Bom op ontploffen....

8 antwoorden [Laatste bericht]

Hello iedereen,

Zoals sommigen van jullie misschien al weten val ik op jongens (10-14 jaar). Ik val daarnaast ook op vrouwen maar heb het op dat vlak veel moeiilijker om mee om te gaan. Ik heb bvb nog nooit een standvastige relatie gehad met een meisje. Dat valt niet alleen mezelf zwaar maar ook mijn huisgenoten (voornamelijk ouders) die merken dat er toch iets niet pluis is... Op 29 jaar nog nooit een vriendin gehad en er (volgens mijn zus) nochtans helemaal niet slecht uit zien. Ja inderdaad, zelfs mijn eigen zus (en sommige vienden) hebben me al vreemde vragen gesteld... Ook mijn schoonbroer inclusief... Hoewel de meeste gedachten naar homofilie uitgaan natuurlijk...
Hierdoor stel ik me meer en meer de vraag of het niet goed zou zijn dit ook aan mijn ouders te vertellen. Door dit forum heb ik de moed gevonden om het aan sommige vrienden te vertellen maar ouders is voor mij net dat stapje meer natuulijk... Al mijn weters (4) namen het btw ook + op. Een deel ervan zegt echter dat het geen goed idee is om het aan mijn ouders te zeggen, terwijl een ander deel zegt dat het juist een plicht is naar men ouders toe...
Wat ik me vooral afvraag is of ik nog op eenzelfde wijze bij hen zal kunnen wonen zonder me ongemakkelijk te voelen nadat ik het hen heb gezegd...
Kleine voetnoot: mijn relatie met hen is momenteel supergoed, hoewel ik me niet kan inbeelden dat ze zich toch op 1 of andere manier geen vragen stellen. Mijn beste maat waaraan ik het het eerst verteld heb zei me dat hij het ook maar als een plicht zou vinden van zijn zoon om bij hem uit de kast te komen in mijn geval. Een andere vriend zegt dan weer dat ik dat allesbehalve moet doen....

Nog korte kanttekening: een aantal weken gelden heb ik (bewust) een discussie uitgelokt ivm pedofilie.Het ging over een man die in het verleden al meisjes had verkracht van 7-8 jaar en nadien vrijgelaten werd. Hij werd echter wel nog onder een commissie geplaatst. Toeval wil dat hij tijdens de aflevering net een nieuwe vriendin kreeg met meisjes van dezelfde leeftijd als die die hij verkracht had. Vervolg was een beeld van een jury waarin ze hem vroegen of hij er 'toch wel zeker van was nooit meer aan kinderen te zullen komen'. Ze konden hem echter niet verplichten om het zelf te vertellen aan zijn nieuwe vriendin. Ik lokte dit verhaal dus aan tafel uit 's avonds en tot mijn grote verwondering was het standpunt dat mijn beide ouders innamen dat van '90 % van de pedofielen is goed en de rest weet niet hoe er mee om te gaan'..... Ze hadden dus een + benadering blijkbaar. Mijn vader is huisdokter BTW, waardoor ik het mij kan inbeelden dat hij het op bepaald vlak nog als neutraal zou kunnen bekijken. Maar met ziijn eigen zoon stel ik me toch vragen... Alleszins, aan de manier waarop ze dit allemaal zeiden had ik zelf door dat ze geen flauw benul hadden van het feit dat voor hen, aan diezelfde keukentafel, ook een pedofiel zat... Het was zelfs op een bepaald moment komisch in die zin dat ik zoiets had (in mezelf) van héy, jullie hebben het wel over mij hé?

Ik wacht dus eigelijk op jullie input om de doorslag te geven in heel dit verhaal... Ik heb een heel goede relatie met mijn ouders en net daarom dwarsboomt het mij zo dat ik dit allemaal moet verstoppen maar aan de andere kant brengt het vertellen dan weer risico's met zich mee in de toekomstige relaties met hen.

Graag dus zoveel mogelijk ervaringen aub.

Thx

Quinten

Mijn zus weet het btw ook niet maar heeft ook al wat lastige vragen gesteld Wink.

Graag jullie mening en ervaringen omtrent dit topic!

Hoi Quinten,

Mijn input in volgordes van coming outs:
1. Een goede vriend van mij. Per brief. Uitkomst: we zijn 29 jaar verder: nog steeds beste vrienden.
2. Mijn broer. Per brief. Uitkomst: we zijn 25 jaar verder: nog immer zeer goede relaties.
3. Mijn ouders. Per brief. Uitkomst: zeer sterke band door ontstaan. Ze snapten onmiddellijk dat het een geaardheid is. Mijn ouders zijn gelovig, tamelijk conservatief maar liefdevol. Mijn vader sprak altijd denigrerend over homo's. Vieze mannen vond ie. Mijn coming out veranderde veel.
4. Mijn andere broer en zijn vrouw. Door mijn ouders. Uitkomst: Zij wilde dat ik niet teveel met hun kinderen zou omgaan. Ze waren bang dat hun kinderen hierdoor ook pedofiel zouden worden. Mijn broer heeft sindsdien de familie de rug toegekeerd (en weer teruggekeerd). Lag niet aan mijn geaardheid geloof ik.
5. Overige Vrienden en sommige kennissen (x20). Face to face in kroegen, in de woonkamer, in auto's. Uitkomst: een Engelse vriend wees mij vrij letterlijk de deur en daarna nooit meer contact gehad (1x). Alle overigen goede verstandhouding mee gehad. (19x) Maar soms vertrekken vrienden uit je leven om andere redenen.
6. Mijn eerste vriendje (buurjongen van vroeger). In een gesprek. Mijn moeilijkste coming out. Wat als hij zich bedrogen voelt? Nog nooit zo zenuwachtig geweest. Uitkomst: nog immer beste vrienden (hij is inmiddels 45 en heeft kinderen).

Strategieën:
A. Ik deed veel per brief. Ik had niet het lef van een face to face gesprek. Laatst vertelde iemand dat hij een brief had geschreven. De brief gaf hij aan zijn moeder en zei: "Bel me maar als je de brief uit hebt." Hij stapte vervolgens in de auto en ging een rondje rijden. Na 10 minuten werd ie gebeld: "Kom je gauw naar huis? Ik houd van je" (of woorden van gelijke strekking).
B. Maak een afspraak met je ouders: alleen zij en jij. Niemand anders in huis. En dan: recht voor de raap. "Pap, mam, ik ben pedofiel." En dan zien wat er gebeurt. Laat ze daarna veel vragen stellen. Bereid je dus goed voor. Geef ze leesmateriaal mee (links naar websites) voor als ze het die avond of de dagen daarna nog eens willen nalezen.
C. Bij een volgende gelegenheid dat pedofilie ter sprake komt zeg je plompverloren: "Ik heb ook die gevoelens." Zie verder bij B. Laat ze maar vragen.

Jouw beschrijving van je ouders doet mij denken dat zij dit wel gaan trekken. Nee je weet het nooit zeker. Dit is heel kwetsbare informatie. Dat maakt het zo super eng. De liefde van ouders voor hun kind is vaak veel sterker dan je denkt. Je kent ze nu als volwassenen die als maar richting geven en oordelen. Niet goed, wel goed, niet goed, wel goed. Maar dat is niet de basis van ouderlijke liefde. De basis is onvoorwaardelijke liefde en steun voor je kind. Als er iets verbetert is sinds de jaren 50 dan is het wel dat sociale druk is vermindert ten gunste van eigen keuzes. De liefde voor je kind, ongeacht zijn/haar uitdagingen is één zo'n keuze.

Ik hoop van harte dat het goed komt. Ik leef met je mee en ben heel benieuwd hoe het zal gaan. Misschien een live stream organiseren als het zover is? Smile
Sterkte en veel succes Quinten.

Via Twitter reageert iemand en die suggereert om één van je wetende vrienden mee te nemen. Misschien helpt dat jou als morele support? En misschien helpt het je ouders ook te weten dat je al niet meer alleen was in je geheim en eigenlijk best wel weet hoe je je boontjes moet doppen.

Heel goede tip inderdaad. Was ik ook al enige tijd op aan het denken... De moment dat ik ze het vertel ga ik alleszins ook aanhalen wie het al weet en ook dat ze er goed mee om kunnen. Misschien dat ik er idd iemand bijvraag op de moment zelf, lijkt me naar mijn ouders toe alleen wat agressief (2 man tegen hen op het moment dat zoiets gevoeligs wordt verteld...)

Hey Quinten,

Dit voelt zo herkenbaar.
Heb een goede band met mijn ouders, kon op den duur me gewoon niet meer inhouden. Heb het dus uiteindelijk verteld.
Wat echt een enorme opluchting is.

Voelde me op een geven moment zo slecht dat ik mijn ouders heb opgebeld en mijzelf klem heb gezet waardoor ik het wel moest vertellen. Belde ze op met de melding dat ik de volgende dag langs kom om te praten, "Ik wil jullie wat vertellen."

Hoe intens zwaar dat moment wel niet is, hoe mega opgelucht ik daarna was.

Durfde er niet over te beginnen, maar gezien ik mijzelf al beetje klem had gezet begonnen zij erover. "Om het maar gehad te hebben, wat wilde je ons vertellen?". Nog nooit zo'n pijnlijke moeilijke emotionele stilte ervaren, maar uiteindelijk kwam het eruit. "Ike......Ike....ik, word verlieft op jongens....Jonge jongens.....". Ook hierna viel een pijnlijke stilte, maar de knuffel die mijn moeder toen gaf vergeet ik nooit meer.

Na iets van een kwartier lukte het ons om erover te praten. Ik vertelde over mijn gevoelens, over het onderwerp en over de hulp die ik al gezocht had. Heeft zeker een paar uur geduurd. De bom is ontploft en toen kwam de schokgolf.
Wat mijn moeder erg fijn vond om te horen was, dat ik al hulp had gezocht om mij heen. Contacten met gevoelsgenoten, post op deze website, naar de praat groep JON. Mijn moeder had anders geen idee gehad hoe ze mij had kunnen helpen, vertelde ze.

Dit is ongeveer mijn ervaring Tongue

Wat Ben vertelde over een brief schrijven klinkt als een fijnere oplossing naar mijn idee xD
Het is vooral erg belangrijk er goed over te praten. Ik heb wel het idee dat je ouders je blijven accepteren Smile

Hoi Quinten,

Laat ik hier mijn ervaringen met mijn coming out ook maar even delen.

Ik heb het eerste mijn ouders over mijn gevoelens verteld. Dat is alweer 5 jaar geleden. Ik weet het nog heel goed. Het was 5 mei 2012 (bevrijdingsdag). Het ging al een tijdje niet goed met mij. Ik was heel erg eenzaam en zag het niet meer zitten. Toen in de nacht van 4 op 5 mei kwam dit tot een hoogtepunt en ik vrak. Ik zou en moest het mijn ouders vertellen. Ze waren toen op vakantie met de boot dus ik moest ze bellen. Dat heb ik gedaan en ik heb ze het verteld. De eerste reactie van mijn vader was 'och jongen dat brengt ons toch alleen maar dichter nasr elkaar'. En dat was ook zo het heeft ons ook dichter naar elkaar gebracht.

Een tijdje later kreeg ik heel sterk het gevoel dat ik het mijn schoonzus ook wel kon vertellen. Dat heb ik toen ook gedaan en in eerste instantie reageerde ze heel positief. In die tijd kreeg ik haar kinderen regelmatig te logeren (2 jongens en een meisje). Deze jongen zaten wel in de leeftijd die ik aantrekkelijk vindt. Ik vond het toen nog niet tijd om het ook mijn broer te vertellen, maar mijn schoonzus v9nd het een te groog geheim om voor zich te houden. Dus in overleg met mij heeft ze toen besloten om het mijn broer ook te vertellen. Dit ging even wat moeilijker. Hij was er behoorlijk ontdaan over. Maar we hebben er goed o er kunnen praten en hij heeft mij geaccepteerd. Probleem was echter op ten duur voor mijn schoonzus het logeren van de jongens bij mij. Ze kreeg daar toch gedachten bij waar ze niet klaar mee kwam. Dit heeft een lange tijd een behhorlijke strijd opgeleverd. Maar nu na 5 jaar verder te zijn kan ik wel zegen dat ik nu een goede band met haar heb. En ik ga zelfs binnenkort op vakantie met haar zoon. Hij is al wel 16 hoor.

Ik heb het ook mijn andere broer verteld en dat ging eigenlijk heel goed. Hier heb ik geen problemen gehad.

Ik ben in die tijd ook terrecht gekomen bij een keek en ik wilde destijds hier alleen terrecht als ik volledig mezelf kon zijn. Dus ik heb toen de voorganger van die kerk op bezoek gehad en hem het hele verhaal verteld en ben met open armen ontvangen. Verder zijn een hoop mensen in de kerk er ook van op de hoogte en hier ook geen problemen mee gehad.

Verder weet mijn buurvrouw het ook en daar is het ook prima verlopen.

Dan nog een collega op het werk waar het duidelijk minder goed is gegaan. In die periode dat het dus met mij een mijn schoonzus niet zo goed ging zat me dat heel erg dwars. Ik had in die tijd ook een goede band met een collega op het werk. Die zag aan mij dat me iets dwars zat. Ze vroeg of ik er over wilde praten. Nou dat heb ik toen gedaan. Ik was in die tijd bezig of het mogelijk was om mij om te laten scholen tot een functie in de jeugdzorg. Dit heeft bij haar waarschijnlijk gewetensvroeging veroorzaakt. Dus ze heeft het toen aan mijn leidinggevende verteld. En dat heeft nogal wat voeten in de aarde gehad.

Verder weten nog een aantal mensen het. Hierbij zit 1 persoon waarvan ik nog niet weet wie het is die mij verraden heeft. Ik ben namelijk een tijdje geleden bij de scouting gegaan. Dit ging hartstikke leuk tot op een dag ik aankwam bij de scouting en de leider samen met nog iemand mij zaten oo te wachten. Ze zeiden dat ze even met mij moesten praten. En toen kwam het hoge woord er uit. Iemand had ze verteld dat ik pedofiel was. Ik kon direct vertrekken. Dit heeft gelukkig verder geen gevolgen gehad voor mij maar je schrikt er wel enorm van.

Zoals je kan lezen heeft het bij mijn zowel positieve als negatieve uitwerkingen gehad. Maar ik heb er geen spijt van dat het gegaan is zoals het gegaan. Het heeft mij meer positieve dan negatieve dingen gebracht. Ik denk dat je voor ogen moet houden dat het niet allemaal positief zal verlopen.

Wat mij wel is opgevallen dat ik het vaak pas aan iemand vertelde in een heel diepgaand gesprek, waarbij ik ook dingen kreeg te horen van die andere persoon. Dingen die hij of zij liever ook niet aan de grote klok willen hangen. Dat krijg je een situatie waarbij je beide dingen van elkaar weet die je niet verder verteld.

Nou ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Ps. Ik zelf zou het niet per brief doen. Waarom niet? Nou mijn ervaring is dat geschreven tekst heel anders geintepreteerd kan worden dan bedoeld is. In geschreven tekst zit namelijk geen emotie en afhankelijk van hoe de persoon is zal die er zelf een emotie in leggen. Ik had mijn schoonzus een keer een email gestuurd die naar mijn idee op geen enkele manier negatief was. Mijn moeder had ik de mail ook laten lezen en die vond het ook niet negatief. Maar je raad het al, de mail is door mijn schoonzus heel negatief ontvangen. Dus mijn advies is dus een face to face gesprek hoe moeilijk dat ook is.

In je bericht spreek je van dat het meer positieve dingen heeft gebracht dan negatieve, maar in je bericht staan naar mijn mening vooral negatieve dingen. Weggestuurd bij scouting, verraden door mensen die je vertrouwden, stigmatisering door familieleden, dingen die je kon vermijden door er niet over te praten. In je bericht schrijf dat een positief iets is dat het je dichter bij anderen heeft gebracht. Kon je dat niet zijn zonder hun te informeren over je seksualiteit? Wat hebben zij uiteindelijk met die informatie? Als ik het zo zie, geef je de anderen een reden om je niet te vertrouwen in sommige situaties. Uiteindelijk zullen zij het toch nooit begrijpen en lijkt het mij dat je nooit een leuk gesprek over kinderen die je leuk vind of iets dergelijks, omdat het zal altijd taboe of vies zal zijn. Ik zie zelf niet hoe je die negatieve en positieve dingen kan afwegen en op de conclusie kan komen of aan iemand te vertellen dat je een pedofiel bent. Wat mis ik?

Wat het mij heeft gebracht is dat ik geen angst heb om iemand over mijn gevoelens te vertellen. En dat is mij denk ik wel het meeste waard geweest. Veel pedofielen zijn als de dood dat iemand erachter komt en zullen ook alles hieraan doen om dit te voorkomen. Die angst heb ik dus totaal niet.

Wat ik heb gemerkt dat als jij je opensteld er eerlijk bent over jezelf dat een ander zich ook opensteld. Dat geeft een hele sterke band. En dat had ik niet bereikt door niet zo open te zijn.

Richting mijn ouders was het ook noodzaak want ik ging er aan onderdoor.

En je hebt gelijk dat anderen het nooit helemaal zullen begrijpen. Daar heb ik aan het begin het best moeilijk mee gehad, maar heb ik nu vredig mee. Maar ik kan er met mijn ouders wel over praten hoor en die vinden dat geen taboe en al helemaal niet vies. En ik heb momenteel een aantal gevoelsgenoten waar ik ook mee over jongens kan praten en dat is genoeg.

Dus alles bij elkaar hebben ook de negatieve dingen die er zijn gebeurd voor mij geen negatieve lading meer. Ik heb er namelijk ook veel van geleerd. Want dat is het denk ik, wanneer er iets negatiefs in het leven van iemand gebeurd dan wil je dat eigenlijk niet weer meemaken. Dus probeer je dat (uit angst) te voorkomen. Wat je dus ook kan doen is te zorgen dat het negatieve niet meer als negatief voelt.

Hello iedereen. Bedankt voor de reacties. Het zet me heel hard tot denken! Ik filosofeer er nog even over wanneer en hoe ik ze het het best vertel maar jullie tips brengen me alleszins al op ideeën! Het zal sowieso gebeuren en wanneer dat het geval geweest is horen jullie het zeker van mij! Grtz

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.