelijk een praktische reden. ik betwijfel zeer ernstig of ik werkelijk zou profiteren van deze wijziging. mijn primaire aantrekking is toch tot jongens rond de 5 jaar en die vallen hier sowieso buiten. Ik ben zelf ook helemaal geen voorstander van het legaliseren van seks met kleuters. Kleuters zijn in mijn optiek niet klaar voor seks en veel te makkelijk te manipuleren. In mijn optiek is stellen over een kleuter dat deze zelf wilde ook onzinnig.

Je stelt dat we ergens grenzen moeten stellen, en dat ben ik met je eens. Er moeten grenzen zijn. Echter we zijn nu in een situatie beland waar die grenzen onbespreekbaar zijn. Alsof 16 een magisch nummer is waarbij een volwassenheid intreed. Het is hoe dan ook een arbitrair nummer waarbij de meeste jongeren worden geacht geestelijk volwassen genoeg te zijn voor seksueel contact. Als dusdanig moet daar ook over gediscussieerd kunnen worden. Discussie wil nog niet zeggen dat de leeftijd in kwestie veranderd moet worden, het moet alleen niet onbespreekbaar zijn.

Ik ben het met ophefboef eens dat seksuele relaties tussen ouderen en kinderen niet per definitie schadelijk hoeven zijn. Er zijn zelf veel positieve zaken die een kind uit een relatie met een volwassene kan halen. Maar als ik eerlijk ben kan ik zo niet heel veel bedenken dat een kind niet uit de relatie zou kunnen halen zonder dat die relatie seksueel is. Dan doemt al snel de vraag op of het seksuele aspect van de relatie ten behoeve van het kind is of ten behoeve van de volwassene. Immers is de implicatie dat een kind positieve dingen uit de relatie haalt dat de relatie in het belang is van het kind. Het volgende wat je je moet af vragen is of de positieve aspecten opwegen tegen de potentieel schadelijke gevolgen. In mijn optiek heb ik niet het recht om kinderen te onderwerpen aan dergelijke risico’s om mijn seksuele behoefte te bevredigen. Echter moeten we er wel voor waken dat we kinderen affectie onthouden uit angst om ons schuldig te maken aan niet seksueel contact met kinderen terwijl we er seksuele gedachten bij hebben. Als een jongen behoefte heeft aan een knuffel en ik hem een knuffel geef, geef ik hem een knuffel, wat ik daar verder bij denk is niet relevant. Helaas is in het kader van de heksenjacht op pedofielen dit niet meer zo zwart wit.

Wie zou in jouw klachtdelict mandaat hebben om een klacht in te dienen?

Citaat:

Als een jongen behoefte heeft aan een knuffel en ik hem een knuffel geef, geef ik hem een knuffel, wat ik daar verder bij denk is niet relevant.

Wel als het voor jezelf drempelverlagend werkt. De vraag is of iedereen dat zelfbewustzijn heeft.

De discussie over leeftijdsgrenzen is naast de coming out verhalen volgens mij het meest besproken onderwerp op ons forum. Vaak veelvuldig vergezeld van de opmerking dat het onbespreekbaar zou zijn, mede dankzij ons. Zie David Rodgers drie weken geleden nog. (wat de reden is dat ik vaak wat geïrriteerd reageer bij dit onderwerp)

Gabriël schreef:

Wie zou in jouw klachtdelict mandaat hebben om een klacht in te dienen?

Uiteraard de minderjarige (slachtoffer), tot een vaste periode nadat het slachtoffer meerderjarig is geworden. En diens voogd.

Gabriël schreef:

Wel als het voor jezelf drempelverlagend werkt. De vraag is of iedereen dat zelfbewustzijn heeft.

Dit vind ik een redelijk gevaarlijke stelling. Hiermee impliceer je namelijk dat ik met die knuffel meer wil en eventueel ook meer ga doen. Exact de redenering die vaak tegen ons gebruikt wordt. Als ik een knuffel geef geef ik een knuffel. Als ik over de schreef ga en de wet overtreed, zal ik me daar voor moeten verantwoorden. Maar het is onzinnig om mensen ter verantwoording te roepen voor wat ze in gedachten van anderen zouden kunnen doen. Ik heb lange tijd dingen gelaten omwille van die gedachte, en ik verdom het om daar nog langer aan toe te geven. Ik weet heel goed waar mij grenzen liggen. Maar ik pas ervoor om mezelf nog langer dingen te onthouden die voor anderen heel normaal zijn alleen omdat ik pedofiel ben. (Ja dit is een gevoelig onderwerp bij mij)

Gabriël schreef:

De discussie over leeftijdsgrenzen is naast de coming out verhalen volgens mij het meest besproken onderwerp op ons forum. Vaak veelvuldig vergezeld van de opmerking dat het onbespreekbaar zou zijn, mede dankzij ons. Zie David Rodgers drie weken geleden nog. (wat de reden is dat ik vaak wat geïrriteerd reageer bij dit onderwerp)

Op dit forum is nogal een belangrijke toevoeging. Zou je deze discussie ook durven starten in een lokaal cafe?

Nee, ik ben het juridisch totaal met je eens dat een handeling een handeling is. Ongeacht wie het doet. Ik ben bijvoorbeeld ook fel tegen het idee om pedofielen maar standaard te weren van kinderen of iets dergelijks. (Dat kan ook helemaal niet, omdat pedofielen dan simpelweg in de kast blijven, zoals nu al gebeurt.)

Ik impliceer wat betreft handelingen van anderen niets. Maar ik vind het normaal om soms stil te blijven staan bij de motivatie achter mijn handelen. Op allerlei vlakken. Daar kan je inderdaad ook in doorslaan. Ik zei een tijd terug dat ik soms van mezelf vind dat ik te overdreven afstandelijk doe. Maar ik vind mezelf grotendeels in balans. Jij hebt ook een balans. Dat is mooi. Maar als iemand bijvoorbeeld ontkent pedofiel te zijn terwijl hij het wel is...dan weet ik niet of ik het zo'n tof idee vind dat hij een kind gaat knuffelen.

Ik heb geen bezwaar tegen het voeren van discussies over leeftijdsgrenzen, hoewel ik er persoonlijk wel redelijk klaar mee ben en ook niet denk dat het ooit een speerpunt van pedofielen zou moeten zijn. Ik vind bij pedofiele voorstanders van verandering op dit vlak de toon soms wel storend fanatiek (ieder moment dat erover gesproken kan worden in een topic MOET het erbij gehaald) en polariserend ("we mogen er van hun nooit over praten" dus doe ik dat nu weer). Anderzijds polariseer ik misschien ook als ik niet het juiste taalgebruik hanteer, dus ik vond dat Sytze daar wel een punt had.

Ok, ik ga nu weer even over andere dingen nadenken Smile

Gabriël schreef:

Ik zei een tijd terug dat ik soms van mezelf vind dat ik te overdreven afstandelijk doe. Maar ik vind mezelf grotendeels in balans. Jij hebt ook een balans. Dat is mooi. Maar als iemand bijvoorbeeld ontkent pedofiel te zijn terwijl hij het wel is...dan weet ik niet of ik het zo'n tof idee vind dat hij een kind gaat knuffelen.

Iemand die (voor zichzelf) ontkent pedofiel te zijn zal er ook niet direct bij stilstaan. Ik herken de overdreven afstandelijkheid welke voortvloeide uit het feit dat ik mijzelf niet accepteerde. Nog steeds voel ik mij vaak zeer ongemakkelijk en zelfbewust in bepaalde situaties. Ik help daar niemand mee en kwets mijzelf. Ik ben me er bewust van dat ik gewoon met kinderen mag praten en vriendelijke omgang mag hebben, zeker als een jongen mij aanspreekt. Echter zit daar wel een heel lang patroon tegenover. Ik ben dat patroon aan het doorbreken en accepteer dat ik gewoon met jongens mag omgaan net als ieder ander. Ik beleef daar plezier aan, zolang ik mijn initieel instinct om al het contact uit de weg te gaan maar negeer. Ik wil mijn contact ook voornamelijk beperken tot de publieke ruimte om misverstanden te voorkomen.

Gabriël schreef:

Ik heb geen bezwaar tegen het voeren van discussies over leeftijdsgrenzen, hoewel ik er persoonlijk wel redelijk klaar mee ben en ook niet denk dat het ooit een speerpunt van pedofielen zou moeten zijn.

De grap is dat ik de discussie inhoudelijk niet eens zo intressant vind. Ik heb al lang geaccepteerd dat deze discussie mij persoonlijk niet heel veel gaat brengen. Ook legalisatie van ouder kind relaties brengt mij persoonlijk weinig, daarvoor is mijn aoa simpelweg te laag.

Het woord dat ik gebruik is 'aversie'. Dat heeft volgens mij niet dezelfde betekenis als 'onbespreekbaar'.
Je geeft zelf de reden waarom ik dat doe: de reden is dat ik vaak wat geïrriteerd reageer bij dit onderwerp.
Er zijn nu eenmaal mensen die dit onderwerp belangrijk vinden (, zoals ik).

Gabriël.

Je snapt mijn betoog niet helemaal. Het gaat niet om wetgeving maar om intentie en woordgebruik.
Als jij met een puber een relatie aan zou gaan (dat noem ik nadrukkelijk zo omdat ik dat iets anders vind dan eenmalig sekscontact) is een eventuele seksuele component niet per definitie "misbruik".
Als die contacten wederzijds gewenst zijn heet het voor de wet "ontucht". De term misbruik kent de wet niet.
En zelfs als het om seksuele gemeenschap zou gaan heet het in de wet nog GEEN verkrachting!
Verkrachting is het als het tegen de wil van de partner plaats vindt.
Seksueel binnendringen is dat dus niet. Anders zouden ook alle sekscontacten tussen volwassenen verkrachting heten. In het dagelijks taalgebruik spreekt men dan van neuken!
De term "seksueel binnendringen" is ook zeer suggestief. Inderdaad een tongzoen valt daar ook onder, maar het woordgebruik suggereert dwang.

Vandaar mijn reactie op het revu artikel. Er worden te gemakkelijk verkeerde termen gebruikt, die een te negatieve lading krijgen.
Daarom mijn vraag om uitlatingen (zowel in de pers, als hier op p.nl, als elders) zorgvuldiger te doen.
Overigens laat ik interviews pas plaatsen als ik het vooraf heb gelezen en zonodig gecorrigeerd.
Niet alle media gaan daar in mee, maar die krijgen dan ook het interview niet.
Op deze manier heb je zelf invloed op wat er gepubliceerd wordt

Ik ben veroordeeld voor "ontucht", wat feitelijk alleen maar een ander woord voor seks is.
Als je de verklaringen van de jongens in mijn zaak zou lezen, dan kom je termen tegen als:
"hij is aardig","hij is lief", "ik voelde mij veilig bij hem" , dat wijst nou niet direct op "misbruik".

Maar die lees je niet terug in de media, want dat schetst een beeld wat men niet wil zien.

En klachtdelict? Er valt veel voor te zeggen, maar in de praktijk verandert dat niets. Het zijn ALTIJD volwassenen die aangifte doen (meestal ouders, soms jeugdzorg).
De betreffende kinderen leggen alleen een getuigenverklaring af.
En ouders noch politie zijn geïnteresseerd in de mening van het kind. Ze willen weten wat er gebeurd is, meer niet. En weiger als kind maar eens te getuigen als de ouders dat willen.

Mijn idee is dat er een deskundige komt die eerst met het kind praat om zijn/haar mening duidelijk te krijgen. En als het kind de relatie als positief ervaart, zou het daarbij moeten blijven.
(Overigens, in de periode dat het een klachtdelict was, kwamen er minder aangiften binnen).

Daarbij zal een leeftjdsgrens altijd noodzakelijk blijven. Kinderen moeten wel een leeftijd hebben waarop ze kunnen oordelen over hun relatie. Een 12 jaar grens lijkt mij daarbij reëel.

Maar vooral wil ik nogmaals duidelijk maken, dat ik in deze tijd alle sekscontacten met kinderen afwijs. Het huidige klimaat maakt het contact voor het kind altijd schadelijk.

Wat dat betreft waardeer ik jullie inzet om pedofilie bespreekbaar te maken. Dat is dringend nodig!
Ik zie op internet teveel pubers die sekscontacten met jonge kinderen vragen. Er valt helaas niet verstandig met hen te praten. De problemen zullen ze snel ervaren vrees ik.

Fair enough. Ik zie het iets anders, maar ik zie wel je punt wat betreft zorgvuldig(er) woordgebruik. Je hebt gelijk dat de wetsartikelen zelf alleen over ontucht spreken, niet over misbruik. Hier is wel de "richtlijn voor strafvordering seksueel misbruik minderjarigen"

Iemand jonger dan 16 wordt niet geacht ooit toestemming te kunnen geven voor seksueel contact met een meerderjarige. Heeft juridisch geen wil op dat vlak. Ik denk dat de samenleving dat interpreteert als iemand die bijvoorbeeld gedrogeerd is. Je maakt dus misbruik van iemand's gebrek aan wil. "Nee" is nee, maar op dat moment is "ja" ook nee.

De eeuwige discussie blijft dan wanneer iemand wél een eigen wil heeft. En dat is hier dus, zoals Alfons al zei, een arbitraire grens.

Jij stelt daarvoor een soort toetsingsdeskundige voor. Denk je dat dat praktisch uitvoerbaar is? Op dit moment sterven kinderen nog door falende processen binnen hulpverlenende instanties. Ze communiceren te weinig. Zien ernstige situaties te laat. Denk je dat ze het toelaten van seksueel contact tussen minderjarige en volwassenen belangrijk genoeg vinden om die verantwoordelijkheid toe te voegen aan hun takenpakket? Denk je dat het kinderen voldoende beschermt?

Ik zie trouwens dat een gedwongen tongzoen niet langer onder verkrachting kan vallen sinds 2013 (https://uitspraken.rechtspraak.nl/#zoekverfijn/ljn=BZ2653)

Gabriël schreef:

Jij stelt daarvoor een soort toetsingsdeskundige voor. Denk je dat dat praktisch uitvoerbaar is?

In theorie zou je een "seksbewijs" analoog aan een rijbewijs kunnen invoeren. Maar het is verre van realistisch om te verwachten dat dit gaat gebeuren. Het is namelijk een oplossing voor een probleem dat 99% van de bevolking niet als probleem ziet.

Alfons en Gabriël,

Een seksbewijs is onzin, immers mensen met een rijbewijs overtreden ook massaal de verkeersregels.
Overigens zou het een soort VOG zijn, zegt niets over situaties waarin je terecht kunt komen.

Nee, ik denk (als ze bestaan) aan onafhankelijke en onbevooroordeelde psychologen die naar kinderen kunnen luisteren. En hen serieus nemen.
Een stuk of drie kunnen het aantal gevallen makkelijk aan.

Dat 99% het niet als probleem ziet is niet op feiten gebaseerd.

Hoe verantwoordt jouw organisatie het naar ouders en publiek, als deze onbevooroordeelde psychologen onvermijdelijk een keer de situatie fout inschatten en zo de minderjarige blootstellen aan (wat ook jij zou noemen) misbruik? Naar het kind zelf?

Zulke fouten worden nu ook gemaakt bij het inschatten van een veilige thuissituatie. Verschil is alleen dat een voogd noodzakelijk voor het kind is. Seks met mannen niet.

Hoe zou je het verantwoorden als er 12-15 jarigen zwanger raken van deze goedgekeurde mannen? Met hiv besmet raken?

En aan hoeveel trauma's worden nu die pubers blootgesteld als politie/justitie zich met een positief ervaren relatie gaan bemoeien?
Geen enkele oplossing is volmaakt, maar dat geldt voor alles in het leven.
En waar in de huidige praktijk de meeste gevallen nooit bekend raken, zullen jouw voorbeelden zich in veel grotere mate voordoen, schat ik zo in.
Seks met mannen (vergeet jij de vrouwen niet?) is idd niet noodzakelijk, maar het is er nu eenmaal.
Als de schatting van de nat. rapporteur juist is worden er dit jaar 60.000 kinderen betrokken in seksuele contacten. Er worden ca 250 mensen per jaar veroordeeld.
En wie beschermd dan het deel van de overige 59750 kinderen wat nu zich misbruikt vindt?

Een ideale samenleving zal er nooit komen!

Overigens die voogden van jou zijn geen psychologen maar maatsch. werkers! En die grijpen idd zelden in, bang voor de agressie van de ouders.
En "mijn" psychologen lopen dat risico niet omdat ze geen gezinnen begeleiden, maar hooguit 1 of 2 gesprekken met het kind zullen hebben.

Sytze schreef:

Nee, ik denk (als ze bestaan) aan onafhankelijke en onbevooroordeelde psychologen die naar kinderen kunnen luisteren. En hen serieus nemen.
Een stuk of drie kunnen het aantal gevallen makkelijk aan.

Dat 99% het niet als probleem ziet is niet op feiten gebaseerd.

Je spreekt jezelf tegen. Het seksbewijs zoals ik het noemde zou het resultaat zijn van het toetsen of de kinderen er klaar voor zijn door deskundigen. Analoog aan dat een rijbewijs een toetsing is dat je over de vaardigheden beschikt om een auto te besturen. Het zegt niets over het je wel of niet aan regels zult gaan houden dus waarom je dat er bij haalt is mij een raadsel.

Je geeft ook meteen het zwakke punt van je betoog aan, immers zegt een gesprek met een deskundige weinig over situaties waarin iemand terecht kan komen. Zo'n gesprek is een moment opname en zegt weinig over de emotionele toestand van een kind een paar maanden later.

Verder geef je aan dat er maar enkele kinderen hier gebruik van zal maken, immers kunnen 3 psychologen het makkelijk af. Of die gedegen toetsing is niet zo gedegen of er is zeer weinig animo. Maar als drie psychologen het makkelijk afkunnen is het aantal zo laag dat we niet over een serieus landelijk probleem kunnen spreken. Ik hoor ook nooit onder niet pedofielen dat het huidig systeem onvoldoende ruimte laat voor seks onder tieners.

Waar jij het seksbewijs vergeleek met het rijbewijs ging ik er vanuit dat het niet voor het kind ,maar voor de volwassene bestemd zou zijn.

De psycholoog zou tot taak hebben om bij het kind te checken of het rijp was voor een bestaande relatie met een volwassene op het moment dat die relatie bekend zou worden en justitie zich er mee zou bemoeien.
En omdat er jaarlijks zo'n 250 zaken bij justitie terecht komen heb je aan 3 psychs genoeg dus.

Een "seksbewijs" voor kinderen is zinloos. Het maakt immers het kind niet weerbaar tegen een kwaadwillende volwassene. En nogmaals het gesprek met de psych zou dus dienen om te bepalen of het verantwoord is om de relatie kind/volw. in stand te houden of niet.

En hoe pedo's kunnen oordelen over seks tussen tieners onderling, ontgaat mij.
Overigens is seks met een 16minner in principe altijd strafbaar, ongeacht de leeftijd van de ander.
Er worden ook regelmatig tieners aangehouden, de ouders kunnen aangifte doen tegen 1 van de partners, in theorie zelfs tegen beiden.
Vorig jaar is een 15j jongen veroordeeld vanwege seks met een 13j meisje.
Merkwaardig genoeg is een 19j jongen van vervolging ontslagen omdat zijn relatie met een 14j meisje door de rechtbank gezien werd als een serieuze relatie, die ook nu nog bestaat en er daarom geen reden tot vervolging was.

Maar waar jij heel andere uitgangspunten in je reacties gebruikt dan ik, praten we dus langs elkaar heen.
Als je verder wilt reageren wees dan duidelijker. Daarnaast vertaal jij mijn reacties naar jouw normen zodat een discussie zinloos wordt.
Misschien zou je mijn eerdere reactie eens kunnen herlezen met bovenstaande toelichting. Dan zou je heel anders reageren.

Ok, dus je zou met die psychologen alleen een soort extra toetsingslaag creëren voor bestaande zaken, zodat het niet altijd uit principe als ontucht hoeft te worden veroordeeld. Ik denk dat dat wel interessant zou kunnen zijn. M'n kritiek blijft wel dat (terecht) de hel losbreekt als in die toetsing de situatie onvermijdelijk een keer fout wordt ingeschat, of als de minderjarige zwanger raakt of bijvoorbeeld hiv krijgt. Bedenk ook dat met zo weinig cases het sowieso breed uitgemeten zal worden in de pers. En ik denk dat mensen erg huiverig zijn voor de afhankelijkheid waarin de minderjarige nog leeft, en daarmee het verhoogde risico op scheve machtsverhouding en uitbuiting, waardoor ze dergelijke relaties liever uit voorzorg willen verbieden.

Citaat:

Vorig jaar is een 15j jongen veroordeeld vanwege seks met een 13j meisje.

Heb je hier een bron voor? Ben wel benieuwd naar de context.

Koudwatervrees Gabriël!

Zoals ik al eerder schreef is de samenleving niet volmaakt en kunnen er fouten gemaakt worden. Maar we hebben het hier wel over het belang van het kind!
En hoeveel kinderen worden er nu onnodig getraumatiseerd door bemoeienis van politie en justitie?
Die denken immers alleen maar aan vervolging en sturen het kind (nadat het getraumatiseerd is) naar een (ondeskundige) hulpverlener!
Heeft dat jouw voorkeur?

Overigens bedoel ik niet een extra toetsingslaag, maar een toetsing vooraf, dus voordat de autoriteiten zich er mee gaan bemoeien.

Die scheve verhouding waar je het over hebt, komt voor in het hele leven van het kind en wordt (helaas) algemeen geaccepteerd. Dat noemen we opvoeding en als je ziet wat daar mis gaat (50 dode kinderen per jaar binnen het gezin, 120.000 meldingen van kindermishandeling, 36% van de veroordelingen voor misbruik betreffen gezinssituaties etc)

Een X percentage van operaties in het ziekenhuis gaat mis. Dus alle operaties maar niet uitvoeren?
Als je niet bereid bent om fouten van anderen te accepteren, houd je de bestaande situatie in stand, dat lijkt mij veel schadelijker.
Een relatie tussen puber en volwassene die door het kind positief wordt ervaren, maar door de samenleving wordt platgewalst, lijdt tot een trauma en hoe werkt dat door op de latere seksrelaties?

Die zaak van de 15j jongen heb ik indertijd uit de media en rechtspraak.nl gehaald. Geen idee welke datum dat was. Het ging om het volgende:
de relatie tussen jongen en meisje werd door de rechter geaccepteerd, maar 1x deed een 17j vriendje mee, met als gevolg dat beide jongens veroordeeld werden. Het meisje niet. Waarom niet?
Zij had immers geruime tijd seks met een persoon beneden de 16j en was dus ook strafbaar. Onze samenleving en rechtspraak is niet erg consequent bezig.

Sytze schreef:

Overigens bedoel ik niet een extra toetsingslaag, maar een toetsing vooraf, dus voordat de autoriteiten zich er mee gaan bemoeien.

Maar wel pas nadat die autoriteiten de relatie ontdekt hebben. Een toetsing vooraf, zou mijn inziens voor aanvang van de relatie zijn. Immers is anders het kwaad al geschied. Nogmaals je doet alsof het gaat om negatieve gevolgen voor het kind te voorkomen, maar in werkelijkheid voorkomt het vooral negatieve gevolgen voor de oudere.

Sytze schreef:

Een X percentage van operaties in het ziekenhuis gaat mis. Dus alle operaties maar niet uitvoeren?

Bij een operatie is het een afweging. Als het risico van de operatie niet in verhouding staat tot de noodzaak van de operatie zal de operatie niet worden uitgevoerd. En dan is de vraag wat is de noodzaak voor het kind om een seksuele relatie met een volwassene te hebben. Een noodzaak die niet op andere wijze ingevuld kan worden wel te verstaan.

Sytze schreef:

Als je niet bereid bent om fouten van anderen te accepteren, houd je de bestaande situatie in stand, dat lijkt mij veel schadelijker.
Een relatie tussen puber en volwassene die door het kind positief wordt ervaren, maar door de samenleving wordt platgewalst, lijdt tot een trauma en hoe werkt dat door op de latere seksrelaties?

Kijk hier heb ik nou een probleem mee. Jij weigert stelselmatig je eigen fouten in te zien en schuift deze af op de maatschappij. Dit door jouw omschreven probleem is een situatie die ontstaat door een illegale relatie aan te gaan. Met alle respect dit is het risico wat je neemt door willens en weten toch een (illegale) relatie aan te gaan met een minderjarige. Waarom maak je deze afweging niet voor je de relatie aangaat? Kennelijk is dat potentieel trauma op dat moment ondergeschikt aan jouw behoeftes.

Sytze schreef:

Die zaak van de 15j jongen heb ik indertijd uit de media en rechtspraak.nl gehaald. Geen idee welke datum dat was.

Zonder enig inzicht in de zaak waar je het over hebt kan niemand specifieke vragen beantwoorden. Maar als je opties wilt, mogelijk was er sprake van dwang waarbij gekozen is voor hetgeen wat bewezen kon worden, seks met een minderjarige. Maar de door jou terloops aangehaalde 17 jarige geeft aan dat er meer aan de hand was.

Gabriél.

Ter toelichting:
Mijn idee van die psychologen is niet per definitie gericht op het in stand houden van de relatie, maar op de vraag of het belang van het kind gediend is met vervolging van de partner.
Mijn ervaring is dat het kind niet beter wordt van die vervolging. Als het om een gewilde relatie gaat, voelt het niet alleen als verraad, maar lijdt het ook tot twijfels over de eigen seksualiteit, die immers ook veroordeeld wordt.

Ben geen "deskundige", maar na 55 jaar ervaring met kinderen denk ik toch wel enig zicht te hebben op de gevolgen voor het kind.
Heb het gevoel dat mensen (ook hier) zonder enige ervaring teveel invullen voor kinderen.

Als je gaat theoretiseren over kinderen in het verkeer, zou geen enkel kind meer de straat op mogen.

Sytze schreef:

Maar waar jij heel andere uitgangspunten in je reacties gebruikt dan ik, praten we dus langs elkaar heen.
Als je verder wilt reageren wees dan duidelijker. Daarnaast vertaal jij mijn reacties naar jouw normen zodat een discussie zinloos wordt.
Misschien zou je mijn eerdere reactie eens kunnen herlezen met bovenstaande toelichting. Dan zou je heel anders reageren.

Misschien is even je eigen schrijfsels bekijken ook een optie. Je verwijt mij dat ik onduidelijk ben, maar nu pas maak je zelf pas duidelijk dat je het hebt over bestaande relaties die ontdekt zijn. Waarbij je overigens nog steeds een stevige emotionele belasting bij het kind legt aangezien deze nog steeds geacht wordt de relatie geheim te houden.

Overigens heb je het nu over tieners onderling terwijl je zelf over je eigen veroordeling sprak. Dus hebben we het over tieners onderling of nog over pedoseksuele relaties? Dit in het kader van de duidelijkheid die jij van anderen eist maar zelf niet geeft.

Maar hoe is dit niet een blijf uit de gevangenis optie voor de betrapte pedoseksueel, waarbij alle risicos voor het kind onveranderd blijven? Immers de door jouw beoogde beoordeling vind pas achteraf plaats, en in feite om een veroordeling te voorkomen. En leg me dan meteen even uit hoe niet pedofielen dit als een issue zien? Die zien een pedoseksuele relatie en iemand die daar (terecht) voor veroordeeld wordt. Waar zie jij de steun voor dit plan, want ik zie dit dus nog steeds niet.

Het AD van vandaag.
Zonder commentaar.

Voetballers van 14 en 15 jaar verkrachten meisje (12)

Twee jongens van 14 en 15 jaar oud hebben in het Belgische Wemmel een 12-jarig meisje naar de struiken gelokt om haar te misbruiken. Volgens het meisje hield één jongen de wacht, terwijl de andere haar verkrachtte.

Redactie 05-01-17, 10:45

De twee jongens waren op vrijdag 4 november na hun voetbaltraining bij de plaatselijke voetbalclub KVK Wemmel nog een balletje aan het trappen op het voetbalveld. Volgens het meisje wandelde ze daar voorbij toen één van de jongens de bal in de struiken schopte. Ze vroegen haar om mee te helpen zoeken naar hun voetbal.

Eén van de jongens zou het meisje toen hebben misbruikt, terwijl de andere uitkeek of ze niet betrapt werden. Het meisje verzweeg de feiten, tot ze met kerst met een slecht rapport thuiskwam. Intussen is er een klacht ingediend. Het Belgische Openbaar Ministerie wil enkel kwijt dat het een onderzoek heeft geopend.

Gezien op internet
De jonge leeftijden van de jongens verbazen Danièle Zücker, doctor in de psychologie en één van de weinige profilers in België die bij de FBI leerde het criminele brein te onderzoeken, niet. ,,Als mens schrik ik natuurlijk van die leeftijden, maar door wereldwijde statistieken weten we dat 13 à 14 jaar vaak de leeftijd is waarbij een verkrachter de eerste keer toeslaat. Dat is hard, maar het is de realiteit."

Cijfers zijn er niet. ,,Maar waarom zou het bij ons anders zijn dan in pakweg Amerika en Canada?”

Topic gesloten wegens off-topic.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.