Fantasie

6 antwoorden [Laatste bericht]

Antwoord op het voorstel van Leroy in het topic Filteren?.

Leroy schreef:

Feit en fantasie? Wellicht een nieuw topic? Smile
Een fantasie gaat ook gemakkelijk over een grens heen, dat is wellicht het doel van een fantasie.

Een fantasie kan over een grens gaan. Of niet. Dat hangt ervan af, welke grens. En het is voor mij niet het doel van de fantasie.

Op deze site lees ik herhaaldelijk dat een pedofiel het best kan beginnen bij het accepteren van zijn eigen geaardheid. Dat draag ik zelf ook uit. Zelfhaat leidt tot onderdrukking en onderdrukking leidt nooit tot iets goeds.

Voor mij is de rol van de fantasie daarbij het boven water brengen van mijn geaardheid. Als ik mijn geaardheid accepteer, dan accepteer ik mijn fantasieën. Zolang die van mezelf zijn. Ook al gaat een fantasie over een grens die een ander heeft getrokken, dan nog blijft die binnen de grens die ik zelf heb getrokken.
Dat is voor mijn gevoel het doel van de fantasie. En dat is de reden dat ik geen boodschap heb aan de fantasie van een ander. Niet als die van het darkweb komt, maar ook niet als het een keurig nette Bouquetreeks fantasie is. Het is de mijne niet.

Grotendeels mee eens! Hoewel ik iemand's fantasie best leuk of spannend kan vinden. En het kan ook veel herkenning bieden. Wat dat betreft kan ik me het gevoel achter Leroy's verhaal perfect voorstellen.

Maar de toon van Pedofilie.nl is wel met opzet al heel lang serieus. Niet echt een entertainment site. Dus als het posten van fantasieën iets structureels zou worden zouden we daar wel op een rem trappen. (wat we dus nu ook al met enige regelmaat doen met ondoorzichtige-maar-toch-niet-zo-ondoorzichtige fantasieën)

For the record nog even uit het Filteren topic:

Leroy schreef:

Mijn fantasie is voor jou grensoverschrijdend.

Nee absoluut niet. Fantaseer er voor jezelf op los. Maar je presenteerde je fantasie als de realiteit. En als het geven van liefdesbriefjes aan 12-jarige jongens op straat inderdaad realiteit was, dan schuurde die voor mij over een morele grens. Dát is wat ik liet merken.

Toen, en dit is een los punt, zei je dat het deels verzonnen was, nadat ik daar direct naar vroeg. Maar ik kon nu dus niet meer weten in hoeverre. Dus herhaalde ik maar m'n eerste boodschap.

Gabriël schreef:

Hoewel ik iemand's fantasie best leuk of spannend kan vinden. En het kan ook veel herkenning bieden.

Ja, biologen, sociologen en psychologen peperen ons in dat de mens een sociaal wezen is. En als je dat niet bent, dan ben je abnormaal, dus we proberen uit alle macht sociale wezens te zijn. Herkenning is het trefwoord.
Als je sociaal wilt zijn met een geaardheid die maatschappelijk niet wordt geaccepteerd, dan word je op die geaardheid aangevallen. Daar zit het probleem voor pedofielen. Hoe los je dat op?
Ik ben drie oplossingen tegengekomen. 1) Je eigen geaardheid veroordelen omdat je toch uit alle macht sociaal wilt zijn. 2) Een sociale kring opbouwen met mensen die je geaardheid delen. 3) Proberen, je eigen geaardheid maatschappelijk aanvaardbaar te maken.
De tweede oplossing is die waar de makers van kinderporno van profiteren en dat is de reden dat die niet (meer) uit te roeien is. De maatschappij is daar bang voor, allicht, maar reageert daar verkeerd op. De derde oplossing zou door de maatschappij omarmd moeten worden, maar in plaats daarvan wordt Martijn verboden. De derde oplossing is, gematigder, ook die van deze site. Toch?
Ik heb een vierde weg. Mijn geaardheid is niet van de maatschappij. Mijn geaardheid is van mij. Daar valt, is mijn ervaring, goed mee te leven. Maar ik geef toe dat het erg persoonlijk is. Ik heb deze topic niet alleen gestart omdat Leroy ertoe uitnodigde. Ik wil ook eens peilen of anderen daar iets mee kunnen.

Ja, ik denk dat veel pedofielen volgens jouw 4e weg leven. Het grootste deel van de tijd doet eigenlijk iedereen dat natuurlijk. Niemand wappert de hele dag maar met z'n seksualiteit in het rond.

Maar het kan toch schuren. Mensen vragen waarom het met jou toch zo kwakkelt in de relaties. Goh wil je geen kinderen? Je ouders maken zich een beetje zorgen.

En de verklaring daarvoor geven...tja. Waar begin je? En wat gebeurt er dan? Dat kan wel heel spannend zijn. Dus daaruit volgt 2 en 3, in beperkte mate.

Maar, zoals ik al zei denk ik dat veel pedofielen er toch mee leven als iets wat strikt privé is. Soms ook een beetje naar zichzelf. Het aantal passieve meelezers op deze site is altijd zeer hoog geweest.

Dat schurende gevoel bestaat. Ik heb eraan toegegeven. Het was niet de enige reden waarom ik, betrekkelijk laat, trouwde, maar dat mensen in mijn omgeving (niet mijn ouders maar ik wil hier niet te specifiek worden) zich "zorgen" om mij maakten, heeft er mede een rol bij gespeeld.
Het huwelijk werd geen succes. We trouwden toen we elkaar goed twee jaar kenden en ik had al signalen gekregen die me moesten waarschuwen dat ik met een vervelend mens in het bootje zou stappen, maar die signalen negeerde ik. Liefde maakt blind. Of blind, ik hield mezelf voor dat zij wel een aardig mens zou worden als ik haar gelukkig maakte.
Dat viel tegen. Als ik haar vroeg: "Wat zeg je?" dan herhaalde zij wat zij had gezegd op exact dezelfde toon en met exact dezelfde articulatie, zodat ik het nog eens moest vragen. Dat gaf haar dan de gelegenheid, een zeikerige opmerking over mijn gehoor te maken. Haar gelukkig maken werkte niet en was trouwens ook niet blijvend; zij werd weldra weer ontevreden. Dit vertel ik om je vraag vóór te zijn, of bij het spaak lopen van het huwelijk mijn pedofiele gevoelens een rol hebben gespeeld. Nee, zij kon de gewone dingen al niet begrijpen. Aan de ongewone ben ik nooit toegekomen.
Ik heb er geen spijt van; ik zou er spijt van hebben gekregen als ik het niet had geprobeerd. Nu het achter de rug is, heb ik niet meer te maken met druk van buitenaf, een keurig nette heteroseksuele relatie aan te gaan. Dat plaatst me, voor mijn gevoel, in een bevoorrechte positie, want die druk is er van binnenuit ook niet.

Tot zover de pedofiel in zijn omgeving. Ik had dat onderwerp zelf erbij gehaald, maar als zijspoor.
Mijn geaardheid is van mij. OK, dat is niet helemaal geldig, want je omgeving kan in bedekte termen vragen of je geen gezin wilt of zo. Maar het is wel geldig voor de volgende stap.
Mijn fantasieën zijn van mij. Mijn omgeving zal nooit, ook niet in bedekte termen, vragen of ik over iets anders wil gaan fantaseren.
Ik begrijp het verlangen, je intiemste gedachten ergens met iemand te delen; daar hebben we het nu over gehad. Maar wat voor drijfveer zit daar achter? Sociaal zijn? Waar is dat, in dit verband, voor nodig?

Hi Albert. Leuk om te zien dat er nu een topic Fantasie is aangemaakt.

Eerder schreef ik; ‘Een fantasie gaat gemakkelijk over een grens heen, dat is wellicht het doel van een fantasie.’
Het kan natuurlijk een doel zijn, maar inderdaad hoeft het niet het doel opzich zelf te zijn. Daarom schreef ik ook ‘wellicht.’

Albert schreef; ‘Ook al gaat een fantasie over een grens die een ander heeft getrokken, dan nog blijft die binnen de grens die ik zelf heb getrokken.’

Zeer juist uiteraard. Want wat is grensoverschrijdend? Het grensoverschrijdende wordt bepaalt door een algemeen maatschappelijke norm. Maar, in fantasie kun je immers zo ver gaan als je wilt. Er zijn geen wetten voor. Jij bepaalt (en bezit) je eigen grens. In je fantasie zal je die grens niet zo snel schenden. Natuurlijk kun je je fantasie naar verloop van tijd verleggen. Maar dan nog blijft het je eigen grens. Het wordt een heel ander verhaal waanneer je, zoals ik met Gino, je fantasie, dan wel je geromantiseerde verhaal, publiceert. Dan kan het de gemoederen behoorlijk bezig houden.

En Gabriel, je spreekt dat p.nl niet echt een entertainment site is. Mee eens! Maar is een fantasie, in dit geval gerelateerd aan pedofilie, entertainment? Ik kan me voorstellen dat je wilt voorkomen dat p.nl straks vol staat met fantasieverhalen. Dat lijkt me onwenselijk. Maar ook fantasieën kunnen serieuze zaken zijn, zoals Albert aangaf dat het hem helpt bij het boven water brengen van zijn geaardheid. Kortom, fantaseren is ook een onderdeel van je pedofiele geaardheid, net zo als een hetero fantaseert over vrouwen, of een iemand die fantaseert over het bezitten van een coole auto.
Fantasie is heel gewoon en maakt deed uit van je eigen ik. Maar ik snap je insteek, p.nl is een serieuze site, en soms trappen jullie op de rem.

En...ik geef je absoluut gelijk dat het beter was geweest, dat ik vooraf had moeten aangeven dat mijn verhaal geromantiseerd is. Ik snap dat je erover valt dat ik even een 12 jarige jongen, middels een briefje, mijn liefde staat te verklaren. Het is niet echt. Het briefje wel, maar niet de tekst. Het is dus...fantasie.

Uiteraard bepaal je bij fantasieën je eigen grenzen. Uit ervaring weet ik dat het echter goed mogelijk is je eigen grenzen te overschrijden. Dit heeft voor een stuk te maken met het feit dat ik wel kan accepteren dat ik pedofiel ben met bepaalde gevoelens, maar als die gevoelens expliciet seksueel worden richting jongere kinderen heb ik daar toch moeite mee en voel ik me achteraf schuldig. Rationeel weet ik dat er niets mis is met de seksuele kan van mijn gevoelens ervaren (in gedachte wel te verstaan) maar qua gevoel ben ik nog niet altijd zover.

Ik vind zelf verhalen een acceptabele manier om bepaalde behoeftes te bevredigen. Nu zijn er afdoende sites waar je verhalen voor elke smaak kunt vinden dus dat is wel gedekt. Ook als je je eigen fantasie in verhaalvorm wilt gieten kun je die op dergelijke sites kwijt. Door verhalen hier te plaatsen beïnvloed je toch sterk het beeld dat mensen van P.nl krijgen en door niet duidelijk aan te geven dat het fantasie betrof geef je toch de indruk dat je een zekere grens overschrijd. Daarmee creëer je een beeld dat onbedoeld toch schadelijk kan zijn.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.