Het taboe

5 antwoorden [Laatste bericht]

Moord is een ernstig delict. Over moord worden spannende romans geschreven, die als broodjes over de toonbank gaan, en spannende TV-series gemaakt, die zelfs ik als verstokt niet-kijker me herinner. Barnaby! Frost! Morse! Moord is namelijk wel verboden, maar geen taboe. Een taboe is een verbod dat door onberedeneerde angst is ingegeven en met zwijgen wordt gehandhaafd.
Seks met kinderen is een ernstig delict. Over seks met kinderen mag niet worden geschreven. Dat is de overweging waarmee de Hoge Raad de vereniging Martijn definitief verbood. Waarom mag dat niet? Omdat de maatschappij dat niet wil hebben; dat staat er met zoveel woorden, want daarmee heeft de Hoge Raad de inbreuk op het recht van vereniging en recht van vrije meningsuiting gemotiveerd. Hier is de link voor wie dat wil nagaan: ECLI:NL:HR:2014:948. Seks met kinderen is dus, anders dan moord, een taboe.
Welk belang wordt er met dat taboe gediend? Degene die heeft staan juichen bij het verbod van de vereniging Martijn, zal natuurlijk beweren dat het belang van de kinderen voorop heeft gestaan, want het is ontegenzeglijk in het belang van kinderen dat volwassenen ergens anders over praten. Maar daarmee heeft de tegenstander van de gesneuvelde vereniging geen antwoord op de vraag, waarom er dan in de literatuur wel lijken mogen vallen. Mogelijk ligt er een detectiefje op zijn nachtkastje.
De maatschappij handhaaft het taboe in haar eigen belang, is mijn idee.

Het volgende lijkt een herhaling van wat ik eerder op deze site schreef, maar ik pleeg alleen wat recycling op letterlijke tekst. Ik wil er iets anders mee zeggen. Stel dat we kinderen niet aantrekkelijk zouden vinden. We zouden hen dan zien als de onbeholpen, onberekenbare en onverantwoordelijke monstertjes die ze feitelijk zijn. Weerloos zijn ze al, dus de mensheid zou in dat geval zijn uitgestorven voordat een ethicus of zoiets de kans had gekregen, er wat van te zeggen.
Dat we kinderen aantrekkelijk vinden, heeft geen uitleg nodig, ik bedoel geen uitleg in de trant van lief, onbevangen, mooi, zacht, grappig, aandoenlijk, gaaf. De evolutie heeft hen bepaalde eigenschappen gegeven, maar ook genoeg volwassenen daar gevoelig voor gemaakt, wat minstens zo belangrijk is. Nu zijn kinderen niet geslachtsrijp, dus seksuele aantrekkelijkheid is voor kinderen zinloos. Het moet om een ander soort aantrekkelijkheid gaan, een die voor genoeg volwassenen geldt want er komt van de mensheid ook niet veel terecht als ouders alleen hun eigen kinderen beschermen en de overige afmaken. Menselijke aantrekkelijkheid zonder seksuele lokgeuren, hoe noemen we die? Erotiek? Waarom niet?

Erotiek bedoel ik in de oorspronkelijke betekenis van het woord en daar wringt de schoen. Ik bladerde eens in de catalogus van een postorderbedrijf, dat hoofdzakelijk kleding en huishoudelijke apparaten verkocht. Het was al wat jaren geleden, moet ik erbij vermelden. De catalogus bevatte een hoofdstuk Erotiek en daar vond ik condooms, glijmiddelen, vibratoren en nog zo het een en ander. De redacteur kon zeker het onderscheid tussen erotiek en seksualiteit niet maken. De Griekse filosoof Plato kon dat wel, tenminste dat beweerde hij, maar daarvoor had hij een filosofie nodig die heden ten dage niemand meer serieus neemt. Als ik niettemin bij hem aanknoop, dan vind ik mogelijk iets dat helder is en waarover wel overeenstemming bestaat.
Erotiek is volgens Plato de aantrekkelijkheid van het schone en het ware, dus het uiterlijke en het innerlijke. Het kan, ook volgens hem, alleen tussen mannen bestaan, niet tussen man en vrouw omdat die innerlijk niet gelijk zijn. Dan is het de ironie van de geschiedenis dat de uitdrukking "platonisch" voor een niet-seksuele relatie doorgaans te voorschijn wordt gehaald bij een relatie tussen een man en een vrouw. Ik moet die kant van het verhaal, het ware, dan ook laten liggen, maar het schone geeft houvast omdat het begrip "schoonheid" in deze context door iedereen op dezelfde manier wordt gebruikt.

De vraag is, of je schoonheid à la Plato los kunt zien van seksuele aantrekkelijkheid. Hoe zit dat bij dieren? Bij sommige vogels zou schoonheid best een rol in de balts kunnen spelen, maar ik kijk liever dicht bij onze eigen soort. Het eerste populaire boek van de etholoog Jane Goodall beschrijft een chimpanseekolonie, in een Tanzaniaans natuurreservaat, die zij langdurig had geobserveerd. Niemand zal volhouden dat apen schoonheden zijn, maar het lelijkste wijfje van de kolonie, dat van Goodall de naam Flo kreeg, had het meest uitbundige seksuele leven. Voor de soort die vandaag de dag het dichtst bij de homo sapiens staat (van de Neanderthaler weet ik het niet) is seksuele aantrekkelijkheid niet hetzelfde als schoonheid.
Maar voor de homo sapiens wel. Volgens de Ilias veroorzaakte de schoonheid van Helena de oorlog om Troje, toen een Trojaan haar verleidde en schaakte terwijl zij met de koning van Sparta getrouwd was en die het er niet bij liet zitten. Volgens het Oude Testament veroorzaakte de schoonheid van Bathseba de ernstigste misstap van koning David, toen hij haar zwanger maakte terwijl zij met een krijger in zijn dienst getrouwd was en hij die krijger vervolgens de dood in liet sturen. Alle eeuwen daarna stuurde de schoonheid de zinnelijke liefde, tot de dagen van Playboy en Penthouse aan toe. Als de ander niet mooi is, word dan verliefd, want dan is de ander tussen je oren mooi en kun je daar alsnog mee naar bed gaan, gezicht naar gezicht want dat is menselijk.

Met schoonheid als aanjager van seksuele aantrekkelijkheid is het verklaarbaar dat er geen grens is te trekken tussen erotiek en seksualiteit, alle filosofie ten spijt. Ik heb "erotiek" als eufemisme voor seksueel gedrag horen gebruiken; als eufemisme voor pornografie is het al doodgewoon. Het blijft de vraag, wat condooms aan de erotiek van een relatie bijdragen, maar de verwarring is begrijpelijk.
Als het een instinct van ons is, kinderen aantrekkelijk te vinden, en het voor mensen gewoon is dat erotiek en seksualiteit van hetzelfde bord eten, dan kan het toch gebeuren dat een volwassene seksuele gevoelens bij kinderen krijgt.

Ik heb de lezer al even met Jane Goodall meegenomen naar Afrika, maar laat haar van haar welverdiende pensioen genieten als ik je daar weer mee naartoe neem. Laten we op safari gaan. Ook de geweren kunnen thuisblijven als je morele bezwaren tegen de jacht hebt; we nemen alleen camera's met telelenzen mee, want dan heet het ook safari. We ontmoeten een olifantenpaar dat een jong heeft. Je stapt uit de auto en loopt naar het jong toe. Heb je dat eens gedaan? Overbodige vraag, want als je dat werkelijk hebt gedaan, dan kun je dat niet meer navertellen. Minder overweldigend maar even heftig kun je het dichter bij huis ervaren. Ga in het voorjaar eens naar een zwanennest als daar jongen zijn. Ik kan je niet garanderen dat je daar ongeschonden vandaan komt, maar er bestaat nog wel een kans dat je het overleeft.
Dieren worden agressief tegen wie te dicht bij hun jongen komt, onverschillig met wat voor bedoelingen. Volwassen mensen worden agressief als andere volwassenen aan hun kinderen komen. Niet dat ze bang zijn dat hun kinderen worden opgegeten, dat is nu eenmaal geen wijd verbreide gewoonte, maar seksuele bedoelingen zijn even ongewenst en daar houden ze wel serieus rekening mee. We hebben dus een probleem, seksuele gevoelens die niet alleen zinloos zijn maar ook agressie oproepen. De oplossing voor dat probleem is zelfcensuur.

Als seksuele gevoelens voor kinderen bij de homo sapiens niet uit de lucht komen vallen, wat ik heb betoogd, dan is dat de verklaring voor het feit dat seks met kinderen een taboe is, want het bestaan van een taboe toont aan dat er zelfcensuur wordt toegepast. Zoals alle seksuele gevoelens werden onderdrukt voordat Sigmund Freud het taboe benoemde, zo kunnen seksuele gevoelens voor kinderen worden onderdrukt zolang die een taboe zijn. Ik noem Freud niet toevallig, want ik heb het begrip zelfcensuur aan hem te danken. Wie zijn seksuele gevoelens voor kinderen onderdrukt, is een normaal en gezond functionerend mens, die gerust een detectiefje kan lezen maar niets wil horen over seks met kinderen. Pedofiel zijn degenen die hun gevoelens niet hebben onderdrukt. Dat ze dat niet doen, kan uiteenlopende aanleidingen hebben, waarover de deskundigen elkaar in de haren vliegen omdat ze die voor de oorzaken van pedofilie aanzien. Hulpverleners zijn zij die zich ervoor inspannen dat pedofielen die gevoelens wel onderdrukken. Ik wens hen succes hoor.

Voor de normaal en gezond functionerende mensen ligt er helaas een gevaar op de loer. Dat gevaar is betrekkelijk nieuw, niet ouder dan de uitvinding van TCP/IP. Wie zijn seksuele gevoelens voor kinderen weet te onderdrukken, zal zich niet snel aan een buurkind vergrijpen, maar komt achter zijn computer wel in de verleiding, plaatjes van seks met kinderen op te zoeken, uit nieuwsgierigheid, houdt hij zichzelf voor, maar hij gaat er wel mee door. Totdat hij door de zedenpolitie wordt gesnapt, want die weet allang het internetgedrag te traceren. Het wordt echt wrang als de arrestant dagelijks met kinderen omging, tot de ontdekking was gekomen dat hij daar seksuele gevoelens bij kreeg en zich met kinderporno bezighield om zich niet aan kinderen te vergrijpen. Op de rechter maakt die motivering geen indruk en zijn omgang met kinderen kan hij voor de rest van zijn leven vergeten. Zijn baan ook, als die erbij betrokken was.

De maatschappij weet niet, hoeveel mensen hun seksuele gevoelens voor kinderen onderdrukken of verzwijgen. De maatschappij dringt er zelf op aan, dat onbekend te houden. Maar de criminelen die de kinderporno verspreiden, weten al dat hun afzetgebied groter is dan de maatschappij wil weten en het taboe werkt in hun voordeel. Wie stiekem kinderporno bekijkt, zit niet aan het taboe van iemand anders te knabbelen, want dat is geen taboe als de ander er toch geen weet van heeft. Wie stiekem kinderporno bekijkt, zit aan het taboe dat hijzelf in zijn donder voelt en dat is de aantrekking ervan. De specialisten bij de politie beginnen dat nu ook door te krijgen en daar heb ik al eens een topic tegenaan gegooid: Nationale dreiging.
Als alle pedofielen nu eens zouden ophouden met het bekijken van kinderporno... dat is een utopie, dat weet ik, al doe ik nog zo mijn best om een alternatief te presenteren. Maar stel nu eens dat het gebeurde. Dan zou de kinderporno nog niet zijn uitgeroeid, maar wel duidelijk maken dat het probleem daar ligt waar het is veroorzaakt: bij de maatschappij, die het taboe heeft geschapen.

Een ander probleem is dat mensen zichzelf vaak zien als rationele wezens. Toch komen velen tot verschillende afwegingen in verschillende kwesties. Je hoeft maar naar de zwartepietendiscussie te kijken om te zien hoe een kwestie die in principe logisch af te wegen is en makkelijk is aan te passen, toch voor een enorme verdeeldheid kan zorgen. De feiten liggen er: er zijn mensen die zich gediscrimineerd voelen, en het blijft hetzelfde kinderfeest als de pieten niet meer zwart zijn. Maar toch gaat dit er niet in bij veel mensen. Ik ben bang dat hetzelfde zou gebeuren als zou blijken dat alle pedofielen zouden stoppen met kinderporno kijken. Mensen zijn helemaal geen rationele wezens.

Als pedofielen zouden stoppen met het kijken van kinderpormo dan is er nog 50% markt over, want 50% van de kinderporno kijkers is namelijk geen pedofiel.

Dan denk ik toch waarom ga je dan kinderporno kijken ? Waarom al die risico’s lopen als je helemaal geen pedofiel bent ?

Is het de spanning van iets nieuws ? Eens wat anders willen zien dan 2 volwassenen die seks hebben ?

Ik kan er totaal niet bij. Kinderen zijn geweldige wezens maar bij de gedachte dat kinderen seks hebben met elkaar of met volwassenen gaat mijn maag keren.

Hallo Lampenkap,

Het antwoord op je vraag vind je in mijn artikel, maar alle reacties tot dusver gaan over de laatste alinea, niet over de kern van de zaak. Ik geef toe dat mijn tekst erg lang is voor een internetpagina, maar die was oorspronkelijk voor een essay bedoeld en ik wilde niet wachten, de lezers van deze site er deelgenoot van te maken. In het kort: mensen die zichzelf voorhouden, niet pedofiel te zijn, kunnen wel degelijk seksuele gevoelens bij kinderen krijgen. Het taboe houdt de schijn op, want daar is het voor, maar weerhoudt hen van zelfonderzoek. Ik heb geen idee, hoeveel dat er zijn, omdat geen enkele deskundige dat heeft. Dat is het gevaar van kinderporno. Het is niet "ons" probleem maar een probleem van de maatschappij, die er een taboe van heeft gemaakt.

Ik denk dat de manier waarop de media er mee omgaat ook en aandeel heeft in hoe de maatschappij het nu ziet.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.